<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-354/18</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62018CJ0354</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:637">EU:C:2019:637</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>12</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Απόφαση της <DATE ISO="20190729">29.7.2019</DATE> – Υπόθεση C‑354/18</HT></P><P><HT TYPE="SC">Rusu</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Αποφαση του Δικαστηριου</HT> (όγδοο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20190729">29ης Ιουλίου 2019</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004</KEYWORD><KEYWORD>Αεροπορικές μεταφορές</KEYWORD><KEYWORD>Άρνηση επιβίβασης</KEYWORD><KEYWORD>Έννοιες <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>αποζημίωσης<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/> και <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>περαιτέρω αποζημίωσης<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/></KEYWORD><KEYWORD>Είδος ζημίας για την οποία γεννάται υποχρέωση αποζημίωσης</KEYWORD><KEYWORD>Υλική ζημία ή ηθική βλάβη</KEYWORD><KEYWORD>Έκπτωση</KEYWORD><KEYWORD>Περαιτέρω αποζημίωση</KEYWORD><KEYWORD>Παροχή βοήθειας</KEYWORD><KEYWORD>Πληροφορίες που παρέχονται στους επιβάτες</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C‑354/18,</P><P>με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Tribunalul Bacău (πρωτοδικείο Μπακάου, Ρουμανία) με απόφαση της <DATE ISO="20180426">26ης Απριλίου 2018</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20180530">30 Μαΐου 2018</DATE>, στο πλαίσιο της δίκης</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Radu-Lucian Rusu,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Oana-Maria Rusu</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">SC Blue Air – Airline Management Solutions SRL,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους F. Biltgen, πρόεδρο τμήματος, J. Malenovský (εισηγητή) και C. G. Fernlund, δικαστές,</P><P>γενική εισαγγελέας: E. Sharpston</P><P>γραμματέας: A. Calot Escobar</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>η SC Blue Air – Airline Management Solutions SRL, εκπροσωπούμενη από την M. Popa, avocat,</P></ITEM><ITEM><P>η Ρουμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον C.-R. Canţăr, καθώς και από τις L. Liţu και A. Wellman,</P></ITEM><ITEM><P>η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη αρχικώς από τους T. Henze, M. Hellmann και E. Lankenau, καθώς και από την A. Berg, στη συνέχεια από τους τρεις τελευταίους,</P></ITEM><ITEM><P>η Πολωνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον B. Majczyna,</P></ITEM><?PAGE NO="2"?><ITEM><P>η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τις L. Nicolae και N. Yerrell,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 4, 7, 8 και 12 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20040211">11ης Φεβρουαρίου 2004</DATE>, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="046" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2004">ΕΕ 2004, L 46, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του Radu-Lucian Rusu και της Oana-Maria Rusu, αφενός, και της SC Blue Air – Airline Management Solutions SRL (στο εξής: Blue Air), αφετέρου, σχετικά με την καταβολή αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης, αντιστοίχως, για την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που υπέστησαν λόγω άρνησης επιβίβασης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το διεθνές δίκαιο</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Το άρθρο 29 της Σύμβασης για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, που υπογράφηκε στο Μόντρεαλ στις <DATE ISO="19990528">28 Μαΐου 1999</DATE> και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση 2001/539/ΕΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010405">5ης Απριλίου 2001</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="194" PAGE.FIRST="38" DATE.PUB="2001">ΕΕ 2001, L 194, σ. 38</REF.DOC.OJ>), προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Όσον αφορά τη μεταφορά επιβατών, αποσκευών και φορτίου, κάθε αγωγή αποζημίωσης, για οποιοδήποτε λόγο, στα πλαίσια της παρούσας σύμβασης, λόγω σύμβασης ή παρανόμου πράξεως ή κάθε άλλης αιτίας, μπορεί να ασκείται μόνον υπό τους όρους και με τα όρια αποζημίωσης που προβλέπονται στην παρούσα σύμβαση, με την επιφύλαξη του καθορισμού των προσώπων που έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν αγωγή και των αντίστοιχων δικαιωμάτων τους. Σε οιαδήποτε αγωγή αυτού του είδους, αντίποινα, παραδειγματικές ή άλλες μη αντισταθμιστικές αποζημιώσεις δεν είναι δυνατόν να αναζητηθούν.<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Οι αιτιολογικές σκέψεις 1, 10 και 20 του κανονισμού 261/2004 έχουν ως εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>(1)</NO.P><TXT>Η ανάληψη δράσης από την Κοινότητα στο πεδίο των αερομεταφορών θα πρέπει να αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στην εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του επιβατικού κοινού. Θα πρέπει εξάλλου να ληφθούν πλήρως υπόψη οι απαιτήσεις προστασίας των καταναλωτών.