<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-11-202511C113202305250-00-TRA-DOC-EL-CONCL-C-0525-23-202503208-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="27-10-26 17:07:55" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="oNyqgJfs1Cp9axxJGTiUy9yecPRkI8HDnIlv4LaYJRtmAd+MRCEPDUUsCiq/mXFv0JwwQSYKyC99up+g9clDl8rfFMmTzw1wCpGSBXg37PZBlaqR7Svl2cv0fbym0UbiflMCDJ23GpV41oN2K4O4j1Sqziy168wJnY4SgtR/P40=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="kco" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0525" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2023" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="kco" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 19-03-25 17:38:29" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="a13bf21bcc9e4556abd9736f35c4186e" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0525" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Προτάσεις Αιμιλίου – Υπόθεση C‑525/23</div>
      <div id="rId21" style="default">Oti</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      ΝΙΚΟΛΑ ΑΙΜΙΛΙΟΥ
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      της 3ης Απριλίου 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Υπόθεση C‑525/23 [Oti]  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">i</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      OS
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-8" title="page-1">
      [αίτηση του Fővárosi Törvényszék<br/>(δικαστηρίου περιφέρειας Βουδαπέστης, Ουγγαρία)<br/>για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-9" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Μετανάστευση – Οδηγία (ΕΕ) 2016/801 – Προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την εθελοντική υπηρεσία – Άρνηση ανανέωσης άδειας διαμονής – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ – “Επαρκείς πόροι” – Νομολογία του εθνικού ανώτατου δικαστηρίου η οποία απαιτεί την απόκτηση των πόρων σε μόνιμη βάση και τον συνεπή χαρακτήρα των δηλώσεων σχετικά με τη φύση των πόρων – Συμβατότητα των εν λόγω προϋποθέσεων με το δίκαιο της Ένωσης»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-2">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εισαγωγή</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η υπό κρίση υπόθεση αφορά την ερμηνεία της οδηγίας (ΕΕ) 2016/801 σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την έρευνα, τις σπουδές, την πρακτική άσκηση, την εθελοντική υπηρεσία, τις ανταλλαγές μαθητών ή τα εκπαιδευτικά προγράμματα και την απασχόληση των εσωτερικών άμισθων βοηθών (au pair)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">2</a>
</span>). Συγκεκριμένα, το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο περιφέρειας Βουδαπέστης, Ουγγαρία) ζητεί από το Δικαστήριο διευκρινίσεις σχετικά με την προβλεπόμενη στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της εν λόγω οδηγίας προϋπόθεση εισόδου και διαμονής ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας πρέπει να διαθέτει «επαρκείς πόρους».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο περιφέρειας Βουδαπέστης) διερωτάται ως προς τη συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης εθνικών πρακτικών οι οποίες απαιτούν, πρώτον, την απόκτηση των εν λόγω πόρων σε μόνιμη βάση από τον ενδιαφερόμενο και, δεύτερον, την απόδειξη της φύσης των πόρων αυτών από τον ενδιαφερόμενο κατά τρόπο συνεπή. Τα εν λόγω ζητήματα εγείρονται στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ ενός υπηκόου τρίτης χώρας, του OS, και της Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság (εθνικής γενικής αστυνομικής διεύθυνσης αλλοδαπών, Ουγγαρία, στο εξής: εθνική αρχή μετανάστευσης) σχετικά με την απόρριψη της αίτησης του εν λόγω προσώπου για την ανανέωση άδειας διαμονής με σκοπό την εθελοντική υπηρεσία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επισημαίνω εκ προοιμίου ότι η προϋπόθεση των «επαρκών πόρων» δεν είναι, αυτή καθεαυτήν, άγνωστη στο Δικαστήριο, δεδομένου ότι υπάρχει ήδη νομολογία σχετικά με τον ενδεδειγμένο τρόπο ερμηνείας της στο πλαίσιο της εφαρμογής άλλων πράξεων του δικαίου της Ένωσης στον τομέα της μετανάστευσης και της ελεύθερης κυκλοφορίας. Ωστόσο, η υπό κρίση υπόθεση παρέχει στο Δικαστήριο την ευκαιρία να ερμηνεύσει την εν λόγω προϋπόθεση για πρώτη φορά στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 2016/801.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Α.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι αιτιολογικές σκέψεις 20, 21, 41 και 42 της οδηγίας 2016/801 προβλέπουν τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-18" title="page-4">
      «(20) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να στηρίζει τους στόχους της “ευρωπαϊκής εθελοντικής υπηρεσίας” για την ανάπτυξη της αλληλεγγύης, της αμοιβαίας κατανόησης και της ανεκτικότητας μεταξύ των νέων και των κοινωνιών όπου ζουν, συμβάλλοντας παράλληλα στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και στην προώθηση της ενεργού συμμετοχής των νέων στα κοινά. Προκειμένου να εξασφαλιστεί πρόσβαση στην ευρωπαϊκή εθελοντική υπηρεσία με συνεκτικό τρόπο σε ολόκληρη την Ένωση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας που αφορούν υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι υποβάλλουν αίτηση για τον σκοπό της ευρωπαϊκής εθελοντικής υπηρεσίας.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-19" title="page-4">
      (21) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας σε μαθητές, εθελοντές πλην των υπαγομένων στην ευρωπαϊκή εθελοντική υπηρεσία και εσωτερικούς άμισθους βοηθούς (au pair), προκειμένου να διευκολύνεται η είσοδος και η διαμονή τους και να διασφαλίζονται τα δικαιώματά τους.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-20" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-21" title="page-4">
      (41) Σε περίπτωση αμφιβολιών για τους λόγους υποβολής της αίτησης εισδοχής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να διενεργούν κατάλληλους ελέγχους ή να ζητούν αποδεικτικά στοιχεία προκειμένου να αξιολογούν, κατά περίπτωση, την σκοπούμενη από τον αιτούντα έρευνα, σπουδές, πρακτική άσκηση, εθελοντική υπηρεσία, πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών ή εκπαιδευτικό πρόγραμμα ή απασχόληση ως εσωτερικού άμισθου βοηθού (au pair) και να καταπολεμάται η κατάχρηση ή η κακή χρήση της διαδικασίας που ορίζεται στην παρούσα οδηγία.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-22" title="page-4">
      (42) Όταν οι πληροφορίες που παρέχονται είναι ελλιπείς, τα κράτη μέλη ενημερώνουν τον αιτούντα εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος για τις συμπληρωματικές πληροφορίες που απαιτούνται, και ορίζουν εύλογη προθεσμία υποβολής τους. Εάν οι συμπληρωματικές πληροφορίες δεν προσκομιστούν εντός της προθεσμίας αυτής, η αίτηση μπορεί να απορριφθεί.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αντικείμενο», ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-24" title="page-4">
      «H παρούσα οδηγία καθορίζει:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-25" title="page-4">
      α) τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής για περίοδο που υπερβαίνει τις 90 ημέρες στο έδαφος των κρατών μελών, καθώς και τα δικαιώματα υπηκόων τρίτων χωρών και, κατά περίπτωση, των μελών της οικογένειάς τους για τους σκοπούς της έρευνας, των σπουδών, της πρακτικής άσκησης ή της εθελοντικής υπηρεσίας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εθελοντικής υπηρεσίας, και, εφόσον το αποφασίσουν τα κράτη μέλη, για τους σκοπούς προγράμματος ανταλλαγής μαθητών ή εκπαιδευτικών προγραμμάτων, εθελοντικής υπηρεσίας διαφορετικής από την ευρωπαϊκή εθελοντική υπηρεσία ή απασχόλησης ως εσωτερικών άμισθων βοηθών (au pair)·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-4">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2016/801 προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-5">
      «Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στους υπηκόους τρίτων χωρών που αιτούνται να γίνουν δεκτοί ή που έχουν γίνει δεκτοί στο έδαφος κράτους μέλους για τον σκοπό της έρευνας, των σπουδών, της πρακτικής άσκησης ή εθελοντικής υπηρεσίας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εθελοντικής υπηρεσίας. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να αποφασίζουν να εφαρμόσουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας στους υπηκόους τρίτων χωρών που υποβάλλουν αίτηση για να γίνουν δεκτοί στο πλαίσιο προγράμματος ανταλλαγής μαθητών ή εκπαιδευτικού προγράμματος, εθελοντικής υπηρεσίας διαφορετικής από την ευρωπαϊκή εθελοντική υπηρεσία ή απασχόλησης ως εσωτερικών άμισθων βοηθών (au pair).»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 5 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αρχές», ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-5">
      «1. Η εισδοχή υπηκόου τρίτης χώρας δυνάμει της παρούσας οδηγίας υπόκειται σε έλεγχο δικαιολογητικών που αποδεικνύουν ότι ο εν λόγω υπήκοος τρίτης χώρας πληροί:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-5">
      α) τις γενικές προϋποθέσεις του άρθρου 7· και
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-32" title="page-5">
      β) τις σχετικές ειδικές προϋποθέσεις των άρθρων 8, 11, 12, 13, 14 ή 16.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-33" title="page-5">
      2. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τον αιτούντα να παρέχει τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 δικαιολογητικά σε μία από τις επίσημες γλώσσες του οικείου κράτους μέλους ή σε οποιαδήποτε επίσημη γλώσσα της Ένωσης που ορίζεται από το εν λόγω κράτος μέλος.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-5">
      3. Όταν πληρούνται όλες οι γενικές και ειδικές προϋποθέσεις, οι υπήκοοι τρίτων χωρών δικαιούνται να λάβουν άδεια. […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 7 της οδηγίας 2016/801, το οποίο φέρει τον τίτλο «Γενικές Προϋποθέσεις», προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-36" title="page-5">
      «1. Όσον αφορά την εισδοχή υπηκόου τρίτης χώρας δυνάμει της παρούσας οδηγίας, ο αιτών:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-5">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-38" title="page-6">
      ε) προσκομίζει τα ζητούμενα από το οικείο κράτος μέλος αποδεικτικά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι κατά την προβλεπόμενη διαμονή του ο υπήκοος τρίτης χώρας θα διαθέτει επαρκείς πόρους για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσής του χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του συγκεκριμένου κράτους μέλους, καθώς και για την κάλυψη των εξόδων ταξιδίου επιστροφής. Η αξιολόγηση των επαρκών πόρων πρέπει να βασίζεται σε εξατομικευμένη εξέταση κάθε περίπτωσης και να λαμβάνει υπόψη τους πόρους που προέρχονται, μεταξύ άλλων, από επιχορήγηση, υποτροφία για σπουδαστές ή άλλη υποτροφία, έγκυρη σύμβαση εργασίας ή δεσμευτική προσφορά εργασίας ή χρηματοδοτική δέσμευση από οργανισμό διαχείρισης προγράμματος ανταλλαγής μαθητών, φορέα υποδοχής ασκουμένων, οργανισμό αρμόδιο για πρόγραμμα εθελοντικής υπηρεσίας, οικογένεια υποδοχής ή οργανισμό που μεσιτεύει εσωτερικούς άμισθους βοηθούς (au pair).
