<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-299/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CJ0299</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:937">EU:C:2020:937</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>12</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Wyrok z dnia <DATE ISO="20201118">18.11.2020 r.</DATE> – Sprawa C‑299/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Techbau</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (dziewiąta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20201118">18 listopada 2020 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: włoski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Zwalczanie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2000/35/WE</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>dostawy towarów<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>świadczenia usług<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/></KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 1 i art. 2 pkt 1 akapit pierwszy</KEYWORD><KEYWORD>Zamówienie publiczne na roboty budowlane</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑299/19</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Tribunale ordinario di Torino (sąd powszechny w Turynie, Włochy) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20190309">9 marca 2019 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20190411">11 kwietnia 2019 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Techbau SpA</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Azienda Sanitaria Locale AL,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (dziewiąta izba),</P><P>w składzie: N. Piçarra (sprawozdawca), prezes izby, S. Rodin i K. Jürimäe, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: M. Bobek,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi, które przedstawili:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu Azienda Sanitaria Locale AL – C. Castellotti, avvocato,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej – R. Tricot, G. Gattinara i K. Mifsud‑Bonnici, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 2 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/35/WE z dnia <DATE ISO="20000629">29 czerwca 2000 r.</DATE> w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="200" PAGE.FIRST="35" DATE.PUB="2000">Dz.U. 2000, L 200, s. 35</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten złożono w ramach sporu pomiędzy Techbau SpA a Azienda Sanitaria Locale AL (podmiotem publicznym odpowiedzialnym za publiczną opiekę zdrowotną w Alessandrii, Włochy) (zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>ASL<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>) w przedmiocie zapłaty odsetek za zwłokę od kwoty należnej z tytułu wykonania zamówienia, którego przedmiotem była realizacja bloku operacyjnego dla szpitala.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 2000/35</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Dyrektywa 2000/35 została uchylona i zastąpiona ze skutkiem od dnia <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE> dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia <DATE ISO="20110216">16 lutego 2011 r.</DATE> w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="048" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2011">Dz.U. 2011, L 48, s. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Motywy 7, 9, 10, 13, 16, 19, 20 i 22 dyrektywy 2000/35 miały następujące brzmienie:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>(7)</NO.P><TXT>Nadmiernie długie terminy płatności oraz opóźnienia w płatnościach są przyczyną znacznych obciążeń administracyjnych i finansowych dla przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich. Ponadto problemy te są poważną przyczyną niewypłacalności, co zagraża przetrwaniu tych przedsiębiorstw i może spowodować utratę licznych miejsc pracy.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(9)</NO.P><TXT>Różnice między zasadami płatności a praktyką w państwach członkowskich stanowią przeszkodę we właściwym funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(10)</NO.P><TXT>To prowadzi do znacznego ograniczenia transakcji handlowych między państwami członkowskimi. Jest to sprzeczne z art. 14 [WE (obecnie art. 26 TFUE)], ponieważ przedsiębiorca powinien mieć możliwość prowadzenia swej działalności na rynku wewnętrznym pod warunkiem że [w warunkach, w których] operacje transgraniczne nie pociągają za sobą większego ryzyka niż sprzedaż krajowa. Jeśli istniałyby zasadniczo różne zasady dotyczące rynku wewnętrznego i operacji transgranicznych, mogłoby dojść do zniekształcenia konkurencji.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(13)</NO.P><TXT>Niniejsza dyrektywa powinna ograniczać się jedynie do płatności dokonywanych jako wynagrodzenia w transakcjach handlowych i nie [powinna] obejmować transakcji z udziałem konsumentów, spłaty odsetek powiązanych z innymi płatnościami, np. płatności wynikających z prawa czekowego i wekslowego, [płatności w formie] odszkodowa[ń], łącznie z płatnościami towarzystw ubezpieczeniowych.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><?PAGE NO="3"?><CONSID><NP><NO.P>(16)</NO.P><TXT>Opóźnienia w płatnościach stanowią naruszenie postanowień umowy, która była korzystna finansowo dla dłużników w większości państw członkowskich, poprzez niskie odsetki za zwłokę w płatności i/lub powolne procedury ściągania należności. Konieczna jest więc znacząca zmiana, która także przewidywałaby rekompensatę powstałych u wierzycieli kosztów, w celu zatrzymania tej tendencji i zapewnienia sytuacji, w której skutki opóźnień w płatnościach powstrzymują przed przekraczaniem terminów płatności.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(19)</NO.P><TXT>Niniejsza dyrektywa powinna zakazywać nadużywania swobody zawierania umów na niekorzyść wierzyciela […].</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(20)</NO.P><TXT>Skutki opóźnień w płatnościach mogą działać odstraszająco jedynie wtedy, gdy są powiązane z procedurami ściągania należności, które są szybkie i skuteczne dla wierzyciela. Procedury te powinny przysługiwać wszystkim wierzycielom prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium [Unii Europejskiej], zgodnie z zasad[ą] niedyskryminacji zawart[ą] w art. 12 [WE].