1

Permezz tal-appell tiegħu, Jean-Charles Marchiani jitlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea, tal-10 ta’ Ottubru 2014, Marchiani vs Il‑Parlament (T‑479/13, mhux ippubblikata, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”, EU:T:2014:866), li permezz tagħha din ċaħdet ir-rikors tiegħu intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tas-Segretarju Ġenerali tal-Parlament Ewropew, tal-4 ta’ Lulju 2013, dwar l-irkupru mingħand l-appellant ta’ somma ta’ EUR 107694.72 (iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kkontestata”) u tan-nota ta’ debitu Nru 2013-807 tal-5 ta’ Lulju 2013 li kienet relatata magħha (iktar ’il quddiem in-“nota ta’ debitu inkwistjoni”).

2

Ir-Regolament (UE, Euratom) Nru 966/2012, tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-25 ta’ Ottubru 2012, dwar ir-regoli finanzjarji applikabbli għall-baġit ġenerali tal-Unjoni u li jħassar ir‑Regolament tal-Kunsill (KE, Euratom) Nru 1605/2002 (ĠU 2012, L 298, p. 1), jipprovdi, fl-Artikolu 78 tiegħu intitolat “Stabbiliment tal-ammonti riċevibbli”:

“1.   L-istabbiliment ta’ ammont riċevibbli huwa l-att li bih l-uffiċjal awtorizzanti responsabbli:

2.   Ir-riżorsi proprji mqiegħda għad-dispożizzjoni tal-Kummissjoni u kull ammont riċevibbli li huwa identifikat bħala li jkun ċert, ta’ ammont fiss u dovut għandu jkun stabbilit b’ordni ta’ rkupru lill-uffiċjal tal-kontabilità segwit b’nota ta’ debitumibgħuta lid-debitur, it-tnejn imħejjija mill-uffiċjal awtorizzanti responsabbli.

3.   L-ammonti li jitħallsu bi żball għandhom jiġu rkuprati.

4.   Il-Kummissjoni għandu jkollha s-setgħa tadotta atti delegati skont l-Artikolu 210 rigward ir-regoli dettaljati dwar l-istabbiliment tal-ammonti riċevibbli, inklużi l-proċedura u provi dokumentarji, u l-interessi għal inadempjenza fil-ħlas.”

3

L-Artikolu 79 ta’ dan ir-regolament, intitolat “Awtorizzazzjoni tal-irkupru”, jipprovdi fil-paragrafu 1 tiegħu:

“L-awtorizzazzjoni tal-irkupru hija att li permezz tiegħu l-uffiċjal awtorizzanti responsabbli jagħti struzzjonijiet lill-uffiċjal tal-kontabilità, bil-ħruġ ta’ ordni ta’ rkupru, sabiex jirkupra ammont riċevibbli li l-uffiċjal awtorizzanti responsabbli jkun stabbilixxa.”

4

L-Artikolu 80 ta’ dan ir-regolament, intitolat “Regoli dwar l-irkupru”, jipprovdi fil-paragrafu 1 tiegħu:

“L-uffiċjal tal-kontabilità għandu jaġixxi fuq ordnijiet għall-irkupru għal ammonti riċevibbli li jkunu ġew iddeterminati b’mod xieraq mill-uffiċjal awtorizzanti responsabbli. L-uffiċjal tal-kontabilità għandu jeżerċita diliġenza dovuta sabiex jiżgura li l-Unjoni tirċievi d-dħul tagħha u għandu jara li d-drittijiet tagħha jkunu ssalvagwardjati.

L-uffiċjal tal-kontabilità għandu jirkupra ammonti billi jpaċihom ma’ pretensjonijiet ekwivalenti li l-Unjoni jkollha fuq kull debitur li hu wkoll għandu pretensjoni kontra l-Unjoni. Tali pretensjonijiet għandhom jkunu ċerti, ta’ ammont fiss u eżegwibbli.”

5

Skont l-Artikolu 81 tar-Regolament Nru 966/2012, intitolat “Perjodu ta’ limitazzjoni”:

“1.   Bla ħsara għad-dispożizzjonijiet ta’ regolamenti speċifiċi u l-applikazzjoni tad-[Deċiżjoni tal-Kunsill 2007/436/KE, Euratom, tas-7 ta’ Ġunju 2007, dwar is-sistema tar-riżorsi proprji tal-Komunitajiet Ewropej (ĠU 2007, L 163, p. 17)] id-drittijiet tal-Unjoni fir-rigward ta’ partijiet terzi u d-drittijiet ta’ partijiet terzi fir-rigward tal-Unjoni għandhom ikunu soġġetti għal perjodu ta’ limitazzjoni ta’ ħames snin.

2.   Il-Kummissjoni għandu jkollha s-setgħa tadotta atti delegati skont l-Artikolu 210 rigward ir-regoli dettaljati dwar il-perjodu ta’ limitazzjoni.”

6

L-Artikolu 81(1) tar-Regolament Nru 966/2012 huwa mfassal b’mod simili għall-Artikolu 73a tar-Regolament tal-Kunsill (KE, Euratom) Nru 1605/2002, tal‑25 ta’ Ġunju 2002, rigward ir-Regolament Finanzjarju applikabbli għall-baġit ġenerali tal-Komunitajiet Ewropej (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 1, Vol. 4, p. 74) kif emendat bir-Regolament tal-Kunsill (KE, Euratom) Nru 1995/2006, tat-13 ta’ Diċembru 2006 (ĠU L 390, p. 1).

7

L-Artikolu 81 tar-Regolament ta’ Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1268/2012, tad-29 ta’ Ottubru 2012, dwar ir-regoli tal-applikazzjoni tar-Regolament Nru 966/2012 (ĠU 2012 L 362, p. 1), jipprovdi:

“Sabiex jistabbilixxi ammont riċevibbli, l-uffiċjal awtorizzanti responsabbli jiżgura li:

8

Skont l-Artikolu 82(1) u (2) ta’ dan ir-regolament ta’ delega:

“1.   L-ammont riċevibbli jrid jiġi stabbilit fuq il-bażi tad-dokumenti ta’ sostenn li jiċċertifikaw l-intitolament tal-Unjoni.

2.   Qabel jistabbilixxi ammont riċevibbli, l-uffiċjal awtorizzanti responsabbli jivverifika d-dokumenti ta’ sostenn huwa stess jew, taħt ir-responsabbiltà tiegħu, għandu jaċċerta li dan ikun sar.”

9

L-Artikolu 93 tal-imsemmi regolament ta’ delega, intitolat “Regoli għall-perjodi ta’ limitazzjoni”, jipprovdi:

“1.   Il-perjodu ta’ limitazzjoni għall-intitolamenti tal-Unjoni fir-rigward ta’ partijiet terzi jibda jiddekorri malli tinqabeż l-iskadenza kkomunikata lid-debitur fin-nota ta’ debitu kif speċifikat fl-Artikolu 80(3)(b).

Il-perjodu ta’ limitazzjoni għall-intitolamenti ta’ partijiet terzi fir-rigward tal-Unjoni jibda jiddekorri mill-ġurnata li fiha jkun dovut il-ħlas tal-intitolamenti lill-parti terza skont l-impenn legali korrispondenti.

[…]

6.   Ma jiġux irkuprati intitolamenti wara l-iskadenza tal-perjodu ta’ limitazzjoni, kif stabbilit fil-paragrafi minn 1 sa 5.”

10

Il-kliem tal-Artikolu 93(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 1268/2012 jikkorrispondi ma’ dak tal-Artikolu 85b(1) tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE, Euratom) Nru 2342/2002, tat-23 ta’ Diċembru 2002, li jippreskrivi regoli ddettaljati għall-implimentazzjoni tar-Regolament tal-Kunsill (KE, Euratom) Nru 1605/2002 (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 1, Vol. 4, p. 145), kif emendat bir-Regolament tal-Kummissjoni (KE, Euratom) Nru 478/2007, tat-23 ta’ April 2007, li jemenda r-Regolament (KE, Euratom) Nru 2342/2002 li jistabbilixxi regoli dettaljati għall-eżekuzzjoni tar-Regolament Nru 1605/2002 (ĠU L 56M, p. 337).

11

L-Artikolu 27(3) u (4) tar-Regoli dwar l-ispejjeż u l-allowances tal-membri tal-Parlament Ewropew (iktar ’il quddiem ir-“Regoli PEAM”) kien jipprovdi, fil-verżjoni tiegħu fis-seħħ sal-14 ta’ Lulju 2009:

“Jekk is-Segretarju Ġenerali, b’konsultazzjoni mal-Kwesturi, huwa ċert li tħallsu somom indebitament bħala indennizzi previsti f’dawn ir-Regoli tal-Proċedura lil membri tal-Parlament Ewropew, huwa għandu jagħti struzzjonijiet sabiex jiġu rkuprati dawn is-somom mingħand il-membru kkonċernat.”

12

Id-Deċiżjoni tal-Bureau tal-Parlament Ewropew tad-19 ta’ Mejju u tad-9 ta’ Lulju 2008 dwar miżuri ta’ implimentazzjoni tal-Istatut tal-Membri tal-Parlament Ewropew (ĠU 2009, C 159, p. 1), fil-verżjoni tagħha fis-seħħ wara l-21 ta’ Ottubru 2010 (ĠU 2010, C 283, p. 9) (iktar ’il quddiem il-“miżuri ta’ implementazzjoni”), tipprovdi, fl-Artikolu 68 tagħha, intitolat “Irkupru ta’ ħlasijiet indebiti”:

“1.   Kwalunkwe somma li titħallas b’mod indebitu skont dawn il-miżuri ta’ implimentazzjoni għandha tiġi rkuprata. Is-Segretarju Ġenerali għandu jagħti istruzzjonijiet bil-għan li jiġu rkuprati dawn l-ammonti mill-Membru kkonċernat.