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-39" title="page-6">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 20 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Λόγοι απόρριψης», ορίζει, στην παράγραφο 1, τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-6">
      «1. Τα κράτη μέλη απορρίπτουν αίτηση όταν:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-42" title="page-6">
      α) δεν πληρούνται οι γενικοί όροι που προβλέπει το άρθρο 7 ή οι σχετικοί ειδικοί όροι που προβλέπονται στα άρθρα 8, 11, 12, 13, 14 ή 16·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-43" title="page-6">
      β) τα προσκομισθέντα έγγραφα έχουν αποκτηθεί δολίως ή έχουν πλαστογραφηθεί ή άλλως νοθευτεί·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-44" title="page-6">
      γ) το οικείο κράτος μέλος επιτρέπει την εισδοχή μόνο μέσω εγκεκριμένου φορέα υποδοχής και ο φορέας υποδοχής δεν είναι εγκεκριμένος.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Β.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το εθνικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2, στοιχείο d, του a harmadik országbeli állampolgárok beutazásáról és tartózkodásáról szóló 2007. évi II. törvény (νόμου II του 2007 περί εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών, στο εξής: νόμος II του 2007), όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης, ορίζει ποιοι συγγενείς λογίζονται ως «μέλη της οικογένειας» των υπηκόων τρίτων χωρών. Κατά το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο f, του εν λόγω νόμου, οι υπήκοοι τρίτης χώρας μπορούν να διαμένουν για χρονικό διάστημα άνω των 90 ημερών εντός χρονικού διαστήματος 180 ημερών στο έδαφος της Ουγγαρίας, μόνον εφόσον καθ’ όλη τη διάρκεια της διαμονής τους διαθέτουν επαρκείς πόρους για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης και στέγασής τους, καθώς και των εξόδων του ταξιδίου επιστροφής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 29, παράγραφος 5, του a harmadik országbeli állampolgárok beutazásáról és tartózkodásáról szóló 2007. évi II. törvény végrehajtásáról szóló 114/2007. (V. 24.) Korm. rendelet (κυβερνητικού διατάγματος 114/2007, της 24ης Μαΐου 2007, περί εγκρίσεως των διατάξεων για την εφαρμογή του νόμου II του 2007, στο εξής: κυβερνητικό διάταγμα 114/2007), ορίζει κατ’ ουσίαν ότι υπήκοος τρίτης χώρας θεωρείται ότι διαθέτει τους αναγκαίους οικονομικούς πόρους για τη διαμονή του στην Ουγγαρία εφόσον ο ίδιος ή «μέλος της οικογένειάς» του δύναται να καλύψει τα έξοδα διαβίωσης, στέγασης, ταξιδίου επιστροφής και, εφόσον απαιτείται, ιατρικής περίθαλψης με εισόδημα ή περιουσία που έχει αποκτήσει νομίμως και έχει στη διάθεσή του. Στο άρθρο 29, παράγραφος 6, του εν λόγω κυβερνητικού διατάγματος εκτίθενται οι τρόποι απόδειξης της ύπαρξης των μέσων διαβίωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης, η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και τα προδικαστικά ερωτήματα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο προσφεύγων της κύριας δίκης OS είναι υπήκοος τρίτης χώρας. Ήταν κάτοχος άδειας διαμονής για σπουδές στην Ουγγαρία, με ισχύ έως τις 30 Ιουνίου 2020.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 5 Ιουνίου 2020 ο προσφεύγων υπέβαλε αίτηση ανανέωσης της εν λόγω άδειας διαμονής με σκοπό την παροχή εθελοντικής υπηρεσίας στον Mahatma Gandhi Emberi Jogi Egyesület (οργανισμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα Mahatma Gandhi, στο εξής: επίμαχος οργανισμός), στην Ουγγαρία. Ο προσφεύγων ανέφερε ότι, κατά τη διάρκεια της εθελοντικής υπηρεσίας, είχε την πρόθεση να καλύπτει τα έξοδα διαβίωσής του με τη συνδρομή του θείου του, Βρετανού υπηκόου. Επιπλέον, προσάρτησε τη σύμβαση που είχε συνάψει με τον οργανισμό, αντίγραφο κίνησης τραπεζικού λογαριασμού στο όνομά του, το οποίο αφορούσε διάστημα έξι μηνών, δήλωση του θείου του περί ανάληψης δέσμευσης χρηματοδότησης και δικαιολογητικά έγγραφα σχετικά με τα εισοδήματα του θείου του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αρμόδια περιφερειακή αρχή μετανάστευσης απέρριψε την αίτηση ανανέωσης της άδειας διαμονής και αποφάσισε να απελάσει τον προσφεύγοντα από το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εν λόγω αρχή εξέθεσε ότι, δεδομένου ότι ο θείος του OS δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως «μέλος της οικογένειάς» του, κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο d, του νόμου II του 2007, δεν μπορούσε να καλύπτει τα έξοδα διαβίωσης του προσφεύγοντος στην Ουγγαρία και, ως εκ τούτου, τα προσαρτημένα στην αίτηση δικαιολογητικά έγγραφα δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 29, παράγραφοι 5 και 6, του κυβερνητικού διατάγματος 114/2007.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο προσφεύγων άσκησε διοικητική προσφυγή κατά της εν λόγω απόφασης ενώπιον της εθνικής αρχής μετανάστευσης. Στο πλαίσιο αυτό, ανέφερε ότι είχε συνάψει σύμβαση δανείου με τον θείο του και επισύναψε δήλωση με την οποία ο τελευταίος δεσμευόταν να του παρέχει ένα συγκεκριμένο ποσό κατά τη διάρκεια της εθελοντικής του υπηρεσίας, μεταξύ άλλων, μέσω τραπεζικών εμβασμάτων. Ωστόσο, η εθνική αρχή μετανάστευσης έκρινε ομοίως ότι ο θείος του προσφεύγοντος δεν ήταν «μέλος της οικογένειας» και ότι, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να καλύπτει τα έξοδα διαβίωσης του προσφεύγοντος στην Ουγγαρία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο OS άσκησε δικαστική προσφυγή κατά της ανωτέρω απόφασης ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (δικαστηρίου περιφέρειας Βουδαπέστης). Ενώπιον του εν λόγω δικαστηρίου υποστήριξε ότι ο θείος του μπορούσε να τον συνδράμει οικονομικά, όχι υπό μορφή δανείου, αλλά υπό μορφή δωρεάς. Επιπλέον, υποστήριξε ότι η εθνική αρχή μετανάστευσης ενήργησε κατά παράβαση του νόμου καθόσον αποφάσισε να μη λάβει υπόψη τους πόρους που παρείχε ο θείος του, για τον λόγο και μόνον ότι ο θείος αυτός δεν ήταν «μέλος της οικογένειας» κατά την έννοια του εθνικού δικαίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στην απόφασή του, το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο περιφέρειας Βουδαπέστης) συντάχθηκε με την άποψη του προσφεύγοντος επί του σημείου αυτού. Ως εκ τούτου, ακύρωσε τις αποφάσεις της περιφερειακής και της εθνικής αρχής μετανάστευσης και διέταξε την περιφερειακή αρχή μετανάστευσης να κινήσει νέα διαδικασία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πλην όμως η εν λόγω δικαστική απόφαση αναιρέθηκε από το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο, Ουγγαρία). Το δικαστήριο αυτό έκρινε ότι, προκειμένου να πληρούται η προϋπόθεση των «επαρκών πόρων», η οποία τίθεται με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801 και όπως έχει μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο, ο υπήκοος τρίτης χώρας οφείλει να αποδεικνύει ότι είχε αποκτήσει τους σχετικούς πόρους είτε από «μέλος της οικογένειας», κατά την έννοια της παραγράφου 2, στοιχείο d, του νόμου ΙΙ του 2007, είτε ως δικά του εισοδήματα και/ή περιουσιακά στοιχεία, ήτοι σε μόνιμη βάση και με τη δυνατότητα να διαθέτει τους εν λόγω πόρους ως κύριος χωρίς περιορισμούς. Επιπλέον, οι σχετικές δηλώσεις του αιτούντος πρέπει να είναι συνεπείς. Υπό το πρίσμα των στοιχείων αυτών, το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο) διέταξε το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο περιφέρειας Βουδαπέστης) να κινήσει νέα διαδικασία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο της νέας αυτής διαδικασίας, το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο περιφέρειας Βουδαπέστης), επειδή διατηρεί αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης των κριτηρίων που διατύπωσε το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο) με τη διάταξή του, αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-57" title="page-8">
      «1) Λαμβανομένων υπόψη των σκοπών που καθορίζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 2 και 41 καθώς και στο άρθρο 1, στοιχείο αʹ, και στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της [οδηγίας 2016/801], συνάδει με το περιθώριο εκτίμησης που αναγνωρίζει στα κράτη μέλη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της ίδιας οδηγίας η πρακτική κράτους μέλους κατά την οποία, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι ο αιτών υπήκοος τρίτης χώρας που επιθυμεί να παράσχει εθελοντική υπηρεσία διαθέτει μέσα διαβίωσης, –αφού πρώτα ο αιτών έχει αποδείξει ότι συγγενής του, ο οποίος δεν θεωρείται μέλος της οικογένειάς του μπορεί να παράσχει και παρέχει, από το νομίμως αποκτηθέν εισόδημά του και μέσω τακτικής μεταφοράς του αναγκαίου για σκοπούς διαβίωσης ποσού, επαρκείς πόρους για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης και των εξόδων του ταξιδίου επιστροφής του αιτούντος– επιβάλλεται ως πρόσθετη προϋπόθεση να δηλώνει ο αιτών επακριβώς αν το ποσό που λαμβάνει προέρχεται από εισόδημα ή περιουσιακά στοιχεία και, επιπλέον, να αποδεικνύει εγγράφως τη νόμιμη αιτία βάσει της οποία απέκτησε το εν λόγω εισόδημα ή τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία, καθώς και ότι έχει στη διάθεσή του το εισόδημα ή τα περιουσιακά στοιχεία ως εάν ήταν κύριος, οριστικά και απεριόριστα;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-58" title="page-9">