</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(22)</NO.P><TXT>Niniejsza dyrektywa ma regulować wszystkie transakcje handlowe, niezależnie od tego, czy mają one miejsce między prywatnymi a państwowymi przedsiębiorstwami [między przedsiębiorstwami prywatnymi lub publicznymi], czy między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, uwzględniając fakt, że te ostatnie świadczą znaczne płatności na rzecz przedsiębiorstw. Niniejsza dyrektywa powinna również regulować wszelkie transakcje handlowe między przedsiębiorcami a ich dostawcami i podwykonawcami<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 1 owej dyrektywy przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wszelkich należności, które stanowią wynagrodzenie w transakcjach handlowych<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 2 wspomnianej dyrektywy, zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Definicje<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>Do celów niniejszej dyrektywy:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>transakcje handlowe<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00AB" ID="QE0009"/> oznaczają transakcje między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, które prowadzą do dostawy towarów lub świadczenia usług za zapłatą;</TXT><P><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>władza publiczna<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00AB" ID="QE0010"/> oznacza każdego publicznego zleceniodawcę lub podmiot zamawiający w rozumieniu dyrektywy dotyczącej [dyrektyw dotyczących] zamówień publicznych […];</P><P><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>przedsiębiorstwo<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00AB" ID="QE0011"/> oznacza każdą organizację działającą w ramach swojej niezależnej działalności gospodarczej lub zawodowej, nawet jeśli jest ona prowadzona przez jedną osobę;</P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</P></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 6 dyrektywy 2000/35, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Transpozycja<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>, stanowił w ust. 1 i 3:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do spełnienia wymogów niniejszej dyrektywy przed dniem <DATE ISO="20020808">8 sierpnia 2002 r.</DATE> i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="4"?><PARAG IDENTIFIER="006.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA><P>Przy transpozycji niniejszej dyrektywy państwa członkowskie mogą pominąć:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>długi, które są przedmiotem postępowania upadłościowego prowadzonego przeciw dłużnikowi;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>umowy, które zostały zawarte przed dniem <DATE ISO="20020808">8 sierpnia 2002 r.</DATE>; oraz</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>roszczenia o zapłatę odsetek mniejsze niż 5 EUR<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 2004/18/WE</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20040331">31 marca 2004 r.</DATE> w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="134" PAGE.FIRST="114" DATE.PUB="2004">Dz.U. 2004, L 134, s. 114</REF.DOC.OJ>), która uchyliła i zastąpiła ze skutkiem od dnia <DATE ISO="20060131">31 stycznia 2006 r.</DATE> dyrektywę Rady 92/50/EWG z dnia <DATE ISO="19920618">18 czerwca 1992 r.</DATE> dotyczącą koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="209" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 209, s. 1</REF.DOC.OJ>), z wyjątkiem jej art. 41, a także dyrektywę Rady 93/36/EWG z dnia <DATE ISO="19930614">14 czerwca 1993 r.</DATE> dotyczącą koordynacji procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="199" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1993">Dz.U. 1993, L 199, s. 1</REF.DOC.OJ>) i dyrektywę Rady 93/37/EWG z dnia <DATE ISO="19930614">14 czerwca 1993 r.</DATE> dotyczącą koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="199" PAGE.FIRST="54" DATE.PUB="1993">Dz.U. 1993, L 199, s. 54</REF.DOC.OJ>), sama została uchylona i zastąpiona ze skutkiem od dnia <DATE ISO="20160418">18 kwietnia 2016 r.</DATE> dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia <DATE ISO="20140226">26 lutego 2014 r.</DATE> w sprawie udzielania zamówień publicznych, uchylającą dyrektywę 2004/18/WE (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="094" PAGE.FIRST="65" DATE.PUB="2014">Dz.U. 2014, L 94, s. 65</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Artykuł 1 dyrektywy 2004/18, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>Definicje<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>, przewidywał w ust. 2, 8 i 9:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="001.002"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>2.</NO.PARAG><ALINEA><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>Zamówienia publiczne<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00AB" ID="QE0016"/> oznaczają umowy o charakterze odpłatnym zawierane na piśmie pomiędzy jedną lub więcej instytucjami zamawiającymi a jednym lub więcej wykonawcami [pomiędzy instytucją zamawiającą lub większą ich liczbą a jednym wykonawcą lub większą ich liczbą], których przedmiotem jest wykonanie robót budowlanych, dostawa produktów lub świadczenie usług w rozumieniu niniejszej dyrektywy.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>Zamówienia publiczne na roboty budowlane<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00AB" ID="QE0017"/> oznaczają zamówienia publiczne, których przedmiotem jest albo wykonanie, albo zarówno zaprojektowanie, jak i wykonanie robót budowlanych związanych z jedną z działalności określonych w załączniku I lub obiektu budowlanego, albo realizacja, za pomocą dowolnych środków, obiektu budowlanego odpowiadającego wymogom określonym przez instytucję zamawiającą. <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>Obiekt budowlany<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00AB" ID="QE0018"/> oznacza wynik całości robót budowlanych w zakresie budownictwa lub inżynierii lądowej i wodnej, który może samoistnie spełniać funkcję gospodarczą lub techniczną.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>Zamówienia publiczne na dostawy<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00AB" ID="QE0019"/> oznaczają zamówienia publiczne, inne niż określone w lit. b), których przedmiotem jest kupno, dzierżawa, najem lub leasing, z opcją lub bez opcji wykupu produktów.</TXT><P>[…]</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>Zamówienia publiczne na usługi<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00AB" ID="QE0020"/> oznaczają zamówienia publiczne, inne niż zamówienia na roboty budowlane lub dostawy, których przedmiotem jest świadczenie usług, o których mowa w załączniku II.