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(10)</NO.P><TXT>Οι επιβάτες στους οποίους επιβάλλεται παρά τη θέλησή τους άρνηση επιβίβασης θα πρέπει να είναι σε θέση είτε να ματαιώνουν την πτήση τους, με επιστροφή του αντιτίμου του εισιτηρίου τους, είτε να την συνεχίζουν υπό ικανοποιητικές συνθήκες, θα πρέπει δε να απολαύουν κατάλληλης φροντίδας κατά την αναμονή τους για επόμενη πτήση.</TXT></NP></CONSID><?PAGE NO="3"?><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(20)</NO.P><TXT>Οι επιβάτες θα πρέπει να ενημερώνονται πλήρως για τα δικαιώματά τους σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης, ώστε να μπορούν να τα ασκούν πραγματικά.<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></TXT></NP></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Ο παρών κανονισμός θεσπίζει, υπό τους ακόλουθους προσδιοριζόμενους όρους, τα ελάχιστα δικαιώματα των επιβατών σε περίπτωση:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>άρνησης επιβίβασης παρά τη θέλησή τους·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>ματαίωσης της πτήσης τους·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>καθυστέρησης της πτήσης τους.<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το άρθρο 4, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Εάν υπάρξει άρνηση επιβίβασης επιβατών παρά τη θέλησή τους, ο πραγματικός αερομεταφορέας τούς αποζημιώνει αμέσως σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 και τους παρέχει βοήθεια σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 8 και 9.<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του ως άνω κανονισμού έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Όταν γίνεται παραπομπή στο παρόν άρθρο, ο επιβάτης λαμβάνει αποζημίωση ύψους:</P><P>[…]</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>400 ευρώ για όλες τις ενδοκοινοτικές πτήσεις άνω των <FT TYPE="NUMBER">1500</FT> χιλιομέτρων και όλες τις άλλες πτήσεις μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">1500</FT> και <FT TYPE="NUMBER">3500</FT> χιλιομέτρων·</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 261/2004 ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>Όταν γίνεται παραπομπή στο παρόν άρθρο, παρέχεται στον επιβάτη η δυνατότητα να επιλέξει:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>την εντός επτά ημερών επιστροφή, με τους τρόπους που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3, του πλήρους αντιτίμου του εισιτηρίου του, στην τιμή που το αγόρασε, για το μέρος ή τα μέρη του ταξιδιού που δεν πραγματοποιήθηκαν και για το μέρος ή τα μέρη του ταξιδιού που ήδη πραγματοποιήθηκαν, εφόσον η πτήση δεν εξυπηρετεί πλέον κανένα σκοπό σε σχέση με το αρχικό ταξιδιωτικό του σχέδιο, καθώς επίσης, αν συντρέχει η περίπτωση:</P></ITEM><ITEM><P>πτήση επιστροφής στο αρχικό σημείο αναχώρησής του το νωρίτερο δυνατόν·</P></ITEM></LIST></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τη μεταφορά του με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο, υπό συγκρίσιμες συνθήκες μεταφοράς, στον τελικό του προορισμό, το νωρίτερο δυνατόν, ή</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>τη μεταφορά του με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο, υπό συγκρίσιμες συνθήκες μεταφοράς, στον τελικό του προορισμό άλλη ημέρα που τον εξυπηρετεί, εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Το άρθρο 12, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τα δικαιώματα του επιβάτη για περαιτέρω αποζημίωση. Η χορηγούμενη δυνάμει του παρόντος κανονισμού αποζημίωση μπορεί να εκπίπτει από την τυχόν περαιτέρω αποζημίωση.<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το ρουμανικό δίκαιο</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Το άρθρο 1350 του codul civil (Αστικού Κώδικα) έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>(1) Κάθε πρόσωπο πρέπει να εκπληρώνει τις συμβατικές του υποχρεώσεις.</ALINEA><ALINEA>(2) Αν, χωρίς βάσιμο λόγο, δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του, ευθύνεται για τη ζημία που προκαλείται στον αντισυμβαλλόμενο και οφείλει να τον αποζημιώσει σύμφωνα με το νόμο.</ALINEA><ALINEA>(3) Αν στον νόμο δεν ορίζεται διαφορετικά, κανένα από τα μέρη δεν μπορεί να μην εφαρμόσει τις διατάξεις περί ενδοσυμβατικής ευθύνης και να επιλέξει άλλες ευνοϊκότερες διατάξεις.<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Το άρθρο 1530 του Αστικού Κώδικα προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>Ο δανειστής δικαιούται αποζημίωση για τη ζημία που του προκάλεσε ο οφειλέτης και η οποία αποτελεί την άμεση και αναγκαία συνέπεια της μη εκπλήρωσης της υποχρέωσης, όταν η ως άνω μη εκπλήρωση είναι αδικαιολόγητη ή οφείλεται σε πταίσμα.<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Το άρθρο 1531 του Αστικού Κώδικα ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>(1) Ο δανειστής δικαιούται πλήρη αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη εξαιτίας της μη εκπλήρωσης.