<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑679/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0679</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:807">EU:C:2016:807</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>12</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WAHL — ΥΠΟΘΕΣΗ C‑679/15</P><P>ULTRA-BRAG</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεισ του Γενικού Εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Nils Wahl</HT></P><P>της <DATE ISO="20161026">26ης Οκτωβρίου 2016</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑679/15</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Ultra-Brag AG</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">κατά</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Hauptzollamt Lörrach</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Finanzgericht Baden-Württemberg (φορολογικού δικαστηρίου Βάδης-Βυρτεμβέργης, Γερμανία)για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 202, παράγραφος 3</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 212α</KEYWORD><KEYWORD>Γένεση τελωνειακής οφειλής λόγω παράτυπης εισαγωγής εμπορευμάτων</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια του οφειλέτη</KEYWORD><KEYWORD>Υπάλληλος νομικού προσώπου υπεύθυνος για την παράτυπη εισαγωγή των εμπορευμάτων</KEYWORD><KEYWORD>Καταλογισμός της συμπεριφοράς και της γνώσεως υπαλλήλου στον εργοδότη</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><P>Σε ποιο μέτρο καθίσταται ένας εργοδότης οφειλέτης της τελωνειακής οφειλής η οποία γεννήθηκε λόγω παραβάσεων τελωνειακών υποχρεώσεων διαπραχθεισών από έναν από τ</P><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>ους υπαλλήλους του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί; Αυτό είναι το ζήτημα που το Δικαστήριο καλείται να επιλύσει στην παρούσα διαδικασία προδικαστικής αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Finanzgericht Baden-Württemberg (φορολογικό δικαστήριο Βάδης-Βυρτεμβέργης, Γερμανία) αφορά την ορθή ερμηνεία του όρου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>οφειλέτης<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/> κατά το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη και δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Κανονισμός του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19921012">12ης Οκτωβρίου 1992</DATE>, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="302" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1992">ΕΕ 1992, L 302, σ. 1</REF.DOC.OJ>), όπως τροποποιήθηκε και ίσχυε κατά τον κρίσιμο στην παρούσα υπόθεση χρόνο, ήτοι τον Μάιο του 2010 (στο εξής: τελωνειακός κώδικας).</P></NOTE>, και ειδικότερα τις παραμέτρους που θεμελιώνουν την ευθύνη ενός νομικού προσώπου για τη συμπεριφορά των υπαλλήλων του. Στο ίδιο πνεύμα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά επίσης αν η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>πρόδηλης αμέλειας<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/> κατά το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα περιλαμβάνει την ενδεχόμενη αμέλεια υπαλλήλου.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Το άρθρο 38, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας πρέπει να προσκομίζονται χωρίς καθυστέρηση από το πρόσωπο που πραγματοποίησε την είσοδο αυτή, χρησιμοποιώντας κατά περίπτωση, την οδό που καθορίζει η τελωνειακή αρχή και σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από την αρχή αυτή:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>είτε στο τελωνείο που καθορίζει η τελωνειακή αρχή ή σε οποιοδήποτε άλλο χώρο που καθορίζει ή εγκρίνει η αρχή αυτή·</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Το άρθρο 40 του τελωνειακού κώδικα ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας προσκομίζονται στο τελωνείο από το πρόσωπο που τα εισκομίζει στο εν λόγω έδαφος ή, κατά περίπτωση, από το πρόσωπο που αναλαμβάνει τη μεταφορά των εμπορευμάτων μετά την είσοδο αυτήν, εκτός από την περίπτωση μεταφορικών μέσων τα οποία απλώς διασχίζουν τον εναέριο χώρο ή τα χωρικά ύδατα του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας, χωρίς στάση σε αυτό. Το πρόσωπο που προσκομίζει τα εμπορεύματα παραπέμπει στη συνοπτική διασάφηση ή την τελωνειακή διασάφηση η οποία έχει κατατεθεί προηγουμένως για τα εμπορεύματα αυτά.<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 185, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Τα κοινοτικά εμπορεύματα τα οποία, αφού εξαχθούν εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας επανεισάγονται στο έδαφος αυτό και τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μέσα σε διάστημα τριών ετών, απαλλάσσονται από τους εισαγωγικούς δασμούς, μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Το άρθρο 202 του τελωνειακού κώδικα ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="202.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>από την παράτυπη εισαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, εμπορεύματος υποκείμενου σε εισαγωγικούς δασμούς ή</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><P>Κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, θεωρείται ως <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>παράτυπη εισαγωγή<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/> κάθε εισαγωγή κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 38 έως 41 […]</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="202.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Οφειλέτες είναι:</ALINEA><ALINEA><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>το πρόσωπο που ενήργησε την παράτυπη εισαγωγή,</P></ITEM><ITEM><P>τα πρόσωπα τα οποία συνήργησαν σ’ αυτήν, ενώ γνώριζαν ή όφειλαν εύλογα να γνωρίζουν ότι ήταν παράτυπη, καθώς και</P></ITEM><ITEM><P>τα πρόσωπα που απέκτησαν ή κατείχαν το εν λόγω εμπόρευμα και γνώριζαν ή λογικά όφειλαν να γνωρίζουν, τη στιγμή της απόκτησης ή παραλαβής του, ότι επρόκειτο για εμπόρευμα που έχει εισαχθεί αντικανονικά.<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/></P></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Όταν η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση εμπορεύματος λόγω της φύσης ή του ιδιαίτερου προορισμού του, ατέλεια ή ολική ή μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς ή τους εξαγωγικούς δασμούς, δυνάμει των άρθρων 21, 82, 145 ή 184 έως 187, η ως άνω ευνοϊκή μεταχείριση, ατέλεια ή απαλλαγή εφαρμόζεται επίσης σε περιπτώσεις όπου η τελωνειακή οφειλή γεννάται δυνάμει των άρθρων 202 έως 205, 210 ή 211, εφόσον από τη συμπεριφορά του ενδιαφερομένου δεν διαφαίνεται δόλος ή πρόδηλη αμέλεια και εφόσον ο ενδιαφερόμενος προσκομίζει την απόδειξη ότι πληρούνται οι άλλοι όροι εφαρμογής της ευνοϊκής μεταχείρισης, της ατέλειας ή της απαλλαγής.