Decyzja Rady

z dnia 20 grudnia 1985 r.

dotycząca przyjęcia w imieniu Wspólnoty programów i środków odnoszących się do zrzutów rtęci i kadmu na mocy Konwencji o Zapobieganiu Zanieczyszczeniu Mórz ze Źródeł Lądowych

(85/613/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,

uwzględniając zalecenie Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

dnia 3 marca 1975 r. Wspólnota zatwierdziła Konwencję o Zapobieganiu Zanieczyszczeniu Mórz ze Źródeł Lądowych [3];

Wspólnota została Umawiającą się Stroną tej Konwencji;

Komisja Paryska, która zarządza Konwencją, negocjowała programy i środki dotyczące zrzutów rtęci i kadmu, a Wspólnota została poproszona o ich zatwierdzenie na piśmie do dnia 31 grudnia 1985 r.;

przepisy tych programów i środków są zgodne z przepisami dyrektyw wspólnotowych w tej sprawie, mianowicie z dyrektywami 76/464/EWG [4], 83/513/EWG [5] i 84/156/EWG [6];

pożądane jest zatem, aby Wspólnota zatwierdziła wymienione programy i środki;

Traktat nie przewiduje w tym celu niezbędnych uprawnień, innych niż przewidziane w art. 235,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

1. Rada zatwierdza niniejszym w imieniu Wspólnoty programy i środki odnoszące się do zrzutów rtęci i kadmu w ramach Konwencji o zapobieganiu zanieczyszczenia mórz ze źródeł lądowych.

Teksty wymienionych programów i środków załączone są do niniejszej decyzji.

2. Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do notyfikowania niniejszego zatwierdzenia Komisji Paryskiej przed dniem 31 grudnia 1985 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1985 r.

W imieniu Rady

R. Krieps

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 286 z 9.11.1985, str. 4.

[2] Dz.U. C 352 z 31.12.1985.

[3] Dz.U. L 194 z 25.7.1975, str. 5.

[4] Dz.U. L 129 z 18.5.1976, str. 23.

[5] Dz.U. L 291 z 24.10.1983, str. 1.

[6] Dz.U. L 74 z 17.3.1984, str. 49.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

DECYZJA PARCOM 85/1

PROGRAMY I ŚRODKI

z dnia 5 czerwca 1985 roku

w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów rtęci z sektorów innych niż przemysł elektrolizy chlorków metali alkalicznych

KOMISJA USTANOWIONA PRZEZ KONWENCJĘ O ZAPOBIEGANIU ZANIECZYSZCZENIA MÓRZ ZE ŹRÓDEŁ LĄDOWYCH PODPISANĄ W PARYŻU DNIA 4 CZERWCA 1974 ROKU,

biorąc pod uwagę postanowienia Konwencji, w szczególności jej art. 18 ust. 3,

PRZYJĘŁA NASTĘPUJĄCE PROGRAMY I ŚRODKI:

Artykuł 1

1. Każdy zrzut rtęci przez sektory przemysłu inne niż przemysł elektrolizy chlorków metali alkalicznych na obszar morza, określony w art. 3a Konwencji, lub do cieków wodnych, które wpływają na ten obszar morza, wymaga uprzedniego zezwolenia właściwych władz Umawiającej się Strony. Zezwolenia takie określają normy emisji i są weryfikowane okresowo.

2. Normy emisji nie mogą przekraczać wartości dopuszczalnych określonych poniżej w ust. 3, z wyjątkiem przypadku, gdy Umawiająca się Strona stosuje wskaźniki jakości wód zgodne z załącznikami II i IV.

3. Wartości dopuszczalne, terminy ich uzyskania oraz procedura monitoringu w odniesieniu do zrzutów są określone w załączniku I. Wartości dopuszczalne stosują się zwykle do punktu, w którym ścieki zawierające rtęć opuszczają zakład przemysłowy.

Jeżeli ścieki zawierające rtęć są oczyszczane poza zakładem przemysłowym, w zakładzie oczyszczania przeznaczonym do usuwania rtęci, Umawiająca się Strona może zezwolić na stosowanie wartości dopuszczalnych w punkcie, w którym ścieki opuszczają zakład oczyszczania.

