<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1982ELA.0600217501.case.xml"><NO.CASE>58/81</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61981J0058</NO.CELEX><NO.SEQ>0004.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>2175</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>2</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>2182</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19820609">9. 6. 1982</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ 58/81</LEFT><RIGHT>ΕΠΙΤΡΟΠΗ / ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση 58/81,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, ἐκπροσωπουμένη ἀπό τόν νομικό τῆς σύμβουλο, Jean Amphoux, μέ ἀντίκλητο στό Λουξεμβοῦργο τόν Oreste Montako, μέλος τῆς νομικής τῆς υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg, Λουξεμβοῦργο,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγουσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P>ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΟΥΚΑΤΟΥ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ, ἐκπροσωπουμένου ἀπό τόν Pierre Neyens, διευθυντή τοῦ γραφείου τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίας Διοικήσεως, επικουρούμενο ἀπό τόν Paul Béghin, δικηγόρο Λουξεμβούργου,</P><PARTY.STATUS>καθ᾽ οὗ,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><P>πού έχει ως ἀντικείμενο νά ἀναγνωρισθεί ὅτι τό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου, μή θεσπίζοντας εντός τῆς προθεσμίας πού προβλέπει τό άρθρο 8, παράγραφος<?PAGE NO="2176"?> 1, τῆς ὁδηγίας 75/117/ΕΟΚ, τῆς <DATE ISO="19750210">10ης Φεβρουαρίου 1975</DATE>, περί προσεγγίσεως τῶν νομοθεσιῶν τῶν Κρατών μελῶν πού αφορούν την εφαρμογή τῆς ἀρχής τῆς ἰσότητος τῶν ἀμοιβών μεταξύ εργαζομένων ἀνδρών καί γυναικών, τά ἀναγκαία μέτρα πρός κατάργηση τῶν διακρίσεων ὡς πρός τους ὅρούς χορηγήσεως τοῦ επιδόματος ἀρχηγοῦ οικογενείας στους δημοσίους υπαλλήλους, παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει ἐκ τῆς συνθήκης ΕΟΚ,</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ</P><P>συγκείμενο ἀπό τους J. Mertens de Wilmars, πρόεδρο, G. Bosco, A. Touffait καί O. Due, προέδρους τμήματος, Ρ. Pescatore, Mackenzie Stuart, Α. O'Keeffe, Τ. Koopmans, U. Everling, Α. Χλωρό καί F. Grévisse, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: Ρ. VerLoren van Themaat</P><P>γραμματεύς: Ρ. Heim</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ἀκόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΑΠΟΦΑΣΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><P>Τά πραγματικά περιστατικά τῆς υποθέσεως, ἡ εξέλιξη τῆς διαδικασίας, καθώς καί οἱ ισχυρισμοί καί τά επιχειρήματα τῶν διαδίκων έχουν συνοπτικῶς ὡς έξης:</P><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά καί έγγραφη διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Τό άρθρο 119 τῆς συνθήκης ὁρίζει: <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Κάθε Κράτος μέλος εξασφαλίζει κατά την διάρκεια