1

Lena gcaingean atá bunaithe ar Airteagal 263 CFAE, iarrann na hiarratasóirí, Gennady Nikolayevich Timchenko agus Elena Petrovna Timchenko, go bunúsach, go gcuirfí Airteagal 1(4) de Rialachán (AE) 2022/1273 ón gComhairle an 21 Iúil 2022 lena leasaítear Rialachán (AE) Uimh. 269/2014 a bhaineann le bearta sriantacha i ndáil le gníomhaíochtaí lena mbaintear an bonn d’iomláine chríochach, de cheannasacht agus de neamhspleáchas na hÚcráine nó ar bagairt iad na gníomhaíochtaí sin ar an méid sin (IO 2022 L 194, lch. 1; ‘an Rialachán atá faoi chonspóid’), ar neamhní, a mhéid a leasaítear leis Airteagal 9 de Rialachán (AE) Uimh. 269/2014 ón gComhairle an 17 Márta 2014 a bhaineann le bearta sriantacha i ndáil le gníomhaíochtaí lena mbaintear an bonn d’iomláine chríochach, de cheannasacht agus de neamhspleáchas na hÚcráine nó ar bagairt iad na gníomhaíochtaí sin ar an méid sin (IO 2014 L 78, lch. 6), trí oibleagáidí a chur isteach maidir le cistí a thuairisciú agus comhoibriú leis na húdaráis inniúla ina leith sin (Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú) agus trí dhéileáil le neamhchomhlíonadh na n-oibleagáidí sin mar imchéimniú beart maidir le reo cistí (Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú; ‘na forálacha atá faoi chonspóid’).

Cúlra na díospóide

2

Is fear gnó é an tUasal Timchenko, atá pósta le Bean Timchenko. Is náisiúnaigh de chuid na Rúise agus na Fionlainne araon na hiarratasóirí.

3

I mí an Mhárta 2014, rinne Cónaidhm na Rúise Poblacht Fhéinrialaitheach na Crimé agus cathair Sevastopol a ionghabháil agus tá sí ag gabháil do ghníomhaíochtaí díchobhsaithe leanúnaigh ó shin in oirthear na hÚcráine. Ag an am céanna, chuaigh gluaiseachtaí scarúnaíocha ar son na Rúise i gcoinbhleacht armtha le rialtas na hÚcráine i réigiúin Donetsk agus Luhansk.

4

An 17 Márta 2014, ghlac Comhairle an Aontais Eorpaigh, ar bhonn, inter alia, Airteagal 29 CAE, Cinneadh (CBES) 2014/145 ón gComhairle a bhaineann le bearta sriantacha i ndáil le gníomhaíochtaí lena mbaintear an bonn d’iomláine chríochach, de cheannasacht agus de neamhspleáchas na hÚcráine nó ar bagairt iad na gníomhaíochtaí sin ar an méid sin (IO 2014 L 78, lch. 16). An lá céanna, ghlac sí, ar bhonn Airteagal 215 CFAE, Rialachán Uimh. 269/2014. Sna laethanta ina dhiaidh sin, thug fórsaí armtha na Rúise faoi oibríochtaí cogaidh ar fud na hÚcráine, atá ar siúl go dtí seo.

5

An 21 Feabhra 2022, shínigh Uachtarán Chónaidhm na Rúise foraithne inar aithníodh neamhspleáchas agus ceannasacht ‘Dhaon-Phoblacht Donetsk’ agus ‘Dhaon-Phoblacht Luhansk’ féinfhógartha agus inar ordaíodh fórsaí armtha na Rúise a imscaradh sna limistéir sin.

6

An 22 Feabhra 2022, d’eisigh Ardionadaí an Aontais do Ghnóthaí Eachtracha agus don Bheartas Slándála (‘an tArdionadaí’) dearbhú thar ceann an Aontais inar cáineadh na gníomhaíochtaí sin, ós rud é gur sárú tromchúiseach ar an dlí idirnáisiúnta iad. D’fhógair sé go bhfreagródh an tAontas do na sáruithe deireanacha sin a rinne Cónaidhm na Rúise trí bhearta sriantacha breise a ghlacadh mar ábhar práinne.

7

Sa chomhthéacs sin, ghlac an Chomhairle roinnt sraitheanna de bhearta sriantacha. Cuireadh ainmneacha na n-iarratasóirí isteach, faoi seach, a mhéid a bhaineann leis an Uasal Timchenko, an 28 Feabhra 2022, trí Chinneadh (CBES) 2022/337 ón gComhairle lena leasaítear Cinneadh 2014/145/CBES a bhaineann le bearta sriantacha i ndáil le gníomhaíochtaí lena mbaintear an bonn d’iomláine chríochach, de cheannasacht agus de neamhspleáchas na hÚcráine nó ar bagairt iad na gníomhaíochtaí sin ar an méid sin (IO 2022 L 59, lch. 1), agus Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2022/336 ón gComhairle lena gcuirtear chun feidhme Rialachán Uimh. 269/2014 (IO 2022 L 58, lch. 1), agus, a mhéid a bhaineann le Bean Timchenko, an 8 Aibreán 2022, trí Chinneadh (CBES) 2022/582 ón gComhairle lena leasaítear Cinneadh 2014/145/CBES a bhaineann le bearta sriantacha i ndáil le gníomhaíochtaí lena mbaintear an bonn d’iomláine chríochach, de cheannasacht agus de neamhspleáchas na hÚcráine nó ar bagairt iad na gníomhaíochtaí sin ar an méid sin (IO 2022 L 110, lch. 55), agus Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2022/581 ón gComhairle lena gcuirtear chun feidhme Rialachán Uimh. 269/2014 (IO 2022 L 110, lch. 3) a choinneáil ar bun i ndiaidh a chéile ar liostaí na ndaoine, na n-eintiteas agus na gcomhlachtaí atá faoi réir bearta sriantacha a leagtar amach san Iarscríbhinn a ghabhann le Cinneadh 2014/145 agus in Iarscríbhinn I a ghabhann le Rialachán Uimh. 269/2014. Bhí na bearta sriantacha sin ina n-ábhar caingne le haghaidh neamhniú os comhair na Cúirte Ginearálta (Cásanna T-252/22, Timchenko v an Chomhairle agus T-361/22, Timchenko v an Chomhairle).

8

Ar dháta glactha na ngníomhartha dá dtagraítear i mír 7 thuas, rinneadh foráil in Airteagal 2 de Rialachán Uimh. 269/2014 mar a leanas:

9

Foráiltear mar a leanas in Airteagal 8(1) den Rialachán sin:

10

Foráladh le hAirteagal 9 den Rialachán sin ‘[go dt]oirmeascfar páirt a ghlacadh, go feasach agus d’aon ghnó, i ngníomhaíochtaí arb é is cuspóir nó éifeacht dóibh dul timpeall ar na bearta sin dá dtagraítear in Airteagal 2’.

11

Foráiltear mar a leanas le hAirteagal 15 den Rialachán sin:

12

An 3 Meitheamh 2022, ghlac an Chomhairle Rialachán (AE) 2022/880 lena leasaítear Rialachán Uimh. 269/2014 (IO 2022 L 153, lch. 75), agus í den tuairim, inter alia, gur ghá na forálacha maidir leis na pionóis náisiúnta a fhorchuirtear i leith sáruithe ar na bearta dá bhforáiltear sa Rialachán sin a shoiléiriú agus a neartú (an dara haithris sa bhrollach a ghabhann le Rialachán 2022/880).

13

Leasaíodh Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014 mar a leanas:

14

An 21 Iúil 2022, ghlac an Chomhairle, ar bhonn, inter alia, Airteagal 29 CAE, Cinneadh (CBES) 2022/1272 lena leasaítear Cinneadh 2014/145 (IO 2022 L 193, lch. 219). Leis an gCinneadh sin, tugadh isteach leis maoluithe breise ón reo sócmhainní agus ón toirmeasc ar chistí agus acmhainní eacnamaíocha a chur ar fáil do dhaoine agus d’eintitis ainmnithe.

15

An lá céanna, glacadh an Rialachán atá faoi chonspóid, inter alia, ar bhonn Airteagal 215 CFAE. Luaitear an méid seo a leanas sa chúigiú haithris sa bhrollach a ghabhann leis an Rialachán sin:

16

Leasaíodh Rialachán Uimh. 269/2014 leis an Rialachán atá faoi chonspóid trí fhoráil a dhéanamh, in Airteagal 1(1) go (3), maidir leis na maoluithe dá bhforáiltear i gCinneadh 2022/1272. Foráiltear le hAirteagal 1(4) den Rialachán sin go gcuirtear an méid seo a leanas in ionad Airteagal 9 de Rialachán Uimh. 269/2014:

Na horduithe atá á lorg ag na páirtithe

17

Iarrann na hiarratasóirí ar an gCúirt Ghinearálta:

–

Airteagal 9(2) agus (3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú leis an Rialachán atá faoi chonspóid, a chur ar neamhní;

–

a ordú don Chomhairle na costais a íoc.

18

Iarrann an Chomhairle ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an chaingean a dhiúltú;

–

a ordú do na hiarratasóirí na costais a íoc.

19

Áitíonn an Coimisiún Eorpach gur cheart an chaingean a dhíbhe toisc í a bheith neamh-inghlactha nó, mar mhalairt air sin, toisc í a bheith gan bhunús.

An Dlí

Inghlacthacht na caingne

20

Áitíonn an Chomhairle, le tacaíocht ón gCoimisiún, go bhfuil an chaingean do-ghlactha ar an bhforas nach bhfuil leas ag na hiarratasóirí in imeachtaí a thionscnamh ná seasamh chun caingean a thionscnamh chun na forálacha atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, rud a dhíospóideann na hiarratasóirí.