</ALINEA><ALINEA>(2) Η ζημία περιλαμβάνει την περιουσιακή απώλεια την οποία πράγματι υπέστη ο δανειστής και το διαφυγόν κέρδος του. Για να καθοριστεί η έκταση της ζημίας λαμβάνονται επίσης υπόψη τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο δανειστής, εντός ενός ευλόγου ορίου, για να αποφύγει ή να περιορίσει τη ζημία.</ALINEA><ALINEA>(3) Ο δανειστής δικαιούται αποκατάσταση και της μη περιουσιακής ζημίας.<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Το άρθρο 1533 του Αστικού Κώδικα προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>Ο οφειλέτης ευθύνεται μόνο για τη ζημία την οποία προέβλεψε ή μπορούσε να προβλέψει κατά τη στιγμή της σύναψης της σύμβασης και η οποία αποτελεί τη συνέπεια της μη εκπλήρωσης εκτός εάν η μη εκπλήρωση είναι ηθελημένη ή οφείλεται σε δική του βαριά αμέλεια. Ακόμη και στην τελευταία αυτή περίπτωση, η αποζημίωση περιλαμβάνει μόνον ό,τι αποτελεί άμεση και αναγκαία συνέπεια της μη εκπλήρωσης της υποχρέωσης.<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Το άρθρο 1534 του Αστικού Κώδικα ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>(1) Εάν ο δανειστής, λόγω υπαίτιας πράξης ή παράλειψής του, συντέλεσε στην πρόκληση της ζημίας, η αποζημίωση την οποία είναι υπόχρεος να καταβάλει ο οφειλέτης μειώνεται αντιστοίχως. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται επίσης στην περίπτωση που η ζημία προκαλείται εν μέρει από γεγονός τον κίνδυνο επέλευσης του οποίου ανέλαβε ο δανειστής.</ALINEA><ALINEA>(2) Ο οφειλέτης δεν υποχρεούται σε αποζημίωση για τις ζημίες τις οποίες ο δανειστής θα μπορούσε να έχει αποτρέψει επιδεικνύοντας στοιχειώδη επιμέλεια.<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Οι ενάγοντες της κύριας δίκης πραγματοποίησαν στην Blue Air κράτηση δύο αεροπορικών εισιτηρίων προκειμένου να μεταβούν, στις <DATE ISO="20160906">6 Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, από το Μπακάου (Ρουμανία) στο Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), τόπο στον οποίο είναι εγκατεστημένοι και στον οποίο εργάζονται.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Κατά τη στιγμή της επιβίβασης, οι ενάγοντες της κύριας δίκης ενημερώθηκαν ότι η πτήση θα εκτελούνταν με σκάφος άλλο από εκείνο που είχε προβλεφθεί αρχικώς και ότι, εξαιτίας της μειωμένης δυναμικότητας θέσεων στο δεύτερο αυτό αεροσκάφος, δεν ήταν πλέον δυνατόν να επιβιβαστούν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, η μεταφορά των εναγόντων της κύριας δίκης προγραμματίστηκε για άλλη πτήση της Blue Air, αυτοί δε αφίχθησαν στο Λονδίνο στις <DATE ISO="20160911">11 Σεπτεμβρίου 2016</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Κατόπιν των γεγονότων αυτών, η Blue Air προσέφερε σε καθέναν από τους ενάγοντες της κύριας δίκης ένα δωρεάν αεροπορικό εισιτήριο το οποίο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί έως τις <DATE ISO="20170324">24 Μαρτίου 2017</DATE>, προσφορά την οποία αυτοί απέκρουσαν για τον λόγο ότι η ζημία την οποία είχαν υποστεί υπερέβαινε την αξία ενός αεροπορικού εισιτηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Εν συνεχεία, η Blue Air προσέφερε στους ενάγοντες της κύριας δίκης, επί τη βάσει του κανονισμού 261/2004, αντισταθμιστική παροχή ύψους 400 ευρώ κατ’ άτομο. Συναφώς, οι ενάγοντες της κύριας δίκης θεώρησαν ότι η ως άνω αντισταθμιστική παροχή αποσκοπούσε μόνο στην ικανοποίηση της προκληθείσας ηθικής βλάβης και όχι στην αποκατάσταση της υλικής ζημίας, η οποία εμπίπτει στην έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>περαιτέρω αποζημίωσης<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Οι ενάγοντες της κύριας δίκης άσκησαν ως εκ τούτου αγωγή ενώπιον του Judecătoria Bacău (μονομελούς πρωτοδικείου Μπακάου, Ρουμανία). Ενώπιον του δικαστηρίου αυτού ζήτησαν να υποχρεωθεί η Blue Air να τους καταβάλει, αντιστοίχως, 437 ευρώ και 386 ευρώ προς αποκατάσταση υλικής ζημίας συνιστάμενης σε παρακράτηση μισθού. Εν συνεχεία, οι ενάγοντες της κύριας δίκης παρέσχον διευκρινίσεις σχετικά με το πραγματικό ύψος των απολεσθέντων μισθών τους. Επιπλέον, οι ενάγοντες της κύριας δίκης ζήτησαν έκαστος το ποσό των <FT TYPE="NUMBER">1500</FT> ευρώ λόγω ηθικής βλάβης. Υποστήριξαν εξάλλου ότι κατά του R.-L. Rusu είχε κινηθεί διαδικασία απόλυσης αλλά ότι τελικώς του επιβλήθηκε μόνον η ποινή της επίπληξης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Η Blue Air υποστήριξε ότι οι ενάγοντες της κύριας δίκης δεν εδικαιούντο αποζημίωση πέραν των 400 ευρώ που προβλέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 για τον λόγο ότι δεν είχαν ρητώς ζητήσει να μεταφερθούν ταχύτερα, με άλλη αεροπορική εταιρία και με άλλο δρομολόγιο, και είχαν δεχθεί την πτήση της <DATE ISO="20160911">11ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE>. Εξάλλου, η Blue Air υποστήριξε ότι, αν οι ενάγοντες της κύριας δίκης είχαν ζητήσει εναλλακτική πτήση, θα είχε αναζητήσει μια πτήση που να τους επιτρέψει να φθάσουν στον προορισμό τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Το Judecătoria Bacău (μονομελές πρωτοδικείο Μπακάου) δέχθηκε εν μέρει την αγωγή, υποχρεώνοντας την Blue Air να καταβάλει σε καθέναν από τους ενάγοντες της κύριας δίκης 400 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης τους και απορρίπτοντας τα λοιπά αιτήματά τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Τόσο οι ενάγοντες της κύριας δίκης όσο και η Blue Air άσκησαν έφεση κατά της αποφάσεως του Judecătoria Bacău (μονομελούς πρωτοδικείου Μπακάου) ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, το οποίο κρίνει αναγκαίο να διευκρινιστούν ορισμένες πτυχές της ερμηνείας των άρθρων 4, 7, 8 και 12 του κανονισμού 261/2004.