τοῦ πρώτου σταδίου καί διατηρεί ἐν συνεχεία τήν εφαρμογή τῆς ἀρχής τῆς ἰσότητος τῶν αμοιβών γιά ὅμοια εργασία μεταξύ εργαζομένων ἀνδρών καί γυναικών<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>. Ὡς <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>ἀμοιβή<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> νοοῦνται, κατά τό άρθρο 119, δεύτερο εδάφιο, οἱ συνήθεις βασικοί ἡ ελάχιστοι μισθοί, ἡ ἀποδοχές, καί ὅλα τά άλλα ὀφέλη πού προέρχονται άμεσα ἡ έμμεσα, σέ χρήματα ἤ σέ εἶδος, ἀπό τόν εργοδότη στον εργαζόμενο, λόγω της σχέσεως εργασίας.</P><P>Κατ' εφαρμογή τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητος τῶν ἀμοιβών, τό Συμβούλιο, στηριζόμενο στό άρθρο 100 τῆς συνθήκης, ἐθέσπισε τήν ὁδηγία 75/117/ΕΟΚ, τῆς <DATE ISO="19750210">10ης Φεβρουαρίου 1975</DATE>, περί προσεγγίσεως τῶν νομοθεσιῶν<?PAGE NO="2177"?> τῶν Κρατών μελών (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 05/002, σ. 42). Ή ἐν λόγω ὁδηγία ἐκοινοποίηση στά Κράτη μέλη, πρός τά ὁποῖα ἀπηυθύνετο, στίς <DATE ISO="19750212">12 Φεβρουαρίου 1975</DATE>. Κατά τό άρθρο 3 τῆς ὁδηγίας <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>τά Κράτη μέλη καταργοῦν τίς διακρίσεις μεταξύ τῶν ἀνδρών καί γυναικών πού ἀπορρέουν ἀπό τίς νομοθετικές, κανονιστικές ἤ διοικητικές διατάξεις καί εἶναι ἀντίθετες στην ἀρχή τῆς ἰσότητος τῶν ἀμοιβών<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>.</P><P>Κατά τό άρθρο 4 τῆς ὁδηγίας <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>τά Κράτη μέλη λαμβάνουν τά ἀναγκαία μέτρα ώστε οἱ διατάξεις πού περιλαμβάνονται σέ συλλογικές συμβάσεις, μισθολόγια ἡ συμφωνίες περί μισθών, ἡ σέ ἀτομικές συμβάσεις εργασίας, καί πού εἶναι ἀντίθετες στην ἀρχή τῆς ἰσότητος τῶν ἀμοιβών, νά είναι άκυρες, νά δύνανται νά κηρυχθούν άκυρες ή νά δύνανται νά τροποποιηθούν<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>.</P><P>Τό άρθρο 8 τῆς ὁδηγίας επέβαλε στά Κράτη μέλη τήν υποχρέωση νά θέσουν σέ ἰσχύ τίς ἀπαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές καί διοικητικές διατάξεις γιά νά συμμορφωθούν πρός αυτήν εντός προθεσμίας ἑνός έτους ἀπό τῆς κοινοποιήσεως της καί νά ενημερώσουν ἀμέσως περί αυτού τήν 'Επιτροπή.</P><P>Στό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου τό επίδομα ἀρχηγοῦ οικογενείας χορηγείται στους δημοσίους υπαλλήλους κατ' εφαρμογή τοῦ νόμου περί τοῦ μισθολογικού καθεστώτος τῶν δημοσίων υπαλλήλων, τῆς <DATE ISO="19630622">22ας Ἰουνίου 1963</DATE> (Mémorial Α, 1963, σ. 563). Όπως ἐτροποποιήθη τό ἄρθρο 9 τοῦ νόμου έχει ὡς έξῆς:</P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="009.001"><NO.PARAG><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Ό έχων τήν ιδιότητα τοῦ ἀρχηγοῦ οικογενείας υπάλληλος δικαιούται επιδόματος ἀρχηγοῦ οἰκογενείας.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="009.