21

Maidir leis an easpa locus standi, arb iomchuí anailís a dhéanamh air ar an gcéad dul síos, áitíonn an Chomhairle, le tacaíocht ón gCoimisiún, nach gcomhlíontar leis na forálacha atá faoi chonspóid na coinníollacha a leagtar síos sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE.

22

Chuige sin, cuireann an Chomhairle in iúl, go háirithe agus go bunúsach, nach gcruthaíonn na hiarratasóirí nach bhfuil na forálacha atá faoi chonspóid faoi réir bearta cur chun feidhme.

23

Déanann na hiarratasóirí agóid i gcoinne na n-argóintí sin.

24

Faoin gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, féadfaidh aon duine nádúrtha nó dlítheanach, faoi na coinníollacha atá leagtha síos sa chéad mhír agus sa dara mír, imeachtaí a thionscnamh in aghaidh gníomhartha a díríodh chuig an duine sin (an chéad chuid) nó gníomhartha is dá chúram go díreach agus go leithleach (an dara cuid) agus in aghaidh gníomhartha rialúcháin is dá chúram go díreach agus nach bhfuil bearta cur chun feidhme ag gabháil leis (an tríú cuid).

25

Tá an coinníoll maidir le hábhar imní díreach coiteann don dara agus don tríú cuid den cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE agus, de réir an chásdlí, tá an bhrí chéanna ag an gcoinníoll sin i ngach ceann de na géaga sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Iúil 2022, Nord Stream 2 v an Pharlaimint agus an Chomhairle, C-348/20 P, EU:C:2022:548, mír 73). De réir cásdlí socair, ceanglaítear leis an gcoinníoll nach mór baint dhíreach a bheith ag duine nádúrtha nó dlítheanach leis an mbeart is ábhar don chaingean dhá chritéar charnacha a chomhlíonadh, eadhon, ar an gcéad dul síos, nach mór don bheart atá faoi chonspóid difear díreach a dhéanamh do staid dhlíthiúil an duine sin agus, ar an dara dul síos, nach bhfágfar aon discréid ag na seolaithe a bhfuil sé de chúram orthu é a chur chun feidhme, go mbeidh an cur chun feidhme sin go hiomlán uathoibríoch agus mar thoradh ar rialacha an Aontais amháin, gan rialacha idirmheánacha eile a chur i bhfeidhm (féach breithiúnas an 22 Meitheamh 2021, Veiniséala v an Chomhairle (Éifeacht ar thríú Stát), C-872/19 P, EU:C:2021:507, mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear; breithiúnas an 13 Meán Fómhair 2018, Rosneft agus páirtithe eile v an Chomhairle, T-715/14, nár foilsíodh, EU:T:2018:544, mír 65).

26

Thairis sin, de réir chásdlí socair na Cúirte, ní mór an frása ‘nach bhfuil bearta cur chun feidhme ag gabháil leis’, de réir bhrí an tríú habairt den cheathrú fomhír d’Airteagal 263 CFAE, a léiriú i bhfianaise chuspóir na forála sin, arb é, mar is léir óna stair reachtach, cosc a chur ar iallach a chur ar dhuine an dlí a shárú chun rochtain a fháil ar chúirt. I gcás ina ndéanfaidh gníomh rialála difear díreach do staid dhlíthiúil duine nádúrtha nó dhlítheanaigh gan gá le bearta cur chun feidhme, tá an baol ann go mbainfear cosaint bhreithiúnach éifeachtach den duine sin mura bhfuil leigheas dlí aige os comhair Chúirteanna an Aontais chun amhras a chaitheamh ar dhlíthiúlacht an ghnímh rialála sin. In éagmais bearta cur chun feidhme, ní bheadh duine nádúrtha nó dlítheanach, cé go bhfuil baint dhíreach aige leis an ngníomh atá i gceist, in ann athbhreithniú breithiúnach a fháil ar an ngníomh sin ach amháin tar éis dó forálacha an ghnímh sin a shárú trí neamhdhleathacht na bhforálacha sin a phléadáil in imeachtaí arna dtionscnamh ina choinne os comhair na gcúirteanna náisiúnta (breithiúnais an 19 Nollaig 2013, Telefónica v an Coimisiún, C-274/12 P, EU:C:2013:852, mír 27, agus an 6 Samhain 2018, Scuola Elementare Maria Montessori v an Coimisiún, an Coimisiún v Scuola Elementare Maria Montessori agus an Coimisiún v Ferracci, C-622/16 P go C-624/16 P, EU:C:2018:873, mír 58). Thairis sin, chinn an Chúirt arís agus arís eile, chun críocha measúnú a dhéanamh an bhfuil bearta cur chun feidhme i gceist le gníomh rialála, gur gá breithniú a dhéanamh ar sheasamh an duine atá ag pléadáil an chirt chun imeachtaí a thionscnamh faoin tríú habairt den cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE (féach breithiúnas an 6 Samhain 2018, Scuola Elementare Maria Montessori v an Coimisiún, an Coimisiún v Scuola Elementare Maria Montessori agus an Coimisiún v Ferracci, C-622/16 P go C-624/16 P, EU:C:2018:873, mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear).

27

Sa chás seo, is de chineál rialála iad na forálacha atá faoi chonspóid de réir bhrí an choir chríochnaithigh den cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE sa mhéid go bhfuil feidhm ghinearálta acu agus gur glacadh iad ar bhonn Airteagal 215 CFAE, i gcomhréir leis an nós imeachta neamhreachtach a leagtar síos san fhoráil sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Meitheamh 2021, Veiniséala v an Chomhairle (Éifeacht tríú Stát), C-872/19 P, EU:C:2021:507, mír 92).

28

Ina theannta sin, baineann na forálacha atá faoi chonspóid le daoine nádúrtha nó dlítheanacha, eintitis nó comhlachtaí a liostaítear in Iarscríbhinn I a ghabhann le Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú.

29

Nuair a thionscain siad a gcaingean, bhí ainmneacha na n-iarratasóirí le feiceáil in Iarscríbhinn I, ó glacadh Rialachán Cur Chun Feidhme 2022/336 a mhéid a bhaineann leis an Uasal Timchenko, agus Rialachán Cur Chun Feidhme 2022/581 a mhéid a bhaineann le Bean Timchenko (féach mír 7 thuas).

30

Dá bhrí sin, ón 21 Iúil 2022, dáta theacht i bhfeidhm an Rialacháin atá faoi chonspóid, tá na hiarratasóirí faoi réir na n-oibleagáidí atá i gceist, eadhon an oibleagáid nach mór dóibh a gcistí nó a n-acmhainní eacnamaíocha a thuairisciú roimh an 1 Meán Fómhair 2022 agus an oibleagáid comhoibriú leis na húdaráis náisiúnta inniúla, de bhun Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú. Thairis sin, i gcomhréir le hAirteagal 9(3) den Rialachán sin, déantar mainneachtain na hoibleagáidí sin a chomhlíonadh a aicmiú mar rannpháirtíocht i ngníomhaíochtaí arb é is cuspóir nó éifeacht dóibh dul timpeall ar na bearta sriantacha lena ndéantar cistí a reo.

31

Dá bhrí sin, ní mór a mheas go ndéanann na forálacha atá faoi chonspóid difear díreach do na hiarratasóirí, ós rud é go ndéanann siad difear díreach dá staid dhlíthiúil. Tá feidhm ag na hoibleagáidí tuairiscithe agus comhair, chomh maith le héifeachtaí a neamhchomhlíonta, maidir leis na hiarratasóirí mar dhaoine a liostaítear in Iarscríbhinn I a ghabhann le Rialachán Uimh. 269/2014 tráth theacht i bhfeidhm na bhforálacha sin. Thairis sin, chun na forálacha sin a chur i bhfeidhm maidir leis na hiarratasóirí, ní gá aon bhearta cur chun feidhme a ghlacadh ar leibhéal an Aontais nó ar leibhéal na mBallstát, ar ghlac an Chomhairle leo ag an éisteacht, agus ní fhágtar aon rogha ag na seolaithe a bhfuil sé de chúram orthu iad a chur chun feidhme, rud a fhágann go ndéanann siad difear do staid dhlíthiúil na n-iarratasóirí ar bhealach atá go hiomlán uathoibríoch.

32

Dá bhrí sin, is gníomhartha rialála iad na forálacha atá faoi chonspóid a bhfuil baint dhíreach acu leis na hiarratasóirí agus nach bhfuil bearta cur chun feidhme i gceist leo de réir bhrí an chásdlí is infheidhme.

33

Ní chuirtear an cinneadh sin ó bhail le tagairt na Comhairle do bhreithiúnas an 28 Eanáir 2016, Azarov v an Chomhairle (T-332/14, nár foilsíodh, EU:T:2016:48, míreanna 59 agus 60), ná leis an gcinneadh maidir le neamh-inghlacthacht ar an bhforas nach bhfuil baint dhíreach ag an iarratasóir leis. Sa bhreithiúnas sin, díríodh an chaingean, inter alia, i gcoinne gníomhartha lenar leasaíodh na critéir ainmniúcháin maidir le cistí daoine atá freagrach as míleithreasú cistí Stáit na hÚcráine a chalcadh. Measadh go raibh sé neamh-inghlactha a mhéid a bhí sé dírithe ar na gníomhartha sin, ós rud é, go bunúsach, nach raibh éifeachtaí dlíthiúla ag na gníomhartha sin ach amháin maidir le catagóirí daoine agus eintiteas a bheartaítear ar bhealach ginearálta agus teibí agus nach raibh aon bhaint aonair ná dhíreach acu leis an iarratasóir sa chás sin.