2.   Kull deċiżjoni dwar l-irkupru ta’ ħlasijiet indebiti għandha tkun konsistenti mar-rekwiżit li l-Membri għandu jkollhom id-dritt li jwettqu l-mandat tagħhom b’mod effettiv u bit-tħaddim tajjeb tal-Parlament. Qabel tittieħed kwalunkwe deċiżjoni, is-Segretarju Ġenerali għandu jisma’ lill-Membru kkonċernat.

3.   Dan l-Artikolu għandu japplika wkoll għall-ex Membri u l-aġenti tal-ħlas.”

13

It-Titolu III tal-imsemmija miżuri ta’ implementazzjoni, intitolat “Dispożizzjonijiet ġenerali u finali”, jinkludi fih Kapitolu IV relattiv għad-“Dispożizzjonijiet finali”. Taħt dan il-Kapitolu IV, l-Artikolu 72, intitolat “Ilmenti”, jipprovdi:

“1.   Membru li jidhirlu li dawn il-miżuri ta' implimentazzjoni ma ġewx applikati sew mis-servizz kompetenti fir-rigward tiegħu jista' jagħmel ilment bil-miktub lis-Segretarju Ġenerali.

Id-deċiżjoni tas-Segretarju Ġenerali dwar l-ilment għandha tiddikjara r-raġunijiet li fuqhom tkun ibbażata.

2.   Jekk Membru ma jaqbilx mad-deċiżjoni tas-Segretarju Ġenerali, fi żmien xahrejn wara n-notifika tad-deċiżjoni tas-Segretarju Ġenerali, jista’ jitlob li l-kwestjoni tintbagħat lill-Kwesturi, li jieħdu deċiżjoni wara konsultazzjoni mas-Segretarju Ġenerali..

3.   Jekk parti għall-proċedura tal-ilment ma taqbilx mad-deċiżjoni adottata mill-Kwesturi, din tista’, fi żmien xahrejn wara n-notifika dwar dik id-deċiżjoni, titlob li l-kwestjoni tintbagħat lill-Bureau li jieħu d-deċiżjoni finali..

4.   Dan l-Artikolu għandu japplika wkoll għal suċċessur legali tal-Membru kif ukoll għal dawk li kienu Membri u s-suċċessuri legali tagħhom.”

14

Skont l-Artikolu 74 tal-miżuri ta’ implementazzjoni:

“Suġġett għad-dispożizzjonijiet tranżizzjonali stipulati fit-Titolu IV, ir-Regoli PEAM jieqfu japplikaw fid-data li fiha l-Istatut jidħol fis-seħħ.”

15

Jean-Charles Marchiani kien ġie elett membru tal-Parlament mill-20 ta’ Lulju 1999 sad-19 ta’ Ġunju 2004. Bejn is-sena 2001 u s-sena 2004, huwa għamel użu mis-servizzi ta’ assistenza parlamentari tas-Sinjura T. u tas‑Sur T. kif ukoll, bejn is-sena 2002 u s-sena 2004, minn dawk tas-Sinjura B. Fit-30 ta’ Settembru 2004, qorti istruttorja fi ħdan il-qorti tal-prim’istanza ta’ Pariġi (Franza) informat lill-President tal-Parlament li l-funzjonijiet eżerċitati bejn is-sena 2001 u s-sena 2004 mis-Sinjura T. u mis‑Sur T. jista’ ma jkollhom ebda rabta reali mal-funzjonijiet ta’ assistent parlamentari.

16

B’deċiżjoni tal-4 ta’ Marzu 2009, is-Segretarju Ġenerali tal-Parlament (iktar ’il quddiem is-“Segretarju Ġenerali”), wara proċedura kontradittorja u wara li kkonsulta lill-Kwesturi fl-14 ta’ Jannar 2009, ikkonstata li ammont ta’ EUR 148160.27 kien tħallas indebitament lill-appellant fil-kuntest tal-Artikolu 14 tar-Regoli PEAM, u talab lill-uffiċjal awtorizzanti tal-Parlament jieħu l-miżuri neċessarji għall-irkupru ta’ dan l-ammont.

17

Fl-istess jum, l-uffiċjal awtorizzanti tal-Parlament bagħat lill-appellant nota ta’ debitu fejn talab ir-rimbors ta’ EUR 148160.27.

18

Fl-14 ta’ Awwissu 2009, l-Uffiċċju Ewropew ta’ Kontra l-Frodi (OLAF), wara li l-fajl li jikkonċerna l-irregolaritajiet inkwistjoni kien mibgħut lilu mis-Segretarju Ġenerali fil-21 ta’ Ottubru 2008, innotifika lill-Parlament u lill-appellant bil-ftuħ ta’ investigazzjoni.

19

Fl-14 ta’ Ottubru 2011, l-OLAF, wara li fis-6 ta’ Lulju 2011 investiga u sema’ lill-appellant, bagħat lill-Parlament kopja tar‑rapport finali tal-investigazzjoni tiegħu (iktar ’il quddiem ir-“rapport tal-OLAF”). Dan tal-aħħar ikkonkluda li l-appellant kien irċieva indebitament allowances għall-funzjonijiet eżerċitati mis-Sinjura T., mis-Sur T. u mis-Sinjura B. u rrakkomanda lill-Parlament jieħu l-miżuri neċessarji għall-irkupru tas-somom dovuti. Fil-25 ta’ Ottubru 2011, l-OLAF innotifika lill-appellant dwar l-għeluq tal-investigazzjoni.

20

Fit-28 ta’ Mejju 2013, abbażi tar-rapport tal-OLAF, is-Segretarju Ġenerali, skont l-Artikolu 27(3) tar-Regoli PEAM, informa lill-appellant bl-intenzjoni tiegħu li jipproċedi għall-irkupru tas-somom kollha mħallsa mill-Parlament fir-rigward tas-Sinjura T., tas-Sur T, u tas‑Sinjura B u stiednu sabiex jippreżenta l-osservazzjonijiet tiegħu f’dan ir-rigward.

21

Fil-25 ta’ Ġunju 2013, is-Segretarju Ġenerali sema’ lill-appellant waqt seduta. Fis-27 ta’ Ġunju 2013, l-appellant bagħat il-minuti tas-seduta lis-Segretarju Ġenerali. Il-Kwesturi ġew ikkonsultati mis-Segretarju Ġenerali fit-2 ta’ Lulju 2013.

22

Permezz tad-deċiżjoni kkontestata, is‑Segretarju Ġenerali kkonstata li, filwaqt li d-deċiżjoni tal-4 ta’ Marzu 2009 kienet tipprovdi għall-irkupru ta’ somma ta’ EUR 148160.27, ammont addizzjonali ta’ EUR 107694.72 kien tħallas indebitament lill-appellant u talab lill-uffiċjal awtorizzanti tal-Parlament jieħu l-miżuri neċessarji għall-irkupru ta’ dan l-aħħar ammont. Essenzjalment, is‑Segretarju Ġenerali qies li l-appellant ma pproduċiex il-provi li juru li s-Sinjura T., is-Sur T. u s-Sinjura B. kienu wettqu xogħlijiet ta’ assistent parlamentari.

23

Billi ġie kkonstatat li l-ammonti mħallsa bħala allowance ta’ assistent parlamentari kienu jirrappreżentaw total ta’ EUR 255854.99, li parti minnhom kienet is-suġġett tad-deċiżjoni tal-4 ta’ Marzu 2009, id-deċiżjoni kkontestata kkonkludiet li ammont ta’ EUR 107694.72 ma kienx konformi mar-Regoli PEAM u kellu jiġi rkuprat. Fil-5 ta’ Lulju 2013, l-uffiċjal awtorizzanti tal-Parlament ħareġ in‑nota ta’ debitu inkwistjoni li tordna l-irkupru tas-somma ta’ EUR 107694.72 qabel il-31 ta’ Awwissu 2013.

24

Permezz ta’ att ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fit-3 ta’ Settembru 2013, l-appellant ippreżenta rikors intiż sabiex jikseb l-annullament tad-deċiżjoni inkwistjoni u tan-nota ta’ debitu inkwistjoni.

25

Insostenn tar-rikors tiegħu, l-appellant invoka ħames motivi, ibbażati, l-ewwel, fuq il-ksur tal-proċedura prevista mill-miżuri ta’ implementazzjoni, kif ukoll tal-prinċipji ta’ kontradittorju u tar-rispett tad-drittijiet tad-difiża, it-tieni, fuq applikazzjoni żbaljata tar-Regoli PEAM, it-tielet, fuq żball ta’ evalwazzjoni tad-dokumenti ta’ sostenn, ir-raba’, fuq nuqqas ta’ imparzjalità tas-Segretarju Ġenerali u, finalment, il-ħames, fuq il-preskrizzjoni tas-somom li ntalab l-irkupru tagħhom. Billi qies li s-somom inkwistjoni kienu preskritti u li l-firmatarju tan-nota ta’ debitu inkwistjoni ma kienx iġġustifika l-kwalità tiegħu bħala uffiċjal awtorizzanti, l-appellant talab ukoll lill‑Qorti Ġenerali tannulla n-nota ta’ debitu.

