(1)

Η κρατική χρηματοδότηση που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Συνθήκη) συνιστά κρατική ενίσχυση και απαιτείται η κοινοποίησή της στην Επιτροπή βάσει του άρθρου 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 109 της Συνθήκης, το Συμβούλιο δύναται να καθορίζει τις κατηγορίες ενισχύσεων που απαλλάσσονται από την εν λόγω υποχρέωση κοινοποίησης. Σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 4 της Συνθήκης, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει κανονισμούς σχετικά με τις εν λόγω κατηγορίες κρατικών ενισχύσεων.

(2)

Με τον κανονισμό (ΕΕ) 2022/2586 η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να δηλώνει ότι οι ενισχύσεις για τον συντονισμό των μεταφορών, όπως αναφέρονται στο άρθρο 93 της Συνθήκης, μπορούν, υπό ορισμένους όρους, να απαλλάσσονται από την υποχρέωση κοινοποίησης.

(3)

Οι ενισχύσεις για τις χερσαίες μεταφορές θεωρούνται συμβατές με τη Συνθήκη εάν ανταποκρίνονται στις ανάγκες συντονισμού των μεταφορών ή εάν αντιστοιχούν στην «αποκατάσταση ορισμένων βαρών συνυφασμένων με την έννοια της δημοσίας υπηρεσίας», σύμφωνα με το άρθρο 93 της Συνθήκης.

(4)

Για την επίτευξη του ενωσιακού στόχου κλιματικής ουδετερότητας που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1119 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), απαιτείται θεμελιώδης πράσινος και ψηφιακός μετασχηματισμός των μεταφορών στην Ένωση. Στο πλαίσιο της στρατηγικής του 2020 της Επιτροπής για βιώσιμη και έξυπνη κινητικότητα (3), η Ένωση κάλεσε τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα για να καταστήσουν όλους τους τρόπους μεταφοράς βιωσιμότερους και να προωθήσουν τη μετάβαση σε βιωσιμότερους τρόπους μεταφοράς.

(5)

Το άρθρο 11 της Συνθήκης υπογραμμίζει τη δέσμευση της Ένωσης για την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα, δίνοντας έμφαση στην ένταξη των περιβαλλοντικών απαιτήσεων στον καθορισμό και την εφαρμογή των πολιτικών και των δράσεών της.

(6)

Με βάση την πείρα της Επιτροπής από την εφαρμογή του άρθρου 93 της Συνθήκης, ορισμένες κατηγορίες κρατικών ενισχύσεων που ανταποκρίνονται στις ανάγκες συντονισμού των μεταφορών δεν προκαλούν σημαντική στρέβλωση του ανταγωνισμού και των συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούν ορισμένα σαφή κριτήρια συμβατότητας που καθορίζονται βάσει της εκτενούς πρακτικής λήψης αποφάσεων.

(7)

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε μέτρα κρατικών ενισχύσεων λειτουργίας και μέτρα κρατικών ενισχύσεων για επενδύσεις, τα οποία χορηγούνται στους τομείς των βιώσιμων χερσαίων μεταφορών.

(8)

Οι ενισχύσεις που πληρούν όλους τους όρους του παρόντος κανονισμού, τόσο τους γενικούς όσο και τους ειδικούς για την εκάστοτε κατηγορία ενισχύσεων, θα πρέπει να εξαιρούνται από την απαίτηση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης.

(9)

Οι κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό εξακολουθούν να υπόκεινται στην υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τη δυνατότητα των κρατών μελών να κοινοποιούν ενισχύσεις των οποίων οι στόχοι ανταποκρίνονται στους στόχους που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

(10)

Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε ενισχύσεις που ανταποκρίνονται στις ανάγκες συντονισμού των μεταφορών. Αντιθέτως, οι ενισχύσεις για την εκπλήρωση ορισμένων βαρών συνυφασμένων με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στους τομείς των χερσαίων μεταφορών θα πρέπει να εξακολουθήσουν να διέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) ή, όταν δεν πληρούν τους όρους που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, θα πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή. Οι επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες μεταφορών στις οποίες έχει ανατεθεί σύμβαση παροχής δημόσιας υπηρεσίας θα πρέπει να μπορούν να επωφελούνται από ενισχύσεις που χορηγούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, υπό την προϋπόθεση, ιδίως, ότι τηρείται το άρθρο 8 του παρόντος κανονισμού και ότι αποτρέπεται η υπεραντιστάθμιση.

(11)

Ο παρών κανονισμός αναμένεται να αυξήσει την απλούστευση και να ενισχύσει τη διαφάνεια σύμφωνα με τους στόχους της Επιτροπής (5), καθώς και την αποτελεσματική αξιολόγηση και τους ελέγχους συμμόρφωσης με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο, χωρίς να θίγει τις θεσμικές εξουσίες της Επιτροπής και των κρατών μελών. Τούτο συνάδει με την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τον εκσυγχρονισμό των κανόνων της ΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις (6) και το αποτέλεσμα του ελέγχου καταλληλότητας που διενήργησε η Επιτροπή το 2020 (7), όπου τονίζεται η ανάγκη μείωσης του διοικητικού φόρτου και διασφάλισης αποδοτικών δημόσιων δαπανών.