      2) Λαμβανομένων υπόψη της αρχής της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης, της δίκαιης μεταχείρισης κατά το άρθρο 79 ΣΛΕΕ, της ελευθερίας διαμονής που κατοχυρώνεται στο άρθρο 45 του Χάρτη [των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης)] και των δικαιωμάτων πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου που κατοχυρώνονται στο άρθρο 47 του Χάρτη, καθώς και των αιτιολογικών σκέψεων 54 και 61 της [οδηγίας 2016/801], και ιδίως της αρχής της ασφάλειας δικαίου, ασκεί επιρροή στην απάντηση που πρέπει να δοθεί στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα το γεγονός ότι, συνολικά, η εθνική νομοθεσία για τις άδειες διαμονής δεν προβλέπει τις προϋποθέσεις που μνημονεύθηκαν στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα και, επομένως, οι εν λόγω προϋποθέσεις δεν θεσπίσθηκαν από τον νομοθέτη, αλλά διαμορφώθηκαν από το ανώτατο δικαστήριο του κράτους μέλους, κατά την εφαρμογή του δικαίου, με νομολογία που πρέπει να αποτελέσει προηγούμενο;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-59" title="page-9">
      3) Στο μέτρο που, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι ο αιτών διαθέτει μέσα διαβίωσης, απαιτούνται επίσης η δήλωση και η έγγραφη απόδειξη της πλήρωσης των προμνησθεισών προϋποθέσεων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, λαμβανομένων υπόψη της απαίτησης δίκαιης μεταχείρισης που προβλέπεται στο άρθρο 79 ΣΛΕΕ, των δικαιωμάτων πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου που κατοχυρώνονται στο άρθρο 47 του Χάρτη, της απαίτησης ασφάλειας δικαίου που μνημονεύεται στην αιτιολογική σκέψη 2 [της οδηγίας 2016/801], και των διαλαμβανομένων στις αιτιολογικές σκέψεις 41 και 42 [της εν λόγω οδηγίας] διαδικαστικών εγγυήσεων, το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της [οδηγίας 2016/801] έχει την έννοια ότι η πρακτική κράτους μέλους είναι σύμφωνη με τις νομοθετικές επιταγές μόνον εφόσον, όταν ο αιτών καλείται να δηλώσει και να αποδείξει, κατά τρόπο συνεκτικό και συνεπή, τις πρόσθετες προϋποθέσεις που θεωρούνται αναγκαίες, ενημερώνεται για τις έννομες συνέπειες, η δε αίτηση για άδεια διαμονής μπορεί να απορριφθεί για τον λόγο ότι ο αιτών δεν απέδειξε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στη νομολογία, μόνον εφόσον, στο πλαίσιο αυτό, τα δικαιώματα του ενδιαφερομένου έγιναν σεβαστά και τηρήθηκαν οι διαδικαστικές εγγυήσεις;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η από 26 Ιουνίου 2023 αίτηση προδικαστικής αποφάσεως καταχωρίστηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Αυγούστου 2023. Η Ουγγρική Κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις και εκπροσωπήθηκαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 20ής Νοεμβρίου 2024.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ανάλυση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η οδηγία 2016/801, η οποία καθορίζει τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών, βασίζεται στο σκεπτικό ότι «[η] μετανάστευση από χώρες εκτός της Ένωσης αποτελεί μια πηγή εισροής ατόμων υψηλής ειδίκευσης» και ότι οι άνθρωποι αυτοί «διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην κατάρτιση του ανθρώπινου κεφαλαίου, κύριου πλεονεκτήματος της Ένωσης, και στη διασφάλιση έξυπνης, βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">3</a>
</span>). Όπως ισχύει και για πολλές άλλες οδηγίες που ρυθμίζουν τη μετανάστευση ή την ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">4</a>
</span>), μία από τις προϋποθέσεις αυτές είναι ότι ο ενδιαφερόμενος πρέπει να διαθέτει επαρκείς πόρους για να καλύψει τα έξοδα διαβίωσης και του ταξιδίου επιστροφής του και να μην αποτελεί οικονομική επιβάρυνση για το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του κράτους μέλους στο οποίο διαμένει. Ωστόσο, ενώ σε ορισμένες από τις εν λόγω άλλες πράξεις, η απαίτηση των «επαρκών πόρων» συνδυάζεται με περαιτέρω προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα οι πόροι να πρέπει να είναι όχι μόνον επαρκείς, αλλά και σταθεροί και τακτικοί  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">5</a>
</span>), τούτο δεν συμβαίνει στην περίπτωση της οδηγίας 2016/801. Συγκεκριμένα, το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, απαιτεί απλώς να υπάρχουν «επαρκείς πόροι»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">6</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, τα προδικαστικά ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου απορρέουν από το γεγονός ότι ο προσφεύγων της κύριας δίκης, υπήκοος τρίτης χώρας ο οποίος ζητεί άδεια διαμονής με σκοπό την εθελοντική υπηρεσία, έχει προβεί σε αντιφατικές δηλώσεις ως προς τη φύση των πόρων που προορίζονται για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσής του κατά τη διαμονή του στην Ουγγαρία. Αρχικά, ισχυρίστηκε ότι οι εν λόγω πόροι τού παραχωρήθηκαν από τον θείο του στο πλαίσιο σύμβασης δανείου, όμως στη συνέχεια ανέφερε ότι στην πραγματικότητα τους είχε λάβει από τον θείο του υπό μορφή δωρεάς. Κατά το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο), το αιτούν δικαστήριο οφείλει να κρίνει ότι άδεια διαμονής δεν μπορεί να χορηγηθεί σε μια τέτοια περίπτωση. Συγκεκριμένα, το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο) εκτιμά, πρώτον, ότι οι πόροι που επικαλείται ο αιτών άδεια διαμονής δυνάμει της οδηγίας 2016/801 πρέπει είτε να έχουν χορηγηθεί από «μέλος της οικογένειας», όπως αυτό ορίζεται από το εθνικό δίκαιο (προϋπόθεση η οποία δεν πληρούται στην περίπτωση του θείου του OS), είτε να έχουν αποκτηθεί από τον αιτούντα ως δικά του εισοδήματα ή περιουσιακά στοιχεία, ήτοι σε μόνιμη βάση (όπερ, κατά την αντίληψη του αιτούντος δικαστηρίου σημαίνει ότι οι πόροι πρέπει να έχουν αποκτηθεί υπό μορφή δωρεάς, και όχι δανείου, εφόσον ελήφθησαν από τρίτον ο οποίος, όπως ο θείος του OS, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «μέλος της οικογένειας») και με τη δυνατότητα να τους διαθέτει ως κύριος, χωρίς περιορισμούς. Δεύτερον, ο αιτών οφείλει να αποδεικνύει τη φύση των πόρων αυτών κατά τρόπο συνεπή (στο εξής από κοινού: επίμαχες προϋποθέσεις).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πιο συγκεκριμένα, με το πρώτο και το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο περιφέρειας Βουδαπέστης) διερωτάται, κατ’ ουσίαν, ως προς τη συμβατότητα των ανωτέρω προϋποθέσεων με το δίκαιο της Ένωσης. Το εν λόγω δικαστήριο επισημαίνει ότι, κατά τη γνώμη του, τα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται να συμπληρώνουν το περιεχόμενο του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801 με πρόσθετες προϋποθέσεις. Επιπλέον, δεδομένου ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, έχει αποδειχθεί ότι ο θείος του OS είναι πρόσωπο φερέγγυο, το οποίο αποκτά νομίμως το εισόδημά του, η σημασία που μπορεί να έχει το αν ο OS λαμβάνει από τον θείο του τα ποσά υπό τη μορφή δανείου ή υπό τη μορφή δωρεάς και αν τα έχει αποκτήσει σε μόνιμη βάση είναι συζητήσιμη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις ενότητες που ακολουθούν, θα εξετάσω αρχικά τα επιχειρήματα της Ουγγρικής Κυβέρνησης σχετικά με το παραδεκτό των προδικαστικών ερωτημάτων (Α) και ακολούθως θα αναλύσω τα εκτιθέμενα στο προηγούμενο σημείο των παρουσών προτάσεων ζητήματα (Β). Στη συνέχεια, θα απαντήσω στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, το οποίο αφορά το γεγονός ότι οι επίμαχες προϋποθέσεις δεν έχουν καθοριστεί από την εθνική νομοθεσία που διέπει τις άδειες διαμονής, αλλά από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου του συγκεκριμένου κράτους μέλους (Γ).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Α.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του παραδεκτού</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Ουγγρική Κυβέρνηση διατείνεται ότι τα προδικαστικά ερωτήματα, τα οποία αφορούν την ερμηνεία της οδηγίας 2016/801, είναι απαράδεκτα, διότι η διαφορά της κύριας δίκης δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, η κυβέρνηση αυτή προβάλλει δύο επιχειρήματα. Πρώτον, επισημαίνει ότι ο OS δεν ανέφερε στην αίτησή του ότι ζητούσε άδεια διαμονής με σκοπό την «εθελοντική υπηρεσία», κατά την έννοια της οδηγίας 2016/801, αλλά, αντιθέτως, υπέβαλε την αίτησή του για «άλλους σκοπούς» (όπως προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο), οι οποίοι «άλλοι σκοποί» δεν εμπίπτουν στην εν λόγω οδηγία  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">7</a>
