Eagrán sealadach

BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Mór-Dhlísheomra)

3 Meán Fómhair 2024 (*)

Clár


An dlí lena mbaineann

Cúlra na díospóide

Na gnóthais lena mbaineann agus an comhchruinniú atá i gceist

M ainneachtain fógra a thabhairt

An iarr aidh ar tharchur chuig an gCoimisiún

Cinntí atá faoi chonspóid

Imeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta

An breithiúnas faoi achomharc

Imeachtaí os comhair na Cúirte Breithiúnais agus na horduithe atá á lorg ag na páirtithe sna hachomhairc

Na hiarratais ar idiragairt

Na hiarratais ar an nós imeachta brostaithe

Na hachomhairc

Argóintí na bpáirtithe

Measúnú na Cúirte

Léiriú litriúil

Léiriú stairiúil

– Inghlacthacht na fianaise arna tíolacadh ag Grail

– Substaint

Léiriú comhthéacsúil

– Na tosca comhthéacsúla arna gcur san áireamh ag an gCúirt Ghinearálta

– Tosca comhthéacsúla eile a d’fhéadfadh a bheith ábhartha

– An cinneadh maidir leis an léiriú comhthéacsúil

Léiriú teileolaíoch

An chaingean os comhair na Cúirte Ginearálta

Costais


(Achomharc – Iomaíocht – Comhchruinnithe – Margadh na hearnála cógaisíochta – Córais um sheicheamhú géine – Grail LLC a thabhairt faoi smacht Illumina Inc. amháin – Rialachán (CE) Uimh. 139/2004 – Airteagal 22 – Iarraidh ar tharchur ó údarás iomaíochta náisiúnta nach bhfuil dlínse aige faoin dlí náisiúnta chun scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú – Cinneadh ón gCoimisiún Eorpach scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú sin – Cinntí ón gCoimisiún lena nglactar le hiarratais ó údaráis iomaíochta náisiúnta eile páirt a ghlacadh san iarraidh ar tharchur – Inniúlacht an Choimisiúin – Deimhneacht dhlíthiúil)

I gCásanna Uamtha C‑611/22 P agus C‑625/22 P,

DHÁ ACHOMHARC faoi Airteagal 56 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, a tionscnaíodh an 22 agus an 30 Meán Fómhair 2022 faoi seach,

IlluminaInc., bunaithe in Wilmington (na Stáit Aontaithe), arna ionadú ag D. Beard, BL agus J. Holmes, barrister, le cúnamh ó P. Chappatte, advocaat, F. E. González Díaz, abogado, G. C. Rizza agus M. Siragusa, avvocati, T. Verheyden, avocat, agus L. Wright, advocate,

achomharcóir i gCás C‑611/22 P,

le tacaíocht uathu a leanas:

Biocom California, bunaithe in San Diego (na Stáit Aontaithe), arna ionadú ag B. Amory, É. Barbier de La Serre, A. S. Perraut agus L. Van Mullem, avocats,

idiragraí san achomharc,

arb iad seo a leanas na páirtithe eile sna himeachtaí:

an Coimisiún Eorpach, arna ionadú ar dtús ag G. Conte, N. Khan agus C. Urraca Caviedes, i gcáil Gníomhairí,

cosantóir ag an gcéad chéim,

an Phoblacht Heilléanach, arna hionadú ag K. Boskovits, i gcáil Gníomhaire,

Poblacht na Fraince, arna hionadú ar dtús ag T. Stéhelin agus N. Vincent, i gcáil Gníomhairí, ansin ag R. Bénard, T. Lechevallier agus T. Stéhelin, i gcáil Gníomhairí,

Ríocht na hÍsiltíre, arna hionadú ag E. M. M. Besselink, M. K. Bulterman, A. Hanje agus P. P. Huurnink, i gcáil Gníomhairí,

Údarás Faireacháin CSTE, arna ionadú ag C. Simpson, M. Sánchez Rydelski agus M. M. Joséphidès, i gcáil Gníomhairí,

Grail LLC, bunaithe in Menlo Park (na Stáit Aontaithe), arna ionadú ag A. Giraud, avocat, J. M. Jiménez-Laiglesia Oñate, abogado, M. D. Little, solicitor, J. Ruiz Calzado, abogado, agus S. Troch, advocaat,

idiragraithe ag an gcéad chéim,

agus

Grail LLC, bunaithe in Menlo Park (na Stáit Aontaithe), arna ionadú ag A. Giraud, avocat, J. M. Jiménez-Laiglesia Oñate, abogado, M. D. Little, solicitor, J. Ruiz Calzado, abogado, agus S. Troch, advocaat,

achomharcóir i gCás C‑625/22 P,

le tacaíocht uathu a leanas:

Poblacht na hEastóine, arna hionadú ag N. Grünberg, i gcáil Gníomhaire,

idiragraí san achomharc,

arb iad seo a leanas na páirtithe eile sna himeachtaí:

IlluminaInc., bunaithe in Wilmington, arna ionadú ar dtús ag D. Beard, BL, agus J. Holmes, barrister, le cúnamh ó B. Cullen, BL, F. E. González Díaz, abogado, G. C. Rizza agus M. Siragusa, avvocati, ansin ag D. Beard, BL, agus J. Holmes, barrister, le cúnamh ó J. Blanco Carol, F. González Díaz, abogado, A. Magraner Oliver, avocate, G. C. Rizza agus M. Siragusa, avvocati, agus T. Verheyden, avocat,

cosantóir ag an gcéad chéim,

an Coimisiún Eorpach, arna ionadú ar dtús ag G. Conte, N. Khan agus C. Urraca Caviedes, i gcáil Gníomhairí,

cosantóir ag an gcéad chéim,

an Phoblacht Heilléanach, arna hionadú ag K. Boskovits, i gcáil Gníomhaire,

Poblacht na Fraince, arna hionadú ar dtús ag T. Stéhelin agus N. Vincent, i gcáil Gníomhairí, ansin ag R. Bénard, T. Lechevallier agus T. Stéhelin, i gcáil Gníomhairí,

Ríocht na hÍsiltíre, arna hionadú ar dtús ag E. M. M. Besselink, M. K. Bulterman, A. Hanje agus P. P. Huurnink, i gcáil Gníomhairí,

Údarás Faireacháin CSTE, arna ionadú ag C. Simpson, M. Sánchez Rydelski agus M. M. Joséphidès, i gcáil Gníomhairí,

idiragraithe ag an gcéad chéim,


tugann AN CHÚIRT (an Mór-Dhlísheomra),

agus í chomhdhéanta mar seo a leanas: K. Lenaerts, Uachtarán, L. Bay Larsen, Leas-Uachtarán, A. Prechal, K. Jürimäe, C. Lycourgos agus F. Biltgen, Uachtaráin Dlísheomra, S. Rodin, P. G. Xuereb, L.S. Rossi, N. Jääskinen, N. Wahl (Rapóirtéir), I. Ziemele agus J. Passer, Breithiúna,

Abhcóide Ginearálta: N. Emiliou,

Cláraitheoir: A. Lamote, Riarthóir,

ag féachaint don chuid i scríbhinn den nós imeachta agus i ndiaidh na héisteachta an 12 Nollaig 2023,

tar éis éisteacht leis an Tuairim ón Abhcóide Ginearálta ag éisteacht an 21 Márta 2024,

an breithiúnas seo a leanas:

Breithiúnas

1        Trína n‑achomhairc faoi seach, iarrann Illumina Inc. (Cás C‑611/22 P) agus Grail LLC (Cás C‑625/22 P) go gcuirfí ar neamhní an breithiúnas ó Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 13 Iúil 2022, Illumina v an Coimisiún (T‑227/21, ‘an breithiúnas faoi chonspóid’, EU:T:2022:447), lenar dhiúltaigh sí do chaingean Illumina chun go gcuirfí ar neamhní, ar an gcéad dul síos, Cinneadh C(2021) 2847 final ón gCoimisiún Eorpach an 19 Aibreán 2021, lena nglactar leis an iarraidh ón údarás iomaíochta náisiúnta de chuid na Fraince go ndéanfadh an Coimisiún scrúdú ar an gcomhchruinniú arb é atá i gceist leis ná Grail a thabhairt faoi smacht Illumina amháin (Cás COMP/M.10188 – Illumina v Grail) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’), ar an dara dul síos, Cinntí C(2021) 2848 final, C(2021) 2849 final, C(2021) 2851 final, C(2021) 2854 final et C(2021) 2855 final ón gCoimisiún an 19 Aibreán 2021 lena nglactar leis na hiarrataí ar tharchur ó na húdaráis náisiúnta iomaíochta de chuid na Gréige, na Beilge, na hIorua, na hÍoslainne agus na hÍsiltíre páirt a ghlacadh san iarraidh ar tharchur sin (‘na cinntí faoi chonspóid’ a thugtar orthu in éineacht leis an gcinneadh faoi chonspóid), agus, ar an tríú dul síos, an litir ón gCoimisiún an 11 Márta 2021 lena dtugtar faisnéis do Illumina agus do Grail faoin iarraidh ar tharchur sin (‘an litir faisnéise’).

 An dlí lena mbaineann

2        Leagtar amach an méid seo a leanas in aithrisí 5 go 8, 11, 14 go 16, 24 agus 25 a ghabhann le Rialachán (CE) Uimh. 139/2004 ón gComhairle an 20 Eanáir 2004 maidir le comhchruinnithe idir gnóthais a rialú (‘Rialachán CE maidir le Comhchruinnithe’) (IO 2004 L 24, lch. 1):

‘(5)      Ní mór [...] a áirithiú nach bhfuil an próiseas athstruchtúraithe ina chúis le dochar buan a bhaint d’iomaíocht. Mar sin, ní mór forálacha a bheith sa dlí Comhphobail atá infheidhme maidir le comhchruinnithe lena bhféadfaí bac suntasach a chur ar iomaíocht éifeachtach sa chómhargadh nó i gcuid mhór den chómhargadh.

(6)      Dá bhrí sin, is gá sainionstraim dlí i bhfoirm Rialacháin ar mhaithe le rialú éifeachtach a bheith indéanta ar gach comhchruinniú de réir a éifeachta ar an struchtúr iomaíochta sa Chomhphobal, arb í amháin is sainionstraim infheidhme maidir lena leithéid de chomhchruinnithe. Ceadaíodh le Rialachán (CEE) Uimh. 4064/89 ón gComhairle, [an 21 Nollaig 1989, maidir le comhchruinnithe idir gnóthais a rialú (IO 1989 L 395, lch. 1)], beartas Comhphobail a fhorbairt sa réimse sin. I bhfianaise na taithí atá faighte, áfach, is mithid an Rialachán sin a athmhúnlú le forálacha dlí atá in oiriúint do na dúshláin a bhaineann le margadh níos comhtháite agus le méadú an Aontais Eorpaigh as seo amach. I gcomhréir le prionsabail na coimhdeachta agus na comhréireachta a leagtar amach in Airteagal 5 [CE], ní shárófar leis an Rialachán seo a bhfuil riachtanach chun an cuspóir a bhaint amach, is é sin a áirithiú nach saobhfar an iomaíocht sa chómhargadh, i gcomhréir le prionsabal geilleagair margaidh oscailte ina bhfuil iomaíocht saor.

(7)      Ní leor Airteagail 81 agus 82 [CE], bíodh is gurb infheidhme iad, de réir chásdlí na Cúirte Breithiúnais, maidir le comhchruinnithe áirithe, chun rialú a dhéanamh ar gach comhchruinniú a d’fhéadfadh a bheith ar neamhréir leis an gcóras um iomaíocht neamhshaofa atá beartaithe sa Chonradh [CE]. Dá bhrí sin, ní foláir nó gur bun leis an Rialachán ní hamháin Airteagal 83 [CE] ach go príomha Airteagal 308 [CE], ar dá réir a bhfuil cumhachtaí breise gníomhaíochta inghafa ag an gComhphobal ar gá iad chun a chuid cuspóirí a bhaint amach agus i ndáil leis na comhchruinnithe i margaí na dtáirgí talmhaíochta a liostaítear in Iarscríbhinn I de Chonradh [CE].