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Tribunalul Bacău (πρωτοδικείο Μπακάου, Ρουμανία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>1)</NO.P><TXT>Έχει το ποσό των 400 ευρώ, που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004, ως σκοπό να αποκαταστήσει πρωτίστως την περιουσιακή ζημία, ενώ η ηθική βλάβη πρέπει να αξιολογηθεί βάσει του άρθρου 12 του ίδιου κανονισμού, ή μήπως το ως άνω άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, καλύπτει πρωτίστως την ηθική βλάβη, ενώ η περιουσιακή ζημία διέπεται από τις διατάξεις του ως άνω άρθρου 12;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Εμπίπτει το ποσό που αντιστοιχεί σε απώλεια μισθού και υπερβαίνει το ποσό των 400 ευρώ που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 στην έννοια της <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>περαιτέρω αποζημίωσης<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/> που προβλέπεται στο άρθρο 12 του εν λόγω κανονισμού;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Δυνάμει του άρθρου 12, [παράγραφος 1,] δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 261/2004, <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>[η] χορηγούμενη δυνάμει του παρόντος κανονισμού αποζημίωση μπορεί να εκπίπτει από την τυχόν περαιτέρω αποζημίωση<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>. Πρέπει το άρθρο αυτό να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αφήνει στη διακριτική εξουσία του εθνικού δικαστή την έκπτωση του ποσού που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 από την περαιτέρω αποζημίωση, ή μήπως είναι υποχρεωτική η έκπτωση αυτή;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Στην περίπτωση κατά την οποία η έκπτωση του ποσού δεν είναι υποχρεωτική, ποια είναι τα στοιχεία βάσει των οποίων ο εθνικός δικαστής αποφασίζει αν θα εκπέσει το ποσό που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 από την περαιτέρω αποζημίωση;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>5)</NO.P><TXT>Πρέπει η ζημία που προκλήθηκε από την απώλεια μισθού, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο εργαζόμενος δεν κατάφερε να εμφανιστεί στην εργασία του λόγω της καθυστερημένης άφιξης στον προορισμό του κατόπιν μεταφοράς με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο, να αξιολογηθεί υπό το πρίσμα της εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 8 του κανονισμού 261/2004 ή των υποχρεώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 12 σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του ως άνω κανονισμού;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>6)</NO.P><TXT>Περιλαμβάνει η υποχρέωση του αερομεταφορέα για την παροχή βοήθειας δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 3, και του άρθρου 8 του κανονισμού 261/2004 την παροχή πλήρους πληροφόρησης στον επιβάτη για όλες τις επιλογές [μεταφοράς με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο], όπως προβλέπονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ, βʹ και γʹ, του κανονισμού 261/2004;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>7)</NO.P><TXT>Ποιος φέρει, για τους σκοπούς του άρθρου 8 του κανονισμού 261/2004, το βάρος να αποδείξει ότι η μεταφορά με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο πραγματοποιήθηκε το συντομότερο δυνατό;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>8)</NO.P><TXT>Υποχρεώνει ο κανονισμός 261/2004 τους επιβάτες να αναζητήσουν άλλες πτήσεις για τον προορισμό τους και να ζητήσουν από την αεροπορική εταιρία να βρει διαθέσιμες θέσεις στις πτήσεις αυτές ή οφείλει η αεροπορική εταιρία να αναζητήσει αυτεπαγγέλτως την πιο συμφέρουσα για τον επιβάτη επιλογή για να τον μεταφέρει στον προορισμό του;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>9)</NO.P><TXT>Ασκεί ουσιώδη επιρροή στον προσδιορισμό των ζημιών που υπέστησαν οι επιβάτες το γεγονός ότι αυτοί αποδέχθηκαν την πρόταση της αεροπορικής εταιρίας να τους παράσχει μια πτήση για την <DATE ISO="20160911">11η Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, καίτοι μπορούσαν να υποθέσουν ότι δεν θα τους καταβάλλονταν αποδοχές για το χρονικό διάστημα απουσίας από την εργασία τους;<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="7"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου, του δευτέρου, του πέμπτου και του ενάτου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Με το πρώτο, το δεύτερο, το πέμπτο και το ένατο προδικαστικό ερώτημα, τα οποία πρέπει να συνεξεταστούν, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το προβλεπόμενο στη διάταξη αυτή