26

Bis-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali, mingħajr ma ddeċidiet fuq l-eċċezzjonijiet ta’ inammissibbiltà tar-rikors imqajma mill-Parlament, ċaħdet ir-rikors tal-appellant fil-mertu.

27

J-C. Marchiani jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja tannulla s-sentenza appellata.

28

Il-Parlament jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja:

29

Insostenn tal-appell tiegħu, l-appellant jinvoka ħames aggravji.

30

Il-Parlament qies, prinċipalment, li l-appell huwa inammissibbli b’mod sħiħ. Sussidjarjament, il-Parlament isostni li l-aggravji invokati insostenn tal-appell għandhom jiġu miċħuda bħala parzjalment inammissibbli u parzjalment infondati.

31

Il-Parlament jeċċepixxi l-inammissibbiltà tal-appell fl-intier tiegħu, minħabba li l-appellant jillimita ruħu, essenzjalment, biex jirriproduċi l-motivi u l-argumenti li diġà ppreżenta quddiem il-Qorti Ġenerali, mingħajr ma jifformula argument li jikkonċerna b’mod speċifiku r-raġunament adottat mill-Qorti Ġenerali fis-sentenza appellata.

32

Madankollu, f’dan ir-rigward, għandu jiġi kkonstatat li l-argument tal-Parlament huwa fformulat b’mod ġenerali u ma huwa b’ebda mod sostnut minn evalwazzjoni preċiża tal-argument żviluppat mill-appellant fil-kuntest tal-appell tiegħu.

33

F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandha tiġi miċħuda l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà sa fejn din hija diretta kontra l-appell fl-intier tiegħu.

34

B’hekk, il-konstatazzjoni magħmula fil-punt preċedenti b’ebda mod ma tippreġudika l-eżami tal-ammissibbiltà ta’ wħud mill-aggravji kkunsidrati separatament (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-11 ta’ Lulju 2013, Franza vs Il‑Kummissjoni, C‑601/11 P, EU:C:2013:465, punti 70, 71 u 73).

35

Bl-ewwel aggravju tiegħu, li jinkludi fih sitt partijiet, l-appellant isostni, essenzjalment, li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi fl-applikazzjoni tal-miżuri ta’ implementazzjoni, ivvizzjat is-sentenza appellata b’kontradizzjoni tal-motivi u kisret il-prinċipju tar-rispett tad-drittijiet tad-difiża.

36

Il-Parlament jirribatti li l-ewwel, il-ħames u s-sitt partijiet tal-ewwel aggravju huma inammissibbli, peress li, b’dawn il-partijiet, l-appellant jillimita ruħu biex jirrepeti, mingħajr ma jikkritika speċifikament il-motivazzjoni tal-Qorti Ġenerali fis-sentenza appellata, l-argument ippreżentat quddiem din tal-aħħar. Għall-bqija, dan il-motiv huwa parzjalment ineffettiv u parzjalment infondat.

37

Fir-rigward tal-inammissibbiltà tal-ewwel, tal-ħames u tas-sitt partijiet tal-ewwel aggravju, allegata mill-Parlament, għandu jitfakkar li, meta parti tikkontesta l-interpretazzjoni jew l-applikazzjoni tad‑dritt tal‑Unjoni magħmula mill-Qorti Ġenerali, il-punti ta’ liġi eżaminati fl-ewwel istanza jistgħu jerġgħu jiġu diskussi f’appell. Fil-fatt, li kieku parti ma setgħetx b’dan il-mod tibbaża l-appell tagħha fuq motivi u fuq argumenti diġà użati quddiem il-Qorti Ġenerali, il-proċedura tal-appell tkun imċaħħda minn parti mis-sinjifikat tagħha (ara, b’mod partikolari, is-sentenza tal-21 ta’ Settembru 2010, L‑Isvezja et vs API u Il‑Kummissjoni, C‑514/07 P, C‑528/07 P u C‑532/07 P, EU:C:2010:541, punt 116).

38

F’dan il-każ, għalkemm huwa minnu li xi siltiet mill-argument żviluppat mill-appellant fil-kuntest tal-ewwel aggravju huma neqsin minn metikolożità, madankollu, mill-appell jirriżulta b’mod ċar li l-argumenti żviluppati fil-kuntest tal-ewwel, tal-ħames u tas-sitt partijiet ta’ dan l-aggravju huma intiżi biex juru li l-Qorti Ġenerali wettqet żbalji ta’ liġi fl-applikazzjoni tal-miżuri ta’ implementazzjoni u kisret id-drittijiet tad-difiża tal-appellant. Għalhekk, dawn il-partijiet huma ammissibbli.

39

Bl-ewwel parti tal-ewwel aggravju tiegħu, l-appellant isostni li l-Qorti Ġenerali marret kontra l-kliem espliċitu tal-Artikolu 68(3) tal-miżuri ta’ implementazzjoni, li jippreċiżaw li din id-dispożizzjoni tapplika wkoll għall-ex membri tal-Parlament u għat-terzi, billi qieset li dawn il-miżuri ta’ implementazzjoni ma kinux japplikaw għall-proċedura ta’ rkupru mibdija kontra l-appellant, minkejja li huwa stabbilit li dan tal-aħħar huwa ex membru tal-Parlament.

40

F’dan ir-rigward, mill-Artikolu 68(1) tal-miżuri ta’ implementazzjoni jirriżulta li “[k]walunkwe somma li titħallas b’mod indebitu skont dawn il-miżuri ta’ implimentazzjoni għandha tiġi rkuprata”. B’hekk, dan il-paragrafu jippreċiża l-kamp ta’ applikazzjoni ratione materiae tal-imsemmi Artikolu 68, billi jillimitah għall-irkupru tas-somom imħallsa b’applikazzjoni ta’ dawn il-miżuri ta’ implementazzjoni. Issa, huwa stabbilit li s-somom inkwistjoni f’dan il-każ tħallsu lill-appellant b’applikazzjoni tar-Regoli PEAM u mhux tal-miżuri ta’ implementazzjoni, li d-dħul fis-seħħ tagħhom huwa sussegwenti għall-ħlasijiet inkwistjoni. Konsegwentement, kien mingħajr ma wettqet żball ta’ liġi li l-Qorti Ġenerali eskludiet, fil-punti 27 u 28 tas-sentenza appellata, l-applikabbiltà tal-Artikolu 68 tal-miżuri ta’ implementazzjoni għal dan il-każ, u ċ-ċirkustanza li din id-dispożizzjoni tirreferi għall-ex membri hija irrilevanti f’dan ir-rigward.

41

Barra minn hekk, għandu jiġi rrilevat li, skont l-Artikolu 72(1), (3) u (4) tal-miżuri ta’ implementazzjoni, din id-dispożizzjoni hija intiża biex timplementa proċedura ta’ lment li tippermetti lis-Segretarju Ġenerali li jittratta lmenti mressqa mill-membri u mill-ex membri kif ukoll mill-aventi kawża tagħhom f’dak li jikkonċerna l-applikazzjoni korretta tal-imsemmija miżuri fir-rigward tagħhom. Issa, peress li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet ġustament li l-proċedura tal-irkupru tal-ammonti mħallsa indebitament miftuħa kontra l-appellant ma kinitx ibbażata fuq l-Artikolu 68 tal-miżuri ta’ implementazzjoni, għandu jiġi kkonstatat li kull oġġezzjoni tal-appellant dwar l-iżvolġiment ta’ din il-proċedura ma tistax titqies li hija lment fis-sens tal-Artikolu 72.

42

Konsegwentement, il-Qorti Ġenerali ma wettqet ebda żball ta’ liġi meta eskludiet, fil-punti 27, 28 u 31 tas-sentenza appellata, l-applikabbiltà tal-miżuri ta’ implementazzjoni għall-proċedura ta’ rkupru tal-ammonti riċevibbli inkwistjoni f’dan il-każ.

43

F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandha tiġi miċħuda wkoll il-ħames parti ta’ dan l-aggravju, ibbażata fuq l-iżball ta’ liġi li allegatament wettqet il-Qorti Ġenerali meta ddeċidiet li d-deċiżjoni inkwistjoni setgħet tiġi adottata abbażi tal-Artikoli 78 sa 80 tar-Regolament Nru 966/2012, meta kienu biss il-miżuri ta’ implementazzjoni li kellhom jiġi applikati għall-proċedura tal-irkupru tal-ammonti mħallsa indebitament miftuħa kontra ex membru.

44

Fil-fatt, is-sempliċi fatt li l-Artikoli 78 sa 80 tar-Regolament Nru 966/2012 ma jinkludux fihom metodi li jikkonċernaw speċifikament il-proċedura dwar l-irkupru ta’ ammonti riċevibbli mingħand membri Ewropej, iżda jirrigwardaw il‑konstatazzjoni tal-ammonti riċevibbli tal-Unjoni u l-awtorizzazzjoni tal-irkupru, hekk kif irrilevat il-Qorti Ġenerali fil-punt 31 tas-sentenza appellata, ma jistax jirrendi mhux applikabbli l-miżuri ta’ implementazzjoni bi ksur tal-portata ratione materiae tagħhom.

45

B’hekk, l-ewwel u l-ħames partijiet tal-ewwel aggravju għandhom jiġu miċħuda.