(12)

Οι γενικοί όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού καθορίζονται με βάση ένα σύνολο κοινών αρχών που εξασφαλίζουν ότι οι ενισχύσεις: i) εξυπηρετούν τον σκοπό του συντονισμού των μεταφορών· ii) έχουν σαφή χαρακτήρα κινήτρου· iii) είναι αναγκαίες, κατάλληλες και αναλογικές· iv) χορηγούνται με απόλυτη διαφάνεια και υπόκεινται σε μηχανισμό ελέγχου και τακτική αξιολόγηση· και v) δεν επηρεάζουν τον ανταγωνισμό και τις συναλλαγές σε βαθμό που να θέτει σε κίνδυνο τα γενικά συμφέροντα της Ένωσης.

(13)

Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ενισχύσεις είναι αναγκαίες και ότι λειτουργούν ως κίνητρο για την περαιτέρω ανάπτυξη δραστηριοτήτων ή έργων, ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε ενισχύσεις για δραστηριότητες ή έργα τα οποία θα ανέπτυσσε ούτως ή άλλως ο δικαιούχος ακόμη και αν δεν είχε χορηγηθεί η ενίσχυση. Οι ενισχύσεις θα πρέπει να απαλλάσσονται από την υποχρέωση κοινοποίησης βάσει του παρόντος κανονισμού μόνον εάν οι εργασίες για το ενισχυόμενο έργο ή την ενισχυόμενη δραστηριότητα αρχίζουν μετά την υποβολή γραπτής αίτησης για ενίσχυση από τον δικαιούχο. Η αγορά γης και οι προπαρασκευαστικές εργασίες, όπως η λήψη αδειών και η εκπόνηση μελετών σκοπιμότητας, δεν θεωρούνται έναρξη των εργασιών για το ενισχυόμενο έργο.

(14)

Όσον αφορά ad hoc επενδυτικές ενισχύσεις που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό και χορηγούνται σε δικαιούχο που είναι μεγάλη επιχείρηση, το κράτος μέλος θα πρέπει να εξασφαλίζει, επιπλέον της τήρησης των όρων που αφορούν τον χαρακτήρα κινήτρου και ισχύουν για τους δικαιούχους που είναι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (στο εξής: ΜΜΕ), ότι ο δικαιούχος έχει αναλύσει, όπως αποδεικνύεται από τα εσωτερικά του έγγραφα, τη βιωσιμότητα της ενισχυόμενης επένδυσης τόσο με τη χορήγηση ενίσχυσης όσο και χωρίς αυτήν. Στις περιπτώσεις αυτές, το κράτος μέλος θα πρέπει να επαληθεύει ότι τα εν λόγω έγγραφα επιβεβαιώνουν ότι η ενίσχυση θα οδηγήσει σε ουσιώδη αύξηση της εμβέλειας της επένδυσης που υποστηρίζεται από την ενίσχυση, σε ουσιώδη αύξηση του συνολικού ποσού που δαπανάται από τον δικαιούχο για την εν λόγω επένδυση ή σε ουσιώδη αύξηση της ταχύτητας ολοκλήρωσης της επένδυσης.

(15)

Τα αυτόματα καθεστώτα ενίσχυσης υπό μορφή φορολογικών πλεονεκτημάτων θα πρέπει να υπόκεινται σε ειδικό όρο όσον αφορά τον χαρακτήρα κινήτρου, δεδομένου ότι οι ενισχύσεις στο πλαίσιο αυτών των καθεστώτων ενίσχυσης χορηγούνται αυτομάτως. Ο ειδικός αυτός όρος συνεπάγεται ότι τα εν λόγω καθεστώτα ενισχύσεων θα πρέπει να στηρίζουν μόνο έργα ή δραστηριότητες για τα/τις οποία/-ες οι εργασίες ξεκινούν μετά την έναρξη ισχύος των εν λόγω καθεστώτων. Ωστόσο, ο όρος αυτός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στην περίπτωση διάδοχων καθεστώτων ενίσχυσης, υπό την προϋπόθεση ότι η δραστηριότητα καλυπτόταν ήδη από τα προηγούμενα καθεστώτα υπό μορφή φορολογικών πλεονεκτημάτων. Κατά την αξιολόγηση του χαρακτήρα κινήτρου των διάδοχων καθεστώτων ενίσχυσης, η κρίσιμη χρονική στιγμή είναι ο χρόνος θέσπισης του φορολογικού μέτρου για πρώτη φορά στο αρχικό καθεστώς.

(16)

Οι ενισχύσεις λειτουργίας για τη μείωση του εξωτερικού κόστους των μεταφορών που πληρούν τους όρους του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεωρείται ότι έχουν χαρακτήρα κινήτρου εάν η ενίσχυση μετακυλίεται στους χρήστες και, ως εκ τούτου, αυξάνει τη ζήτηση για βιώσιμες υπηρεσίες μεταφορών και τη μετάβαση σε άλλο τρόπο μεταφοράς. Η δημοσιότητα αποσκοπεί στην αύξηση της ευαισθητοποίησης σχετικά με τα διαθέσιμα μέτρα για τη μείωση του χάσματος ανταγωνιστικότητας μεταξύ βιώσιμων χερσαίων τρόπων μεταφοράς και αποκλειστικά οδικών ή άλλων ανταγωνιστικών, λιγότερο βιώσιμων, τρόπων μεταφοράς. Ως εκ τούτου, η δημοσιότητα θεωρείται πως διασφαλίζει ότι η ενίσχυση αντανακλάται στην τιμή που καλούνται να καταβάλουν οι χρήστες.

