<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>T‑53/13</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62013TJ0053</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2014:932">EU:T:2014:932</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>4</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>4</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20141106">6.11.2014</DATE> R. – SPRAWA T‑53/13 [<HT TYPE="ITALIC">FRAGMENTY</HT>]</P><P>VANS PRZECIWKO OHIM (PRZEDSTAWIENIE LINII FALISTEJ)</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Sądu</HT> (piąta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20141106">6 listopada 2014 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: angielski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Wspólnotowy znak towarowy</KEYWORD><KEYWORD>Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego linię falistą</KEYWORD><KEYWORD>Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji</KEYWORD><KEYWORD>Brak charakteru odróżniającego</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009</KEYWORD><KEYWORD>Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 76 rozporządzenia nr 207/2009</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie T‑53/13</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Vans, Inc</HT>., z siedzibą w Cypress, Kalifornia (Stany Zjednoczone), reprezentowana przez adwokata M. Hirscha,</P><PARTY.STATUS>strona skarżąca,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)</HT>, reprezentowanemu przez Ó. Mondéjara Ortuña, działającego w charakterze pełnomocnika,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><P>mającej za przedmiot skargę na decyzję Piątej Izby Odwoławczej (OHIM) z dnia <DATE ISO="20121114">14 listopada 2012 r.</DATE> (sprawa R 860/2012‑5), dotyczącą rejestracji graficznego znaku towarowego przedstawiającego linię falistą jako wspólnotowego znaku towarowego,</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>SĄD (piąta izba),</P><P>w składzie: A. Dittrich, prezes, J. Schwarcz i V. Tomljenović (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>sekretarz: E. Coulon,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się ze skargą złożoną w sekretariacie Sądu w dniu <DATE ISO="20130131">31 stycznia 2013 r.</DATE>,</VISA><VISA>po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę złożoną przez OHIM w sekretariacie Sądu w dniu <DATE ISO="20130507">7 maja 2013 r.</DATE>,</VISA><VISA>uwzględniwszy, że w terminie miesiąca od dnia powiadomienia stron o zakończeniu pisemnego etapu postępowania nie wpłynął żaden wniosek o wyznaczenie rozprawy, i postanowiwszy, na podstawie sprawozdania sędziego sprawozdawcy i w zastosowaniu art. 135a regulaminu postępowania przed Sądem, orzec w przedmiocie skargi bez przeprowadzenia ustnego etapu postępowania,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Poniżej zostały odtworzone jedynie te punkty wyroku, których publikację Sąd uznał za wskazaną.</P></NOTE></P></TI></TITLE><P>[…]</P><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Żądania stron</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Skarżąca wnosi do Sądu o:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy Izbie Odwoławczej do ponownego rozpoznania;</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie OHIM kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>OHIM wnosi do Sądu o:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>oddalenie skargi;</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie skarżącej kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Co do prawa</HT></P></TI></TITLE><P>[…]</P><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu pierwszego dotyczącego w szczególności naruszenia art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009</HT></P></TI></TITLE><P>[…]</P><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Należy przypomnieć, że stosownie do orzecznictwa art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 wymaga, aby eksperci i izby odwoławcze OHIM badali stan faktyczny z urzędu. Wynika stąd, że właściwe organy OHIM mogą uzasadniać swoje rozstrzygnięcia okolicznościami faktycznymi, które nie zostały podniesione przez zgłaszającego znak towarowy [wyrok z dnia <DATE ISO="20140123">23 stycznia 2014 r.</DATE>, Novartis/OHIM (CARE TO CARE), T‑68/13, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2014:29">EU:T:2014:29</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 22; zob. także podobnie wyrok z dnia <DATE ISO="20060622">22 czerwca 2006 r.</DATE>, Storck/OHIM, C‑25/05 P, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:422">EU:C:2006:422</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 50, 51, 54]. Ponadto z utrwalonego orzecznictwa wynika, że nie uwzględniając argumentów lub dowodów przedstawionych przez strony w odpowiednim terminie, OHIM narusza art. 76 rozporządzenia nr 207/2009 [zob. podobnie wyroki: z dnia <DATE ISO="20051109">9 listopada 2005 r.