ποσό αποσκοπεί στην αποκατάσταση ζημίας όπως η απώλεια μισθού ή αν μια τέτοια ζημία μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της περαιτέρω αποζημίωσης του άρθρου 12, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού. Ζητεί, εξάλλου, να διευκρινιστεί πώς πρέπει να προσδιοριστεί η ζημία αυτή βάσει του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Επισημαίνεται προεισαγωγικώς ότι ο κανονισμός 261/2004 αποβλέπει στην εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των επιβατών αεροπορικών μεταφορών, ανεξαρτήτως του εάν αντιμετωπίζουν άρνηση επιβιβάσεως, ματαίωση πτήσεως ή μεγάλη καθυστέρηση, καθότι όλοι υφίστανται παρόμοια σοβαρή αναστάτωση και ταλαιπωρία που συνδέεται με τις αερομεταφορές (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20091119">19ης Νοεμβρίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Sturgeon κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-402/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:716">EU:C:2009:716</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, πρώτον, το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 261/2004 προβλέπει αποζημίωση των επιβατών, το ύψος της οποίας ποικίλλει, ιδίως, ανάλογα με την απόσταση της πτήσεως. Ειδικότερα, το ως άνω άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, προβλέπει αποζημίωση ύψους 400 ευρώ για όλες τις ενδοκοινοτικές πτήσεις άνω των <FT TYPE="NUMBER">1500</FT> χιλιομέτρων και για όλες τις άλλες πτήσεις μεταξύ <FT TYPE="NUMBER">1500</FT> και <FT TYPE="NUMBER">3500</FT> χιλιομέτρων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Όσον αφορά τα ποσά τα οποία καθορίζει το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 261/2004, τα ποσά αυτά αποσκοπούν στην αποκατάσταση, με τυποποιημένο και άμεσο τρόπο, των ζημιών που συνίστανται στην ταλαιπωρία την οποία προκαλεί, μεταξύ άλλων, όπως συμβαίνει στην υπόθεση της κύριας δίκης, η άρνηση επιβίβασης κατά την αεροπορική μεταφορά επιβατών, χωρίς αυτοί να είναι αναγκασμένοι να υποστούν την επιβάρυνση που εκ φύσεως συνεπάγεται η άσκηση αγωγής αποζημίωσης ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060110">10ης Ιανουαρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>IATA και ELFAA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-344/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:10">EU:C:2006:10</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Ειδικότερα, από αυτό καθαυτό το γράμμα του άρθρου 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004, το οποίο παραπέμπει στο άρθρο 7 του ίδιου κανονισμού, προκύπτει υποχρέωση του οικείου αερομεταφορέα να αποζημιώσει αμέσως τους επιβάτες στους οποίους αρνήθηκε την επιβίβαση παρά τη θέλησή τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Τα ως άνω κατ’ αποκοπήν ποσά έχουν σκοπό την αποκατάσταση μόνο των ζημιών που είναι σχεδόν πανομοιότυπες για όλους τους ενδιαφερόμενους επιβάτες (βλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060110">10ης Ιανουαρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>IATA και ELFAA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-344/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:10">EU:C:2006:10</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121023">23ης Οκτωβρίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Nelson κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-581/10 και C‑629/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:657">EU:C:2012:657</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Αντιθέτως, ούτε το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 261/2004 ούτε ο κανονισμός αυτός στο σύνολό του προβλέπουν την αποκατάσταση των ατομικών ζημιών που είναι σύμφυτες προς τον λόγο της μετακινήσεως των ενδιαφερόμενων επιβατών, των οποίων η αποκατάσταση προϋποθέτει την κατά περίπτωση εκτίμηση της εκτάσεως της προκληθείσας βλάβης και για τις οποίες, επομένως, η αποζημίωση μπορεί να υπολογιστεί μόνον εκ των υστέρων και κατά τρόπο εξατομικευμένο (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060110">10ης Ιανουαρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>IATA και ELFAA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-344/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:10">EU:C:2006:10</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι ενάγοντες της κύριας δίκης υπέστησαν, κατόπιν άρνησης επιβίβασης, απώλεια μισθού οφειλόμενη στην αδυναμία τους να παρουσιαστούν στη θέση εργασίας τους λόγω καθυστερημένης άφιξης στον προορισμό τους.