(17)

Για λόγους διαφάνειας, ίσης μεταχείρισης και αποτελεσματικής παρακολούθησης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις ενισχύσεις για τις οποίες είναι δυνατό να υπολογιστεί εκ των προτέρων με ακρίβεια το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης χωρίς να είναι αναγκαία η εκτίμηση κινδύνου (στο εξής: διαφανείς ενισχύσεις). Για ορισμένα μέσα ενίσχυσης, όπως τα δάνεια, οι εγγυήσεις, τα μέτρα φορολογικού τύπου και, ιδίως, οι επιστρεπτέες προκαταβολές, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καθορίσει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι εν λόγω ενισχύσεις μπορούν να θεωρούνται διαφανείς. Οι ενισχύσεις που συνίστανται σε εγγυήσεις θα πρέπει να θεωρούνται διαφανείς εάν το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης έχει υπολογιστεί με βάση τις προμήθειες ασφαλούς λιμένα που έχουν καθοριστεί για τον αντίστοιχο τύπο επιχείρησης. Επίσης, θα πρέπει να θεωρούνται διαφανείς, εάν πριν από την εφαρμογή του μέτρου η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της έντασης της ενίσχυσης της κρατικής εγγύησης έχει κοινοποιηθεί και εγκριθεί από την Επιτροπή, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής για την εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της Συνθήκης στις κρατικές ενισχύσεις με τη μορφή εγγυήσεων (8). Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι ενισχύσεις που περιλαμβάνουν πολύπλοκη οικονομική αξιολόγηση προκειμένου να υπολογιστεί εκ των προτέρων με ακρίβεια το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης της ενίσχυσης (όπως οι ενισχύσεις που συνίστανται σε επενδύσεις ιδίων κεφαλαίων και οιονεί ιδίων κεφαλαίων) δεν θα πρέπει να θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις, εκτός εάν το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης της ενίσχυσης θεωρείται ότι είναι τα ονομαστικά ποσά των εν λόγω επενδύσεων.

(18)

Για να εξασφαλιστεί ότι η ενίσχυση είναι αναλογική και περιορίζεται στο αναγκαίο ποσό, θα πρέπει να καθοριστούν μέγιστα ποσά ενίσχυσης ως εντάσεις ενίσχυσης σε σχέση με μια σειρά επιλέξιμων δαπανών. Με βάση την πείρα της Επιτροπής, η ένταση της ενίσχυσης θα πρέπει να καθορίζεται σε επίπεδο που ελαχιστοποιεί τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και των συναλλαγών που προκαλούνται από την ενισχυόμενη δραστηριότητα, ενώ παράλληλα θα αντιμετωπίζει με κατάλληλο τρόπο τις αποτυχίες της αγοράς ή άλλα εμπόδια στον συντονισμό των μεταφορών.

(19)

Κατά τον υπολογισμό της έντασης της ενίσχυσης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνο οι επιλέξιμες δαπάνες. Ο προσδιορισμός των επιλέξιμων δαπανών θα πρέπει να τεκμηριώνεται με σαφή, συγκεκριμένα και επικαιροποιημένα αποδεικτικά έγγραφα. Οι ενισχύσεις που υπερβαίνουν τη σχετική ένταση ενίσχυσης δεν θα πρέπει να απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις κοινοποίησης. Όλα τα ποσά που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό θα πρέπει να λαμβάνονται πριν από οποιαδήποτε αφαίρεση φόρων ή άλλων επιβαρύνσεων. Οι ενισχύσεις που καταβάλλονται σε περισσότερες δόσεις θα πρέπει να ανάγονται στην αξία τους κατά τον χρόνο χορήγησής τους. Οι επιλέξιμες δαπάνες θα πρέπει επίσης να ανάγονται στην αξία τους κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης.

(20)

Η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι επιτρεπόμενες ενισχύσεις δεν επηρεάζουν τον ανταγωνισμό και τις συναλλαγές σε βαθμό που να θέτει σε κίνδυνο τα γενικά συμφέροντα της Ένωσης. Συνεπώς, οι ενισχύσεις υπέρ δικαιούχων για τους οποίους εκκρεμεί εντολή ανάκτησης ενισχύσεων κατόπιν προηγούμενης απόφασης της Επιτροπής, με την οποία οι ενισχύσεις αυτές κηρύσσονται παράνομες και ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

(21)

Ενισχύσεις σε προβληματικές επιχειρήσεις θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Οι ενισχύσεις αυτές θα πρέπει να αξιολογούνται με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και αναδιάρθρωση μη χρηματοπιστωτικών προβληματικών επιχειρήσεων (9).

(22)

Ο παρών κανονισμός ενοποιεί την εκτενή πείρα που έχει αποκτήσει η Επιτροπή στην αξιολόγηση των ενισχύσεων λειτουργίας που αποσκοπούν στη μείωση του εξωτερικού κόστους των μεταφορών. Οι εν λόγω ενισχύσεις θα πρέπει να προσδιορίζονται ποσοτικά με βάση το εξωτερικό κόστος που μπορεί να αποφεύγεται με την υιοθέτηση μιας βιωσιμότερης λύσης μεταφορών αντί για έναν ανταγωνιστικό, εμπορικά βιώσιμο τρόπο μεταφοράς, όπως οι αποκλειστικά οδικές μεταφορές. Οι ενισχύσεις μπορούν να λάβουν τη μορφή μείωσης των τελών χρήσης υποδομών που καταβάλλουν οι μεταφορείς. Οι ενισχύσεις λειτουργίας για τη μείωση του εξωτερικού κόστους των μεταφορών θα πρέπει να καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μόνο όταν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και των συναλλαγών είναι περιορισμένες και υπόκεινται σε σαφώς καθορισμένους όρους. Τούτο συμβαίνει στις περιπτώσεις στις οποίες το εξωτερικό κόστος που αποφεύγεται υπολογίζεται σύμφωνα με τους κανόνες και τη μεθοδολογία που προβλέπονται στο εγχειρίδιο της Επιτροπής για το εξωτερικό κόστος των μεταφορών (10), η ένταση της ενίσχυσης παραμένει κάτω από ορισμένα όρια και η ενίσχυση χορηγείται μόνο για όντως παρασχεθείσες υπηρεσίες βιώσιμων χερσαίων μεταφορών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται ότι η ενίσχυση περιορίζεται αυστηρά στην αντιστάθμιση του εξωτερικού κόστους που συνδέεται με τη χρήση βιωσιμότερου τρόπου μεταφοράς.