</DATE>, Focus Magazin Verlag/OHIM – ECI Telecom (Hi‑FOCuS), T‑275/03, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2005:385">EU:T:2005:385</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 43; a także z dnia <DATE ISO="20060710">10 lipca 2006 r.</DATE>, La Baronia de Turis/OHIM – Baron Philippe de Rothschild (LA BARONNIE), T‑323/03, Zb.Orz, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2006:197">EU:T:2006:197</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 68].</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie w swojej argumentacji skarżąca wysuwa w istocie dwa zarzuty dotyczące, po pierwsze, braku odpowiedniego rozpatrzenia dowodów, o których mowa w pkt 10 powyżej, a po drugie, niewystarczającego uzasadnienia.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Co się tyczy zarzutu pierwszego, dotyczącego braku odpowiedniego rozpatrzenia dowodów, o których mowa w pkt 10 powyżej, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że z zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie wynika, iż Izba Odwoławcza odmówiła rozpatrzenia jakiegokolwiek argumentu bądź dopuszczenia jakiegokolwiek dowodu, jakie przedstawiła skarżąca.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>W drugiej kolejności należy stwierdzić, że jeśli chodzi o dokumenty przedstawione przez skarżącą w załącznikach 5 i 6 do uwag z dnia <DATE ISO="20120127">27 stycznia 2012 r.</DATE>, z pkt 14–16 zaskarżonej decyzji wynika, iż Izba Odwoławcza rozpatrzyła je, a następnie odrzuciła. Z pkt 16 zaskarżonej decyzji wynika w szczególności, że Izba Odwoławcza posłużyła się kryteriami określonymi w orzecznictwie (zob. pkt 84 poniżej) i zastosowała je w odniesieniu do rejestracji wspólnotowych znaków towarowych, na które powołuje się skarżąca, a następnie postanowiła ich nie uwzględniać, jako że nie jest związana<?PAGE NO="3"?> wcześniejszymi lub błędnymi decyzjami OHIM. Dopiero w następstwie tej analizy Izba Odwoławcza błędnie przyjęła, tytułem dodatkowym, o czym świadczy użycie przez nią sformułowania <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>ponadto<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>, że wspomniane rejestracje mogły być oparte na art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Nie ulega wątpliwości, że analizując te dokumenty, Izba Odwoławcza popełniła błąd, stwierdzając w pkt 16 zaskarżonej decyzji, iż rejestracje wspólnotowych znaków towarowych mogły być oparte na fakcie uzyskania przez nie charakteru odróżniającego w następstwie używania, w rozumieniu art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009. Błędu tego, który ponadto dotyczy dodatkowego argumentu powołanego na etapie analizy dokumentów przedłożonych przez skarżącą, nie należy jednak postrzegać w kategoriach naruszenia art. 76 rozporządzenia nr 207/2009, lecz naruszenia prawa materialnego, którego ewentualne konsekwencje zostaną zbadane w pkt 84–88 poniżej.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Pobieżne zbadanie dowodów, takie jak to, które w niniejszej sprawie skarżąca zarzuca Izbie Odwoławczej – zakładając, że rzeczywiście miało miejsce – nie stanowi bowiem naruszenia normy proceduralnej określonej w art. 76 rozporządzenia nr 207/2009. W danym wypadku błędna ocena materiału dowodowego dostarczonego przez stronę może skutkować naruszeniem przepisów prawa materialnego, które mają zastosowanie w danej sprawie.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności, jeśli chodzi o załącznik 10 do odwołania rozpatrywanego przez Izbę Odwoławczą, należy zauważyć, że dokument ten zawiera w szczególności informacje dotyczące wielkości sprzedaży osiągniętej przez skarżącą w latach 2010–2011 w niektórych państwach członkowskich, a konkretnie w państwach Beneluksu, w Republice Czeskiej, Danii i Szwecji (jako części Skandynawii) w Niemczech, Grecji, Hiszpanii, Francji, we Włoszech, w Polsce i w Zjednoczonym Królestwie. Dokument ten zawiera także prognozy sprzedaży dla tych państw członkowskich na rok 2012 r. Dokument ten służy zatem uzupełnieniu treści oświadczenia dyrektora skarżącej ds. promocji i wydarzeń, złożonego pod przysięgą przed ekspertem, i zawiera, jak Izba Odwoławcza wskazała w pkt 23 zaskarżonej decyzji podsumowującym jego uwagi, dane liczbowe dotyczące wielkości sprzedaży bez podziału na państwa, które nie odzwierciedlają pełnej kwoty sprzedaży dla całej Unii ani nie znajdują potwierdzenia w innych dokumentach, takich jak faktury.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Z zaskarżonej decyzji wynika, że jak podnosi skarżąca, Izba Odwoławcza nie ustosunkowała się do tego dokumentu. Nie został on bowiem wymieniony w pkt 21 zaskarżonej decyzji wśród dodatkowych dokumentów, jakie skarżąca przedstawiła Izbie Odwoławczej, przy czym Izba Odwoławcza nie wspomniała też o nim w ramach oceny materiału dowodowego dostarczonego przez skarżącą.