4. Bez uszczerbku dla swoich zobowiązań wynikających z ust. 1, 2 i 3 oraz postanowień Konwencji, Umawiające się Strony mogą udzielić zezwolenia nowym zakładom tylko wtedy, gdy zakłady te stosują normy odpowiadające najlepszym dostępnym środkom technicznym, jeżeli jest to niezbędne dla zapobiegania i eliminacji zanieczyszczeń.

Niezależnie od przyjętej metody, tam gdzie z przyczyn technicznych zamierzone środki nie odpowiadają najlepszym dostępnym środkom technicznym, Umawiająca się Strona dostarcza Komisji przed każdym udzieleniem zezwolenia uzasadnienie tych przyczyn. Komisja na swoim następnym posiedzeniu analizuje te informacje.

5. Do celów niniejszych programów i środków "nowy zakład" oznacza:

- zakład przemysłowy, który został oddany do eksploatacji po dniu przyjęcia tych programów i środków,

- istniejący zakład przemysłowy, którego zdolność przetwarzania rtęci została znacznie zwiększona po dniu przyjęcia tych programów i środków.

6. Metoda porównawcza analizy stosowana do oszacowania zawartości rtęci jest podana w załączniku III pkt. 1. Inne metody mogą być stosowane pod warunkiem, że wykrywalność, precyzja i rzetelność takich metod są co najmniej tak dobre, jak określono w załączniku III pkt. 1. Dokładność wymagana w pomiarach przepływu ścieków określona jest w załączniku III pkt. 2.

Artykuł 2

1. Umawiające się Strony przygotowują programy szczególne w odniesieniu do zrzutów rtęci z różnych źródeł, które nie są zakładami przemysłowymi i dla których wartości dopuszczalne określone w art. 3 nie mogą być zastosowane w praktyce.

2. Celami tych programów szczególnych będzie unikanie lub eliminacja zanieczyszczenia. Obejmować one będą najbardziej stosowne działania i techniki wymiany, zatrzymywania i recyklingu rtęci.

3. Programy szczególne są wprowadzane w życie jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż z dniem 1 lipca 1989 roku i powinna być o nich poinformowana Komisja.

Artykuł 3

Zainteresowane Umawiające się Strony monitorują w ramach obszaru objętego Konwencją środowisko wodne narażone na zrzuty. W przypadku zrzutów, które oddziałują na wody kilku Umawiających się Stron, zainteresowane Umawiające się Strony współpracują w celu ujednolicenia procedur monitoringu.

Artykuł 4

1. Komisja dokonuje co cztery lata porównawczej oceny wprowadzenia w życie tych programów i środków przez Umawiające się Strony, na podstawie informacji dostarczonych jej przez te Umawiające się Strony, zgodnie z art. 17 Konwencji. Informacje te będą zawierać:

- szczegółowe informacje o zezwoleniach określających normy emisji dla zrzutów rtęci,

- wyniki zebranych informacji i dokonanych inwentaryzacji w odniesieniu do rtęci odprowadzonej do obszaru morskiego i do cieków wodnych, które oddziałują na obszar morski, jak to określono w art. 1, ust. 1,

- informacje określone w załączniku IV, pkt 2, dla Umawiających się Stron stosujących wskaźniki jakości wód,

- wyniki monitoringu środowiska wodnego przeprowadzonego zgodnie z art. 3. Tam, gdzie to właściwe, będą one przedłożone w ramach wspólnego programu monitoringu.

2. W przypadku istotnych zmian w wiedzy naukowej o toksyczności, trwałości i akumulacji rtęci w żywych organizmach i osadach lub w przypadku udoskonalenia najlepszych dostępnych środków technicznych, Komisja rozważa odpowiednie projekty w celu potwierdzenia, w razie konieczności, wartości dopuszczalnych w ściekach i wskaźników jakości wód, lub ustalenia dodatkowych wartości dopuszczalnych i dodatkowych wskaźników jakości wód.