34

Sa chás seo, ar an taobh eile, déanann na forálacha atá faoi chonspóid difear díreach agus láithreach do staid dhlíthiúil na n-iarratasóirí, gan a cheangal ar na húdaráis atá freagrach as na hoibleagáidí sin a chur chun feidhme bearta cur chun feidhme a ghlacadh. Dá bhrí sin, bheadh na hiarratasóirí i mbaol cosaint bhreithiúnach éifeachtach a bhaint díobh mura raibh leigheas dlí acu os comhair Chúirteanna an Aontais chun amhras a chaitheamh ar dhlíthiúlacht na bhforálacha sin.

35

Dá réir sin, tá seasamh ag na hiarratasóirí chun caingean le haghaidh neamhniú a thionscnamh i gcoinne na bhforálacha atá faoi chonspóid.

36

Ar an dara dul síos, maidir leis an easpa leas in imeachtaí a thionscnamh, áitíonn an Chomhairle nach bhfuil leas den sórt sin ag na hiarratasóirí, ós rud é go bhfuil a n-oibleagáid dearbhú a dhéanamh do na húdaráis náisiúnta inniúla comhlíonta acu. Maidir le hargóint na n-iarratasóirí nach bhfuil siad díolmhaithe ó smachtbhannaí na n-údarás náisiúnta, deir an Chomhairle go mbraitheann siad ar staid hipitéiseach amach anseo.

37

Déanann na hachomharcóirí agóid i gcoinne na hargóinte sin.

38

I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, de réir cásdlí socair, go bhfuil inghlacthacht caingne le haghaidh neamhniú arna tionscnamh ag duine nádúrtha nó dlítheanach faoi réir an choinníll go bhfuil leas ag an duine sin i neamhniú an bhirt atá faoi chonspóid. Glactar leis le leas den sórt sin nach mór iarmhairtí dlíthiúla a bheith ag neamhniú an ghnímh sin ann féin agus go bhféadfadh an chaingean, dá bhrí sin, má éiríonn leis, buntáiste a fháil don pháirtí atá á thabhairt (féach, chuige sin, breithiúnas an 27 Feabhra 2014, Stichting Woonlinie agus páirtithe eile v an Coimisiún, C-133/12 P, EU:C:2014:105, mír 54 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus ordú an 18 Eanáir 2023, Seifert v an Chomhairle, T-166/22, nár foilsíodh, EU:T:2023:13, mír 22 agus an cásdlí dá dtagraítear). Ní mór leas iarratasóra in imeachtaí a thionscnamh a dhílsiú agus a chur i láthair agus ní féidir leis baint a bheith aige le cás todhchaí agus hipitéiseach (féach breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2015, Mory agus páirtithe eile v an Coimisiún, C-33/14 P, EU:C:2015:609, mír 56 agus an cásdlí dá dtagraítear).

39

Sa chás seo, is cuma ar thuairiscigh nó ar reoigh, nó nár thuairiscigh nó nár reoigh, na hiarratasóirí nó daoine eile na cistí nó na hacmhainní eacnamaíocha atá i gceist agus, i gcás inarb iomchuí, cé acu a chomhoibrigh nó nár chomhoibrigh siad leis na húdaráis inniúla, tá leas fós ag na hiarratasóirí a áirithiú go ndéanfar na forálacha atá á gconspóid a neamhniú, lena bhforchuirtear orthu oibleagáidí tuairiscithe agus comhair a bhféadfadh iarmhairtí tromchúiseacha a bheith acu dóibh dá neamhchomhlíonadh. Ní imíonn leas an iarratasóra in imeachtaí a thionscnamh ar an bhforas gur chomhlíon an t-iarratasóir na hoibleagáidí a chuireann sé ina choinne (féach, chuige sin, breithiúnais an 19 Meán Fómhair 1985, Hoogovens Groep v an Coimisiún, 172/83 agus 226/83, EU:C:1985:355, mír 19, agus an 15 Nollaig 1999, Kesko v an Coimisiún, T-22/97, EU:T:1999:327, míreanna 55 go 65), nó fiú ar an bhforas gur chuir tríú páirtí chun feidhme iad (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Márta 1979, Simmenthal v an Coimisiún, 92/78, EU:C:1979:53, mír 32). Dá bhrí sin, tá leas na n-iarratasóirí in imeachtaí a thionscnamh fós bunaithe gan iallach a bheith ar na hiarratasóirí a léiriú gur sháraigh siad a n-oibleagáidí.

40

Ina theannta sin, tá comhthuiscint ann nach bhfuil díothú na n-oibleagáidí go léir a leagtar síos san Airteagal sin i gceist le comhlíonadh na hoibleagáide tuairisciú a dhéanamh. A luaithe a thuairiscítear na cistí nó na hacmhainní eacnamaíocha don údarás inniúil náisiúnta, ceanglaítear le hAirteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, ar na daoine a thuairiscigh go bhfuil na cistí nó na hacmhainní eacnamaíocha faoina n-úinéireacht, ina seilbh nó faoina rialú acu comhoibriú leis an údarás náisiúnta sin chun críocha aon fhíoraithe. Dá bhrí sin, coinníonn na hiarratasóirí leas dílsithe láithreach in imeachtaí a thionscnamh i gcoinne fhorálacha Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/20124, arna leasú.

41

Maidir le forálacha Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, tá aicmiú na mbeart sriantach dá bhforáiltear ann mar rannpháirtíocht in imchéimniú comhsheasmhach leis na hoibleagáidí a leagtar síos in Airteagal 9(2) den Rialachán sin, rud a fhágann go bhfuil leas dílsithe agus láithreach ag na hiarratasóirí in imeachtaí a thionscnamh i gcoinne na bhforálacha sin.

42

I bhfianaise na dtosca dá dtagraítear i míreanna 39 go 41 den bhreithiúnas seo, ní mór a chinneadh go bhfuil leas dílsithe agus láithreach ag na hiarratasóirí in imeachtaí a thionscnamh i gcoinne na bhforálacha atá faoi chonspóid agus, dá bhrí sin, go bhfuil an chaingean seo inghlactha.

Substaint an cháis

43

Ardaíonn na hiarratasóirí ceithre shaincheist dlí, lena n-éilítear (i) easpa bunús dlí, (ii) mí-úsáid cumhachtaí, (iii) sárú ar phrionsabal na comhréireachta agus (iv) sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla.

An chéad saincheist dlí lena n-éilítear easpa bunús dlí

44

Tá dhá chuid sa chéad saincheist dlí, lena n-éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar Airteagail 24, 29 agus 40 CAE agus, ar an dara dul síos, sárú ar Airteagal 40 CAE agus ar Airteagal 83(1) CFAE.

–

An chéad chuid den chéad saincheist dlí, lena n-éilítear sárú ar Airteagail 24, 29 agus 40 CAE

45

Leis an gcéad chuid den chéad saincheist dlí, maíonn na hiarratasóirí, trí Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú leis an Rialachán atá faoi chonspóid, a ghlacadh, gur sháraigh an Chomhairle na cumhachtaí a thugtar di le hAirteagal 215(2) CFAE agus, dá bhrí sin, gur sháraigh sí Airteagal 24(2) CAE agus Airteagail 29 agus 40 CAE.

46

Chuige sin, ar an gcéad dul síos, maíonn na hiarratasóirí, ós rud é nach leagtar síos le Cinneadh 2014/145 na hoibleagáidí tuairiscithe agus comhair a leagtar síos in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014 arna leasú, nach bearta riachtanacha iad na hoibleagáidí sin chun éifeacht a thabhairt do Chinneadh 2014/145. Dá bhrí sin, ní féidir oibleagáidí den sórt sin a mheas mar bhearta chun an cinneadh sin a ‘chur chun feidhme’.

47

Ní féidir ach oiread na hoibleagáidí tuairiscithe agus comhair sin a mheas mar ‘rialacha mionsonraithe’ na mbeart sriantach. Tá na hoibleagáidí sin sa bhreis ar na bearta sriantacha chun iad a chur chun feidhme nó a fhorghníomhú agus meastar go bhfuil sárú na n-oibleagáidí sin rannpháirteach in imchéimniú, faoi Airteagal 9(3) den Rialachán sin, nach bhforáiltear dó le córais eile na mbeart sriantach.

48

Go háirithe, cuireann na hiarratasóirí in iúl, ar bhonn Airteagal 29 CAE, nach bhfuil aon údar le glacadh na n-oibleagáidí sin ag an gComhairle, de bhrí go ndearnadh, roimh an Rialachán atá faoi chonspóid, foráil cheana féin le hAirteagal 8 de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán (AE) Uimh. 476/2014 ón gComhairle an 12 Bealtaine 2014 (IO 2014 L 137, lch. 1), d’oibleagáidí tuairiscithe agus comhair, nach raibh chomh dian céanna ó thaobh teorainneacha ama agus smachtbhannaí de.

49

Ar an dara dul síos, deir na hiarratasóirí gur fíor go bhfuil inniúlacht ag an gComhairle faoi Airteagal 26 CAE chun an comhbheartas eachtrach agus slándála (‘CBES’) a chur chun feidhme. Cuireann na hiarratasóirí in iúl freisin, contrártha le dearbhú na Comhairle, nach dtugtar le hAirteagal 2(2) CFAE, áfach, cumhacht don Chomhairle bearta a ghlacadh lena gcuirtear bearta sriantacha chun feidhme, cé go bhforáiltear le hAirteagal 24(2) CAE go dtabharfar cur chun feidhme CBES, inter alia, do na Ballstáit. Tagann siad ar an gconclúid, trí na hoibleagáidí atá faoi chonspóid a ghlacadh, gur sháraigh an Chomhairle an scála maidir le leithdháileadh na gcumhachtaí a chinntear le hAirteagal 40 CAE, a mhéid nach faoin institiúid sin atá sé a chinneadh conas a chuirfear na bearta sriantacha chun feidhme ar chríoch na mBallstát.

50

Cuireann an Chomhairle, le tacaíocht ón gCoimisiún, i gcoinne na hargóinte sin.