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Θεωρείται ως ἀρχηγός οἰκογενείας</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>ὁ έγγαμος υπάλληλος άρρενος φύλου καθώς καί ἡ έγγαμος υπάλληλος θήλεος φύλου, ὁ σύζυγος τῆς ὁποίας προσβάλλεται ἀπό ἀναπηρία ἡ σοβαρή ἀσθένεια πού τόν καθιστά ανίκανο νά συνεισφέρει στά οικογενειακά βάρη ἤ έχει εισόδημα κατώτερο τοῦ ελαχίστου κοινωνικού μισθοῦ,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>ὁ χήρος υπάλληλος τοῦ ενός ἡ τοῦ άλλου φύλου,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>ὁ ευρισκόμενος σέ διάσταση ἤ διαζευγμένος υπάλληλος τοῦ ἑνός ἡ τοῦ άλλου φύλου,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>ὁ άγαμος υπάλληλος τοῦ ἑνός ἡ τοῦ άλλου φύλου</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ἄν έχει ἤ εἶχε πλείονα συντηρούμενα τέκνα...</P></ITEM><ITEM><P>ἄν φέρει τά βάρη ἀρχηγοῦ οἰκογενείας έναντι συγγενούς ἐξ αίματος ἡ ἐξ ἀγχιστείας ...</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="009.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Τό επίδομα ἀρχηγοῦ οἰκογενείας ἰσοῦται μέ τό 6 % τοῦ βασικοῦ μισθοῦ τοῦ υπαλλήλου χωρίς νά δύναται νά είναι κατώτερο ἀπό 18 μονάδες τοῦ δείκτου προσαρμογής ούτε ἀνώτερο ἀπό 22.<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S><P>Οἱ μόνιμοι καί οἱ ἐπί συμβάσει δημοτικοί υπάλληλοι συγκαταλέγονται επίσης δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου τῆς <DATE ISO="19540728">28ης 'Ιουλίου 1954</DATE>, σύμφωνα μέ τίς όποιες οἱ δημοτικοί υπάλληλοι λαμβάνουν τά ἴδια επιδόματα ἀρχηγοῦ οἰκογενείας, τέκνων, καθώς καί τά πάσης φύσεως επιδόματα τῶν υπαλλήλων τοῦ Δημοσίου.</P><P>Ή Ἐπιτροπή ἀνέφερε παρόμοιες διατάξεις στίς συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ὅπως ἐπί παραδείγματι τῶν υπαλλήλων ἀσφαλιστικών ἑταιριών καί τῶν τραπεζικών. Οἱ κανονισμοί τοῦ Μεγάλου Δουκάτου ἀναγνώριζαν ὅτι οἱ συλλογικές αυτές συμβάσεις έχουν ἰσχύ νόμου.</P><P>Ή Ἐπιτροπή, θεωρώντας ὅτι τό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει ἐκ τοῦ ἄρθρου 119 τῆς συνθήκης καί ἐκ τῆς ὁδηγίας 75/117/ΕΟΚ,<?PAGE NO="2178"?> εκίνησε κατά αὐτοῦ την προβλεπομένη ἀπό τό άρθρο 169 τῆς συνθήκης διαδικασία. Σύμφωνα μέ την ἀνωτέρω διαδικασία, ή Επιτροπή, μέ επιστολή τῆς <DATE ISO="19790403">3ης 'Απριλίου 1979</DATE>, παρέσχε στην κυβέρνηση τοῦ Λουξεμβούργου τήν δυνατότητα νά διατυπώσει τίς παρατηρήσεις τῆς ἀπί τῆς παραβάσεως γιά τήν ὁποία τό ἐπέκρινε εντός προθεσμίας 60 ήμερων ἀπό τῆς παραλαβῆς τῆς επιστολής. 'Η κυβέρνηση τοῦ Λουξεμβούργου διεβί-βασε τίς παρατηρήσεις τῆς πρός τήν Ἐπιτροπή μέ επιστολή τῆς <DATE ISO="19790606">6ης 'Ιουνίου 1979</DATE>. Ἐγνωστοποίει τήν κατάρτιση σχεδίου νόμου περί τροποποιήσεως τοῦ νόμου περί τοῦ μισθολογικού καθεστώτος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τῆς <DATE ISO="19630622">22ας 'Ιουνίου 1963</DATE>. Ή κυβέρνηση ἐγνωστοποίησε καί στίς ενδιαφερόμενες παραγωγικές τάξεις ὅτι εφεξής θά ἠρνεῖτο νά ἀναγνωρίσει ὅτι έχουν γενική εφαρμογή οἱ συλλογικές συμβάσεις πού διετήρουν τίς εἰσάγουσες δυσμενή διάκριση προϋποθέσεις χορηγήσεως επιδομάτων οικογενείας καί στέγης. Οἱ σχετικές συνομιλίες συνεχίζοντο.