<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑336/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0336</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:77">EU:C:2017:77</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>OPINIA E. TANCHEVA – SPRAWA C‑336/15</P><P>UNIONEN</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Evgeniego Tancheva</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20170201">1 lutego 2017 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: angielski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑336/15</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Unionen</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">przeciwko</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Almega Tjänsteförbunden</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">ISS Facility Services AB</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Arbetsdomstolen (sąd pracy, Szwecja)]</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Polityka społeczna</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2001/23/WE</KEYWORD><KEYWORD>Ochrona praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 3 ust. 1 i 3</KEYWORD><KEYWORD>Prawa o charakterze finansowym</KEYWORD><KEYWORD>Okresy zatrudnienia brane pod uwagę przy ustalaniu długości okresu wypowiedzenia</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>W 2005 r. dotychczasowy stosunek pracy BSA ze spółką Apoteket AB został zastąpiony – w następstwie jej przejęcia przez spółkę ISS Facility Services AB (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>drugim pozwanym<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>) – stosunkiem pracy z tą spółką. W latach 2008 i 2009 drugi pozwany wstąpił również w dotychczasowe stosunki pracy JAH, JH i BL z przedsiębiorstwem AstraZeneca AB. W 2011 r. drugi pozwany rozwiązał stosunki pracy z czterema wyżej wymienionymi pracownikami.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Pytanie, jakie pojawiło się w niniejszej sprawie, brzmi: czy art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 2001/23/WE (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>dyrektywą w sprawie przejęcia przedsiębiorstw<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Dyrektywa z dnia <DATE ISO="20010312">12 marca 2001 r.</DATE> w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="082" PAGE.FIRST="16" DATE.PUB="2001">Dz.U. 2001, L 82, s. 16</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> zobowiązuje drugiego pozwanego do uwzględnienia okresu zatrudnienia pracowników w zbywających przedsiębiorstwach AstraZeneca AB i Apoteket AB przy obliczaniu długości okresów wypowiedzenia czworga zainteresowanych pracowników, czy też ich okresy wypowiedzenia oblicza się, biorąc pod uwagę wyłącznie okres zatrudnienia w przedsiębiorstwie przejmującym, czyli u drugiego pozwanego?</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Kwestiom prawnym wymagającym rozstrzygnięcia w tej sprawie towarzyszą dodatkowe komplikacje. Czyniąc użytek z uznania pozostawionego państwom członkowskim w art. 3 ust. 3 zdanie drugie dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw, w prawie szwedzkim zobowiązano przejmujących, takich jak drugi pozwany, do przestrzegania postanowień układów zbiorowych pracy, którymi byli związani zbywający, przez okres jednego roku, licząc od daty przejęcia (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>wariant jednego roku<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>). Kiedy BSA, JAH, JH i BL otrzymali od drugiego pozwanego wypowiedzenia umów o pracę, okres ten dobiegł już końca. Przy czym z akt sprawy zdaje się wynikać, że układ zbiorowy pracy, który regulował stosunki między wyżej wymienionymi czterema pracownikami a drugim pozwanym, był w momencie przejęcia bądź przed przejęciem w trakcie negocjacji oraz zawierał identycznie brzmiące postanowienia<?PAGE NO="2"?> dotyczące uwzględniania okresu zatrudnienia przy obliczaniu długości okresu wypowiedzenia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Zgodnie z informacjami zawartymi w postanowieniu odsyłającym. Na rozprawie pełnomocnik pierwszego pozwanego stwierdził – bez wdawania się w szczegóły – że postanowienia różniły się nieco od siebie pod względem treści.</P></NOTE>. Czy zatem w zaistniałych okolicznościach zastosowanie na mocy prawa szwedzkiego wariantu jednego roku, o którym mowa w art. 3 ust. 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw, wpływa na interpretację art. 3 ust. 1?</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">A.