51

Ba cheart a mheabhrú, faoin dara fomhír d’Airteagal 24(1) CAE, go bhfuil CBES faoi réir rialacha agus nósanna imeachta sonracha agus ‘[go nd]éanfaidh an Chomhairle Eorpach agus an Chomhairle, ag gníomhú dóibh d’aon toil, é a shainiú, ach amháin mar a bhforáiltear a mhalairt sna Conarthaí’. Ina theannta sin, cuireann an tArdionadaí agus na Ballstáit an beartas sin chun feidhme, i gcomhréir leis na Conarthaí. De bhun Airteagal 29 CAE, ‘[g]lacfaidh an Chomhairle cinntí lena saineofar cur chuige an Aontais faoi ábhar áirithe de chineál geografach nó téamúil’.

52

Glactar bearta sriantacha, faoi chuimsiú CBES, le cinneadh ón gComhairle arna ghlacadh d’aon toil ar bhonn Airteagal 29 CAE agus déantar iad a chur chun feidhme, faoi chuimsiú Chonradh FAE, trí bhíthin rialachán arna ghlacadh, de bhun Airteagal 215 CFAE, ag an gComhairle, ag gníomhú di trí thromlach cáilithe, ar thogra comhpháirteach ón Ardionadaí agus ón gCoimisiún. Ar an gcéad dul síos, baineann Airteagal 215(1) CFAE le glacadh na mbeart is gá ag an gComhairle chun an caidreamh eacnamaíoch agus airgeadais le tríú tír amháin nó níos mó a bhriseadh nó a laghdú, go hiomlán nó go páirteach, dá bhforáiltear le cinneadh arna ghlacadh i gcomhréir le Caibidil 2 de Theideal V de Chonradh an Aontais Eorpaigh. Ar an dara dul síos, de réir Airteagal 215(2) CFAE, i gcás ina bhforáiltear amhlaidh le cinneadh arna ghlacadh i gcomhréir le Caibidil 2 de Theideal V de Chonradh AE, féadfaidh an Chomhairle bearta sriantacha a ghlacadh in aghaidh daoine nádúrtha nó dlítheanacha, grúpaí nó eintitis neamhstáit.

53

De réir an chásdlí, is léir ó Airteagail 24 agus 29 CAE, mar riail ghinearálta, go bhfuil sé beartaithe ag an gComhairle ábhar na mbeart sriantach arna nglacadh ag an Aontas Eorpach i réimse CBES a shainiú i gcinntí a dhéantar in ábhair CBES agus ag gníomhú di d’aon toil. I bhfianaise raon feidhme leathan aidhmeanna agus chuspóirí CBES, mar a chuirtear in iúl in Airteagal 3(5) CAE agus in Airteagal 21 CAE agus sna forálacha sonracha a bhaineann le CBES, go háirithe Airteagail 23 agus 24 CAE, tá lánrogha leathan ag an gComhairle maidir leis an ábhar sin a shainiú (breithiúnas an 28 Márta 2017, Rosneft, C-72/15, EU:C:2017:236, mír 88).

54

Maidir le hAirteagal 215 CFAE, lena mbunaítear nasc idir cuspóirí Chonradh AE in ábhair CBES agus gníomhaíochtaí AE a bhaineann le bearta eacnamaíocha a thagann faoi raon feidhme Chonradh FAE (féach, chuige sin, breithiúnas an 19 Iúil 2012, an Pharlaimint v an Chomhairle, C-130/10, EU:C:2012:472, mír 59), ceadaítear leis don Chomhairle rialacháin a ghlacadh, ag gníomhú di trí thromlach cáilithe ar thogra comhpháirteach ón Ardionadaí agus ón gCoimisiún, chun bearta sriantacha a chur chun feidhme nó éifeacht a thabhairt dóibh i gcás ina dtagann siad faoi raon feidhme Chonradh FAE, agus, go háirithe, chun a gcur i bhfeidhm aonfhoirmeach a áirithiú i ngach Ballstát (féach, chuige sin, breithiúnas an 28 Márta 2017, Rosneft, C-72/15, EU:C:2017:236, míreanna 89 agus 90).

55

Dá bhrí sin, leagtar síos le cinntí arna nglacadh ar bhonn Airteagal 29 CAE seasamh an Aontais maidir leis na bearta sriantacha atá le glacadh, cé go bhfuil nasc idir rialacháin arna nglacadh ar bhonn Airteagal 215 CFAE, i bhfianaise a gcuspóirí agus a n-ábhar, agus na cinntí sin agus gurb ionann iad agus an ionstraim chun éifeacht a thabhairt dóibh ar leibhéal an Aontais (féach, chuige sin, breithiúnais an 19 Iúil 2012, an Pharlaimint v an Chomhairle, C-130/10, EU:C:2012:472, míreanna 72 agus 76, agus an 28 Márta 2017, Rosneft, C-72/15, EU:C:2017:236, mír 90).

56

Sa chás seo, glacadh na forálacha atá faoi chonspóid ar bhonn Airteagal 215 CFAE agus, go sonrach, Airteagal 215(2) CFAE, mar a admhaíonn na príomhpháirtithe.

57

Ba cheart a mheabhrú, de réir an chúigiú haithris den bhrollach a ghabhann leis an Rialachán atá faoi chonspóid, gur glacadh na forálacha atá faoi chonspóid chun ‘[…] castacht mhéadaitheach na gcóras [lena gceadaítear] éalú ó smachtbhannaí [agus] lena gcuirtear cosc ar chur chun feidhme [na mbeart sriantach]’ a leigheas. Dá bhrí sin, d’fhonn cur chun feidhme éifeachtach aonfhoirmeach an Rialacháin seo a áirithiú, chuir an Chomhairle i bhfios go láidir gur gá ‘a chur d’oibleagáid ar dhaoine agus eintitis ainmnithe a bhfuil sócmhainní acu laistigh de dhlínse Bhallstáit na sócmhainní sin a thuairisciú agus oibriú i gcomhar leis an údarás inniúil i bhfíorú an tuairiscithe sin’.

58

I ndáil leis sin, chuir an Chomhairle in iúl, ar an gcéad dul síos, i gcomparáid leis na córais beart sriantach a cuireadh chun feidhme i bhfianaise na staide i dtíortha eile, nach raibh líon na ndaoine a chumhdaítear leis na bearta sriantacha a glacadh faoin gcóras a bhaineann leis an staid san Úcráin chomh mór sin riamh agus, ar an dara dul síos, go ndeachthas timpeall ar na bearta sriantacha sin nó gur sáraíodh iad fiú chun a gcur i bhfeidhm éifeachtach a sheachaint. Thairis sin, mar is léir ón bplé a rinneadh ag an éisteacht, ba chosúil go raibh bonn cirt níos mó le glacadh na n-oibleagáidí atá i gceist ós rud é, roimhe seo, gur ghlac líon beag Ballstát forálacha náisiúnta lena leagtar síos oibleagáidí den sórt sin, go háirithe an oibleagáid cistí nó acmhainní eacnamaíocha atá faoi úinéireacht, i seilbh nó faoi rialú a thuairisciú.

59

Dá bhrí sin, bunaíodh na hoibleagáidí tuairiscithe agus comhair, sa chás seo, chun cur i bhfeidhm aonfhoirmeach Rialachán Uimh. 269/2014 ar chríoch an Aontais a áirithiú agus chun straitéisí chun dul timpeall ar bhearta sriantacha a chur ó rath, rud a d’fhéadfaí a dhéanamh, inter alia, trí leas a bhaint as córais chasta dlí agus airgeadais.

60

Dá bhrí sin, ós rud é go bhfuil na bearta dá bhforáiltear in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, nasctha le Cinneadh 2014/145, a mhéid is féidir leo cur chun feidhme éifeachtach agus aonfhoirmeach na mbeart sriantach dá bhforáiltear leis an gcinneadh sin a áirithiú ar leibhéal an Aontais, ní mór diúltú d’argóint na n-iarratasóirí go sáraítear Airteagal 215(2) CFAE leo ar an bhforas nach bhfuil gá leo agus nach bhféadfaí iad a ghlacadh gan iad a áireamh i gcinneadh ón gComhairle bunaithe ar Airteagal 29 CAE.

61

Ar na cúiseanna céanna leo siúd a luaitear i míreanna 57 go 60 den bhreithiúnas seo, ós rud é go raibh forálacha Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, de chineál lena n-áiritheofaí ar leibhéal an Aontais cur i bhfeidhm aonfhoirmeach na n-oibleagáidí a leagtar síos leis na forálacha sin agus, dá bhrí sin, cur chun feidhme éifeachtach agus aonfhoirmeach Chinneadh 2014/145, ní mór diúltú d’argóint na n-iarratasóirí go dtagann na hoibleagáidí sin faoi chumhachtaí cur chun feidhme na mBallstát agus a léiríonn gurb ann do shárú ar Airteagal 24(2) CAE. Thairis sin, ós rud é nach mbaineann Airteagal 40 CAE le roinnt na n-inniúlachtaí idir an tAontas agus a Bhallstáit, ní féidir leis na hiarratasóirí a mhaíomh go sáraítear an fhoráil sin le glacadh na n-oibleagáidí atá i gceist ar an bhforas go dtagann sé faoi chumhachtaí cur chun feidhme na mBallstát.

62

Ar an gcaoi chéanna, murab ionann agus an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, níl sé de thoradh ar an tagairt do bhearta sriantacha in Airteagal 215(2) CFAE go ndéantar na bearta dá bhforáiltear leis an bhforáil sin a theorannú d’oibleagáidí gan é sin a dhéanamh. Mar a cuireadh in iúl i mír 54 den bhreithiúnas seo, is é is cuspóir don fhoráil sin a chur ar chumas na Comhairle cinneadh arna ghlacadh i réimse CBES a chur chun feidhme, chun a chur i bhfeidhm aonfhoirmeach sna Ballstáit uile a áirithiú.