Artykuł 5

1. Umawiające się Strony wprowadzą w życie niniejsze programy i środki do dnia 1 stycznia 1986 roku.

2. Umawiające się Strony przedstawiają Komisji teksty przepisów prawa krajowego, które przyjmą w dziedzinie objętej tymi programami i środkami.

--------------------------------------------------

DECYZJA PARCOM 85/2

Programy i Środki

z dnia 5 czerwca 1985 roku

w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów kadmu

KOMISJA USTANOWIONA PRZEZ KONWENCJĘ O ZAPOBIEGANIU ZANIECZYSZCZENIA MÓRZ ZE ŹRÓDEŁ LĄDOWYCH PODPISANĄ W PARYŻU DNIA 4 CZERWCA 1974 ROKU,

biorąc pod uwagę postanowienia Konwencji, w szczególności jej art. 18 ust. 3,

PRZYJĘŁA NASTĘPUJĄCE PROGRAMY I ŚRODKI:

Artykuł 1

1. Każdy zrzut kadmu na obszar morza, określony w art. 3a Konwencji lub do cieków wodnych, które oddziałują na ten obszar morski, wymaga uprzedniego zezwolenia właściwych władz Umawiającej się Strony. Zezwolenia takie określają normy emisji i są weryfikowane okresowo.

2. Normy emisji nie mogą przekraczać wartości dopuszczalnych określonych poniżej w ust. 3, z wyjątkiem przypadku, gdy Umawiająca się Strona stosuje wskaźniki jakości wód zgodne z załącznikami II i IV.

3. Wartości dopuszczalne, terminy ich uzyskania oraz procedura monitoringu w odniesieniu do zrzutów są określone w załączniku I. Wartości dopuszczalne stosują się zwykle do punktu, w którym ścieki zawierające kadm opuszczają zakład przemysłowy.

Jeżeli ścieki zawierające kadm są oczyszczane poza zakładem przemysłowym, w zakładzie oczyszczania przeznaczonym do usuwania kadmu, Umawiająca się Strona może zezwolić na stosowanie wartości dopuszczalnych w punkcie, w którym ścieki opuszczają zakład oczyszczania.

4. Bez uszczerbku dla swoich zobowiązań wynikających z ust. 1, 2 i 3 oraz postanowień Konwencji, Umawiające się Strony mogą udzielić zezwolenia nowym zakładom tylko wtedy, gdy zakłady te stosują normy odpowiadające najlepszym dostępnym środkom technicznym, jeżeli jest to niezbędne dla zapobiegania i eliminacji zanieczyszczeń.

Niezależnie od przyjętej metody, tam gdzie z przyczyn technicznych zamierzone działania nie odpowiadają najlepszym dostępnym środkom technicznym, Umawiająca się Strona dostarcza Komisji przed każdym zezwoleniem uzasadnienie tych przyczyn. Komisja na swoim następnym posiedzeniu analizuje te informacje.

5. "Nowy zakład" oznacza:

- zakład przemysłowy, który został oddany do eksploatacji po dniu przyjęcia tych programów i środków,

- istniejący zakład przemysłowy, którego zdolność przetwarzania kadmu została znacznie zwiększona po dniu przyjęcia tych programów i środków.

6. Metoda porównawcza analizy, stosowana do oznaczania zawartości kadmu, jest podana w załączniku III, pkt 1. Inne metody mogą być stosowane pod warunkiem, że wykrywalność, precyzja i rzetelność takich metod są co najmniej tak dobre, jak określono w załączniku III pkt 1. Dokładność wymagana w pomiarach przepływu ścieków określona jest w załączniku III pkt 2.

Artykuł 2

Zainteresowane Umawiające się Strony na obszarze objętym Konwencją prowadzą monitoring środowiska wodnego narażonego na zrzuty. W przypadku zrzutów, które oddziałują na wody kilku Umawiających się Stron, zainteresowane Umawiające się Strony współpracują w celu ujednolicenia procedur monitoringu.