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Prawo Unii</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Artykuł 3 zawarty jest w rozdziale II dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw, zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Ochrona praw pracowników<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>. Artykuł 3 ust. 1 i 3 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Prawa i obowiązki zbywającego wynikające z umowy o pracę lub stosunku pracy istniejącego w momencie przejęcia, przechodzą, w wyniku tego przejęcia, na przejmującego.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="003.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Po dokonaniu przejęcia przejmujący w dalszym ciągu przestrzega zasad i warunków ustanowionych we wszystkich układach zbiorowych, na takich samych zasadach, jakie stosowane były w ramach tych układów, w stosunku do zbywającego, do momentu rozwiązania lub wygaśnięcia układów zbiorowych lub do czasu wejścia w życie lub zastosowania innych układów zbiorowych.</ALINEA><ALINEA>Państwa członkowskie mogą ograniczyć okres przestrzegania tych zasad i warunków z zastrzeżeniem, że nie będzie on trwał krócej niż jeden rok.</ALINEA></PARAG><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">B.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Prawo szwedzkie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Zgodnie z postanowieniem odsyłającym § 6b lagen (1982:80) om anställningsskydd [ustawy (1982:80) o ochronie zatrudnienia, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>LAS<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>] został uchwalony w celu transpozycji do szwedzkiego porządku prawnego dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw. LAS stanowi między innymi, że w razie przejęcia przedsiębiorstwa, zakładu lub części zakładu pracodawcy przez innego pracodawcę prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę oraz warunki zatrudnienia obowiązujące w chwili przejęcia przechodzą na nowego pracodawcę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>W postanowieniu odsyłającym wskazano również, że art. 3 ust. 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw został transponowany do prawa szwedzkiego na mocy § 28 lagen (1976:580) om medbestämmande i arbetslivet [ustawy (1976:580) o uczestnictwie pracowników w podejmowaniu decyzji, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>MBL<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>]. MBL zawiera przepisy regulujące skutki przejęć przedsiębiorstw, o których mowa w § 6b LAS, dla układów zbiorowych pracy. Zgodnie z postanowieniem odsyłającym z przepisów MBL wynika, że w pierwszej kolejności przejmujący staje się związany mającymi zastosowanie częściami układu zbiorowego pracy, który wiązał zbywającego. Niemniej zgodnie z akapitem pierwszym zdanie drugie tego paragrafu powyższe nie znajduje zastosowania, jeżeli przejmujący jest już związany innym układem zbiorowym pracy, który może znaleźć zastosowanie do przejmowanych pracowników.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>W postanowieniu odsyłającym wskazano też, iż w takim przypadku akapit trzeci tego paragrafu przewiduje, że przejmujący ma jednakże obowiązek stosować przez rok od przejęcia warunki zatrudnienia określone w układzie zbiorowym pracy obowiązującym u poprzedniego pracodawcy. Zgodnie z tym przepisem warunki te należy stosować w taki sam sposób, jak zobowiązany był je stosować poprzedni pracodawca. Powyższe przepisy nie znajdują jednakowoż zastosowania, jeżeli układ zbiorowy pracy już nie obowiązuje lub jeżeli w odniesieniu do przejętych pracowników zaczął obowiązywać nowy układ zbiorowy pracy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Okoliczności faktyczne postępowania głównego i pytanie prejudycjalne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Szwedzki związek zawodowy Unionen (zwany dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>związkiem zawodowym wnoszącym powództwo<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>) wniósł powództwo do Arbetsdomstolen (sądu pracy, Szwecja), żądając zasądzenia od drugiego pozwanego odszkodowania na rzecz Unionen oraz BSA, JAH, JH i BL za szkodę wyrządzoną między innymi poprzez naruszenie art. 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Almega Tjänsteförbunden (zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>pierwszym pozwanym<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>) to organizacja pracodawców, której członkiem jest drugi pozwany. Zarówno pierwszy, jak i drugi pozwany podnoszą, że art. 3 ust. 1 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw nie zobowiązuje przejmujących do uwzględnienia długości okresu zatrudnienia u zbywających przy obliczaniu długości okresów wypowiedzenia; związek zawodowy wnoszący powództwo twierdzi z kolei, że taki obowiązek wynika z wymienionego artykułu. Pozwani powołują się także na art. 3 ust. 