8Συναφώς, διευκρίνισε:38Το Συμβούλιο, με το να αρνηθεί να ανακατατάξει τις προσφεύγουσες αναδρομικώς από την 1η Ιανουαρίου 1991 όπως τους επιτυχόντες του διαγωνισμού Β/228, στέρησε τις προσφεύγουσες μιας ευκαιρίας να προαχθούν νωρίτερα, εντός των προθεσμιών που προβλέπει ο ΚΥΚ, στον βαθμό Β 4 και εν συνεχεία στον βαθμό Β 3 και, έτσι, να εξελιχθεί η σταδιοδρομία τους υπό τις ίδιες συνθήκες με τους επιτυχόντες του διαγωνισμού Β/228. Συγκεκριμένα, όπως υπογραμμίζουν οι προσφεύγουσες χωρίς να διαφωνήσει το Συμβούλιο, την 1η Ιανουαρίου 1996 ένδεκα από τους δεκαπέντε επιτυχόντες του διαγωνισμού Β/228, οι οποίοι ανακατατάχθηκαν το 1991, είχαν ήδη προαχθεί στον βαθμό Β 3, και μάλιστα τρεις από αυτούς ενδέχεται να προαχθούν το 1996 στον βαθμό Β 2, ενώ την ίδια ημερομηνία οι τέσσερις άλλοι επιτυχόντες είχαν προαχθεί στον βαθμό Β 4, και μάλιστα τρεις από αυτούς ενδέχεται να προαχθούν το 1996 στον βαθμό Β 3. Σε απάντηση γραπτής ερωτήσεως του Πρωτοδικείου, το Συμβούλιο ομολόγησε ότι, αν οι προσφεύγουσες είχαν ανέλθει στον βαθμό Β 5 τον Ιανουάριο του 1991, θα μπορούσαν ενδεχομένως, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 45, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, να προαχθούν στον βαθμό Β 4 τον Ιούλιο του 1991 και στον βαθμό Β 3 την 1η Ιουλίου 1993, ημερομηνία κατά την οποία οι καθαρές αποδοχές τους θα υπερέβαιναν τις αποδοχές που πράγματι έλαβαν τότε.39Συνεπώς, οι προσφεύγουσες περιήλθαν σε μειονεκτική θέση, όσον αφορά τις προοπτικές εξελίξεως της σταδιοδρομίας τους σε σύγκριση με τις αντίστοιχες προοπτικές των επιτυχόντων του διαγωνισμού Β/228, λόγω της παραλείψεως του Συμβουλίου να λάβει τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου όσοι, έχοντας αρχικώς λάβει μέρος στον διαγωνισμό Β/228, πέτυχαν τελικά στον διαγωνισμό Β/228 bis να τεθούν σε ίση μοίρα, ειδικά όσον αφορά τις προϋποθέσεις της ανακατατάξεως που δικαιούνταν, με τους επιτυχόντες του διαγωνισμού Β/228. Συγκεκριμένα, από τότε που προκηρύχθηκε ο διαγωνισμός Β/228 bis, ο οποίος, κατά το ίδιο το καθού-εναγόμενο όργανο, προκηρύχθηκε για να διατηρηθούν τα δικαιώματα που είχαν προσβληθεί λόγω των ελλείψεων νομιμότητας του διαγωνισμού Β/228, το Συμβούλιο θα μπορούσε να ορίσει ότι οι ανακατατάξεις των επιτυχόντων θα ισχύουν από την ίδια ημερομηνία που ισχύουν οι ανακατατάξεις των επιτυχόντων του διαγωνισμού Β/228. Μη έχοντας προβλέψει τη λύση αυτή, όφειλε, όταν του υποβλήθηκαν σχετικές αιτήσεις εκ μέρους των προσφευγουσών, να ανακαλέσει τις αποφάσεις ανακατατάξεως από την 1η Ιανουαρίου 1994, για να διαμορφώσει, σύμφωνα με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, τη σταδιοδρομία των προσφευγουσών κατά τέτοιον τρόπο ώστε να τους εξασφαλίσει αρχαιότητα στην κατηγορία Β ίση με την αρχαιότητα στην κατηγορία αυτή των επιτυχόντων του διαγωνισμού Β/228 (...).
