ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 1216/68 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 9ης Αυγούστου 1968 περί καθορισμού της μεθόδου διαπιστώσεως της περιεκτικότητος σε λακτόζη των τροφών που παρασκευάζονται για τα εισαγόμενα ζώα προελεύσεως τρίτων χωρών

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (1) και ιδίως το άρθρο 14 παράγραφος 7,

Εκτιμώντας:

ότι το άρθρο 11 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 823/68 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1968, περί καθορισμού των ομάδων προϊόντων και των ειδικών διατάξεων για τον υπολογισμό των εισφορών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (2) προβλέπει ότι η περιεκτικότης σε γαλακτοκομικά προϊόντα των τροφών που παρασκευάζονται για τα ζώα της διακρίσεως ex 23.07 B, όπως περιγράφεται στο παράρτημα II του εν λόγω κανονισμού, καθορίζεται δια του προσδιορισμού της περιεκτικότητος σε λακτόζη για 100 χιλιόγραμμα του εν λόγω προϊόντος από τον συντελεστή 2-

ότι πρέπει, για την εξασφάλιση της ομοιομόρφου εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων, να καθορισθεί μία μέθοδος αναλύσεως της περιεκτικότητος σε λακτόζη, υποχρεωτική για όλα τα Κράτη μέλη- ότι ενδείκνυται να υιοθετηθεί μία γενικώς αναγνωρισμένη μέθοδος-

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Διαχειρίσεως Γάλακτος και Γαλακτοκομικών Προϊόντων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Η μέθοδος για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητος σε λακτόζη των προϊόντων της διακρίσεως ex 23.07 B που εμφαίνεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 823/68 καθορίζεται στο παράρτημα.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 29η Ιουλίου 1968.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος μέλος.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 9 Αυγούστου 1968.

Για την Επιτροπή

V. BODSON

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. Ν 148 της 28.6.1968, σ. 13.

(2) ΕΕ αριθ. Ν 151 της 30.6.1968, σ. 3.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Μέθοδος αναλύσεως για τον καθορισμό της περιεκτικότητος σε λακτόζη στα προϊόντα της διακρίσεως 23.07 B ΜΕΡΟΣ I 1. Πεδίο εφαρμογής

Η μέθοδος εφαρμόζεται στις περιπτώσεις περιεκτικότητος σε λακτόζη ανωτέρας του 0,5%.

2. Αρχή

Διαλύομε τα σάκχαρα στο ύδωρ. Ανακινούμε τη ζύμη (Saccharomyces cerevisiae) η οποία αφήνει τη λακτόζη ανέπαφη. Προσδιορίζομε την περιεκτικότητα σε λακτόζη του διαλύματος κατά τη μέθοδο Luff-Schoorl, κατόπιν διυλίσεως και διηθήσεως.

3. Αντιδραστήρια

Θειοθειικό νάτριο 0,1 n

Δείκτης: διάλυμα αμύλου. Μείγμα 5 γραμμαρίων διαλυτού αμύλου (προσθέτομε ενδεχομένως 10 mg ιωδιούχου υδραργύρου ως παράγοντος συντηρήσεως) και 30 ml ύδατος προστίθεται σε 1 λίτρο ζέοντος ύδατος. Διατηρούμε το μείγμα αυτό σε βρασμό επί τρία λεπτά- το αφήνομε να ψυχθεί.

Διάλυμα ιωδιούχου καλίου p.a. σε 30% (p/v)

Διάλυμα θειικού οξέως 6 n

Αντιδραστήριο κατά Luff-Schoorl

α) Διαλύομε 25 g θειικού χαλκού p.a. απηλλαγμένου σιδήρου

(CuSO4 5H2O) σε 100 ml ύδατος-

β) Διαλύομε 50 ml κιτρικού οξέως p.a. (C6H8O7H2O) σε 50 ml ύδατος-

γ) Διαλύομε σε 300 ml περίπου θερμού ύδατος, 143,8 γραμ. ανύδρου ανθρακικοκύ νατρίου (Na2CO3).