63

Sa chás seo, ós rud é gurb é cuspóir na n-oibleagáidí a leagtar síos in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, éifeachtacht na mbeart maidir le reo cistí dá bhforáiltear le Cinneadh 2014/145 a áirithiú agus iad a chur chun feidhme, ní mór a mheas go bhféadfadh an Chomhairle, ar bhonn Airteagal 215(2) CFAE agus gan Airteagal 29 CAE a shárú, oibleagáidí den sórt sin a ghlacadh le rialachán de chuid an Aontais, beag beann ar an bhfíoras nach ndearnadh foráil shainráite maidir leis na hoibleagáidí sin sa chinneadh lena mbaineann.

64

Ar deireadh, ba cheart a thabhairt faoi deara, gur fíor, sular glacadh Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, go ndearnadh foráil cheana féin d’oibleagáid tuairiscithe in Airteagal 8 de Rialachán Uimh. 269/2014, dá dtagraítear i mír 9 thuas. Mar sin féin, tagraítear san Airteagal sin d’oibleagáidí maidir le rúndacht agus sicréideacht ghairmiúil atá faoi cheangal ag daoine nádúrtha nó dlítheanacha agus ag eintitis agus comhlachtaí, dá bhrí sin, go príomha oibreoirí eacnamaíocha a bhfuil sé de chúram orthu bearta maidir le reo cistí a chur chun feidhme agus nach daoine a áirítear ar liosta na mbeart sriantach. Ina theannta sin, dearbhaítear é sin leis an bhfíoras nach n-úsáidtear in Airteagal 8 an fhoclaíocht a úsáidtear sa Rialachán sin chun na daoine atá faoi réir bearta sriantacha a ainmniú, eadhon ‘na daoine a liostaítear in Iarscríbhinn I a ghabhann leis an Rialachán [sin]’. Dá bhrí sin, ós rud é nach raibh sé beartaithe go mbeadh feidhm ag Airteagal 8 de Rialachán Uimh. 269/2014 maidir le daoine atá faoi réir bearta sriantacha, arb iad is fearr, áfach, chun na húdaráis náisiúnta inniúla a chur ar an eolas maidir le méid a sócmhainní, sa chomhthéacs dá dtagraítear i míreanna 57 go 60 den bhreithiúnas seo, ní mór diúltú d’argóint na n-iarratasóirí nach raibh údar maith le glacadh Airteagal 9(2) den Rialachán.

65

Dá bhrí sin, leanann sé ó mhíreanna 56 go 64 den bhreithiúnas seo, ós rud é go dtagann forálacha Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, faoin gcumhacht cinneadh arna ghlacadh i réimse CBES a chur chun feidhme, go raibh an Chomhairle in ann iad a ghlacadh ar bhonn rialachán de chuid an Aontais arna ghlacadh faoi Airteagal 215(2) CFAE, gan beann ar an bhfíoras gur oibleagáidí iad na hoibleagáidí atá i gceist chun na hiarratasóirí a mhuirearú agus nár foráladh dóibh le cinneadh arna ghlacadh ar bhonn Airteagal 29 CAE.

66

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad chuid den chéad saincheist dlí.

–

An dara cuid den chéad saincheist dlí, lena n-éilítear sárú ar Airteagal 40 CAE agus ar Airteagal 83(1) CFAE

67

Leis an dara cuid den chéad saincheist dlí, maíonn na hiarratasóirí, go bunúsach, gur sháraigh an Chomhairle Airteagal 40 CAE agus Airteagal 83(1) CFAE trí Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, a ghlacadh.

68

Chuige sin, sonraítear leo, trí fhoráil a dhéanamh, in Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú leis an Rialachán atá faoi chonspóid, go measfar mainneachtain an oibleagáid dearbhú a dhéanamh a chomhlíonadh mar rannpháirtíocht i ngníomhaíochtaí arb é is cuspóir nó éifeacht dóibh dul timpeall ar na bearta sriantacha agus trí leasú a dhéanamh ar Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, gur tháinig an Chomhairle in ionad na mBallstát agus cinneadh á dhéanamh aici conas a chuirfí na bearta sriantacha chun feidhme agus conas a ghearrfaí pionós orthu ar chríoch na mBallstát, go háirithe trína cheangal orthu foráil a dhéanamh maidir le bearta coigistíochta.

69

Cuireann siad in iúl, de bhun Airteagal 83 CFAE, nach bhfuil sé de chumhacht ag an gComhairle comhchuibhiú a dhéanamh, ar leibhéal an Aontais, ar na smachtbhannaí is infheidhme maidir le sárú ar bhearta sriantacha arna nglacadh i réimse CBES, ós rud é nach bhféadfaidh ach treoracha, arna nglacadh i gcomhréir leis an ngnáthnós imeachta reachtach, rialacha íosta a bhunú maidir le cionta coiriúla agus smachtbhannaí a shainiú sa réimse lena mbaineann.

70

Deimhnítear anailís den sórt sin, thairis sin, ós rud é, ar leibhéal an Aontais, go gcomhchuibhítear cheana le Treoir 2014/42/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 3 Aibreán 2014 maidir le hionstraimeachtaí na coireachta agus fáltais ón gcoireacht a reo agus a choigistiú san Aontas Eorpach (IO 2014 L 127, lch. 39) coigistiú ionstraimeachtaí na coireachta agus fáltais ón gcoireacht san Aontas.

71

Thairis sin, tar éis ghlacadh na bhforálacha atá faoi chonspóid, ghlac an Chomhairle, an 28 Samhain 2022, Cinneadh (AE) 2022/2332 lena sainaithnítear an sárú ar bhearta sriantacha an Aontais mar réimse coireachta a chomhlíonann na critéir dá dtagraítear in Airteagal 83(1), [CFAE] (IO 2022 L 308, lch. 18). Sa chinneadh sin, chinn an Chomhairle gur réimse coireachta de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 83(1) CFAE é an sárú ar na bearta sriantacha. Ba ar bhonn an chinnidh sin a ghlac an Coimisiún, an 2 Nollaig 2022, togra le haghaidh treoir maidir leis an sainmhíniú ar chionta coiriúla agus ar phionóis choiriúla i leith sárú ar bhearta sriantacha an Aontais (COM(2022) 684 final), nach bhféadfaí sainmhínithe coiriúla agus pionóis a chomhfhogasú ar bhunús dlí Airteagal 215 CFAE dá réir.

72

Maidir le hargóint na Comhairle nach féidir agóid a dhéanamh i gcoinne an chórais smachtbhannaí is infheidhme, ar an bhforas nach bhfuil Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, ina ábhar don chaingean seo agus, dá bhrí sin, nach bhfuil na hiarratasóirí in am agóid a dhéanamh i gcoinne na bhforálacha sin, áitíonn na hiarratasóirí nach raibh siad in ann agóid a dhéanamh i gcoinne an Airteagail sin go dtí gur glacadh na forálacha atá faoi chonspóid. Sonraíonn siad, in aon chás, go gcuireann siad i gcoinne Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, trí phléadáil neamhdhleathachta.

73

Cuireann an Chomhairle, le tacaíocht ón gCoimisiún, i gcoinne na hargóinte sin.

74

Ar an gcéad dul síos, maidir leis an bpléadáil neamhdhleathachta a d’ardaigh na hiarratasóirí i gcoinne Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, d’fhonn bheith inghlactha, ní mór go mbainfeadh eisceacht den sórt sin le forálacha arb iad bunús dlí an bhirt atá faoi chonspóid nó a bhfuil nasc díreach dlí acu leis an mbeart sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 8 Meán Fómhair 2020, an Coimisiún agus an Chomhairle v Carreras Sequeros agus páirtithe eile, C-119/19 P agus C-126/19 P, EU:C:2020:676, mír 69 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 15 Samhain 2023, OT v an Chomhairle, T-193/22, EU:T:2023:716, mír 33 agus an cásdlí dá dtagraítear).

75

Sa chás seo, seachas nár ardaíodh pléadáil na neamhdhleathachta ach ag céim an fhreagra, ní mór a mheas nach ionann forálacha Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, agus bunús dlí Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014. Níl nasc díreach dlíthiúil ag na chéad fhorálacha sin leis na forálacha deireanacha sin ach oiread, ós rud é go bhfuil sé beartaithe go mbeidh feidhm ag na forálacha deireanacha sin go ginearálta maidir le pionóis is infheidhme i gcás sárú ar an Rialachán sin agus ní go sonrach maidir leis na forálacha deireanacha sin. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don phléadáil neamhdhleathachta toisc í a bheith do-ghlactha.

76

Ar an dara dul síos, maidir leis an gceist an bhfuil forálacha Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú leis an Rialachán atá faoi chonspóid, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, de chineál lena gcruthaítear cion coiriúil agus, dá bhrí sin, lena sáraítear Airteagal 83(1) CFAE, ní mór a thabhairt faoi deara ag an tús nach bhfuil in Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, ach léiriú ar an mainneachtain na hoibleagáidí tuairiscithe agus comhair a leagtar síos in Airteagal 9(2) den Rialachán sin a chomhlíonadh mar rannpháirtíocht in imchéimniú, de réir bhrí Airteagal 9(1) den Rialachán sin.

77

Ní mór a lua nach féidir aicmiú na rannpháirtíochta i ngníomhaíochtaí imchéimnithe, dá bhforáiltear le hAirteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, a mheas mar chion coiriúil.

78

Maidir le hargóint na n-iarratasóirí gur cion coiriúil iad forálacha Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú leis an Rialachán atá faoi chonspóid, arna léiriú i bhfianaise fhorálacha Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, mar gheall ar na pionóis choiriúla dá bhforáiltear leis na forálacha sin, ní mór a thabhairt faoi deara go bhfágtar le hAirteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, faoi na Ballstáit na rialacha maidir le pionóis a leagan síos, ‘lena n-áirítear pionóis choiriúla i gcás inarb iomchuí’.

