<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-11-202511C127202401370-00-TRA-DOC-NL-CONCL-C-0137-24-202505732-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="nl-NL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="27/06/2025 15:57:41" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="nl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="siN5qRfU5vha5FStI5hm2fVSWHcUCGUyXwP630zqr5fYGZIZzyTprPg2KDEHbWZOlDW8z2ffN/wU8u6INEH/lfZc/tX9u8RTmPlUajx1Po7IRUdTnrIC3qHLaxBG9a9WD1JCmLHHeR5uc+yadwoNM5Om4NN3Q2gj5miteK0FZ7c=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="douilti" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0137" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2024" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="NL" name="Langue"/>
    <meta content="douilti" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_green" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 10-06-25 07:16:42" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="f506f9c1095f4a858738391c92f0a57b" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0137" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="PV" name="NatureAff"/>
    <meta content="PV" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Conclusie van adv.-gen. Ćapeta – Zaak C-137/24 P</div>
      <div id="rId21" style="default">Heßler / Commissiie</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      T. ĆAPETA
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      van 12 juni 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Zaak C‑137/24 P
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      Michael Heßler
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      tegen
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Europese Commissie
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-8" title="page-1">
      „Hogere voorziening – Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 260/68 – Ambtenarenstatuut – Kindertoelage – Belastingaftrek – Verband tussen de toelage voor een ten laste komend kind en de belastingaftrek – Verhouding tussen een interne richtlijn van een EU-instelling en regelgevingshandelingen van hogere rang”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-9" title="page-2">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Inleiding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Personen die in dienst zijn van de instellingen van de Europese Unie hebben recht op bepaalde sociale voordelen. Een personeelslid dat een kind heeft dat te zijnen laste komt, heeft recht op een toelage voor een ten laste komend kind en op belastingaftrek.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Michael Heßler, ambtenaar bij de Commissie, heeft verzocht om belastingaftrek wegens zijn dochter, die ten tijde van het verzoek weliswaar ouder was dan 26 jaar maar nog studeerde. Zijn verzoek werd door de Commissie afgewezen. Heßler heeft tegen dit besluit tot afwijzing van zijn verzoek beroep ingesteld bij het Gerecht, dat zijn beroep bij arrest van 20 december 2023, Heßler/Commissie (T‑369/22, niet gepubliceerd, EU:T:2023:855) (hierna: „bestreden arrest”) heeft afgewezen. Bij de onderhavige hogere voorziening bestrijdt Heßler dat arrest.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op verzoek van het Hof heeft deze conclusie enkel betrekking op een van de in hogere voorziening gerezen vragen, namelijk of er een verband is tussen de toelage voor ten laste komende kinderen en belastingaftrek wegens ten laste komende kinderen zoals voorzien in verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 260/68. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voor de beantwoording van deze vraag dient het Hof twee instrumenten van Unierecht uit te leggen: het Ambtenarenstatuut (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>) en verordening nr. 260/68.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toepasselijke wetgeving</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Unierecht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ambtenarenstatuut</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De voorwaarden voor toekenning van de toelage voor ten laste komende kinderen zijn neergelegd in artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, die het opschrift „Nadere bepalingen betreffende bezoldiging en vergoeding van kosten” draagt. Artikel 2 luidt als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-3">
      „1. De ambtenaar geniet onder de in de leden 2 en 3 vermelde voorwaarden voor ieder kind te zijnen laste een maandelijkse toelage van […].