</TXT><P>[…]</P></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.008"><NO.PARAG>8.</NO.PARAG><ALINEA>[…]</ALINEA><?PAGE NO="5"?><ALINEA>Termin <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>wykonawca<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00AB" ID="QE0021"/> obejmuje w równym stopniu pojęcia przedsiębiorcy budowlanego, dostawcy i usługodawcy. Stosowany jest on jedynie w celu uproszczenia tekstu.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.009"><NO.PARAG>9.</NO.PARAG><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>Instytucje zamawiające<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00AB" ID="QE0022"/> oznaczają państwo, jednostki samorządu terytorialnego, podmioty prawa publicznego, związki złożone z jednej lub wielu takich jednostek lub z jednego lub wielu podmiotów prawa publicznego.</P><P><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>Podmiot prawa publicznego<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00AB" ID="QE0023"/> oznacza każdy podmiot:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>ustanowiony w szczególnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>posiadający osobowość prawną; oraz</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>finansowany w przeważającej części przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego lub inne podmioty prawa publicznego; albo taki, którego zarząd podlega nadzorowi ze strony tych podmiotów; albo taki, w którym ponad połowa członków organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego została wyznaczona przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego lub inne podmioty prawa publicznego.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Wykaz działalności, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2004/18, zawarty w załączniku I do tej dyrektywy, wymieniał między innymi roboty budowlane w zakresie wznoszenia kompletnych obiektów budowlanych lub ich części oraz roboty w zakresie inżynierii lądowej i wodnej.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 2011/7</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Artykuł 12 dyrektywy 2011/7 wymagał w ust. 1, aby państwa członkowskie dokonały jej transpozycji najpóźniej w dniu <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE>, a w ust. 4 przyznawał im możliwość wykluczenia przy transpozycji umów zawartych przed tą datą.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 13 akapit pierwszy tej dyrektywy:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>Dyrektywa [2000/35] traci moc ze skutkiem od dnia <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE>, bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich dotyczących terminów jej transpozycji do prawa krajowego i rozpoczęcia jej stosowania. Ma jednak nadal zastosowanie do umów zawartych przed tą datą, do których niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania zgodnie z art. 12 ust. 4<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo włoskie</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dekret ustawodawczy nr 231</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Decreto legislativo n. 231 – Attuazione della direttiva 2000/35/CE relativa alla lotta contro i ritardi di pagamento nelle transazioni commerciali (dekret ustawodawczy nr 231/2002 dotyczący wdrożenia dyrektywy 2000/35/WE w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych) z dnia <DATE ISO="20021009">9 października 2002 r.</DATE> (GURI nr 249 z dnia <DATE ISO="20021023">23 października 2002 r.</DATE>) (zwany dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>dekretem ustawodawczym nr 231<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>) dokonał transpozycji dyrektywy 2000/35 do włoskiego porządku prawnego.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Artykuł 1 owego dekretu ustawodawczego przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>Przepisy niniejszego dekretu mają zastosowanie do wszelkich należności, które stanowią wynagrodzenie w transakcjach handlowych<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Artykuł 2 wspomnianego dekretu ustawodawczego, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>Definicje<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>, stanowi w ust. 1:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>Do celów niniejszego dekretu:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>transakcja handlowa<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00AB" ID="QE0029"/> oznacza każdą transakcję, bez względu na jej nazwę, między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, która prowadzi, wyłącznie lub głównie, do dostawy towarów lub świadczenia usług za zapłatą;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>władza publiczna<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00AB" ID="QE0030"/> oznacza organy administracji państwowej, regiony, prowincje autonomiczne Trydentu i Bolzano, jednostki samorządu terytorialnego i związki między nimi, podmioty publiczne o charakterze niegospodarczym, każdy inny podmiot posiadający osobowość prawną, ustanowiony w celu zaspokajania szczególnych potrzeb w interesie ogólnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, którego działalność jest finansowana w przeważającej części przez państwo, regiony, jednostki samorządu terytorialnego, inne podmioty publiczne lub podmioty prawa publicznego bądź którego zarząd podlega nadzorowi ze strony tych ostatnich, bądź w którym co najmniej połowa członków organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego została wyznaczona przez owe podmioty publiczne<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Artykuł 11 ust. 1 wspomnianego dekretu ustawodawczego stanowi, że jego przepisy nie mają zastosowania do umów zawartych przed dniem <DATE ISO="20020808">8 sierpnia 2002 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dekret ustawodawczy nr 163</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Decreto legislativo n. 163 – Codice dei contratti pubblici relativi a lavori, servizi e forniture in attuazione delle direttive 2004/17/CE e 2004/18/CE (dekret ustawodawczy nr 163 ustanawiający kodeks zamówień publicznych na roboty budowlane, usługi i dostawy, dokonujący transpozycji dyrektyw 2004/17/WE i 2004/18/WE) z dnia <DATE ISO="20060412">12 kwietnia 2006 r.</DATE> (dodatek zwyczajny do GURI nr 100 z dnia <DATE ISO="20060502">2 maja 2006 r.