(8)      Ní mór feidhm a bheith ag na forálacha atá le glacadh sa Rialachán seo maidir leis na mórathruithe struchtúir nach le haon Bhallstát amháin a bhaineann an éifeacht mhargaidh atá acu. Ní mór, mar riail ghinearálta, gan scrúdú a dhéanamh ar na comhchruinnithe sin ach ar leibhéal an Chomhphobail amháin, de réir an chórais um ‘ionad ilfhreastail’ agus i gcomhréir le prionsabal na coimhdeachta.

[...]

(11)      Ní mór na rialacha maidir le comhchruinnithe a tharchur ón gCoimisiún chuig na Ballstáit agus ó na Ballstáit chuig an gCoimisiún a bheith ina sásra ceartaitheach éifeachtúil i bhfianaise phrionsabal na coimhdeachta. Cosnaítear go hiomchuí leis na rialacha sin leasanna na mBallstát maidir leis an iomaíocht agus cuirtear san áireamh an gá atá le deimhneacht dhlíthiúil agus le prionsabal an ionaid ilfhreastail.

[...]

(14)      Ba cheart don Choimisiún agus d’údaráis inniúla na mBallstát líonra d’údaráis phoiblí a chruthú i gcomhar le chéile, agus a n‑inniúlachtaí faoi seach á gcur i bhfeidhm i ndlúthchomhar, agus socruithe éifeachtúla á n‑úsáid le haghaidh faisnéis a chomhroinnt agus le haghaidh comhairliúcháin, d’fhonn a áirithiú go bpléann an t‑údarás is iomchuí le cás, i bhfianaise phrionsabal na coimhdeachta agus d’fhonn a áirithiú go ndéantar cásanna ina dtugtar níos mó ná fógra amháin Comhchruinnithe a tharchuirtear ón gCoimisiún chuig na Ballstáit agus ó na Ballstáit chuig an gCoimisiún, ba cheart an tarchur sin a dhéanamh ar bhealach éifeachtúil agus, a mhéid is mó is féidir, cásanna a sheachaint nuair a bhíonn comhchruinniú faoi réir tarchuir roimh an bhfógra ina leith agus ina dhiaidh sin araon.

(15)      Ba cheart don Choimisiún a bheith in ann comhchruinnithe a bhfuil gné Chomhphobail a tharchur chuig Ballstát i gcás ina bhfuil na comhchruinnithe ina mbagairt shuntasach a imreoidh tionchar ar an iomaíocht i margadh laistigh den Bhallstát sin lena léirítear na tréithe uile de mhargadh ar leith. I gcás ina n‑imríonn an comhchruinniú tionchar ar mhargadh den sórt sin, nach bhfuil ina chuid shubstaintiúil den chómhargadh, ba cheart oibleagáid a bheith ar an gCoimisiún an cás iomlán nó cuid de a tharchur chuig an mBallstát lena mbaineann. Ba cheart do Bhallstát a bheith in ann a tharchur chuig an gCoimisiún comhchruinniú nach bhfuil gné Chomhphobail i gceist leis ach lena n‑imrítear tionchar ar thrádáil idir Ballstáit agus lena ndéantar bagairt chun tionchar suntasach a imirt ar iomaíocht laistigh dá chríoch. Ba cheart Ballstát eile atá inniúil freisin chun an comhchruinniú a athbhreithniú a bheith in ann páirt a ghlacadh san iarratas. I gcás den sórt sin, d’fhonn éifeachtúlacht an chórais a áirithiú, ba cheart teorainneacha ama náisiúnta a chur ar fionraí go dtí go ndéantar cinneadh maidir le tarchur an cháis. Ba cheart go mbeadh an chumhacht ag an gCoimisiún an comhchruinniú a scrúdú agus plé leis ar son Ballstát nó Ballstáit iarrtha.

(16)      Ba cheart an fhéidearthacht a thabhairt do na gnóthais lena mbaineann tarchur chuig an gCoimisiún nó uaidh a iarraidh sula dtabharfar fógra faoi chomhchruinniú ionas go bhfeabhsófar éifeachtúlacht an chórais le haghaidh comhchruinnithe a rialú laistigh den Chomhphobal. [...] Ar iarratas ón ngnóthas lena mbaineann, ba cheart an Coimisiún a bheith in ann comhchruinniú a bhfuil gné Chomhphobail i gceist leis a tharchur chuig Ballstát lena bhféadfaí tionchar suntasach a imirt ar iomaíocht i margadh laistigh den Bhallstát sin lena léirítear na tréithe uile de mhargadh ar leith; níor cheart ceanglas a bheith ar na gnóthais lena mbaineann, áfach, a léiriú go mbeadh iarmhairtí an chomhchruinnithe díobhálach don iomaíocht. Níor cheart comhchruinniú a tharchur ón gCoimisiún chuig Ballstát a léirigh easaontas faoi tharchur den sórt sin. Sula dtabharfar fógra do na húdaráis náisiúnta, ba cheart na gnóthais lena mbaineann a bheith in ann a iarraidh freisin go ndéanfar comhchruinniú nach bhfuil gné Chomhphobail i gceist leis agus a bhfuiltear in ann é a athbhreithniú faoi dhlíthe iomaíochta náisiúnta trí Bhallstát ar a laghad a tharchur chuig an gCoimisiún.

[...]

(24)      D’fhonn córas d’iomaíocht neamhshaofa sa chómhargadh a áirithiú, ar mhaithe le beartas arna dhéanamh i gcomhréir le prionsabal an gheilleagair margaidh oscailte ina bhfuil saoriomaíocht á cur chun cinn, ní mór a cheadú leis an Rialachán seo rialú éifeachtach ar na comhchruinnithe uile maidir lena n‑éifeacht ar an iomaíocht sa Chomhphobal. Mar sin, bunaíodh le Rialachán [Uimh. 4064/89] an prionsabal gur cheart comhchruinniú a bhfuil gné Chomhphobail i gceist leis lena gcruthaítear nó lena neartaítear ceannasacht arbh é a thoradh go gcuirfí bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach sa chómhargadh nó i gcuid mhór de, ba cheart a dhearbhú a bheith neamh-chomhoiriúnach don chómhargadh.

(25)      I bhfianaise na n‑iarmhairtí a d’fhéadfadh a bheith ag comhchruinnithe i struchtúir mhargaidh olagaplacha, tá sé fíor-riachtanach mar gheall air sin iomaíocht éifeachtach a chothabháil sna margaí sin. Bíonn méid rathúil iomaíochta le sonrú ar a lán margaí olagaplacha. Faoi imthosca áirithe, áfach, d’fhéadfadh comhchruinnithe lena mbaineann díothú srianta iomaíocha tábhachtacha a chuir na páirtithe i mbun cumaisc i bhfeidhm ar a chéile, chomh maith le laghdú an bhrú iomaíoch ar na hiomaitheoirí eile, d’fhéadfaidís a bheith ina gcúis le bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach, fiú in éagmais na dóchúlachta go mbeadh comhordú ann idir baill na holagaplachta. Go dtí seo, ní dhearna cúirteanna an Chomhphobail, áfach, Rialachán (CEE) Uimh. 4064/89 a léirmhíniú go sainráite mar riachtanas chun comhchruinnithe atá ina gcúis le hiarmhairtí neamhchomhordaithe den sórt sin a dhearbhú a bheith neamh-chomhoiriúnach don chómhargadh. Dá bhrí sin, ar mhaithe le deimhneacht dhlíthiúil, ba cheart é a shoiléiriú go gceadaítear rialú éifeachtach leis an Rialachán seo ar na comhchruinnithe uile den sórt sin trí fhoráil a dhéanamh nach mór aon chomhchruinniú lena gcuirfí bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach, sa chómhargadh nó i gcuid mhór de, a dhearbhú a bheith neamh-chomhoiriúnach don chómhargadh. Ba cheart an coincheap “bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach” in Airteagal 2(2) agus (3) a léirmhíniú mar leathnú, thar choincheap na ceannasachta, chuig na hiarmhairtí frithiomaíocha, agus na hiarmhairtí sin amháin, a bheadh ag comhchruinniú mar thoradh ar iompraíocht neamh-chomhordaithe gnóthas nach mbeadh ceannasacht acu ar an margadh lena mbaineann.’

3        Luaitear an méid seo a leanas in Airteagal 1 de Rialachán Uimh. 139/2004, dar teideal ‘Raon feidhme’:

‘1.      Gan dochar d’Airteagal 4(5) agus d’Airteagal 22, beidh feidhm ag an Rialachán seo maidir le gach comhchruinniú a bhfuil gné Chomhphobail i gceist leis de réir mar a shainítear san Airteagal seo.

2.      Bíonn gné Chomhphobail i gceist le comhchruinniú sna cásanna seo a leanas:

a)      más láimhdeachas níos mó ná EUR 5 bhilliún atá i láimhdeachas domhanda comhiomlán comhcheangailte na ngnóthas uile lena mbaineann; agus

b)      más láimhdeachas níos mó ná EUR 250 milliún an ceann atá sa láimhdeachas comhiomlán ar fud an Chomhphobail in dhá ghnóthas ar a laghad lena mbaineann,

ach amháin má ghnóthaíonn gach ceann de na gnóthais lena mbaineann níos mó ná dhá thrian dá láimhdeachas comhiomlán ar fud an Chomhphobail laistigh den Bhallstát ceannann céanna.

3.      Bíonn gné Chomhphobail i gceist le comhchruinniú nach gcomhlíonann na tairseacha a leagtar síos i mír 2 sna cásanna a leanas:

a)      más láimhdeachas níos mó ná EUR 2.5 bhilliún atá i láimhdeachas domhanda comhiomlán comhcheangailte na ngnóthas uile lena mbaineann; agus

b)      más láimhdeachas níos mó ná EUR 100 milliún atá i láimhdeachas comhiomlán comhcheangailte na ngnóthas uile lena mbaineann i ngach ceann de thrí Bhallstát ar a laghad;

c)      más láimhdeachas níos mó ná EUR 25 mhilliún an ceann atá sa láimhdeachas comhiomlán in dhá ghnóthas ar a laghad lena mbaineann i ngach ceann de thrí Bhallstát ar a laghad atá san áireamh chun críocha phointe (b), agus

d)      más láimhdeachas níos mó ná EUR 100 milliún an ceann atá sa láimhdeachas comhiomlán ar fud an Chomhphobail in dhá ghnóthas ar a laghad lena mbaineann,

ach amháin má ghnóthaíonn gach ceann de na gnóthais lena mbaineann níos mó ná dhá thrian dá láimhdeachas comhiomlán ar fud an Chomhphobail laistigh den Bhallstát ceannann céanna.

4.      Ar bhonn sonraí staitistiúla a d’fhéadfadh na Ballstáit a sholáthar go rialta, tuairisceoidh an Coimisiún don Chomhairle maidir le hoibriú na dtairseach agus na gcritéar a leagtar amach i míreanna 2 agus 3 faoin 1 Iúil 2009 agus féadfaidh sé tograí a thíolacadh de bhun mhír 5.

5.      Tar éis na tuarascála dá dtagraítear i mír 4 agus ar bhonn togra ón gCoimisiún, féadfaidh an Chomhairle, agus í ag gníomhú trí thromlach cáilithe, na tairseacha agus na critéir a luaitear i mír 3 a athbhreithniú.’