(23)

Επιπλέον, οι ενισχύσεις λειτουργίας για τη στήριξη των μεταφορέων ή των διοργανωτών μεταφορών κατά την έναρξη νέων εμπορικών, σιδηροδρομικών ή εσωτερικών πλωτών, εμπορευματικών συνδέσεων θα πρέπει να καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μόνον σε περίπτωση που οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και των συναλλαγών είναι περιορισμένες και υπόκεινται σε σαφώς καθορισμένους όρους. Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση που το ποσό της ενίσχυσης υπολογίζεται σε σχέση με τις λειτουργικές ζημίες που υπέστη ο δικαιούχος κατά τα πρώτα πέντε έτη λειτουργίας της νέας εμπορικής εμπορευματικής σύνδεσης και η ένταση της ενίσχυσης παραμένει κάτω από ένα ορισμένο όριο.

(24)

Οι επενδύσεις σε εγκαταστάσεις σιδηροδρομικών υπηρεσιών, εγκαταστάσεις εσωτερικής ναυσιπλοΐας και εγκαταστάσεις πολυτροπικών σιδηροδρομικών ή εσωτερικών πλωτών μεταφορών και σε ιδιωτικές παρακαμπτήριες σιδηροδρομικές γραμμές σε ολόκληρη την Ένωση είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση της συνδεσιμότητας, της βιώσιμης λειτουργίας της οικονομίας και της συνοχής μεταξύ των κρατών μελών. Οι επενδύσεις αυτές στηρίζουν τις προτεραιότητες της στρατηγικής του 2020 της Επιτροπής για βιώσιμη και έξυπνη κινητικότητα (11), η οποία δίνει προτεραιότητα στην ανάπτυξη εγκαταστάσεων πολυτροπικών μεταφορών. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καλύπτει επενδυτικές ενισχύσεις για την κατασκευή, την αναβάθμιση και την ανακαίνιση εγκαταστάσεων σιδηροδρομικών υπηρεσιών, εγκαταστάσεων εσωτερικής ναυσιπλοΐας, εγκαταστάσεων πολυτροπικών σιδηροδρομικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών και ιδιωτικών παρακαμπτήριων σιδηροδρομικών γραμμών. Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις ενισχύσεις για λιμενικές υποδομές (θέσεις πρόσδεσης, μόλους κ.λπ.) και στις ενισχύσεις για υποδομές πρόσβασης στους λιμένες, οι οποίες είναι επιλέξιμες για ενίσχυση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 651/2014 της Επιτροπής (12). Ωστόσο, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται στις ενισχύσεις για λιμενικές υπερδομές [επιφανειακές διευθετήσεις (π.χ. για αποθήκευση), εγκαταστάσεις παροχής υπηρεσιών (π.χ. αποθήκες), καθώς και εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για τη λειτουργία εγκαταστάσεων], εφόσον η εν λόγω υπερδομή βρίσκεται σε εγκατάσταση εσωτερικής ναυσιπλοΐας ή σε εγκατάσταση πολυτροπικών μεταφορών με σιδηροδρομική ή εσωτερική πλωτή σύνδεση. Όσον αφορά αυτό το είδος ενίσχυσης, θα πρέπει να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος που προκαλείται από την κοινοποίηση απλών μέτρων κρατικής ενίσχυσης, γεγονός που θα παρέχει επίσης τη δυνατότητα στην Επιτροπή να επικεντρωθεί στις δυνητικά πιο στρεβλωτικές περιπτώσεις. Οι όροι για την απαλλαγή από την υποχρέωση κοινοποίησης των επενδυτικών ενισχύσεων σε εγκαταστάσεις σιδηροδρομικών υπηρεσιών, εγκαταστάσεις εσωτερικής ναυσιπλοΐας, εγκαταστάσεις πολυτροπικών σιδηροδρομικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών και ιδιωτικές παρακαμπτήριες σιδηροδρομικές γραμμές θα πρέπει να περιορίζουν τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και των συναλλαγών που θα υπονόμευαν τους ισότιμους όρους ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά. Οι στρεβλώσεις των συναλλαγών και του ανταγωνισμού περιορίζονται ιδίως με τη διασφάλιση της αναλογικότητας της ενίσχυσης.