</P><P>Διαπιστώνοντας ὅτι, παρ' ὅλη τήν εξέλιξη πού ἐσημειώθη στον τομέα τῶν συλλογικών συμβάσεων, ἡ ἀναγγελθείσα νομοθετική μεταρρύθμιση σχετικά μέ τους ὅρους χορηγήσεως στους δημοσίους υπαλλήλους τοῦ επιδόματος ἀρχηγοῦ οικογενείας δέν εἶχε τεθεί σέ ἰσχύ, ἡ 'Επιτροπή διετύπωσε στίς <DATE ISO="19800508">8 Μαΐου 1980</DATE> αιτιολογημένη γνώμη δυνάμει τοῦ ἄρθρου 169, παράγραφος 1, της συνθήκης. Ή ἐν λόγω αιτιολογημένη γνώμη ἐκοινοποιήθη στό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου μέ επιστολή τῆς <DATE ISO="19800519">19ης Μαΐου 1980</DATE>. Ή κυβέρνηση τοῦ Λουξεμβούργου ἀπήντησε μέ επιστολή τῆς <DATE ISO="19800913">13ης Σεπτεμβρίου 1980</DATE>, ἀναφέροντας τήν πρόοδο τῶν εργασιών ἐπί τοῦ νομοσχεδίου. 'Η κυβέρνηση τοῦ Λουξεμβούργου ἐγνωστοποίησε επίσης στην 'Επιτροπή ὅτι οἱ ενδιαφερόμενες παραγωγικές τάξεις ἀνέλαβαν επισήμως τήν δέσμευση νά ἀπαλείψουν τήν ἀνωτέρω δυσμενή διάκριση κατά τήν προσεχή ἀνανέωση τῶν συμβάσεων αυτών πού προεβλέπετο ὅτι θά 'ίσχυαν ἀπό <DATE ISO="19810101">1ης'Ιανουαρίου 1981</DATE>.</P><P>Ἡ παρούσα προσφυγή τῆς 12ης Μαρτίου περιήλθε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς 16 Μαρτίου.</P><P>Ἡ έγγραφη διαδικασία διεξήχθη κανονικώς.</P><P>Κατόπιν εκθέσεως τοῦ εισηγητού δικαστού καί μετ᾽ ακρόαση τοῦ γενικού εισαγγελέως, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε τήν έναρξη τῆς προφορικῆς διαδικασίας χωρίς προηγουμένη διεξαγωγή ἀποδείξεων.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙΙ —</NO.P><TXT>Αιτήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ἡ <HT TYPE="ITALIC">Ἐπιτροπή ζντεῖ</HT> ἀπό τό Δικαστήριο:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>νά ἀναγνωρίσει ὅτι τό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου, μή θεσπίζοντας εντός τῆς προθεσμίας πού προβλέπει τό άρθρο 8, παράγραφος 1, τῆς ὁδηγίας 75/117/ΕΟΚ, τῆς <DATE ISO="19750210">10ης Φεβρουαρίου 1975</DATE>, περί προσεγγίσεως τῶν νομοθεσιών τῶν Κρατών μελών πού ἀφορούν τήν εφαρμογή τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητος τῶν ἀμοιβών μεταξύ ἐργαζομένων ἀνδρών καί γυναικών, τά ἀναγκαία μέτρα πρός κατάργηση τῶν δυσμενών διακρίσεων ὡς πρός τους ὅρους χορηγήσεως επιδόματος ἀρχηγοῦ οικογενείας στους δημοσίους υπαλλήλους, παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει δυνάμει τοῦ άρθρου 119 τῆς συνθήκης ΕΟΚ καί τῶν διατάξεων τῆς ὡς άνω ὁδηγίας,</P></ITEM><ITEM><P>νά καταδικάσει τό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου στά δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Μέγα Δουκάτο τοῦ Λονξεμβούργον</HT> δέν διετύπωσε ρητώς αιτήματα.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙΙΙ —</NO.P><TXT>'Ισχυρισμοί καί επιχειρήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><P>Στην προσφυγή τῆς ἡ <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> ὑποστηρίζει ὅτι οἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 119<?PAGE NO="2179"?