46

Fir-rigward tat-tieni u tar-raba’ partijiet tal-ewwel aggravju, ibbażati fuq allegata motivazzjoni kontradittorja tas-sentenza appellata f’dak li jikkonċerna l-applikabbiltà tal-Artikolu 68 tal-miżuri ta’ implementazzjoni kif ukoll tar-Regoli PEAM f’dan il-każ, għandu jiġi kkonstatat li dawn huma bbażati fuq qari żbaljat tas-sentenza appellata.

47

Fil-fatt, fl-ewwel lok, il-Qorti Ġenerali, wara li qieset, fil-punti 27 u 28 tas-sentenza appellata, li l-miżuri ta’ implementazzjoni ma kinux applikabbli għall-proċedura miftuħa kontra l-appellant, indikat kjarament, fil-punt 29 ta’ din is-sentenza, li kienet ser teżamina l-argumenti tal-appellant ibbażati fuq applikazzjoni żbaljata tal-Artikoli 68 u 72 tal-miżuri ta’ implementazzjoni “indipendentement mill-kwistjoni jekk l-irkupru tas-somom imħallsa indebitament kellux iseħħ abbażi tal-miżuri ta’ implementazzjoni” u “anki jekk jitqies li l-miżuri ta’ implementazzjoni kienu applikabbli”. Isegwi li l-Qorti Ġenerali ma vvizzjatx is-sentenza appellata b’kontradizzjoni ta’ motivi f’dak li jikkonċerna l-applikabbiltà f’dan il-każ tal-imsemmi Artikolu 68, sa fejn din wettqet, għall-finijiet ta’ kompletezza, l-eżami tal-ksur tal-miżuri ta’ implementazzjoni.

48

Fit-tieni lok, mis-sentenza appellata jirriżulta li l-Qorti Ġenerali kkonstatat, fil-punt 27 tas-sentenza msemmija, li, għalkemm il-ħlas tas-somom inkwistjoni, li seħħ bejn is-sena 2001 u s-sena 2004, sar abbażi tar-Regoli PEAM, dawn tal-aħħar tħassru, hekk kif esponiet il-Qorti Ġenerali fil-punt 30 ta’ din l-istess sentenza, fid-data tad-dħul fis-seħħ tad-Deċiżjoni 2005/684/KE, Euratom tal-Parlament Ewropew, tat-28 ta’ Settembru 2005, li tadotta l-istatut għall-membri tal-Parlament Ewropew (ĠU 2005, L 262, p. 1). F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Qorti Ġenerali qieset ġustament, fil-punt 31 tas-sentenza appellata, mingħajr ma vvizzjat is-sentenza tagħha b’xi kontradizzjoni f’dan ir-rigward, li l-proċedura ta’ rkupru tas-somom imħallsa indebitament, li fil-kuntest tagħha ġiet adottata d-deċiżjoni kkontestata fis-sena 2013, ma setgħetx tkun ibbażata fuq ir-Regoli PEAM.

49

Barra minn hekk, peress li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet ġustament, hekk kif jirriżulta mill-punti 40 sa 44 ta’ din is-sentenza, li l-miżuri ta’ implementazzjoni ma kinux applikabbli f’dan il-każ, għandu jiġi kkonstatat ukoll li t-tielet u r-raba’ partijiet tal-ewwel motiv tal-appellant, sa fejn huma bbażati fuq interpretazzjoni żbaljata tal-interazzjoni bejn l-Artikoli 68 u 72 tal-imsemmija miżuri ta’ implementazzjoni, kif ukoll fuq żnaturament tal-kontenut tal-ittra tas-27 ta’ Ġunju 2013, li, skont l-appellant, kellha titqies li hija lment fis-sens tal-imsemmi Artikolu 72, huma diretti kontra motivi superfluwi tas-sentenza appellata u ma jistgħux, b’applikazzjoni tal-ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, iwasslu għall-annullament ta’ din is-sentenza (ara s-sentenzi tal-21 ta’ Diċembru 2011, Franza vs People’s Mojahedin Organization of Iran, C‑27/09 P, EU:C:2011:853, punt 79, u tat-13 ta’ Frar 2014, L‑Ungerija vs Il‑Kummissjoni, C‑31/13 P, EU:C:2014:70, punt 82).

50

Fid-dawl ta’ dak li ntqal iktar ’il fuq, it-tieni t-tielet u r-raba’ partijiet tal-ewwel aggravju għandhom jiġu miċħuda.

51

Finalment, fir-rigward tas-sitt parti ta’ dan l-aggravju, dwar l-iżball ta’ liġi tal-Qorti Ġenerali fir-rigward tal-evalwazzjoni tagħha tal-allegat ksur mill-Parlament tad-drittijiet tad-difiża tal-appellant, għandu jitfakkar li l-prinċipju tar-rispett tad-drittijiet tad-difiża, f’kull proċedura miftuħa kontra persuna u li tista’ twassal għal att li jikkawża preġudizzju, jikkostitwixxi prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni li għandu jiġi assigurat, anki fl-assenza ta’ leġiżlazzjoni speċifika dwar dan is-suġġett. Dan il-prinċipju jeżiġi li d-destinatarji tad-deċiżjonijiet li jaffettwaw sostanzjalment l-interessi tagħhom ikunu f’pożizzjoni li jesprimu l-fehma tagħhom b’mod effettiv fir-rigward tal-elementi li huma allegati fil-konfront tagħhom, liema elementi huma l-bażi ta’ dawn id-deċiżjonijiet (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-12 ta’ Frar 1992, Il‑Pajjiżi l-Baxxi et vs Il‑Kummissjoni, C‑48/90 u C‑66/90, EU:C:1992:63, punti 44 u 45; tal-24 ta’ Ottubru 1996, Il‑Kummissjoni vs Lisrestal et, C‑32/95 P, EU:C:1996:402, punt 30, kif ukoll tad-9 ta’ Ġunju 2005, Spanja vs Il‑Kummissjoni, C‑287/02, EU:C:2005:368, punt 37).

52

Issa, permezz ta’ din il-parti, l-appellant jilmenta li l-Qorti Ġenerali, fil-punt 37 tas-sentenza appellata, qieset b’mod żbaljat li l-assenza ta’ komunikazzjoni tal-ittra tiegħu tas-27 ta’ Ġunju 2013 lill-Kwesturi ma ppreġudikatx id-drittijiet tad-difiża tiegħu, peress li dawn il-Kwesturi taw l-opinjoni tagħhom mingħajr ma kienu jafu l-pożizzjoni tal-appellant.

53

F’dan ir-rigward, mill-punti 32 sa 39 tas-sentenza appellata jirriżulta li l-Qorti Ġenerali eżaminat jekk, fin-nuqqas ta’ proċedura speċifika tal-irkupru tal-ammonti mħallsa indebitament prevista mir-Regolament Nru 966/2012, id-drittijiet tad-difiża tal-appellant kinux ġew osservati fil-proċedura li wasslet għall-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata. Il‑Qorti Ġenerali kkonstatat, fil-punt 33 tas-sentenza appellata, mingħajr ma ġiet kontradetta fuq dan il-punt mill-appellant fl-appell tiegħu, li, qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni inkwistjoni, “is-Segretarju Ġenerali, minn naħa, sema’ lill-appellant u, min-naħa l-oħra, ikkonsulta mal-Kwesturi”.

54

L-appellant lanqas ma jallega żnaturament tal-evalwazzjoni tal-fatti magħmula mill-Qorti Ġenerali, fil-punt 36 tas-sentenza appellata, li tgħid li, kuntrarjament għal dak li allega quddiem il-Qorti Ġenerali, il-Kwesturi ma ħadux deċiżjoni fil-proċedura li wasslet għall-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata, iżda ġew biss ikkonsultati, u l-opinjoni tagħhom ma rabtitx lis-Segretarju Ġenerali fl-adozzjoni ta’ din id-deċiżjoni.

55

Barra minn hekk, hekk kif ikkonstatat il-Qorti Ġenerali fil-punt 37 tas-sentenza appellata, mingħajr ma din l-evalwazzjoni titqiegħed indiskussjoni mill-appellant fl-appell tiegħu, għalkemm il-Parlament ammetta li l-ittra tas-27 ta’ Ġunju 2013 ma ġietx ikkomunikata lill-Kwesturi, din l-ittra tikkostitwixxi biss minuti, imfassla mill-appellant, tas-seduta tiegħu quddiem is-Segretarju Ġenerali. Issa, fl-assenza ta’ kwalunkwe prova addizzjonali li tipprova kif l-assenza ta’ komunikazzjoni ta’ din l-ittra lill-Kwesturi fil-kuntest tal-konsultazzjoni tagħhom tikser ir-rekwiżiti li jirriżultaw mir-rispett tad-drittijiet tad-difiża tal-appellant, imfakkra fil-punt 51 ta’ din is-sentenza, għandu jitqies li l-Qorti Ġenerali ċaħdet, ġustament, l-argument tal-appellant ibbażat fuq ksur tad-drittijiet tad-difiża tiegħu. Għaldaqstant, hemm lok li s-sitt parti tal-ewwel aggravju tal-appell tiġi miċħuda.

56

Fid-dawl ta’ dak li ntqal, l-ewwel aggravju għandu jiġi miċħud b’mod sħiħ.