(25)

Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καλύπτει επενδυτικές ενισχύσεις για την αγορά οχημάτων για σιδηροδρομικές ή εσωτερικές πλωτές μεταφορές και ορισμένων κατηγοριών εξοπλισμού που είναι καθοριστικές για τις βιώσιμες πολυτροπικές μεταφορές (δηλαδή διατροπικές μονάδες φόρτωσης και γερανοί επί σκαφών) μόνον όταν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και των συναλλαγών είναι περιορισμένες. Για την αγορά ορισμένων τύπων εξοπλισμού για βιώσιμες πολυτροπικές μεταφορές, αυτό ισχύει για τα καθεστώτα ενισχύσεων τα οποία καλύπτουν γερανούς επί σκαφών και μέρος του κόστους διατροπικών μονάδων φόρτωσης, και εφόσον η ένταση της ενίσχυσης παραμένει κάτω από σαφώς καθορισμένα όρια. Για την αγορά οχημάτων σιδηροδρομικών ή εσωτερικών πλωτών μεταφορών, αυτό ισχύει όταν η ενίσχυση λαμβάνει τη μορφή εγγύησης προς τον αγοραστή του οχήματος υπό σαφώς καθορισμένους όρους. Στον σιδηροδρομικό τομέα, οι ΜΜΕ και οι νεοεισερχόμενες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ανανέωση ή την αύξηση των στόλων τους λόγω του υψηλού επενδυτικού κόστους της αγοράς τροχαίου υλικού και των δυσκολιών πρόσβασης σε χρηματοδότηση. Οι μικρές επιχειρήσεις μεσαίας κεφαλαιοποίησης (στο εξής: ΜΕΜΚ) αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις. Στον τομέα της εσωτερικής ναυσιπλοΐας, οι περισσότεροι μεταφορείς είναι ΜΜΕ ή, στην καλύτερη περίπτωση, ΜΕΜΚ. Αυτό δυσχεραίνει τη δυνατότητά τους να ανανεώσουν ή να αυξήσουν τους στόλους τους λόγω των δυσκολιών πρόσβασης σε χρηματοδότηση από την αγορά. Ως εκ τούτου, οι επενδυτικές ενισχύσεις με τη μορφή εγγυήσεων σε νεοεισερχόμενες επιχειρήσεις στον σιδηροδρομικό τομέα, σε ΜΜΕ και σε ΜΕΜΚ στους τομείς των σιδηροδρομικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών προωθούν τις βιώσιμες μεταφορές χωρίς να στρεβλώνουν αδικαιολόγητα τον ανταγωνισμό και τις συναλλαγές.

(26)

Σύμφωνα με την πολιτική μεταφορών και την ψηφιακή πολιτική της Ένωσης, απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες που θα καταστήσουν δυνατή την επικοινωνία μεταξύ των διαφόρων συστημάτων πληροφοριών για τις μεταφορές, θα διευκολύνουν τον συντονισμό των δικτύων μεταφορών και τον διασυνοριακό ανταγωνισμό και θα βελτιώσουν την ασφάλεια των μεταφορών στην Ένωση. Τούτο είναι αναγκαίο λόγω των διαφορετικών προτύπων των δικτύων μεταφορών, της έλλειψης τεχνικής εναρμόνισης, των ασυμβίβαστων εργαλείων και συστημάτων συλλογής δεδομένων και των ανησυχιών σχετικά με την κοινοχρησία δεδομένων και την κυριαρχία των δεδομένων. Επιπλέον, η πείρα από την αξιολόγηση των μέτρων για τη στήριξη της διαλειτουργικότητας που κοινοποιήθηκαν βάσει των κατευθυντήριων γραμμών του 2008 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις (13) έχει δείξει ότι υπάρχουν σοβαρές αποτυχίες της αγοράς λόγω ανεπαρκειών συντονισμού και του «μειονεκτήματος του πρωτοπόρου», σε περιπτώσεις στις οποίες τα οφέλη που συνδέονται με την υιοθέτηση συγκεκριμένης τεχνολογίας ή προτύπου υπερβαίνουν τα εμπορικά συμφέροντα των μεταφορέων.

(27)

Αυτό ισχύει, για παράδειγμα, στην περίπτωση των συστημάτων ελέγχου των αμαξοστοιχιών και της κυκλοφορίας, όπως το Ευρωπαϊκό Σύστημα Διαχείρισης της Σιδηροδρομικής Κυκλοφορίας (ERTMS). Το ERTMS είναι ένα ενιαίο ευρωπαϊκό σύστημα σηματοδότησης και ελέγχου ταχύτητας που διασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα των εθνικών σιδηροδρομικών συστημάτων, μειώνοντας το κόστος αγοράς και συντήρησης των συστημάτων σηματοδότησης και αυξάνοντας την ταχύτητα των αμαξοστοιχιών, τη χωρητικότητα των υποδομών και το επίπεδο ασφάλειας στις σιδηροδρομικές μεταφορές. Το ERTMS αποτελείται από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ελέγχου Αμαξοστοιχιών (ETCS), δηλαδή ένα σύστημα σηματοδότησης στον θάλαμο οδήγησης που ενσωματώνει την αυτόματη προστασία των αμαξοστοιχιών, την κινητή ραδιοεπικοινωνία σιδηροδρόμων (RMR) και την αυτοματοποιημένη λειτουργία αμαξοστοιχίας (ATO). Το σύστημα RMR που χρησιμοποιείται επί του παρόντος για σιδηροδρομικές δραστηριότητες, δηλαδή το παγκόσμιο σύστημα κινητών επικοινωνιών — σιδηροδρόμων (GSM-R), βασίζεται σε προδιαγραφές που οριστικοποιήθηκαν πριν από 20 χρόνια. Λόγω της τεχνολογικής απαξίωσης, η βιομηχανική υποστήριξη του GSM-R είναι απίθανο να διασφαλιστεί μετά το 2031. Δεδομένων των περιορισμένων αρνητικών επιπτώσεων που έχουν οι ενισχύσεις για τη διαλειτουργικότητα στον ανταγωνισμό και τις συναλλαγές, και λαμβανομένης υπόψη της αποκτηθείσας πείρας, οι εν λόγω ενισχύσεις θα πρέπει να καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό υπό σαφώς καθορισμένους όρους.