4        Faoi Airteagal 3(1) den Rialachán sin:

‘Measfar go bhfuil comhchruinniú ann má bhíonn athrú ar rialú ar bhonn buan ina thoradh ar an méid a leanas:

a)      cumasc de dhá ghnóthas nó níos mó a bhí neamhspleách roimhe seo nó codanna de na gnóthais sin, nó

b)      rialú díreach nó indíreach ar ghnóthas iomlán amháin nó níos mó nó ar chodanna de na gnóthais sin a bheith faighte ag duine amháin nó níos mó a bhfuil aon ghnóthas amháin ar a laghad á rialú aige nó acu, nó a bheith faighte ag aon ghnóthas amháin nó níos mó, cibé acu trí cheannach urrús nó sócmhainní, trí chonradh nó trí aon mhodh eile.’

5        Foráiltear don mhéid seo a leanas le hAirteagal 4den Rialachán sin, arb Airteagal é dar teideal ‘Fógra a thabhairt roimh ré maidir le comhchruinnithe agus tarchur roimh fhógra a thabhairt ar iarratas ó na páirtithe a thug fógra’:

‘1.      ‘Tabharfar fógra don Choimisiún maidir le comhchruinnithe a bhfuil gné Chomhphobail i gceist leo mar a shainmhínítear sa Rialachán seo roimh a gcur chun feidhme agus tar éis an comhaontú a thabhairt i gcrích, an tairiscint phoiblí a fháil, nó leas urlámhais a shealbhú.

[...]

2.      Comhchruinniú lena gcuimsítear cumasc de réir bhrí Airteagal 3(1)(a), nó le linn comhrialú a fháil de réir bhrí Airteagal 3(1)(b), déanfaidh na páirtithe sa chumasc nó na páirtithe a bhfuil comhrialú á fháil acu, de réir an cháis, fógra a thabhairt ina leith ar bhonn comhpháirteach. I ngach cás eile, is é an duine nó an gnóthas a bhfuil rialú á fháil acu ar iomlán nó ar chodanna de ghnóthas amháin nó níos mó a thabharfaidh an fógra.

[...]

4.      Roimh fhógra a thabhairt i leith comhchruinnithe de réir bhrí mhír 1, féadfaidh na daoine nó na gnóthais dá dtagraítear i mír 2 a chur in iúl don Choimisiún, trí bhíthin aighneacht réasúnaithe, go bhféadfadh an comhchruinniú tionchar mór a imirt ar an iomaíocht i margadh laistigh de Bhallstát, rud a léiríonn tréithe uile margaidh ar leith agus gur cheart don Bhallstát sin, dá bhrí sin, scrúdú a dhéanamh air, ina iomláine nó i bpáirt.

Déanfaidh an Coimisiún an aighneacht sin a tharchur chuig na Ballstáit uile gan mhoill. Déanfaidh an Ballstát dá dtagraítear san aighneacht réasúnaithe, laistigh de 15 lá tar éis dó aighneacht a fháil, a aontas nó a easaontas a léiriú maidir leis an iarratas chun an cás a tharchur. Nuair nach ndéanann an Ballstát sin aon chinneadh den sórt sin laistigh den tréimhse sin, measfar gur aontaigh sé leis an iarratas.

Mura n‑easaontaíonn an Ballstát sin leis an iarratas, d’fhéadfadh an Coimisiún cinneadh a dhéanamh, i gcás ina measann sé go bhfuil a leithéid de mhargadh ar leith ann, agus go bhféadfadh an comhchruinniú tionchar mór a imirt ar an margadh sin, an cás iomlán nó cuid de a tharchur chuig údaráis inniúla an Stáit sin d’fhonn dlí iomaíochta náisiúnta an Bhallstáit sin a fheidhmiú.

An cinneadh chun an cás a tharchur nó gan é a tharchur i gcomhréir leis an tríú fomhír, déanfar é laistigh de 25 lá oibre óna fuair an Coimisiún an aighneacht réasúnaithe. Cuirfidh an Coimisiún an cinneadh uaidh in iúl do na Ballstáit eile agus do na daoine nó na gnóthais lena mbaineann. Mura ndéanfaidh an Coimisiún cinneadh laistigh den tréimhse sin measfar go bhfuil cinneadh glactha aige chun an cás a tharchur i gcomhréir leis an aighneacht arna déanamh ag na daoine nó na gnóthais lena mbaineann.

Má chinneann an Coimisiún, nó má mheastar go bhfuil cinneadh déanta aige, de bhun an tríú fomhír agus an ceathrú fomhír, an cás iomlán a tharchur, ní thabharfar aon fhógra de bhun mhír 1 agus beidh feidhm ag an dlí iomaíochta náisiúnta. Beidh feidhm ag Airteagal 9(6) go (9) mutatis mutandis.

5.      Maidir le comhchruinniú de réir mar a shainmhínítear in Airteagal 3 nach bhfuil gné Chomhphobail i gceist leis de réir bhrí Airteagal 1 agus a bhfuiltear in ann é a athbhreithniú faoi dhlíthe iomaíochta náisiúnta trí Bhallstát ar a laghad, féadfaidh na daoine nó na gnóthais dá dtagraítear i mír 2, roimh aon fhógra a thabhairt do na húdaráis inniúla, a chur in iúl don Choimisiún trí bhíthin aighneacht réasúnaithe gur cheart don Choimisiún an comhchruinniú a scrúdú.

Déanfaidh an Coimisiún an aighneacht sin a tharchur chuig na Ballstáit uile gan mhoill.

Féadfaidh aon Bhallstát atá inniúil chun an comhchruinniú a scrúdú faoin dlí iomaíochta náisiúnta a easaontas a léiriú, laistigh de 15 lá oibre tar éis an aighneacht réasúnaithe a fháil, maidir leis an iarratas chun an cás a tharchur.

Féadfaidh aon Bhallstát atá inniúil chun an comhchruinniú a scrúdú faoin dlí iomaíochta náisiúnta a easaontas a léiriú, laistigh de 15 lá oibre tar éis an aighneacht réasúnaithe a fháil, maidir leis an iarratas chun an cás a tharchur. I gcás ina mbeidh a easaontas léirithe ag aon Bhallstát amháin ar a laghad i gcomhréir leis an tríú fomhír laistigh den tréimhse 15 lá oibre, ní dhéanfar an cás a tharchur. Déanfaidh an Coimisiún, gan mhoill, aon léiriú easaontais den sórt sin a chur in iúl do na Ballstáit uile agus do na daoine nó na gnóthais lena mbaineann.

I gcás nach mbeidh easaontas léirithe ag Ballstát ar bith i gcomhréir leis an tríú fomhír laistigh den tréimhse 15 lá oibre, measfar go bhfuil gné Chomhphobail i gceist leis an gcomhchruinniú agus tabharfar fógra ina leith don Choimisiún de réir mhíreanna 1 agus 2. Sna cásanna sin, ní fheidhmeoidh aon Bhallstát an dlí iomaíochta náisiúnta maidir leis an gcomhchruinniú sin.

[...]’

6        Seo a leanas na focail ar Airteagal 9 de Rialachán Uimh. 139/2004, dar teideal ‘Tarchur chuig údaráis inniúla na mBallstát’:

‘1.      Féadfaidh an Coimisiún, trí bhíthin cinneadh arna chur in iúl gan mhoill do na gnóthais lena mbaineann agus d’údaráis inniúla na mBallstát eile, comhchruinniú ar tugadh fógra ina leith a tharchur chuig údaráis inniúla an Bhallstáit lena mbaineann sna himthosca a leanas.

2.      Laistigh de 15 lá oibre tar éis an dáta ar a bhfaightear cóip den fhógra, féadfaidh Ballstát, ar a thionscnamh féin nó ar chuireadh ón gCoimisiún, a chur in iúl don Choimisiún, a chuirfidh an méid a leanas in iúl do na gnóthais lena mbaineann:

a)      go gcruthaíonn comhchruinniú baol go n‑imreofar tionchar mór ar an iomaíocht i margadh laistigh den Bhallstát sin, lena léirítear na tréithe uile de mhargadh ar leith, nó

b)      go n‑imríonn comhchruinniú tionchar ar an iomaíocht i margadh laistigh den Bhallstát sin, lena léirítear na tréithe uile de mhargadh ar leith, agus nach bhfuil ina chuid mhór den chómhargadh.

3.      Má mheasann an Coimisiún, ag féachaint don mhargadh le haghaidh táirgí nó seirbhísí atá i gceist agus don mhargadh tagartha geografach de réir bhrí mhír 7, go bhfuil a leithéid de mhargadh ar leith ann agus go bhfuil a leithéid de bhagairt ann, déanfaidh sé ceachtar den dá rud a leanas:

a)      pléifidh sé é féin leis an gcás i gcomhréir leis an Rialachán seo;

b)      déanfaidh sé an cás iomlán nó cuid de a tharchur chuig údaráis inniúla an Bhallstáit lena mbaineann d’fhonn dlí iomaíochta náisiúnta an Stáit sin a fheidhmiú.

Má mheasann an Coimisiún, áfach, nach bhfuil a leithéid de mhargadh ar leith nó bagairt ann, glacfaidh sé le cinneadh chun na críche sin a gcuirfidh sé in iúl é don Bhallstát lena mbaineann, agus pléifidh sé é féin leis an gcás i gcomhréir leis an Rialachán seo.

I gcásanna ina gcuireann Ballstát in iúl don Choimisiún de bhun mhír 2(b) go n‑imríonn comhchruinniú tionchar ar an iomaíocht i margadh ar leith laistigh dá chríoch agus nach bhfuil ina chuid mhór den chómhargadh, déanfaidh an Coimisiún an cás iomlán nó cuid de a bhaineann leis an margadh ar leith lena mbaineann a tharchur, má mheasann sé go bhfuil tionchar á imirt ar a leithéid de mhargadh.

[...]’

7        Is mar seo a leanas na focail atá ar Airteagal 22 den Rialachán sin, dar teideal ‘Tarchur chuig an gCoimisiún’:

‘1.      Féadfaidh Ballstát amháin nó níos mó iarraidh ar an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh ar aon chomhchruinniú de réir mar atá sainmhínithe in Airteagal 3 nach bhfuil gné Chomhphobail i gceist leis de réir bhrí Airteagal 1 ach lena n‑imrítear tionchar ar thrádáil idir Ballstáit agus lena ndéantar bagairt tionchar suntasach a imirt ar an iomaíocht laistigh de chríoch an Bhallstáit nó na mBallstát a dhéanann an t‑iarratas.

Déanfar a leithéid d’iarratas laistigh de 15 lá oibre ar a mhéad tar éis an dáta ar a ndearnadh fógra a thabhairt i leith an chomhchruinnithe nó mura dteastaíonn fógra, ar cuireadh in iúl é don Bhallstát lena mbaineann ar shlí eile.

2.      Cuirfidh an Coimisiún in iúl gan mhoill d’údaráis inniúla na mBallstát agus do na gnóthais lena mbaineann aon iarratas a fhaightear de bhun mhír 1.

Beidh an ceart ag aon Bhallstát eile dul isteach san iarratas tosaigh laistigh de thréimhse 15 lá oibre tar éis dóibh a bheith curtha ar an eolas ag an gCoimisiún faoin iarratas tosaigh.

Déanfar gach teorainn ama náisiúnta a bhaineann leis an gcomhchruinniú a fhionraí go dtí, i gcomhréir leis an nós imeachta atá leagtha amach san Airteagal seo, go ndéantar cinneadh faoin áit ina ndéanfar an comhchruinniú a scrúdú. A luaithe agus a chuireann Ballstát in iúl don Choimisiún agus do na gnóthais lena mbaineann nach mian leis dul isteach san iarratas, críochnóidh fionraí na dteorainneacha ama náisiúnta dá chuid.