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Πλην όμως μια τέτοια απώλεια μισθού πρέπει να θεωρηθεί ατομική ζημία η οποία είναι σύμφυτη προς την ιδιαίτερη κατάσταση των ενδιαφερόμενων επιβατών, επιβάλλει δε την κατά περίπτωση εκτίμηση της εκτάσεως της κατ’ αυτόν τον τρόπο προκληθείσας βλάβης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, μια τέτοια ζημία δεν εμπίπτει στην κατ’ αποκοπήν αποζημίωση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Δεύτερον, επισημαίνεται ότι, κατά το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 261/2004, o κανονισμός αυτός δεν θίγει τα δικαιώματα του επιβάτη για περαιτέρω αποζημίωση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Από το ως άνω γράμμα προκύπτει ότι ο κανονισμός 261/2004 δεν αποκλείει τη δυνατότητα του θιγέντος επιβάτη να αποζημιωθεί για ζημία που αφορά ειδικώς τον ίδιο και η οποία εκτιμάται ατομικά και εκ των υστέρων, στο μέτρο που το εθνικό ή το διεθνές δίκαιο τού παρέχουν δικαίωμα τέτοιας αποζημίωσης, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για περαιτέρω αποζημίωση σε σχέση με την κατ’ αποκοπήν αποζημίωση την οποία προβλέπει ο ως άνω κανονισμός.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Πλην όμως η αποζημίωση πρέπει να θεωρείται περαιτέρω αποζημίωση, κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 261/2004, όταν το δικαίωμα αποζημίωσης απορρέει από μια από τις περιπτώσεις τις οποίες προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού και στις οποίες οφείλεται η ταλαιπωρία για την οποία καταβάλλεται άμεση και τυποποιημένη αποζημίωση βάσει του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι η απώλεια μισθού, αφενός, αφορά ειδικώς τους ενάγοντες της κύριας δίκης, πρέπει δε να εκτιμηθεί ατομικά και εκ των υστέρων και, αφετέρου, οφείλεται σε άρνηση επιβίβασης παρά τη θέληση των εν λόγω προσώπων, η οποία προκάλεσε ταλαιπωρία που επάγεται την άμεση και τυποποιημένη αποζημίωσή τους βάσει του κανονισμού 261/2004.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, μια τέτοια απώλεια μισθού πρέπει να θεωρείται ζημία για την οποία μπορεί να καταβληθεί η περαιτέρω αποζημίωση του άρθρου 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 261/2004.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Τρίτον, όπως προκύπτει από τη σκέψη 31 της παρούσας αποφάσεως, δεδομένου ότι ο κανονισμός 261/2004 δεν προβλέπει την αποκατάσταση των εξατομικευμένων ζημιών όπως η απώλεια μισθού, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να καθορίσει και να εκτιμήσει τα διάφορα συστατικά στοιχεία της ζημίας αυτής, περιλαμβανομένης, ενδεχομένως, της συμπεριφοράς των θιγέντων επιβατών, καθώς και την έκταση της αποζημίωσης για την εν λόγω ζημία, στηριζόμενο στην κατάλληλη νομική βάση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, στο πρώτο, το δεύτερο, το πέμπτο και το ένατο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση, πρώτον, ότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το προβλεπόμενο στη διάταξη αυτή ποσό δεν αποσκοπεί στην αποκατάσταση ζημίας όπως η απώλεια μισθού, δεύτερον, ότι για τη ζημία αυτή μπορεί να καταβληθεί η περαιτέρω αποζημίωση του άρθρου 12, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού και, τρίτον, ότι στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να καθορίσει και να εκτιμήσει τα διάφορα συστατικά στοιχεία της εν λόγω ζημίας, καθώς και την έκταση της αποζημίωσης για τη ζημία αυτή, στηριζόμενο στην κατάλληλη νομική βάση.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του τρίτου και του τετάρτου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Με το τρίτο και το τέταρτο προδικαστικό ερώτημα, τα οποία πρέπει να συνεξεταστούν, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν ο κανονισμός 261/2004 και ιδίως το άρθρο 12, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού αυτού πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο να εκπέσει τη χορηγούμενη δυνάμει του άνω κανονισμού<?PAGE NO="9"?> αποζημίωση από την περαιτέρω αποζημίωση αλλά δεν το υποχρεώνει να προβεί στην έκπτωση αυτή. Εξάλλου, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ποιες είναι οι προϋποθέσεις βάσει των οποίων το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο μπορεί να προβεί στην ως άνω έκπτωση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Συναφώς, το άρθρο 12, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 261/2004 προβλέπει ότι η χορηγούμενη δυνάμει του ως άνω κανονισμού αποζημίωση μπορεί να εκπίπτει από την περαιτέρω αποζημίωση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Επομένως, από το σαφές αυτό γράμμα προκύπτει ότι το άρθρο 12, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 261/2004 δεν επιβάλλει την έκπτωση αυτή, ενώ παράλληλα δεν αντιτίθεται στην τυχόν πραγματοποίησή της.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Ειδικότερα, όπως αναφέρθηκε στις σκέψεις 35 και 36 της παρούσας αποφάσεως, το εθνικό ή το διεθνές δίκαιο μπορούν να παρέχουν στον ενδιαφερόμενο επιβάτη δικαίωμα περαιτέρω αποζημίωσης, ενώ ο κανονισμός 261/2004, όπως προκύπτει από το άρθρο του 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, δεν θίγει το δικαίωμα αυτό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Εξάλλου, από τον συνδυασμό των δύο περιόδων του άρθρου 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 261/2004 προκύπτει ότι ο κανονισμός αυτός δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τάσσει οιεσδήποτε προϋποθέσεις που μπορούν να περιορίσουν την εξουσία του αρμόδιου εθνικού δικαστηρίου να προβεί σε τυχόν έκπτωση της αποζημίωσης την οποία χορηγεί ο κανονισμός αυτός από περαιτέρω αποζημίωση. Επομένως, η ύπαρξη τέτοιων προϋποθέσεων είναι ασυμβίβαστη προς το άρθρο 12, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, στο τρίτο και στο τέταρτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο κανονισμός 261/2004, και ιδίως το άρθρο 12, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού αυτού, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο να εκπέσει τη χορηγούμενη δυνάμει του ως άνω κανονισμού αποζημίωση από την περαιτέρω αποζημίωση αλλά δεν το υποχρεώνει να προβεί στην έκπτωση αυτή, ο δε κανονισμός αυτός δεν τάσσει στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο προϋποθέσεις βάσει των οποίων μπορεί να προβεί στην ως άνω έκπτωση.