> της συνθήκης ΕΟΚ καί τῆς ὁδηγίας 75/117/ΕΟΚ εφαρμόζονται καί ὡς πρός τους ὅρους χορηγήσεως επιδόματος ἀρ-χηγοῦ οικογενείας, ὅπως προβλέπουν οἱ επίδικες εθνικές διατάξεις γιά τους εργαζομένους στόν δημόσιο τομέα. Ή δυνατότης εφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 119 καί τῆς προαναφερθείσης ὁδηγίας ἐπί τῶν ενδιαφερομένων προσώπων δέν δύναται νά ἀμφισβητηθεί, ἐπειδή τά πρόσωπα αυτά ἀνήκουν στόν δημόσιο τομέα. Δέν χωρεί ἀμφιβολία ὅτι τό επίδομα ἀρχηγοῦ οικογενείας, ὅπως προβλέπεται ἀπό τό άρθρο 9 τοῦ νόμου τῆς <DATE ISO="19630622">22ας 'Ιουνίου 1963</DATE>, ικανοποιεί ὅλες τίς προϋποθέσεις γιά νά ἐκληφθεί ὡς ἀμοιβή κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 119. Πράγματι, πρόκειται γιά όφελος πού παρέχεται άμεσα σέ χρῆμα ἀπό τόν εργοδότη στόν εργαζόμενο, λόγω τῆς σχέσεως εργασίας.</P><P>Οι ὅροι χορηγήσεως τοῦ επιδόματος ἀρχηγοῦ οικογενείας συνιστούν, έτσι ὅπως προβλέπονται, δυσμενή διάκριση λόγω φύλου, εις βάρος τῶν έγγάμων γυναικῶν.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">κνβέρνηση τον Λονξεμβούργου</HT> πληροφορεί τό Δικαστήριο ὅτι προτίθεται νά συμμορφωθεί αὐστηρώς πρός τό άρθρο 119 της συνθήκης ΕΟΚ, καθώς καί πρός τήν ὁδηγία 75/117/ΕΟΚ.</P><P>Ή κυβέρνηση επεσήμανε ὅτι οἱ συλλογικές συμβάσεις πού συνήφθησαν προσφάτως καί ἀφορούν τόν ιδιωτικό τομέα έλαβαν ὑπ᾽ όψη τήν ὁδηγία. Οἱ συλλογικές συμβάσεις τῶν τραπεζικών καί τῶν υπαλλήλων τῶν ἀσφαλιστικών ἑταιριών, πού ετέθησαν σέ ἰσχύ ἀπό <DATE ISO="19810101">1ης Ἰανουαρίου 1981</DATE>, προβλέπουν ὅτι τό επίδομα ἀρχηγοῦ οικογενείας παρέχεται ἀδιακρίτως στους υπαλλήλους τόσον άρρενος ὅσον καί θήλεος φύλου.</P><P>Ή ίδια πρόθεση νά διασφαλισθεί ἡ ἀρχή της έφαρμογῆς ίσης ἀμοιβῆς μεταξύ τῶν ἀρρένων καί θηλέων εργαζομένων διακατέχει τήν κυβέρνηση τοῦ Λουξεμβούργου καί ὡς πρός τους εργαζομένους στον δημόσιο τομέα. Οἱ ἀποδοχές τῶν δημοσίων υπαλλήλων καθωρίσθησαν νομοθετικώς. Ή κυβέρνηση τοῦ Λουξεμβούργου περιγράφει λεπτομερώς τά στάδια ἀπό τά όποια διῆλθε τό νομοσχέδιο μέχρις ὅτου διεγράφη, στίς <DATE ISO="19800704">4 'Ιουλίου 1980</DATE>, ἀπό τήν ἡμερησία διάταξη τῆς Βουλῆς, λόγω δυσχερειών νομοθετικής φύσεως πού ἀφορούν τόν καθορισμό τῆς ἀποζημιώσεως ἀρχηγού οικογενείας σέ περίπτωση ἡμιαπασχολήσεως. Προς τό παρόν έχουν ἐπιλεγεί διάφορες διατυπώσεις ικανές νά ρυθμίσουν ὁριστικώς τό ζήτημα τοῦ οἰκογενειακοῦ επιδόματος σέ περίπτωση ἡμιαπασχολήσεως. Ή κυβέρνηση εξετάζει περαιτέρω τίς πιθανότητες μειώσεως τοῦ κόστους πού συνεπάγεται τό μελετώμενο μέτρο καί πού επιφέρει δαπάνη, τήν ὁποία ἡ υπηρεσία ἐπιθεωρήσεως οικονομικών ἐξετίμησε σέ 64 εκατομμύρια φράγκα Λουξεμβούργου, σημαντική καί σοβαρή δαπάνη ἄν ληφθεί ὑπ᾽ όψη ή παρούσα κατάσταση τοῦ προϋπολογισμοῦ. Κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19810529">29ης Μαΐου 1981</DATE> τό Ὑπουργικό Συμβούλιο ἀπεφάσισε νά ἀναθέσει σέ ὁμάδα εργασίας τήν εξεύρεση λύσεως.