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Τα πραγματικά περιστατικά, η διαδικασία και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Η Ultra-Brag AG, προσφεύγουσα στη διαφορά της κύριας δίκης, είναι ελβετική εταιρία υλικοτεχνικής υποστηρίξεως, η οποία παρέχει, μεταξύ άλλων, υπηρεσίες μεταφοράς σε ευρωπαϊκά εσωτερικά ύδατα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Η Ultra-Brag στις <DATE ISO="20100525">25 Μαΐου 2010</DATE>, επί του πλοίου MS Aargau, εξήγαγε δύο μετασχηματιστές, κάθε ένας εκ των οποίων περιελάμβανε δύο κυλίνδρους, από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης στην Ελβετία μέσω εσωτερικών πλωτών οδών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Την ίδια ημέρα η Ultra-Brag πληροφορήθηκε ότι ένα από τα άλλα πλοία της, το οποίο επρόκειτο να παραλάβει από το Στρασβούργο (Γαλλία) στις 11:00 της επόμενης ημέρας μία τουρμπίνα 301 τόνων με τόπο προορισμού την Αμβέρσα (Βέλγιο), αντιμετώπιζε τεχνικά προβλήματα και επομένως ήταν αδύνατον να πραγματοποιήσει την εν λόγω μεταφορά. Υπεύθυνος για αμφότερες τις μεταφορές ήταν ο L, ο οποίος ήταν ειδικός για τις μεταφορές εμπορευμάτων μεγάλου βάρους και απασχολούνταν από την προσφεύγουσα ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>key account manager<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/>. Ο L, ενώ αναζητούσε εφεδρικό πλοίο, εξέτασε παράλληλα τη λύση πραγματοποιήσεως της μεταφοράς με το MS Aargau, από το οποίο δεν είχαν εκφορτωθεί ο ένας μετασχηματιστής και οι δύο κύλινδροί του, το οποίο θα έπλεε στο Στρασβούργο για να παραλάβει εκεί την τουρμπίνα. Αν ο L επέλεγε τη λύση αυτή, η τουρμπίνα και ο μετασχηματιστής θα μεταφέρονταν πίσω στην Ελβετία, όπου θα εκφορτώνονταν ο μετασχηματιστής και οι κύλινδροί του. Στη συνέχεια, το MS Aargau θα μετέφερε την τουρμπίνα στην Αμβέρσα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Ο L επικοινώνησε με τις αρμόδιες ελβετικές τελωνειακές αρχές προκειμένου να ερευνήσει τα τελωνειακά θέματα που αφορούσαν αυτή την ενδιάμεση μεταφορά. Οι ελβετικές αρχές δήλωσαν ότι, από τη δική τους σκοπιά, η προσωρινή εξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης δεν αποτελούσε πρόβλημα, αλλά του επισήμαναν ότι πρέπει να ενημερώσει τις αρμόδιες γερμανικές τελωνειακές αρχές (εν προκειμένω το Zollamt Weil am Rhein-Schusterinsel, δηλαδή το τελωνείο του Weil am Rhein-Schusterinsel) σχετικά με τη σχεδιαζόμενη μεταφορά<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις που παρέσχε το αιτούν δικαστήριο, για τη διευκόλυνση των διαδικασιών εκτελωνισμού για πλωτές μεταφορές στον Ρήνο ιδρύθηκε στη Βασιλεία τριεθνές τελωνείο. Πάντως, στο πλαίσιο αυτό, θεσμοθετημένα καθήκοντα εθνικής τελωνειακής αρχής δεν έχουν ανατεθεί σε τελωνειακή αρχή άλλου κράτους.</P></NOTE>. Πάντως, ενώ ο L βρισκόταν καθ’ οδόν προς τη γερμανική τελωνειακή υπηρεσία, το αυτοκίνητό του ακινητοποιήθηκε λόγω βλάβης, με αποτέλεσμα να μη λάβει χώρα η ενημέρωση της υπηρεσίας αυτής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Η αναζήτηση εφεδρικού πλοίου από τον L απέβη άκαρπη και το ίδιο βράδυ, μετά το πέρας του ωραρίου λειτουργίας του τελωνείου Weil am Rhein-Schusterinsel, και για να μπορέσει το πλοίο να είναι στο Στρασβούργο κατά τη συμφωνηθείσα ώρα φορτώσεως, ο L έδωσε οδηγίες στον πλοίαρχο του MS Aargau, επίσης υπάλληλο της Ultra-Brag, να οδηγήσει στο Στρασβούργο το πλοίο που ήταν φορτωμένο με τον μετασχηματιστή και τους κυλίνδρους και να παραλάβει εκεί την τουρμπίνα. Κατά τη διέλευση των συνόρων Ελβετίας-Γερμανίας ο μετασχηματιστής και οι κύλινδροι δεν προσκομίστηκαν στο τελωνείο.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Την επόμενη ημέρα, στις <DATE ISO="20100526">26 Μαΐου 2010</DATE>, ο L επικοινώνησε με τις αρμόδιες γερμανικές τελωνειακές αρχές και τις ενημέρωσε σχετικά με την επανεισαγωγή του μετασχηματιστή και των κυλίνδρων του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Το MS Aargau επέστρεψε στις <DATE ISO="20100527">27 Μαΐου 2010</DATE> στο λιμάνι της Βασιλείας (Ελβετία) στον Ρήνο, προκειμένου να εκφορτώσει τον μετασχηματιστή και τους δύο κυλίνδρους. Στο στάδιο αυτό, οι γερμανικές τελωνειακές αρχές διαπίστωσαν στο πλαίσιο ελέγχου ότι τα εμπορεύματα αυτά υπήρχαν στο πλοίο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Με βεβαίωση εισαγωγικών δασμών φέρουσα ημερομηνία <DATE ISO="20100809">9 Αυγούστου 2010</DATE>, το Hauptzollamt Lörrach (κεντρικό τελωνείο του Lörrach, Γερμανία), καθού της κύριας δίκης, βεβαίωσε αποκλειστικά εις βάρος της Ultra-Brag δασμούς ύψους <FT TYPE="DECIMAL">122470,07</FT> ευρώ για τον μετασχηματιστή και τους δύο κυλίνδρους του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Κατόπιν απορρίψεως ενστάσεώς της κατά της εν λόγω βεβαιώσεως, η Ultra-Brag άσκησε προσφυγή ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου προβάλλοντας ότι η βεβαίωση τελωνειακών δασμών στερείται νομιμότητας επειδή συντρέχουν οι κατά το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα προϋποθέσεις απαλλαγής. Η Ultra-Brag διατείνεται ότι δεν ενήργησε με πρόδηλη αμέλεια έχοντας εμπιστευθεί τη μεταφορά των εν λόγω εμπορευμάτων στον L που ήταν υπάλληλός της. Εξάλλου, πρόδηλη αμέλεια δεν μπορεί να προσαφθεί ούτε στον L.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Έχοντας αμφιβολίες ως προς το αν ένας εργοδότης μπορεί να θεωρηθεί ως ο οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη ή δεύτερη περίπτωση, και ως προς το αν η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>πρόδηλη αμέλεια<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/> κατά την έννοια του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα περιλαμβάνει την ενδεχόμενη αμέλεια ενός υπαλλήλου, το Finanzgericht Baden-Württemberg (φορολογικό δικαστήριο Βάδης-Βυρτεμβέργης) αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα τρία προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>1)</NO.P><TXT>Έχει το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του [τελωνειακού κώδικα] την έννοια ότι ένα νομικό πρόσωπο καθίσταται οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του [τελωνειακού κώδικα], υπό την ιδιότητα του προσώπου που προέβη στην εισαγωγή των εμπορευμάτων, αν ένας από τους υπαλλήλους του –που δεν είναι νόμιμος εκπρόσωπός του– ο οποίος ενήργησε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του είναι υπαίτιος της παράτυπης εισαγωγής;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:</TXT><P>Έχει το άρθρο 202, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, του [τελωνειακού κώδικα] την έννοια ότι:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>ένα νομικό πρόσωπο συνήργησε στην παράτυπη εισαγωγή (ακόμη και) όταν ένας από τους υπαλλήλους του –που δεν είναι νόμιμος εκπρόσωπός του– ο οποίος ενήργησε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του μετέσχε στην εισαγωγή αυτή και</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>στην περίπτωση της συνέργειας νομικών προσώπων στην παράτυπη εισαγωγή, η εκτίμηση της συνδρομής του κατά την εν λόγω διάταξη υποκειμενικού στοιχείου –<QUOT.START CODE="201C" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>ενώ γνώριζαν ή όφειλαν εύλογα να γνωρίζουν ότι ήταν παράτυπη<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>– πρέπει να γίνεται ως προς το φυσικό πρόσωπο που ασχολήθηκε με την υπόθεση ως υπάλληλος του νομικού προσώπου, ακόμη και αν το εν λόγω φυσικό πρόσωπο δεν είναι νόμιμος εκπρόσωπος του νομικού προσώπου;</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ή το δεύτερο ερώτημα:</TXT><P>Έχει το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα την έννοια ότι, προκειμένου για νομικά πρόσωπα, κατά την εκτίμηση του αν από τη συμπεριφορά του ενδιαφερομένου διαφαίνεται δόλος ή πρόδηλη αμέλεια πρέπει να λαμβάνεται υπόψη αποκλειστικά η συμπεριφορά του νομικού<?PAGE NO="5"?