79

Ciallaíonn úsáid foclaíochta den sórt sin go dtagann cinneadh chineál na bpionós is infheidhme maidir le sáruithe ar Rialachán Uimh. 269/2014 faoi inniúlacht na n-údarás náisiúnta agus, dá bhrí sin, faoin dlí náisiúnta, lena n-áirítear i gcás ina gcuirtear an pionós maidir le coigistiú fháltais na gcionta i bhfeidhm (féach, chuige sin, breithiúnas an 19 Márta 2020, ‘Agro In 2001’, C-234/18, EU:C:2020:221, míreanna 60 agus 61).

80

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, maidir le hAirteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, go ndeimhnítear an inniúlacht a thugtar do na Ballstáit cineál sibhialta, riaracháin nó coiriúil na bpionós a chinneadh leis an abairt dheireanach den chúigiú haithris sa bhrollach a ghabhann leis an Rialachán atá faoi chonspóid, ar dá réir, go bunúsach, atá sé inphionóis teacht timpeall ar bhearta sriantacha, dá bhforáiltear in Airteagal 9(3) den Rialachán sin, ‘ar choinníoll go gcomhlíontar na coinníollacha chun smachtbhannaí den sórt sin a fhorchur faoi na rialacha agus na nósanna imeachta náisiúnta is infheidhme’.

81

Dá bhrí sin, leanann sé ó mhíreanna 79 agus 80 den bhreithiúnas seo nach féidir a mheas gur cion coiriúil iad forálacha Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, agus, dá bhrí sin, gur glacadh iad de shárú ar Airteagal 83 CFAE.

82

Ní féidir amhras a chaitheamh ar chonclúid den sórt sin le hargóint na n-iarratasóirí go ndeimhnítear cineál coiriúil fhorálacha Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, le glacadh an togra le haghaidh treorach ag an gCoimisiún, dá dtagraítear i mír 71 den bhreithiúnas seo.

83

Ba cheart a thabhairt faoi deara go bhforáiltear le forálacha an togra sin le haghaidh treorach, lenar ceanglaíodh, i gcomhréir leis an tríú mír d’Airteagal 83(1) CFAE, sula nglacfaí é, cinneadh ón gComhairle lena sainaithnítear réimse nua coireachta, d’oibleagáid na n-údarás náisiúnta rialacha íosta a thabhairt isteach maidir le cionta coiriúla agus pionóis a shainiú mar gheall ar mhainneachtain na hoibleagáidí tuairiscithe agus comhair a leagtar síos le bearta sriantacha a chomhlíonadh. Ar na cúiseanna a luaitear cheana i míreanna 76 go 80 thuas, ní mór a mheas nach amhlaidh an cás maidir le forálacha Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú.

84

Ar deireadh, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfágann Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, agus Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, an chumhacht ag na húdaráis náisiúnta cinneadh a dhéanamh maidir leis an gcineál coiriúil, sibhialta nó riaracháin a bhaineann leis an gcion rannpháirtíochta i ngníomhaíochtaí imchéimnithe agus leis na pionóis a ghabhann leis an sárú sin. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh an Chomhairle, ar na cúiseanna céanna a luaitear i míreanna 51 go 55 den bhreithiúnas seo, na forálacha sin a ghlacadh ar bhonn Airteagal 215(2) CFAE agus ní féidir an Chomhairle a cháineadh as ionadú mícheart a dhéanamh ar na Ballstáit i bhfeidhmiú a n-inniúlachta reachtaí.

85

Thairis sin, ós rud é nach dtagann an córas dlí is infheidhme maidir leis na hoibleagáidí atá i gceist agus maidir leis na pionóis is infheidhme i gcás sáraithe faoi raon feidhme na n-ábhar coiriúil, ní féidir an Chomhairle a cháineadh as Airteagal 83 CFAE a shárú, agus mar thoradh air sin, contrártha leis an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, níor sháraigh an Chomhairle Airteagal 40 CAE ach oiread. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuid den chéad saincheist dlí agus don chéad saincheist dlí ina hiomláine.

An dara saincheist dlí lena n-éilítear mí-úsáid cumhachta

86

Leis an dara saincheist dlí, maíonn na hiarratasóirí, go bunúsach, gur bhain an Chomhairle mí-úsáid as a cumhachtaí trí na Ballstáit a spreagadh chun pionós a ghearradh ar mhainneachtain na hoibleagáidí a leagtar síos in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, le pionós coigistíochta, a chomhlíonadh.

87

Dar leis na hiarratasóirí, ní bhaineann sé a thuilleadh le cistí a reo, ach iad a choigistiú, mar a dheimhnítear leis na ráitis ó Uachtarán na Comhairle Eorpaí, ón Ardionadaí, ó Uachtarán an Choimisiúin agus leis na conclúidí ón gComhairle Eorpach an 20 agus an 21 Deireadh Fómhair 2022. Tríd an méid sin a dhéanamh, cé go mbíonn éifeachtaí ag na bearta sriantacha, sa chleachtas, atá cosúil le héifeachtaí córas smachtbhannaí eile, féachann an Chomhairle leis na bearta maidir le reo cistí a shaobhadh trína gcoigistiú a eagrú, coigistiú a tharmligtear chuig na Ballstáit.

88

Maíonn na hiarratasóirí freisin go bhféadfadh glacadh Chinneadh 2022/2332 ina dhiaidh sin, lenar cuireadh le liosta na gcionta dá bhforáiltear in Airteagal 83(1) CFAE sárú ar bhearta sriantacha, agus glacadh an togra le haghaidh treoir ag an gCoimisiún maidir leis an sainmhíniú ar chionta coiriúla agus pionóis mar gheall ar shárú ar bhearta sriantacha an Aontais, a dhearbhú gurb ann do mhí-úsáid cumhachtaí.

89

Cuireann an Chomhairle, le tacaíocht ón gCoimisiún, i gcoinne na hargóinte sin.

90

De réir cásdlí socair, ní dhéantar beart a chur ó bhail trí mhí-úsáid cumhachtaí ach amháin má dhealraíonn sé, ar bhonn fianaise oibiachtúil, ábhartha agus chomhsheasmhach, go ndearnadh é chun críche eisiaiche nó príomha críoch seachas an chríoch a sonraíodh nó chun nós imeachta a fhorordaítear go sonrach leis an gConradh chun déileáil le himthosca an cháis a sheachaint (féach breithiúnas an 23 Deireadh Fómhair 2008, People’s Mojahedin Organization of Iran v an Chomhairle, T-256/07, EU:T:2008:461, mír 151 agus an cásdlí dá dtagraítear).

91

Sa chás seo, ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar is léir ó mhíreanna 76 go 83 den bhreithiúnas seo, nach forálacha coiriúla iad na forálacha atá faoi chonspóid agus go gcuirtear na bearta maidir le reo cistí chun feidhme go haonfhoirmeach ar fud an Aontais leo. Ciallaíonn sé sin nach féidir leis na hiarratasóirí brath go bailí ar mhí-úsáid cumhachtaí i ndáil le glacadh na bhforálacha sin le rialachán ón gComhairle, arna ghlacadh go dleathach ar bhonn Airteagal 215(2) CFAE.

92

Ar an dara dul síos, ní mór a thabhairt faoi deara go léirítear leis na tosca dá dtagraítear i míreanna 56 go 64 den bhreithiúnas seo nach ionann na ráitis ar a bhfuil na hiarratasóirí ag brath agus an chúis eisiach, mura cúis chinntitheach í, le glacadh na mbeart atá faoi chonspóid. Dá bhrí sin, ní chomhlíontar na coinníollacha dá dtagraítear i mír 90 thuas.

93

Dá bhrí sin, ós rud é gur glacadh na forálacha atá faoi chonspóid i gcomhréir leis an nós imeachta a leagtar síos chun na críche sin agus ní, mar a mhaíonn na hiarratasóirí, chun na sócmhainní arna reo faoi na bearta sriantacha a choigistiú, agus chun na críche sin amháin, ní féidir an Chomhairle a cháineadh as mí-úsáid a bhaint as a cumhachtaí.

94

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara saincheist dlí.

An tríú saincheist dlí lena n-éilítear sárú ar phrionsabal na comhréireachta

95

Lena dtríú pléadáil, maíonn na hiarratasóirí nach bhfuil an oibleagáid dearbhú a dhéanamh a fhorchuirtear le hAirteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, iomchuí chun na cuspóirí a shaothraítear leis an reachtaíocht lena mbaineann a bhaint amach agus go dtéann sí thar a bhfuil riachtanach chun iad a bhaint amach, in imthosca nach suíonn an Chomhairle go gceanglaítear le córas na mbeart sriantach arna bhunú le Cinneadh 2014/145 go nglacfaí oibleagáid dearbhú a dhéanamh ar thaobh na ndaoine atá faoina réir.

96

I ndáil leis sin, cuireann na hiarratasóirí in iúl nár thug an Chomhairle fianaise ar aird maidir leis na deacrachtaí a bhain le cur chun feidhme Rialachán Uimh. 269/2014, mar a leagtar amach sa chúigiú haithris sa bhrollach a ghabhann leis an Rialachán atá faoi chonspóid.

97

Cuireann siad leis sin go bhfuil tabhairt isteach na bhforálacha sin níos díréirí fós i bhfianaise chuspóirí na reachtaíochta ós rud é go meastar gurb ionann mainneachtain na n-oibleagáidí tuairiscithe agus comhair a chomhlíonadh, de bhua Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, agus teacht timpeall ar na bearta sriantacha. Dá bhrí sin, leis an bhforáil sin, tá baol ann go measfaí gurb ionann aon dearbhú maoine atá ligthe i ndearmad agus imchéimniú, beag beann ar chineál ainneonach easpa dearbhaithe, rud a chruthódh toimhde neamh-infhrisnéise imchéimniúcháin, contrártha do phrionsabal an chirt chun leigheas éifeachtach a fháil.