</span>). Δεύτερον, η εν λόγω κυβέρνηση υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν τελικά θεωρηθεί ότι ο OS υπέβαλε την αίτησή του για χορήγηση άδειας διαμονής με σκοπό την «εθελοντική υπηρεσία», και πάλι δεν θα εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας. Συναφώς, η Ουγγρική Κυβέρνηση επισημαίνει ότι η Ουγγαρία έχει κάνει μεν χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο άρθρο 1, στοιχείο αʹ, και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2016/801, υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης 21 της εν λόγω οδηγίας, να εφαρμόζει τις διατάξεις της πράξης αυτής όχι μόνο στους υπηκόους τρίτων χωρών που επιθυμούν να συμμετάσχουν στην ευρωπαϊκή εθελοντική υπηρεσία, αλλά και σε εκείνους που, όπως ο προσφεύγων, επιδιώκουν να αναλάβουν άλλη εθελοντική υπηρεσία. Πλην όμως, σε μια τέτοια περίπτωση, είναι απαραίτητο ο οικείος οργανισμός που είναι υπεύθυνος για το πρόγραμμα εθελοντικής υπηρεσίας να χαρακτηρίζεται ως «φορέας υποδοχής», κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 14, της οδηγίας 2016/801. Η προϋπόθεση αυτή, όμως, δεν πληρούται στην περίπτωση του επίμαχου οργανισμού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά την άποψή μου, τα επιχειρήματα που προβάλλει η Ουγγρική Κυβέρνηση μπορούν εύκολα να απορριφθούν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρώτον, απαντώντας στο δεύτερο επιχείρημα που προέβαλε η εν λόγω κυβέρνηση, επισημαίνω ότι ο όρος «φορέας υποδοχής», όπως ορίζεται στο άρθρο 3, σημείο 14, της οδηγίας 2016/801, δεν εμφανίζεται στο άρθρο 2 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Πεδίο εφαρμογής». Ωστόσο, χρησιμοποιείται στο άρθρο 14 της οδηγίας αυτής, το οποίο απαριθμεί τις ειδικές προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής των εθελοντών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αντιθέτως προς την Ουγγρική Κυβέρνηση, αντιλαμβάνομαι ότι, επομένως, το αν ο οικείος οργανισμός που είναι υπεύθυνος για το πρόγραμμα εθελοντικής υπηρεσίας χαρακτηρίζεται ως «φορέας υποδοχής» είναι κρίσιμο για την εκτίμηση του ζητήματος αν πληρούνται οι ανωτέρω προϋποθέσεις και όχι για το προκαταρκτικό ζήτημα κατά πόσον ένας αιτών εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της πράξης αυτής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, υπενθυμίζω ότι, κατά πάγια νομολογία, στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων που καθιερώνεται με το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, το Δικαστήριο οφείλει κατ’ αρχήν να αποφανθεί εφόσον τα υποβληθέντα ερωτήματα αφορούν την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης και εφόσον τα εν λόγω ερωτήματα θεωρούνται κατά τεκμήριο λυσιτελή. Το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως μόνον όταν προκύπτει προδήλως ότι η ζητούμενη ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης δεν έχει καμία σχέση με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσεως ή επίσης όταν το Δικαστήριο δεν διαθέτει τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που είναι αναγκαία προκειμένου να δώσει χρήσιμη απάντηση στα ερωτήματα που του έχουν υποβληθεί  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">8</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Καμία από τις περιπτώσεις αυτές δεν συντρέχει εν προκειμένω.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, δεν μου φαίνεται ότι η ζητηθείσα ερμηνεία, η οποία αφορά την προϋπόθεση περί «επαρκών πόρων» του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801, δεν έχει καμία σχέση με το υποστατό ή με το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, ανεξαρτήτως της συγκεκριμένης κατηγορίας υπό την οποία ο OS υπέβαλε την αίτησή του για χορήγηση άδειας διαμονής (είτε επρόκειτο για «εθελοντική υπηρεσία» είτε για «άλλους σκοπούς»), η αίτηση αυτή θεωρήθηκε, εν πάση περιπτώσει, από τις αρμόδιες αρχές μετανάστευσης και τα εθνικά δικαστήρια ότι υποβλήθηκε με σκοπό την «εθελοντική υπηρεσία» και αναλύθηκε από τις εν λόγω αρχές και τα εν λόγω δικαστήρια υπό το πρίσμα, μεταξύ άλλων, των γενικών προϋποθέσεων που απαριθμούνται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2016/801, συμπεριλαμβανομένης της προϋπόθεσης περί «επαρκών πόρων» (άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Ουγγρική Κυβέρνηση παραδέχθηκε ότι το γεγονός ότι ο επίμαχος οργανισμός δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως «φορέας υποδοχής», κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 14, της οδηγίας 2016/801, δεν ήταν ο λόγος για τον οποίο απορρίφθηκε η αίτηση του OS για χορήγηση άδειας διαμονής, δεδομένου ότι οι αποφάσεις των αρμόδιων περιφερειακών και εθνικών αρχών μετανάστευσης βασίστηκαν αποκλειστικά και μόνο στον λόγο ότι δεν είχε αποδείξει ότι διέθετε «επαρκείς πόρους» κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της εν λόγω οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, η επίλυση της υπό κρίση διαφοράς εξαρτάται από την ερμηνεία που θα δοθεί στην εν λόγω προϋπόθεση, τα δε προδικαστικά ερωτήματα είναι παραδεκτά.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Β.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της εκτίμησης της συμβατότητας (πρώτο και τρίτο προδικαστικό ερώτημα)</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως εξέθεσα ήδη στα σημεία 22 και 23 των παρουσών προτάσεων, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, στην υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, αν, προκειμένου να αποδειχθεί ότι ο προσφεύγων λαμβάνει «επαρκείς πόρους», κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801, αρκεί το πρόσωπο που έχει αναλάβει την ευθύνη για την παροχή των εν λόγω πόρων (εν προκειμένω, ο θείος του προσφεύγοντος) να αποδείξει την ικανότητά του να τους παρέχει και να δηλώσει ότι προορίζονται να καλύψουν τα έξοδα διαβίωσης του προσφεύγοντος κατά τη διάρκεια της διαμονής του, καθώς και τα έξοδα του ταξιδίου επιστροφής του. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αντιθέτως, το αιτούν δικαστήριο θεωρεί ότι το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο) εκτιμά ότι αν οι πόροι προέρχονται από τρίτον που δεν είναι «μέλος της οικογένειας», κατά την έννοια του εθνικού δικαίου (όπως συμβαίνει στην περίπτωση του θείου του OS), ο αιτών οφείλει να αποδείξει ότι οι εν λόγω πόροι έχουν, στην πραγματικότητα, αποκτηθεί από τον ίδιο ως δικά του εισοδήματα ή περιουσιακά στοιχεία, ήτοι σε μόνιμη βάση (υπό μορφή δωρεάς, και όχι δανείου) και ότι μπορεί να τους διαθέτει ως κύριος χωρίς περιορισμούς. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο εκφράζει αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητα της ανωτέρω προϋπόθεσης με τους σκοπούς της οδηγίας (όπως αυτοί αποτυπώνονται στις αιτιολογικές σκέψεις 2 και 41 και στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δε τρίτο προδικαστικό ερώτημα απορρέει από την κρίση του Kúria (Ανωτάτου Δικαστηρίου) ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, ο OS δεν προσδιόρισε με συνέπεια τη φύση των πόρων που έχει στη διάθεσή του, ιδίως δε το πώς έχουν αποκτηθεί και τον μόνιμο χαρακτήρα τους. Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται εκ νέου αν η εν λόγω προϋπόθεση συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης (ειδικότερα με το άρθρο 79 ΣΛΕΕ  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">9</a>
</span>), το άρθρο 47 του Χάρτη  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">10</a>
</span>) και με τις αιτιολογικές σκέψεις 2, 41 και 42 της οδηγίας 2016/801), δεδομένου ότι, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, ο OS δεν ενημερώθηκε ότι η αίτησή του για τη χορήγηση άδειας διαμονής θα μπορούσε να απορριφθεί, αν οι σχετικές δηλώσεις του δεν ήταν συνεπείς.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις ενότητες που ακολουθούν, θα εξετάσω καθένα από τα ανωτέρω ζητήματα διαδοχικά.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η απαίτηση ότι οι πόροι πρέπει να αποκτώνται σε μόνιμη βάση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η οδηγία 2016/801 δεν ορίζει την έννοια των «επαρκών πόρων». Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της εν λόγω οδηγίας απλώς αναφέρει ότι, στο πλαίσιο της εξέτασης αν ένας αιτών άδεια διαμονής διαθέτει «επαρκείς πόρους», πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι πόροι που «προέρχονται, μεταξύ άλλων, από επιχορήγηση, υποτροφία για σπουδαστές ή άλλη υποτροφία, έγκυρη σύμβαση εργασίας ή δεσμευτική προσφορά εργασίας ή χρηματοδοτική δέσμευση από οργανισμό διαχείρισης προγράμματος ανταλλαγής μαθητών, φορέα υποδοχής ασκουμένων, οργανισμό αρμόδιο για πρόγραμμα εθελοντικής υπηρεσίας, οικογένεια υποδοχής ή οργανισμό που μεσιτεύει εσωτερικούς άμισθους βοηθούς (au pair)». Επιπλέον, το άρθρο 7, παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας προβλέπει ότι «[τ]α κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν ένα ποσό αναφοράς το οποίο θεωρούν ότι συνιστά “επαρκείς πόρους”». Οι ανωτέρω διατάξεις διευκρινίζουν επίσης ότι η εκτίμηση της επάρκειας των πόρων πρέπει να «βασίζεται σε εξατομικευμένη εξέταση κάθε περίπτωσης».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μέχρι σήμερα, μόνον δύο αποφάσεις του Δικαστηρίου αφορούσαν την ερμηνεία της οδηγίας 2016/801 και καμία τους δεν αφορούσε ειδικά την έννοια των «επαρκών πόρων» ή άλλες ουσιαστικές προϋποθέσεις που προβλέπονται στην εν λόγω οδηγία  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">11</a>