Αποχέομε το β) εντός του γ) (κατόπιν ψύξεως) ανακινώντας προσεκτικά και προσθέτοντας εν συνεχεία το α). Συμπληρώνομε μέχρι 1 λίτρο και το αφήνομε εν ηρεμία επί μία νύχτα και κατόπιν το διηθούμε. Πρέπει να διαπιστωθούν οι κανονικότητες του ούτω επιτυγχανομένου αντιδραστηρίου (0,1 n σε Cu, 2 n σε Na2CO3). Το pH πρέπει να πλησιάζει το 9,4.

Διάλυμα Carrez I: Διαλύομε 23,8 γραμμάρια Zn (C2H3O2) 2.2H2O και 3 γραμμάρια οξικού οξέος (glacial) και συμπληρώνουμε 100 ml.

Διάλυμα Carrez II: Διαλύομε 10,6 γραμμάρια K4Fe(CN)6.3H2O εντός ύδατος και συμπληρώνομε 100 ml.

Τμήματα ελαφρόπετρας, επεξεργασμένα δια βρασμού με υδροχλωρικό οξύ, πλυθέντα δι' ύδατος και αποξηρανθέντα. Αιώρημα Saccharomyces cerevisiae: 25 γραμμάρια νωπής ζύμης σε 100 ml ύδατος. (Να μη διατηρηθεί στο ψυγείο πλέον της μιας εβδομάδος).

4. Τρόποι χρήσεως

Ζυγίζομε, με ακρίβεια 1 ml, 1 g του προς ανάλυση δείγματος και θέτομε την ποσότητα αυτή εντός ογκομετρικής φιάλης των 100 ml. Προσθέτομε 25 έως 30 ml ύδατος, τοποθετούμε τη φιάλη επί 30 λεπτά εντός ζέοντος υδρολούτρου. Την ψύχομε, εν συνεχεία σε 35oC περίπου.

Προσθέτομε 5 ml του αιωρήματος ζύμης (1) και ανακινούμε. Διατηρούμε τη φιάλη και το περιεχόμενό της επί 2 ώρες στο υδρόλουτρο στη θερμοκρασία των 38 έως 40oC.

Έπειτα από τη ζύμωση ψύχομε σε θερμοκρασία περίπου 20oC. Προσθέτομε 2,5 ml του διαλύματος Carrez I και ανακοινούμε επί 30 δευτερόλεπτα- προσθέτομε εν συνεχεία 2,5 ml του διαλύματος Carrez II και ανακοινούμε εκ νέου επί 30 δευτερόλεπτα. Συμπληρώνομε μέχρι 100 ml με ύδωρ, ανακινούμε και διηθούμε. Λαμβάνομε με σιφώνιο ποσότητα διηθήματος μη υπερβαίνουσα τα 25 ml, και περιέχουσα κατά προτίμηση 40 έως 80 mg λακτόζη. Αν είναι αναγκαίο, συμπληρώνομε στα 25 ml με ύδωρ και προσδιορίζομε την περιεκτικότητα σε άνυδρη λακτόζη κατά Luff-Schoorl.

Προβαίνομε σε πλήρη λευκό προσδιορισμό μόνο με τη ζύμη.

ΜΕΡΟΣ II 1. Προσδιορισμός της περιεκτικότητος σε λακτόζη κατά Luff-Schoorl.

Λαμβάνομε με σιφώνιο 25 ml αντιδραστηρίου Luff-Schoorl σε κωνική φιάλη των

300 ml. Προσθέτομε 25 ml επακριβώς μετρηθέντα του κατασταλαγμένου διαλύματος.