98

Dar leis na hiarratasóirí, tá níos mó fadhbanna ag baint leis sin ós rud é gur rídhócha go gcuirfidh an reachtas náisiúnta, arna spreagadh ag an gComhairle, smachtbhannaí coiriúla i gceangal leis an gcion maidir le teacht timpeall ar bhearta sriantacha, ach freisin, b’fhéidir, le pionós coigistíochta, a bheidh ní hamháin ‘go follasach díréireach’, ach a mbeidh sé d’éifeacht aige freisin a gcineál réamhchúraim agus coisctheach a bhaint de na bearta sriantacha.

99

Ar deireadh, maíonn na hiarratasóirí gur ar éigean a d’fhág an tréimhse a forordaíodh chun a maoin a thuairisciú, sa chás seo an 1 Meán Fómhair 2022, 41 lá dóibh chun an chéim sin a ghlacadh. I bhfianaise na castachta a bhaineann le doiléire na gcoincheap a úsáidtear chun an oibleagáid maidir le tuairisciú a chinneadh agus na nósanna imeachta tuairiscithe atá éagsúil de réir gach ceann de na húdaráis lena mbaineann an tuairisciú, níor leor tréimhse den sórt sin agus sáraíodh prionsabal na comhréireachta léi.

100

Cuireann an Chomhairle, le tacaíocht ón gCoimisiún, i gcoinne na hargóinte sin.

101

Ba cheart a mheabhrú go gceanglaítear le prionsabal na comhréireachta, atá ar cheann de phrionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, go mbeidh bearta a chuirtear chun feidhme trí fhorálacha dhlí an Aontais iomchuí chun na cuspóirí dlisteanacha a shaothraítear leis an reachtaíocht lena mbaineann a bhaint amach agus nár cheart dóibh dul thar a bhfuil riachtanach chun iad a bhaint amach (breithiúnais an 13 Márta 2012, Melli Bank v an Chomhairle, C-380/09 P, EU:C:2012:137, mír 52, agus an 15 Samhain 2023, OT v an Chomhairle, T-193/22, EU:T:2023:716, mír 56).

102

Ar an gcéad dul síos, maidir leis an argóint nár léirigh an Chomhairle go bhfuil na córais chun smachtbhannaí a sheachaint ag éirí níos casta, ní mór a mheabhrú gur ghlac an Chomhairle na forálacha atá faoi chonspóid agus an lánrogha a thugtar di á fheidhmiú aici agus gur bhunaigh sí iad, mar is léir ó aithris 5 sa bhrollach a ghabhann leis an Rialachán atá faoi chonspóid, d’fhonn bac a chur ar úsáid socruithe casta dlíthiúla agus airgeadais ar dócha go mbeidh sé níos éasca dá mbarr dul timpeall ar bhearta, ar a laghad níos deacra do na húdaráis náisiúnta inniúla cistí nó acmhainní eacnamaíocha atá faoi réir bearta sriantacha faoi Chinneadh 2014/145 a shainaithint. Agus cuspóir den sórt sin á shaothrú, nach féidir a cheangal ar an gComhairle údar cuí a thabhairt leis trí fhianaise a sholáthar, tugtar údar leis an ngá atá le hoibleagáidí tuairiscithe agus comhair a leagtar síos in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, a fhorchur ar dhaoine atá faoi réir bearta sriantacha faoin gcinneadh sin. Dá bhrí sin, ní mór an chéad argóint a dhiúltú.

103

Ina dhiaidh sin, maidir le hargóint na n-iarratasóirí gur bunaíodh le hAirteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, toimhde dhofhrisnéise maidir le rannpháirtíocht i ngníomhaíochtaí chun dul timpeall ar bhearta sriantacha, ba cheart a thabhairt faoi deara go dtagraítear d’Airteagal 9(1) den Rialachán sin i bhforálacha an Airteagail sin d’fhonn cineál na rannpháirtíochta i ngníomhaíochtaí imchéimnithe a shainiú. Ós rud é go bhforáiltear leis na forálacha sin, chun rannpháirtíocht i ngníomhaíochtaí imchéimnithe a bhunú, nach mór an rannpháirtíocht sin a bheith ‘go feasach agus d’aon ghnó’, ní mór Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, a léiriú sa chaoi nach bhfuil feidhm aige ach amháin a mhéid a tharla an mhainneachtain na hoibleagáidí a leagtar síos in Airteagal 9(2) den Rialachán sin a chomhlíonadh ‘go feasach agus d’aon ghnó’. Dá bhrí sin, ní cion inphionóis é mainneachtain ainneonach a d’fhéadfadh a bheith ann cistí nó acmhainní eacnamaíocha áirithe a thuairisciú. Dá bhrí sin, cuireann sé sin bac ar aon fhorchur toimhde dhofhrisnéise maidir le himchéimniú na mbeart leis na forálacha sin. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don argóint sin.

104

Maidir leis an maíomh go bhfágfadh na forálacha atá faoi chonspóid, go bunúsach, go ngearrfadh na húdaráis náisiúnta pionós go córasach trí choigistiú ar aon sárú ar na hoibleagáidí tuairiscithe agus comhair, mar a leagtar síos in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú leis an Rialachán atá faoi chonspóid, agus ar an gcaoi sin cineál na mbeart sriantach a leasú, ní mór a mheas, trí thagairt a dhéanamh d’Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, do ‘bhearta iomchuí’ chun fáltais sáruithe ar Rialachán Uimh. 269/2014 a choigistiú, gur fhág an Chomhairle corrlach lánroghnach ag na húdaráis náisiúnta maidir le sainmhíniú, cineál agus raon feidhme an choigistithe sin. Thairis sin, ní féidir an pionós maidir le coigistiú na bhfáltas ó chionta, a mhéid nach féidir é a chur i bhfeidhm ach amháin i gcás nach gcomhlíontar na hoibleagáidí a leagtar síos in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú leis an Rialachán atá faoi chonspóid, a mheascadh leis na bearta sriantacha iontu féin, a choimeádann a gcineál réamhchúraim agus sealadach. In aon chás, ní mór a lua go bhfuil ábhar an choigistithe, dá bhforáiltear le hAirteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú le Rialachán 2022/880, a mhéid nach bhfuil feidhm aige ach maidir le ‘fáltais ó na cionta’, éagsúil le hábhar na mbeart sriantach, a bhaineann le cistí agus acmhainní eacnamaíocha mar a chinntear le hAirteagal 2(1) de Rialachán Uimh. 269/2014. Dá bhrí sin, ní mór diúltú d’argóintí na n-iarratasóirí lena n-iarrtar dearbhú go n-athraíonn na smachtbhannaí a ghabhann leis an imchéimniú dá dtagraítear in Airteagal 9(3) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú leis an Rialachán atá faoi chonspóid, cineál na mbeart sriantach agus go bhfuil siad díréireach go follasach.

105

Maidir leis an tréimhse 41 lá a thugtar do na hiarratasóirí chun a gcistí nó a n-acmhainní eacnamaíocha a thuairisciú, ar tréimhse í a mheasann siad a bheith róghearr, ní cosúil go bhfuil sí chomh gearr sin go mbeadh sé dodhéanta do na daoine lena mbaineann na bearta maidir le reo cistí a gcistí nó a n-acmhainní eacnamaíocha a thuairisciú go héifeachtach do na húdaráis náisiúnta inniúla. Tá comhthuiscint ann gurb iad na daoine lena mbaineann na bearta sriantacha is fearr atá ar an eolas faoi chomhdhéanamh a gcuid sócmhainní. Thairis sin, ní cosúil gur tréimhse róghearr í an fíoras go raibh ar na hiarratasóirí, sa chás seo, na cistí agus na hacmhainní eacnamaíocha atá ina seilbh, faoina n-úinéireacht nó faoina rialú a dhearbhú do cheithre údarás náisiúnta inniúla éagsúla laistigh de 41 lá. Thairis sin, admhaíonn na hiarratasóirí féin gur chomhlíon siad an oibleagáid sin in am trátha agus ní mhaíonn siad ach oiread gur shainaithin na húdaráis náisiúnta inniúla easnaimh ina leith i bhfeidhmiú na hoibleagáide sin.

106

Ar deireadh, a mhéid a thagraíonn na hiarratasóirí sa fhreagra do chur isteach díréireach ar a gceart chun maoine agus ar a gceart chun príobháideachais, ba cheart a thabhairt faoi deara nach bhfuil bunús leis na hargóintí sin. Dá bhrí sin, ní mór diúltú d’argóintí den sórt sin, gan aon ghá a bheith ann rialú a thabhairt maidir lena n-inghlacthacht.

107

I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór diúltú don tríú saincheist dlí.

An ceathrú saincheist dlí lena n-éilítear sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla

108

Lena gceathrú pléadáil, maíonn na hiarratasóirí go bhfuil an oibleagáid dearbhú a dhéanamh dá bhforáiltear in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, bunaithe ar choincheapa na húinéireachta agus an rialaithe agus go sáraítear prionsabal na deimhneachta dlíthiúla léi.

109

Ar an gcéad dul síos, tá an dá choincheap sin an-chasta. Chuirfeadh sé sin na hiarratasóirí i mbaol go ngearrfaí pionós orthu mar gheall ar mhainneachtain dearbhú a dhéanamh, i gcás léiriú difriúil ar na coincheapa sin ó na coincheapa a thug gach ceann de na húdaráis náisiúnta inniúla. Thairis sin, míníonn an doiléire a bhaineann leis an dá choincheap sin an fáth ar bhraith an Chomhairle gur ghá treoir phraiticiúil agus comhdháil a úsáid chun a mbrí a shoiléiriú. Tá cleachtas den sórt sin gan fasach i gcás forálacha a d’fhéadfaí a phionósú in imeachtaí coiriúla.