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw, jak również na okoliczność, że w chwili wręczenia BSA, JAH, JH i BL wypowiedzeń umów o pracę minął już ponad rok od daty wstąpienia przejmującego drugiego pozwanego w stosunki pracy tych pracowników, zatem nie jest on już związany warunkami układu zbiorowego, który wiązał zbywającego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>BSA, JAH, JH i BL są członkami związku zawodowego wnoszącego powództwo, zatrudnionymi u drugiego pozwanego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>BSA rozpoczęła pracę w Apoteket AB w 1997 r. W dniu <DATE ISO="20050509">9 maja 2005 r.</DATE> w jej stosunek pracy wstąpił drugi pozwany. BSA miała wówczas ukończone 49 lat, a jej okres zatrudnienia w Apoteket AB wynosił siedem lat<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Według informacji zawartych w uwagach na piśmie związku zawodowego wnoszącego powództwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20110727">27 lipca 2011 r.</DATE> drugi pozwany rozwiązał stosunek pracy z BSA z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia. W chwili otrzymania wypowiedzenia BSA miała 56 lat, a jej nieprzerwany okres zatrudnienia w Apoteket AB oraz u drugiego pozwanego wynosił łącznie ponad 10 lat, z czego u samego drugiego pozwanego było to tylko niewiele ponad sześć lat.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>JAH rozpoczął pracę w AstraZeneca AB w sierpniu 1969 r., a JH rozpoczął pracę w AstraZeneca AB w październiku 1972 r. W dniu <DATE ISO="20090501">1 maja 2009 r.</DATE> w ich stosunki pracy wstąpił drugi pozwany. W owym momencie JAH był zatrudniony w AstraZeneca AB od 39 lat, a JH od 36 lat<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Według informacji zawartych w uwagach na piśmie związku zawodowego wnoszącego powództwo.</P></NOTE>. Zarówno JAH, jak i JH mieli wówczas ukończone 55 lat.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Jego współpracownik, BL, rozpoczął pracę w AstraZeneca AB w marcu 1976 r. W dniu <DATE ISO="20080501">1 maja 2008 r.</DATE> w jego stosunek pracy wstąpił drugi pozwany. BL miał wówczas 54 lata i 11 miesięcy i był wówczas zatrudniony w AstraZeneca AB od nieco ponad 32 lat.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Jak wspomniałem powyżej, stosunek pracy z BSA został rozwiązany przez drugiego pozwanego w dniu <DATE ISO="20110727">27 lipca 2011 r.</DATE> Stosunki pracy z JAH, JH i BL zostały rozwiązane w dniu <DATE ISO="20111031">31 października 2011 r.</DATE> Pierwotnie pozwany zastosował sześciomiesięczne okresy wypowiedzenia. Następnie okresy wypowiedzenia JAH, JH i BL zostały przedłużone o pięć miesięcy. W chwili otrzymania wypowiedzenia wszyscy czworo mieli ukończone 55 lat i przepracowali nieprzerwanie znacznie ponad 10 lat w Apoteket AB lub w AstraZeneca AB i u drugiego pozwanego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Jednakowoż w chwili otrzymania wypowiedzenia ich okresy zatrudnienia u samego drugiego pozwanego były znacznie krótsze. Z akt sprawy wydaje się wynikać, że okres zatrudnienia JAH i JH wynosił dwa lata i sześć miesięcy, okres zatrudnienia BL wynosił trzy lata i sześć miesięcy, a – jak wspomniano powyżej – BSA pracowała od sześciu lat i prawie trzech miesięcy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>W chwili przejęć zarówno Apoteket AB, jak i AstraZeneca AB były stronami układów zbiorowych pracy zawierających postanowienia o prawie do wydłużenia okresu wypowiedzenia o dodatkowe sześć miesięcy w przypadku rozwiązania stosunku pracy z pracownikami, którzy w chwili otrzymania wypowiedzenia ukończyli 55 lat i którzy posiadali nieprzerwany okres zatrudnienia wynoszący 10 lat. Według uwag na piśmie związku zawodowego wnoszącego powództwo układ zbiorowy wiążący AstraZeneca AB został zawarty między związkiem zawodowym wnoszącym powództwo a organizacją pracodawców, której członkiem była AstraZeneca.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Dodatkowo w chwili przejęcia przedsiębiorstw obaj pozwani byli związani układem zbiorowym pracy ze związkiem zawodowym wnoszącym powództwo, przy czym układ ten zawierał postanowienia regulujące uwzględnianie okresu zatrudnienia i warunki wypowiedzenia w sposób identyczny, jak układ zbiorowy wiążący Apoteket AB i AstraZeneca AB. Układ zbiorowy między związkiem zawodowym wnoszącym powództwo a pierwszym pozwanym zawiera między innymi następujące postanowienia:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/><HT TYPE="BOLD">14.3.2</HT></NO.P><TXT>Okres wypowiedzenia</TXT><P>Z zastrzeżeniem odmiennych postanowień art. 14.4 lub art. 14.4–14.6, okres wypowiedzenia dla pracownika wynosi:</P><P>Okres