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Należy jednak zauważyć, że okoliczność, iż Izba Odwoławcza nie zawarła w swej decyzji wszystkich argumentów jednej ze stron bądź całego przedstawionego przez nią materiału dowodowego, czy też nie odniosła się do każdego z tych elementów, nie pozwala na przyjęcie wniosku, że Izba Odwoławcza odmówiła ich uwzględnienia [wyrok z dnia <DATE ISO="20101209">9 grudnia 2010 r.</DATE>, Tresplain Investments/OHIM – Hoo Hing (Golden Elephant Brand), T‑303/08, Zb.Orz, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2010:505">EU:T:2010:505</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 46].</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku z zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie wynika, że Izba Odwoławcza odmówiła dopuszczenia dokumentu przedstawionego w załączniku 10 do rozpatrywanego przez nią odwołania. W szczególności Izba Odwoławcza nie zarzuciła skarżącej, że ta nie przedstawiła tego dokumentu w stosownym terminie ani też nie odrzuciła go jako niedopuszczalnego. Możliwe, że uwadze Izby Odwoławczej umknęła okoliczność, że załącznik 10 do rozpatrywanego przez nią odwołania zawierał informacje dotyczące wielkości sprzedaży skarżącej w niektórych państwach członkowskich.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Jednakże sam ten fakt nie pozwala na stwierdzenie naruszenia normy proceduralnej zawartej w art. 76 rozporządzenia nr 207/2009. Chodzi tu o błędną ocenę materiału dowodowego przedstawionego przez skarżącą, która w danym wypadku może prowadzić do naruszenia prawa materialnego. Ewentualne konsekwencje tej błędnej oceny zostaną zbadane w ramach oceny zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (zob. pkt 107 poniżej).</TXT></NP><?PAGE NO="4"?><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>W czwartej kolejności, odnosząc się do dowodu, który rzekomo pochodzi z niezależnych źródeł, a który znajduje się w załączniku 2 do uwag z dnia <DATE ISO="20120127">27 stycznia 2012 r.</DATE>, należy wskazać, że dowodem tym jest strona magazynu o tematyce związanej z modą – <HT TYPE="ITALIC">Elle</HT>. Strona ta zawiera zdjęcie modelki noszącej parę butów, które produkuje skarżąca, opatrzonych znakiem towarowym, o zarejestrowanie którego skarżąca wnosi.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>W tym względzie należy stwierdzić, że chociaż wbrew stanowisku skarżącej, nie mamy tu do czynienia z ogłoszeniem, jest to jednak dotyczący jej materiał promocyjny, który ukazał się w magazynie o tematyce związanej z modą, co pozwoliło jej na zaprezentowanie swoich produktów odbiorcom. Izba Odwoławcza odniosła się do całego tego materiału reklamowego w pkt 26 i 27 zaskarżonej decyzji, w związku z czym nie można jej zarzucać nieuwzględnienia tego dokumentu. Stąd też Izba Odwoławcza nie naruszyła normy proceduralnej określonej w art. 76 rozporządzenia nr 207/2009.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>W każdym razie, nawet gdyby założyć, jak czyni to skarżąca, że dokument ten należało uwzględnić w charakterze dowodu pochodzącego z niezależnych źródeł, należy zauważyć, że podobnie jak w przypadku załącznika 10 do odwołania rozpatrywanego przez Izbę Odwoławczą, z zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie wynika, że Izba Odwoławcza odmówiła jego dopuszczenia. I tak Izba Odwoławcza nie zarzuciła skarżącej, że ta nie przedstawiła tego dokumentu w stosownym terminie ani nie uznała go za niedopuszczalny. Z tego względu, nawet gdyby założyć, że Izba Odwoławcza mogła o nim nie wspomnieć, sam ten fakt, jak już wskazano w pkt 22 powyżej, nie może stanowić naruszenia normy proceduralnej określonej w art. 76 rozporządzenia nr 207/2009. Może on stanowić błędną ocenę materiału dowodowego przedstawionego przez skarżącą, której ewentualne konsekwencje zostaną zbadane w ramach oceny zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (zob. pkt 107 poniżej).</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Wynika stąd, że należy uznać, iż skarżąca nie może zarzucać Izbie Odwoławczej naruszenia normy proceduralnej określonej w art. 76 rozporządzenia nr 207/2009. W związku z tym argumenty skarżącej w tym względzie należy oddalić.</TXT><P>[…]</P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów</P><P>SĄD (piąta izba)</P><P>orzeka, co następuje:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Skarga zostaje oddalona.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Vans, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Dittrich</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Schwarcz</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Tomljenović</P></SIGNATORY><P>Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu <DATE ISO="20141106">6 listopada 2014 r.</DATE></P><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>