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του έκτου και του ογδόου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Με το έκτο και το όγδοο ερώτημα, τα οποία πρέπει να συνεξεταστούν, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι υποχρεώνει τον πραγματικό αερομεταφορέα να παράσχει στους ενδιαφερόμενους επιβάτες πλήρη στοιχεία ως προς όλες τις δυνατότητες που προβλέπει η δεύτερη από τις διατάξεις αυτές ή αν η διάταξη αυτή υποχρεώνει επίσης τους ενδιαφερόμενους επιβάτες να συμβάλουν ενεργά στην αναζήτηση των σχετικών πληροφοριών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Συναφώς, καταρχάς, το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004 προβλέπει μεταξύ άλλων ότι, αν ο πραγματικός αερομεταφορέας αρνείται σε επιβάτες την επιβίβαση παρά τη θέλησή τους, πρέπει να τους παρέχει βοήθεια σύμφωνα με το άρθρο 8 του ως άνω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Εν συνεχεία, το άρθρο 8 του κανονισμού 261/2004, που φέρει τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>Δικαίωμα επιστροφής χρημάτων ή μεταφοράς με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>, ορίζει, στην παράγραφο 1, ότι παρέχεται στον επιβάτη η δυνατότητα να επιλέξει μεταξύ τριών δυνατοτήτων που καθορίζονται ειδικότερα στη διάταξη αυτή, ήτοι, κατ’ ουσίαν, πρώτον, της επιστροφής του αντιτίμου του εισιτηρίου και, ενδεχομένως, πτήσης επιστροφής στο αρχικό σημείο αναχώρησής του το νωρίτερο δυνατόν, δεύτερον, της μεταφοράς του με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο, υπό συγκρίσιμες συνθήκες<?PAGE NO="10"?> μεταφοράς, στον τελικό του προορισμό, το νωρίτερο δυνατόν, και, τρίτον, της μεταφοράς του με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο, υπό συγκρίσιμες συνθήκες μεταφοράς, στον προορισμό αυτόν άλλη ημέρα που τον εξυπηρετεί, εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Εξάλλου, η αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού 261/2004 συνοψίζει κατά το ουσιώδες μέρος της την εν λόγω δυνατότητα επιλογής, επισημαίνοντας ότι οι επιβάτες στους οποίους επιβάλλεται παρά τη θέλησή τους άρνηση επιβίβασης θα πρέπει να είναι σε θέση είτε να ματαιώνουν την πτήση τους, με επιστροφή του αντιτίμου του εισιτηρίου τους, είτε να τη συνεχίζουν υπό ικανοποιητικές συνθήκες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Τέλος, από την αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού 261/2004 προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι οι επιβάτες στους οποίους έχει αντιταχθεί άρνηση επιβίβασης θα πρέπει να ενημερώνονται πλήρως για τα δικαιώματά τους ώστε να μπορούν να τα ασκούν πραγματικά.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Από τον συνδυασμό του συνόλου των διατάξεων αυτών και των αιτιολογικών σκέψεων του κανονισμού 261/2004 προκύπτει, πρώτον, ότι ο αερομεταφορέας ο οποίος αρνήθηκε σε επιβάτες την επιβίβαση οφείλει να τους παράσχει βοήθεια, ιδίως προσφέροντάς τους δυνατότητα επιλογής, όπως προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού στα στοιχεία αʹ, βʹ και γʹ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Από τον ως άνω συνδυασμό προκύπτει, δεύτερον, ότι στο πλαίσιο μιας τέτοιας προσφοράς πρέπει να παρέχονται στους επιβάτες στους οποίους αντιτάχθηκε άρνηση επιβίβασης οι αναγκαίες πληροφορίες ώστε να έχουν τη δυνατότητα να προβούν σε αποτελεσματική επιλογή, προκειμένου είτε να ματαιώσουν την πτήση τους με επιστροφή του αντιτίμου του εισιτηρίου τους είτε να συνεχίσουν τη μεταφορά τους προς τον τελικό προορισμό τους υπό συγκρίσιμες συνθήκες μεταφοράς, το νωρίτερο δυνατόν ή άλλη ημέρα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Εξ αυτού συνάγεται, τρίτον, ότι, καθόσον ο επιβάτης στον οποίο αντιτάχθηκε άρνηση επιβίβασης δικαιούται βοήθεια εκ μέρους του οικείου αερομεταφορέα, περιλαμβανομένου του δικαιώματος να του παρασχεθούν τα αναγκαία στοιχεία ώστε να μπορέσει να προβεί σε αποτελεσματική και ενημερωμένη επιλογή, το δικαίωμα αυτό δεν μπορεί να συνεπάγεται οποιαδήποτε υποχρέωση του εν λόγω επιβάτη να συμβάλει ενεργά στην αναζήτηση των δεδομένων που πρέπει να περιλαμβάνει η προσφορά του μεταφορέα αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, στο έκτο και στο όγδοο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι υποχρεώνει τον πραγματικό αερομεταφορέα να παράσχει στους ενδιαφερόμενους επιβάτες πλήρη στοιχεία ως προς όλες τις δυνατότητες που προβλέπει η δεύτερη από τις διατάξεις αυτές, οι δε ενδιαφερόμενοι επιβάτες δεν έχουν καμία υποχρέωση να συμβάλουν ενεργά στην αναζήτηση των σχετικών πληροφοριών.