wypowiedzenia w miesiącach</P><P>Okres zatrudnienia Okres wypowiedzenia</P><P>w przedsiębiorstwie</P><P><TBL NO.SEQ="0001" COLS="2" CLASS="GEN"><CORPUS><ROW><CELL COL="1">Mniej niż 2 lata</CELL><CELL COL="2">1 miesiąc</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">2–4 lat</CELL><CELL COL="2">2 miesiące</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">4–6 lat</CELL><CELL COL="2">3 miesiące</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">6–8 lat</CELL><CELL COL="2">4 miesiące</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">8–10 lat</CELL><CELL COL="2">5 miesięcy</CELL></ROW><ROW><CELL COL="1">ponad 10 lat</CELL><CELL COL="2">6 miesięcy</CELL></ROW></CORPUS></TBL></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">14.3.3</HT></NO.P><TXT>Wydłużenie okresu wypowiedzenia w niektórych przypadkach</TXT><?PAGE NO="5"?><P>Jeżeli w dniu otrzymania wypowiedzenia pracownik osiągnął wiek 55 lat, a okres jego nieprzerwanego zatrudnienia wynosi 10 lat, długość okresu wypowiedzenia wydłuża się o sześć miesięcy. [Postanowienie to jest związane z porozumieniem Omställningsavtalet (porozumieniem w sprawie wsparcia i pomocy przy zakończeniu zatrudnienia)]. Postanowienia tego nie stosuje się do pracownika, który w dniu otrzymania wypowiedzenia osiągnął wiek 65 lat<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Arbetsdomstolen (sąd pracy) zwrócił się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>Czy jest zgodne z dyrektywą w sprawie przejęcia przedsiębiorstw, by – po upływie roku od przejęcia przedsiębiorstwa, w ramach stosowania postanowienia układu zbiorowego pracy obowiązującego u przejmującego, zgodnie z którym przesłanką skorzystania z wydłużonego okresu wypowiedzenia jest posiadanie nieprzerwanego okresu zatrudnienia u jednego pracodawcy – nie brać pod uwagę stażu pracy nabytego przez pracowników u zbywającego, podczas gdy zgodnie z identycznym postanowieniem zawartym w układzie zbiorowym pracy obowiązującym u zbywającego pracownicy mieli prawo do zaliczenia tego stażu pracy?<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Uwagi na piśmie przedstawili Trybunałowi związek zawodowy wnoszący powództwo, pozwani, rząd francuski i Komisja Europejska. Wszyscy z wyjątkiem rządu francuskiego uczestniczyli w rozprawie, która odbyła się w dniu <DATE ISO="20161117">17 listopada 2016 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Analiza</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">A.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wstęp</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Związek zawodowy wnoszący powództwo twierdzi, że zgodnie z prawidłową wykładnią art. 3 ust. 1 i 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw BSA, JAH, JH i BL przysługiwały wydłużone okresy wypowiedzenia, o których mowa w pkt 14.3.3 układu zbiorowego pracy (przytoczonym powyżej). Z twierdzeniem tym nie zgadzają się jednak obaj pozwani, argumentując między innymi, że ani BSA, ani JAH, JH czy BL nie byli zatrudnieni u drugiego pozwanego przez okres co najmniej 10 lat, a ponadto że zawarte w układzie zbiorowym zasady dotyczące obliczania długości okresu wypowiedzenia nie stanowią <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>praw<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> chronionych na podstawie art. 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">B.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Jak rozumiem, dyrektywa 2001/23 ma na celu wyłącznie częściową harmonizację dziedziny, którą reguluje, a nie ustanowienie jednolitego poziomu ochrony w całej Unii w oparciu o wspólne kryteria<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Wyrok z dnia of <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140911">11 września 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Österreichischer Gewerkschaftsbund</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑328/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2197">EU:C:2014:2197</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>. Równocześnie jednak Trybunał uznał w swoim orzecznictwie, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>dyrektywa [w sprawie przejęcia przedsiębiorstw] ma na celu zapewnienie ochrony praw pracowniczych w razie zmiany pracodawcy przez umożliwienie pracownikom pozostania w zatrudnieniu u nowego pracodawcy na takich samych warunkach jak te uzgodnione ze zbywającym<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000914">14 września 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Collino i Chiappero</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑343/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:441">EU:C:2000:441</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo. Wyrok ten i wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110906">6 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Scattalon</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑108/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:542">EU:C:2011:542</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, są kluczowe dla rozstrzygnięcia rozpatrywanego sporu i dotyczą raczej wykładni dyrektywy Rady 77/187/EWG z dnia <DATE ISO="19770214">14 lutego 1977 r.