</DATE>) (zwany dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>dekretem ustawodawczym nr 163<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/>) definiuje w art. 3 ust. 3 pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>umów<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>zamówień publicznych<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/> jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>zamówienia lub umowy koncesji, których przedmiotem jest nabycie usług lub dostaw bądź realizacja obiektów lub robót budowlanych, wdrażane przez instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dekret ustawodawczy nr 192</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Decreto legislativo n. 192 – Modifiche al decreto legislativo 9 ottobre 2002, n. 231, per l’integrale recepimento della direttiva 2011/7/UE relativa alla lotta contro i ritardi di pagamento nelle transazioni commerciali, a norma dell’articolo 10, comma 1, della legge 11 novembre 2011, n. 180 (dekret ustawodawczy nr 192 zmieniający dekret ustawodawczy nr 231 z dnia <DATE ISO="20021009">9 października 2002 r.</DATE> w celu pełnej transpozycji dyrektywy 2011/7/UE w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych, stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy nr 180 z dnia <DATE ISO="20111111">11 listopada 2011 r.</DATE>) z dnia <DATE ISO="20121109">9 listopada 2012 r.</DATE> (GURI nr 267 z dnia <DATE ISO="20121115">15 listopada 2012 r.</DATE>) (zwany dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0035" ID="QS0035"/>dekretem ustawodawczym nr 192<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/>) dokonał transpozycji dyrektywy 2011/7 do włoskiego porządku prawnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Dekret ustawodawczy nr 192 zasadniczo nie wprowadził zmian w definicji pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0036" ID="QS0036"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/>, zawartej w art. 2 ust. 1 lit. a) dekretu ustawodawczego nr 231 w jego pierwotnym brzmieniu.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Natomiast art. 2 ust. 1 lit. b) dekretu ustawodawczego nr 231 w brzmieniu nadanym mu przez dekret ustawodawczy nr 192 (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0037" ID="QS0037"/>zmienionym dekretem ustawodawczym nr 231<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/>) definiuje obecnie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0038" ID="QS0038"/>władzę publiczną<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0039" ID="QS0039"/>organy administracji, o których mowa w art. 3 ust. 25 dekretu ustawodawczego [nr 163], oraz każdy inny podmiot wykonujący działalność, w odniesieniu do której ma on obowiązek przestrzegania przepisów przewidzianych w dekrecie ustawodawczym [nr 163]<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 3 dekretu ustawodawczego nr 192 jego przepisy stosuje się do transakcji zawieranych od dnia <DATE ISO="20130101">1 stycznia 2013 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ustawa nr 161</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>W następstwie wszczęcia przez Komisję Europejską przeciwko Republice Włoskiej postępowania EU PILOT (5216/13/ENTR.1) ustawodawca włoski przyjął legge n. 161 – Disposizioni per l’adempimento degli obblighi derivanti dall’appartenenza dell’Italia all’Unione europea – Legge europea 2013‑bis (ustawę nr 161 wprowadzającą przepisy mające na celu wypełnienie zobowiązań wynikających z członkostwa Włoch w Unii Europejskiej – ustawę europejską 2013 bis) z dnia <DATE ISO="20141030">30 października 2014 r.</DATE> (dodatek zwyczajny do GURI nr 261 z dnia <DATE ISO="20141110">10 listopada 2014 r.</DATE>) (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0040" ID="QS0040"/>ustawą nr 161<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Artykuł 24 owej ustawy stanowi w ust. 1:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0041" ID="QS0041"/>Artykuł 2 ust. 1 lit. a) dekretu ustawodawczego [nr 231], zastąpiony przez art. 1 ust. 1 lit. b) dekretu ustawodawczego [nr 192], należy interpretować w ten sposób, że transakcje handlowe, których dotyczy, obejmują również umowy, o których mowa w art. 3 ust. 3 dekretu ustawodawczego [nr 163]<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Okoliczności faktyczne w postępowaniu głównym i pytanie prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20100429">29 kwietnia 2010 r.</DATE> ASL i Techbau zawarli umowę w sprawie zamówienia publicznego o wartości <FT TYPE="DECIMAL">7487719,49</FT> EUR, którego przedmiotem była dostawa i montaż <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0042" ID="QS0042"/>pod klucz<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/> bloku operacyjnego z wykorzystaniem prefabrykowanego systemu modułowego dla Ospedale Santo Spirito di Casale Monferrato (szpitala Świętego Ducha w Casale Monferrato, Włochy). Zamówienie obejmowało sześć sal operacyjnych wyposażonych w dodatkowe przestrzenie i korytarze komunikacyjne, a także wykonanie wszelkich prac inżynieryjnych oraz prac w zakresie niezbędnych instalacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Choć specyfikacja warunków zamówienia załączona do umowy przewidywała 90‑dniowy termin zapłaty liczony od dnia otrzymania faktury, z postanowienia odsyłającego wynika, że ASL wypłacił kwotę wynagrodzenia określonego w umowie z poważnymi opóźnieniami, w związku z czym Techbau wystąpił do sądu odsyłającego o zasądzenie na jego rzecz od ASL odsetek za zwłokę w wysokości <FT TYPE="DECIMAL">197008,65</FT> EUR, obliczonej według stopy określonej w dekrecie ustawodawczym nr 231.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>ASL kwestionuje istnienie tego długu, podnosząc, że ze względu na to, iż zamówienie rozpatrywane w postępowaniu głównym stanowi umowę o dzieło, której przedmiotem jest realizacja obiektu budowlanego o charakterze publicznym, nie jest ono objęte pojęciem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0043" ID="QS0043"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/> w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dekretu ustawodawczego nr 231 i w związku z tym nie wchodzi w zakres stosowania owego dekretu ustawodawczego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W tym względzie sąd odsyłający, na podstawie analizy specyfikacji warunków zamówienia załączonej do umowy rozpatrywanej w postępowaniu głównym, uważa, że umowa ta jest umową o dzieło, a nie umową dostawy, ponieważ interes instytucji zamawiającej we wzniesieniu obiektu budowlanego jest przeważający w stosunku do jego wyposażenia.