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> άπαντᾶ ὅτι τέτοιοι λόγοι δέν δύνανται νά δικαιολογήσουν τήν διατήρηση σέ ἰσχύ διατάξεων πού ἀντίκεινται πρός τήν ἀρχή τῆς ἰσότητος τῶν ἀμοιβών. Ὅπως τό Δικαστήριο εἶχε επανειλημμένως τήν εὐκαιρία νά κάνει δεκτό μέ τήν νομολογία του, τά Κράτη μέλη δέν δύνανται νά δικαιολογήσουν τήν μή τήρηση τῶν υποχρεώσεων καί προθεσμιών πού ἀπορρέουν ἀπό κοινοτικές διατάξεις, ἐπικαλούμενα εσωτερικές δυσχέρειες ἡ διατάξεις τῆς εθνικῆς έννομου τάξεως τους, έστω καί συνταγματικής φύσεως.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">κνβέρνηοη τοῦ Λουξεμοβύργου</HT> ἀπήντησε ὅτι τό ὑπό επεξεργασία σχέδιο νόμου εἶχε εὕρει σύμφωνους τους εκπροσώπους τῶν υπαλλήλων τῆς δημοσίας διοικήσεως καί ὅτι προεβλέπετο νά συζητηθεί ἀπό τό Υπουργικό Συμβούλιο σέ μία ἀπό τίς συνεδριάσεις του τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου, ἐν πάση δέ περιπτώσει ἡ νομοθετική διαδικασία θά ήταν δυνατό νά κινηθεί εντός τοῦ 1981.</P></GR.SEQ><?PAGE NO="2180"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙV —</NO.P><TXT>Προφορική διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19820323">23ης Μαρτίου 1982</DATE>, ἠγόρευσαν ἡ Ἐπιτροπή, ἐκπροσωπουμενη ἀπό τόν Jean Amphoux, καί ή κυβέρνηση τοῦ Λουξεμβούργου, εκπροσωπουμένη ἀπό τόν δικηγόρο Ρ. Béghin.</P><P>Ό γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19820518">18ης Μαΐου 1982</DATE>.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Μέ δικόγραφο πού κατετέθη στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς <DATE ISO="19810316">16 Μαρτίου 1981</DATE>, ἡ 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ἤσκησε, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 169 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή μέ τήν ὁποία ζητεί νά ἀναγνωρισθεί ὅτι τό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου, μή θεσπίζοντας ἐντός τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 8, παράγραφος 1, τῆς ὁδηγίας 75/117/ΕΟΚ, τῆς <DATE ISO="19750210">10ης Φεβρουαρίου 1975</DATE>, περί προσεγγίσεως τῶν νομοθεσιών τῶν Κρατών μελών πού ἀφοροῦν τήν εφαρμογή τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητος τῶν ἀμοιβῶν μεταξύ ἐργαζομένων ἀνδρῶν καί γυναικών, (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 05/002, σ. 42) τά ἀναγκαῖα μέτρα πρός κατάργηση τῶν διακρίσεων ὡς πρός τους ὅρους χορηγήσεως τοῦ επιδόματος ἀρχηγοῦ οικογενείας στους δημοσίους υπαλλήλους, παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει ἐκ τῆς συνθήκης ΕΟΚ.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 8 τῆς ὁδηγίας, τά Κράτη μέλη ὤφειλαν νά θέσουν σέ ἰσχύ τά ἀναγκαῖα μέτρα γιά τήν συμμόρφωσή τους πρός αυτήν εντός προθεσμίας ἑνός έτους ἀπό τῆς κοινοποιήσεως της, ἡ προθεσμία αυτή έληξε στίς <DATE ISO="19760212">12 Φεβρουαρίου 1976</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Τό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου δέν ἀμφισβήτησε τήν προβαλλομένη παράβαση, ἀλλά περιωρίσθη νά ἐκθέσει ὅτι ἡ καθυστέρηση πού ἐσημειώθη σχετικά μέ τήν λήψη τῶν ἀναγκαίων μέτρων συμμορφώσεως πρός τήν ἐν λόγω ὁδηγία ἀπέρρεε, ἀφ᾽ ενός μέν, ἀπό τήν ἀνάγκη θεσπίσεως νομοθετικής πράξεως, ἀφ᾽ ἑτερου δέ, ἀπό τό ὅτι ἡ εφαρμογή τῆς ὁδηγίας προϋπέθετε μελέτη τῶν συνεπειών τῆς ἐξ ἐπόψεως προϋπολογισμοῦ. 