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-4">
      2. Als te zijnen laste komend kind wordt aangemerkt: een wettig, onwettig of geadopteerd kind van de ambtenaar of van diens echtgenoot, dat daadwerkelijk door hem wordt onderhouden.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-21" title="page-4">
      Dit geldt ook voor een kind waarvoor een adoptie-aanvraag is ingediend en waarvoor de adoptieprocedure aanhangig is gemaakt.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-22" title="page-4">
      Een kind ten aanzien van wie de ambtenaar krachtens een rechterlijke beslissing op grond van de wetgeving inzake de bescherming van minderjarigen van een lidstaat een onderhoudsplicht heeft, wordt met een te zijnen laste komend kind gelijkgesteld.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-23" title="page-4">
      3. De toelage wordt toegekend:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-24" title="page-4">
      a) ambtshalve, voor een kind dat de 18-jarige leeftijd nog niet heeft bereikt;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-25" title="page-4">
      b) op een met redenen omkleed verzoek van de ambtenaar, voor een kind tussen de 18 en de 26 jaar, dat een school- of beroepsopleiding ontvangt.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-4">
      4. In uitzonderlijke gevallen kan een persoon ten aanzien van wie de ambtenaar een wettelijke onderhoudsplicht heeft welke hem zware lasten oplegt, bij bijzonder, met redenen omkleed besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag, genomen op grond van bewijsstukken, met een te zijnen laste komend kind worden gelijkgesteld.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-4">
      5. De toelage wordt doorbetaald zonder inachtneming van enige leeftijdsgrens, indien het kind gebrekkig is of aan een ernstige ziekte lijdt waardoor het niet in zijn behoeften kan voorzien, en wel zolang die ziekte of dat gebrek duurt.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-4">
      6. Voor een ten laste komend kind in de zin van dit artikel kan slechts één enkele kindertoelage worden genoten, ook indien de ouders tot twee verschillende instellingen van de Europese Unie behoren.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-4">
      7. Wanneer het kind dat ten laste is in de zin van lid 2 en lid 3, op grond van wettelijke bepalingen dan wel een uitspraak van de rechter of van de bevoegde administratieve autoriteit aan een andere persoon is toevertrouwd, wordt de toelage aan deze persoon uitgekeerd voor rekening van en namens de ambtenaar.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Verordening nr. 260/68</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De belastingaftrek is geregeld in artikel 3 van verordening nr. 260/68 dat, voor zover relevant, bepaalt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-32" title="page-4">
      „1. De belasting is maandelijks verschuldigd over de salarissen, lonen en emolumenten van welke aard ook, die door de Gemeenschappen aan de belastingplichtige worden betaald.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-33" title="page-4">
      [...]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-5">
      3. De hierna genoemde gezinsuitkeringen en -toelagen en uitkeringen en toelagen van sociale aard worden van de belastbare grondslag afgetrokken:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-35" title="page-5">
      a) gezinstoelage:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-36" title="page-5">
      [...]
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de toelage voor ten laste komende kinderen,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-38" title="page-5">
      [...]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-39" title="page-1">
      
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-40" title="page-5">
      [...]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-1">
      
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-5">
      4. Met inachtneming van het in artikel 5 bepaalde wordt van het volgens vorenstaande bepalingen berekende bedrag 10 % afgetrokken voor kosten van verwerving en persoonlijke verplichtingen.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-43" title="page-5">
      Bovendien wordt voor elk ten laste van de belastingplichtige komend kind, alsmede voor elke met een ten laste komend kind gelijkgestelde persoon in de zin van artikel 2, lid 4, van bijlage VII van het Statuut van de ambtenaren der Europese Gemeenschappen, een bedrag afgetrokken, gelijk aan tweemaal de kindertoelage.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-44" title="page-5">