</DATE> w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="061" PAGE.FIRST="26" DATE.PUB="1977">Dz.U. 1977, L 61, s. 26</REF.DOC.OJ>) [tłumaczenie nieoficjalne] niż aktu będącego jej następcą, czyli dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw. Jednakże art. 3 ust. 1 i 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw odpowiada zasadniczo art. 3 ust. 1 i 2 dyrektywy 77/187, mimo że ta pierwsza zawiera przepisy, których ta druga nie zawierała.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Zatem o ile staż pracy nabyty u zbywającego nie stanowi sam w sobie uprawnienia w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw, na które przejmowani pracownicy mogliby się powoływać wobec nowego pracodawcy, o tyle <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>służy on określeniu niektórych uprawnień pracowników o charakterze pieniężnym, i są to te prawa, które winny podlegać ochronie przez przejmującego w takim samym zakresie jak przez zbywającego<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Ibidem, pkt 50. Zobacz także wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110906">6 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Scattalon</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑108/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:542">EU:C:2011:542</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0069">69</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0070">70</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Trybunał wskazał przykłady takich uprawnień. Zalicza się do nich w szczególności <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>świadczenie z tytułu rozwiązania umowy<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Ibidem, pkt 51.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Zatem dla obliczenia uprawnień o charakterze pieniężnym <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>przejmujący jest zobowiązany uwzględnić łączną liczbę lat, w których przejmowani pracownicy świadczyli pracę, o ile zobowiązanie to wynika ze stosunku pracy wiążącego tych pracowników ze zbywającym i zgodnie z zasadami ustalonymi w ramach tego stosunku<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Ibidem.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Jak zwrócił uwagę rząd francuski w swoich uwagach na piśmie, wydłużenie okresu wypowiedzenia o sześć miesięcy jest równoważne sześciomiesięcznemu wynagrodzeniu. Zważywszy zatem, że przy obliczaniu kwoty odprawy istotny jest okres zatrudnienia, art. 3 ust. 1 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw zapewnia BSA, JAH, JH i BL konieczny zakres ochrony w aspekcie czynników istotnych dla tego obliczenia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Do podobnego wniosku doszedł Trybunał EFTA w wyroku z dnia <DATE ISO="20141218">18 grudnia 2014 r.</DATE> w sprawie E–10/14, Enes Deveci i in. przeciwko Scandanavian Airlines System Denmark‑Norway‑Sweden, pkt 83, w której okres zatrudnienia miał znaczenie przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia. W rzeczonym wyroku Trybunał EFTA orzekł, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>[a]rtykuł 3 dyrektywy 2001/23/WE wyklucza […] możliwość znacznej utraty dochodów przez przejmowanych pracowników w porównaniu z ich sytuacją bezpośrednio przed przejęciem, z uwagi na to, że długość stażu pracy nabytego przez nich u zbywającego nie jest wystarczająco uwzględniana przy określaniu ich początkowego wynagrodzenia u przejmującego i gdy warunki wynagrodzenia na mocy nowo stosowanego układu zbiorowego odnoszą się między innymi do długości stażu<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Wiem, że Trybunał uznał, iż art. 3 ust. 1 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw nie sprzeciwia się dopuszczalności w państwach członkowskich zmiany stosunku pracy na niekorzyść pracownika po wstąpieniu w ich stosunki pracy, zwłaszcza w aspekcie ochrony przed zwolnieniem oraz warunków wynagrodzenia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000914">14 września 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Collino i Chiappero</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑343/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:441">EU:C:2000:441</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. To z kolei wynika z faktu, że dyrektywa w sprawie przejęcia przedsiębiorstw jest instrumentem częściowej harmonizacji. Zobacz P. Watson, <HT TYPE="ITALIC">EU Social Policy and Employment Law</HT> 2014, Oxford University Press, pkt 12.24, s. 141.