10Όσον αφορά τη ζημία που όντως προκλήθηκε από τη διαπιστωθείσα παράβαση, το Πρωτοδικείο έκρινε:46Οι προσφεύγουσες δεν απέδειξαν την ύπαρξη της προβαλλομένης ζημίας που συνίσταται στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που έλαβαν από την 1η Ιανουαρίου 1991 μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1994 και των αποδοχών που θα ελάμβαναν την περίοδο αυτή αν είχαν ανέλθει στον βαθμό Β 5 την 1η Ιανουαρίου 1991. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που προσκόμισε το Συμβούλιο σε απάντηση γραπτής ερωτήσεως του Πρωτοδικείου, τα οποία δεν αμφισβήτησαν οι προσφεύγουσες, οι καθαρές αποδοχές των. προσφευγουσών δεν μειώθηκαν στην πράξη, αν ληφθεί υπόψη ιδίως μια κατ' αποκοπήν αποζημίωση, η αποκαλούμενη αποζημίωση γραμματείας, την οποία θα έχαναν με την ανακατάταξη τους.47Αντιθέτως, οι προσφεύγουσες απέδειξαν την ύπαρξη δικαιώματος αποζημιώσεως για τη ζημία που απορρέει από το ότι δεν ανακατατάχθηκαν στην κατηγορία Β συγχρόνως με τους επιτυχόντες του διαγωνισμού Β/228, δεδομένου ότι, καίτοι δεν είχαν δικαίωμα προαγωγής μετά την ανακατάταξη τους, ούτως ή άλλως έχασαν μια ευκαιρία να εξελιχθεί η σταδιοδρομία τους κατά τρόπο ανάλογο με τη σταδιοδρομία των επιτυχόντων του διαγωνισμού Β/228 (...).48Εξάλλου, υποστηρίζουν ότι υπέστησαν ηθική βλάβη, την οποία αποτιμούν συμβολικώς σε 1 ECU.49Όσον αφορά τη βλάβη αυτή, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι ούτε η αποτυχία σε διαγωνισμό ούτε η προετοιμασία για περαιτέρω εξετάσεις μπορούν, κατ' αρχήν, να θεωρηθούν ικανές να προκαλέσουν ηθική βλάβη δυναμένη να ικανοποιηθεί αυτομάτως, καθόσον εν προκειμένω οι προσφεύγουσες δεν απέδειξαν ότι η μη εγγραφή τους στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού Β/228 οφειλόταν στις παρατυπίες που οδήγησαν στην ακύρωση. Όσον αφορά τη ζημία που προκλήθηκε στις προσφεύγουσες από την άρνηση του Συμβουλίου να δεχθεί την αίτηση τους αποζημιώσεως και την επακολουθήσασα διοικητική τους ένσταση, η ζημία αυτή συγχέεται με αυτή ταύτη τη ζημία που το Συμβούλιο αρνήθηκε να αποκαταστήσει. Κατά συνέπεια, δεν αποτελεί διαφορετική ζημία που μπορεί να αποκατασταθεί χωριστά.50Το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι η ηθική βλάβη που πράγματι υπέστησαν οι προσφεύγουσες οφείλεται στην παρατεταμένη κατάσταση αβεβαιότητας στην οποία περιήλθαν όσον αφορά την εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους. Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι οι ιδιαίτερες περιστάσεις της υποθέσεως χαρακτηρίζονται από σημαντικές παρατυπίες κατά τις εξετάσεις που διεξήχθησαν στο πλαίσιο του διαγωνισμού Β/228, από σοβαρή προσβολή του δικαιώματος των προσφευγουσών για κανονική διεξαγωγή των εξετάσεων αυτών και από το γεγονός ότι η άρνηση του Συμβουλίου να τις θέσει σε ίση μοίρα με τους συναδέλφους τους που ανακατατάχθηκαν την 1η Ιανουαρίου 1991 εκδηλώθηκε όταν οι προσφεύγουσες είχαν ήδη επιτύχει στις εξετάσεις που διεξήχθησαν στο πλαίσιο του διαγωνισμού Β/228 bis.51Το Πρωτοδικείο καθορίζει κατά δικαία κρίση σε 500000 BFR αθροιστικά την αποζημίωση για την υλική ζημία και τη χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης (βλ. τις αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 9ης Φεβρουαρίου 1994, Τ-82/91, Latham κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1994, σ. II-61, και Τ-3/92, Latham κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1994, σ. Π-83) που υπέστη κάθε μία από τις προσφεύγουσες. Συνεπώς, το Συμβούλιο πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλει το ποσό αυτό σε κάθε μία από αυτές.