      [...]”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Feiten en procedure</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Achtergrond van het geding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirant is ambtenaar bij de Commissie. Hij is de vader van twee dochters, die in 1993 respectievelijk 1994 zijn geboren. Rekwirant heeft voor elk van zijn dochters de toelage voor ten laste komende kinderen ontvangen totdat zij in 2019 respectievelijk 2020 de leeftijd van 26 jaar bereikten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Naast de uitkering van de toelage voor ten laste komende kinderen genoot rekwirant voor elk van zijn twee dochters, die op dat tijdstip nog studeerden, tot en met 31 juli 2021 ook de belastingaftrek krachtens artikel 3, lid 4, tweede alinea, van verordening nr. 260/68.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 28 juni 2021 heeft rekwirant voor zijn oudste dochter een studiecertificaat aan de Office for the Administration and Payment of Individual Entitlements (Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de individuele rechten, ook „Pay Master Office”; hierna „PMO”) van de Commissie gestuurd, teneinde verlenging van de belastingaftrek te verkrijgen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Een casemanager bij de dienst van de PMO die de zaak behandelde heeft rekwirant naar aanleiding daarvan in e-mails van 29 juni 2021 geïnformeerd dat alle aanvragen om toekenning of verlenging van de belastingaftrek zonder dat de betrokkene krachtens artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut recht had op de toelage voor ten laste komende kinderen, in het licht van het arrest XB/ECB (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>) zouden worden afgewezen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 15 juli 2021 heeft rekwirant een bericht ter betwisting van de in de e‑mails van 29 juni 2021 verstrekte informatie gestuurd aan het diensthoofd van de PMO die de zaak behandelde. Rekwirant heeft op dit bericht nooit een uitdrukkelijk antwoord ontvangen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 18 augustus 2021 heeft rekwirant de PMO verzocht om verlenging van de belastingaftrek voor zijn jongste dochter.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Per e-mail van 27 augustus 2021 heeft de casemanager van de dienst van de PMO die de zaak behandelde rekwirant geantwoord. Dat antwoord had in wezen dezelfde inhoud als dat met betrekking tot zijn oudste dochter.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 24 november 2021 heeft rekwirant een bezwaar gemaakt tegen de weigering van de gevraagde verlenging als gevolg van het uitblijven van een antwoord van de PMO, waarin hij verzocht om toekenning van de gevraagde verlenging van de belastingaftrek voor zijn twee dochters.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-55" title="page-6">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 25 maart 2022 heeft de directeur van het Directoraat Finance, Legal &amp; Partnerships binnen het Directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid van de Commissie in zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag het bezwaar van rekwirant afgewezen (hierna: „afwijzend besluit”).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Beroep bij het Gerecht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij op 24 juni 2022 ingediend verzoekschrift heeft rekwirant beroep ingesteld bij het Gerecht, waarin hij verzocht om het afwijzende besluit nietig te verklaren en de Commissie te gelasten hem de gevraagde belastingaftrek, vermeerderd met de rente over de nog niet uitgekeerde bedragen, met terugwerkende kracht tot 1 augustus 2021, te verlenen zolang aan de voorwaarden is voldaan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij het bestreden arrest heeft het Gerecht het beroep in zijn geheel verworpen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">C.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Middelen in hogere voorziening en vorderingen van partijen bij het Hof</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals vermeld in punt 3 hierboven zijn in de onderhavige hogere voorziening drie middelen aangevoerd, maar op verzoek van het Hof heeft deze conclusie alleen betrekking op het derde middel. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hoewel ze niet duidelijk worden onderscheiden, kunnen de argumenten van rekwirant in het derde middel in hogere voorziening in verschillende onderdelen worden opgesplitst. Ten eerste betoogt rekwirant ten aanzien van punt 93 van het bestreden arrest dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de belastingaftrek te koppelen aan de daadwerkelijke uitkering van de toelage voor een ten laste komend kind. Ten tweede beweert rekwirant dat het Gerecht in onder meer punt 74 van het bestreden arrest het begrip „ten laste komend kind” onjuist heeft uitgelegd en zijn verzoek om belastingaftrek voor zijn dochter daarom ten onrechte heeft afgewezen. Ten derde stelt rekwirant dat het Gerecht in punt 94 van het bestreden arrest is voorbijgegaan aan het bindend karakter