Artykuł 3

1. Komisja w pięcioletnich przedziałach czasu będzie dokonywać porównawczej oceny wprowadzenia w życie tych programów i środków przez umawiające się strony na podstawie informacji dostarczonych jej przez te umawiające się strony zgodnie z art. 17 konwencji. Informacje, o które chodzi, będą zawierać:

- szczegółowe informacje o zezwoleniach określających normy emisji dla zrzutów kadmu,

- wyniki zebranych informacji i dokonanych inwentaryzacji dotyczące zrzutów kadmu do obszaru morskiego i do cieków wodnych, które oddziałują na ten obszar morski, jak to określono w art. 1, ust. 1,

- informacje określone w załączniku IV, pkt 2, dla umawiających się stron stosujących wskaźniki jakości wód,

- wyniki kontroli środowiska wodnego przeprowadzonych zgodnie z art. 2. Tam, gdzie to właściwe, będą one przedłożone w ramach wspólnego programu kontroli.

2. W przypadku istotnych zmian w wiedzy naukowej o toksyczności, trwałości i akumulacji kadmu w żywych organizmach i osadach lub w przypadku udoskonalenia najlepszych dostępnych środków technicznych, Komisja rozważy stosowne projekty w celu potwierdzenia, jeśli to potrzebne, wartości dopuszczalnych w ściekach i wskaźników jakości wód lub ustalenia dodatkowych wartości dopuszczalnych i dodatkowych wskaźników jakości wód.

Artykuł 4

1. Umawiające się Strony wprowadzają w życie niniejsze programy i środki do dnia 1 stycznia 1986 roku.

2. Umawiające się Strony przedstawiają Komisji teksty przepisów prawa krajowego, które przyjmą w dziedzinie objętej tymi programami i środkami.

--------------------------------------------------

ANNEXE

DÉCISION PARCOM 85/1

Programmes et mesures

du 5 juin 1985

concernant les valeurs limites et les objectifs de qualité pour les rejets de mercure des secteurs autres que celui de l'électrolyse des chlorures alcalins

LA COMMISSION CRÉÉE PAR LA CONVENTION POUR LA PRÉVENTION DE LA POLLUTION MARINE D'ORIGINE TELLURIQUE, SIGNÉE À PARIS LE 4 JUIN 1974,

eu égard aux dispositions de la convention, et notamment son article 18 paragraphe 3,

A ARRÊTÉ LES PROGRAMMES ET MESURES CI-APRÈS:

Article 1

1. Tout rejet de mercure de secteurs industriels autres que celui de l'électrolyse des chlorures alcalins, dans la zone maritime définie à l'article 3a de la convention ou dans des cours d'eau qui affectent la zone maritime, fait l'objet d'une autorisation préalable délivrée par l'autorité compétente de la partie contractante concernée. De telles autorisations spécifient des normes d'émission pour le rejet et sont revues périodiquement.

2. Les normes d'émission ne doivent pas dépasser les valeurs limites décrites au paragraphe 3 ci-après, sauf dans les cas où une partie contractante applique des objectifs de qualité conformément aux annexes II et IV.

3. Les valeurs limites, les délais fixés pour le respect de ces valeurs et la procédure de surveillance et de contrôle à appliquer aux rejets figurent à l'annexe I. Les valeurs limites s'appliquent normalement au point où les eaux usées contenant du mercure sortent de l'établissement industriel.

Si les eaux usées contenant du mercure sont traitées hors de l'établissement industriel dans une installation de traitement destinée à éliminer le mercure, la partie contractante concernée peut permettre que les valeurs limites soient appliquées au point où les eaux usées sortent de l'installation de traitement.

4. Sans préjudice de leurs obligations résultant des paragraphes 1, 2 et 3 ainsi que des dispositions de la convention, les parties contractantes ne peuvent accorder d'autorisations pour les établissements nouveaux que si ces établissements appliquent les normes correspondant aux meilleurs moyens techniques disponibles lorsque cela est nécessaire afin de prévenir et d'éliminer la pollution.

Quelle que soit la méthode qu'elle adopte, la partie contractante, dans le cas où, pour des raisons techniques, les mesures envisagées ne correspondent pas aux meilleurs moyens techniques disponibles, informe la commission préalablement à toute autorisation des justifications de ces raisons. Lors de sa réunion suivante, la commission examine l'information présentée.