3.      Féadfaidh an Coimisiún, tráth nach déanaí ná 10 lá oibre tar éis dhul in éag na tréimhse atá leagtha síos i mír 2, cinneadh a dhéanamh scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú nuair a mheasann sé go n‑imrítear tionchar ar thrádáil idir Ballstáit agus go ndéantar bagairt tionchar a imirt ar an iomaíocht laistigh de chríoch an Bhallstáit nó na mBallstát a dhéanann an t‑iarratas. Mura ndéanann an Coimisiún cinneadh laistigh den tréimhse sin, measfar go bhfuil cinneadh glactha aige chun an comhchruinniú a scrúdú i gcomhréir leis an iarratas.

Cuirfidh an Coimisiún an cinneadh uaidh in iúl do na Ballstáit eile agus do na gnóthais lena mbaineann.. Féadfaidh sé a iarraidh go gcuirtear fógra isteach de bhun Airteagal 4.

Ní chuirfidh an Ballstát nó Ballstáit a bhfuil an t‑iarratas déanta acu an reachtaíocht iomaíochta náisiúnta dá gcuid i bhfeidhm níos mó maidir leis an gcomhchruinniú.

4.      Beidh feidhm ag Airteagal 2, Airteagal 4(2) go (3), Airteagail 5 agus 6 agus Airteagail 8 go 21 nuair a dhéanann an Coimisiún scrúdú ar chomhchruinniú de bhun mhír 3. Beidh feidhm ag Airteagal 7 sa mhéid nach ndearnadh an comhchruinniú a chur chun feidhme ar an dáta ar a gcuireann an Coimisiún in iúl do na gnóthais lena mbaineann go ndearnadh iarratas.

I gcás nach mbeidh fógra de bhun Airteagal 4 de dhíth, tosóidh an tréimhse atá leagtha síos in Airteagal 10(1) ar féidir imeachtaí a thionscnamh lena linn ar an lá oibre tar éis an lae a gcuireann an Coimisiún in iúl do na gnóthais lena mbaineann gur chinn sé scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú de bhun mhír 3.

5.      Féadfaidh an Coimisiún a chur in iúl do Bhallstát amháin nó do roinnt acu go measann sé go gcomhlíonann comhchruinniú na critéir i mír 1. Sna cásanna sin, féadfaidh an Coimisiún cuireadh a thabhairt don Bhallstát sin nó do na Ballstáit sin iarratas a thíolacadh de bhun mhír 1.’

8        Tá Prótacal 24 maidir le comhar i réimse rialú na gcomhchruinnithe sa Chomhaontú ar an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch an 2 Bealtaine 1992 (IO 1994 L 1, lch. 3, ‘Comhaontú LEE’). Foráiltear leis an dara fomhír d’Airteagal 6(3) den Phrótacal sin go bhféadfaidh Stát amháin nó níos mó de chuid Chomhlachas Saorthrádála na hEorpa (CSTE) páirt a ghlacadh san iarraidh a chuirfear chuig an gCoimisiún ag Ballstát i gcomhréir le hAirteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 i gcás ina ndéanfar difear leis an gcomhchruinniú don trádáil idir Ballstát amháin nó níos mó agus Stát amháin nó níos mó de chuid CSTE agus ina mbeidh baol ann go gcuirfí bac suntasach ar an iomaíocht i gcríoch an Stáit nó na Stát de chuid CSTE a bheidh páirt á glacadh acu san iarraidh.

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

 Cúlra na díospóide

9        Leagtar amach i míreanna 6 go 35 den bhreithiúnas faoi achomharc cúlra na díospóide agus tá achoimre indéanta air, chun críocha na n‑imeachtaí seo, mar seo a leanas.

 Na gnóthais lena mbaineann agus an comhchruinniú atá i gceist

10      Cuideachta atá bunaithe sna Stáit Aontaithe is ea Illumina a chuireann seicheamhú margaíochta agus réitigh eagar-bhunaithe le haghaidh anailís ghéiniteach agus ghéanómaíoch ar fáil.

11      An 20 Meán Fómhair 2020, rinne Illumina comhaontú agus plean cumaisc chun Grail (Grail Inc. roimhe seo) a thabhairt faoina smacht amháin, ar cuideachta í a fhorbraíonn tástálacha fola chun ailse a bhrath go luath, ina raibh caipiteal 14.5 % ag Illumina cheana féin (‘an comhchruinniú atá i gceist’).

12      An 21 Meán Fómhair 2020, d’fhoilsigh Illumina agus Grail preaseisiúint inar tugadh fógra ar an gcomhchruinniú sin.

 Mainneachtain fógra  a thabhairt

13      Ós rud é nár sáraíodh na tairseacha ábhartha le láimhdeachas Illumina agus Grail, go háirithe i bhfianaise nach raibh láimhdeachas ag Grail san Aontas Eorpach ná in áit ar bith eile ar domhan, ní raibh gné Eorpach sa chomhchruinniú i gceist, de réir bhrí Airteagal 1 de Rialachán Uimh. 139/2004, agus nár tugadh fógra air don Choimisiún i gcomhréir le hAirteagal 4(1) den Rialachán sin dá bhrí sin.

14      Níor tugadh fógra ach an oiread faoin gcomhchruinniú atá i gceist i mBallstáit an Aontais Eorpaigh ná i Stáit eile ar páirtithe iad i gComhaontú LEE, ós rud é nár tháinig sé faoi raon feidhme a reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú.

 An iarraidh ar tharchur chuig an gCoimisiún

15      An 7 Nollaig 2020, fuair an Coimisiún faoin gcomhchruinniú i gceist.

16      An 19 Feabhra 2021, sheol an Coimisiún litir chuig na Ballstáit agus na Stáit eile is páirtithe i gComhaontú LEE, de réir Airteagal 22(5) de Rialachán Uimh. 139/2004 ag tabhairt faisnéise dóibh faoin gcomhchruinniú i gceist, ag míniú dóibh na cúiseanna gur cosúil leis go raibh na critéir a leagtar amach in Airteagal 22(1) den Rialachán sin á gcomhlíonadh acu agus ag iarraidh dóibh iarraidh ar tharchur a thíolacadh faoin bhforáil sin chun go ndéanfadh sé scrúdú ar an gcomhchruinniú sin (‘an cuireadh’).

17      An 4 Márta 2021, chuir an Coimisiún in iúl do Illumina agus Grail gur seoladh an cuireadh chuig na Ballstáit agus na Stáit eile ar páirtithe iad i gComhaontú LEE agus go raibh an deis acu iarraidh ar tharchur a sheoladh chuige faoi Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004.

18      An 9 Márta 2021, d’iarr údarás iomaíochta na Fraince ar an gCoimisiún, de bhun na forála sin, scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú i gceist (‘an iarraidh ar tharchur’).

19      An 10 Márta 2021, i gcomhréir le hAirteagal 22(2) de Rialachán Uimh. 139/2004, chuir an Coimisiún an iarraidh ar tharchur in iúl d’údaráis náisiúnta iomaíochta na mBallstát eile agus na Stát eile ar páirtithe iad i gComhaontú LEE agus Údarás Faireacháin CSTE. An 11 Márta 2021, sheol an Coimisiún an litir faisnéise chuig Illumina agus Grail, inar chuir sé an t‑iarratas sin in iúl dóibh, ag meabhrú dóibh, de bhun Airteagal 7 agus an dara habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 22(4) den Rialachán sin, nach bhféadfaidís an comhchruinniú i gceist a dhéanamh sular dhiúltaigh an Coimisiún don iarratas sin nó sular dhearbhaigh siad go raibh an comhchruinniú sin i gcomhréir leis an margadh inmheánach.

20      An 16 agus an 29 Márta 2021, chuir Illumina agus Grail barúlacha faoi bhráid an Choimisiúin ag cur i gcoinne na hiarrata ar tharchur. An 2, an 7 agus an 12 Aibreán 2021, thug Illumina freagra ar na hiarrataí ar fhaisnéis ón gCoimisiún an 26 Márta agus an 8 Aibreán 2021.

21      Le litreacha dar dáta an 24, an 26 agus an 31 Márta 2021, d’iarr údaráis náisiúnta iomaíochta na hÍoslainne, na hIorua, na Beilge, na hÍsiltíre agus na Gréige páirt a ghlacadh san iarraidh ar tharchur, de bhun Airteagal 22(2) de Rialachán Uimh. 139/2004 agus, ó thaobh údaráis náisiúnta iomaíochta na hÍoslainne agus na hIorua, de bhun Airteagal 6(3) de Phrótacal 24 a ghabhann le Comhaontú LEE (‘na hiarrataí ar pháirt a ghlacadh’).

22      An 31 Márta 2021, d’fhoilsigh an Coimisiún Treoir maidir le cur i bhfeidhm an tsásra tarchuir a leagtar amach in Airteagal 22 den Rialachán maidir le Comhcruinnithe a chur i bhfeidhm ar aicmí áirithe cásanna (IO 2021 C 113, lch. 1).

 Cinntí atá faoi chonspóid

23      Leis na cinntí faoi chonspóid, ghlac an Coimisiún leis an iarraidh ar tharchur agus leis na hiarrataí ar pháirt a ghlacadh.

24      Ar an gcéad dul síos, bhí an Coimisiún den tuairim gur tíolacadh an iarraidh ar tharchur laistigh den tréimhse 15 lá oibre dá bhforáiltear sa dara mír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, ón dáta a chuir sé in iúl, leis an gcuireadh, an comhchruinniú atá i gceist, inter alia, do Phoblacht na Fraince.

25      Ar an dara dul síos, bhí an Coimisiún den tuairim chomh maith go ndearna údaráis náisiúnta iomaíochta na hÍoslainne, na hIorua, na Beilge, na hÍsiltíre agus na Gréige na hiarrataí ar pháirt a glacadh laistigh den tréimhse 15 lá oibre a leagtar síos sa dara fomhír d’Airteagal 22(2) den Rialachán sin, ón dáta a chuir sé an iarraidh ar tharchur in iúl na húdaráis sin ina litir an 10 Márta 2021.

26      Ar an tríú dul síos, mheas an Coimisiún go bhféadfadh na Ballstáit a iarraidh air scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú i gceist, cé nach raibh gné Eorpach ann ós rud é go raibh na critéir a leagtar amach in Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 á gcomhlíonadh leis an gcomhchruinniú sin.

27      Mheas sé, i ndáil leis sin, go bhféadfadh na Ballstáit a iarraidh uirthi scrúdú a dhéanamh ar aon chomhchruinniú ‘nach raibh siad inniúil ina leith’, ar choinníoll gur comhlíonadh na coinníollacha a leagtar síos in Airteagal 22 den Rialachán sin.

 Imeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta

28      Trí iarratas arna thaisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 28 Aibreán 2021, thionscain Illumina an chaingean faoi chásuimhir T‑227/21.

29      Le hordú an 2 Iúil 2021, thug Uachtarán an Tríú Dlísheomra Méadaithe den Chúirt Ghinearálta cead do Grail idiragairt a dhéanamh sna himeachtaí mar thaca leis an ordú atá á lorg ag Illumina.

30      Le cinntí an 12 Iúil, an 22 Iúil agus an 6 Lúnasa 2021 agus le hordú an 25 Lúnasa 2021, thug Uachtarán an Tríú Dlísheomra Méadaithe den Chúirt Ghinearálta cead do Ríocht na hÍsiltíre, do Phoblacht na Fraince, do Phoblacht na Gréige agus d’Údarás Faireacháin CSTE faoi seach idiragairt a dhéanamh sna himeachtaí chun tacú leis an ordú atá á lorg ag an gCoimisiún.

31      Trí dhoiciméad arna thaisceadh i gClárlann na Cúirte an 18 Lúnasa 2021, chuir Illumina in iúl don Chúirt go bhfuair sé na scaireanna go léir in Grail an lá sin, ach gur chuir sé deighilt sócmhainní i bhfeidhm ionas go n‑áiritheofaí nach raibh rialú á fheidhmiú aige ar an gcuideachta sin.