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Wskazuje on, że w prawie włoskim umowę o dzieło, której przedmiotem jest realizacja obiektu budowlanego – ze względu na konieczność jej odróżnienia od umowy, której przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług – należy wyłączyć z zakresu pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0044" ID="QS0044"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dekretu ustawodawczego nr 231 zgodnie z jego wykładnią przyjętą w orzecznictwie krajowym, w związku z czym umowa ta nie wchodzi w zakres stosowania owego dekretu ustawodawczego. W rezultacie skutki opóźnienia w płatnościach w dziedzinie zamówień publicznych na roboty budowlane regulują nie przepisy dekretu ustawodawczego nr 231, lecz mniej korzystne dla wierzycieli przepisy dekretu ustawodawczego nr 163 i przepisy przyjęte w celu jego wykonania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Sąd odsyłający wyraża jednak wątpliwości co do tego stanowiska, ponieważ sprowadza się ono do dokonywania wykładni terminów <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0045" ID="QS0045"/>dostawy towarów<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0046" ID="QS0046"/>świadczenia usług<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/>, zawartych w podanej w art. 2 ust. 1 lit. a) dekretu ustawodawczego nr 231 definicji pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0047" ID="QS0047"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/>, bez uwzględnienia znaczenia, jakie owe terminy mają w porządku prawnym Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W tym kontekście sąd odsyłający zauważa, że prawdą jest, iż zgodnie z zawartą w ustawie nr 161 wykładnią autentyczną art. 2 ust. 1 lit. a) zmienionego dekretu ustawodawczego nr 231 pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0048" ID="QS0048"/>transakcji handlowych<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="201D" ID="QE0048"/>, o którym mowa w tym przepisie, obejmuje obecnie również zamówienia, których przedmiotem jest realizacja obiektów lub robót budowlanych, a także zaprojektowanie i wykonanie publicznych robót budowlanych i inżynieryjnych. Sąd ten uważa jednak, że z ustawy nr 161, która nie zawiera przepisów przejściowych, nie wynika jasno, że skutkiem owej wykładni autentycznej jest włączenie do zakresu pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0049" ID="QS0049"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="201D" ID="QE0049"/> w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dekretu ustawodawczego nr 231, a tym samym do zakresu jego stosowania, umowy o dzieło, której przedmiotem jest realizacja obiektu budowlanego o charakterze publicznym, zawartej przed wejściem w życie w dniu <DATE ISO="20130101">1 stycznia 2013 r.</DATE> dekretu ustawodawczego nr 192.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Wobec tego sąd odsyłający uważa, że w celu rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym należy ustalić, czy pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0050" ID="QS0050"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="201D" ID="QE0050"/>, o którym mowa w art. 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/35, transponowane do prawa włoskiego w art. 2 ust. 1 lit. a) dekretu ustawodawczego nr 231, obejmuje umowę taką jak rozpatrywana w postępowaniu głównym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Tribunale ordinario di Torino (sąd powszechny w Turynie, Włochy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0051" ID="QS0051"/>Czy art. 2 pkt 1 dyrektywy [2000/35] stoi na przeszkodzie przepisowi krajowemu takiemu jak art. 2 ust. 1 lit. a) dekretu ustawodawczego [nr 231], który wyłącza z pojęcia <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0052" ID="QS0052"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00AB" ID="QE0052"/> – rozumianej jako umowa, <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0053" ID="QS0053"/>która prowadzi, wyłącznie lub głównie, do dostawy towarów lub świadczenia usług za zapłatą<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00AB" ID="QE0053"/> – a tym samym ze swego zakresu stosowania umowę o dzieło, której przedmiotem jest realizacja obiektu budowlanego (<HT TYPE="ITALIC">contratto d’appalto d’opera</HT>), bez względu na to, czy ma ona charakter publiczny, czy prywatny, w szczególności umowę zamówienia publicznego na roboty budowlane w rozumieniu dyrektywy [2004/18]?<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Postawione pytanie należy rozumieć jako zmierzające w istocie do ustalenia, czy art. 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/35 należy interpretować w ten sposób, że zamówienie publiczne na roboty budowlane stanowi transakcję handlową w rozumieniu tego przepisu, a zatem wchodzi w przedmiotowy zakres stosowania tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>W tym względzie trzeba na wstępie zauważyć, że Republika Włoska skorzystała z przyznanej państwom członkowskim w art. 12 ust. 4 dyrektywy 2011/7 możliwości wykluczenia przy transpozycji tej dyrektywy umów zawartych przed dniem <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE> Jak bowiem wynika z pkt 21 niniejszego<?PAGE NO="9"?> wyroku, w art. 3 dekretu ustawodawczego nr 192 przyjęto, że ów dekret, który dokonał transpozycji wspomnianej dyrektywy do włoskiego porządku prawnego, ma zastosowanie do transakcji zawieranych od dnia <DATE ISO="20130101">1 stycznia 2013 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie umowa rozpatrywana w postępowaniu głównym, zawarta w dniu <DATE ISO="20100429">29 kwietnia 2010 r.</DATE>, jest objęta zakresem stosowania ratione temporis dyrektywy 2000/35, która na podstawie art. 13 dyrektywy 2011/7 – z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2000/35 – znajduje zastosowanie do umów zawartych przed dniem <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Należy ponadto uściślić, że okoliczności faktyczne w postępowaniu głównym dotyczą wykonania z opóźnieniem przez ASL zobowiązania do zapłaty przewidzianego w umowie o dzieło zawartej z Techbau, której przedmiotem była realizacja obiektu budowlanego o charakterze publicznym. Z postanowienia odsyłającego wynika, że owa umowa o odpłatnym charakterze, przy której zawieraniu ASL występował jako instytucja zamawiająca, a Techbau jako oferent, któremu udzielono zamówienia, a zatem jako wykonawca, wchodzi w zakres pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0054" ID="QS0054"/>zamówień publicznych<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="201D" ID="QE0054"/>, a w szczególności pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0055" ID="QS0055"/>zamówień publicznych na roboty budowlane<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="201D" ID="QE0055"/>, o których mowa w dyrektywie 2004/18. Artykuł 1 ust. 2 lit. a) i b) owej dyrektywy definiuje te pojęcia jako, odpowiednio, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0056" ID="QS0056"/>umowy o charakterze odpłatnym zawierane na piśmie pomiędzy jedną lub więcej instytucjami zamawiającymi a jednym lub więcej wykonawcami [pomiędzy instytucją zamawiającą lub większą ich liczbą a jednym wykonawcą lub większą ich liczbą], których przedmiotem jest wykonanie robót budowlanych, dostawa produktów lub świadczenie usług w rozumieniu [tej] dyrektywy<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="201D" ID="QE0056"/>, oraz <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0057" ID="QS0057"/>zamówienia publiczne, których przedmiotem jest albo wykonanie, albo zarówno zaprojektowanie, jak i wykonanie robót budowlanych, związanych z jedną z działalności określonych w załączniku I lub obiektu budowlanego, albo realizacja, za pomocą dowolnych środków, obiektu budowlanego odpowiadającego wymogom określonym przez instytucję zamawiającą<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="201D" ID="QE0057"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0058" ID="QS0058"/>transakcji handlowych<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="201D" ID="QE0058"/> w rozumieniu dyrektywy 2000/35, jej art. 2 pkt 1 akapit pierwszy definiuje je jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0059" ID="QS0059"/>transakcje między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, które prowadzą do dostawy towarów lub świadczenia usług za zapłatą<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="201D" ID="QE0059"/>, nie wymieniając wprost zamówień publicznych na roboty budowlane ani, ogólniej, realizacji obiektów lub robót budowlanych i nie definiując pojęć <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0060" ID="QS0060"/>dostawy towarów<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="201D" ID="QE0060"/> ani <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0061" ID="QS0061"/>świadczenia usług<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="201D" ID="QE0061"/>, o których mowa w tym przepisie [zob. analogicznie, odnośnie do wykładni art. 2 pkt 1 dyrektywy 2011/7, wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200709">9 lipca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>RL (Dyrektywa dotycząca zwalczania opóźnień w płatnościach)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑199/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:548">EU:C:2020:548</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Ze względu na to, że art. 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/35 nie zawiera ponadto żadnego wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich do celów ustalenia jego znaczenia i zakresu, przepis ten powinien zwykle w całej Unii być przedmiotem autonomicznej i jednolitej wykładni. Wykładni takiej należy dokonywać z uwzględnieniem zarówno brzmienia tego przepisu, kontekstu, w jaki przepis ten się wpisuje, jak i jego celów [zob. analogicznie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200709">9 lipca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>RL (Dyrektywa dotycząca zwalczania opóźnień w płatnościach)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑199/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:548">EU:C:2020:548</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>], a także, w stosownych przypadkach, jego genezy (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181210">10 grudnia 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Wightman i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑621/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:999">EU:C:2018:999</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Co się tyczy, w pierwszej kolejności, brzmienia art. 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/35, przepis ten ustanawia dwie przesłanki warunkujące objęcie danej transakcji pojęciem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0062" ID="QS0062"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="201D" ID="QE0062"/>, o którym w tym przepisie mowa. Transakcja musi, po pierwsze, zostać dokonana między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, i po drugie, prowadzić do dostawy towarów lub świadczenia usług za zapłatą [zob. analogicznie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200709">9 lipca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>RL (Dyrektywa dotycząca zwalczania opóźnień w płatnościach)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑199/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:548">EU:C:2020:548</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o pierwszą przesłankę, której wykładnia nie wywołuje wątpliwości sądu odsyłającego, wystarczy przypomnieć, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0063" ID="QS0063"/>władzy publicznej<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="201D" ID="QE0063"/> zdefiniowano w art. 2 pkt 1 akapit drugi dyrektywy 2000/35 jako obejmujące <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0064" ID="QS0064"/>każdego publicznego zleceniodawcę lub podmiot zamawiający<?PAGE NO="10"?> w rozumieniu dyrektywy dotyczącej [dyrektyw dotyczących] zamówień publicznych<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="201D" ID="QE0064"/>, a pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0065" ID="QS0065"/>przedsiębiorstwa<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="201D" ID="QE0065"/> zdefiniowano w art. 2 pkt 1 akapit trzeci tej dyrektywy jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0066" ID="QS0066"/>każdą organizację działającą w ramach swojej niezależnej działalności gospodarczej lub zawodowej, nawet jeśli jest ona prowadzona przez jedną osobę<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="201D" ID="QE0066"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o drugą przesłankę, wspomnianą w pkt 39 niniejszego wyroku, zgodnie z którą dana transakcja musi <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0067" ID="QS0067"/>prowadz[ić] do dostawy towarów lub świadczenia usług za zapłatą<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="201D" ID="QE0067"/>, należy zauważyć, że dyrektywa 2000/35, zgodnie z jej art. 1 w związku z motywami 13 i 22 tej dyrektywy, ma zastosowanie do wszelkich płatności