</P></NOTE>. Podlega to jednak ścisłemu zastrzeżeniu, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>przejęcie przedsiębiorstwa nie może samo w sobie stanowić powodu takiej zmiany<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000914">14 września 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Collino i Chiappero</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑343/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:441">EU:C:2000:441</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Zobacz także wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110906">6 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Scattalon</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑108/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:542">EU:C:2011:542</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0077">77</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Powodem zmiany warunków wynagrodzenia musi być przejęcie bez renegocjacji – niezależnie od samego przeniesienia – warunków zaliczania okresu zatrudnienia przez pracodawcę przy ustalaniu długości okresu wypowiedzenia, czyli takie jak w niniejszej sprawie. Innymi słowy, stosunek pracy nie został <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/><HT TYPE="ITALIC">zmieniony</HT> na niekorzyść pracowników – w sytuacjach innych niż wynikające z przejęcia – […] w aspekcie […] warunków wynagrodzenia<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> (wyróżnienie moje)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Ibidem.</P></NOTE>. Układy zbiorowe wiążące zbywającego i przejmującego w chwili przejęcia zawierały identycznie brzmiące postanowienia regulujące tę kwestię, zatem nie było porozumienia przewidującego brak zapewnienia pewnych warunków zatrudnienia po upływie określonego terminu<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20081127">27 listopada 2008 r.</DATE>, <NAME.CASE>Juuri</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑396/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:656">EU:C:2008:656</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Zważywszy zatem, że w chwili wstąpienia w stosunki pracy pracowników zarówno zbywający, jak i przejmujący byli związani identycznie brzmiącymi postanowieniami układów zbiorowych dotyczącymi okresu zatrudnienia i obliczania długości okresu wypowiedzenia, w sprawie tej nie ma mowy o stosowaniu art. 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>oczekiwań<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> lub do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>ewentualnych korzyści wynikających z przyszłego rozwoju układów zbiorowych<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>. Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060309">9 marca 2006 r.</DATE>, <NAME.CASE>Werhof</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑499/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:168">EU:C:2006:168</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Porównaj sytuację rozpatrywaną przez rzecznika generalnego Y. Bota w opinii z dnia <DATE ISO="20170119">19 stycznia 2017 r.</DATE> w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Asklepios Kliniken</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑680/15 i C‑681/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:30">EU:C:2017:30</NO.ECLI></REF.DOC.ECR> (w toku), w szczególności pkt 94.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Obaj pozwani podnoszą, że skoro układ zbiorowy wiążący zbywających nie zawierał bezpośredniej wzmianki, iż przy ustalaniu długości okresu wypowiedzenia zalicza się okresy zatrudnienia u poprzednich pracodawców, przejmujący drugi pozwany nie może być zobowiązany do uwzględnienia okresu zatrudnienia pracowników u zbywających.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Jednakże takie pojmowanie swobody pozostawionej w dyrektywie w sprawie przejęcia przedsiębiorstw, dopuszczającej zmianę stosunku pracy na niekorzyść pracowników, o ile przejęcie nie stanowi powodu takiej zmiany<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000914">14 września 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Collino i Chiappero</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑343/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:441">EU:C:2000:441</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, byłoby niespójne z celami, jakim służy dyrektywa w sprawie przejęcia przedsiębiorstw. Cele te zostały wyrażone w motywie 3 tej dyrektywy, stanowiącym, że konieczne jest zapewnienie <HT TYPE="ITALIC">ochrony</HT> pracowników w przypadku zmiany pracodawcy, w szczególności zapewnienie <HT TYPE="ITALIC">przestrzegania</HT> ich praw<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Zwracam uwagę, że celem dyrektywy 2001/23 jest wyważenie z jednej strony słusznych interesów pracowników, a z drugiej strony – słusznych interesów przejmującego, z czego wynika, że przejmujący musi być w stanie przeprowadzić konieczne dostosowania i zmiany w celu kontynuacji swojej działalności. Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140911">11 września 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Osterreichischer Gewerkschaftsbund</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑328/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2197">EU:C:2014:2197</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo. Zważywszy, że w badanej sprawie nie pojawia się na przykład okoliczność związania przejmującego porozumieniami wynegocjowanymi i zawartymi po dacie przejęcia i bez udziału przejmującego, wydaje się, że takie interesy są wyważone. Porównaj wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130718">18 lipca 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Alemo-Herron i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑426/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:521">EU:C:2013:521</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Trybunał konsekwentnie utrzymywał, że cel dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw polega w istocie na zapobieżeniu pogorszeniu sytuacji pracowników, których dotyczy przejęcie, z samego tylko powodu przejęcia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110906">6 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Scattalon</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑108/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:542">EU:C:2011:542</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0075">75</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Jak wyjaśnił na rozprawie pełnomocnik związku zawodowego wnoszącego powództwo, gdyby ci pracownicy pozostawali zatrudnieni u zbywającego, nabyliby prawo do wydłużonego okresu wypowiedzenia przewidzianego w obydwu układach zbiorowych. Wobec niewykazania, że przyczyną skrócenia okresu wypowiedzenia było inne zdarzenie, takie jak nowe porozumienie zawarte w efekcie negocjacji bez związku z przeniesieniem, należy uznać, że do skrócenia okresu wypowiedzenia doszło niewątpliwie na skutek przejęcia.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">C.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Artykuł 3 ust. 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 3 zdanie drugie dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Artykuł 3 ust. 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw został wprowadzony wskutek zmiany art. 3 dokonanej dyrektywą Rady 98/50/WE z dnia <DATE ISO="19980629">29 czerwca 1998 r.</DATE> zmieniającą dyrektywę 77/187 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="201" PAGE.FIRST="88" DATE.PUB="1998">Dz.U. 1998, L 201, s. 88</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> oraz wariant jednego roku, jaki przewidziano w nim dla okresu związania przejmującego zasadami i warunkami układu zbiorowego wiążącego zbywającego, nijak nie zmieniają moich wniosków dotyczących wykładni art. 3 ust. 1 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw. Po pierwsze, jak zwróciłem uwagę powyżej, postanowienia układu zbiorowego zawartego pomiędzy związkiem zawodowym wnoszącym powództwo a dwojgiem pozwanych dotyczące okresu zatrudnienia i okresów wypowiedzenia nie zmieniły brzmienia postanowień w tej kwestii zawartych w układzie zbiorowym wiążącym zbywającego. Zatem okoliczność, że układ zbiorowy pracy przestaje obowiązywać po upływie roku, a wchodzi w życie kolejny układ zbiorowy, jest bez znaczenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Po drugie, Trybunał stwierdził, że wprowadzenie przez państwo członkowskie przewidzianej w art. 3 ust. 3 zdanie drugie dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw możliwości zastąpienia, z natychmiastowym skutkiem, warunków przysługujących przejmowanym pracownikom na mocy układu zbiorowego obowiązującego zbywającego warunkami uzgodnionymi w układzie zbiorowym<?PAGE NO="8"?