> προσώπου και/ή των οργάνων του, ή πρέπει να καταλογίζεται στο νομικό πρόσωπο η συμπεριφορά ενός φυσικού προσώπου το οποίο εργάζεται στο νομικό πρόσωπο και ασχολήθηκε με την υπόθεση στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του;<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></P></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Γραπτές παρατηρήσεις υποβλήθηκαν από την Επιτροπή. Σύμφωνα με το άρθρο 76, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, δεν διεξήχθη επ’ ακροατηρίου συζήτηση.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Εκτίμηση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">Α –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Εισαγωγικές παρατηρήσεις σχετικά με τη γένεση τελωνειακής οφειλής</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται, υπό συνήθεις συνθήκες, με τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>εκτελωνισμό<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/> ή, κατά τους όρους του άρθρου 201, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του τελωνειακού κώδικα, από τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία εμπορεύματος υποκείμενου σε εισαγωγικούς δασμούς. Κατά το άρθρο 201, παράγραφοι 2 και 3, του τελωνειακού κώδικα, η γένεση της οφειλής συνδέεται με την αποδοχή της σχετικής διασαφήσεως και ο οφειλέτης είναι ο διασαφιστής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Κατά το άρθρο 4, σημείο 18, του τελωνειακού κώδικα, ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>διασαφιστής<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/> νοείται το πρόσωπο που καταθέτει στο όνομά του την τελωνειακή διασάφηση ή εκείνος στο όνομα του οποίου κατατίθεται μια τελωνειακή διασάφηση.</P></NOTE>, ενώ, σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσωπεύσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, του τελωνειακού κώδικα, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>έμμεση αντιπροσώπευση<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/> είναι η αντιπροσώπευση όταν ο αντιπρόσωπος ενεργεί στο όνομά του, αλλά για λογαριασμό τρίτου.</P></NOTE>, ο οφειλέτης είναι το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου κατατίθεται η διασάφηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, σε περίπτωση μη τηρήσεως των ρυθμίσεων που διέπουν τις τελωνειακές διαδικασίες, η γένεση της τελωνειακής οφειλής συνδέεται με την παράβαση των τελωνειακών υποχρεώσεων και διέπεται από τα άρθρα 202 έως 205 του τελωνειακού κώδικα. Στην υπόθεση της κύριας δίκης, ένας μετασχηματιστής και δύο κύλινδροι εισήχθησαν στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, αλλά ουδέποτε προσκομίστηκαν ή παρουσιάστηκαν στις αρμόδιες τελωνειακές αρχές, ήτοι εν προκειμένω στο τελωνείο του Weil am Rhein-Schusterinsel, κατά παράβαση των άρθρων 38 και 40 του τελωνειακού κώδικα. Συνεπεία τούτου, δυνάμει του άρθρου 202, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του τελωνειακού κώδικα γεννήθηκε τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή λόγω της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>παράτυπης εισαγωγής<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/> των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Σε περίπτωση παράτυπης εισαγωγής στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης εμπορεύματος πληττομένου με δασμούς, το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη, δεύτερη και τρίτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα προβλέπει τη γένεση τελωνειακής οφειλής σε βάρος τριών πιθανών κατηγοριών προσώπων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Κατά το άρθρο 213 του τελωνειακού κώδικα, σε περίπτωση περισσοτέρων οφειλετών για την αυτή τελωνειακή οφειλή, υπέχουν όλοι αλληλέγγυα υποχρέωση για την πληρωμή της εν λόγω οφειλής.</P></NOTE>: i) του προσώπου που προέβη σε αυτή την παράτυπη εισαγωγή, ii) των προσώπων που συνήργησαν σε αυτήν την εισαγωγή ενώ γνώριζαν ή εύλογα όφειλαν να γνωρίζουν ότι ήταν παράτυπη, και iii) των προσώπων που απέκτησαν ή κατείχαν το επίμαχο εμπόρευμα ενώ γνώριζαν ή λογικά όφειλαν να γνωρίζουν κατά τον χρόνο κτήσεως ή παραλαβής του εμπορεύματος αυτού ότι επρόκειτο για εμπόρευμα που έχει εισαχθεί αντικανονικά.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Οι τρεις περιπτώσεις του άρθρου 202, παράγραφος 3, του τελωνειακού κώδικα θα μπορούσε, μέχρι ενός σημείου, να λεχθεί ότι τίθενται κατά σειρά διαβαθμίσεως όσον αφορά την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>ανάμειξη<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/> του προσώπου που θεωρείται οφειλέτης λόγω της συμμετοχής του στην παράτυπη εισαγωγή εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης. Η πρώτη περίπτωση αναφέρεται στο πρόσωπο που ενήργησε την παράτυπη εισαγωγή, δηλαδή εκείνο που κανονικά έπρεπε να προβεί στον εκτελωνισμό και να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις διασαφήσεως, ενώ η δεύτερη και τρίτη περίπτωση αφορούν τα πρόσωπα τα οποία, μολονότι δεν είναι υπεύθυνα για τον εκτελωνισμό κατά τις διατάξεις του τελωνειακού κώδικα, εντούτοις εμπλέκονται, είτε πριν είτε αμέσως μετά την παράτυπη<?PAGE NO="6"?> εισαγωγή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Cruz Villalón στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Jestel</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑454/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:488">EU:C:2011:488</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Ενώ στην πρώτη περίπτωση προβλέπεται αντικειμενική ευθύνη των οφειλετών, στη δεύτερη και την τρίτη περίπτωση εισάγεται ένα υποκειμενικό στοιχείο, έτσι ώστε να καθίστανται οφειλέτες μόνο πρόσωπα που γνώριζαν ή λογικά όφειλαν να γνωρίζουν το παράτυπο της συγκεκριμένης εισαγωγής.