</span>). Ωστόσο, το Δικαστήριο έχει επισημάνει, όσον αφορά την οδηγία 2004/114/ΕΚ  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">12</a>
</span>), η οποία ίσχυε πριν από την έναρξη ισχύος της οδηγίας 2016/801, ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται κατ’ ουσίαν να χορηγούν άδεια διαμονής για έναν από τους απαριθμούμενους σκοπούς στους αιτούντες που πληρούν τις γενικές και τις ειδικές προϋποθέσεις που προβλέπει η οδηγία 2004/114, δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις αυτές είναι εξαντλητικές  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">13</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν πάση περιπτώσει, είναι κατά τη γνώμη μου σαφές ότι το ίδιο ισχύει και όσον αφορά την οδηγία 2016/801, δεδομένου ότι το άρθρο 5, παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι, «[ό]ταν πληρούνται όλες οι γενικές και ειδικές προϋποθέσεις, οι υπήκοοι τρίτων χωρών [πρέπει να] δικαιούνται να λάβουν άδεια»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">14</a>
</span>). Κατά συνέπεια, οι «γενικές προϋποθέσεις» που απαριθμούνται στο άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας, συμπεριλαμβανομένης της προϋπόθεσης περί «επαρκών πόρων», είναι εξαντλητικές και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να συμπληρώνονται με περαιτέρω γενικές προϋποθέσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τούτου λεχθέντος, φρονώ ότι η έννοια των «επαρκών πόρων» έχει διττή διάσταση. Συγκεκριμένα, το κατά πόσον ο αιτών διαθέτει επαρκείς πόρους εξαρτάται, πρώτον, από το ύψος των εν λόγω πόρων (οι οποίοι πρέπει να επαρκούν για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης και του ταξιδίου επιστροφής του) και, δεύτερον, από το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι πόροι αυτοί είναι στη διάθεσή του (δεδομένου ότι οφείλει να αποδείξει ότι «κατά τη προβλεπόμενη διαμονή του […] θα διαθέτει επαρκείς πόρους για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσής του χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του συγκεκριμένου κράτους μέλους, καθώς και για την κάλυψη των εξόδων ταξιδίου επιστροφής»)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">15</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζω ότι το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει, σε σχέση με άλλες πράξεις της Ένωσης στον τομέα του μεταναστευτικού δικαίου, ότι δεν απαγορεύεται στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να εξετάζουν αν πληρούται η προϋπόθεση περί «επαρκών πόρων» λαμβάνοντας υπόψη τη διατήρηση των πόρων αυτών πέραν της ημερομηνίας υποβολής της αίτησης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">16</a>
</span>). Κατά τη γνώμη μου, το ίδιο ισχύει και στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 2016/801. Απαιτείται μια εκτίμηση με προβολή στο μέλλον ως προς το κατά πόσον ο ενδιαφερόμενος θα είναι σε θέση να καλύψει τα έξοδα διαβίωσής του καθ’ όλη τη διάρκεια της διαμονής του. Συγκεκριμένα, για να αναφέρω ένα ακραίο παράδειγμα (το οποίο δεν αντιστοιχεί στα πραγματικά περιστατικά της κύριας δίκης), αν υπήκοος τρίτης χώρας υποβάλει αίτηση για άδεια διαμονής δυνάμει της οδηγίας 2016/801 ισχυριζόμενος ότι διαθέτει «επαρκείς πόρους», ενώ στην πραγματικότητα έχει την υποχρέωση να επιστρέψει το αντίστοιχο ποσό αμέσως μετά την άφιξή του, θα πληροί την προϋπόθεση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της εν λόγω οδηγίας; Φρονώ πως όχι.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέτοια εκτίμηση με προβολή στο μέλλον είναι, κατά τη γνώμη μου, επιβεβλημένη κατά μείζονα λόγο καθόσον από το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801 προκύπτει ότι η προϋπόθεση των «επαρκών πόρων» είναι ουσιώδης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι υπήκοοι τρίτων χωρών στους οποίους χορηγείται άδεια διαμονής για έναν από τους σκοπούς που απαριθμούνται στην εν λόγω οδηγία θα μπορούν να καλύπτουν οι ίδιοι τις ανάγκες τους, καθ’ όλη τη διάρκεια της διαμονής τους, χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουν στα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας των κρατών μελών  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">17</a>
</span>) και ότι ορισμένες κατηγορίες αιτούντων, όπως οι μη αμειβόμενοι εθελοντές  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">18</a>
</span>), οι οποίοι μπορούν να υποβάλλουν αίτηση για άδεια διαμονής δυνάμει της εν λόγω οδηγίας, δεν θα έχουν εισοδήματα κατά τη διάρκεια της διαμονής τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, δεν συμμερίζομαι τη γνώμη του Kúria (Ανωτάτου Δικαστηρίου) ότι οι πόροι πρέπει απαραιτήτως να έχουν αποκτηθεί σε μόνιμη βάση από τον υπήκοο τρίτης χώρας που υποβάλλει αίτηση για άδεια διαμονής δυνάμει της εν λόγω οδηγίας. Η καθιέρωση τέτοιας προϋπόθεσης θα υπερέβαινε, κατά τη γνώμη μου, κατά πολύ το γράμμα του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801 και τους σκοπούς της εν λόγω πράξης. Συγκεκριμένα, τούτο θα σήμαινε κατ’ ουσίαν (όπως εκθέτει το αιτούν δικαστήριο στην υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως) ότι θα ήταν δυνατή η άρνηση χορήγησης άδειας διαμονής σε ένα τέτοιο πρόσωπο για τον λόγο και μόνον ότι ενδέχεται να υποχρεωθεί να επιστρέψει το χρηματικό ποσό που δανείστηκε από άλλο πρόσωπο για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσής του και του ταξιδίου επιστροφής του, έστω και αν θα όφειλε να το πράξει τούτο μόνον μετά τη λήξη της διαμονής του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζω ότι, όπως ανέφερα στο σημείο 21 των παρουσών προτάσεων, η οδηγία 2016/801 αποσκοπεί στην προώθηση και διευκόλυνση της μετανάστευσης υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την έρευνα, τις σπουδές, την πρακτική άσκηση, την εθελοντική υπηρεσία, τις ανταλλαγές μαθητών ή τα εκπαιδευτικά προγράμματα και την απασχόληση των εσωτερικών άμισθων βοηθών (au pair). Στην αιτιολογική σκέψη 6 της εν λόγω οδηγίας μνημονεύεται ότι η πράξη αυτή αποσκοπεί «στην προώθηση των επαφών μεταξύ των λαών και στην κινητικότητα» και στην αιτιολογική σκέψη 7 εκτίθεται ότι η μετανάστευση δυνάμει της οδηγίας αυτής «[σ]υνιστά μορφή αμοιβαίου εμπλουτισμού για τα πρόσωπα που μετακινούνται, για τη χώρα καταγωγής τους και για το ενδιαφερόμενο κράτος, ενώ παράλληλα ενισχύει τους πολιτιστικούς δεσμούς και εμπλουτίζει την πολιτιστική πολυμορφία». Η δε αιτιολογική σκέψη 8 της οδηγίας 2016/801 αναφέρει ότι η εν λόγω πράξη πρέπει να προωθήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση «στο πλαίσιο του παγκόσμιου ανταγωνισμού για προσέλκυση ταλέντων», ενώ η αιτιολογική σκέψη 21 της ίδιας οδηγίας αναφέρεται στον σκοπό της «διευκόλυνσης» της εισόδου και της διαμονής των εθελοντών. Κατά τη γνώμη μου, οι ανωτέρω αιτιολογικές σκέψεις επιβεβαιώνουν ότι σκοπός της εν λόγω οδηγίας δεν είναι να δημιουργήσει εμπόδια στην απόκτηση άδειας διαμονής για τις κατηγορίες υπηκόων τρίτων χωρών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της, αλλά απλώς να διασφαλίσει την τήρηση ορισμένων, εξαντλητικών, προϋποθέσεων, η σημαντικότερη εκ των οποίων είναι ότι τα πρόσωπα αυτά πρέπει να διαθέτουν τους αναγκαίους πόρους ώστε να μην επιβαρύνουν το κράτος μέλος που τα φιλοξενεί.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπενθυμίζω ότι, αντιθέτως προς ορισμένες άλλες πράξεις της Ένωσης στον τομέα της μετανάστευσης, ήτοι την οδηγία 2003/109 και την οδηγία 2003/86, οι οποίες αφορούν περιπτώσεις διαμονής μεγαλύτερης διάρκειας, ο νομοθέτης της Ένωσης δεν έκρινε αναγκαίο, στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801, να απαιτήσει οι πόροι να είναι «σταθεροί» ή «τακτικοί», πέραν του να είναι «επαρκείς». Κατά συνέπεια, δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να απαιτήσουν από έναν αιτούντα άδεια διαμονής δυνάμει της εν λόγω οδηγίας να αποδείξει, σε απόλυτους όρους (ήτοι ανεξαρτήτως της πραγματικής διάρκειας της σχεδιαζόμενης διαμονής του), τη σταθερότητα ή τον τακτικό –πόσο μάλλον τον μόνιμο– χαρακτήρα των πόρων που έχει στη διάθεσή του  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">19</a>