32      An 7 Deireadh Fómhair 2021, d’iarr an Coimisiún ar an gCúirt stádas Grail mar idiragraí a bhaint i bhfianaise an smachta sin a fháil sin.

33      Chuir na páirtithe barúlacha ó bhéal i láthair agus thug siad freagra ar na ceisteanna ó bhéal a chuir an Chúirt Ghinearálta le linn na héisteachta an 16 Nollaig 2021.

 An breithiúnas faoi achomharc

34      Sa bhreithiúnas atá faoi achomharc, i ndiaidh diúltú d’iarratas an Choimisiúin ar an stádas mar idiragraí a bhaint de Grail (míreanna 53 go 59) agus i ndiaidh a mheas nár mhór a dhearbhú gurbh idir dho-ghlactha an chaingean, a mhéid a dhírítear ar an litir faisnéise é, agus inghlachta a mhéid arbh é a bhí i gceist leis ná na cinntí faoi chonspóid a chur ar neamhní (míreanna 60 go 82), rinne an Chúirt Ghinearálta scrúdú ar na trí shaincheist dlí arna maíomh ag Illumina mar thaca lena chaingean. Éilíodh leis an gcéad cheann de na saincheisteanna dlí sin nach raibh an Coimisiún inniúil chun scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinniú nach dtagann faoi raon feidhme na reachtaíochta náisiúnta maidir le rialú ar chomhchruinnithe an Bhallstáit a d’iarr air an scrúdú sin a dhéanamh. Éilíodh leis an dara saincheist dlí go raibh an iarraidh ar tharchur déanach, nár tíolacadh é laistigh den tréimhse a leagtar síos sa dara fomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, agus gur sáraíodh prionsabail na deimhneachta dlíthiúla agus an dea-riaracháin, i bhfianaise na moille a ghlac an Coimisiún leis an gcuireadh a sheoladh. Éilíodh leis an tríú saincheist dlí sárú ar phrionsabail an ionchais dhlisteanaigh agus na deimhneachta dlíthiúla, ar an bhforas, tráth a chomhaontaigh Illumina agus Grail ar an gcomhchruinniú atá i gceist, gurbh é a bhí i gcleachtas cinnteoireachta an Choimisiúin diúltú scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinnithe nach dtagann faoi raon feidhme na reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú.

35      Ós rud é nach raibh bunús maith le haon cheann de na saincheisteanna dlí sin, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta don chaingean sin ina hiomláine.

36      Ar an gcéad dul síos, maidir leis an tsaincheist dlí lena n‑éilítear easpa inniúlachta an Choimisiúin, chinn an Chúirt Ghinearálta, i ndiaidh léiriú litriúil, stairiúil, comhthéacsúil agus teileolaíoch a dhéanamh ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, go bhféadfadh na Ballstáit, faoi na coinníollacha a leagtar amach san fhoráil sin, a iarraidh go dtarchuirfí comhchruinniú nach bhfuil gné Eorpach ann, gan beann ar a reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante a bheith ann nó a raon feidhme. Thug sí le fios uaidh sin gur dlíodh don Choimisiún, leis na cinntí atá faoi chonspóid, glacadh leis an iarraidh ar tharchur agus na hiarrataí ar pháirt a ghlacadh (breithiúnas faoi achomharc, míreanna 183 agus 184).

37      Chinn an Chúirt Ghinearálta, ina leith sin, nach raibh an léiriú sin intugtha faoi cheist le hargóintí Illumina agus Grail.

38      Ar an gcéad dul síos, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta do mhaíomh Illumina nach bhfuil an deis ag Ballstát, a ghlac reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú nach bhfuil gné Eorpach iontu, a leithéid de chomhchruinnithe a tharchur chuig an gCoimisiún i gcás nach dtagann siad faoi raon feidhme na reachtaíochta sin. Chinn an Chúirt Ghinearálta, inter alia, i gcomhréir le prionsabal thabhairt na cumhachtaí dá dtagraítear in Airteagal 4(1) CAE, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 5 CAE, go bhfuil na Ballstáit inniúil, mar réamhshocrú, i leith comhchruinnithe nach dtagann faoi raon feidhme an Rialacháin sin i gcás nach sáraítear na tairseacha láimhdeachais dá dtagraítear in Airteagal 1 de Rialachán Uimh. 139/2004. Dá bhrí sin, tá na Ballstáit inniúil go fóill, ó thaobh dhlí an Aontais de, chun iarratas a thíolacadh faoi Airteagal 22 den Rialachán sin (an breithiúnas atá faoi achomharc, míreanna 153 go 156).

39      Ar an dara dul síos, chinn an Chúirt Ghinearálta go bhfuil an léiriú ar Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, arna ghlacadh sna cinntí atá faoi chonspóid, ar dá réir a fhéadfaidh Ballstát a iarraidh go dtarchuirfí comhchruinnithe faoin bhforáil sin gan beann ar reachtaíocht náisiúnta maidir le chomhchruinnithe a rialú ex ante a bheith ann nó ar a raon feidhme, i gcomhréir le prionsabal na coimhdeachta. Go háirithe, áirithítear leis an léiriú sin gur ‘sásra ceartaitheach éifeachtach’ í an fhoráil sin i bhfianaise an phrionsabail sin, de réir bhrí aithris 11 a ghabhann leis an Rialachán sin, trí leasanna na mBallstát a chosaint. Ina theannta sin, áiritheofaí leis, i gcomhréir le haithris 14 a ghabhann leis an Rialachán sin, gurb é an t‑údarás is iomchuí a phléifidh le cás, i bhfianaise an phrionsabail sin (an breithiúnas atá faoi achomharc, míreanna 157 go 166).

40      Ar an tríú dul síos, chinn an Chúirt Ghinearálta go n‑urramaítear prionsabal na comhréireachta leis an léiriú sin agus, mar a thug reachtóir an Aontais le fios in aithris 6 a ghabhann le Rialachán Uimh. 139/2004, nach sáraítear leis a bhfuil riachtanach chun an cuspóir a bhaint amach maidir le háirithiú nach saobhfaí iomaíocht sa mhargadh inmheánach. Shonraigh an Chúirt Ghinearálta, inter alia, nach bhfuil scrúdú indéanta ar chomhchruinniú ag an gCoimisiún faoi Airteagal 22 den Rialachán sin faoi mar a dhéantar léiriú ar an Airteagal sin sna cinntí atá faoi chonspóid ach amháin i gcásanna sonracha áirithe ina gcomhlíontar na ceithre chritéar charnacha a leagtar síos sa chéad fhomhír d’Airteagal 22(1) den Rialachán sin (an breithiúnas atá faoi achomharc, míreanna 167 go 172).

41      Ar an gceathrú dul síos, chinn an Chúirt Ghinearálta gurbh ábhar éiginnteachta maidir le comhchruinnithe a thagann faoin bhforáil sin a bheadh sa léiriú arna mholadh ag Illumina agus ag Grail ar Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, faoina gcuirtear cur i bhfeidhm na forála sin faoi réir chur i bhfeidhm raon feidhme na reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú bíodh is gur foráladh d’eisceacht do na Ballstáit nach bhfuil a leithéid de reachtaíocht acu. Os a choinne sin, chuirfí cur i bhfeidhm an Airteagail sin faoi réir chomhlíonadh na gceithre chritéar carnacha dá bhforáiltear sa chéad mhír d’Airteagal 22(1) den Rialachán sin faoi mar a dhéantar an léiriú sna cinntí atá faoi chonspóid, ar critéir iad lena n‑áiritheofaí gur mar a chéile a chuirfí Airteagal 22 i bhfeidhm san Aontas, i gcomhréir le prionsabal na deimhneachta dlíthiúla (breithiúnas atá faoi achomharc, míreanna 173 go 178).

42      Ar an gcúigiú dul síos, mheas an Chúirt go ndéantar gurb eisceachtúil go fóill na tarchuir faoi Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, mar a agraíonn Illumina, faoi mar a dhéantar léiriú sna cinntí atá faoi chonspóid, a mhéid ar faoina réir go príomha a bhfuil inniúlacht an Choimisiúin chun scrúdú a dhéanamh ná na tairseacha láimhdeachais a shárú a leagtar amach in Airteagal 1 den Rialachán sin agus nach é atá sa sásra tarchurtha faoi Airteagal 22 den Rialachán sin ná inniúlacht thánaisteach lena ndéantar, i gcásanna sonracha agus faoi choinníollacha an‑sonrach, go bhfuil scrúdú indéanta, ag an gCoimisiún ar iarraidh ó Bhallstát amháin nó níos mó, ar chomhchruinniú nach bhfuil na tairseacha á sárú leis, rud a chuirtear san áireamh ann feidhm Airteagal 22 sin mar ‘shásra ceartaitheach’ (breithiúnas faoi achomharc, mír 182).

43      Ar an dara dul síos, maidir leis an tsaincheist dlí lena n‑éilítear moill ar an iarraidh ar tharchur agus sárú ar prionsabail na deimhneachta dlíthiúla agus an dea-riaracháin, chinn an Chúirt Ghinearálta, ar an gcéad dul síos, gur tíolacadh an iarraidh sin laistigh de 15 lá ó sheoladh an chuiridh, rud a bhí ina ‘fhógra’ de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 (breithiúnas faoi achomharc, mír 214). Chinn sí, ar an dara dul síos, dá mba rud é gur sheol an Coimisiún an cuireadh sin laistigh de thréimhse ama míréasúnta, nár leor é sin amháin chun sárú ar chearta na cosanta a shuíomh (breithiúnas faoi achomharc, míreanna 239 agus 242).

44      Ar an tríú dul síos agus ar deireadh, maidir leis an tsaincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar phrionsabail an ionchais dhlisteanaigh agus na deimhneachta dlíthiúla, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta don tsaincheist sin ar an bhforas, inter alia, nár léirigh Illumina gur thug an Coimisiún dearbhuithe beachta neamhchoinníollacha comhsheasmhacha dó maidir le plé le comhchruinnithe nach dtagann faoi raon feidhme na reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú (an breithiúnas faoi achomharc, mír 263).

 Imeachtaí os comhair na Cúirte Breithiúnais agus na horduithe atá á lorg ag na páirtithe sna hachomhairc

Páirt a ghlacadh

45      Trí dhoiciméid arna dtaisceadh i gClárlann na Cúirte Breithiúnais an 22 agus an 30 Meán Fómhair 2022, thionscain Illumina agus Grail na hachomhairc seo.

46      I gcomhréir le hAirteagal 54(2) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, chinn Uachtarán na Cúirte, an 21 Nollaig 2022, na cásanna seo a uamadh chun críocha na coda ó bhéal de na himeachtaí agus den bhreithiúnas.

 Na hiarratais ar idiragairt

47      Le cinneadh ó Uachtarán na Cúirte an 14 Feabhra 2023, tugadh cead do Phoblacht na hEastóine idiragairt a dhéanamh i gCás C‑625/22 P mar thaca leis an ordú atá á lorg ag Grail.

48      Le hordú ó Uachtarán na Cúirte an 10 Márta 2023, Illumina v an Coimisiún (C‑611/22 P, EU:C:2023:205), tugadh cead do Biocom California idiragairt a dhéanamh i gCás C‑611/22 P mar thaca leis an ordú atá á lorg ag Illumina.

49      Trí ordú Uachtarán na Cúirte Breithiúnais an 10 Márta 2023, Grail v an Coimisiún (C‑625/22 P, EU:C:2023:227), diúltaíodh, os a choinne sin, do na hiarratais ar idiragairt arna ndéanamh ag an association française des juristes d’entreprise (Cumann Francach Dhlíodóirí na gCuideachta, AFJE) agus ag European Company Lawyers Association (Cumann Eorpach Dhlíodóirí na Cuideachta, ECLA).

