158/8561985J01580014.00021492114954CJARREST VAN 30. 4. 1986 — ZAAK 158/85COMMISSIE / ITALIË<TI><P><HT TYPE="UC">Arrest van het Hof</HT></P><P><DATE ISO="19860430">30 april 1986</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Procesual: Italiaans.</P></NOTE></P></TI>

In zaak 158/85,

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door S. Fabro, lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, bâtiment Jean Monnet, Kirchberg,

verzoekster,tegen

Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door L. Ferrari Bravo, hoofd van de dienst Diplomatieke geschillen, bijgestaan door P. G. Ferri, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse Ambassade,

verweerster,

betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens het EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door niet binnen de gestelde termijn de nodige bepalingen vast te stellen voor het volgen van richtlijn nr. 81/177 van de Raad van 24 februari 1981 betreffende de harmonisatie van de procedures voor de uitvoer van communautaire goederen (PB 1981, L 83, biz. 40) en van richtlijn nr. 82/347 van de Commissie van 23 april 1982 tot vaststelling van een aantal uitvoeringsbepalingen van voornoemde richtlijn nr. 81/177 (PB 1982, L 156, biz. 1),

wijst

HET HOF VAN JUSTITIE,

samengesteld als volgt: Mackenzie Smart, president, T. Koopmans, K. Bahlmann, R. Joliét, kamerpresidenten, G. Bosco, C. Kakouris, T. F. O'Higgins, F. Schockweiler en G. C. Rodriguez Iglesias, rechters,

advocaatgeneraal: J. Mischo

griffier: D. Louterman, administrateur

gehoord de conclusie van de advocaatgeneraal ter terechtzitting van 6 maart 1986,

het navolgende

<TI><P>ARREST</P></TI>

(omissis)

<TI><P>In rechte</P></TI>1Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Hof op 24 mei 1985, heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen krachtens artikel 169 EEG-Verdrag beroep ingesteld strekkende tot vaststelling dat de Italiaanse Republiek de krachtens het EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door niet binnen de gestelde termijn de nodige bepalingen vast te stellen ter uitvoering van richtlijn nr. 81/177 van de Raad van 24 februari 1981 betreffende de harmonisatie van de procedures voor de uitvoer van communautaire goederen (PB 1981, L 83, biz. 40) en van richtlijn nr. 82/347 van de Commissie van 23 april 1982 tot vaststelling van een aantal uitvoeringsbepalingen van richtlijn nr. 81/177 (PB 1982, L 156, biz. 1).2Artikel 22 van richtlijn nr. 81/177 en artikel 16 van richtlijn nr. 82/347 bepalen, dat de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vaststellen om uiterlijk op 1 januari 1983 aan deze richtlijnen te voldoen, en dat zij de Commissie hiervan in kennis stellen.3Toen de Commissie ter zake geen enkel bericht van de Italiaanse regering ontving, heeft zij de procedure van artikel 169 ingeleid. Noch haar ingebrekestelling van 14 november 1983 noch haar met redenen omkleed advies van 7 februari 1985 werd door de Italiaanse autoriteiten beantwoord. Daarop heeft de Commissie op 24 mei 1985 het onderhavige beroep wegens niet-nakoming ingesteld.4De Italiaanse regering bestrijdt de door de Commissie gestelde feiten niet. Zij betoogt evenwel, dat voor een getrouwe en volledige tenuitvoerlegging van de betrokken richtlijnen een aantal maatregelen noodzakelijk zijn, waartoe enkele bepalingen van de gecoördineerde tekst der douanewetten moeten worden gewijzigd. Hiertoe zou bij decreet van de minister van Financiën van 14 juni 1985 een studiecommissie zijn ingesteld. De Italiaanse regering meent dat bij deze moeilijke taak ook rekening moet worden gehouden met de vernieuwingen die onlangs op dit gebied zijn ingevoerd bij decreet van de president van de Republiek nr. 254 van 8 mei 1985, waarbij uitvoering is gegeven aan richtlijn nr. 83/643 ter vereenvoudiging van de fysieke controle en de administratieve formaliteiten bij het goederenvervoer tussen Lid-Staten.5In repliek wijst de Commissie erop, dat de werkzaamheden voor herziening van de gecoördineerde tekst van de douanewetten niet eenvoudiger zullen worden door de niet-uitvoering van de richtlijn. Het feit dat onlangs een studiecommissie is ingesteld, zou aantonen dat het vraagstuk niet van de ene op de andere dag is op te lossen. Voorts zou aan het voorgaande niet afdoen de tenuitvoerlegging van richtlijn nr. 83/643, omdat deze niet precies hetzelfde onderwerp bestrijkt.6De Italiaanse regering heeft geen memorie van dupliek ingediend. Ter terechtzitting heeft zij verklaard, vastbesloten te zijn om de procedure ter uitvoering van de richtlijnen snel af te sluiten, maar zij kon die afsluiting nog niet bevestigen.7Er zij op gewezen, dat volgens vaste rechtspraak van het Hof een Lid-Staat zich niet ten exceptieve op bepalingen, praktijken of omstandigheden in zijn nationale rechtsorde kan beroepen ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van in richtlijnen voorgeschreven verplichtingen en termijnen.8Uit het voorgaande volgt dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen welke zijn voorzien in de richtlijnen nrs. 81/177 van de Raad van 24 februari 1981 en 82/347 van de Commissie van 23 april 1982, de krachtens het EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.<TI><P>Kosten</P></TI>9Ingevolge artikel 69, paragraaf 2, van het Reglement voor de procesvoering moet de in het ongelijk gestelde partij in de kosten worden verwezen. Aangezien verweerster in het ongelijk is gesteld, dient zij in de kosten te worden verwezen.

HET HOF VAN JUSTITIE,

rechtdoende, verklaart:

1)Door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen welke zijn voorzien in de richtlijnen nrs. 81/177 van de Raad van 24 februari 1981 betreffende de harmonisatie van de procedures voor de uitvoer van communautaire goederen (PB 1981, L 83, biz. 40) en 82/347 van de Commissie van 23 april 1982 tot vaststelling van een aantal uitvoeringsbepalingen van richtlijn nr. 81/177 (PB 1982, L 156, biz. 1), is de Italiaanse Republiek de krachtens het EEG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.2)De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten van de procedure.

Mackenzie Stuart

Koopmans

Bahlmann

Joliét

Bosco

Kakouris

O'Higgins

Schockweiler

Rodriguez Iglesias

Uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op 30 april 1986.

De griffier

P. Heim

De president

A. J. Mackenzie Stuart