van interne handelingen van de Commissie. Ten vierde stelt rekwirant dat het Gerecht in punt 100 van het bestreden arrest de juridische aard van de gevraagde belastingaftrek onjuist heeft uitgelegd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op grond van de middelen in hogere voorziening verzoekt rekwirant het Hof:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">het bestreden arrest te vernietigen;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">het afwijzende besluit nietig te verklaren;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de Commissie te gelasten om de in de artikel 3, lid 4, tweede alinea, van verordening nr. 260/68 neergelegde belastingaftrek met terugwerkende kracht tot 1 augustus 2021 te verlenen zolang aan de voorwaarden is voldaan, zoals omschreven in conclusie 222/04 van de diensthoofden); (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de Commissie te gelasten rente te betalen over de nog niet uitgekeerde bedragen, overeenkomstig de belastingverordening, en</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de Commissie te verwijzen in de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De Commissie verzoekt het Hof:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de hogere voorziening af te wijzen, en</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">rekwirant te verwijzen in de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Analyse</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op verzoek van het Hof heeft mijn conclusie alleen betrekking op het derde middel in hogere voorziening. Zij is ingedeeld als volgt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In deel A zal ik ingaan op het argument van rekwirant dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de belastingaftrek te koppelen aan de daadwerkelijke uitkering van de toelage voor ten laste komende kinderen. In deel B bespreek ik het begrip „ten laste komend kind” in de zin van artikel 3, lid 3, onder a), van verordening nr. 260/68, gelezen in samenhang met artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut. In deel C onderzoek ik de mogelijkheid dat het interne besluit van de diensthoofden van toepassing is alsmede de verhouding tussen interne besluiten van EU-instellingen en EU-wetgevingsbesluiten. Ten slotte zal ik in deel D kort ingaan op het betoog van rekwirant dat het Gerecht de aard van de belastingaftrek onjuist heeft opgevat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Verband tussen de belastingaftrek en de toelage voor ten laste komende kinderen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirant stelt dat het Gerecht in punt 93 van het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het recht op belastingaftrek afhankelijk te stellen van de daadwerkelijke uitkering van de kindertoelage.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik ben het eens met rekwirant dat de bewoordingen van artikel 3, lid 4, van verordening nr. 260/68 het recht op belastingaftrek niet afhankelijk stellen van de daadwerkelijke uitkering van de kindertoelage. De belastingaftrek houdt echter – zoals ik hieronder zal toelichten – wel verband met artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, aangezien de toekenning ervan is gebonden aan dezelfde voorwaarden van „ten laste komen” als het recht op kindertoelage.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De formulering van artikel 3, lid 4, tweede alinea, van verordening nr. 260/68 lijkt erop te wijzen dat de belastingaftrek alleen afhangt van de aanwezigheid van een ten laste komend kind in de zin van artikel 2, lid 2, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut. Wanneer een persoon voorts uit hoofde van artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut als een ten laste komend kind wordt aangemerkt, kan dat resulteren in een recht op belastingaftrek voor een ambtenaar met een wettelijke onderhoudsplicht ten aanzien van dat kind. Die bepaling stelt het recht op belastingaftrek derhalve niet afhankelijk van het daadwerkelijk ontvangen van de toelage voor een ten laste komend kind op grond van artikel 2, lid 3, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De belastingaftrek is derhalve niet gekoppeld aan de toelage voor een ten laste komend kind in de zin dat die toelage daadwerkelijk uitgekeerd moet worden aan de ambtenaar wil hij recht hebben op de belastingaftrek. In die zin heeft het Gerecht inderdaad blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting toen het in punt 93 van het bestreden arrest opmerkte dat een ambtenaar alleen recht heeft op de belastingaftrek wanneer de toelage voor een ten laste komend kind daadwerkelijk wordt uitgekeerd aan die ambtenaar.