dokonywanych tytułem wynagrodzenia w transakcjach handlowych, w tym w transakcjach między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, z wyłączeniem transakcji z udziałem konsumentów oraz płatności innego rodzaju na gruncie art. 6 ust. 3 owej dyrektywy. Ze względu zaś na to, że transakcje dotyczące zamówień publicznych na roboty budowlane nie należą do dziedzin objętych tym ostatnim przepisem, nie mogą one zostać wyłączone z przedmiotowego zakresu stosowania wspomnianej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>W tym kontekście Trybunał zauważył już, że art. 1 dyrektywy 2000/35 w związku z jej art. 2 pkt 1 akapit pierwszy nadaje owej dyrektywie bardzo szeroki zakres stosowania (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191128">28 listopada 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>KROL</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑722/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1028">EU:C:2019:1028</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Wobec tego zamówienie publiczne na roboty budowlane w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2004/18 nie jest wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy 2000/35, określonego w jej art. 2 pkt 1 akapit pierwszy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Ponadto użycie w tym ostatnim przepisie wyrażenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0068" ID="QS0068"/>któr[a] prowadz[i] do<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="201D" ID="QE0068"/> w celu opisania związku, jaki musi istnieć pomiędzy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0069" ID="QS0069"/>transakcją<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="201D" ID="QE0069"/> z jednej strony a <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0070" ID="QS0070"/>dostawą towarów<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="201D" ID="QE0070"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0071" ID="QS0071"/>świadczeniem usług<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="201D" ID="QE0071"/> z drugiej strony, wskazuje na to, że transakcja, której przedmiotem nie jest dostawa towarów ani świadczenie usług, może być jednak objęta pojęciem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0072" ID="QS0072"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="201D" ID="QE0072"/> w rozumieniu tego przepisu, jeżeli transakcja tego rodzaju rzeczywiście prowadzi do takiej dostawy lub takiego świadczenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>W szczególności choć przedmiotem zamówienia publicznego na roboty budowlane jest realizacja obiektu budowlanego lub robót budowlanych, nie wyklucza to konkretyzacji zobowiązań zaciągniętych przez wykonawcę wobec instytucji zamawiającej w ramach tej umowy, tak jak w niniejszej sprawie, w drodze świadczenia usług, takich jak opracowanie projektu określonego w zaproszeniu do składania ofert lub dokonanie formalności administracyjnych, czy też w drodze dostawy towarów, takiej jak dostawa materiałów w celu realizacji obiektu budowlanego rozpatrywanego w postępowaniu głównym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>W związku z tym samo brzmienie art. 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/35 przemawia za interpretowaniem tego przepisu w ten sposób, że zamówienie publiczne na roboty budowlane może być objęte pojęciem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0073" ID="QS0073"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="201D" ID="QE0073"/> w rozumieniu wspomnianego przepisu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>W drugiej kolejności kontekst, w jaki wpisuje się ów przepis, potwierdza taką wykładnię. Należy zauważyć w tym względzie, że zawarte w nim pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0074" ID="QS0074"/>władz publicznych<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="201D" ID="QE0074"/> zdefiniowano w art. 2 pkt 1 akapit drugi dyrektywy 2000/35 jako obejmujące <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0075" ID="QS0075"/>każdego publicznego zleceniodawcę lub podmiot zamawiający w rozumieniu dyrektywy dotyczącej [dyrektyw dotyczących] zamówień publicznych<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="201D" ID="QE0075"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Otóż wyraźne odwołanie do pojęcia odpowiadającego pojęciu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0076" ID="QS0076"/>instytucji zamawiających<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="201D" ID="QE0076"/>, którym posługuje się w szczególności art. 1 ust. 9 dyrektywy 2004/18, byłoby pozbawione skuteczności (effet utile), gdyby zamówienia publiczne na roboty budowlane udzielane przez owe instytucje, podlegające zasadom i procedurom przewidzianym we wspomnianych dyrektywach, nie wchodziły w zakres pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0077" ID="QS0077"/>transakcji handlowej<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="201D" ID="QE0077"/> w rozumieniu art. 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/35 i tym samym nie były objęte przedmiotowym zakresem stosowania tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Co więcej, o ile dyrektywa 2004/18 dokonuje opartego na przedmiocie zamówienia rozróżnienia między zamówieniami publicznymi na roboty budowlane, zamówieniami na dostawy i zamówieniami na usługi, o tyle nie wydaje się, by dyrektywa 2000/35, w braku jakiegokolwiek wskazania w tym zakresie, opierała się na takim rozróżnieniu, czego skutkiem byłoby wyłączenie zamówień publicznych na roboty budowlane z zakresu pojęć <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0078" ID="QS0078"/>dostawy towarów<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="201D" ID="QE0078"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0079" ID="QS0079"/>świadczenia usług<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="201D" ID="QE0079"/>, o których mowa w art. 2 pkt 1 akapit pierwszy tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Ponadto, ze względu na to, że dyrektywa 2000/35, przyjęta na podstawie art. 95 WE (obecnie art. 114 TFUE), wpisuje się w ramy zbliżania ustawodawstw państw członkowskich, którego celem jest ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego, na potrzeby wykładni tej dyrektywy można wziąć pod uwagę pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0080" ID="QS0080"/>towarów<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="201D" ID="QE0080"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0081" ID="QS0081"/>usług<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="201D" ID="QE0081"/> w