C-208/9661996C02080008.00015376153772ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ LÉGER — ΥΠΟΘΕΣΗ C-208/96ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΒΕΛΓΙΟΥ<TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Philippe Léger</HT></P><P>της <DATE ISO="19970916">16ης Σεπτεμβρίου 1997</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI>1.Με την παρούσα προσφυγή, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:

1)να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/119/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση γενικών κοινοτικών μέτρων καταπολέμησης ορισμένων ασθενειών των ζώων, καθώς και ειδικών μέτρων για τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων

ΕΕ 1993, L 62, σ. 69.

(στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,2)να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

2.Κατά το άρθρο 27 της οδηγίας, τα κράτη μέλη έπρεπε να θέσουν σε ισχύ, πριν από την 1η Οκτωβρίου 1993, τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία και αμέσως να πληροφορήσουν σχετικά την Επιτροπή.3.Ελλείψει κοινοποιήσεως εκ μέρους της Βελγικής Κυβερνήσεως των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή, επειδή δεν διέθετε άλλα στοιχεία που της επέτρεπαν να συναγάγει ότι το Βασίλειο του Βελγίου είχε εκπληρώσει την υποχρέωση αυτή, κίνησε τη διαδικασία κατά παραλείψεως του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, απευθύνοντας στη Βελγική Κυβέρνηση το από 3 Δεκεμβρίου 1993 έγγραφο οχλήσεως.4.Επειδή το έγγραφο αυτό έμεινε αναπάντητο, η Επιτροπή εξέδωσε την από 26 Σεπτεμβρίου 1994 αιτιολογημένη γνώμη, προς την οποία το Βασίλειο του Βελγίου έπρεπε να συμμορφωθεί εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως.5.Με έγγραφο της 9ης Οκτωβρίου 1995, οι βελγικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι η υφιστάμενη νομοθεσία ανταποκρινόταν εν μέρει στις απαιτήσεις της οδηγίας και ότι καταρτιζόταν σχέδιο βασιλικού διατάγματος το οποίο ολοκλήρωνε τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.6.Επειδή καμιά νέα πληροφορία δεν ανακοινώθηκε αργότερα στην Επιτροπή, αυτή άσκησε την παρούσα προσφυγή με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Ιουνίου 1996.7.Η Βελγική Κυβέρνηση ισχυρίζεται, ότι η οδηγία έχει ήδη μεταφερθεί εν μέρει στο εσωτερικό δίκαιο με τη θέσπιση ορισμένων διατάξεων. Σημειώνει ότι δύο βασιλικά διατάγματα πρέπει ακόμη να καταρτιστούν προς ολοκλήρωση της μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Η παρατηρη-θείσα καθυστέρηση στη θέσπιση των διατάξεων αυτών οφείλεται σε λόγους οι οποίοι αντλούνται από τις συνέπειες που θα είχε το ένα από τα δύο διατάγματα επί του προϋπολογισμού.8.Το Βασίλειο του Βελγίου δεν αμφισβητεί ότι, έως τώρα, δεν έχει θεσπίσει όλες τις αναγκαίες διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.9.Η δικαιολόγηση της παρατηρηθείσας καθυστερήσεως στη θέσπιση των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, που οφείλεται σε λόγους σχετικούς με τον προϋπολογισμό, δεν μπορεί να γίνει δεκτή καθόσον, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που έχει τάξει μια οδηγία

Bλ., ιδίωç, απόφαση της 5ης Ιουνίου 1997, C-107/96, Επι-I τροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 1997, σ. Ι-3193, σκέψη 10).

.10.Εφόσον η μεταφορά της οδηγίας δεν έγινε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη η προσφυγή που άσκησε συναφώς η Επιτροπή και, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταδικαστεί το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.<TI><P>Πρόταση</P></TI>11.Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο:

1)να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/119/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση γενικών κοινοτικών μέτρων καταπολέμησης ορισμένων ασθενειών των ζώων, καθώς και ειδικών μέτρων για τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ2)να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.