(28)

Για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των σιδηροδρομικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών, είναι επίσης αναγκαίο να προωθηθεί η τεχνική προσαρμογή και ο εκσυγχρονισμός στους τομείς των βιώσιμων χερσαίων μεταφορών. Οι ενισχύσεις για τέτοιες επενδύσεις θα πρέπει να υπόκεινται σε όρους που περιορίζουν τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και των συναλλαγών οι οποίες θα υπονόμευαν τους ισότιμους όρους ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά. Ειδικότερα, οι όροι απαλλαγής τέτοιων ενισχύσεων από τις υποχρεώσεις κοινοποίησης θα πρέπει να διασφαλίζουν την αναγκαιότητα και την αναλογικότητα της ενίσχυσης και να περιλαμβάνουν διασφαλίσεις σχετικά με το είδος της ενίσχυσης και τις επιλέξιμες δαπάνες.

(29)

Οι ενισχύσεις σε επιχειρήσεις για την προσαρμογή σε μελλοντικά ενωσιακά πρότυπα ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα την ταχύτερη επίτευξη υψηλού επιπέδου εναρμόνισης και τυποποίησης. Δεν θα πρέπει να επιτρέπεται η απαλλαγή ενισχύσεων από τις υποχρεώσεις κοινοποίησης σε περίπτωση που οι επενδύσεις επιφέρουν τη συμμόρφωση των επιχειρήσεων προς ήδη εγκεκριμένα ενωσιακά πρότυπα. Ωστόσο, σε περιπτώσεις στις οποίες το σχετικό ενωσιακό πρότυπο έχει ήδη εγκριθεί αλλά δεν έχει ακόμη αρχίσει να ισχύει, οι ενισχύσεις μπορούν να έχουν χαρακτήρα κινήτρου εάν παρέχουν κίνητρα υλοποίησης και ολοκλήρωσης της επένδυσης τουλάχιστον 12 μήνες πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του προτύπου, υπό την προϋπόθεση ότι το πρότυπο δεν έχει αναδρομική ισχύ. Για να μην αποτρέπονται τα κράτη μέλη από τον καθορισμό υποχρεωτικών εθνικών προτύπων πιο αυστηρών ή πιο φιλόδοξων από τα αντίστοιχα ενωσιακά πρότυπα, τα μέτρα ενίσχυσης μπορούν να έχουν χαρακτήρα κινήτρου ανεξάρτητα από την ύπαρξη των εν λόγω εθνικών προτύπων. Το ίδιο ισχύει και για τις ενισχύσεις που χορηγούνται με την παρουσία υποχρεωτικών εθνικών προτύπων που εκδόθηκαν ελλείψει ενωσιακών προτύπων.

(30)

Ορισμένες κατηγορίες ενισχύσεων, οι οποίες καλύπτουν υψηλά ποσά ενισχύσεων που χορηγούνται ανά έργο, θα πρέπει να αξιολογούνται από την Επιτροπή κατόπιν κοινοποίησης λόγω του υψηλότερου κινδύνου αδικαιολόγητων στρεβλώσεων του ανταγωνισμού και των συναλλαγών. Ως εκ τούτου, κάθε χορηγούμενη ενίσχυση η οποία υπερβαίνει ορισμένα όρια θα πρέπει να εξακολουθεί να υπόκειται στην υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Θα πρέπει να διασφαλίζεται ότι τα όρια δεν καταστρατηγούνται με τον τεχνητό διαχωρισμό έργων σε περισσότερα επιμέρους έργα με παρόμοια χαρακτηριστικά, στόχους ή δικαιούχους.

(31)

Λόγω του μεγαλύτερου αντίκτυπου που ενδέχεται να έχουν τα μεγάλης κλίμακας καθεστώτα ενισχύσεων στις συναλλαγές και τον ανταγωνισμό, τα καθεστώτα ενισχύσεων με προϋπολογισμό κρατικών ενισχύσεων που υπερβαίνει ένα ορισμένο όριο σε ένα συγκεκριμένο έτος ή συνολικά, υπολογιζόμενο με βάση μια απόλυτη τιμή, θα πρέπει καταρχήν να υπόκεινται σε αξιολόγηση κρατικών ενισχύσεων. Η αξιολόγηση θα πρέπει να αποσκοπεί στην επαλήθευση: i) του κατά πόσον έχουν επιβεβαιωθεί οι παραδοχές και οι προϋποθέσεις στις οποίες βασίζεται η συμβατότητα του καθεστώτος· και ii) της αποτελεσματικότητας του μέτρου ενίσχυσης υπό το πρίσμα των γενικών και ειδικών στόχων του. Θα πρέπει επίσης να αναφέρονται οι επιπτώσεις του καθεστώτος στον ανταγωνισμό και στις συναλλαγές. Για να διασφαλίζεται ίση μεταχείριση, η αξιολόγηση των κρατικών ενισχύσεων θα πρέπει να διενεργείται βάσει σχεδίου αξιολόγησης εγκεκριμένου από την Επιτροπή. Μολονότι το εν λόγω σχέδιο θα πρέπει συνήθως να καταρτίζεται κατά τον σχεδιασμό του καθεστώτος και να εγκρίνεται εγκαίρως για να τεθεί σε ισχύ το καθεστώς, τούτο ενδέχεται να μην είναι εφικτό σε όλες τις περιπτώσεις. Ως εκ τούτου, για να μην καθυστερεί η έναρξη ισχύος των καθεστώτων ενίσχυσης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται στα καθεστώτα αυτά για αρχική περίοδο μέγιστης διάρκειας έξι μηνών. Η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να παρατείνει την περίοδο αυτή μόλις το σχέδιο αξιολόγησης εγκριθεί. Προς τούτο, το σχέδιο αξιολόγησης θα πρέπει να κοινοποιείται στην Επιτροπή εντός 20 εργάσιμων ημερών από την έναρξη ισχύος του καθεστώτος. Η Επιτροπή θα μπορεί επίσης, κατ’ εξαίρεση, να έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει ότι η αξιολόγηση δεν είναι αναγκαία λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της περίπτωσης.