rozumieniu postanowień traktatu FUE dotyczących swobodnego przepływu towarów i usług, a także orzecznictwo Trybunału interpretujące te podstawowe swobody [zob. analogicznie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200709">9 lipca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>RL (Dyrektywa dotycząca zwalczania opóźnień w płatnościach)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑199/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:548">EU:C:2020:548</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Z orzecznictwa Trybunału wynika, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0082" ID="QS0082"/>towary<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="201D" ID="QE0082"/> w rozumieniu art. 28 ust. 1 TFUE oznaczają produkty, których wartość może być wyrażona w pieniądzach i które mogą jako takie stanowić przedmiot transakcji handlowych (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180123">23 stycznia 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Buhagiar i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑267/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:26">EU:C:2018:26</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0067">67</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Jeśli chodzi o pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0083" ID="QS0083"/>usług<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="201D" ID="QE0083"/>, art. 57 TFUE w akapicie pierwszym definiuje je jako świadczenia wykonywane zwykle za wynagrodzeniem w zakresie, w jakim nie są objęte postanowieniami o swobodnym przepływie towarów, kapitału i osób, a w akapicie drugim wymienia tytułem przykładu pewne rodzaje działalności, które są objęte zakresem tego pojęcia, a wśród nich – działalność o charakterze handlowym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>W świetle wskazanych w poprzednim punkcie wyroku definicji, jakimi traktat FUE posługuje się w zakresie podstawowych swobód, oraz dotyczącego ich orzecznictwa nie ulega zatem wątpliwości, że umowa o dzieło, której przedmiotem jest realizacja obiektu budowlanego lub robót budowlanych w ogólności oraz zamówienie publiczne na roboty budowlane w szczególności, wiążą się z dostawą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0084" ID="QS0084"/>towarów<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="201D" ID="QE0084"/> lub świadczeniem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0085" ID="QS0085"/>usług<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="201D" ID="QE0085"/> w rozumieniu art. 28 i 57 TFUE. Z tego względu zamówienie publiczne na roboty budowlane może prowadzić do dostawy towarów lub świadczenia usług w rozumieniu art. 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/35.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Co się tyczy, w trzeciej kolejności, celu dyrektywy 2000/35, należy przypomnieć, że zmierza ona, jak na to wskazują jej motywy 9, 10 i 20, do zharmonizowania skutków opóźnień w płatnościach, by nadać im skutek odstraszający, tak by transakcje handlowe na całym obszarze rynku wewnętrznego nie doznawały przeszkód (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191128">28 listopada 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>KROL</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑722/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1028">EU:C:2019:1028</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Tymczasem wyłączenie niebagatelnej części transakcji handlowych, a mianowicie transakcji dotyczących zamówień publicznych na roboty budowlane, z przewidzianych w dyrektywie 2000/35 mechanizmów zwalczania opóźnień w płatnościach, po pierwsze, byłoby sprzeczne z celem tej dyrektywy wyrażonym w jej motywie 22, zgodnie z którym rzeczona dyrektywa ma regulować wszystkie transakcje handlowe, niezależnie od tego, czy mają one miejsce między przedsiębiorstwami prywatnymi lub publicznymi, czy między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi. Po drugie, takie wyłączenie siłą rzeczy skutkowałoby ograniczeniem skuteczności (effet utile) tych mechanizmów, w tym w odniesieniu do transakcji mogących przebiegać z udziałem podmiotów z różnych państw członkowskich.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Jest tak tym bardziej dlatego, że – jak w uwagach na piśmie podkreśliła Komisja – w dziedzinie zamówień publicznych na roboty budowlane opóźnienia w płatnościach mogą stwarzać znacznie poważniejsze problemy niż w innych dziedzinach ze względu na koszty ekonomiczne i ryzyko, jakie w związku z owymi zamówieniami ponoszą wykonawcy.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Co się tyczy, w czwartej kolejności, genezy dyrektywy 2000/35, należy zauważyć, że w uzasadnieniu wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych z dnia <DATE ISO="19980325">25 marca 1998 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="168" PAGE.FIRST="13" DATE.PUB="1998">Dz.U. 1998, C 168, s. 13</REF.DOC.OJ>), leżącego u źródła owej dyrektywy, Komisja zwróciła uwagę, po pierwsze, na brak równowagi umownej między znaczącą liczbą przedsiębiorstw a władzami publicznymi, w szczególności w niektórych sektorach, takich jak sektor budowlany, w wyniku którego warunki płatności mogą być owym przedsiębiorstwom narzucane bez rzeczywistej możliwości negocjowania ich przez owe przedsiębiorstwa, oraz po drugie, na konieczność uregulowania skutków opóźnień w płatnościach w publicznym sektorze budowlanym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>W świetle całości powyższych rozważań na postawione pytanie trzeba odpowiedzieć, iż art. 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/35 należy interpretować w ten sposób, że w rozumieniu tego przepisu zamówienie publiczne na roboty budowlane stanowi transakcję handlową, która prowadzi do dostawy towarów lub świadczenia usług, a zatem wchodzi ono w przedmiotowy zakres stosowania owej dyrektywy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (dziewiąta izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/35/WE z dnia <DATE ISO="20000629">29 czerwca 2000 r.</DATE> w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych należy interpretować w ten sposób, że w rozumieniu tego przepisu zamówienie publiczne na roboty budowlane stanowi transakcję handlową, która prowadzi do dostawy towarów lub świadczenia usług, a zatem wchodzi ono w przedmiotowy zakres stosowania owej dyrektywy.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>