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του εβδόμου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Με το έβδομο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, για τους σκοπούς της διατάξεως αυτής, ο πραγματικός αερομεταφορέας φέρει το βάρος να αποδείξει ότι η μεταφορά με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο πραγματοποιήθηκε το νωρίτερο δυνατόν ή αν η διάταξη αυτή πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το βάρος αυτό φέρουν οι ενδιαφερόμενοι επιβάτες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από τις σκέψεις 53 και 54 της παρούσας αποφάσεως, ο αερομεταφορέας ο οποίος αρνήθηκε σε επιβάτες την επιβίβαση υποχρεούται να τους παράσχει βοήθεια ώστε να είναι σε θέση να προβούν σε αποτελεσματική και ενημερωμένη επιλογή μεταξύ των διαφόρων δυνατοτήτων που το άρθρο 8, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού καθορίζει ειδικότερα υπό τα στοιχεία αʹ, βʹ και γʹ.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>Συνεπώς, ο πραγματικός αερομεταφορέας οφείλει να προσφέρει στους ενδιαφερόμενους επιβάτες και την εναλλακτική επιλογή της μεταφοράς με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο στον τελικό προορισμό τους, υπό συγκρίσιμες συνθήκες μεταφοράς και το νωρίτερο δυνατόν, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Προβαίνοντας σε συγκεκριμένη προσφορά, ο πραγματικός αερομεταφορέας πρέπει να λάβει υπόψη και να συνδυάσει περισσότερα κρίσιμα στοιχεία τα οποία καθορίζουν την προσφορά αυτή, ιδίως την ώρα άφιξης στον τελικό προορισμό κατά το πέρας της σχεδιαζόμενης μεταφοράς με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο, τις συνθήκες υπό τις οποίες μπορεί να πραγματοποιηθεί η σχεδιαζόμενη μεταφορά με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο καθώς και το αν η επίμαχη μεταφορά με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο μπορεί να πραγματοποιηθεί από τον ίδιο ή απαιτεί τη βοήθεια άλλου αερομεταφορέα, ενδεχομένως ανάλογα με τα διαθέσιμα μέσα του τελευταίου αυτού αερομεταφορέα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61</NO.P><TXT>Η δε ευθύνη που βαρύνει τον οικείο αερομεταφορέα να προσφέρει και να διοργανώσει μεταφορά με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 συνεπάγεται και το βάρος να αποδείξει ότι η κατ’ αυτόν τον τρόπο διοργανωθείσα μεταφορά με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο πραγματοποιήθηκε το νωρίτερο δυνατόν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, στο έβδομο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, για τους σκοπούς της διατάξεως αυτής, ο πραγματικός αερομεταφορέας φέρει το βάρος να αποδείξει ότι η μεταφορά με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο πραγματοποιήθηκε το νωρίτερο δυνατόν.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) αποφαίνεται:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρώτον, το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20040211">11ης Φεβρουαρίου 2004</DATE>, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το προβλεπόμενο στη διάταξη αυτή ποσό δεν αποσκοπεί στην αποκατάσταση ζημίας όπως η απώλεια μισθού, δεύτερον, ότι για τη ζημία αυτή μπορεί να καταβληθεί η περαιτέρω αποζημίωση του άρθρου 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 261/2004 και, τρίτον, ότι στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να καθορίσει και να εκτιμήσει τα διάφορα συστατικά στοιχεία της εν λόγω ζημίας, καθώς και την έκταση της αποζημίωσης για τη ζημία αυτή, στηριζόμενο στην κατάλληλη νομική βάση.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ο κανονισμός 261/2004, και ιδίως το άρθρο 12, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού αυτού, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο να εκπέσει τη χορηγούμενη δυνάμει του ως άνω κανονισμού αποζημίωση από την περαιτέρω αποζημίωση αλλά δεν το υποχρεώνει να προβεί στην έκπτωση αυτή, ο δε κανονισμός αυτός δεν τάσσει στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο προϋποθέσεις βάσει των οποίων μπορεί να προβεί στην ως άνω έκπτωση.</HT></TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="12"?><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">3)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, του ως άνω κανονισμού, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι υποχρεώνει τον πραγματικό αερομεταφορέα να παράσχει στους ενδιαφερόμενους επιβάτες πλήρη στοιχεία ως προς όλες τις δυνατότητες που προβλέπει η δεύτερη από τις διατάξεις αυτές, οι δε ενδιαφερόμενοι επιβάτες δεν έχουν καμία υποχρέωση να συμβάλουν ενεργά στην αναζήτηση των σχετικών πληροφοριών.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">4)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, για τους σκοπούς της διατάξεως αυτής, ο πραγματικός αερομεταφορέας φέρει το βάρος να αποδείξει ότι η μεταφορά με άλλη πτήση ή άλλο μεταφορικό μέσο πραγματοποιήθηκε το νωρίτερο δυνατόν.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>