(32)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να παρέχουν στην Επιτροπή όλες τις πληροφορίες που χρειάζεται για να εκτιμήσει το σχέδιο αξιολόγησης. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να έχει τη δυνατότητα να ζητεί πρόσθετες πληροφορίες χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, εάν χρειάζεται. Μεταβολές των καθεστώτων που υπόκεινται σε αξιολόγηση, πλην των τροποποιήσεων που δεν είναι ικανές να επηρεάσουν τη συμβατότητα του καθεστώτος ενισχύσεων στο πλαίσιο του πεδίου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού ή δεν είναι ικανές να επηρεάσουν σημαντικά το περιεχόμενο του εγκεκριμένου σχεδίου αξιολόγησης, θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Μεταβολές όπως τροποποιήσεις αμιγώς τυπικού ή διοικητικού χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένων όσων πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των μέτρων που συγχρηματοδοτούνται από την Ένωση, δεν θα πρέπει, καταρχήν, να θεωρούνται ικανές να επηρεάσουν σημαντικά το περιεχόμενο του εγκεκριμένου σχεδίου αξιολόγησης.

(33)

Για να εξακριβωθεί αν έχουν τηρηθεί τα όρια κοινοποίησης ενισχύσεων και οι μέγιστες εντάσεις ενίσχυσης που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το συνολικό ποσό των μέτρων ενίσχυσης για την ενισχυόμενη δραστηριότητα ή το ενισχυόμενο έργο. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προσδιορίζει τις περιστάσεις υπό τις οποίες ενδέχεται να υπάρχει σώρευση διαφόρων κατηγοριών ενισχύσεων. Οι ενισχύσεις που απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις κοινοποίησης βάσει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να επιτρέπεται να σωρεύονται με κάθε άλλη συμβατή ενίσχυση που απαλλάσσεται βάσει άλλων κανονισμών ή με οποιαδήποτε άλλη ενίσχυση που εγκρίνεται από την Επιτροπή, εφόσον τα εν λόγω μέτρα αφορούν διαφορετικές προσδιορίσιμες επιλέξιμες δαπάνες. Σε περίπτωση που διαφορετικές πηγές ενίσχυσης αφορούν τις ίδιες προσδιορίσιμες επιλέξιμες δαπάνες —πλήρως ή εν μέρει επικαλυπτόμενες—, η σώρευσή τους θα πρέπει να επιτρέπεται εφόσον δεν υπερβαίνει την υψηλότερη ένταση ενίσχυσης ή το υψηλότερο ποσό ενίσχυσης που εφαρμόζεται στις εν λόγω ενισχύσεις βάσει του παρόντος κανονισμού. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επίσης να θεσπίσει ειδικούς κανόνες για τη σώρευση μέτρων ενίσχυσης με και χωρίς προσδιορίσιμες επιλέξιμες δαπάνες, καθώς και για τη σώρευση με ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας συχνά δεν χορηγούνται για συγκεκριμένες προσδιορίσιμες επιλέξιμες δαπάνες ούτε μπορούν να αποδοθούν σε τέτοιου είδους δαπάνες. Στις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει να επιτρέπεται η ελεύθερη σώρευση ενισχύσεων ήσσονος σημασίας με κρατικές ενισχύσεις που απαλλάσσονται βάσει του παρόντος κανονισμού. Ωστόσο, όταν η ενίσχυση ήσσονος σημασίας χορηγείται για τις ίδιες προσδιορίσιμες επιλέξιμες δαπάνες με εκείνες για τις οποίες χορηγείται και η κρατική ενίσχυση που απαλλάσσεται βάσει του παρόντος κανονισμού, η σώρευση θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον έως τη μέγιστη ένταση της ενίσχυσης, όπως καθορίζεται στο κεφάλαιο II του παρόντος κανονισμού.

(34)

Χρηματοδότηση που υπόκειται σε κεντρική διαχείριση από τα θεσμικά και λοιπά όργανα, οργανισμούς, κοινές επιχειρήσεις ή άλλους φορείς της Ένωσης και δεν τελεί υπό τον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο των κρατών μελών δεν συνιστά κρατική ενίσχυση. Όταν η εν λόγω χρηματοδότηση συνδυάζεται με κρατική ενίσχυση, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μόνον η κρατική ενίσχυση κατά τη διαπίστωση της τήρησης των ορίων κοινοποίησης και των μέγιστων εντάσεων ενίσχυσης ή των μέγιστων ποσών ενίσχυσης. Αυτό θα πρέπει να ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό ποσό της δημόσιας χρηματοδότησης που χορηγείται για τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες δεν υπερβαίνει το πλέον ευνοϊκό ποσοστό χρηματοδότησης που καθορίζεται από τους ισχύοντες κανόνες της ενωσιακής νομοθεσίας.