</span>). Αντιθέτως, εάν ο νομοθέτης της Ένωσης είχε πράγματι τη βούληση να θέσει άλλες προϋποθέσεις πέραν του «επαρκούς» χαρακτήρα των πόρων, θα το είχε αναφέρει ρητά, όπως έπραξε στις εν λόγω άλλες οδηγίες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και στο πλαίσιο της εφαρμογής των άλλων αυτών πράξεων, ο αιτών δεν οφείλει να έχει αποκτήσει τους σχετικούς πόρους σε μόνιμη βάση. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί, για παράδειγμα όσον αφορά την οδηγία 2003/86 (η οποία αφορά την οικογενειακή επανένωση), ότι αρκεί η εκτίμηση με προβολή στο μέλλον σχετικά με την προοπτική διατήρησης ή όχι εκ μέρους του συντηρούντος των σταθερών και τακτικών πόρων  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">20</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τα ανωτέρω στοιχεία προκύπτει, κατά τη γνώμη μου, ότι αίτηση χορήγησης άδειας διαμονής δυνάμει της οδηγίας 2016/801 δεν μπορεί να απορριφθεί για τον λόγο και μόνον ότι οι πόροι που λαμβάνει ο αιτών δεν έχουν αποκτηθεί σε μόνιμη βάση (για παράδειγμα, επειδή αποτελούν αντικείμενο δανεισμού).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πριν ολοκληρώσω την ανάλυσή μου στην παρούσα ενότητα, κρίνω σκόπιμες δύο περαιτέρω παρατηρήσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρώτον, συμμερίζομαι την άποψη της Ουγγρικής Κυβέρνησης ότι, ενώ οι γενικές προϋποθέσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2016/801 είναι εξαντλητικές, τα είδη των πόρων που απαριθμούνται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της εν λόγω οδηγίας, για την εξακρίβωση της συνδρομής της προϋπόθεσης των «επαρκών πόρων», δεν έχουν εξαντλητικό χαρακτήρα. Επιπλέον, συμφωνώ ότι τα κράτη μέλη δύνανται κάλλιστα, προκειμένου να κρίνουν αν πληρούται η εν λόγω προϋπόθεση, να απαιτούν από τους αιτούντες να αναφέρουν τη φύση των πόρων που ισχυρίζονται ότι διαθέτουν ή τον τρόπο που αποκτήθηκαν οι πόροι αυτοί. Συγκεκριμένα, όπως επισήμαναν τόσο η Ουγγρική Κυβέρνηση όσο και η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, και όπως επιβεβαιώνεται από την αιτιολογική σκέψη 41 της εν λόγω πράξης, τα κράτη μέλη μπορούν «να διενεργούν κατάλληλους ελέγχους ή να ζητούν αποδεικτικά στοιχεία προκειμένου να αξιολογούν, κατά περίπτωση, την σκοπούμενη από τον αιτούντα έρευνα, σπουδές, πρακτική άσκηση, εθελοντική υπηρεσία, πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών ή εκπαιδευτικό πρόγραμμα ή απασχόληση ως εσωτερικού άμισθου βοηθού (au pair) και να καταπολεμάται η κατάχρηση ή η κακή χρήση της διαδικασίας που ορίζεται στην [εν λόγω] οδηγία»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">21</a>
</span>). Επιπλέον, το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί, σε διαφορετικά πλαίσια, ότι η φύση των πόρων μπορεί να αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για να διαπιστωθεί κατά πόσον πληρούται η προϋπόθεση περί «επαρκών πόρων»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">22</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να γίνεται επίκληση του περιθωρίου εκτίμησης που διαθέτουν συναφώς τα κράτη μέλη προκειμένου να καθιερώνονται εμπεριστατωμένες απαιτήσεις οι οποίες δεν συνιστούν απλώς κανόνες απόδειξης και οι οποίες, στην πραγματικότητα, προσθέτουν ουσιαστικές προϋποθέσεις σε εκείνες που προβλέπονται εξαντλητικώς στο άρθρο 7 της οδηγίας 2016/801 (για παράδειγμα, εξαρτώντας τη χορήγηση άδειας διαμονής από το αν οι πόροι αποκτώνται σε μόνιμη βάση). Συναφώς, δεν πρέπει να λησμονείται ότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801 απλώς απαιτεί από τον αιτούντα να αποδεικνύει ότι «κατά την προβλεπόμενη διαμονή του […] θα διαθέτει επαρκείς πόρους για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσής του χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του συγκεκριμένου κράτους μέλους, καθώς και για την κάλυψη των εξόδων ταξιδίου επιστροφής»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">23</a>
</span>). Όπως εξήγησε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζει ο αιτών πρέπει να αναλύονται μόνον υπό το πρίσμα των εξαντλητικών προϋποθέσεων της οδηγίας 2016/801.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, επισημαίνω ότι η προϋπόθεση που καθορίστηκε εν προκειμένω από το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο) αποτελείται στην πραγματικότητα από πολλές συνιστώσες. Συγκεκριμένα, το εν λόγω δικαστήριο απαιτεί κατ’ ουσίαν οι πόροι που προέρχονται από τρίτον ο οποίος δεν είναι «μέλος της οικογένειας», κατά την έννοια του εθνικού δικαίου, όχι μόνο να αποκτώνται με συγκεκριμένο τρόπο (σε μόνιμη βάση, ήτοι υπό μορφή δωρεάς, και όχι υπό μορφή δανείου) από το εν λόγω πρόσωπο, αλλά και να βρίσκονται στη διάθεση του αιτούντος, χωρίς περιορισμούς, με αποτέλεσμα να αποτελούν εν τέλει μέρος των δικών του «περιουσιακών στοιχείων ή εισοδημάτων».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, στην υπό κρίση υπόθεση, τούτο σημαίνει ότι ο θείος του OS δεν μπορεί να πληρώνει ο ίδιος απευθείας τα έξοδα διαβίωσης του OS. Ο OS θα έπρεπε να αποδείξει ότι τα οικεία χρηματικά ποσά θα του μεταβιβάζονταν από τον θείο του και ότι εν τέλει θα αποκτούσε ο ίδιος την κυριότητά τους προτού χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσής του. Η εν λόγω απαίτηση αποκλείει, στην πράξη, τη συνεκτίμηση πόρων που προέρχονται από τρίτους που δεν είναι «μέλη της οικογένειας», κατά την έννοια του εθνικού δικαίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζω ότι, όσον αφορά άλλες πράξεις (συγκεκριμένα την οδηγία 2003/109 για τους επί μακρόν διαμένοντες και την οδηγία 2003/86 για την οικογενειακή επανένωση), το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι ο περιεχόμενος στις εν λόγω πράξεις όρος «πόροι» δεν αφορά αποκλειστικώς τους «ιδίους πόρους» του αιτούντος, αλλά μπορεί επίσης να καλύπτει τους πόρους που τίθενται στη διάθεση του εν λόγω αιτούντος από τρίτον  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">24</a>
</span>). Επιπλέον, το Δικαστήριο έχει επισημάνει ότι «ερμηνεία της προϋποθέσεως της επάρκειας των πόρων, υπό την έννοια ότι ο ενδιαφερόμενος οφείλει να διαθέτει ο ίδιος τέτοιους πόρους», θα προσέθετε μια απαίτηση σχετική με την προέλευση των πόρων η οποία δεν είναι απαραίτητη για την επίτευξη του επιδιωκομένου σκοπού, ο οποίος συνίσταται στην προστασία των δημόσιων οικονομικών των κρατών μελών  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">25</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ίδιο ισχύει, κατά τη γνώμη μου, και όσον αφορά την οδηγία 2016/801. Ο καθορισμός της προϋπόθεσης ότι οι πόροι τους οποίους λαμβάνει αιτών από τρίτο (ο οποίος δεν είναι «μέλος της οικογένειας») πρέπει να βρίσκονται στη διάθεση του αιτούντος, χωρίς περιορισμούς, ώστε να αποτελέσουν εν τέλει μέρος των δικών του εισοδημάτων ή περιουσιακών στοιχείων, ούτε απαιτείται από την εν λόγω οδηγία (η οποία απαριθμεί εξαντλητικά τις ουσιαστικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται) ούτε είναι αναγκαία για την επίτευξη των σκοπών της. Μάλιστα, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο, η «απώλεια των επαρκών πόρων είναι πάντοτε ένας υποβόσκων κίνδυνος, είτε οι πόροι είναι προσωπικοί είτε προέρχονται από τρίτον»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">26</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της απαίτησης συνεπούς χαρακτήρα των δηλώσεων σχετικά με τη φύση των πόρων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το τρίτο προδικαστικό ερώτημα αφορά την καθορισθείσα από το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο) προϋπόθεση ότι οι δηλώσεις στις οποίες προβαίνει υπήκοος τρίτης χώρας ο οποίος υποβάλει αίτηση άδειας διαμονής δυνάμει της οδηγίας 2016/801 πρέπει να είναι συνεπείς όσον αφορά τη φύση των πόρων που διαθέτει, ιδίως όσον αφορά τον τρόπο κατά τον οποίο έχουν αποκτηθεί και τον μόνιμο χαρακτήρα τους· ειδάλλως, η αίτησή του θα μπορούσε να απορριφθεί. Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η εν λόγω απαίτηση συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης και, ειδικότερα, με το άρθρο 79 ΣΛΕΕ, το άρθρο 47 του Χάρτη, και τις αιτιολογικές σκέψεις 2, 41 και 42 της οδηγίας 2016/801.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, θα υπενθυμίσω κατ’ αρχάς ότι, όπως επισήμανα στο σημείο 53 των παρουσών προτάσεων, τα κράτη μέλη μπορούν «να διενεργούν κατάλληλους ελέγχους ή να ζητούν αποδεικτικά στοιχεία», προκειμένου, μεταξύ άλλων, να «καταπολεμάται η κατάχρηση ή η κακή χρήση της διαδικασίας που ορίζεται στην [εν λόγω] οδηγία». Επιπλέον, το άρθρο 7 της οδηγίας 2016/801 είναι σαφές ως προς το γεγονός ότι εναπόκειται στον αιτούντα άδεια διαμονής δυνάμει της εν λόγω οδηγίας να προσκομίζει τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία προς υποστήριξη της αίτησής του. Με άλλα λόγια, οι εθνικές αρχές δεν οφείλουν να διενεργούν ελέγχους οι οποίοι εκτείνονται πέραν των προσκομισθέντων από τον αιτούντα αποδεικτικών στοιχείων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τη γνώμη μου, από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι, προκειμένου να καταπολεμάται η κατάχρηση και η κακή χρήση της διαδικασίας που προβλέπεται στην οδηγία 2016/801, οι εθνικές αρχές δύνανται να αναζητούν στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε να προκύψει η ύπαρξη τέτοιας κατάχρησης ή κακής χρήσης. Μεταξύ των στοιχείων αυτών θα μπορούσε κάλλιστα να περιλαμβάνεται το γεγονός ότι ο αιτών έχει προβεί σε ανακόλουθες δηλώσεις ενώπιον των αρμόδιων εθνικών αρχών· τούτο δε ακόμη και αν το εν λόγω γεγονός δεν αρκεί απαραιτήτως, αυτό καθεαυτό και αφ’ εαυτού, για να αποδειχθεί η ύπαρξη καταστρατήγησης ή κατάχρησης της διαδικασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ταυτόχρονα, και παρά το γεγονός ότι, όπως εξέθεσα στο σημείο 60 των παρουσών προτάσεων, εναπόκειται στον αιτούντα να προσκομίζει τα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία προς υποστήριξη της αίτησής του, από το άρθρο 34, παράγραφος 3, της οδηγίας 2016/801, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης 42 της ίδιας οδηγίας, προκύπτει ότι, αν οι πληροφορίες που παρέχονται είναι ελλιπείς, το οικείο κράτος μέλος οφείλει να ενημερώνει τον αιτούντα και να του παρέχει εύλογη δυνατότητα να τις παράσχει. Επιπλέον, το άρθρο 35 της εν λόγω πράξης προβλέπει, στην παράγραφο 1, ότι «[τ]α κράτη μέλη καθιστούν εύκολα διαθέσιμες στους αιτούντες τις πληροφορίες σχετικά με όλα τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την υποβολή της αίτησης και πληροφορίες σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων, των υποχρεώσε[ων] και των διαδικαστικών εγγυήσεων για τους υπηκόους τρίτων χωρών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της [εν λόγω] οδηγίας και, κατά περίπτωση, των μελών της οικογένειάς τους». Επιπλέον, το άρθρο 20, παράγραφος 4, της οδηγίας 2016/801 ορίζει ότι «κάθε απόφαση απόρριψης μιας αίτησης λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης περίπτωσης και σέβεται την αρχή της αναλογικότητας».