 Na hiarratais ar an nós imeachta brostaithe

50      Trí dhoiciméid ar leith arna dtaisceadh i gClárlann na Cúirte an 8 agus an 20 Nollaig 2022, d’iarr an Coimisiún go gcuirfí na cásanna seo faoi réir an nós imeachta bhrostaithe dá bhforáiltear in Airteagail 133 go 136 de na Rialacha Nós Imeachta, is infheidhme maidir le hachomhairc de bhun Airteagal 190(1) de na Rialacha sin.

51      Mar thaca lena gcuid iarrataí, d’áitigh an Coimisiún, go bunúsach, maidir leis na cinntí a bhaineann leis an gcomhchruinniú atá i gceist, go háirithe Cinneadh C(2022) 6454 final ón gCoimisiún an 6 Meán Fómhair 2022 lena ndearbhaítear go bhfuil comhchruinniú ar neamhréir leis an margadh inmheánach agus le feidhmiú an Chomhaontaithe maidir leis an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch, arna ghlacadh de réir Airteagal 8(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, cinntí faoi Airteagal 8(5)(a) agus (c) den Rialachán sin agus aon chinneadh a dhéanfar amach anseo lena gceanglaítear deireadh a chur leis an gcomhchruinniú sin faoi Airteagal 8(4) den Rialachán sin agus lena bhforchuirtear fíneálacha mar gheall ar shárú ar Airteagal 7(1) den Rialachán sin, go mbunaítear nó go mbunófar na cinntí sin ar an toimhde go bhfuil an Coimisiún inniúil chun scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú sin. Mar sin, bheadh sé chun comhleasa an Choimisiúin agus Illumina agus Grail, agus níos ginearálta chun leasa dhea-riaracháin an cheartais, go réiteofaí an cheist maidir le inniúlacht an Choimisiúin a luaithe is féidir, rud atá le cinneadh ag an gCúirt.

52      Foráiltear dó le hAirteagal 133(1) de na Rialacha Nós Imeachta, ar iarraidh ón iarratasóir nó ón gcosantóir, go bhféadfadh Uachtarán na Cúirte, tar éis éisteacht leis an bpáirtí eile, leis an mBreitheamh is Rapóirtéir agus leis an Abhcóide Ginearálta, cinneadh a dhéanamh go ndéanfar cás a chinneadh de bhun an nós imeachta bhrostaithe i gcás inar gá de réir chineál an cháis plé leis go pras.

53      An 10 Eanáir 2023, chinn Uachtarán na Cúirte, tar éis éisteacht leis na páirtithe eile, leis an mBreitheamh is Rapóirtéir agus leis an Abhcóide Ginearálta, gan na hiarratais de chuid an Choimisiúin a cheadú.

54      I bhfianaise a gcineáil íogair chasta, ba lú b’infheidhme nós imeachta brostaithe maidir leis na cásanna seo, ó tharla, inter alia, nach raibh cuma an iomchuibhis ar an gcéim i scríbhinn os comhair na Cúirte a ghearradh (féach, de réir analaí, breithiúnas an 18 Bealtaine 2021, Asociaţia ‘Forumul Judecătorilor din România’ agus páirtithe eile, C‑83/19, C‑127/19, C‑195/19, C‑291/19, C‑355/19 agus C‑397/19, EU:C:2021:393, mír 103 agus an cásdlí dá dtagraítear).

55      Ba chosúil gurbh amhlaidh gur lú b’oiriúnaí plé leis na cásanna de réir an nós imeachta bhrostaithe, seachas ag an tábhacht córas agus deacracht na gceisteanna arna gcur, ag na hagóidí tromchúiseacha a rinne Illumina agus Grail, ar cuideachtaí iad nach raibh an deis acu, ag an gcéim sin, cur amach a fháil ar na frithaighneachtaí de chuid an Choimisiúin agus nár cheart a priori a dhéanamh go raibh freagraí do-thugtha acu.

56      I ndáil leis sin, ní héard atá i gceist i ngach cás le leas institiúidí an Aontais, a bhfuil údar maith go deimhin leis, raon feidhme na gcearta agus na sainchearta a ghabhann siad ó dhlí an Aontais a shocrú a luaithe is féidir, ná cinneadh an ann do chúinse ar leith lena bhfuil údar intugtha le cás a chur faoi réir an nós imeachta bhrostaithe (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Iúil 2022, an Coimisiún v an Pholainn (Prótacal Uimh. 36), C‑207/21 P, EU:C:2022:560, mír 40 agus an cásdlí dá dtagraítear).

57      I bhfianaise thábhacht na gcásanna seo, áfach, chinn Uachtarán na Cúirte Breithiúnais tosaíocht rialaithe a thabhairt do na cásanna sin, faoi Airteagal 53(3) de na Rialacha Nós Imeachta (féach, chuige sin, ordú Uachtarán na Cúirte an 18 Deireadh Fómhair 2017, Weiss agus páirtithe eile, C‑493/17, EU:C:2017:792, míreanna 13 agus 14, agus breithiúnas an 8 Meán Fómhair 2020, an Coimisiún agus an Chomhairle v Carreras Sequeros agus páirtithe eile, C‑119/19 P agus C‑126/19 P, EU:C:2020:676, mír 41).

An t-ordú atá á  lorg ag na páirtithe san achomharc

58      Lena n‑achomhairc faoi seach, iarrann Illumina (Cás C‑611/22 P) agus Grail (Cás C‑625/22 P) ar an gCúirt Bhreithiúnais:

–        an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní;

–        na cinntí atá faoi chonspóid, an iarraidh ar tharchur agus an litir faisnéise a chur ar neamhní, agus

–        a ordú don Choimisiún costais na n‑imeachtaí seo agus costais na n‑imeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta a íoc.

59      Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt:

–        diúltú do na hachomhairc agus

–        a ordú do Illumina agus Grail na costais a íoc.

60      Iarrann Poblacht na Fraince ar an gCúirt diúltú do na hachomhairc.

61      Iarrann Ríocht na hÍsiltíre ar an gCúirt:

–        diúltú do na hachomhairc agus

–        a ordú do Illumina agus Grail na costais a íoc.

62      Iarrann Údarás Faireacháin CSTE ar an gCúirt Bhreithiúnais:

–        diúltú do na hachomhairc agus

–        a ordú do Illumina agus Grail na costais a íoc.

63      Iarrann Biocom California, a rinne idiragairt chun tacú le Illumina (Cás C‑611/22 P), ar an gCúirt:

–        an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní;

–        na cinntí atá faoi chonspóid, an iarraidh ar tharchur agus an litir faisnéise a chur ar neamhní, agus

–        a ordú don Choimisiún costais na n‑imeachtaí achomhairc seo a íoc, lena n‑áirítear a chostais féin.

64      Níor thaisc Poblacht na hEastóine, a rinne idiragairt chun tacú le Grail (Cás C‑625/22 P), ráiteas idiragartha.

 Na hachomhairc

65      Mar thaca lena achomharc i gCás C‑611/22 P, maíonn Illumina trí shaincheist dlí.

66      Lena chéad saincheist dlí, áitíonn Illumina go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid sa dlí le léiriú a thabhairt ar Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 amhail gur cheadmhach do Bhallstát a bhfuil reachtaíocht náisiúnta aige maidir le comhchruinnithe a rialú iarraidh ar an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinniú nach gcomhlíontar leis na coinníollacha is gá chun scrúdú a dhéanamh orthu ar bhonn na reachtaíochta sin. Lena dara saincheist dlí, áitíonn Illumina go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí le diúltú don tsaincheist dlí lena n‑éilítear moill ar iarraidh ar tharchur agus sárú ar phrionsabail na deimhneachta dlíthiúla agus an dea-riaracháin. Éilítear leis an tríú saincheist dlí arna hagairt ag Illumina earráidí dlí agus measúnú á dhéanamh, ag an gCúirt Ghinearálta, ar na hargóintí lena n‑éilítear sárú ar phrionsabail na deimhneachta dlíthiúla agus an dea-riaracháin, i bhfianaise na ndearbhuithe sonracha neamhchoinníollacha comhréireacha arna dtabhairt, mar a líomhnaítear, ag Leas-Uachtarán Feidhmiúcháin an Choimisiúin.

67      Mar thaca lena achomharc i gCás C‑625/22 P, maíonn Grail trí shaincheist dlí chomh maith, lena n‑éilítear earráid dlí arna déanamh agus léiriú á dhéanamh ar Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, earráid dlí maidir leis an moill mhíreásúnta ar an gCoimisiún agus earráid dlí agus measúnú á dhéanamh ar an tsaincheist dlí de bhun an ionchais dhlisteanaigh agus na deimhneachta dlíthiúla faoi seach, ar saincheisteanna dlí iad atá ag teacht go mór leis na saincheisteanna dlí arna gcur chun tosaigh ag Illumina.

68      Ní mór scrúdú a dhéanamh, ar dtús, ar an gcéad saincheist dlí de na hachomhairc, lena n‑éilítear earráidí dlí agus léiriú á dhéanamh ar Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, agus go háirithe mír 1 de.

 Argóintí na bpáirtithe

69      Áitíonn Illumina gurb earráideach léiriú na Cúirte Ginearálta ar dá réir a cheadaítear le hAirteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 iarraidh ar an gCoimisiún comhchruinniú a tharchur chuig an gCoimisiún nach bhfuil rialú indéanta air de réir a reachtaíocht náisiúnta féin maidir le comhchruinnithe a rialú.

70      Ar an gcéad dul síos, níor chuir an Chúirt Ghinearálta san áireamh i gceart phrionsabail na deimhneachta dlíthiúla, na comhréireachta agus na coimhdeachta.

71      Ar dtús, áitíonn Illumina go dtugtar cruth leis an gcóras arna bhunú le Rialachán Uimh. 139/2004 do phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla trí thairseacha oibiachtúla láimhdeachais a úsáid chun sainiú a thabhairt ar chomhchruinnithe a bhfuil gné Eorpach iontu a bhfuil an Coimisiún inniúil ina leith agus faoi theorainneacha ama dochta maidir le scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinnithe. Ba chúis léiriú na Cúirte Ginearálta, go háirithe i míreanna 174 agus 175 den bhreithiúnas faoi achomharc, le neamhdheimhneacht dhlíthiúil fhollasach, a mhéid a dhéanfaí leis gurbh indéanta rialú ar chomhchruinnithe nach gcomhlíontar leo na tairseacha láimhdeachais chun gné Eorpach a bheith iontu ná na tairseacha rialaithe arna sainiú go náisiúnta. Chuirfí leis an neamhdheimhneacht tríd an rialú féideartha sin sa bhreis, cé is moite de na córais arna leagan amach leis an Rialachán sin nó le reachtaíocht náisiúnta, ag na páirtithe i gcomhchruinniú leis maidir le cé acu rialú agus, dá bhrí sin, toirmeasc, leasú nó moill a bheith nó gan bheith indéanta air.

72      Ba chúis neamhdheimhneachta dlíthiúil léiriú na Cúirte Ginearálta a mhéid arbh iad ba bhun amháin leis an reachtaíocht inniúlachta a shainíonn sí ná na critéir cháilíochtúla a leagtar amach sa chéad mhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, gan beann ar an gcur chuige arna ghlacadh i bhforálacha eile an Rialacháin sin agus sa reachtaíocht náisiúnta arna glacadh ag na Ballstáit maidir le comhchruinnithe a rialú.

73      Ba chúis an léiriú sin, nach bhforchuirtear leis aon teorainn ama ar na Ballstáit a iarraidh go dtarchuirfí comhchruinnithe chuig an gCoimisiún, le héiginnteacht ama agus d’fhéadfaí moill a chur leis ar scrúdú a dhéanamh ar na comhchruinnithe sin.