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dat opzicht mocht het Gerecht op basis van punt 103 van het arrest in XB/ECB ook niet concluderen dat alleen door de daadwerkelijke uitkering van de toelage voor een ten laste komend kind een recht op belastingaftrek kan ontstaan. Het voornaamste vraagstuk in die zaak was of een personeelslid van de Europese Centrale Bank (ECB) met een tijdelijk contract recht had op de belastingvoordelen en niet of er een verband is tussen de kindertoelage en de belastingaftrek. Het arrest XB/ECB is dus niet rechtstreeks relevant voor de onderhavige zaak.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hoewel ik rekwirant gelijk geef dat het recht op belastingaftrek voor een ten laste komend kind niet afhangt van de daadwerkelijke uitkering van de kindertoelage, ben ik het niet eens met zijn standpunt dat er geen verband tussen de twee voorzieningen is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de rechtspraak is al duidelijk gemaakt dat er een verband bestaat tussen de belastingaftrek en de toelage voor een ten laste komend kind, in die zin dat zij beide hetzelfde sociale doel nastreven en hetzelfde belang weerspiegelen aangezien zij beide worden gerechtvaardigd door de kosten die voortvloeien uit een behoefte van het kind in verband met zijn daadwerkelijke onderhoud. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>) Er is voorts een verband tussen de beide voordelen in die zin dat de voorwaarden voor de toekenning ervan dezelfde zijn, aangezien deze in beide gevallen draaien om het begrip „ten laste komend kind”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aangezien het recht op belastingaftrek afhangt van de aanwezigheid van een ten laste komend kind, en artikel 3, lid 4, van verordening nr. 260/68 voor de definitie van dat begrip verwijst naar het Ambtenarenstatuut, moet worden onderzocht of het Gerecht in zijn uitlegging van het begrip „ten laste komend kind” blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Begrip „ten laste komend kind”</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirant is van mening dat het Gerecht het begrip „ten laste komend kind” in punt 74 van het bestreden arrest onjuist heeft uitgelegd toen het concludeerde dat bij de definitie van een ten laste komend kind ook de andere leden van artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut in aanmerking moeten worden genomen, en niet slechts lid 2 daarvan. Ter staving van dit argument betoogt rekwirant dat uit het arrest Brems/Raad (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>) volgt dat de definitie van „ten laste komend kind” alleen moet worden beoordeeld op basis van artikel 2, lid 2, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik ben het niet met rekwirant eens.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het recht op belastingaftrek op grond van artikel 3, lid 4, van verordening nr. 260/68 ontstaat voor ten laste komende kinderen in de zin van artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 2, lid 2, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut definieert een ten laste komend kind als „een wettig, onwettig of geadopteerd kind van de ambtenaar of van diens echtgenoot, dat daadwerkelijk door hem wordt onderhouden.” De definitie van het begrip in die bepaling bevat geen leeftijdsgrens.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals het Gerecht echter in punt 79 van het bestreden arrest (dat door rekwirant niet uitdrukkelijk wordt bestreden) terecht heeft vastgesteld, kan die bepaling niet los worden gelezen van de andere bepalingen van dat artikel. De bedoeling van de Uniewetgever kan juist alleen worden begrepen door het artikel in zijn geheel te lezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dat opzicht wijst artikel 2, lid 3, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut erop dat de Uniewetgever een leeftijdsgrens wilde instellen waarna een persoon niet langer als ten laste komend kind kon worden beschouwd, met uitzondering van de in artikel 2, leden 4 en 5, ervan beschreven gevallen. Die leeftijdsgrens is gesteld op 18 jaar; tot die leeftijd hoeft niet te worden aangetoond dat het kind ten laste komt. Die leeftijdsgrens kan echter worden verhoogd tot 26 jaar in bepaalde gevallen waarin het kind „ten laste komt” omdat het - aantoonbaar - een school- of beroepsopleiding volgt. Na de leeftijd van 26 jaar wordt het kind niet langer geacht ten laste te komen, zelfs wanneer het nog studeert.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Er valt over te twisten of de gekozen leeftijdsgrens van 26 jaar in het licht van de duur van bepaalde studies gepast is. Dat debat hoort echter te worden gevoerd in het wetgevingsproces en niet voor de rechter.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De Uniewetgever biedt ambtenaren voorts andere mogelijkheden voor extra voordelen, in situaties waarin een persoon als een ten laste komend kind kan worden beschouwd op grond van de voorwaarden in artikel 2, lid 4 of 5, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut. Daarom is het mogelijk dat een ambtenaar recht heeft op de belastingaftrek voor een kind dat ouder is dan 26 en nog steeds studeert, wanneer het onderhoud van dat kind de ambtenaar zware lasten oplegt, als bepaald in artikel 2, lid 4. De ambtenaar moet evenwel aantonen dat die voorwaarde is vervuld.