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τη γνώμη μου, από τις διάφορες αυτές διατάξεις προκύπτει ότι, εκτός εάν υπάρχουν ενδείξεις καταστρατήγησης ή κατάχρησης της διαδικασίας που προβλέπεται στην εν λόγω πράξη, το γεγονός ότι ο αιτών έχει προβεί σε ανακόλουθες δηλώσεις πρέπει να θεωρείται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές ως ένδειξη του ελλιπούς χαρακτήρα των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στον φάκελο του αιτούντος και, ως εκ τούτου, ως γενεσιουργός αιτία της προβλεπόμενης στο άρθρο 34, παράγραφος 3, της οδηγίας 2016/801 υποχρέωσης ενημέρωσης του αιτούντος σχετικά με την ανακολουθία και παροχής σε αυτόν εύλογης δυνατότητας να αποσαφηνίσει την κατάστασή του. Απόφαση που απορρίπτει την αίτηση χωρίς να παρέχει τέτοια δυνατότητα δεν θα ήταν σύμφωνη, κατά τη γνώμη μου, με την αρχή της αναλογικότητας και, ως εκ τούτου, θα αντέβαινε στο άρθρο 20, παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επίσης, συμμερίζομαι την άποψη του αιτούντος δικαστηρίου ότι αν ο αιτών δεν ενημερώθηκε, κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησής του ή πριν από αυτήν, ότι τυχόν ανακολουθίες στις δηλώσεις του ως προς τη φύση των πόρων που έχει στη διάθεσή του, ιδίως όσον αφορά τον τρόπο κατά τον οποίο αποκτήθηκαν και τον μόνιμο χαρακτήρα τους, θα μπορούσαν να έχουν ως συνέπεια την απόρριψη της αίτησής του, τότε η απόρριψή της αίτησής του για τον λόγο αυτόν, χωρίς να του δοθεί η δυνατότητα να αποσαφηνίσει την κατάστασή του, θα συνιστά όχι μόνον παράβαση του άρθρου 35 της οδηγίας 2016/801, αλλά και παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της διαφάνειας, που μνημονεύονται στην αιτιολογική σκέψη 2 της εν λόγω οδηγίας. Συγκεκριμένα, η απόρριψη της αίτησης θα έχει βασιστεί σε λόγο ο οποίος δεν προβλέπεται ρητώς από την οδηγία 2016/801 και τον οποίο ο προσφεύγων δεν γνώριζε.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, προϋπόθεση όπως η καθορισθείσα από το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο), η οποία εξαρτά την ευδοκίμηση αίτησης για άδεια διαμονής δυνάμει της οδηγίας 2016/801 από τον συνεπή χαρακτήρα των δηλώσεων στις οποίες έχει προβεί ο αιτών ως προς τα ανωτέρω στοιχεία, δεν συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Γ.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της σημασίας του γεγονότος ότι οι επίμαχες προϋποθέσεις έχουν αποφασιστεί από το ανώτατο εθνικό δικαστήριο, στη νομολογία του, και όχι από την εθνική νομοθεσία που διέπει τις άδειες διαμονής (δεύτερο προδικαστικό ερώτημα)</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Απομένει να άρω τις αμφιβολίες του αιτούντος δικαστηρίου ως προς το αν το γεγονός ότι οι επίμαχες προϋποθέσεις έχουν καθοριστεί από το ανώτατο εθνικό δικαστήριο, το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο), στη νομολογία του, και όχι από την εθνική νομοθεσία που διέπει τις άδειες διαμονής, ασκεί επιρροή όσον αφορά τη συμβατότητά τους με το δίκαιο της Ένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τη γνώμη μου, δεδομένου ότι από την προηγούμενη ενότητα προκύπτει σαφώς ότι οι εν λόγω προϋποθέσεις είναι, αυτές καθεαυτές και αφ’ εαυτών, ασυμβίβαστες με το δίκαιο της Ένωσης, το Δικαστήριο δεν θα χρειαστεί να εξετάσει το ζήτημα αυτό στην απόφασή του. Εν πάση περιπτώσει, υπενθυμίζω ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, μολονότι η μεταφορά μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν απαιτεί, κατ’ ανάγκην, τυπική και κατά γράμμα επανάληψη των διατάξεών της σε ρητή και ειδική νομοθετική διάταξη, μπορεί δε να αρκεί ένα γενικό νομικό πλαίσιο, ωστόσο είναι αναγκαίο το εν λόγω πλαίσιο να είναι επαρκώς σαφές και ακριβές, ώστε οι δικαιούχοι να έχουν τη δυνατότητα να γνωρίζουν το πλήρες περιεχόμενο των δικαιωμάτων τους και, ενδεχομένως, να τα προβάλουν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">27</a>
</span>). Στο παρελθόν, το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι οι προϋποθέσεις που προβλέπονται αποκλειστικά στη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων (και όχι στην εθνική νομοθεσία) ενδέχεται να μην πληρούν την ανωτέρω προϋπόθεση  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">28</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το γεγονός ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, οι επίμαχες προϋποθέσεις έχουν καθοριστεί στη νομολογία ενός δικαστηρίου, ήτοι του Kúria (Ανωτάτου Δικαστηρίου), το οποίο τυγχάνει να είναι το ανώτατο εθνικό δικαστήριο, υπενθυμίζω ότι η αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης καθιερώνει την προτεραιότητα του δικαίου της Ένωσης έναντι του δικαίου των κρατών μελών. Δυνάμει της αρχής της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης, η επίκληση από κράτος μέλος των διατάξεων του εθνικού δικαίου του, ακόμη και του συνταγματικού, δεν είναι δυνατόν να υπονομεύσει την ενότητα και την αποτελεσματικότητα του δικαίου της Ένωσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">29</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, συμμερίζομαι την άποψη της Επιτροπής ότι το γεγονός ότι ένας συγκεκριμένος εθνικός κανόνας έχει καθοριστεί από το ανώτατο δικαστήριο κράτους μέλους δεν μπορεί να επηρεάσει την εκτίμηση της συμβατότητας του εν λόγω κανόνα με το δίκαιο της Ένωσης. Αντιθέτως, η προέλευση του επίμαχου εθνικού κανόνα ή της επίμαχης εθνικής προϋπόθεσης δεν ασκεί απολύτως καμία επιρροή στην εν λόγω εκτίμηση. Συνεπώς, στην υπό κρίση υπόθεση, το γεγονός ότι οι επίμαχες προϋποθέσεις έχουν καθοριστεί από το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο) δεν μπορεί να επηρεάσει την απάντηση του Δικαστηρίου στο πρώτο και στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρόταση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο περιφέρειας Βουδαπέστης, Ουγγαρία) ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-118" title="page-24">
      Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας (ΕΕ) 2016/801 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2016, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την έρευνα, τις σπουδές, την πρακτική άσκηση, την εθελοντική υπηρεσία, τις ανταλλαγές μαθητών ή τα εκπαιδευτικά προγράμματα και την απασχόληση των εσωτερικών άμισθων βοηθών (au pair),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-119" title="page-24">
      έχει την έννοια ότι ο όρος «επαρκείς πόροι» δεν παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να θεσπίζουν κανόνα ο οποίος εξαρτά τη χορήγηση άδειας διαμονής δυνάμει της εν λόγω οδηγίας από την προϋπόθεση ότι οι πόροι που προέρχονται από τρίτον ο οποίος δεν είναι «μέλος της οικογένειας», κατά την έννοια του εθνικού δικαίου, πρέπει να έχουν αποκτηθεί σε μόνιμη βάση από τον αιτούντα, ήτοι υπό μορφή δωρεάς, και όχι δανείου, και με τη δυνατότητα να τους διαθέτει ως κύριος, χωρίς περιορισμούς, με αποτέλεσμα να αποτελούν εν τέλει μέρος των δικών του εισοδημάτων ή περιουσιακών στοιχείων. Ούτε παρέχει η εν λόγω διάταξη στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να αρνούνται τη χορήγηση άδειας διαμονής δυνάμει της εν λόγω οδηγίας για τον λόγο και μόνον ότι οι δηλώσεις στις οποίες έχει προβεί ο αιτών όσον αφορά τη φύση των πόρων που έχει στη διάθεσή του, μεταξύ άλλων, όσον αφορά τον τρόπο κατά τον οποίο αποκτήθηκαν και τον μόνιμο χαρακτήρα τους, δεν ήταν συνεπείς καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, χωρίς να του παρέχεται η δυνατότητα να αποσαφηνίσει τα εν λόγω στοιχεία ή χωρίς να ενημερωθεί ότι η αίτησή του θα μπορούσε να απορριφθεί για τον λόγο αυτόν. Το γεγονός ότι οι εν λόγω προϋποθέσεις καθορίζονται από το ανώτατο εθνικό δικαστήριο δεν ασκεί επιρροή συναφώς.