57

Bit-tieni aggravju tiegħu, l-appellant josserva li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta qieset, fil-punt 54 tas-sentenza appellata, li l-oneru tal-prova relattiva mal-użu tal-allowance ta’ assistenza parlamentari konformement mar-Regoli PEAM kien jaqa’, fil-kuntest tal-proċedura ta’ rkupru ta’ dawn l-allowances, fuq l-appellant u mhux fuq il-Parlament. Il-Qorti Ġenerali jmissha rrikonoxxiet li, fid-dawl taċ-ċirkustanzi, minn naħa, li l-appellant issodisfa l-kundizzjonijiet stabbiliti minn dawn ir-regoli f’dak li jikkonċerna l-għoti tal-allowance msemmija fil-mument meta applika għaliha u, min-naħa l-oħra, li d-deċiżjoni inkwistjoni ġiet adottata iktar minn disa’ snin wara li ntemm il-mandat tal-appellant, l-oneru tal-prova kien jaqa’ fuq il-Parlament.

58

Il-Parlament isostni li dan l-aggravju, sa fejn huwa bbażat fuq applikazzjoni żbaljata tar-Regoli PEAM f’dak li jikkonċerna l-oneru tal-prova tal-użu konformi tal-allowance ta’ assistenza parlamentari, huwa ineffettiv, peress li huwa dirett kontra motivi superfluwi tas-sentenza appellata. Sa fejn jirrigwarda l-ksur tal-prinċipju tat-terminu raġonevoli fir-rigward tal-oneru tal-prova msemmija, il-Parlament iqis li dan huwa infondat.

59

Għandu jiġi kkonstatat li t-tieni aggravju, sa fejn huwa bbażat fuq żball ta’ liġi li allegatament wettqet il-Qorti Ġenerali meta ddeċidiet, fil-punt 54 tas-sentenza appellata, “li kien […] ir-rikorrent li kellu jipproduċi l-provi li jippermettu li titpoġġa indiskussjoni d-deċiżjoni [inkwistjoni] sa fejn din tindika li dan ma pproduċa ebda prova li tippermetti li jintwera li l-assistenti parlamentari inkwistjoni wettqu xogħlijiet ta’ assistenti parlamentari fis-sens tal-Artikolu 14 tar-Regoli PEAM”, huwa dirett kontra motivi superfluwi tas-sentenza appellata. Fil-fatt, minn dan il-punt 54 jirriżulta li l-ilment tal-appellant dwar l-oneru tal-prova li allegatament jinsab fuq il-Parlament ġie ppreżentat għall-ewwel darba quddiem il-Qorti Ġenerali fl-istadju tar-replika u li minħabba f’hekk ġie ddikjarat inammissibbli mill-Qorti Ġenerali.

60

B’dan il-mod, għalhekk, dan l-aggravju għandu, b’applikazzjoni tal-ġurisprudenza mfakkra fil-punt 49 ta’ din is-sentenza, jiġi miċħud bħala ineffettiv.

61

Barra minn hekk, sa fejn l-appellant isostni wkoll li l-Qorti Ġenerali żbaljat meta kkunsidrat tqassim tal-oneru tal-prova favur il-Parlament f’dak li jikkonċerna l-użu tal-allowances ta’ assistenza parlamentari konformement mar-Regoli PEAM minkejja l-perijodu twil li għadda bejn it-tmiem tal-mandat tal-membru u d-data tal-adozzjoni tad-deċiżjoni inkwistjoni, għandu jiġi enfasizzat li mill-proċess tal-ewwel istanza jirriżulta li tali argument ma tressaqx quddiem il-Qorti Ġenerali. Għalhekk, dan l-argument jippreżenta natura ġdida u għandu jiġi miċħud bħala inammissibbli, b’applikazzjoni tal-ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja (sentenza tat-8 ta’ Marzu 2016, Il‑Greċja vs Il‑Kummissjoni, C‑431/14 P, EU:C:2016:145, punt 55 u l-ġurisprudenza ċċitata).

62

Għalhekk, it-tieni aggravju għandu jiġi miċħud.

63

Permezz tat-tielet aggravju tiegħu, l-appellant jilmenta li l-Qorti Ġenerali, fl-ewwel lok, kisret il-prinċipju ta’ kontradittorju billi naqset milli tadotta deċiżjoni dwar il-ksur tal-Artikolu 6 tal-Konvenzjoni Ewropea għall-Protezzjoni tad-Drittijiet tal-Bniedem u tal-Libertajiet Fundamentali, iffirmata f’Ruma fl-4 ta’ Novembru 1950 (iktar ’il quddiem il-“KEDB”), meta l-KEDB kienet torbot lill-Parlament bħala istituzzjoni tal-Unjoni.

64

Fit-tieni lok, l-appellant iqis li l-prinċipju ta’ imparzjalità hekk kif jirriżulta mill-Artikolu 6 tal-KEDB għandu portata iktar estiża mill-prinċipju ta’ amministrazzjoni tajba msemmi mill-Qorti Ġenerali fis-sentenza appellata għall-finijiet li tagħti deċiżjoni dwar il-motiv korrispondenti invokat insostenn tar-rikors quddiemha. B’hekk, il-Qorti Ġenerali kisret ukoll il-prinċipju ta’ imparzjalità.

65

Il-Parlament iqis, prinċipalment, li t-tielet aggravju għandu jiġi miċħud bħala inammissibbli, peress li l-appellant jillimita ruħu biex jirrepeti l-argumenti li diġà ppreżenta quddiem il-Qorti Ġenerali. Barra minn hekk, dan l-aggravju huwa bbażat fuq qari żbaljat tas-sentenza appellata, peress li l-Qorti Ġenerali mmotivat debitament iċ-ċaħda tagħha tal-motiv ibbażat fuq l-allegata parzjalità tas-Segretarju Ġenerali. F’kull każ, l-Artikolu 6 tal-KEDB ma jistax ikun applikabbli għall-proċedura quddiem is-Segretarju Ġenerali.

66

Fir-rigward, qabel kollox, tal-argument tal-Parlament li jgħid li t-tielet aggravju għandu jiġi ddikjarat inammissibbli, għandu jiġi enfasizzat li, fid-dawl tal-ġurisprudenza mfakkra fil-punt 37 ta’ din is-sentenza, meta parti tikkontesta l-interpretazzjoni jew l-applikazzjoni tad‑dritt tal‑Unjoni magħmula mill-Qorti Ġenerali, il-punti ta’ liġi eżaminati fl-ewwel istanza jistgħu jiġu diskussi mill-ġdid fl-appell, għaliex inkella l-proċedura tal-appell tkun imċaħħda minn parti mis-sens tagħha. Dan l-argument huwa iktar rilevanti meta jkun ilmentat li l-Qorti Ġenerali naqset b’mod żbaljat milli teżamina motiv tal-appellant (ara d-digriet tat-22 ta’ Ġunju 2004, Meyer vs Il‑Kummissjoni, C‑151/03 P, mhux ippubblikat, EU:C:2004:381, punt 50).

67

Issa, permezz tat-tielet aggravju tiegħu, l-appellant jilmenta li l-Qorti Ġenerali naqset milli tiddeċiedi dwar l-argument tiegħu bbażat fuq ksur tal-Artikolu 6 tal-KEDB f’dan il-każ. It-tielet aggravju tal-appell huwa, għalhekk, ammissibbli.

68

F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li, bl-argument li jgħid li l-Qorti Ġenerali ma tatx deċiżjoni dwar l-ilment ibbażat fuq l-Artikolu 6 tal-KEDB, l-appellant jilmenta, fir-realtà, li l-Qorti Ġenerali ma ħaditx deċiżjoni, fil-kuntest tal-eżami tal-ilment ibbażat fuq ksur tal-prinċipju ta’ imparzjalità, dwar l-argument tiegħu, ifformulat għall-ewwel darba fl-istadju tar-replika, li jgħid li dan il-prinċipju huwa stabbilit ukoll mill-imsemmi Artikolu 6, li jorbot lill-Parlament bħala istituzzjoni tal-Unjoni.

69

Issa, hija ġurisprudenza stabbilita li l-obbligu tal-Qorti Ġenerali li timmotiva d-deċiżjonijiet tagħha ma jimplikax li din hija marbuta li twieġeb fid-dettall għal kull argument invokat (ara s-sentenza tad-9 ta’ Settembru 2008, FIAMM et vs Il‑Kunsill u Il‑Kummissjoni, C‑120/06 P u C‑121/06 P, EU:C:2008:476, punt 91, kif ukoll id-digriet tad-29 ta’ Ottubru 2009, Portela vs Il‑Kummissjoni, C‑85/09 P, mhux ippubblikat, EU:C:2009:685, punt 31). Għaldaqstant, il-motivazzjoni tal-Qorti Ġenerali tista’ tkun impliċita bil-kundizzjoni li tippermetti lill-persuni kkonċernati jsiru jafu l-motivi tad-deċiżjoni tal-Qorti Ġenerali u lill-Qorti tal-Ġustizzja li jkollha elementi suffiċjenti sabiex teżerċita l-istħarriġ tagħha (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tat-22 ta’ Mejju 2008, Evonik Degussa vs Il‑Kummissjoni, C‑266/06 P, EU:C:2008:295, punt 103, u tat-8 ta’ Marzu 2016, Il‑Greċja vs Il‑Kummissjoni, C‑431/14 P, EU:C:2016:145, punt 38).