5. Aux fins des présents programmes et mesures, on entend par "établissement nouveau" :

- tout établissement industriel mis en service après la date d'adoption des présents programmes et mesures,

- tout établissement industriel existant dont la capacité de traitement du mercure a été augmentée considérablement après la date d'adoption des présents programmes et mesures.

6. La méthode d'analyse de référence à utiliser pour déterminer la présence de mercure figure à l'annexe III point 1. D'autres méthodes peuvent être utilisées à condition que les limites de détection, la précision et l'exactitude de ces méthodes soient au moins aussi valables que celles qui figurent à l'annexe III point 1. L'exactitude requise pour la mesure du débit des effluents figure à l'annexe III point 2.

Article 2

1. Les parties contractantes établissent des programmes spécifiques pour les rejets de mercure effectués par des sources multiples qui ne sont pas des établissements industriels et pour lesquelles les normes d'émission mentionnées à l'article 1er ne peuvent pas être appliquées dans la pratique.

2. L'objectif de ces programmes spécifiques est d'éviter ou d'éliminer la pollution. Ils comportent notamment les mesures et les techniques les plus appropriées en vue d'assurer la substitution, la rétention et le recyclage du mercure.

3. Les programmes spécifiques sont d'application aussitôt que possible, et en tout cas au plus tard le 1er juillet 1989, et sont communiqués à la commission.

Article 3

Les parties contractantes concernées assurent la surveillance, dans la zone couverte par la convention, du milieu aquatique affecté par les rejets. Dans le cas de rejets affectant les eaux de plusieurs parties contractantes, les parties contractantes concernées collaborent en vue d'harmoniser les procédures de surveillance.

Article 4

1. À des intervalles de quatre ans, la commission procède à une évaluation comparative de l'application des présents programmes et mesures par les parties contractantes sur la base des informations que celles-ci présentent à la commission conformément à l'article 17 de la convention, en particulier en ce qui concerne:

- les détails relatifs aux autorisations fixant les normes d'émission pour les rejets de mercure,

- les résultats de l'information rassemblée ou des inventaires établis, relatifs aux rejets de mercure effectués dans la zone maritime et dans les cours d'eau qui affectent la zone maritime, visés à l'article 1er paragraphe 1,

- l'information figurant à l'annexe IV point 2 pour les parties contractantes qui appliquent des objectifs de qualité,

- les résultats du contrôle et de la surveillance continus du milieu aquatique conformément à l'article 3. Où cela s'applique, ces résultats devraient être soumis dans le cadre du programme conjoint de contrôle et de surveillance continus.

2. En cas de modification des connaissances scientifiques relatives principalement à la toxicité, à la persistance et à l'accumulation du mercure dans les organismes vivants et dans les sédiments, ou en cas d'amélioration des meilleurs moyens techniques disponibles, des propositions appropriées sont examinées par la commission visant à renforcer, si nécessaire, les valeurs limites et les objectifs de qualité, ou à adopter des valeurs limites supplémentaires et des objectifs de qualité supplémentaires.

Article 5

1. Les parties contractantes mettent en œuvre les présents programmes et mesures à compter du 1er janvier 1986.

2. Les parties contractantes informent la commission des dispositions de droit interne prises en application des présents programmes et mesures.

--------------------------------------------------

DÉCISION PARCOM 85/2

Programmes et mesures

du 5 juin 1985

concernant les valeurs limites et les objectifs de qualité pour les rejets de cadmium

LA COMMISSION CRÉÉE PAR LA CONVENTION POUR LA PRÉVENTION DE LA POLLUTION MARINE D'ORIGINE TELLURIQUE, SIGNÉE À PARIS LE 4 JUIN 1974,

eu égard aux dispositions de la convention, et notamment son article 18 paragraphe 3,

A ARRÊTÉ LES PROGRAMMES ET MESURES CI-APRÈS:

Article premier

1. Tout rejet de cadmium dans la zone maritime définie à l'article 3a de la convention ou dans un cours d'eau affectant la zone maritime fait l'objet d'une autorisation préalable délivrée par l'autorité compétente de la partie contractante concernée. De telles autorisations spécifient des normes d'émission pour le rejet et sont revues périodiquement.