Αφού προσθέσομε δύο τμήματα ελαφρόπετρας, θερμαίνομε, αναδεύοντας με το χέρι, επάνω από ελεύθερη φλόγα μέσου ύψους και φέρομε το υγρό σε βρασμό επί 2 λεπτά περίπου. Τοποθετούμε αμέσως την κωνική φιάλη επί μεταλλικού πλέγματος εφοδιασμένου με οθόνη εξ αμιάντου κάτωθεν του οποίου, προηγουμένως, έχομε ανάψει φλόγα. Αυτή είναι ρυθμισμένη κατά τέτοιο τρόπο ώστε η κωνική φιάλη να θερμαίνεται αποκλειστικά κάτω από τη βάση. Προσαρμόζομε, εν συνεχεία, ένα ψυκτήρα με οπισθοδρομική κίνηση. Από τη στιγμή αυτή, βράζομε επί 10 λεπτά ακριβώς. Ψύχομε αμέσως σε ψυχρό νερό και μετά 5 λεπτά περίπου τιτλοδοτούμε ως ακολούθως:

Προσθέτομε στο υγρό 10 ml ιωδιούχου καλίου και ευθύς αμέσως, αλλά προσεκτικά (λόγω σχηματισμού αφθόνου αφρού) 25 ml θειικού οξέως 6 n.

Τιτλοδοτούμε, εν συνεχεία, με θειοθειικό νάτριο μέχρι της εμφανίσεως ενός κιτρίνου απαλού χρώματος και, προς το τέλος της τιτλοδοτήσεως, προσθέτομε το δείκτη αμύλου.

Πραγματοποιούμε την ίδια τιτλοδότηση επί ενός μείγματος, επακριβώς μετρηθέντος 25 ml αντιδραστηρίου κατά Luff-Schoorl και 25 ml ύδατος, αφού πρώτα προσθέτομε 10 ml ιωδιούχου καλίου και 25 ml θειικού οξέως 6 n, χωρίς να το φέρομε αυτή τη φορά σε βρασμό.

Καταρτίζομε με τη βοήθεια του κατωτέρω πίνακος την ποσότητα σε χιλιόγραμμα λακτόζης που ανταποκρίνεται στη διαφορά των αποτελεσμάτων των δύο τιτλοδοτήσεων (εκφραζομένων σε ml θειοθειικού νατρίου 0,1 n).

ΠΙΝΑΚΑΣ Πίνακας για 25 mg αντιδραστηρίου Luff-Schoorl (Βλέπε τους όρους που αναγράφονται στο κείμενο) 1. Θειοθειικό νάτριο 0,1 n

2. Λακτόζη:C12H22O11

"" ID="1">1> ID="2">3,6> ID="3" ASSV="2">3,7"> ID="1">2> ID="2">7,3> ID="3" ASSV="2">3,7"> ID="1">3> ID="2">11,0> ID="3" ASSV="2">3,7"> ID="1">4> ID="2">14,7> ID="3" ASSV="2">3,7"> ID="1">5> ID="2">18,4> ID="3" ASSV="2">3,7"> ID="1">6> ID="2">22,1> ID="3" ASSV="2">3,7"> ID="1">7> ID="2">25,8> ID="3" ASSV="2">3,7"> ID="1">8> ID="2">29,5> ID="3" ASSV="2">3,7"> ID="1">9> ID="2">33,2> ID="3" ASSV="2">3,8"> ID="1">10> ID="2">37,0> ID="3" ASSV="2">3,8"> ID="1">11> ID="2">40,8> ID="3" ASSV="2">3,8"> ID="1">12> ID="2">44,6> ID="3" ASSV="2">3,8"> ID="1">13> ID="2">48,4> ID="3" ASSV="2">3,8"> ID="1">14> ID="2">52,2> ID="3" ASSV="2">3,8"> ID="1">15> ID="2">56,0> ID="3" ASSV="2">3,9"> ID="1">16> ID="2">59,9> ID="3" ASSV="2">3,9"> ID="1">17> ID="2">63,8> ID="3" ASSV="2">3,9"> ID="1">18> ID="2">67,7> ID="3" ASSV="2">4,0"> ID="1">19> ID="2">71,7> ID="3" ASSV="2">4,0"> ID="1">20> ID="2">75,7> ID="3" ASSV="2">4,1"> ID="1">21> ID="2">79,8> ID="3" ASSV="2">4,1"> ID="1">22> ID="2">83,9> ID="3" ASSV="2">4.1"> ID="1">23> ID="2">88,0">

(1) Στην περίπτωση προϊόντων που περιέχουν περισσότερο του 40% ζυμουμένων σακχάρων αυξάνομε την ποσότητα του αιωρήματος ζύμης.