70

Fid-dawl ta’ din il-ġurisprudenza, għandu jiġi kkonstatat li, għalkemm il-Qorti Ġenerali, fil-punti 63 sa 68 tas-sentenza appellata, ma tatx deċiżjoni espressament fuq l-Artikolu 6 tal-KEDB, madankollu, mill-motivi mogħtija mill-Qorti Ġenerali jirriżulta b’mod ċar li din adottat pożizzjoni fuq l-ilment ibbażata fuq il-prinċipju ta’ imparzjalità billi ċaħditu permezz ta’ motivazzjoni li tippermetti lill-appellant li jifhem il-motivi tad-deċiżjoni tagħha u lill-Qorti tal-Ġustizzja li teżerċita l-istħarriġ tagħha. F’dan ir-rigward, il-Qorti Ġenerali rrilevat b’mod partikolari, fil-punt 63 tas-sentenza appellata, li l-prinċipju ta’ amministrazzjoni tajba, applikabbli għall-istituzzjonijiet kollha tal-Unjoni, jinkludi l-obbligu għal kull istituzzjoni li teżamina b’mod imparzjali l-elementi rilevanti kollha tal-każ ineżami. Barra minn hekk, din irrilevat, fil-punt 64 ta’ din is-sentenza, li s-Segretarju Ġenerali għandu jieħu l-impenn solenni quddiem il-bureau tal-Parlament li jeżerċita l-funzjonijiet tiegħu b’imparzjalità sħiħa u bil-kuxjenza. Sussegwentement, din iddeċidiet, fil-punti 65 sa 68 tas-sentenza msemmija, wara eżami ddettaljat, li s-Segretarju Ġenerali ma naqasx minn dan l-impenn meta adotta d-deċiżjoni inkwistjoni. B’hekk, fil-punti 63 sa 68 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali tat deċiżjoni fuq l-ilment tal-appellant ibbażat fuq il-ksur tal-prinċipju ta’ imparzjalità.

71

Barra minn hekk, mingħajr ma huwa neċessarju li tiġi adottata deċiżjoni dwar il-kwistjoni jekk l-Artikolu 6 tal-KEDB japplikax għal proċedura amministrattiva dwar l-irkupru tal-ammonti mħallsa indebitament miftuħa mill-Parlament, għandu jiġi rrilevat li, sa fejn l-appellant jillimita ruħu biex isostni li l-prinċipju ta’ imparzjalità hekk kif jirriżulta minn din id-dispożizzjoni għandu portata iktar estiża milli fil-kuntest tal-prinċipju ta’ amministrazzjoni tajba, madankollu ma jressaq ebda argument legali li jippermetti li jitpoġġew indiskussjoni l-konstatazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali li jinsabu fil-punti 63 sa 68 tas-sentenza appellata.

72

Konsegwentement, dan l-argument għandu jiġi miċħud bħala inammissibbli b’applikazzjoni tal-ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja li tgħid li appell għandu jindika b’mod preċiż l-elementi kkritikati tas-sentenza li qiegħed jintalab l-annullament tagħha, kif ukoll l-argumenti legali li jsostnu b’mod speċifiku din it-talba (sentenzi tal-11 ta’ April 2013, Mindo vs Il‑Kummissjoni, C‑652/11 P, EU:C:2013:229, punt 21, kif ukoll tat-3 ta’ Ottubru 2013, Inuit Tapiriit Kanatami et vs Il‑Parlament u Il‑Kunsill, C‑583/11 P, EU:C:2013:625, punt 46).

73

Għalhekk, it-tielet aggravju mqajjem insostenn tal-appell tal-appellant għandu jiġi miċħud.

74

Permezz tar-raba’ aggravju tiegħu, l-appellant isostni li meta kkonkludiet li l-irkupru tas-somom imħallsa indebitament ma kienx preskritt, il-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi. Dan l-aggravju jinqasam f’erba’ partijiet. It-tielet parti ta’ dan l-aggravju għandha tiġi eżaminata fl-ewwel lok, u l-ewwel u t-tieni partijiet ta’ dan l-aggravju għandhom jiġu eżaminati flimkien.

75

Bit-tielet parti tar-raba’ aggravju tiegħu, l-appellant jilmenta li l-Qorti Ġenerali kisret il-prinċipju ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi, billi ddeċidiet li l-appellant ma setax jemmen li s-somom li kienu tħallsu lilu abbażi tal-allowance ta’ assistenza parlamentari ma kinux ser jintalbu mingħandu iktar minħabba l-perijodu twil li għadda bejn id-data li fiha tħallsu lilu dawn is-somom u dik tal-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata.

76

Il-Parlament jikkontesta l-argument tal-appellant.

77

Għandu jitfakkar li d-dritt li jiġi invokat il-prinċipju ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi jippreżumi li jkunu ngħataw assigurazzjonijiet preċiżi, inkondizzjonati u konkordanti, li jkunu ġejjin minn sorsi awtorizzati u affidabbli, lill-persuna kkonċernata mill-awtoritajiet kompetenti tal-Unjoni (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tat-22 ta’ Ġunju 2006, Il‑Belġju u Forum 187 vs Il‑Kummissjoni, C‑182/03 u C‑217/03, EU:C:2006:416, punt 147, kif ukoll tas-7 ta’ April 2011, Il‑Greċja vs Il‑Kummissjoni, C‑321/09 P, EU:C:2011:218, punt 45).

78

F’dan ir-rigward, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punt 80 tas-sentenza appellata, li l-appellant ma ressaq ebda argument li jippermetti li jitqies li, fir-rigward taċ-ċirkustanzi tal-każ, huwa kiseb aspettattivi leġittimi fil-fatt li s-somom inkwistjoni ma setgħux jiġu rkuprati. Barra minn hekk, il-Qorti Ġenerali rrilevat li l-provi għad-dispożizzjoni tagħha, relatati mal-iżvolġiment tal-proċedura miftuħa kontra l-appellant, kienu jeskludu li dan seta’ kellu tali aspettattivi, u dan minkejja l-perijodu twil li għadda minn meta seħħew il-fatti li wasslu għall-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata.

79

B’hekk, fid-dawl tal-ġurisprudenza mfakkra fil-punt 77 ta’ din is-sentenza, għandu jitqies li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet, ġustament, li s-sempliċi fatt li għadda perijodu twil bejn id-data li fiha tħallsu dawn is-somom u dik tal-adozzjoni tad-deċiżjoni inkwistjoni ma huwiex biżżejjed, minnu nnifsu u fl-assenza ta’ kull prova rilevanti oħra, biex joħloq, fl-appellant, aspettattiva leġittima fil-fatt li s-somom inkwistjoni ma humiex ser jiġu iktar irkuprati.

80

Konsegwentement, għandu jitqies li l-Qorti Ġenerali, ġustament, ċaħdet l-ilment tal-appellant ibbażat fuq il-ksur tal-prinċipju ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi.

81

Minn dan isegwi li t-tielet parti tar-raba’ aggravju hija infondata.

82

Permezz tal-ewwel parti tar-raba’ aggravju tiegħu, l-appellant josserva li l-Qorti Ġenerali kisret ir-Regolament Nru 1605/2002 u r-Regolament Nru 478/2007, meta ddeċidiet li s-somom mitluba abbażi tad-deċiżjoni inkwistjoni ma kinux preskritti, filwaqt li kellha tirrikonoxxi li s-somom imħallsa matul is-sena 2001 u fil-bidu tas-sena 2002 kienu preskritti fl-2007, b’applikazzjoni tat-terminu ta’ preskrizzjoni ta’ ħames snin previst mir-Regolament Nru 1605/2002. Fir-rigward tas-somom imħallsa matul it-tieni nofs tas-sena 2002 u tas-sena 2004, id-dħul fis-seħħ tar-Regolament Nru 478/2007, li jippreċiża li t-terminu ta’ preskrizzjoni ta’ ħames snin kien jibda jiddekorri mid-data limitu kkomunikata lid-debitur fin-nota ta’ debitu, ma setax interrompa l-preskrizzjoni fis-seħħ, peress li ebda nota ta’ debitu ma nħarġet mill-Parlament f’dan il-każ matul il-perijodu ta’ preskrizzjoni li kien fadal.

83

Permezz tat-tieni parti ta’ dan ir-raba’ aggravju, l-appellant isostni li l-Qorti Ġenerali, meta ċaħdet l-argument tiegħu li jgħid li n-nota ta’ debitu inkwistjoni, adottata abbażi tar-Regolament ta’ Delega Nru 1268/2012, ma setgħetx tiftaħ mill-ġdid it-termini ta’ preskrizzjoni li kienu skadew fl-2009, kisret il-prinċipju ta’ nuqqas ta’ retroattività.

84

Il-Parlament jikkontesta l-argument tal-appellant.

85

Permezz tal-ewwel u tat-tieni partijiet tar-raba’ aggravju, l-appellant jesponi li terminu ta’ preskrizzjoni ta’ ħames snin tal-ammonti riċevibbli mill-Unjoni mingħand terzi kien previst mil-leġiżlazzjoni tal-Unjoni fis-seħħ fid-data tal-ħlas tas-somom inkwistjoni, u li r-regola relatata mal-bidu tad-dekorrenza ta’ dan it-terminu, li tgħid li jibda jiddekorri mid-data indikata fin-nota ta’ debitu, ġiet adottata biss matul is-sena 2007.