2. Les normes d'émission ne doivent pas dépasser les valeurs limites spécifiées au paragraphe 3 ci-après, sauf dans les cas où une partie contractante applique des objectifs de qualité conformément aux annexes II et IV.

3. Les valeurs limites, les délais fixés pour le respect de ces valeurs et la procédure de surveillance et de contrôle à appliquer aux rejets figurent à l'annexe I. Les valeurs limites s'appliquent normalement au point où les eaux usées contenant du cadmium sortent de l'établissement industriel.

Si les eaux usées contenant du cadmium sont traitées hors de l'établissement industriel dans une installation de traitement destinée à éliminer le cadmium, la partie contractante peut permettre que les valeurs limites soient appliquées au point où les eaux usées sortent de l'installation de traitement.

4. Sans préjudice de leurs obligations résultant des paragraphes 1, 2 et 3 ainsi que des dispositions de la convention, les parties contractantes ne peuvent accorder d'autorisation pour les établissements nouveaux que si ces établissements appliquent les normes correspondant aux meilleurs moyens techniques disponibles, lorsque cela est nécessaire afin de prévenir et d'éliminer la pollution.

Quelle que soit la méthode qu'elle adopte, la partie contractante, dans le cas où, pour des raisons techniques, les mesures envisagées ne correspondent pas aux meilleurs moyens techniques disponibles, doit informer la commission préalablement à toute autorisation des justifications de ces raisons. Lors de sa réunion suivante, la commission doit examiner l'information présentée.

5. Aux fins des présents programmes et mesures, on entend par "établissement nouveau":

- l'établissement industriel mis en service après la date d'adoption des présents programmes et mesures,

- l'établissement industriel existant dont la capacité de traitement du cadmium a été augmentée considérablement après la date d'adoption des présents programmes et mesures.

6. La méthode d'analyse de référence à utiliser pour déterminer la présence de cadmium figure à l'annexe III point 1. D'autres méthodes peuvent être utilisées à condition que les limites de détection, la précision et l'exactitude de ces méthodes soient au moins aussi valables que celles qui figurent à l'annexe III point 2.

Article 2

Les parties contractantes concernées assurent la surveillance, dans la zone couverte par la convention, du milieu aquatique affecté par les rejets. Dans le cas de rejets affectant les eaux de plusieurs parties contractantes, les parties contractantes concernées collaborent en vue d'harmoniser les procédures de surveillance.

Article 3

1. À des intervalles de cinq ans, la commission procède à une évaluation comparative de l'application des présents programmes et mesures par les parties contractantes, sur la base des informations que les parties contractantes présentent à la commission, conformément à l'article 17 de la convention, en particulier en ce qui concerne:

- les détails relatifs aux autorisations fixant les normes d'émission pour les rejets de cadmium,

- les résultats de l'information rassemblée ou des inventaires établis, relatifs aux rejets de cadmium effectuées dans la zone maritime ou dans les cours d'eau qui affectent la zone maritime visés à l'article 1er paragraphe 1,

- l'information figurant à l'annexe IV point 2 pour les parties contractantes qui appliquent des objectifs de qualité,

- les résultats du contrôle et de la surveillance continus du milieu aquatique conformément à l'article 2. Où cela s'applique, ces résultats devraient être soumis dans le cadre du programme conjoint de contrôle et de surveillance continus.

2. En cas de modification des connaissances scientifiques relatives principalement à la toxicité, à la persistance et à l'accumulation du cadmium dans les organismes vivants dans les sédiments, ou en cas d'amélioration des meilleurs moyens techniques disponibles, des propositions appropriées sont examinées par la commission visant à renforcer, si nécessaire, les valeurs limites et les objectifs de qualité, ou à fixer des valeurs limites supplémentaires et des objectifs de qualité supplémentaires.

Article 4

1. Les parties contractantes mettent en œuvre les présents programmes et mesures à compter du 1er janvier 1986.

2. Les parties contractantes informent la commission des dispositions de droit interne prises en application des présents programmes et mesures.

--------------------------------------------------