74      Ina dhiaidh sin, maidir le prionsabal na comhréireachta, bhí breithnithe na Cúirte Ginearálta i míreanna 167 go 172 den bhreithiúnas atá faoi achomharc curtha ó bhail chomh maith ag earráidí dlí. Áitíonn Illumina go háirithe go gceanglaítear le léiriú na Cúirte Ginearálta ar na páirtithe i gcomhchruinnithe, nach gcomhlíontar leo na tairseacha láimhdeachais arna leagan amach i Rialachán Uimh. 139/2004 ná na tairseacha rialaithe arna sainiú ar an leibhéal náisiúnta, fógra a thabhairt ar na comhchruinnithe sin, ar mhaithe leis an deimhneacht dhlíthiúil, do gach Ballstát, ar Ballstáit iad a cheanglaítear orthu, dá réir sin, plé leis na fógraí sin.

75      Ar deireadh, rinne an Chúirt Ghinearálta scrúdú mícheart, i míreanna 160 go 166 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar phrionsabal na coimhdeachta agus ar chumhacht an Choimisiúin, trí chead a thabhairt don Choimisiún dul timpeall ar an nós imeachta reachtach agus athrú de facto a dhéanamh ar na tairseacha inniúlachta a leagtar síos le Rialachán Uimh. 139/2004. D’fhéach an Coimisiún, le cead na Cúirte Ginearálta, na heasnaimh líomhainte atá sa reachtaíocht maidir le comhchruinnithe a rialú ag an Aontas agus ag na Ballstáit a réiteach tríd an rialú ar chomhchruinniú a chur chun indéantachta, ar comhchruinnithe iad nach gcomhlíontar leo na tairseacha láimhdeachais chun gné Eorpach a bheith iontu ná na tairseacha arna sainiú go náisiúnta agus trí dhul timpeall mar sin ar na buncheanglais rialála chun leasú a dhéanamh ar dhlí an Aontais agus ar an reachtaíocht náisiúnta ábhartha.

76      Ar an dara dul síos, níor tháinig an Chúirt Ghinearálta ar an gcuspóir ceart atá do Rialachán Uimh. 139/2004 agus Airteagal 22 de agus rinne sí scrúdú mícheart air.

77      Dar le Illumina, baineadh tuiscint mhícheart as na haithrisí a ghabhann leis an Rialachán sin le míreanna 140 agus 142 den bhreithiúnas atá faoi achomharc agus míbhrí as an gcur chuige léirmhínitheach atá le glacadh ag an gCúirt Ghinearálta. Ar an gcéad dul síos, níor cheart a lua gur ar leibhéal an Aontais amháin a dhéantar scrúdú ar chomhchruinnithe a bhfuil mór-éifeachtaí acu ar struchtúr na hiomaíochta san Aontas. Ar an dara dul síos, ní fhoráiltear leis an Rialachán sin do chóras foriomlán chun a áirithiú go ndéanfaí scrúdú ar gach comhchruinniú lena ndéantar difear do struchtúr na hiomaíochta san Aontas. Ina ionad sin, ba cheart aon easnaimh fhéideartha a réiteach trí reachtaíocht amháin. Ar an tríú dul síos, rinneadh dearmad air le ráiteas na Cúirte Ginearálta i mír 142 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar dá réir a bhfuil sásraí i Rialachán Uimh. 139/2004 chun réiteach a thabhairt ar na heasnaimh a bhaineann le tairseacha láimhdeachais a úsáid, go ndearnadh díospóireacht fhada faoi na tairseacha sin agus Rialachán Uimh. 4064/89, agus ansin Rialachán Uimh. 139/2004, á gcur le chéile. Trí thairseacha oibiachtúla láimhdeachais a úsáid, seachas critéir mheasúnaithe cháilíochtúla, thug reachtóir an Aontais ábhar deimhneachta dlíthiúla do na páirtithe i gcomhchruinniú agus do na Ballstáit, rud a léiríonn an comhréireach ar a thug siad agus an Coimisiún.

78      Mar thoradh ar chur síos ar chuspóir Rialachán Uimh. 139/2004 ar an gCúirt Ghinearálta ghlac sí léiriú ró-leathan ar na ‘sásraí ceartaitheacha’ dá dtagraítear, go háirithe, in Airteagal 22 den Rialachán sin, go n‑athrófaí faoi mar a roinntear eatarthu an méid a bhfuil an Coimisiún agus na húdaráis náisiúnta iomaíochta inniúil ina leith, ar son an Aontais. Thairis sin, agus a measúnú teileolaíoch á dhéanamh aici, rinne an Chúirt Ghinearálta neamhaird ar an gceist maidir le conas ba chuí, dar le reachtas an Aontais, léiriú a dhéanamh ar Airteagal 22 den Rialachán sin ar mhaithe leis an údarás ‘is iomchuí’ a shainaithint chun plé leis an gcás, de réir bhrí aithris 14 a ghabhann leis an Rialachán sin, i gcás nach bhfuil dlínse ag na húdaráis náisiúnta iomaíochta ná údaráis an Aontais chun scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinniú.

79      Ar an tríú dul síos, áitíonn Illumina, ag brath go háirithe ar bhreithiúnas an 3 Aibreán 2003, Royal Philips Electronics v an Coimisiún (T‑119/02, EU:T:2003:101, mír 354), nach ndearna an Chúirt Ghinearálta, i mír 182 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nádúr Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 mar mhaolú a mheasúnú i gceart ná níor chomhlíon sí an riail ar dá réir a bhfuil léiriú docht le déanamh ar fhoráil mhaolúcháin.

80      Ar an gceathrú dul síos, níor chuir an Chúirt Ghinearálta prionsabail an léirithe liteartha, stairiúil, chomhthéacsúil agus theileolaíoch i bhfeidhm i gceart ina hanailís ar Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004.

81      Áitíonn Grail chomh maith go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid léirithe agus rialú a thabhairt aici gur cuireadh i gcumas le Rialachán Uimh. 139/2004 don Choimisiún scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinniú nach bhfuil gné Eorpach ann ar tharchuir Ballstát chuige agus nach bhfuil sé féin inniúil chun scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú sin, de réir a reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú. Ní thacófaí tríd an léiriú sin ag an gCúirt Ghinearálta le haon cheann de na modhanna léirithe sin, i gcás a gcur i bhfeidhm i gceart.

82      Ar an gcéad dul sios, áitíonn Grail gurbh in éigeart a luigh an Chúirt Ghinearálta go trom ar an bhfocal ‘any’ (gach) a thagann roimh an bhfocal ‘concentration’ [comhchruinniú] i leagan Béarla d’Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 (an breithiúnas faoi achomharc, míreanna 91 agus 94) agus gur lig sé thar ceal na leaganacha teanga eile den Rialachán sin a chur san áireamh.

83      Ar an dara dul síos, tá go leor easnamh i léiriú stairiúil na Cúirte Ginearálta. Ar dtús, trí dhoiciméid amháin arna ndréachtú go léir ag an gCoimisiún ba bhun leis an léiriú sin, agus tugtar neamhaird leis an léiriú sin d’ábhar léirithe eile, lena n‑áirítear travaux préparatoires Rialachán Uimh. 4064/89, Rialachán (CE) Uimh. 1310/97 ón gComhairle an 30 Meitheamh 1997, lena leasaítear Rialachán Uimh. 4064/89 (IO 1997 L 180, lch. 1), agus Rialachán Uimh. 139/2004. Ansin, foilsíodh na doiciméid go léir ba bhun ag an gCúirt Ghinearálta le léiriú a dhéanamh ar an gcuspóir tosaigh d’Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 4064/89 (an breithiúnas faoi achomharc, mír 96) i ndiaidh ghlacadh an Rialacháin sin, bíodh nár mhór tagairt a dhéanamh d’fhaisnéis ar rún an reachtóra ar ghlacadh an Rialacháin sin. Thairis sin, níor dhobhréagnaithe roinnt príomhghnéithe de réasúnaíocht stairiúil na Cúirte Ginearálta a mhéid nach dtugtar freagra leo ar an gceist mhór maidir le cé acu, de réir Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 dlínse a bheith nó gan a bheith ag an gCoimisiún chun scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinniú a tharchuireann Ballstát chuige a bhfuil reachtaíocht náisiúnta aige maidir le comhchruinnithe a rialú ach nach dtagann faoi raon feidhme na reachtaíochta sin. Ina theannta sin, ní ábhar treise aon cheann de na foinsí teoranta leis an léiriú stairiúil arna ghlacadh ag an gCúirt Ghinearálta trí aon cheann de na foinsí teoranta a luaitear sa bhreithiúnas faoi achomharc, arb é is bun leis an léiriú sin ná an tuairim go saothrófaí a mhalairt de chuspóir leis an bhforáil sin agus cead a thabhairt do Bhallstáit, nach bhfuil reachtaíocht náisiúnta acu maidir le comhchruinnithe a rialú, comhchruinnithe a tharchur chuig an gCoimisiún. Ar deireadh, tá dearbhuithe atá earráideach go follasach sa léiriú sin, go háirithe i míreanna 107 go 109 den bhreithiúnas atá faoi achomharc.

84      Áitíonn Grail go ndéantar le hanailís cheart ar na travaux préparatoires gurb inbhainte tátal nach raibh feidhm ag Airteagal 22, ar a ghlacadh, de Rialachán Uimh. 4064/89 maidir leis na Ballstáit a bhfuil reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú, ach maidir le Ballstáit nach bhfuil a leithéid de reachtaíocht acu ionas gur féidir leo an t‑iarratas ar an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh agus, i gcás inarb iomchuí, cosc a chur ar chomhchruinnithe nach gcomhlíontar leo tairseacha láimhdeachais an Rialacháin sin. Ní dhearnadh leis na leasuithe faoi seach ar an bhforáil sin, in 1997 agus in 2004, ach an cuspóir sin a chur ag baint le laghdú a dhéanamh ar an mbaol go ndéanfadh na Ballstáit scrúdú comhuaineach ar an aon chomhchruinniú trí chead a thabhairt do Bhallstáit, atá inniúil chun scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinniú, an comhchruinniú sin a tharchur chuig an gCoimisiún i gcás ina measann sé gur mó i riocht beart a dhéanamh atá sé.

85      Dá bhrí sin, ní thacaítear leis na travaux préparatoires le cinntí na Cúirte Ginearálta sa bhreithiúnas faoi achomharc, ach go dtagann siad salach ar a chéile.

86      Ar an tríú dul síos, tá easnaimh mhóra i léiriú comhthéacsúil na Cúirte Ginearálta chomh maith. Mar sin, is beag dobhréagnaithe na hargóintí arna gcur chun cinn, go háirithe, i míreanna 126 go 130 agus 132 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. Ina theannta sin, ba in éigeart gur dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta roinnt doiciméad a chur san áireamh, lena n‑áirítear an Fógra ón gCoimisiún maidir le cásanna a tharchur i ndáil le comhchruinnithe (IO 2005 C 56, lch. 2), atá ábhartha, áfach, don léiriú comhthéacsúil.

87      Ina theannta sin, dar le Grail, rinne an Chúirt Ghinearálta neamhaird den chuid is mó ar roinnt forálacha de Rialachán Uimh. 139/2004 agus níl siad ag luí lena léamh ar Airteagal 22 den Rialachán sin. Tagraíonn sé go sonrach d’Airteagal 1(4) agus (5) agus don tríú fomhír d’Airteagal 22(2) agus don tríú fomhír d’Airteagal 22(3) den Rialachán sin. Éilíonn Grail go gcuirtear in aghaidh an léirithe arna ghlacadh ag an gCoimisiún agus arna dheimhniú ag an gCúirt Ghinearálta le foclaíocht aithris 15 a ghabhann leis an Rialachán sin, ina n‑úsáidtear an nath ‘atá inniúil freisin’.