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">Β –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί καθοδήγηση ως προς το πότε ένα νομικό πρόσωπο καθίσταται οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα, ήτοι υπό την ιδιότητα του προσώπου που ενήργησε την παράτυπη εισαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης. Ειδικότερα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν συντρέχει τέτοια ευθύνη του νομικού προσώπου όταν ένας από τους υπαλλήλους του, ο οποίος δεν ήταν νόμιμος εκπρόσωπός του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Το αιτούν δικαστήριο αναφέρεται στα όργανα της εταιρίας με τον γερμανικό όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>Organe<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>.</P></NOTE>, προέβη στην παράτυπη εισαγωγή ενώ ενεργούσε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του. Στη συνέχεια, θα αναλύσω τους λόγους για τους οποίους στο ερώτημα αυτό αρμόζει, κατ’ αρχήν, καταφατική απάντηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Θα παρατηρήσω, κατ’ αρχάς, ότι το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα αναφέρεται στο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>πρόσωπο<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/> το οποίο προέβη στην παράτυπη εισαγωγή, χωρίς να διευκρινίζει αν πρόκειται για φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Πάντως, από το άρθρο 4, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα προκύπτει ότι ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>πρόσωπο<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/> αφορά τόσο τα νομικά όσο και τα φυσικά πρόσωπα. Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι είναι δυνατόν ο εργοδότης να καταστεί οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια της πρώτης περιπτώσεως (είτε μόνος του είτε αλληλεγγύως με τον υπάλληλό του) αν ο εργοδότης αυτός μπορεί να θεωρηθεί, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>λόγω των ενεργειών του, ως υπαίτιος της παράτυπης εισαγωγής του εμπορεύματος<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040923">23ης Σεπτεμβρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Spedition Ulustrans</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:551">EU:C:2004:551</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050303">3ης Μαρτίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Papismedov κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑195/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:131">EU:C:2005:131</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, ή με άλλα λόγια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>ως έχων ο ίδιος προβεί στην παράτυπη εισαγωγή των εμπορευμάτων<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040923">23ης Σεπτεμβρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Spedition Ulustrans</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:551">EU:C:2004:551</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Εξ αυτού συνάγω ότι η Ultra-Brag, εφόσον είναι νομικό πρόσωπο, κατ’ αρχήν θα μπορεί να θεωρηθεί οφειλέτης κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Βλ., επίσης, Gormley, L., <HT TYPE="ITALIC">EU Law of Free Movement of Goods and Customs Union</HT>, Oxford University Press, Οξφόρδη, 2009, σ. 335, υποσημείωση 40.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Παραμένει όμως το ερώτημα: υπό ποιες συνθήκες συντρέχει η εν λόγω ευθύνη;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο εκθέτει ότι, για να μπορέσει ένα νομικό πρόσωπο να καταστεί οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα, θα πρέπει είτε να μεταφέρει τα εμπορεύματα το ίδιο (μέσω των νομίμων εκπροσώπων του) είτε η παράτυπη εισαγωγή να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>είναι η άμεση συνέπεια των ενεργειών του εργοδότη<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>. Δεδομένου ότι, κατά την άποψη του αιτούντος δικαστηρίου, η Ultra-Brag δεν δύναται να θεωρηθεί ότι μετέφερε τα εμπορεύματα η ίδια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Το αιτούν δικαστήριο δεν αναγνωρίζει ότι τα εμπορεύματα μεταφέρθηκαν με το MS Aargau για λογαριασμό της Ultra-Brag, αλλά, στηριζόμενο στο γεγονός ότι ο πλοίαρχος του MS Aargau ήταν απλώς υπάλληλος της Ultra-Brag (και όχι νόμιμος εκπρόσωπός της), το αιτούν δικαστήριο συνάγει ότι η Ultra-Brag δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι μετέφερε τα εμπορεύματα η ίδια.</P></NOTE>, η ευθύνη της κατά το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα εξαρτάται από το αν αρκεί το ότι η παράτυπη εισαγωγή των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ήταν η άμεση συνέπεια της συμπεριφοράς ενός υπαλλήλου της, εν προκειμένω του L, που ήταν υπεύθυνος για τη μεταφορά και έδωσε οδηγίες στον πλοίαρχο να αποπλεύσει προς το Στρασβούργο, ή αν, για τη θεμελίωση της ευθύνης, πρέπει να ληφθούν υπόψη μόνο οι ενέργειες των νομίμων εκπροσώπων της.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή εκτιμά ότι, για να καταστεί ένας εργοδότης –νομικό πρόσωπο– οφειλέτης κατά το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα, αρκεί ο υπάλληλος που διενήργησε τις υλικές πράξεις εισαγωγής των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης –εν προκειμένω, ο πλοίαρχος– να ενήργησε στο πλαίσιο των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί και/ή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, χρησιμοποιώντας μεταφορικό μέσο που ανήκει στον εργοδότη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Στη συνέχεια, θα εκθέσω την άποψή μου επί του ζητήματος αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Επιβάλλεται, αρχικώς, να υπομνησθεί η διάκριση μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών οφειλετών τελωνειακής οφειλής στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 202, παράγραφος 3, του τελωνειακού κώδικα (βλ. σημείο 21 και 22 των παρουσών προτάσεων). Κατά την πρώτη περίπτωση, ο οφειλέτης είναι το πρόσωπο που <HT TYPE="ITALIC">ενήργησε την παράτυπη εισαγωγή</HT> στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, δηλαδή το πρόσωπο που διενήργησε τις υλικές πράξεις εισαγωγής των εμπορευμάτων και έπρεπε να τα προσκομίσει στις αρμόδιες τελωνειακές αρχές<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040304">4ης Μαρτίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Viluckas και Jonusas</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑238/02 και C‑246/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:126">EU:C:2004:126</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Cruz Villalón στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Jestel</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑454/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:488">EU:C:2011:488</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Βλ., επίσης, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040923">23ης Σεπτεμβρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Spedition Ulustrans</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:551">EU:C:2004:551</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050303">3ης Μαρτίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Papismedov κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑195/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:131">EU:C:2005:131</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Δεν αμφισβητείται ότι στη διαφορά της κύριας δίκης το πρόσωπο αυτό είναι ο πλοίαρχος. Συνεπώς, το κρίσιμο ζήτημα είναι αν η συμπεριφορά <HT TYPE="ITALIC">του</HT> μπορεί να καταλογιστεί στην Ultra-Brag.