(35)

Η διαφάνεια των κρατικών ενισχύσεων είναι ουσιώδης για την ορθή εφαρμογή των κανόνων της Συνθήκης και συνεπάγεται βελτίωση της συμμόρφωσης, ενίσχυση της λογοδοσίας, αξιολογήσεις από ομότιμους και, εντέλει, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των δημόσιων δαπανών. Για να διασφαλιστεί η διαφάνεια, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν ενιαίους δικτυακούς τόπους, σε περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο, με συνοπτικές πληροφορίες για κάθε μέτρο ενίσχυσης που απαλλάσσεται βάσει του παρόντος κανονισμού. Εναλλακτικά, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν δυνατότητα δημοσίευσης των συνοπτικών πληροφοριών για κάθε απαλλασσόμενο μέτρο ενίσχυσης στην εφαρμογή Transparency Award Module της Επιτροπής. Με βάση την πάγια πρακτική για τη δημοσίευση πληροφοριών σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2019/1024 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), θα πρέπει να χρησιμοποιείται τυποποιημένος μορφότυπος. Ο μορφότυπος αυτός θα πρέπει να επιτρέπει την αναζήτηση, την τηλεφόρτωση και την εύκολη δημοσίευση των πληροφοριών στο διαδίκτυο. Οι σύνδεσμοι προς τους δικτυακούς τόπους κρατικών ενισχύσεων όλων των κρατών μελών θα πρέπει να δημοσιεύονται στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2022/2586, θα πρέπει να δημοσιεύονται στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής περιληπτικές πληροφορίες για κάθε μέτρο ενίσχυσης που απαλλάσσεται βάσει του παρόντος κανονισμού.

(36)

Η επιβολή της νομοθεσίας για τις κρατικές ενισχύσεις εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία των κρατών μελών. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένης της συμμόρφωσης των μεμονωμένων ενισχύσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο καθεστώτων απαλλαγής κατά κατηγορία με όλους τους σχετικούς όρους.

(37)

Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική παρακολούθηση των μέτρων ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2022/2586, είναι σκόπιμο να καθοριστούν απαιτήσεις για την υποβολή στοιχείων από τα κράτη μέλη σχετικά με τα μέτρα ενίσχυσης που έχουν απαλλαγεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Επιπλέον, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τα αρχεία που θα πρέπει να τηρούν τα κράτη μέλη για τις ενισχύσεις που απαλλάσσονται βάσει του παρόντος κανονισμού, λαμβανομένης υπόψη της προθεσμίας παραγραφής που καθορίζεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου (15).

(38)

Για να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα των όρων συμβατότητας που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα ανάκλησης του ευεργετήματος της απαλλαγής κατά κατηγορία στο μέλλον σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους εν λόγω όρους. Η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να περιορίζει την ανάκληση ορισμένων ειδών ενίσχυσης, σε ορισμένους δικαιούχους ή σε μέτρα ενίσχυσης που λαμβάνουν ορισμένες αρχές, σε περιπτώσεις στις οποίες η μη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό επηρεάζει μόνο μια περιορισμένη δέσμη μέτρων ή ορισμένες αρχές. Η εν λόγω στοχευμένη ανάκληση θα πρέπει να συνιστά αναλογικό διορθωτικό μέτρο, άμεσα συνδεόμενο με τη διαπιστωθείσα μη συμμόρφωση. Εάν ένα μέτρο ενίσχυσης δεν κοινοποιείται και δεν πληροί όλους τους όρους απαλλαγής από την υποχρέωση κοινοποίησης, συνιστά παράνομη ενίσχυση, την οποία η Επιτροπή θα εξετάζει στο πλαίσιο της σχετικής διαδικασίας που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2015/1589 για τις μη κοινοποιηθείσες ενισχύσεις. Η ανάκληση του ευεργετήματος της απαλλαγής κατά κατηγορία στο μέλλον δεν θα πρέπει να επηρεάζει το γεγονός ότι τυχόν προηγούμενα μέτρα που συμμορφώνονται με τον παρόντα κανονισμό απαλλάσσονταν κατά κατηγορία.

(39)

Για να εξαλειφθούν οι διαφορές που θα μπορούσαν να προκαλέσουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και των συναλλαγών και για να διευκολυνθεί ο συντονισμός μεταξύ των διαφόρων ενωσιακών και εθνικών πρωτοβουλιών που αφορούν τις ΜΜΕ, καθώς και για λόγους διοικητικής σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, ο ορισμός των ΜΜΕ κατά την έννοια του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να βασίζεται στον ορισμό που προβλέπεται στη σύσταση 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής (16).

(40)

Η πολιτική για τις κρατικές ενισχύσεις θα πρέπει να αναθεωρείται περιοδικά με βάση την πείρα της Επιτροπής στον τομέα αυτόν. Επομένως, η διάρκεια εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να είναι περιορισμένη. Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν μεταβατικές διατάξεις για τη ρύθμιση του χειρισμού απαλλασσόμενων καθεστώτων ενίσχυσης από το τέλος της περιόδου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω κανόνες θα πρέπει να παρέχουν στα κράτη μέλη χρονικό περιθώριο προσαρμογής σε κάθε μελλοντικό καθεστώς,