86

F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li l-Qorti tal-Ġustizzja diġà ppreċiżat li l-Artikolu 73a tar-Regolament Nru 1605/2002 li kien jistabbilixxi terminu ta’ preskrizzjoni ta’ ħames snin tal-ammonti riċevibbli mill-Unjoni ma setax, waħdu, mingħajr il-metodi ta’ applikazzjoni tiegħu, jiġi invokat utilment biex jiġi stabbilit li ammont riċevibbli mill-Unjoni kien preskritt (ara s-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2014, Nencini vs Il‑Parlament, C‑447/13 P, EU:C:2014:2372, punti 43 u 44).

87

Għalhekk, dan l-Artikolu 73a, li għandu jinqara flimkien mal-metodi ta’ applikazzjoni tiegħu previsti fl-Artikolu 85b tar-Regolament Nru 2342/2002, jipprovdi terminu ta’ preskrizzjoni ta’ ħames snin biex il-korpi tal-Unjoni jkunu jistgħu jirkupraw ammonti riċevibbli mill-Unjoni mingħand terzi, fejn il-bidu tad-dekorrenza ta’ dan it-terminu jibda mid-data limitu kkomunikata lid-debitur fin-nota ta’ debitu (ara s-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2014, Nencini vs Il‑Parlament, C‑447/13 P, EU:C:2014:2372, punti 45 u 46).

88

Din l-interpretazzjoni tapplika wkoll għall-Artikolu 81 tar-Regolament Nru 966/2012 u għall-Artikolu 93 tar-Regolament ta’ Delega Nru 1268/2012, li kienu fis-seħħ fid-data tal-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata, peress li dawn id-dispożizzjonijiet jikkorrispondu, essenzjalment, rispettivament mal-Artikolu 73a tar-Regolament Nru 1605/2002 u mal-Artikolu 85b tar-Regolament Nru 2342/2002.

89

Kuntrarjament għal dak li jidher li jikkunsidra l-appellant, dawn id-dispożizzjonijiet ma ffissaw ebda terminu li fih nota ta’ debitu kellha tiġi kkomunikata lid-debitur mid-data li fiha jkun seħħ il-fatt li wassal għall‑ammont riċevibbli inkwistjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2014, Nencini vs Il‑Parlament, C‑447/13 P, EU:C:2014:2372, punt 47). Isegwi li l-Qorti Ġenerali, ġustament, ikkunsidrat li l-ammonti riċevibbli intiżi mid-deċiżjoni kkontestata ma kinux preskritti u li d-deċiżjoni kkontestata ma kinitx ġiet adottata bi ksur tal-prinċipju ta’ nuqqas ta’ retroattività.

90

F’dawn iċ-ċirkustanzi, l-ewwel u t-tieni partijiet tar-raba’ aggravju għandhom jiġu miċħuda bħala infondati.

91

Bir-raba’ parti tar-raba’ aggravju tal-appell tiegħu, l-appellant jilmenta li l-Qorti Ġenerali kisret il-portata tal-prinċipju tat-terminu raġonevoli billi ma ħaditx inkunsiderazzjoni ċ-ċirkustanzi rilevanti kollha tal-kawża. L-appellant iqis li l-Qorti Ġenerali jmissha rrikonoxxiet, fid-dawl tal-ammont sinjifikattiv tas-somom inkwistjoni, il-kumplessità dgħajfa tal-kawża kif ukoll l-aġir eżemplari tal-appellant, li t-terminu ta’ kważi għaxar snin li kien għadda bejn tmiem il-mandat tal-appellant u l-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata mill-Parlament kellu natura irraġonevoli.

92

Il-Parlament jikkunsidra, prinċipalment, li l-Qorti Ġenerali ma kellhiex teżamina f’dan il-każ il-ksur tat-terminu raġonevoli, peress li dan il-ksur ma kienx ġie invokat quddiemha mill-appellant. Jekk madankollu kellu jitqies li l-Qorti Ġenerali qajmet ex officio l-motiv ibbażat fuq il-ksur tat-terminu raġonevoli, din tal-aħħar tkun wettqet żball ta’ liġi, peress li dan il-motiv ma jidħolx fil-kategorija tal-motivi li jistgħu jew li għandhom jitqajmu ex officio mill-Qorti Ġenerali. F’kull każ, il-Qorti Ġenerali jmissha stiednet lill-partijiet biex jippreżentaw l-osservazzjonijiet tagħhom dwar dan is-suġġett. F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Parlament jitlob lill-Qorti tal-Ġustizzja sabiex tissostitwixxi xi aggravji tas-sentenza appellata.

93

Sussidjarjament, il-Parlament jikkunsidra li l-prinċipju tat-terminu raġonevoli ma nkisirx mill-Qorti Ġenerali.

94

Għandu jiġi rrilevat li l-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li l-osservanza ta’ terminu ta’ preskrizzjoni ma tistax tiġi eżaminata ex officio mill-qorti tal-Unjoni, iżda għandha titqajjem mill-parti kkonċernata (sentenza tat-8 ta’ Novembru 2012, Evropaïki Dynamiki vs Il‑Kummissjoni, C‑469/11 P, EU:C:2012:705, punt 51 u l-ġurisprudenza ċċitata). F’dan il-każ, huwa stabbilit li l-appellant qajjem espressament quddiem il-Qorti Ġenerali l-ilment ibbażat fuq azzjoni tardiva mill‑Parlament f’dak li jikkonċerna l-konstatazzjoni tal-ammont riċevibbli tiegħu fis-sens li tikser id-dispożizzjonijiet tar-Regolamenti Nri 1605/2002 u 2342/2002, li jipprovdu r-regoli ta’ preskrizzjoni applikabbli għall-ammonti riċevibbli miżmuma mill-Unjoni mingħand terzi.

95

F’dan il-kuntest, il-Qorti Ġenerali, hekk kif dan jirriżulta mill-punt 89 ta’ din is-sentenza, iddeċidiet ġustament li ebda dispożizzjoni tad-dritt tal-Unjoni ma kienet tippreċiża t-terminu li fih nota ta’ debitu, jiġifieri l-att li bih il-konstatazzjoni ta’ ammont riċevibbli minn istituzzjoni tal-Unjoni tiġi nnotifikata lid-debitur, kellha tiġi kkomunikata lil dan tal-aħħar.

96

Issa, mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li, f’tali ċirkustanzi, ir-rekwiżit ta’ ċertezza legali jeħtieġ li l-istituzzjonijiet tal-Unjoni jeżerċitaw is-setgħat tagħhom f’terminu raġonevoli (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-24 ta’ Settembru 2002, Falck u Acciaierie di Bolzano vs Il‑Kummissjoni,C‑74/00 P u C‑75/00 P, EU:C:2002:524, punti 139 sa 141 u l-ġurisprudenza ċċitata; tat-28 ta’ Frar 2013, Réexamen Arango Jaramillo et vs BEI, C‑334/12 RX‑II, EU:C:2013:134, punt 28, kif ukoll tat-13 ta’ Novembru 2014Nencini vs Il‑Parlament, C‑447/13 P, EU:C:2014:2372, punti 47 u 48), hekk kif irrilevat ukoll il-Qorti Ġenerali fil-punt 81 tas-sentenza appellata.

97

Isegwi li l-Qorti Ġenerali tat interpretazzjoni korretta, fil-punti 81 sa 87 tas-sentenza appellata, fis-silenzju tat-testi applikabbli u fir-rigward taċ-ċirkustanzi tal-każ, fuq l-argumenti tal-appellant ibbażati fuq azzjoni tardiva tal-Parlament fir-rigward tal-konstatazzjoni tal-ammonti riċevibbli li kellu fir-rigward tiegħu, anki mill-aspett tal-prinċipju tat-terminu raġonevoli.

98

Konsegwentement, għandhom jiġu miċħuda l-oġġezzjonijiet ta’ dan tal-aħħar esposti fil-punt 92 ta’ din is-sentenza, u għandha tiġi eżaminata l-fondatezza tar-raba’ parti tar-raba’ aggravju tal-appellant, li biha dan tal-aħħar jilmenta li l-Qorti Ġenerali kisret il-portata tal-prinċipju tat-terminu raġonevoli.

99

F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li n-natura raġonevoli ta’ terminu għandha tiġi evalwata fid-dawl taċ-ċirkustanzi kollha speċifiċi għal kull kawża u, b’mod partikolari, tal-interess fit-tilwima għall-persuna kkonċernata, tal-kumplessità tal-kawża u tal-istadji proċedurali differenti li l-istituzzjoni tal-Unjoni tkun segwiet, kif ukoll tal-aġir tal-partijiet matul il-proċedura (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-15 ta’ Lulju 2004, Spanja vs Il‑Kummissjoni, C‑501/00, EU:C:2004:438, punt 53; tas-7 ta’ April 2011, Il‑Greċja vs Il‑Kummissjoni, C‑321/09 P, EU:C:2011:218, punt 34, kif ukoll tat-28 ta’ Frar 2013, Réexamen Arango Jaramillo et vs BEI, C‑334/12 RX-II, EU:C:2013:134, punt 28 u l-ġurisprudenza ċċitata).

100

Fil-fatt, in-natura raġonevoli ta’ terminu ma tistax tiġi eżaminata b’riferiment għal limitu massimu preċiż, iddeterminat b’mod astratt (sentenzi tas-7 ta’ April 2011, Il‑Greċja vs Il‑Kummissjoni, C‑321/09 P, EU:C:2011:218, punt 33, kif ukoll tat-28 ta’ Frar 2013, Réexamen Arango Jaramillo et vs BEI, C‑334/12 RX-II, EU:C:2013:134, punti 29 u 30).