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Πάντως, θα απέκλεια το ενδεχόμενο να λαμβάνεται υπόψη μόνο η συμπεριφορά των νομίμων εκπροσώπων για τη θεμελίωση ευθύνης δυνάμει του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα. Όπως επισημαίνει η Επιτροπή, μια τέτοια ερμηνεία θα αντιστρατευόταν τον σκοπό της διατάξεως αυτής, δηλαδή να ορίσει με ευρύ τρόπο τα πρόσωπα που μπορούν να θεωρούνται οφειλέτες τελωνειακής οφειλής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040923">23ης Σεπτεμβρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Spedition Ulustrans</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:551">EU:C:2004:551</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050303">3ης Μαρτίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Papismedov κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑195/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:131">EU:C:2005:131</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Επιπλέον, βάσει της πρώτης περιπτώσεως, μια τέτοια ερμηνεία θα συνεπαγόταν απαλλαγή από την ευθύνη κάθε εταιρίας που υπερβαίνει ένα ορισμένο μέγεθος, επειδή είναι ιδιαιτέρως απίθανο μεγάλες εταιρίες να έχουν νόμιμους εκπροσώπους –συνήθως διευθυντές ή άλλα μέλη διαχειριστικών οργάνων– που οδηγούν οι ίδιοι τα πλοία ή τα οχήματα των εταιριών αυτών. Εξάλλου, μια τέτοια ερμηνεία δεν έχει έρεισμα ούτε στη νομολογία του Δικαστηρίου, η οποία σαφώς αναφέρει ότι, στις καταστάσεις που προβλέπονται από το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα, ο εργοδότης μπορεί να θεωρηθεί οφειλέτης, είτε μόνος αυτός είτε αλληλεγγύως με τον <HT TYPE="ITALIC">υπάλληλό</HT> του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040923">23ης Σεπτεμβρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Spedition Ulustrans</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:551">EU:C:2004:551</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Στο ίδιο πνεύμα, δεν είναι αποφασιστικό στοιχείο για τη θεμελίωση της ευθύνης της Ultra-Brag το αν οι οδηγίες προς τον πλοίαρχο, οι οποίες προκάλεσαν την παράτυπη εισαγωγή του μετασχηματιστή και των δύο κυλίνδρων του στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, δόθηκαν από νόμιμο εκπρόσωπο της Ultra-Brag. Φρονώ ότι αρκεί ο υπάλληλος L να ήταν αρμόδιος να δώσει μια τέτοια οδηγία και ο πλοίαρχος να την εκτελέσει. Συναφώς, η διάταξη περί παραπομπής αναφέρει ότι ο L ήταν διευθυντής στον τομέα των εξαγωγών της εταιρίας και υπεύθυνος για την επίμαχη μεταφορά, ενώ, πριν από κάθε μεταφορά, ο πλοίαρχος λάμβανε συγκεκριμένες οδηγίες είτε από εκτελωνιστή είτε από υπάλληλο του τμήματος που διηύθυνε ο L. Επομένως, μολονότι στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να διαπιστώσει τα πραγματικά περιστατικά, από τα πληροφοριακά στοιχεία που παρασχέθηκαν στο Δικαστήριο ουδαμώς προκύπτει ότι ο L ενήργησε εκτός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων που του είχαν ανατεθεί, δίνοντας εντολή στον πλοίαρχο του MS Aargau να εκτελέσει τη συγκεκριμένη μεταφορά, ή, για το ζήτημα αυτό, ότι ο πλοίαρχος εσφαλμένως ακολούθησε την εντολή του L.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Μέχρι σήμερα το Δικαστήριο έχει ορίσει μόνο με αρνητικό τρόπο την ευθύνη υπαλλήλου βάσει του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα. Συναφώς, το Δικαστήριο έχει υπογραμμίσει ότι μια τέτοια ευθύνη δεν μπορεί να επέρχεται αυτομάτως, επειδή έτσι το άρθρο 202, παράγραφος 3, δεύτερη και τρίτη περίπτωση, θα καθίστατο άνευ νοήματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040923">23ης Σεπτεμβρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Spedition Ulustrans</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:551">EU:C:2004:551</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Επιπλέον, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι το γεγονός ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>ο μισθωτός ενεργεί στο πλαίσιο της εκτελέσεως των καθηκόντων που ο εργοδότης του του έχει αναθέσει<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/> δεν αρκεί για τη θεμελίωση μιας τέτοιας ευθύνης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040923">23ης Σεπτεμβρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Spedition Ulustrans</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:551">EU:C:2004:551</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Στην επίμαχη διαφορά, ο πλοίαρχος του MS Aargau, ο οποίος ήταν υπάλληλος της Ultra-Brag, μετέφερε τον μετασχηματιστή και τους δύο κυλίνδρους του για λογαριασμό της Ultra-Brag, σε πλοίο που διαχειριζόταν η Ultra-Brag και κατόπιν οδηγιών άλλου υπαλλήλου της Ultra-Brag, ο οποίος ήταν αρμόδιος για την εν λόγω μεταφορά. Κατά την άποψή μου, οι περιστάσεις αυτές αρκούν για να καταστεί ένας εργοδότης, όπως η Ultra-Brag, οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Θα εξηγήσω τώρα γιατί το συμπέρασμά μου συνάδει με τις προεκτεθείσες στο σημείο 32 των παρουσών προτάσεων κρίσεις του Δικαστηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Πρώτα απ’ όλα, δεν χρήζει περαιτέρω αναλύσεως το ότι πρέπει να υπάρχει ένα απώτερο όριο ευθύνης του εργοδότη για τις ενέργειες του υπαλλήλου του. Ο καθορισμός του ακριβούς ορίου δεν είναι ζήτημα που πρέπει να κριθεί στην παρούσα υπόθεση. Είναι αρκετό να λεχθεί ότι, αν ένας υπάλληλος ενεργεί εκτός του πλαισίου των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί, μηn ακολουθώντας, για παράδειγμα, τις σχετικές εντολές ή οδηγίες, είναι πιθανόν ο εργοδότης να μη θεωρηθεί οφειλέτης κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα. Πάντως, στην υπόθεση της κύριας δίκης προκύπτει ότι ο πλοίαρχος όντως ακολούθησε τις οδηγίες του υπαλλήλου που ήταν επιφορτισμένος με την επίμαχη μεταφορά.