110

I ndáil leis sin agus mar fhreagairt ar argóintí an Choimisiúin go bhfuil sé de shaoirse ag na hiarratasóirí aon deacrachtaí a bhíonn acu maidir leis na forálacha is infheidhme maidir leo a chur i bhfeidhm a chur in iúl do na húdaráis inniúla, áitíonn na hiarratasóirí nach é an ról atá acu earráidí a dhéanann an riarachán a chosc ná imeachtaí breithiúnacha a thionscnamh chun an sárú ar a gceart chun maoine a leigheas.

111

Ar an dara dul síos, maíonn na hiarratasóirí go sáraítear le hAirteagal 9 de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, prionsabal na deimhneachta dlíthiúla ar an bhforas nach leagtar síos lena fhorálacha na rialacha mionsonraithe nach mór an dearbhú lena mbaineann a dhéanamh os comhair údaráis inniúla gach ceann de na Ballstáit. De réir na n-iarratasóirí, in éagmais sásra den sórt sin, bíonn réimse an-leathan cleachtas riaracháin laistigh den Aontas agus, dá bhrí sin, bíonn na daoine atá faoi réir na mbeart maidir le reo cistí faoi réir threallachas gach ceann de na riaracháin lena mbaineann.

112

Ar an tríú dul síos, maíonn na hiarratasóirí nach raibh aon chúis acu glacadh leis go bhféadfadh an Chomhairle oibleagáid den sórt sin a fhorchur orthu sa ghearrthéarma nó sa mheántéarma agus gur léir nár leor an teorainn ama a leagadh síos dóibh chun an oibleagáid sin a chomhlíonadh, sa chás seo 41 lá.

113

Cuireann an Chomhairle, le tacaíocht ón gCoimisiún, i gcoinne na hargóinte sin.

114

Ba cheart a mheabhrú go gciallaíonn prionsabal na deimhneachta dlíthiúla nach mór reachtaíocht an Aontais a bheith soiléir agus beacht agus nach mór a cur i bhfeidhm a bheith intuartha dóibh siúd go léir lena mbaineann (breithiúnas an 5 Márta 2015, Europäisch-Iranische Handelsbank v an Chomhairle, C-585/13 P, EU:C:2015:145, mír 93; féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Samhain 2023, OT v an Chomhairle, T-193/22, EU:T:2023:716, mír 42).

115

Ar an gcéad dul síos, maidir leis an maíomh nach bhfuil coincheapa na húinéireachta agus an rialaithe sainráite go leor, ionas go mbeadh sé d’oibleagáid ar an gComhairle imlínte na gcoincheap sin a shainiú trí bhíthin treoir phraiticiúil agus comhdhála, ba cheart a thabhairt faoi deara ag an tús go dtagraíonn na téarmaí a úsáidtear in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, do na coincheapa maidir le húinéireacht, seilbh, coinneáil nó rialú.

116

I ndáil leis sin, ós rud é go dtagraítear do na coincheapa sin i Rialachán Uimh. 269/2014 gan aon tagairt a dhéanamh don dlí náisiúnta chun iad a shainiú, ní mór na coincheapa sin a mheas mar choincheapa uathrialacha de dhlí an Aontais, nach mór a léiriú go haonfhoirmeach ar fud chríoch an Aontais (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Meitheamh 2021, Veiniséala v an Chomhairle (Éifeacht ar thríú Stát), C-872/19 P, EU:C:2021:507, mír 42 agus an cásdlí dá dtagraítear). Thairis sin, de réir cásdlí socair, is gá foclaíocht agus comhthéacs na forála sin agus na cuspóirí a shaothraítear leis na rialacha ar cuid díobh í a mheas (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Márta 2012, Melli Bank v an Chomhairle, C-380/09 P, EU:C:2012:137, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).

117

Ní cosúil go bhfuil úsáid na gcoincheap maidir le húinéireacht, seilbh, coinneáil nó rialú i bhforálacha Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, chomh débhríoch sin nach ligfeadh sé do dhaoine atá faoi réir bearta maidir le reo cistí a bheith in ann aon amhras maidir le raon feidhme nó brí na gcoincheap sin a réiteach le cinnteacht leordhóthanach.

118

Ní mór a mheas, trí úsáid a bhaint as coincheapa den sórt sin, gur ainmnigh an Chomhairle, inter alia, an ceart chun cistí nó acmhainní eacnamaíocha a dhiúscairt nó a úsáid, mar a shainmhínítear in Airteagal 1(d) agus (g) de Rialachán Uimh. 269/2014.

119

Go háirithe, maidir le coincheap an rialaithe agus na húinéireachta, ba cheart a thabhairt faoi deara, maidir le cuideachtaí agus i gcomhthéacs sonrach na mbeart sriantach, gur cinneadh cheana féin go bhféadfaí cuideachta a aicmiú mar ‘chuideachta atá faoi úinéireacht nó faoi rialú eintitis eile’, i gcás ina raibh an t-eintiteas eile sin in ann tionchar a imirt ar a roghanna, fiú in éagmais aon nasc dlíthiúil, úinéireacht nó scairsheilbh sa chaipiteal, idir ceachtar den dá eintiteas eacnamaíocha sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2019, HTTS v an Chomhairle, C-123/18 P, EU:C:2019:694, mír 75).

120

Freagraíonn na léirithe dá dtagraítear i míreanna 118 agus 119 thuas don chomhthéacs inar glacadh forálacha Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú. Is é cuspóir na Comhairle brú a chur ar dhaoine agus ar eintitis atá faoi réir bearta sriantacha a bhfuil tionchar acu ar údaráis na Rúise agus lena bhféachtar, inter alia, le costas ghníomhaíochtaí Chónaidhm na Rúise a mhéadú chun an bonn a bhaint d’iomláine chríochach, de cheannasacht agus de neamhspleáchas na hÚcráine.

121

Ar deireadh, ba cheart a thabhairt faoi deara, cé gur eagraigh an Chomhairle comhdháil nó gur bhain sí úsáid as treoir maidir le dea-chleachtas atá beartaithe d’údaráis náisiúnta, chun na coincheapa a úsáidtear i réimse na mbeart sriantach a shoiléiriú, nach féidir leis sin ann féin a léiriú gurb ann d’éiginnteacht dhlíthiúil maidir le húsáid coincheap den sórt sin.

122

Dá bhrí sin, is léir ó mhíreanna 115 go 121 den bhreithiúnas seo go bhfágann an tagairt a dhéantar in Airteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 269/2014, arna leasú, do na coincheapa maidir le húinéireacht, seilbh, coinneáil agus rialú a bhaineann le cistí nó acmhainní eacnamaíocha gur féidir a thuiscint ar bhealach atá soiléir agus sothuigthe go leor cad a chumhdaítear leis na coincheapa sin.

123

Ar an dara dul síos, maidir leis na héiginnteachtaí a bhaineann le cleachtais éagsúla na n-údarás náisiúnta maidir leis na nósanna imeachta tuairiscithe, ba cheart a thabhairt faoi deara go leagtar amach na sonraí lenar féidir gach ceann de na húdaráis náisiúnta inniúla a shainaithint in Iarscríbhinn II a ghabhann le Rialachán Uimh. 269/2014. Thairis sin, ní sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla é gur cuireadh iallach ar na hiarratasóirí teagmháil a dhéanamh leis na húdaráis náisiúnta sin chun an fhoirm is gá chun an dearbhú a dhéanamh os comhair gach ceann de na húdaráis sin a fháil amach, go háirithe ós rud é nach dtugann na hiarratasóirí aon fhianaise ar aird lena suitear go bhfuil deacrachtaí den sórt sin ann.

124

Ar an tríú dul síos, maidir leis an líomhain go bhfuil difríochtaí i léiriú na gcoincheap dá dtagraítear i mír 115 thuas ag na húdaráis inniúla náisiúnta éagsúla, chomh maith leis an easpa cosanta a líomhnaítear a bheith ann do dhlíthithe ar threallachas ag na húdaráis inniúla náisiúnta, i gcomhthéacs na dteorainneacha ama an-teoranta a thugtar do na hiarratasóirí chun a gcistí agus a n-acmhainní eacnamaíocha a thuairisciú, is gá diúltú, ar an gcéad dul síos, don argóint a bhaineann le teorainneacha ama atá rótheoranta, ar na cúiseanna a luaitear cheana i mír 105 den bhreithiúnas seo agus, ar an dara dul síos, do na dearbhuithe, nach bhfuil bunús ar bith leo, a bhaineann leis na difríochtaí sa léiriú ag na húdaráis náisiúnta éagsúla, ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 116 go 122 den bhreithiúnas seo.

125

Dá bhrí sin, ós rud é nach bhfuil aon cheann de na hargóintí ar a bhfuil na hiarratasóirí ag brath in ann a léiriú gurb ann do shárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla, ní mór diúltú don cheathrú saincheist dlí agus, dá bhrí sin, an chaingean a dhíbhe ina hiomláine.

Costais

126

Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n-éireoidh leis. Ós rud é nár éirigh leis na hiarratasóirí, ní mór a ordú dóibh a gcostais féin agus na costais arna dtabhú ag an gComhairle a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag an gComhairle.

127

Faoi Airteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta, íocfaidh na hinstitiúidí a rinne idiragairt sna himeachtaí a gcostais féin. Dá bhrí sin, ní mór don Choimisiún a chostais féin a íoc.

1.

Díbhtear don chaingean.

2.

Ordaítear do Gennady Nikolayevich Timchenko agus Elena Petrovna Timchenko a gcostais féin agus na costais arna dtabhú ag Comhairle an Aontais Eorpaigh a íoc.

3.

Ordaítear don Choimisiún Eorpach a chostais féin a íoc.