> obowiązującym przejmującego nie może mieć na celu ani nie może prowadzić do narzucenia tymże pracownikom ogólnie warunków mniej korzystnych niż te mające zastosowanie przed przejęciem<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110906">6 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Scattalon</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑108/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:542">EU:C:2011:542</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0076">76</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. To samo musi odnosić się do wariantu jednego roku, skoro odpowiednie postanowienia układów zbiorowych pracy miały identyczne brzmienie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Zawarta w art. 3 ust. 3 dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw norma utrzymująca w mocy układ zbiorowy wiążący zbywającego <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>służy uniknięciu gwałtownych zmian wynikających z układu ram prawnych regulujących stosunek pracy, zabezpieczając w ten sposób interes pracowników<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>. Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140911">11 września 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Osterreichischer Gewerkschaftsbund</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑328/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2197">EU:C:2014:2197</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">D.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Zastosowanie dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw w układzie horyzontalnym</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Wreszcie, w swoich uwagach na piśmie pozwani podnoszą, że wykładnia dyrektywy w sprawie przejęcia przedsiębiorstw odbiegająca od tej sugerowanej przez nich prowadziłaby do naruszenia zasady pewności prawa, niedopuszczalnego nałożenia obowiązku na podmiot prywatny na skutek (bezprawnego) zastosowania dyrektywy w układzie horyzontalnym oraz równie niedopuszczalnej wykładni prawa krajowego contra legem, w szczególności w odniesieniu do zastosowania w Szwecji wariantu jednego roku<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Odnoszą się oni do wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140115">15 stycznia 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Association de médiation sociale</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑176/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2">EU:C:2014:2</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Z akt sprawy nie wynika jednak, by w niniejszej sprawie występował problem wykładni prawa krajowego contra legem, ponieważ ani żaden z odpowiednich układów zbiorowych pracy, ani obowiązujące przepisy ustawowe (LAS i MBL) nie nakazują wyłączania okresu zatrudnienia u zbywającego przy obliczaniu długości okresu wypowiedzenia wiążącego przejmującego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Obowiązek wykładni prawa krajowego – na ile to możliwe – w zgodzie z dyrektywami odnosi się do układów zbiorowych pracy tak samo jak do innych aktów prawa krajowego. Zobacz opinia rzecznika generalnego M. Szpunara w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>AKT</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑533/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2392">EU:C:2014:2392</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0132">132</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Ponadto w orzecznictwie Trybunału panuje utrwalony pogląd, że sądy państw członkowskich są obowiązane dążyć w możliwie jak najszerszym zakresie do osiągnięcia rezultatu przewidzianego przez daną dyrektywę, a w związku z tym do zachowania zgodności z art. 288 akapit trzeci TFUE, bez względu na niekorzystne skutki dla jednostki czy konieczność odstępstwa od utrwalonego orzecznictwa sądów krajowych. Szczegółowe zasady realizacji tego obowiązku w kontekście stosowania dyrektyw w sporach o charakterze poziomym sformułowała niedawno wielka izba Trybunału w wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160419">19 kwietnia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>DI</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑441/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:278">EU:C:2016:278</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań uważam, że Trybunał powinien udzielić następującej odpowiedzi na pytanie przedłożone przez Arbetsdomstolen (sąd pracy, Szwecja):</TXT><P>W okolicznościach sprawy zawisłej przed sądem krajowym normy dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia <DATE ISO="20010312">12 marca 2001 r.</DATE> w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów wymagają zaliczenia okresu zatrudnienia u zbywającego przy obliczaniu okresu zatrudnienia na potrzeby ustalenia długości okresu wypowiedzenia wiążącego przejmującego, nawet jeśli od przejęcia przedsiębiorstwa upłynął jeden rok.</P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>