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de onderhavige zaak heeft rekwirant niet aangevoerd dat zijn recht op belastingaftrek berust op artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut. Hij heeft als enige grond voor zijn recht op belastingaftrek aangevoerd dat zijn dochter nog studeert, ook al is zij ouder dan 26 jaar.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Om zijn argument te staven dat het begrip „te zijnen laste komend kind” in artikel 2, lid 2, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut op zichzelf moet worden gelezen en dus geen leeftijdsgrens omvat, verwijst rekwirant naar het arrest Brems/Raad.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik ben het niet eens met de manier waarop rekwirant dat arrest leest. Hoewel het Gerecht in dat arrest overweegt dat het begrip „te zijnen laste komend kind” wordt gedefinieerd in artikel 2, lid 2, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, heeft het Gerecht voor de beantwoording van de gestelde vragen ook verwezen naar andere leden van dat artikel. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Hof heeft deze lezing bevestigd in zijn arrest Raad/Brems (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>), waarin het heeft geoordeeld dat artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut niet aldus kan worden uitgelegd dat daardoor personen wier onderhoud ten laste van een ambtenaar komt en die in een andere situatie verkeren dan in de leden 3 en 5 van deze bepaling bedoeld, van gelijkstelling met ten laste komende kinderen worden uitgesloten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten slotte deel ik het standpunt van de Commissie dat het begrip „ten laste komend kind” dient te worden uitgelegd in het licht van artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut in zijn geheel, omdat niet kan worden aangenomen dat de Uniewetgever heeft willen voorzien in prestaties voor alle kinderen van ambtenaren van de Unie, ongeacht hun leeftijd of bijzondere omstandigheden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Waar kinderen boven de 26 jaar voor ambtenaren van de Unie in beginsel geen recht op kindertoelage opleveren, geldt datzelfde ook voor het recht op belastingaftrek, aangezien verordening nr. 260/68 uitdrukkelijk verwijst naar de definitie van het begrip „ten laste komend kind” in het Ambtenarenstatuut.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Gerecht heeft derhalve terecht overwogen dat voor het recht op belastingaftrek dezelfde criteria gelden als voor het recht op kindertoelage, aangezien beide worden beheerst door het begrip „ten laste komend kind”. Dat begrip moet worden uitgelegd in het licht van artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut in zijn geheel en sluit, in beginsel, kinderen boven de 26 jaar uit, zelfs indien zij nog studeren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het betoog van rekwirant dat het Gerecht in zijn uitlegging van het begrip „ten laste komend kind” blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, moet derhalve worden verworpen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">C.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Kunnen interne handelingen van een instelling de leeftijdsgrens voor aanmerking als een „ten laste komend kind” verhogen?</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirant betoogt dat het Gerecht in punt 94 van het bestreden arrest (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>) de aard van de interne richtlijn 36‑2004 van 24 mei 2004 van de Commissie onjuist heeft opgevat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij die interne handeling heeft de Commissie conclusie 222/04 van 7 april 2004 van de diensthoofden omgezet. Daarin kwamen de diensthoofden overeen om de in artikel 3, lid 4, tweede alinea, van verordening nr. 260/68 bedoelde belastingaftrek toe te kennen voor ten laste komende kinderen boven de 26 jaar. Die aftrek dient alleen te worden goedgekeurd indien het kind vóór de leeftijd van 26 jaar aan een opleiding is begonnen en die opleiding op reguliere wijze voortzet. Zij kwamen voorts overeen dat de belastingaftrek op die grond niet langer wordt toegekend vanaf de datum waarop het kind een inkomen geniet van meer dan 40 % van het salaris van een ambtenaar in rang 1, salaristrap 1, of de leeftijd van 30 jaar bereikt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirant betoogt dat deze handeling geen intern besluit van algemene strekking op grond van het Ambtenarenstatuut is, maar een besluit op grond van artikel 10 van verordening nr. 260/68 teneinde de eenvormige toepassing van deze