101

Fir-rigward tal-kuntest speċifiku ta’ kull każ, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ppreċiżat li l-Artikolu 73a tar-Regolament Nru 1605/2002, li jikkorrispondi, essenzjalment, mal-Artikolu 81 tar-Regolament Nru 966/2012, huwa intiż biex jillimita ratione temporis il-possibbiltà li jiġu rkuprati l-ammonti riċevibbli tal-Unjoni mingħand terzi, biex jiġi ssodisfatt il-prinċipju ta’ amministrazzjoni finanzjarja tajba u jiffissa, għal dan il-għan, terminu ta’ ħames snin, u li l-Artikolu 85b tar-Regolament Nru 2342/2002, li jikkorrispondi mal-Artikolu 93(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 1268/2012, jipprevedi li dan it-terminu jibda jiddekorri mid-data limitu kkomunikata fin-nota ta’ debitu lid-debitur (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2014, Nencini vs Il‑Parlament, C‑447/13 P, EU:C:2014:2372, punt 45).

102

Fid-dawl tal-Artikolu 73a, ġie deċiż li, fis-skiet tat-testi applikabbli f’dak li jikkonċerna t-terminu ta’ komunikazzjoni ta’ nota ta’ debitu lid-debitur minn istituzzjoni tal-Unjoni, dan it-terminu għandu, fil-prinċipju, jiġi preżunt irraġonevoli meta din il-komunikazzjoni sseħħ lil hinn minn perijodu ta’ ħames snin li jibda jiddekorri mill-mument meta l-istituzzjoni normalment tkun fil-pożizzjoni li tinvoka l-ammont riċevibbli tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2014, Nencini vs Il‑Parlament, C‑447/13 P, EU:C:2014:2372, punti 48 u 49).

103

F’dan ir-rigward, għandu jitqies li, fid-dawl tal-Artikolu 78(1) u (2) tar-Regolament Nru 966/2012 kif ukoll tal-Artikoli 81 u 82 tar-Regolament ta’ Delega Nru 1268/2012, istituzzjoni tal-Unjoni tista’ normalment tkun fil-pożizzjoni li tinvoka ammont riċevibbli tagħha mid-data li fiha din l-istituzzjoni jkollha dokumenti ta’ sostenn li jippermettu l-identifikazzjoni ta’ ammont riċevibbli partikolari bħala ċert, likwidu u dovut jew setgħet kellha tali dokumenti ta’ sostenn li kieku aġixxiet bid-diliġenza meħtieġa.

104

F’dan il-kuntest, għandu jiġi ppreċiżat li t-tul ta’ iktar minn ħames snin li ddekorra bejn id-data li fiha l-istituzzjoni kienet normalment f’pożizzjoni li tinvoka l-ammont riċevibbli tagħha u d-data ta’ komunikazzjoni ta’ nota ta’ debitu ma jistax, awtomatikament, iwassal għall-ksur tal-prinċipju tat-terminu raġonevoli. Fil-fatt, fid-dawl tal-ġurisprudenza mfakkra fil-punt 99 ta’ din is-sentenza, għandu wkoll jiġi vverifikat jekk tali terminu jistax jiġi spjegat minn ċirkustanzi speċifiċi għall-kawża.

105

Huwa għalhekk li, fil-punt 49 tas-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2014, Nencini vs Il‑Parlament (C‑447/13 P, EU:C:2014:2372), il-Qorti tal-Ġustizzja rreferiet għall-perijodu ta’ ħames snin imsemmi f’dan il-punt, mhux bħala limitu massimu li lil hinn minnu l-komunikazzjoni ta’ nota ta’ debitu mill-istituzzjoni lid-debitur għandha, indipendentement miċ-ċirkustanzi tal-każ, titqies li neċessarjament seħħet f’terminu irraġonevoli, iżda insostenn tal-preżunzjoni, barra minn hekk konfutabbli, imsemmija fil-punt 102 ta’ din is-sentenza.

106

Bl-istess mod, komunikazzjoni ta’ tali nota ta’ debitu f’terminu inferjuri għall-imsemmi terminu ta’ ħames snin, f’kawża ta’ inqas kumplessità, fejn l-interess għad-debitur huwa sinjifikattiv jew li fiha l-istituzzjoni tal-Unjoni kienet naqset milli teżerċita diliġenza, b’mod partikolari f’dak li jikkonċerna l-kisba tad-dokumenti ta’ sostenn li jippermettulha li tidentifika ammont riċevibbli bħala ċert, likwidu u dovut, tista’ ma tissodisfax ir-rekwiżiti tal-prinċipju tat-terminu raġonevoli. F’tali każ, ikun id-debitur li jkollu jipproduċi l-prova tan-natura irraġonevoli ta’ tali terminu inferjuri għat-terminu ta’ ħames snin.

107

F’dan il-każ, permezz tad-deċiżjoni kkontestata, il-Parlament jixtieq jikseb mingħand l-appellant ir-rimbors ta’ ammont supplimentari li dan ħallsu abbażi tal-allowances ta’ assistenza parlamentari li jiżdied ma’ dak diġà mitlub bid-deċiżjoni ta’ talba għal rimbors tas-Segretarju Ġenerali tal-4 ta’ Marzu 2009. Din it-talba għal rimbors supplimentari ġiet adottata wara l-preżentazzjoni, fl-14 ta’ Ottubru 2011, tar-rapport tal-OLAF, li minnu jirriżulta li ebda wieħed mit-tliet assistenti tal-appellant ma kien iwettaq xogħlijiet ta’ assistenza parlamentari. F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandu jitqies li l-Parlament kien, f’dan il-każ, normalment fil-pożizzjoni li jinvoka l-ammont riċevibbli tiegħu, fis-sens ippreċiżat fil-punt 103 ta’ din is-sentenza, fid-data tal-preżentazzjoni ta’ dan ir-rapport. Peress li n-nota ta’ debitu inkwistjoni nħarġet mill-Parlament fil-5 ta’ Lulju 2013, it-terminu li fih din tal-aħħar ġiet ikkomunikata lill-appellant ma jistax jitqies li huwa irraġonevoli.

108

Konsegwentement, konformement mal-ġurisprudenza mfakkra fil-punt 99 ta’ din is-sentenza, il-Qorti Ġenerali setgħet, mingħajr ma twettaq żball ta’ liġi, tiddeċiedi li l-Parlament, meta adotta d-deċiżjoni kkontestata u n-nota ta’ debitu inkwistjoni, ma naqasx milli jwettaq l-obbligi tiegħu skont il-prinċipju tat-terminu raġonevoli, fid-dawl taċ-ċirkustanzi tal-kawża, b’mod partikolari dawk relatati mal-aġir u mad-diliġenza tal-istituzzjoni tal-Unjoni fit-tmexxija tal-proċedura li wasslet għall-adozzjoni ta’ din id-deċiżjoni u ta’ din in-nota.

109

Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti, ir-raba’ parti tar-raba’ aggravju invokat mill-appellant insostenn tal-appell tiegħu hija infondata.

110

Ir-raba’ aggravju għandu, għaldaqstant, jiġi miċħud fl-intier tiegħu.

111

Bil-ħames aggravju tiegħu, l-appellant jilmenta li l-Qorti Ġenerali ċaħdet it-talba tiegħu intiża għall-annullament tan-nota ta’ debitu inkwistjoni, filwaqt li jmissha rrikonoxxiet in-natura preskritta tas-somom mitluba mid-deċiżjoni kkontestata u, għalhekk, tannulla din in-nota.

112

Il-Parlament iqis li l-argumenti żviluppati mill-appellant fil-kuntest ta’ dan l-aggravju jikkostitwixxu sempliċi repetizzjoni tal-argumenti mressqa quddiem il-Qorti Ġenerali. F’kull każ, dawn għandhom jiġu miċħuda, peress li l-appellant jallega b’mod żbaljat li l-irkupru tas-somom ikkunsidrati mid-deċiżjoni kkontestata huwa preskritt.

113

Fir-rigward tal-ħames aggravju, biżżejjed li jiġi rrilevat li ċ-ċaħda tar-raba’ aggravju, ibbażat fuq ksur tar-regoli ta’ preskrizzjoni u tal-prinċipju tat-terminu raġonevoli timplika, bħala konsegwenza u għall-istess motivi, iċ-ċaħda tal-ħames aggravju.

114

Peress li ebda wieħed mill-aggravji ma seta’ jintlaqa’, l-appell għandu jiġi miċħud kollu kemm hu.

115

Skont l-Artikolu 184(2) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, meta l-appell ma jkunx fondat, il-Qorti tal-Ġustizzja tiddeċiedi fuq l-ispejjeż.

116

Skont l-Artikolu 138(1) tal-istess regoli, applikabbli għall-proċedura ta’ appell skont l-Artikolu 184(1) tagħhom, il-parti li titlef il-kawża għandha tiġi kkundannata għall-ispejjeż, jekk dawn ikunu ntalbu.

117

Peress li l-appellant tilef, hemm lok li jiġi kkundannat għall-ispejjeż, skont it-talbiet tal-Parlament.

Għal dawn il-motivi, il-Qorti tal-Ġustizzja (Awla Manja) taqta’ u tiddeċiedi: