<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-09-202509C104202207760-00-TRA-DOC-PL-ARRET-C-0776-22-202507914-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="pl-PL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="10/10/2025 12:08:23" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="pl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="AT+T8+ik0PCFOoNbHJjCC/QdNdO8XPI16Zs6JktjIFUDXxuLPzikcTTzW3MwUtHffylurCTUHQvXLnA93zUOgEjNcVAfMPueaKStMQAdnci14m+D4QYS5COTIIQI0v8eLyzmF40XWShx7+e67l+kW45ryilFZw858BB47JCH3JE=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="svc_wsgendoc" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0776" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2022" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="PL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 27-08-25 08:31:09" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="332beca07ef6481badf6f48dda501ee4" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0776" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="PV" name="NatureAff"/>
    <meta content="PV" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Wyrok z dnia 4.9.2025 r. – Sprawa C‑776/22 P</div>
      <div id="rId21" style="default">Studio Legale Ughi e Nunziante/EUIPO</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      WYROK TRYBUNAŁU (wielka izba)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      z dnia 4 września 2025 r. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      Odwołanie – Skarga o stwierdzenie nieważności – Artykuł 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Reprezentacja stron nieuprzywilejowanych w ramach postępowania ze skargi bezpośredniej przed sądami Unii Europejskiej – Reprezentowanie kancelarii adwokackiej przez wspólnika tej kancelarii – Adwokat lub radca prawny mający status osoby trzeciej w stosunku do strony skarżącej – Domniemanie niezależności – Obalenie domniemania – Przesłanki
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      W sprawie C‑776/22 P
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 20 grudnia 2022 r.,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      Studio Legale Ughi e Nunziante, z siedzibą w Rzymie (Włochy), którą reprezentowali L. Cascone, A. Clemente, F. De Filippis i A. Marega, avvocati,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-7" title="page-1">
      wnosząca odwołanie,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      w której drugą stroną postępowania są:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-9" title="page-1">
      Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), który reprezentowali D. Hanf, R. Raponi oraz D. Stoyanova-Valchanova, w charakterze pełnomocników,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-10" title="page-1">
      strona pozwana w pierwszej instancji,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      popierany przez:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      Komisję Europejską, którą reprezentowali F. Erlbacher, P. Stancanelli oraz C. Urraca Caviedes, w charakterze pełnomocników,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-13" title="page-1">
      interwenient w postępowaniu odwoławczym,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-14" title="page-1">
      TRYBUNAŁ (wielka izba),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-15" title="page-1">
      w składzie: K. Lenaerts, prezes, T. von Danwitz, wiceprezes, F. Biltgen, K. Jürimäe, C. Lycourgos, S. Rodin, A. Kumin i N. Jääskinen (sprawozdawca), prezesi izb, A. Arabadjiev, E. Regan, N. Piçarra, F. Schalin, S. Gervasoni, N. Fenger i R. Frendo, sędziowie,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-16" title="page-1">
      rzecznik generalny: J. Richard de la Tour,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-17" title="page-1">
      sekretarz: A. Calot Escobar,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-1">
      uwzględniając pisemny etap postępowania,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-1">
      po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2025 r.,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-1">
      wydaje następujący
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-21" title="page-1">
      Wyrok
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W odwołaniu Studio Legale Ughi e Nunziante, stowarzyszenie zawodowe prawa włoskiego (zwane dalej „kancelarią adwokacką”), wnosi o uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 10 października 2022 r., Studio Legale Ughi e Nunziante/EUIPO – Nunziante i Ughi (UGHI E NUNZIANTE) (T‑389/22, zwanego dalej „zaskarżonym postanowieniem”, EU:T:2022:662), w którym Sąd odrzucił jako oczywiście niedopuszczalną jego skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 8 kwietnia 2022 r. (sprawa R 407/2021‑5), dotyczącej postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego Ughi e Nunziante (zwanej dalej „sporną decyzją”), wszczętego w wyniku wniosku tej kancelarii adwokackiej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ramy prawne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 19 akapity od pierwszego do czwartego statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-25" title="page-1">
      „Państwa członkowskie i instytucje Unii [Europejskiej] reprezentuje przed Trybunałem Sprawiedliwości pełnomocnik, ustanawiany dla każdej sprawy; pełnomocnika może wspomagać doradca albo adwokat lub radca prawny.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-1">
      Państwa będące stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym [z dnia 2 maja 1992 r. (zwanego dalej »porozumieniem EOG«)] niebędące państwami członkowskimi oraz Urząd Nadzoru [Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA)], określony w tym porozumieniu, są reprezentowane w taki sam sposób.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-2">
      Inne strony muszą być reprezentowane przez adwokatów lub radców prawnych.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-2">
      Jedynie adwokat lub radca prawny uprawniony do występowania przed sądem państwa członkowskiego lub innego państwa, które jest stroną [porozumienia EOG], może reprezentować lub wspomagać stronę przed Trybunałem”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 21 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-2">
      „Wniesienie skargi do Trybunału Sprawiedliwości następuje poprzez skierowanie jej w formie pisemnej do sekretarza Trybunału. Skarga musi zawierać nazwisko i adres zamieszkania skarżącego oraz charakter, w jakim występuje osoba podpisująca, wskazanie strony lub stron, przeciw którym wnosi się skargę, przedmiot sporu, żądania oraz zwięzłe przedstawienie zarzutów prawnych stanowiących podstawę skargi.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-2">
      Skardze towarzyszy, w stosownych przypadkach, akt, którego stwierdzenia nieważności się żąda lub, w okolicznościach przewidzianych w artykule 265 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dokumenty dowodowe wskazujące datę wezwania instytucji do działania zgodnie z tym artykułem. Gdy dokumenty [te] nie zostają przedłożone razem ze skargą, sekretarz zwraca się do zainteresowanej strony o przedstawienie ich w rozsądnym terminie, lecz w takim przypadku prawa strony nie wygasają nawet wtedy, gdy takie dokumenty są przedstawione po terminie wyznaczonym do wszczęcia postępowania”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 53 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jego tytuł III, obejmujący przepisy przytoczone w pkt 2 i 3 niniejszego wyroku, ma zastosowanie do postępowania przed Sądem.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 51 regulaminu postępowania przed Sądem, zatytułowany „Obowiązkowe zastępstwo procesowe”, stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-34" title="page-2">
      „1. Strony są reprezentowane przez pełnomocników, o których mowa w art. 19 akapity pierwszy i drugi statutu (pełnomocników), adwokatów lub radców prawnych zgodnie z postanowieniami art. 19 statutu [Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej]”.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-35" title="page-2">
      2. Adwokat lub radca prawny reprezentujący lub wspomagający stronę jest zobowiązany złożyć w sekretariacie dokument poświadczający, że jest uprawniony do występowania przed sądami jednego z państw członkowskich lub innego państwa będącego stroną porozumienia EOG, chyba że taki dokument został już złożony w celu utworzenia konta dostępu do e‑Curia.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-36" title="page-2">
      3. Adwokaci lub radcowie prawni są zobowiązani złożyć w sekretariacie pełnomocnictwo udzielone przez stronę, którą reprezentują, jeżeli jest ona osobą prawną prawa prywatnego.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-37" title="page-3">
      4. Jeżeli dokument, o którym mowa w § 2, lub dokument, o którym mowa w § 3, nie został złożony, sekretarz wyznacza danej stronie rozsądny termin na jego złożenie. Jeżeli strona nie złoży dokumentu w wyznaczonym terminie, Sąd rozstrzyga, czy niedopełnienie danej formalności powoduje niedopuszczalność skargi lub innego pisma procesowego ze względów formalnych, czy też prowadzi ono do uznania, że adwokat lub radca prawny nie reprezentuje lub nie wspiera danej strony”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 55 tego regulaminu postępowania, zatytułowany „Wykluczenie z postępowania”, ma następujące brzmienie:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-39" title="page-3">
      „1. Jeżeli Sąd uzna, że zachowanie pełnomocnika, doradcy, adwokata lub radcy prawnego przed Sądem lub w stosunku do prezesa, sędziego lub sekretarza godzi w powagę Sądu lub jest niezgodne z wymogami zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania, lub że pełnomocnik, doradca, adwokat lub radca prawny wykorzystuje swoje uprawnienia niezgodnie z ich celem, informuje o tym zainteresowanego […].
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-40" title="page-3">
      2. Z tych samych powodów Sąd może w każdej chwili, po zapoznaniu się ze stanowiskiem zainteresowanego, wydać postanowienie z uzasadnieniem o wykluczeniu z postępowania pełnomocnika, doradcy, adwokata lub radcy prawnego. Postanowienie to podlega natychmiastowemu wykonaniu.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-41" title="page-3">
      3. Jeżeli pełnomocnik, doradca, adwokat lub radca prawny zostaje wykluczony z postępowania, podlega ono zawieszeniu aż do upływu terminu wyznaczonego przez prezesa w celu umożliwienia stronie wyznaczenia innego pełnomocnika, doradcy, adwokata lub radcy prawnego.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-42" title="page-3">
      […]”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 78 wspomnianego regulaminu postępowania, dotyczący „Załączników do skargi”, stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-44" title="page-3">
      „1. W razie potrzeby do skargi załącza się dokumenty, o których mowa w art. 21 akapit drugi statutu [Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej].
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-45" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-46" title="page-3">
      5. Do skargi załącza się dokumenty, o których mowa w art. 51 §§ 2 i 3.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-47" title="page-3">
      6. Jeżeli skarga nie spełnia wymogów określonych w §§ 1–5, sekretarz wyznacza skarżącemu rozsądny termin na złożenie wyżej wymienionych dokumentów. Jeżeli skarżący nie usunie braków w wyznaczonym terminie, Sąd rozstrzyga, czy niespełnienie tych wymogów powoduje niedopuszczalność skargi ze względów formalnych”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Okoliczności powstania sporu</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Okoliczności powstania sporu można streścić w podany niżej sposób.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W dniu 26 września 2017 r. kancelaria adwokacka złożyła w EUIPO wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do słownego unijnego znaku towarowego UGHI E NUNZIANTE w odniesieniu do wszystkich usług, dla których znak ten został zarejestrowany.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Decyzją z dnia 23 lutego 2021 r. Wydział Unieważnień EUIPO uwzględnił ten wniosek w odniesieniu do wszystkich usług, z wyjątkiem „usług prawnych” należących do klasy 45 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W dniu 1 marca 2021 r. kancelaria adwokacka wniosła do EUIPO odwołanie od tej decyzji jedynie w zakresie, w jakim oddalono wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sporną decyzją Piąta Izba Odwoławcza EUIPO oddaliła to odwołanie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postępowanie przed Sądem i zaskarżone postanowienie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 1 lipca 2022 r. kancelaria adwokacka wniosła skargę mającą na celu stwierdzenie nieważności spornej decyzji.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zaskarżonym postanowieniem Sąd odrzucił tę skargę jako oczywiście niedopuszczalną.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W pkt 5 tego postanowienia Sąd przypomniał w szczególności, że zgodnie z art. 19 akapity trzeci i czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej strony inne niż państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej, państwa będące stronami porozumienia EOG i Urząd Nadzoru EFTA powinny być reprezentowane przez adwokata lub radcę prawnego, a reprezentować stronę przed sądami Unii może jedynie adwokat lub radca prawny uprawniony do występowania przed sądami jednego z państw członkowskich lub innego państwa będącego stroną porozumienia EOG.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W pkt 6 wspomnianego postanowienia Sąd wyjaśnił, że z brzmienia art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a w szczególności z użycia terminu „reprezentowane”, a także z pkt 44 wyroku z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA (C‑110/21 P, EU:C:2022:555) wynika, że „strona” w rozumieniu tego przepisu, niezależnie od jej statusu, nie jest uprawniona do samodzielnego występowania przed sądem Unii, lecz musi skorzystać z usług osoby trzeciej, i to nawet jeśli strona ta jest adwokatem uprawnionym do występowania przed sądem krajowym.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W pkt 7 i nast. tego postanowienia Sąd przypomniał powody, dla których ta literalna wykładnia znajduje potwierdzenie zarówno w kontekście, w jaki wpisuje się ten przepis, jak i w jego celu.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Opierając się w szczególności na pkt 47 wyroku z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA (C‑110/21 P, EU:C:2022:555), Sąd uznał zatem w pkt 9 zaskarżonego postanowienia, że cel zadań w zakresie reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego, o którym mowa w art. 19 akapity trzeci i czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wykonywanej w interesie należytego sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polega przede wszystkim na jak najlepszej ochronie i obronie interesów mocodawcy, przy zachowaniu całkowitej niezależności i z poszanowaniem prawa, a także przepisów dotyczących wykonywania zawodu i etyki zawodowej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W pkt 10 tego postanowienia Sąd stwierdził następnie, że definicja pojęcia „niezależności” adwokata lub radcy prawnego ulegała zmianie w dziedzinie reprezentacji przed sądami Unii, przy czym dominującym kryterium przyjętym w tym względzie jest obecnie ochrona i obrona interesów klienta.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W pkt 11 tego postanowienia Sąd przypomniał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wymóg niezależności adwokata lub radcy prawnego określa się nie tylko w sposób negatywny, to znaczy poprzez brak stosunku pracy pomiędzy adwokatem lub radcą prawnym a jego klientem, lecz również w sposób pozytywny, a mianowicie poprzez odniesienie się do etyki zawodowej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W pkt 12 i 13 tego postanowienia wyjaśnił on, w świetle własnego orzecznictwa oraz orzecznictwa Trybunału, po pierwsze, że ten wymóg niezależności, w szczególnym kontekście art. 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, oznacza koniecznie brak stosunku pracy między adwokatem lub radcą prawnym a jego klientem, po drugie, że wspomniany wymóg znajduje zastosowanie również wtedy, gdy reprezentowana strona jest kancelarią adwokacką, oraz po trzecie, że wymóg ten nie wymaga braku jakiegokolwiek związku między adwokatem a jego klientem, lecz jedynie tych, które w oczywisty sposób ograniczają zdolność adwokata lub radcy prawnego do wypełniania zadań w zakresie obrony klienta w najlepszym interesie jego klienta, z poszanowaniem prawa oraz przepisów dotyczących wykonywania zawodu i etyki zawodowej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sąd stwierdził zatem w pkt 15 i 16 zaskarżonego postanowienia, że w niniejszej sprawie wnosząca odwołanie, będąca kancelarią adwokacką, wyznaczyła do reprezentowania siebie trzech adwokatów, którzy prowadzili w niej działalność jako wspólnicy. Stwierdził on, że status ten nie jest zgodny z wymogami niezależności wymaganymi do reprezentowania tej kancelarii przed sądami Unii.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sąd orzekł zatem w pkt 17 tego postanowienia, że skarga wszczynająca postępowanie została podpisana przez adwokatów lub radców prawnych, którzy nie byli niezależnymi od wnoszącej odwołanie osobami trzecimi, w związku z czym skarga nie została wniesiona zgodnie z art. 19 akapity trzeci i czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i art. 51 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wreszcie w pkt 18 zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że nieprzestrzeganie obowiązku bycia reprezentowanym przez adwokata lub radcę prawnego uprawnionego do występowania przed sądem państwa członkowskiego lub innego państwa będącego stroną porozumienia EOG nie należy do wymogów, które mogą zostać spełnione po upływie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 21 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i art. 78 § 6 regulaminu postępowania przed Sądem.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postępowanie przed Trybunałem i żądania stron w postępowaniu odwoławczym</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Pismem złożonym w sekretariacie Trybunału w dniu 20 grudnia 2022 r. kancelaria adwokacka wniosła niniejsze odwołanie od zaskarżonego postanowienia, na poparcie którego podnosi trzy zarzuty.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Pismami złożonymi w tym samym dniu wniosła ona, po pierwsze, na podstawie art. 170a § 1 regulaminu postępowania przed Trybunałem, o przyjęcie jej odwołania do rozpoznania zgodnie z art. 58a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a po drugie, na podstawie art. 95 § 2 wspomnianego regulaminu postępowania, o anonimizację jej nazwy i nazwisk różnych adwokatów wymienionych w odwołaniu.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Decyzją z dnia 4 stycznia 2023 r. Trybunał oddalił wniosek o anonimizację.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postanowieniem Trybunału z dnia 8 maja 2023 r., Studio Legale Ughi e Nunziante/EUIPO (C‑776/22 P, EU:C:2023:441) odwołanie zostało dopuszczone do rozpoznania w granicach zarzutów drugiego i trzeciego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Decyzją prezesa Trybunału z dnia 18 września 2023 r. Komisja Europejska została dopuszczona do udziału w postępowaniu w charakterze interwenienta popierającego żądania EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W odwołaniu wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">tytułem żądania głównego – uwzględnienie drugiego zarzutu odwołania i albo uchylenie zaskarżonego postanowienia, albo stwierdzenie ważności reprezentacji prawnej wnoszącej odwołanie prowadzonej przez umocowanych przez nią adwokatów lub radców prawnych, których upoważniła do wniesienia skargi do Sądu, i w konsekwencji, przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania co do istoty;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">tytułem żądania ewentualnego – uwzględnienie zarzutu trzeciego odwołania i albo uchylenie zaskarżonego postanowienia, albo orzeczenie, że kancelaria adwokacka jest uprawniona do kontynuowania postępowania z udziałem adwokata spoza utworzonego przez nią stowarzyszenia adwokatów, i, w konsekwencji, przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania co do istoty; oraz</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">obciążenie EUIPO kosztami postępowania odwoławczego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">EUIPO wnosi do Trybunału o:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">oddalenie odwołania; oraz</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">obciążenie kancelarii adwokackiej kosztami postępowania.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Komisja wnosi również o oddalenie odwołania i obciążenie wnoszącej odwołanie kosztami postępowania.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie odwołania</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zarzut drugi podniesiony przez wnoszącą odwołanie na poparcie odwołania dotyczy naruszenia art. 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz art. 51 regulaminu postępowania przed Sądem. Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 47 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz, ewentualnie, art. 51 § 4 i art. 55 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem. Jak przypomniano w pkt 28 niniejszego wyroku, odwołanie zostało przyjęte do rozpoznania w granicach zarzutów drugiego i trzeciego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Argumentacja stron</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W zarzucie drugim wnosząca odwołanie podnosi w istocie, że Sąd dokonał błędnej wykładni art. 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i art. 51 regulaminu postępowania przed Sądem. Zarzut ten składa się z dwóch części.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W części pierwszej wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi, że naruszył prawo, orzekając w pkt 17 zaskarżonego postanowienia, że skarga w pierwszej instancji nie została wniesiona z poszanowaniem w szczególności art. 19 akapit czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z którym jedynie adwokat lub radca prawny uprawniony do występowania przed sądem państwa członkowskiego może reprezentować lub wspomagać stronę przed Trybunałem. Twierdzi ona bowiem, że złożyła wszystkie dokumenty potwierdzające, że adwokaci, którym udzieliła pełnomocnictwa do jej reprezentowania, byli wpisani na listę adwokatów w Rzymie (Włochy) i, w konsekwencji, byli uprawnieni do występowania przed sądami włoskimi, spełniając w ten sposób warunek ustanowiony w tym przepisie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W części drugiej wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi dokonanie błędnej wykładni art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie, w jakim orzekł on, że adwokaci lub radcowie prawni będący wspólnikami w kancelarii nie mają wymaganej niezależności w stosunku do tej kancelarii, aby móc ją reprezentować w postępowaniu przed sądami Unii, z naruszeniem orzecznictwa Trybunału, a w szczególności wyroku z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA (C‑110/21 P, EU:C:2022:555).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W ramach tej części drugiej wnosząca odwołanie podnosi w pierwszej kolejności, że orzecznictwo dotyczące „samoreprezentacji” przed sądami Unii, o którym mowa w pkt 6 i 8 zaskarżonego postanowienia, nie ma znaczenia w okolicznościach niniejszej sprawy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Stowarzyszenie zawodowe o nazwie „Studio Legale Ughi e Nunziante”, zgodnie z prawem krajowym regulującym tę dziedzinę, jest bowiem podmiotem prawa niezależnym od swoich członków. Zdaniem wnoszącej odwołanie „samoreprezentacja” miałaby miejsce tylko wtedy, gdyby wyznaczyła swojego przedstawiciela prawnego jako adwokata. Tymczasem, jak sam Sąd stwierdził w pkt 15 zaskarżonego postanowienia, nie ma to miejsca w niniejszej sprawie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W drugiej kolejności wnosząca odwołanie podnosi w istocie, że zgodnie z najnowszym orzecznictwem Trybunału nie można domniemywać, iż adwokat lub radca prawny będący wspólnikiem w kancelarii nie ma niezależności wymaganej, aby móc reprezentować tę kancelarię przed sądami Unii.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym względzie wnosząca odwołanie podkreśla przede wszystkim, że w celu ustalenia, czy adwokat lub radca prawny spełnia wymóg niezależności, zgodnie z jego wykładnią dokonaną w tym najnowszym orzecznictwie, należy przede wszystkim ocenić, czy adwokat lub radca prawny jest w stanie chronić interesy strony, która go wyznaczyła jako przedstawiciela. Ponadto wymóg niezależności adwokata lub radcy prawnego powinien być oceniany w sposób szczególny, gdy skarżąca jest kancelarią adwokacką.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Następnie wnosząca odwołanie podnosi, że o ile pojęcie „adwokata” w rozumieniu art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej powinno być interpretowane w sposób autonomiczny, o tyle kryteria wymagane w celu stwierdzenia niezależności adwokata, a mianowicie brak stosunku pracy oraz przestrzeganie zasad zawodowych i etyki zawodowej, powinny być badane w świetle właściwych przepisów krajowych, a fortiori wobec braku przepisów prawa Unii w tym zakresie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym względzie wnosząca odwołanie wyjaśnia, po pierwsze, że w prawie włoskim wykonywanie zawodu adwokata jest niezgodne z jakimkolwiek stosunkiem pracy wiążącym się ze stosunkiem podporządkowania, w związku z czym między kancelarią adwokacką a adwokatem, który jest jej członkiem jako wspólnik, nie istnieje żaden stosunek pracy. Po drugie, usługa świadczona na rzecz wnoszącej odwołanie przez jej wspólników jest zgodna z właściwymi przepisami krajowymi, a także z zasadami etyki zawodowej adwokata, które nakładają na niego obowiązek niezależności.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wreszcie w świetle powyższych rozważań wnosząca odwołanie uważa, że w niniejszej sprawie naruszenie wymogu niezależności adwokata lub radcy prawnego może wynikać jedynie z istnienia konfliktu interesów oraz nacisków lub ingerencji zewnętrznych wywieranych na trzech adwokatów, których wyznaczyła do reprezentowania. Co się tyczy ewentualnego konfliktu interesów, wnosząca odwołanie uważa, że w szczególnym przypadku, w którym adwokat lub radca prawny będący wspólnikiem w kancelarii reprezentuje tę kancelarię, przeważa nie konflikt, lecz wspólnota interesów.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">EUIPO, popierane przez Komisję, jest zdania, że zarzut drugi należy oddalić.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">EUIPO podnosi przede wszystkim, że wbrew temu, co twierdzi wnosząca odwołanie, w zaskarżonym postanowieniu Sąd nie podał w wątpliwość faktu, że adwokaci, którym ta strona udzieliła upoważnienia do reprezentacji, byli uprawnieni do występowania przed sądami włoskimi.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Następnie EUIPO przypomniało, że z brzmienia art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, iż strona musi być „reprezentowana”, co oznacza, że nie jest ona uprawniona do samodzielnego działania, lecz musi korzystać z usług osoby trzeciej. Potwierdza to kontekst, w jakim należy interpretować ten przepis, ponieważ strona i jej pełnomocnik nie mogą być tą samą osobą. Ponadto EUIPO podkreśla, że celem obowiązku bycia reprezentowanym przez adwokata lub radcę prawnego jest, po pierwsze, zapobieżenie temu, by strony prywatne same występowały przed sądem, i po drugie, zagwarantowanie, że osoby prawne będą bronione przez przedstawiciela, który jest od nich wystarczająco odrębny. Tymczasem zaskarżone postanowienie opiera się głównie na okoliczności, że ze względu na to, iż adwokaci lub radcowie prawni odpowiedzialni za reprezentowanie przed Sądem wnoszącej odwołanie są jej wspólnikami, nie mogli oni zostać uznani za niezależne osoby trzecie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wreszcie EUIPO uściśla, że wymóg niezależności adwokata lub radcy prawnego należy interpretować, po pierwsze, w sposób negatywny – w zakresie, w jakim zakazuje on istnienia stosunku pracy między adwokatem lub radcą prawnym a jego klientem, a po drugie, w sposób pozytywny, a mianowicie poprzez odniesienie się do dyscypliny zawodowej. Wymóg ten należy rozumieć nie jako brak jakichkolwiek powiązań adwokata lub radcy prawnego z jego klientem, lecz wyłącznie takich powiązań, które w oczywisty sposób ograniczają jego zdolność do wypełniania zadań w zakresie obrony klienta w jego najlepszym interesie. W niniejszej sprawie EUIPO jest zdania, że status wspólników trzech adwokatów wyznaczonych do reprezentowania kancelarii adwokackiej będącej stroną skarżącą przed Sądem oznacza, że pełnią oni w niej ważne funkcje administracyjne i finansowe. Okoliczność ta w oczywisty sposób zagraża niezależności tych adwokatów i ewidentnie narusza ich zdolność do wykonywania ich zadań, ponieważ status adwokata lub radcy prawnego nie przyznaje sam w sobie wyznaczonemu przedstawicielowi wystarczającej niezależności w rozumieniu art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Komisja, która występuje w charakterze interwenienta popierającego żądania EUIPO, podnosi również, że z orzecznictwa Trybunału wynika, iż reprezentowanie przed sądem osoby prawnej przez adwokatów lub radców prawnych, którzy nie są wystarczająco odrębni od tej osoby prawnej i których interesy pokrywają się z jej interesami, nie jest zgodne z wymogami art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W niniejszym przypadku okoliczność, że adwokaci, którzy podpisali skargę wszczynającą postępowanie w imieniu kancelarii adwokackiej będącej stroną skarżącą przed Sądem, są wspólnikami w tej kancelarii, oznacza, że nie istnieje wystarczający stopień rozdzielności między tą stroną a jej przedstawicielami.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ocena Trybunału</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Należy przypomnieć, że w art. 19 akapity trzeci i czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mającym zastosowanie do postępowania przed Sądem zgodnie z art. 53 tego statutu, przewidziano dwie odrębne i kumulatywne przesłanki dotyczące reprezentacji przed sądami Unii stron niewymienionych w art. 19 akapity pierwszy i drugi, zwanych stronami „nieuprzywilejowanymi”. Zgodnie z pierwszą przesłanką, ustanowioną w art. 19 akapit trzeci, strony te muszą być „reprezentowane przez adwokatów lub radców prawnych”. Zgodnie z drugą przesłanką, ustanowioną w akapicie czwartym tego artykułu, jedynie adwokat lub radca prawny uprawniony do występowania przed sądem państwa członkowskiego lub innego państwa będącego stroną porozumienia EOG może reprezentować lub wspomagać stronę przed sądami Unii.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie części pierwszej zarzutu drugiego, dotyczącej naruszenia art. 19 akapit czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Co się tyczy drugiej kumulatywnej przesłanki odnoszącej się do ważności reprezentacji strony nieuprzywilejowanej przed sądami Unii, przewidzianej w art. 19 akapit czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, która dotyczy uprawnienia adwokata lub radcy prawnego do występowania przed sądami państwa członkowskiego, Trybunał orzekł już, że z brzmienia tego przepisu wynika, iż znaczenie i zakres tej przesłanki należy interpretować poprzez odniesienie do danego prawa krajowego (zob. podobnie wyroki: z dnia 4 lutego 2020 r., Uniwersytet Wrocławski i Polska/REA, C‑515/17 P i C‑561/17 P, EU:C:2020:73, pkt 56; a także z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA, C‑110/21 P, EU:C:2022:555, pkt 40 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W niniejszej sprawie jest bezsporne, że adwokaci umocowani przez wnoszącą odwołanie posiadali uprawnienie do występowania przed sądami włoskimi, z poszanowaniem przepisów krajowych regulujących tę dziedzinę.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W związku z tym, orzekając w pkt 17 zaskarżonego postanowienia, że skarga w pierwszej instancji nie została wniesiona zgodnie z art. 19 akapit czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Sąd naruszył prawo.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Należy zatem uwzględnić część pierwszą zarzutu drugiego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie części drugiej zarzutu drugiego, dotyczącej naruszenia art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Co się tyczy pierwszej przesłanki kumulatywnej, dotyczącej ważności reprezentacji stron nieuprzywilejowanych przed sądami Unii, przewidzianej w art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, która polega na obowiązku bycia „reprezentowanym przez adwokatów lub radców prawnych”, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w braku odesłania w tym przepisie do prawa państw członkowskich, pojęcie „adwokata lub radcy prawnego” należy interpretować w sposób autonomiczny i jednolity w całej Unii, uwzględniając nie tylko brzmienie tego przepisu, lecz także jego kontekst i cel (zob. podobnie wyroki: z dnia 4 lutego 2020 r., Uniwersytet Wrocławski i Polska/REA, C‑515/17 P i C‑561/17 P, EU:C:2020:73, pkt 57; a także z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA, C‑110/21 P, EU:C:2022:555, pkt 43).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tych ramach Trybunał orzekł w pierwszej kolejności, że zarówno z brzmienia wspomnianego przepisu, a w szczególności z użycia terminu „reprezentowane”, jak i z kontekstu, w jaki się on wpisuje, wynika, że „strona” w rozumieniu tego przepisu, niezależnie od jej statusu, nie jest uprawniona do samodzielnego występowania przed sądem Unii, lecz musi skorzystać z usług osoby trzeciej, która może być jedynie „adwokatem lub radcą prawnym” (zob. podobnie wyroki: z dnia 4 lutego 2020 r., Uniwersytet Wrocławski i Polska/REA, C‑515/17 P i C‑561/17 P, EU:C:2020:73, pkt 58, 60; a także z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA, C‑110/21 P, EU:C:2022:555, pkt 44, 45).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wykładnia ta jest zgodna z celem przesłanki przewidzianej w art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, która polega, po pierwsze, na uniemożliwieniu podmiotom prywatnym występowania przed sądem bez korzystania z pośrednictwa pośrednika, a po drugie, na zagwarantowaniu, że osoby prawne będą bronione przez przedstawiciela, który jest wystarczająco odrębny od osoby prawnej, którą reprezentuje (wyroki: z dnia 4 lutego 2020 r., Uniwersytet Wrocławski i Polska/REA, C‑515/17 P i C‑561/17 P, EU:C:2020:73, pkt 61; a także z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA, C‑110/21 P, EU:C:2022:555, pkt 46).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W drugiej kolejności Trybunał orzekł, że zadania w zakresie reprezentacji, które spoczywają na „adwokacie lub radcy prawnym” w rozumieniu art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, polegają przede wszystkim na jak najlepszej ochronie i obronie interesów mocodawcy, przy zachowaniu całkowitej niezależności i z poszanowaniem prawa, zasad wykonywania zawodu i zasad etyki zawodowej (zob. podobnie wyroki: z dnia 4 lutego 2020 r., Uniwersytet Wrocławski i Polska/REA, C‑515/17 P i C‑561/17 P, EU:C:2020:73, pkt 62; a także z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA, C‑110/21 P, EU:C:2022:555, pkt 47).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jak zauważył w istocie rzecznik generalny w pkt 46–52 opinii, z orzecznictwa Trybunału wynika, że pierwsza przesłanka kumulatywna, przewidziana w art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, polegająca na obowiązku, aby strony nieuprzywilejowane były „reprezentowane przez adwokatów lub radców prawnych”, wymaga spełnienia dwóch wymogów.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Po pierwsze, jak wynika z pkt 55 niniejszego wyroku, przesłanka ta nakłada na strony nieuprzywilejowane zakaz „samoreprezentacji” przed sądami Unii, co oznacza, że strony te w żadnym wypadku nie mogą być reprezentowane przez siebie same.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponieważ statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ani regulamin postępowania przed Trybunałem nie przewidują żadnego odstępstwa ani wyjątku od tego zakazu, wniesienie skargi podpisanej przez samego skarżącego nie może w żadnym wypadku wystarczyć do wniesienia skargi do sądów Unii, i to nawet jeśli skarżący jest adwokatem uprawnionym do występowania przed sądem krajowym (zob. podobnie wyroki: z dnia 4 lutego 2020 r., Uniwersytet Wrocławski i Polska/REA, C‑515/17 P i C‑561/17 P, EU:C:2020:73, pkt 59; a także z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA, C‑110/21 P, EU:C:2022:555, pkt 44).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Po drugie, wspomniana przesłanka nakłada na przedstawicieli stron nieuprzywilejowanych obowiązek przestrzegania wymogu niezależności, jak wynika to z pkt 57 niniejszego wyroku.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wymóg ten jest definiowany zarówno w sposób negatywny, jak i pozytywny. W sposób negatywny określa się go brakiem jakiegokolwiek stosunku pracy charakteryzującego się istnieniem stosunku podporządkowania między przedstawicielem wyznaczonym przez stronę a tą stroną. W sposób pozytywny wspomniany wymóg odnosi się do etyki zawodowej i dyscypliny zawodowej (zob. podobnie wyroki: z dnia 4 lutego 2020 r., Uniwersytet Wrocławski i Polska/REA, C‑515/17 P i C‑561/17 P, EU:C:2020:73, pkt 63; a także z dnia 14 lipca 2022 r., Universität Bremen/REA, C‑110/21 P, EU:C:2022:555, pkt 49).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponadto ten sam wymóg należy rozumieć jako brak nie jakiegokolwiek powiązania między przedstawicielem wyznaczonym przez stronę a tą stroną, lecz wyłącznie powiązań, które w sposób oczywisty ograniczają jego zdolność do wypełniania powierzonych mu zadań w zakresie reprezentacji, o czym przypomniano w pkt 57 niniejszego wyroku (zob. podobnie wyrok z dnia 4 lutego 2020 r., Uniwersytet Wrocławski i Polska/REA, C‑515/17 P i C‑561/17 P, EU:C:2020:73, pkt 64).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W odniesieniu do każdego adwokata lub radcy prawnego, niezależnie od formy, w jakiej wykonuje swój zawód, dozwolonej przez mające zastosowanie przepisy ustawowe, zasady wykonywania zawodu i zasady etyki zawodowej, domniemywa się, z zastrzeżeniem tego, co zostało przedstawione w następnym punkcie niniejszego wyroku, że spełnia on wymóg niezależności wynikający z pierwszej kumulatywnej przesłanki przewidzianej w art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Niemniej, jak wynika z pkt 62 niniejszego wyroku, wymóg niezależności nałożony na przedstawicieli stron nieuprzywilejowanych w szczególnym kontekście tego przepisu zakłada nieodzownie brak jakiegokolwiek stosunku pracy charakteryzującego się istnieniem stosunku podporządkowania między stroną a upoważnionym przez nią przedstawicielem. Tym samym domniemanie niezależności, o którym mowa w poprzednim punkcie, nie ma zastosowania, gdy istnieje taki stosunek pracy. Jest tak w szczególności w przypadku, gdy adwokaci, którzy zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym wykonują swój zawód jako pracownicy kancelarii, która ich zatrudnia, mieliby reprezentować tę kancelarię przed sądami Unii. To samo dotyczy sytuacji, w której prawnicy przedsiębiorstwa („in‑house lawyers”), członkowie izby adwokackiej państwa członkowskiego i uprawnieni na mocy prawa krajowego tego państwa członkowskiego do reprezentowania przed sądami krajowymi osoby prawnej, z którą są związani stosunkiem pracy, mieliby reprezentować tę osobę przed sądami Unii.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z wyjątkiem przypadków, w których istnieje stosunek pracy, charakteryzujący się istnieniem stosunku podporządkowania między stroną a upoważnionym przez nią przedstawicielem, to domniemanie niezależności ma zastosowanie i może zostać obalone wyłącznie w przypadku, gdy na podstawie konkretnych dowodów można stwierdzić, że istnieją między nimi powiązania, które w oczywisty sposób ograniczają zdolność tego przedstawiciela do wykonywania jego zadań w sposób najlepiej służący interesom klienta lub że wspomniany przedstawiciel nie przestrzega mających zastosowanie krajowych przepisów dotyczących wykonywania zawodu i etyki zawodowej (zob. podobnie wyrok z dnia 4 lutego 2020 r., Uniwersytet Wrocławski i Polska/REA, C‑515/17 P i C‑561/17 P, EU:C:2020:73, pkt 64).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym przypadku Sąd stwierdził w pkt 16 zaskarżonego postanowienia, że „status adwokatów będących wspólnikami kancelarii adwokackiej, strony skarżącej w niniejszej sprawie” nie jest „zgodny z wymogami niezależności wymaganymi do reprezentowania jej przed Sądem”. Wywiódł on z tego w pkt 17 wspomnianego postanowienia, że „ponieważ skarga wszczynająca postępowanie została podpisana przez adwokatów, którzy nie byli niezależnymi od strony skarżącej osobami trzecimi”, skarga w pierwszej instancji nie została wniesiona zgodnie z art. 19 akapity trzeci i czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i art. 51 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tymczasem w sytuacji gdy adwokaci lub radcowie prawni posiadają, w sposób zgodny z obowiązującymi ustawami, zasadami wykonywania zawodu i zasadami etyki zawodowej, status wspólników w kancelarii, którą reprezentują przed sądami Unii, okoliczność ta nie może sama w sobie zostać uznana za niezgodną z wymogiem niezależności. Po pierwsze, takiej okoliczności nie można bowiem utożsamiać z okolicznością, w której istnieje stosunek pracy w rozumieniu orzecznictwa przypomnianego w pkt 62 niniejszego wyroku. Po drugie, w braku konkretnych dowodów wykazujących istnienie powiązań między kancelarią a wspólnikiem, którego wyznaczyła na swojego przedstawiciela, które to powiązania w oczywisty sposób ograniczałyby zdolność tego ostatniego do wypełniania jego zadań w zakresie reprezentacji poprzez działanie w najlepszym interesie zainteresowanej strony, lub dowodów wykazujących, że wspomniany wspólnik nie przestrzega obowiązujących krajowych przepisów dotyczących wykonywania zawodu i etyki zawodowej, domniemania niezależności adwokata lub radcy prawnego będącego wspólnikiem nie można uznać za obalone.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Nie uwzględniając w ten sposób zakresu wymogu niezależności wynikającego z pierwszej kumulatywnej przesłanki przewidzianej w art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Sąd naruszył prawo.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wreszcie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każda okoliczność dotycząca dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej do Sądu, w tym okoliczność dotycząca reprezentowania osoby prawnej przez adwokata lub radcę prawnego przy wniesieniu skargi, może stanowić bezwzględną przeszkodę procesową, którą sąd Unii powinien uwzględnić z urzędu (zob. podobnie wyrok z dnia 8 lutego 2024 r., Pilatus Bank/EBC, C‑256/22 P, EU:C:2024:125, pkt 34, 36 i przytoczone tam orzecznictwo). Okoliczność, że taka skarga nie została wniesiona zgodnie z wymogami określonymi w art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z jego wykładnią dokonaną w orzecznictwie Trybunału, stanowi taką okoliczność.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jednakże spoczywający na sądzie Unii obowiązek podniesienia z urzędu kwestii dotyczącej bezwzględnej przeszkody procesowej pozostaje bez uszczerbku dla poszanowania prawa do obrony. W konsekwencji sąd Unii nie może co do zasady oprzeć orzeczenia na badanym z urzędu zarzucie, nawet jeżeli byłby to zarzut dotyczący bezwzględnej przeszkody procesowej, bez wcześniejszego wezwania stron do przedstawienia uwag w przedmiocie tego zarzutu (zob. podobnie wyrok z dnia 17 grudnia 2009 r., szczególna procedura kontroli orzeczenia M/EMEA, C‑197/09 RX‑II, EU:C:2009:804, pkt 40–42, 57 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W niniejszej sprawie należy zauważyć, że Sąd ograniczył się do stwierdzenia w pkt 15–19 zaskarżonego postanowienia, iż wnosząca odwołanie jest kancelarią adwokacką, która w celu jej reprezentowania udzieliła pełnomocnictwa trzem adwokatom, którzy wykonywali działalność w jej ramach w charakterze wspólników, i do wyciągnięcia z tego błędnego pod względem prawnym wniosku, zgodnie z którym adwokaci ci nie mogą reprezentować tej kancelarii na warunkach zgodnych z art. 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przy czym zdaniem Sądu taka niezgodność nie może być konwalidowana po upływie terminu do wniesienia skargi.