'Επί πλέον, ἀπαιτοῦσε τροποποίηση τῶν διατάξεων περί μερικῆς ἀπασχολήσεως, γεγονός πού συνεπάγεται διαπραγματεύσεις μέ τους εκπροσώπους τῶν δημοσίων υπαλλήλων.</TXT></NP><?PAGE NO="2181"?><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Κατά παγία νομολογία τοῦ Δικαστηρίου, ένα Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ἡ καταστάσεις ττ1ς εσωτερικῆς έννόμου τάξεως του γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση τῶν υποχρεώσεων πού ἀπορρέουν ἀπό τίς κοινοτικές ὁδηγίες.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Πρέπει λοιπόν νά ἀναγνωρισθεί ὅτι τό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου, μή θεσπίζοντας εντός τῆς προθεσμίας πού προβλέπει τό άρθρο 8, παράγραφος 1, της ὁδηγίας 75/117, τῆς <DATE ISO="19750210">10ης Φεβρουαρίου 1975</DATE>, τά ἀναγκαία μέτρα γιά τήν κατάργηση τῶν διακρίσεων ὡς πρός τους ὅρούς χορηγήσεως τοῦ επιδόματος ἀρχηγοῦ οικογενείας στους δημοσίους υπαλλήλους, παρέβη τίς υποχρεώσεις πού ὑπέχει ἐκ τῆς συνθήκης ΕΟΚ.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῶν δικαστικῶν εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Κατά τό άρθρο 69, παράγραφος 2, τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας, ὁ ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα, ἐφ᾽ ὅσον υπήρχε σχετικό αίτημα.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Ἐπειδή τό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου ἡττήθη, πρέπει νά καταδικασθεῖ στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ</P><P>κρίνει καί ἀποφασίζει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Παραλείποντας νά λάβει, εντός τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 8, παράγραφος 1, τῆς ὁδηγίας 75/117, τῆς <DATE ISO="19750210">10ης Φεβρουαρίου 1975</DATE>, τά ἀναγκαία μέτρα γιά τήν κατάργηση τῶν διακρίσεων, ὡς πρός τους ὅρούς χορηγήσεως τοῦ επιδόματος ἀρχηγοῦ οἰκογενείας στους δημοσίους ὑπαλλήλους, τό Μέγα Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει δυνάμει τῆς συνθήκης ΕΟΚ.</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="2182"?><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Καταδικάζει τό Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Mertens de Wilmars</P><P>Bosco</P><P>Touffait</P><P>Due</P><P>Pescatore</P><P>Mackenzie Stuart</P><P>O'Keeffe</P><P>Koopmans</P><P>Everling</P><P>Χλωρός</P><P>Grévisse</P><P>Έδημοσιεύθη σέ δημοσία συνεδρίαση στό Λουξεμβοῦργο στίς <DATE ISO="19820609">9 Ἰουνίου 1982</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ό γραμματεύς</P><P>κ.ἀ.α.</P><P>J. Α. Pompe</P><P>Βοηθός γραμματεύς</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ό πρόεδρος</P><P>J. Mertens de Wilmars</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>