Luidens artikel 17, lid 3, stelt de Raad de algemene voorschriften vast betreffende de toekenning van de restituties, het bepalen van het bedrag en de voorafgaande vaststelling ervan.

Artikel 17, lid 4, bepaalt dat de restituties periodiek worden vastgesteld volgens de beheerscomitéprocedure (men zie de artikelen 29 en 30 van de verordening), en wel bij door de Commissie vast te stellen verordeningen.

Krachtens artikel 17, lid 3, heeft de Raad verordening (EEG) nr. 204/69 van 28 januari 1969 (PB nr. L 29 van 5 februari 1969, blz. 1) uitgevaardigd tot vaststelling van de algemene regels aangaande de toekenning van restituties bij uitvoer en de criteria voor de vaststelling van het restitutiebedrag betreffende bepaalde landbouwprodukten, uitgevoerd in de vorm van goederen die niet onder bijlage II van het Verdrag vallen.

Artikel 3, lid 3, van deze verordening bepaalt dat voor de in bijlage C opgenomen goederen (met name lactoalbumine) bij de berekening van het restitutiebedrag moet worden uitgegaan van de hoeveelheid basisprodukten die in die bijlage is vastgesteld.

Artikel 4 bepaalt dat de restitutievoet iedere maand wordt vastgesteld per 100 kg in bijlage A genoemd basisprodukt.

Voor albuminen kan bijlage C worden weergegeven als volgt:

Hoeveelheid voortvloeiend uit de toepassing van de coëficiënt die vastgesteld is voor de berekening van het bedrag van de invoerbelasting.

De Commissie heeft bij verschillende verordeningen, zoals verordening (EEG) nr. 2304/71 (PB nr. L 243 van 29 oktober 1971, blz. 25), restituties vastgesteld voor eieren en eigeel, uitgevoerd in de vorm van ovoalbumine.

Aangezien de Melksuikerfabriek meende dat in verordening nr. 204/69 lactoalbumine met ovoalbumine werd gelijkgesteld, verzocht zij het Hoofdproduktschap om toekenning van een restitutie bij de uitvoer van lactoalbumine.

Bij besluit van 11 januari 1973 wees het Hoofdproduktschap voor Akkerbouwprodukten dit verzoek af op grond van de overweging dat

(in verordening nr. 204/69) nergens wordt bepaald dat wei, een produkt dat gerangschikt moet worden onder post 04.02, wordt gelijkgesteld met een andere restituabele zuivelgrondstof, noch dat wei of enige andere zuivelgrondstof wordt gelijkgesteld met eieren in de schaal ….

De coëfficiënt voor eieren in de schaal voorkomende bij post 35.02 van bijlage C … kan dus alleen betrekking hebben op ovoalbumine.

Het College, van mening dat zich hier een vraag nopens de uitlegging van het gemeenschapsrecht voordeed, wendde zich tot het Hof van Justitie met de volgende vragen:

1.Moet het gestelde in de bijlage C van verordening (EEG) nr. 204/69 aldus worden uitgelegd dat het nootteken 4, gesteld in de verticale kolom Eieren in de schaal achter de onder tariefpost 35.02 A II a) vermelde goederen Ovoalbumine en lactoalbumine, mede betrekking heeft op het goed lactoalbumine?2.Zo ja, brengt dit dan mede dat volgens de bepalingen dier verordening de toekenning van een uitvoerrestitutie, als bedoeld in haar artikel 1, mede in uitzicht wordt gesteld ten aanzien van het goed lactoalbumine?3.Indien ook de tweede vraag bevestigend moet worden beantwoord, dient dan de ter zake van de uitvoer van dat goed toe te kennen restitutie te worden berekend op basis van de bij voetnoot 4 vermelde hoeveelheid voortvloeiende uit de toepassing van de coëfficiënt die vastgesteld is voor de berekening van het bedrag van de invoerbelasting?4.Indien vorengestelde vragen bevestigend moeten worden beantwoord, zijn dan de bepalingen van genoemde verordening, voor zover zij tot de bevestigende beantwoording van die vragen leiden, verbindend, nu lactoalbumine niet is genoemd in de bijlage II bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap en die verordening niet tot stand is gebracht op de wijze, voorzien in artikel 235 van dat Verdrag?

Blijkens de uitspraak van het College van Beroep betoogt verzoekster in het hoofdgeding het volgende:

Bijlage C verwijst zowel voor ovoalbumine als voor lactoalbumine naar dezelfde berekeningscoëfficiënt als die, welke geldt voor eieren in de schaal.

Daaruit volgt dat voor lactoalbumine dezelfde uitvoerrestitutie moet worden toegekend als voor een gelijke hoeveelheid ovoalbumine, en wel berekend via een coëfficiënt voor eieren in de schaal.

Artikel 1 van verordening nr. 170/67/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende een gemeenschappelijke regeling van het handelsverkeer voor ovoalbumine en lactoalbumine (PB nr. 130 van 28 juni 1967, blz. 2596) bepaalt dat belastingen bij invoer worden toegepast op ovoalbumine en lactoalbumine. Gezien het verband tussen deze bepaling en de voetnoot in bijlage C van verordening nr. 204/69 heeft de Gemeenschapswetgever deze beide goederen willen gelijkstellen.

Volgens genoemde uitspraak heeft het Hoofdproduktschap hiertegen — ter aanvulling van de redengeving van zijn besluit van 11 januari 1973 — subsidiair het volgende ingebracht:

Het was niet mogelijk bij verordening nr. 204/69 lactoalbumine gelijk te stellen met ovoalbumine en dus restitutieverlening mogelijk te maken voor lactoalbumine, vervaardigd uit een produkt dat onder een andere marktordening valt. Een dergelijke gelijkstelling treedt buiten het kader der marktordeningen; zij is slechts mogelijk op basis van artikel 235 van het Verdrag, zoals ten aanzien van de invoer is gebeurd (verordening nr. 170/67/EEG).