verordening te verzekeren. Rekwirant is bovendien van mening dat conclusie 222/04 van de diensthoofden van 7 april 2004 een lex specialis is, die in laatste instantie ten doel heeft de administratieve procedures te vereenvoudigen. In wezen betoogt rekwirant dat kinderen die nog steeds ten laste komen omdat zij studeren, maar ouder zijn dan 26 jaar, hoe dan ook recht hebben op belastingaftrek krachtens artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, dat in overeenstemming van artikel 3, lid 4, van verordening nr. 260/68 van toepassing is. De afspraak tussen de diensthoofden heeft de procedure om het voordeel op die grond te verkrijgen slechts vereenvoudigd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik ben het niet eens met de argumenten van rekwirant.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens vaste rechtspraak van het Hof moeten interne handelingen van de instellingen worden geacht een gedragsregel te zijn die de dienst zichzelf oplegt en waarvan zij niet zonder vermelding van redenen kan afwijken. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>) Als zodanig begrenzen deze handelingen de beoordelingsbevoegdheid van de instelling wanneer zij besluiten nemen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dergelijke interne handelingen van een Unie-instelling kunnen echter in geen geval afwijken van bindende handelingen van hogere rang, zoals verordening nr. 260/68 of het Ambtenarenstatuut. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met andere woorden, een interne richtlijn kan niet rechtsgeldig regels vaststellen die afwijken van het Ambtenarenstatuut of andere wetgevende of uitvoerende EU-handelingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Uit het dossier blijkt niet op welke rechtsgrondslag de Commissie de interne richtlijn in kwestie heeft vastgesteld. Diezelfde redenering zou evenwel ook gelden indien de interne richtlijn een besluit was op grond van artikel 10 van verordening nr. 260/68 om een uniforme toepassing van die verordening te verzekeren (zoals betoogd door rekwirant), of een intern besluit van algemene strekking op grond van het Ambtenarenstatuut. Ongeacht de grondslag waarop een dergelijk intern besluit is vastgesteld, is het niet toepasselijk indien het in strijd is met de Uniewetgeving.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Een interne richtlijn als de onderhavige kan niet worden geacht in overeenstemming te zijn met de bewoordingen of de doelstelling van het Ambtenarenstatuut of verordening nr. 260/68. De richtlijn wijkt juist af van die regelgevingshandelingen door een leeftijdsgrens in te voeren waar die verordeningen niet in voorzien, of door zonder rechtvaardiging voorbij te gaan aan de eis om aan te tonen dat wordt voldaan aan de in artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut neergelegde voorwaarden voor het recht op belastingaftrek.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het betoog van rekwirant dat het Gerecht in punt 94 van het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting moet derhalve eveneens worden afgewezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">D.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aard van de belastingaftrek</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirant voert aan dat het Gerecht in punt 100 van het bestreden arrest de aard van de belastingaftrek verkeerd heeft opgevat. Hij betoogt dat de belastingaftrek niet wordt uitgekeerd, maar dat de toekenning ervan alleen leidt tot een verlaging van het belastbaar inkomen. Daarom heeft hij slechts verzocht om teruggave van de betaalde belasting, berekend op basis van het bedrag waarmee zijn belastbaar inkomen zou zijn verlaagd als hem de belastingaftrek was toegekend.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik ben het met rekwirant eens dat de belastingaftrek geen bedrag is dat de Commissie aan een ambtenaar uitkeert, maar een bedrag waarmee de belastbare grondslag wordt verlaagd met het oog op de berekening van de verschuldigde belasting.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Mijns inziens wijst evenwel niets in punt 100 van het bestreden arrest erop dat het Gerecht daar anders over denkt. Het Gerecht heeft de vordering van rekwirant als geldvordering aangemerkt omdat rekwirant in beroep verzocht de Commissie te gelasten de ten onrechte betaalde bedragen terug te betalen. Door de vordering van rekwirant (toen verzoeker) aldus te classificeren, werd het Gerecht bevoegd om deze te behandelen, hetgeen in het voordeel van rekwirant was.