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tymczasem Sąd powinien był sprawdzić, ewentualnie stosując środki organizacji postępowania przewidziane w art. 64 regulaminu postępowania przed Sądem, przede wszystkim, czy pomiędzy tymi trzema adwokatami a kancelarią adwokacką istniał stosunek pracy w rozumieniu pkt 65 niniejszego wyroku. W braku takiego stosunku pracy jedynie konkretne dowody wykazujące, że powiązania pomiędzy kancelarią adwokacką a adwokatami będącymi wspólnikami, którzy ją reprezentują, mogły w sposób oczywisty naruszać ich zdolność do wykonywania ich zadań lub że wspomniani adwokaci nie przestrzegali obowiązujących krajowych przepisów dotyczących wykonywania zawodu lub etyki zawodowej, pozwoliłyby na stwierdzenie braku niezależności w rozumieniu art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponadto zgodnie z orzecznictwem przypomnianym w pkt 71 niniejszego wyroku Sąd powinien był, przed wydaniem rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, wezwać wnoszącą odwołanie do przedstawienia uwag w celu zapewnienia skuteczności jej prawa do obrony.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wreszcie gdyby Sąd uznał, że wymóg niezależności nie został spełniony, powinien był, przed stwierdzeniem niedopuszczalności skargi, wezwać wnoszącą odwołanie do wyznaczenia nowego adwokata.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Biorąc bowiem pod uwagę powagę konsekwencji, jakie wynikają z naruszenia art. 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w odniesieniu do wnoszącej odwołanie, a mianowicie stwierdzenie nieodwracalnej niedopuszczalności jej skargi, powinna ona – po uzyskaniu możliwości zapoznania się z okolicznościami uzasadniającymi zdaniem Sądu wydanie orzeczenia o niedopuszczalności oraz ustosunkowania się do tych okoliczności – mieć możliwość wyznaczenia nowego adwokata.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponadto z art. 78 § 6 regulaminu postępowania przed Sądem w związku z art. 51 §§ 2–4 tego regulaminu wynika, że wobec strony nie należy orzekać niedopuszczalności jej skargi bez uprzedniego wezwania jej do usunięcia braków, ze względu na to, że jej skarga nie spełnia przesłanek określonych w art. 78 §§ 1–5 tego regulaminu postępowania. Z art. 55 §§ 1 i 3 wspomnianego regulaminu postępowania wynika również, że to samo dotyczy zachowania adwokata uznanego za godzące w powagę Sądu lub niezgodne z należytym sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości w toku postępowania. W takich przypadkach przepisy te gwarantują bowiem ciągłość postępowania, przewidując, w zależności od przypadku, że dana strona może przedstawić wymagane dokumenty lub wyznaczyć nowego przedstawiciela w rozsądnym terminie wyznaczonym przez sekretariat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Należy również zauważyć, że art. 21 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie określa w sposób wyczerpujący przypadków usunięcia braków skargi.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Trybunał miał już zresztą okazję stwierdzić – czemu nie stoi na przeszkodzie art. 21 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że w przypadku złożenia skargi podpisanej przez samego skarżącego należy wezwać skarżącego do usunięcia braków skargi (zob. podobnie postanowienie z dnia 5 grudnia 1996 r., Lopes/Trybunał Sprawiedliwości, C‑174/96 P, EU:C:1996:473, pkt 3).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponadto, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 108 opinii, z aktualnej praktyki państw członkowskich wynika, że w przypadku gdy prawo krajowe przewiduje, że ważność czynności procesowych strony jest kwestionowana z powodu naruszenia przepisów dotyczących wymogu niezależności przedstawiciela tej strony, uchybienie to może być przynajmniej usunięte w toku postępowania.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W konsekwencji należy uwzględnić część drugą zarzutu drugiego odwołania i zarzut drugi w całości.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">82</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W związku z tym, bez konieczności badania zarzutu trzeciego odwołania, należy uchylić zaskarżone postanowienie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie skargi przed Sądem</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">83</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 61 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Trybunał może, jeżeli uchyla orzeczenie Sądu, albo wydać orzeczenie ostateczne w sprawie, jeżeli stan postępowania na to pozwala, albo skierować sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">84</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W niniejszej sprawie Trybunał dysponuje informacjami niezbędnymi do wydania ostatecznego orzeczenia w przedmiocie tego, czy skarga została wniesiona zgodnie z art. 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i art. 51 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem. Wydaje się bowiem, że skarga została wniesiona w imieniu wnoszącej odwołanie przez adwokatów, co do których można domniemywać, zgodnie z tym, co zostało stwierdzone w pkt 68 niniejszego wyroku, że spełniają oni wymóg niezależności w rozumieniu art. 19 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Ponieważ żaden element akt sprawy nie pozwala obalić wspomnianego domniemania ani nawet wątpić, że adwokaci reprezentujący wnoszącą odwołanie spełniają ten wymóg, należy uznać, że skarga spełnia wspomniany wymóg.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">85</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponieważ stan postępowania nie pozwala na wydanie orzeczenia w pozostałym zakresie, należy skierować sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie kosztów</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">86</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jako że sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd, rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w przedmiocie odwołania nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-142" title="page-16">
      Z powyższych względów Trybunał (wielka izba) orzeka, co następuje:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 10 października 2022 r., Studio Legale Ughi e Nunziante/EUIPO – Nunziante i Ughi (UGHI E NUNZIANTE) (T‑389/22, EU:T:2022:662) zostaje uchylone.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-146" title="page-17">
<span class="signatory">Podpisy</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Język postępowania: włoski.</p>
</body>
</html>