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Επιπλέον, σε περιπτώσεις όπου υπάλληλος εμπλέκεται σε λαθραία εισαγωγή εμπορευμάτων, ο εργοδότης συνήθως δεν καθίσταται οφειλέτης κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα εκτός αν μπορεί να αποδειχθεί ότι τα εμπορεύματα εισήχθησαν με λαθραίο τρόπο για λογαριασμό του εργοδότη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040304">4ης Μαρτίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Viluckas και Jonusas</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑238/02 και C‑246/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:126">EU:C:2004:126</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050303">3ης Μαρτίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Papismedov κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑195/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:131">EU:C:2005:131</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Τέλος, φρονώ ότι ο καταλογισμός ευθύνης στην Ultra-Brag για την τελωνειακή οφειλή στην υπόθεση της κύριας δίκης για τους προεκτεθέντες στο σημείο 33 των παρουσών προτάσεων λόγους δεν καθιστά τον εργοδότη αυτομάτως οφειλέτη, κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα, σε κάθε κατάσταση όπου ο υπάλληλος ενεργεί στο πλαίσιο της εκτελέσεως των καθηκόντων που του έχει αναθέσει ο εργοδότης του. Όπως επισημαίνει η Επιτροπή, αν ο πλοίαρχος του MS Aargau μετέφερε, κατά το ίδιο ταξίδι, εξοπλισμό ή άλλα δικά του εμπορεύματα παραλλήλως με τον μετασχηματιστή και τους κυλίνδρους, πάλι θα θεωρούνταν ότι ενήργησε στο πλαίσιο της εκτελέσεως των ανατεθέντων από την Ultra-Brag καθηκόντων, αλλά η Ultra-Brag δεν θα καθίστατο οφειλέτης κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα για τελωνειακή οφειλή γεννηθείσα σχετικά με τα επιπλέον εμπορεύματα, επειδή, όσον αφορά τα συγκεκριμένα εμπορεύματα, ο πλοίαρχος θα είχε ενεργήσει εκτός του πλαισίου της εκτελέσεως των ανατεθέντων σε αυτόν καθηκόντων, και επομένως όχι για λογαριασμό της Ultra-Brag.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Κατόπιν των ανωτέρω εκτιμήσεων, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα του Finanzgericht Baden-Württemberg (φορολογικού δικαστηρίου Βάδης-Βυρτεμβέργης) την εξής απάντηση: το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα έχει την έννοια ότι νομικό πρόσωπο καθίσταται οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια της εν λόγω περιπτώσεως αν ένας από τους υπαλλήλους του, ο οποίος δεν είναι νόμιμος εκπρόσωπός του, προέβη σε παράτυπη εισαγωγή εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ενώ ενεργούσε στο πλαίσιο των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί και/ή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, δεν χρειάζεται να απαντηθεί το δεύτερο ερώτημα, το οποίο τίθεται μόνο αν η Ultra-Brag δεν μπορεί να θεωρηθεί οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα. Χάριν πληρότητας, θα εκθέσω παρά ταύτα την άποψή μου σχετικά με τα ζητήματα που τίθενται με αυτό το δεύτερο ερώτημα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">Γ –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του δευτέρου ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Το δεύτερο ερώτημα αφορά την ερμηνεία του όρου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>οφειλέτης<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/> κατά την έννοια του άρθρου 202, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα. Ο χαρακτηρισμός ενός προσώπου ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>οφειλέτη<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/>, δυνάμει της διατάξεως αυτής, εξαρτάται από δύο σωρευτικές προϋποθέσεις. Η πρώτη εξ αυτών, η οποία είναι αντικειμενική, αφορά τη συνέργεια στην παράτυπη εισαγωγή. Η δεύτερη είναι υποκειμενική και απαιτεί τα πρόσωπα να συνήργησαν εκ προθέσεως στις πράξεις της παράτυπης εισαγωγής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111117">17ης Νοεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Jestel</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑454/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:752">EU:C:2011:752</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>. Το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>συνέργεια<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/> του υπαλλήλου στην παράτυπη εισαγωγή των εμπορευμάτων μπορεί να καταλογιστεί στον εργοδότη και αν η εκτίμηση της τιθέμενης στη δεύτερη περίπτωση υποκειμενικής προϋποθέσεως μπορεί να γίνει ως προς το πρόσωπο του υπαλλήλου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Το περιεχόμενο στο άρθρο 202, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα αντικειμενικό στοιχείο της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>συνέργειας<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/> πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως. Είναι αρκετό το πρόσωπο να μετέσχε με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμη και εμμέσως, στην παράνομη πράξη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111117">17ης Νοεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Jestel</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑454/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:752">EU:C:2011:752</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0016">16</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Ένας εργοδότης, για παράδειγμα, μπορεί να καταστεί οφειλέτης τελωνειακής οφειλής αν η παράτυπη εισαγωγή πραγματοποιήθηκε με μέσα ή με το προσωπικό της επιχειρήσεώς του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040923">23ης Σεπτεμβρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Spedition Ulustrans</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑414/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:551">EU:C:2004:551</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Όσον αφορά τον καταλογισμό της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>συνέργειας<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> του υπαλλήλου στον εργοδότη, ισχύει η ίδια συλλογιστική που ακολουθήθηκε σχετικά με το πρώτο ερώτημα. Ως εκ τούτου, αν ο υπάλληλος ενεργεί εντός του πλαισίου των καθηκόντων που του ανατέθηκαν και/ή εντός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων του, η συμπεριφορά του υπαλλήλου μπορεί να καταλογιστεί στον εργοδότη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Όσον αφορά το υποκειμενικό στοιχείο, δηλαδή ότι ο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>μετέχων<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/> γνώριζε ή εύλογα όφειλε να γνωρίζει ότι η εισαγωγή ήταν παράτυπη, θα σημειώσω τα ακόλουθα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Πρώτον, φρονώ ότι, όπως εκτέθηκε στην απάντησή μου επί του πρώτου ερωτήματος, ο περιορισμός του καταλογισμού της γνώσεως στους νομίμους εκπροσώπους μιας εταιρίας συνιστά ανεπιθύμητο περιορισμό του αριθμού των πιθανών οφειλετών (βλ. σημείο 30 των παρουσών προτάσεων). Εταιρίες ορισμένου μεγέθους θα μπορούν να αποφύγουν την ευθύνη αναθέτοντας στους υπαλλήλους τους τις αρμοδιότητες που αφορούν τη διενέργεια της μεταφοράς και τη διεξαγωγή των τελωνειακών διαδικασιών. Επιπλέον, όπως επισημαίνει η Επιτροπή, σπανίως οι νόμιμοι εκπρόσωποι μιας μεγαλύτερης εταιρίας ενημερώνονται για μια συγκεκριμένη μεταφορά.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η διάταξη περί παραπομπής αναφέρει ότι υπεύθυνος για τη διενέργεια της μεταφοράς ήταν ο L (βλ. σημείο 31 των παρουσών προτάσεων). Ως εκ τούτου, για να διαπιστωθεί αν πληρούται η υποκειμενική προϋπόθεση, το στοιχείο της γνώσεως θα πρέπει να εξεταστεί ως προς τον L.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι ο L ήταν εκείνος που έδωσε οδηγία στον πλοίαρχο να αποπλεύσει, ενώ γνώριζε ότι, αν εκτελεστεί η οδηγία, ο μετασχηματιστής και οι κύλινδροί του θα εισαχθούν στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης χωρίς να προσκομιστούν στις αρμόδιες γερμανικές τελωνειακές αρχές. Από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει επίσης ότι οι ελβετικές τελωνειακές αρχές επισήμαναν στον L ότι πρέπει να ενημερώσει τις αρμόδιες γερμανικές τελωνειακές αρχές σχετικά με τη σχεδιαζόμενη μεταφορά. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να διαπιστώσει αν αυτό αρκεί για την τήρηση της δεύτερης προϋποθέσεως στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιόν του. Συναφώς, πρέπει όμως να σημειωθεί ότι, όπως επισημαίνει η Επιτροπή, η έκφραση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>όφειλαν εύλογα να γνωρίζουν<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/> αναφέρεται στη συμπεριφορά ενημερωμένου και επιμελούς επιχειρηματία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111117">17ης Νοεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Jestel</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑454/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:752">EU:C:2011:752</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, νοουμένου, για παράδειγμα, ότι ένας εργοδότης δεν δύναται να απαλλαγεί της ευθύνης απλώς και μόνο επειδή ο αρμόδιος υπάλληλος δεν είχε επαρκείς νομικές γνώσεις όσον αφορά την τελωνειακή διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα του Finanzgericht Baden‑Württemberg (φορολογικού δικαστηρίου Βάδης-Βυρτεμβέργης) την εξής απάντηση: το άρθρο 202, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα έχει την έννοια ότι νομικό πρόσωπο καθίσταται οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια της περιπτώσεως αυτής όταν ένας από τους υπαλλήλους του, ο οποίος δεν είναι νόμιμος εκπρόσωπός του, είχε συμμετοχή σε παράτυπη εισαγωγή εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, λόγω ενεργειών του στο πλαίσιο των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί και/ή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, υπό την προϋπόθεση ότι ο εργοδότης γνώριζε ή εύλογα όφειλε να γνωρίζει ότι η εισαγωγή ήταν παράτυπη, πράγμα που πρέπει να καθοριστεί ως προς τον υπάλληλο στον οποίο είχε ανατεθεί η υπόθεση.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">Δ –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του τρίτου ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Το τρίτο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου τίθεται μόνο σε περίπτωση που, όπως προτείνω, δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο ή το δεύτερο ερώτημα. Το αιτούν δικαστήριο ζητεί καθοδήγηση όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα, το οποίο, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, επιτρέπει απαλλαγή από την τελωνειακή οφειλή που γεννήθηκε δυνάμει, μεταξύ άλλων, του άρθρου 202 του τελωνειακού κώδικα. Μολονότι το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι εν προκειμένω πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση απαλλαγής από τους τελωνειακούς δασμούς όσον αφορά τα επανεισαχθέντα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης εμπορεύματα, όπως προβλέπεται από το άρθρο 185, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα (στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 212α του ίδιου κώδικα), διερωτάται αν η δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>από τη συμπεριφορά του ενδιαφερομένου δεν διαφαίνεται δόλος ή πρόδηλη αμέλεια<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/>, πρέπει να εκτιμηθεί μόνο όσον αφορά τη συμπεριφορά των νομίμων εκπροσώπων του οφειλέτη ή αν πρέπει να ληφθεί υπόψη επίσης η συμπεριφορά των υπαλλήλων του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Πρώτα απ’ όλα, όπως επισημαίνει η Επιτροπή, ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>ενδιαφερόμενος<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/> (στα γερμανικά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>Beteiligten<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/>) δεν πρέπει να συγχέεται με τα κατά το άρθρο 202, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>πρόσωπα τα οποία συνήργησαν<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/>. Μολονότι ο γερμανικός όρος που χρησιμοποιείται στο άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα μπορεί να οδηγήσει σε μια τέτοια σύγχυση,<?PAGE NO="11"?> πολλές άλλες γλωσσικές αποδόσεις χρησιμοποιούν μια έκφραση που είναι πιο κοντά στη γερμανική έκφραση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>betroffene Person<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/>, όπως η αγγλική έκφραση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>the person concerned<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/>, η γαλλική <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>l’intéressé<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/>, η ισπανική <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>el interesado<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/>, η ιταλική <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>l’interessato<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/> και η σουηδική <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>den berörda parten<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Λαμβανομένου υπόψη ότι το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα προβλέπει απαλλαγές από τους τελωνειακούς δασμούς, οι προϋποθέσεις για τις απαλλαγές αυτές πρέπει να ερμηνεύονται στενά<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19991111">11ης Νοεμβρίου 1999</DATE>, <NAME.CASE>Söhl &amp; Söhlke</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑48/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1999:548">EU:C:1999:548</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Κατά συνέπεια, ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>ενδιαφερόμενος<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/> πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως και να περιλαμβάνει όχι μόνο τη συμπεριφορά των προσώπων που ευθέως εμπλέκονται στην παράτυπη εισαγωγή των επίμαχων εμπορευμάτων, αλλά και κάθε πρόσωπο δυνάμενο να θεωρηθεί ότι ήταν πίσω από την εν λόγω παράτυπη εισαγωγή, υπό την προϋπόθεση όμως ότι αυτή η συμπεριφορά μπορεί να καταλογιστεί στον οφειλέτη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>ενδιαφερόμενος<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/> χρησιμοποιείται και σε άλλες διατάξεις του τελωνειακού κώδικα, και συγκεκριμένα στο άρθρο 239, παράγραφος 1, σχετικά με την επιστροφή ή διαγραφή εισαγωγικών δασμών. Όσον αφορά τη διάταξη αυτή, με τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>ενδιαφερόμενος<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/> νοείται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>το ή τα πρόσωπα [που κατέβαλαν ή οφείλουν να καταβάλουν τους εν λόγω δασμούς], [ή οι εκπρόσωποί τους], καθώς και, ενδεχομένως, κάθε άλλο πρόσωπο που έχει παρέμβει κατά τη διεκπεραίωση των τελωνειακών διατυπώσεων που συνδέονται με τα συγκεκριμένα εμπορεύματα ή που έχει δώσει τις απαραίτητες οδηγίες για τη διεκπεραίωση των ανωτέρω διατυπώσεων<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/>. Βλ. άρθρο 899, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19930702">2ας Ιουλίου 1993</DATE>, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="253" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1993">ΕΕ 1993, L 253, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Συναφώς, επισημαίνεται ότι η ίδια η Ultra-Brag μπορεί να θεωρηθεί ότι ενήργησε αμελώς λόγω οργανωτικής παραλείψεως, δηλαδή λόγω του ότι δεν ενήργησε με επιμέλεια κατά την ανάθεση των καθηκόντων ή την επίβλεψη των υπαλλήλων της. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξακριβώσει αν εν προκειμένω υπάρχει τέτοια αμέλεια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Πάντως, για να επανέλθω στο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου, ήτοι αν μπορεί να καταλογιστεί στην Ultra-Brag η συμπεριφορά των υπαλλήλων της έτσι ώστε να διαπιστωθεί πρόδηλη αμέλεια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Σημειώνω ότι, όσον αφορά την υπόθεση της κύριας δίκης, η διάταξη περί παραπομπής δεν αναφέρει τίποτα σχετικά με απάτη.</P></NOTE>, ισχύουν επίσης εδώ οι αρχές που, όπως προανέφερα όσον αφορά το πρώτο και το δεύτερο ερώτημα, ισχύουν για τη διαπίστωση αν η συμπεριφορά και/ή γνώση ενός υπαλλήλου μπορεί να καταλογιστεί στον εργοδότη του. Ως εκ τούτου, στο μέτρο που ο L ενήργησε εντός του πλαισίου των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί και/ή εντός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων του, η συμπεριφορά του πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την εκτίμηση της υπάρξεως πρόδηλης αμέλειας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Το ίδιο ισχύει και για τον πλοίαρχο του MS Aargau, μολονότι από τη διάταξη περί παραπομπής ουδαμώς προκύπτει ότι ενήργησε αμελώς.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εκτιμήσει αν η συμπεριφορά του L συνιστά πρόδηλη αμέλεια. Συναφώς, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ιδίως η περιπλοκότητα των διατάξεων των οποίων η παράβαση οδηγεί στη γένεση τελωνειακής οφειλής, καθώς και η επαγγελματική πείρα και η επιμέλεια του επιχειρηματία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19991111">11ης Νοεμβρίου 1999</DATE>, <NAME.CASE>Söhl &amp; Söhlke</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑48/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1999:548">EU:C:1999:548</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150625">25ης Ιουνίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>DSV Road</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑187/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:421">EU:C:2015:421</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, θεωρώ ότι το Δικαστήριο πρέπει να δώσει στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα την εξής απάντηση: το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα έχει την έννοια ότι κατά την εκτίμηση του αν από τη συμπεριφορά του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>ενδιαφερομένου<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/> (νομικού προσώπου) διαφαίνεται δόλος ή πρόδηλη αμέλεια πρέπει να ληφθεί υπόψη όχι μόνο η συμπεριφορά της ίδιας της εταιρίας ή των νομίμων εκπροσώπων της, αλλά επίσης η συμπεριφορά οποιουδήποτε υπαλλήλου ο οποίος ενήργησε στο πλαίσιο των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί και/ή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="12"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα του Finanzgericht Baden-Württemberg (φορολογικού δικαστηρίου Βάδης-Βυρτεμβέργης, Γερμανία) ως εξής:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>Το άρθρο 202, παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19921012">12ης Οκτωβρίου 1992</DATE>, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε, έχει την έννοια ότι νομικό πρόσωπο καθίσταται οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια της εν λόγω περιπτώσεως αν ένας από τους υπαλλήλους του, ο οποίος δεν είναι νόμιμος εκπρόσωπός του, προέβη σε παράτυπη εισαγωγή εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ενώ ενεργούσε στο πλαίσιο των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί και/ή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.</P></ITEM><ITEM><P>Το άρθρο 202, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 2913/92 έχει την έννοια ότι νομικό πρόσωπο καθίσταται οφειλέτης τελωνειακής οφειλής κατά την έννοια της περιπτώσεως αυτής όταν ένας από τους υπαλλήλους του, ο οποίος δεν είναι νόμιμος εκπρόσωπός του, είχε συμμετοχή σε παράτυπη εισαγωγή εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, λόγω ενεργειών του στο πλαίσιο των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί και/ή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, υπό την προϋπόθεση ότι ο εργοδότης γνώριζε ή εύλογα όφειλε να γνωρίζει ότι η εισαγωγή ήταν παράτυπη, πράγμα που πρέπει να καθοριστεί ως προς τον υπάλληλο στον οποίο είχε ανατεθεί η υπόθεση.</P></ITEM><ITEM><P>Το άρθρο 212α του κανονισμού 2913/92 έχει την έννοια ότι κατά την εκτίμηση του αν από τη συμπεριφορά του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>ενδιαφερομένου<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/> (νομικού προσώπου) διαφαίνεται δόλος ή πρόδηλη αμέλεια πρέπει να ληφθεί υπόψη όχι μόνο η συμπεριφορά της ίδιας της εταιρίας ή των νομίμων εκπροσώπων της, αλλά επίσης η συμπεριφορά οποιουδήποτε υπαλλήλου ο οποίος ενήργησε στο πλαίσιο των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί και/ή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>