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Samengevat: zelfs het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het recht op belastingaftrek voor een ten laste komend kind afhangt van de daadwerkelijke uitkering van de kindertoelage, het heeft niet ten onrechte geoordeeld dat de twee voordelen met elkaar verband houden. Het recht op belastingaftrek hangt af van de vervulling van de voorwaarden in artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, dat in zijn geheel moet worden gelezen om het begrip „ten laste komend kind” te bepalen. Dat begrip omvat geen kinderen ouder dan 26 jaar, zelfs indien zij nog studeren, tenzij zij voldoen aan andere voorwaarden die worden uiteengezet in artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut. De regels voor het recht op belastingaftrek die de Uniewetgever aldus heeft vastgesteld, kunnen niet worden gewijzigd bij interne handelingen van de instellingen van de Unie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het licht van het bovenstaande geef ik het Hof in overweging het derde middel in hogere voorziening te verwerpen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Oorspronkelijke taal: Engels.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) Verordening van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van de voorwaarden en de wijze van heffing van de belasting ten bate van de Europese Gemeenschappen (PB 1968, L 56, blz. 8).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) Verordening nr. 31 (EEG), nr. 11 (EGA), tot vaststelling van het statuut van de ambtenaren en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB 1962, P 45, blz. 1385) (hierna: „Ambtenarenstatuut”).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) Arrest van 12 maart 2020, XB/ECB (T‑484/18, niet gepubliceerd, EU:T:2020:90; hierna: „arrest XB/ECB”).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) De e-mails bevatten - onder de handtekening van de casemanager - een opmerking dat de mails enkel ter informatie waren verstuurd en geen besluit vormden waartegen een klacht in de zin van artikel 90 van het Ambtenarenstatuut zou kunnen worden ingediend.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) Het eerste middel in hogere voorziening betreft de punten 44 en 45 van het bestreden arrest, waarbij het Gerecht het beroep tot nietigverklaring met betrekking tot zijn jongste dochter niet-ontvankelijk heeft verklaard, volgens rekwirant ten onrechte. Het tweede middel in hogere voorziening heeft betrekking op punt 50 van het bestreden arrest, waarin het Gerecht volgens rekwirant (toen verzoeker) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de bij artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie opgelegde verplichting van behoorlijk bestuur niet te erkennen en door het in artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten verankerde recht om gehoord te worden onjuist uit te leggen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) Conclusie nr. 222/04 [SEC(2004)411] van de diensthoofden van 7 april 2004.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Zie arresten van 27 november 1980, Sorasio-Allo e.a./Commissie (81/79, 82/79 en 146/79, EU:C:1980:270, punt 15); 28 november 1991, Schwedler/Parlement (C‑132/90 P, EU:C:1991:452, punt 26), en 7 mei 1992, Raad/Brems (C‑70/91 P, EU:C:1992:201, punt 7).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) Arrest van 14 december 1990, Brems/Raad (T‑75/89, EU:T:1990:88; hierna: „arrest Brems/Raad”).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Arrest Brems/Raad, punt 23. In die zaak werd het Gerecht gevraagd hoelang de bepalingen van het Ambtenarenstatuut toekenning van een toelage voor ten laste komende kinderen mogelijk maken voor een kind dat ouder is dan 18 jaar, geen school- of beroepsopleiding volgt en niet gebrekkig is of aan een ernstige ziekte lijdt waardoor het niet in zijn behoeften kan voorzien. De rechtsvraag waar dat geschil om draaide, betrof de uitlegging van artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, en in het bijzonder of onder „een persoon” een kind van een ambtenaar kan worden verstaan, zoals de verzoekster in die zaak betoogde, dan wel of deze uitdrukking moest worden gelezen als „elke andere persoon” dan het kind van de ambtenaar, zoals verweerder had gesteld.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Arrest van 7 mei 1992, Raad/Brems (C‑70/91 P, EU:C:1992:201, punt 8).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Rekwirant verwijst naar punt 84 van het bestreden arrest. Dat moet echter een schrijffout zijn, aangezien dat punt geen verband houdt met het betoog van rekwirant. Ik zal er in mijn bespreking daarom van uitgaan dat hij heeft willen verwijzen naar punt 94 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Zie hiervoor arresten van 30 januari 1974, Louwage/Commissie (148/73, EU:C:1974:7), en 1 december 1983, Michael/Commissie (343/82, EU:C:1983:360).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Conclusie van advocaat-generaal Stix-Hackl in de zaak Libéros/Commissie (C‑171/00 P, EU:C:2001:628, punt 33).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Arrest van 1 december 1983, Blomefield/Commissie (190/82, EU:C:1983:358, punt 21).</p>
</body>
</html>