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">i</a>
</span>) Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">2</a>
</span>) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2016 (ΕΕ 2016, L 132, σ. 21).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">3</a>
</span>) Βλ. αιτιολογική σκέψη 3 της εν λόγω οδηγίας.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">4</a>
</span>) Βλ. άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (ΕΕ 2003, L 251, σ. 12), άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (ΕΕ 2004, L 16, σ. 44), και άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 158, σ. 77).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">5</a>
</span>) Βλ. άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2003/86 και άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2003/109.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">6</a>
</span>) Το ίδιο ισχύει και για το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2004/38, το οποίο προβλέπει ότι οι πολίτες της Ένωσης έχουν δικαίωμα διαμονής στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, εφόσον διαθέτουν «επαρκείς πόρους για τον εαυτό τους και τα μέλη των οικογενειών τους, ούτως ώστε να μην επιβαρύνουν κατά τη διάρκεια της περιόδου παραμονής τους το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του κράτους μέλους υποδοχής, καθώς και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας στο κράτος μέλος υποδοχής».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">7</a>
</span>) Συγκεκριμένα, η οδηγία 2016/801 εφαρμόζεται μόνο στη μετανάστευση με σκοπό την έρευνα, τις σπουδές, την πρακτική άσκηση, την εθελοντική υπηρεσία, τα προγράμματα ανταλλαγής μαθητών ή τα εκπαιδευτικά προγράμματα και την απασχόληση των εσωτερικών άμισθων βοηθών (au pair).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">8</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 4ης Μαρτίου 2021, Migrationsverket (C‑193/19, EU:C:2021:168, σκέψεις 25 και 26).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">9</a>
</span>) Το άρθρο 79, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ προβλέπει ότι «[η] Ένωση αναπτύσσει κοινή μεταναστευτική πολιτική, η οποία έχει ως στόχο να εξασφαλίζει, σε όλα τα στάδια, την αποτελεσματική διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, τη δίκαιη μεταχείριση των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στα κράτη μέλη καθώς και την πρόληψη της παράνομης μετανάστευσης και της εμπορίας ανθρώπων και την ενισχυμένη καταπολέμησή της».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">10</a>
</span>) Το άρθρο 47, παράγραφος 2, του Χάρτη προστατεύει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">11</a>
</span>) Βλ. αποφάσεις της 10ης Μαρτίου 2021, Konsul Rzeczypospolitej Polskiej w N. (C‑949/19, EU:C:2021:186), και της 29ης Ιουλίου 2024, Perle (C‑14/23, EU:C:2024:647).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">12</a>
</span>) Οδηγία του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό τις σπουδές, την ανταλλαγή μαθητών, την άμισθη πρακτική άσκηση ή την εθελοντική υπηρεσία (ΕΕ 2004, L 375, σ. 12).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">13</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2014, Ben Alaya (C‑491/13, EU:C:2014:2187, σκέψη 31).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">14</a>
</span>) Η υπογράμμιση δική μου. Επισημαίνω επίσης ότι η αιτιολογική σκέψη 2 της εν λόγω πράξης αναφέρει ότι η πράξη αυτή αποσκοπεί στη «διασφάλιση περισσότερης διαφάνειας και ασφάλειας δικαίου και την παροχή συνεκτικού νομικού πλαισίου για τις διάφορες κατηγορίες υπηκόων τρίτων χωρών που έρχονται στην Ένωση».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">15</a>
</span>) Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801. Η υπογράμμιση δική μου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">16</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 21ης Απριλίου 2016, Khachab (C‑558/14, EU:C:2016:285, σκέψη 31).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">17</a>
</span>) Προσθέτω ότι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει επισημάνει ότι προσέθεσε τη φράση «χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του συγκεκριμένου κράτους μέλους» στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2016/801 προκειμένου να ευθυγραμμιστεί η εν λόγω διάταξη με τις αντίστοιχες διατάξεις της οδηγίας 2014/66/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών στο πλαίσιο ενδοεταιρικής μετάθεσης (ΕΕ 2014, L 157, σ. 1), και της οδηγίας 2014/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την εποχιακή εργασία (ΕΕ 2014, L 94, σ. 375) [βλ. «Σκεπτικό του Συμβουλίου: Θέση (ΕΕ) αριθ. 9/2016 του Συμβουλίου σε πρώτη ανάγνωση ενόψει της έκδοσης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την έρευνα, τις σπουδές, την πρακτική άσκηση, την εθελοντική υπηρεσία, τις ανταλλαγές μαθητών ή τα εκπαιδευτικά προγράμματα και την απασχόληση των εσωτερικών άμισθων βοηθών (au pair)» (ΕΕ 2016, C 170, σ. 40)].</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">18</a>
</span>) Αντιθέτως, ορισμένες άλλες κατηγορίες που εμπίπτουν στην οδηγία 2016/801, όπως οι εσωτερικοί άμισθοι βοηθοί (au pair), είναι δυνατόν να δικαιούνται να λαμβάνουν ποσά για μικροέξοδα κατά τη διάρκεια της διαμονής τους [βλ. άρθρο 16, παράγραφος 6, της εν λόγω οδηγίας: «Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν ελάχιστο χρηματικό ποσό ως ποσό για μικροέξοδα που θα καταβάλλεται στον εσωτερικό άμισθο βοηθό (au pair)»].</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">19</a>
</span>) Επισημαίνω επίσης ότι στις περιπτώσεις διαμονής περιορισμένης διάρκειας, όπως αυτές που εμπίπτουν στην οδηγία 2016/801, είναι, εν πάση περιπτώσει, λιγότερο αναγκαίο οι πόροι να αποκτώνται σε μόνιμη βάση από ό,τι στο πλαίσιο άλλων πράξεων, δεδομένου ότι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο αιτών θα μπορούσε να επιβαρύνει τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών είναι βραχύτερο.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">20</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 21ης Απριλίου 2016, Khachab (C‑558/14, EU:C:2016:285, σκέψεις 46 και 48). Η υπογράμμιση δική μου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">21</a>
</span>) Συναφώς, τα κράτη μέλη μπορούν να εξετάζουν κατά πόσον οι πόροι που διατίθενται από τρίτον θα μπορούσαν να παύσουν να διατίθενται κατά τη διακριτική ευχέρεια του εν λόγω τρίτου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">22</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 2019, X (Επί μακρόν διαμένοντες – Σταθεροί, τακτικοί και επαρκείς πόροι) (C‑302/18, EU:C:2019:830, σκέψη 43). Βλ. επίσης προτάσεις του γενικού εισαγγελέα H. Saugmandsgaard Øe στην υπόθεση X (Επί μακρόν διαμένοντες – Σταθεροί, τακτικοί και επαρκείς πόροι) (C‑302/18, EU:C:2019:469, σημείο 70).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">23</a>
</span>) Η υπογράμμιση δική μου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">24</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 2019, X (Επί μακρόν διαμένοντες – Σταθεροί, τακτικοί και επαρκείς πόροι) (C‑302/18, EU:C:2019:830, σκέψη 44).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">25</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 16ης Ιουλίου 2015, Singh κ.λπ. (C‑218/14, EU:C:2015:476, σκέψη 75).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">26</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 23ης Μαρτίου 2006, Επιτροπή κατά Βελγίου (C‑408/03, EU:C:2006:192, σκέψη 47).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">27</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 2010, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (C‑456/08, EU:C:2010:46, σκέψη 65 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">28</a>
</span>) Όπ.π. (σκέψεις 64 και 65). Βλ. επίσης απόφαση της 1ης Ιουλίου 2004, Επιτροπή κατά Γαλλίας (C‑311/03, EU:C:2004:405, σκέψεις 5 και 6).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">29</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2024, Global Ink Trade (C‑537/22, EU:C:2024:6, σκέψη 23 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</body>
</html>