88      Ar an gceathrú dul síos, tá léiriú teileolaíoch na Cúirte Ginearálta chomh heasnamhach céanna. Ar an gcéad dul síos, ní raibh bunús leis an ráiteas ón gCúirt Ghinearálta gurb é cuspóir do Rialachán Uimh. 139/2004 rialú a dhéanamh ar ‘gach comhchruinniú’ lena ndéantar difear don iomaíocht san Aontas, gan beann ar na tairseacha láimhdeachais (breithiúnas faoi achomharc, míreanna 140 go 143). Ar an dara dul síos, níl fasach ann do dhearbhú na Cúirte Ginearálta gur ‘sásra ceartaitheach éifeachtach’ iad na sásraí tarchuir chun na heasnaimh atá ag dul leis na tairseacha láimhdeachais a leigheas (breithiúnas faoi achomharc, mír 142).

89      Dar le Grail, bheadh torthaí atá ar neamhréir le Rialachán Uimh. 139/2004 ar réasúnú na Cúirte Ginearálta maidir leis an léiriú teileolaíoch. Ar an gcéad dul síos, bheadh scrúdú indéanta ag an gCoimisiún ar chomhchruinnithe ag an léiriú sin, mar a d’admhaigh sé go sainráite i mír 21 dá threoracha maidir leis an bhfeidhm maidir le haicmí áirithe cásanna atá ag an sásra um tharchur arna leagan amach in Airteagal 22 den Rialachán maidir le Comhchruinnithe. Dá bhrí sin, bheadh sé bunoscionn leis an gcuspóir do chóras scrúdaithe ex ante a bhunú, lena gceanglaítear scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinnithe laistigh de sprioc-amanna dochta, agus bheadh sé ina ‘athrú coparnaiceach’ i gcóras an Aontais um chomhchruinnithe a rialú. Ar an dara dul síos, mura dtabharfaí réiteach air, bheadh mór-iarmhairtí praiticiúla ag an léiriú sin ar ghnóthais agus ar údaráis náisiúnta iomaíochta, rud a bhainfeadh an bonn de phrionsabail na héifeachtachta agus na deimhneachta dlíthiúla is bun le comhchruinnithe a rialú san Aontas le breis is 30 bliain anuas. Ar an tríú dul síos, d’fhéadfaí dul timpeall ar na tairseacha láimhdeachais dá bhforáiltear le Rialachán Uimh. 139/2004 leis an léiriú sin dá bhrí go mbainfí ó intuarthacht an chórais um chomhchruinnithe a rialú a thugtar isteach leis an Rialachán sin, rud a bheadh ainiarmhartach don dheimhneacht dhlíthiúil. Ar an gceathrú dul síos, tugann Grail le fios, i gcás ina mbeadh sé de rún ag reachtóir an Aontais scrúdú a bheith indéanta ag an gCoimisiún ar gach comhchruinniú, go mbeadh amhras inchaite sa chúis le córas a bheith ann arb é is bun leis tarchuir éiginnte ó na Ballstáit seachas ceart díreach ag an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh ar gach comhchruinniú a d’fhéadfadh a bheith achrannach, gan beann ar na tairseacha láimhdeachais Eorpacha agus náisiúnta.

90      Measann Biocom California chomh maith, agus idiragraí á dhéanamh aige mar thaca le Illumina i gCás C‑611/22 P, nach bhfuil léiriú na Cúirte Ginearálta, ar dá réir a fhéadfar iarraidh faoi Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 a thíolacadh agus is féidir glacadh leis gan beann ar raon feidhme na reactaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú, i gcomhréir le bunphrionsabail na deimhneachta dlíthiúla agus na comhréireachta.

91      Cuireann an Coimisiún faoi chonspóid na hargóintí arna gcur chun tosaigh ag Illumina agus Grail mar thaca lena gcéad saincheist dlí dá n‑achomharc.

92      Maidir leis an gcéad saincheist dlí de chuid Illumina, cuireann an Coimisiún in iúl, mar réamhphointe, go bhfuil sé bunaithe ar dhá earráid bhunúsacha maidir le cineál Rialachán Uimh. 139/2004. Bhain an chéad earráid leis gur mícheart a agraíonn Illumina ar an gcóras ‘ionad ilfhreastail’, a thugtar isteach leis an Rialachán sin, rud nach mbaineann ach le comhchruinnithe a bhfuil gné Eorpach iontu, ós rud é go bhfuil comhthuiscint ann nach mbaineann an breithiúnas faoi achomharc lena leithéid de chomhchruinniú. An dara hearráid bhunúsach ná go measann Illumina go mícheart go mbraitheann na cearta a thugtar do na Ballstáit faoin Rialachán sin ar an reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú. Is é fírinne an scéil gurbh inbhunaithe Airteagal 308 CE (Airteagal 352 CFAE anois), ar a bhonn a glacadh Rialachán Uimh. 139/2004, ar ‘chearta nua a chruthú a fhorshuitear ar chearta náisiúnta’. Rinne Illumina neamhaird ar Airteagal 22 den Rialachán sin a bheith ann, atá ina ‘shampla ar cheart arna thabhairt le dlí an Aontais atá forshuite ar dhlíthe náisiúnta’ agus don cheart, de réir Airteagal 352 CFAE, a thugtar do na Ballstáit comhchruinniú a chur faoi bhráid an Choimisiúin, in ainneoin nach raibh siad inniúil chun scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú sin.

93      Dar leis an gCoimisiún, níl feidhm ag an gcéad saincheist dlí de chuid Illumina. Níor chuir Illumina i gcoinne mhíreanna 90 go 94 den bhreithiúnas faoi achomharc ar chor ar bith, inar chinn an Chúirt Ghinearálta, de réir léiriú litriúil ar Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, gur leor focail shoiléir na forála sin chun tacú le dearcadh an Choimisiúin. Áitíonn an Coimisiún, i ndáil leis sin, a mhéid nach mór léiriú a dhéanamh ar mhír 95 den bhreithiúnas atá faoi achomharc amhail go raibh sé riachtanach, mar sin féin, brath ar mhodhanna léirithe eile chun teacht ar an tátal a leagtar amach i mír 183 den bhreithiúnas sin, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí. Measann sé, dá bhrí sin, gur cheart don Chúirt Bhreithiúnais saincheisteanna dlí an bhreithiúnais atá faoi achomharc a ionadú chuige sin agus a chinneadh gur leor léiriú litriúil ar Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 chun diúltú don chéad saincheist dlí san iarraidh ag an gcéad chéim. Sna himthosca sin, ós bun leis na hargóintí arna dtógáil sa chéad saincheist dlí de chuid Illumina a mhalairt de mhodhanna léirithe agus léiriú litriúil, níl feidhm leis an modh sin agus níor cheart scrúdú a dhéanamh air.

94      Mar mhalairt air sin, áitíonn an Coimisiún nach bhfuil bunús leis an gcéad saincheist dlí sin. Fiú dá mbeadh na modhanna léirithe arna n‑agairt san achomharc le cur san áireamh, ní mhíníonn Illumina san achomharc sin an chúis le leordhóthanacht an mhéid atá á mhaíomh aige faoi na modhanna eile sin chun brí Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 a chur ó shoiléire.

95      De réir an Choimisiúin, earráidí bunúsacha is bun leis an ráiteas ginearálta gur cúis an breithiúnas faoi achomharc le neamhdheimhneacht dhlíthiúil, a mhéid nach gcuirtear san áireamh leis go dtugtar do na Ballstáit ceart chun tarchur a dhéanamh, atá forshuite ar reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú. Maidir leis an argóint nach gcuirtear teorainn le hinniúlacht faoi Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 le haon chineál tairseach oibiachtúil láimhdeachais, áitíonn an Coimisiún gur do-ghlactha í toisc gur argóint nua í. Is earráideach go dlíthiúil praiticiúil an argóint sin, a mhéid inter alia nach bhfuil sé bunaithe beag ná mór gur cheart gur láimhdeachas is bun le gach tairseach inniúlachta maidir le comhchruinnithe a rialú. Ó thaobh na hagóide maidir le teorainn ama gan bheith ann inar féidir le Ballstát tarchur a thionscnamh faoi Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, léamh claonta ar mhír 181 den bhreithiúnas faoi achomharc is bun léi.

96      Maidir le prionsabal na comhréireachta a chomhlíonadh, áitíonn an Coimisiún nár agair Illumina aon saincheist dlí os comhair na Cúirte Ginearálta nach raibh an comhchruinniú atá i gceist, tráth an chinnidh atá faoi chonspóid, ina chomhchruinniú lena bhféadfaí bac suntasach a chur ar iomaíocht éifeachtach sa mhargadh inmheánach. Dá bhrí sin, níl aon bhunús san achomharc le comhréireacht an chinnidh faoi chonspóid a bheith inchonspóidte ag Illumina. Fiú dá measfadh an Chúirt gur gá scrúdú a dhéanamh ar an achomharc chuige sin, áitíonn an Coimisiún nach bhfuil baint ag an méid atá á mhaíomh ag Illumina ná bunús leis.

97      Maidir leis an sárú líomhainte ar phrionsabal na coimhdeachta, áitíonn an Coimisiún go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí ar chinneadh nach raibh sí inniúil chun freagra a thabhairt ar na hargóintí de chuid Illumina maidir le cur i bhfeidhm an phrionsabail sin. Áitíonn sí, ar an gcéad dul síos, nár agair Illumina neamh-infheidhmeacht Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 toisc nach raibh sé ag luí le prionsabal na coimhdeachta. Áitíonn sí, ar an dara dul síos, nach ndlitear do Illumina comhréireacht an chinnidh faoi chonspóid leis an bprionsabal sin a chur faoi chonspóid, ó tharla nach mbaineann an prionsabal sin leis an rialú ar dhleathacht na ngníomhartha arna nglacadh de réir an Airteagail sin. Dá bhrí sin, áitíonn an Coimisiún go príomha nach raibh aon ghá ann don Chúirt Ghinearálta scrúdú a dhéanamh ar na hargóintí lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na coimhdeachta agus nach mór don Chúirt na saincheisteanna dlí sin a ionadú chuige sin trí dhiúltú d’argóintí Illumina toisc nach bhfuil siad ábhartha.

98      Ar aon chuma, fiú má mheasann an Chúirt gur gá scrúdú a dhéanamh ar na hargóintí sin, cuireann an Coimisiún i dtreis go gcuirtear in aghaidh na n‑argóintí arna n‑agairt san iarraidh os comhair na Cúirte Ginearálta leo, nach bhfuil bunús leo maidir le hiarraidh ar tharchur arna dhéanamh ag Ballstát agus go sáraítear leo mianach Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004.

99      Maidir le hábhar Rialachán Uimh. 139/2004 agus Airteagal 22 de, áitíonn an Coimisiún go mbaineann Illumina míbhrí as míreanna 140 agus 142 den bhreithiúnas faoi chonspóid agus déanann sé beagchúram, gan a mhalairt de chuspóir a shaothrú agus atá sa Rialachán sin ná baol air, ‘scrúdú éifeachtach’ a bheith indéanta ag léiriú an Choimisiúin ‘ar gach comhchruinniú i dtéarmaí a n‑éifeachta ar struchtúr na hiomaíochta san [Aontas]’, i gcomhréir leis an gcuspóir arna leagan amach in aithris 6 a ghabhann leis an Rialachán sin.

100    Maidir le cuspóir Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, cuireann an Coimisiún in iúl, fiú mura mbeadh feidhm ag argóint Illumina, nach mbeadh bunús leis. Go háirithe, is in éigeart a fhéachann Illumina leis an dá chás seo agus breithiúnas an 3 Aibreán 2003, Royal Philips Electronics v an Coimisiún (T‑119/02, EU:T:2003:101, mír 354) a chur ag teacht le chéile.

101    Maidir leis na hargóintí arna gcur chun cinn go sonrach sa chéad saincheist dlí de chuid Grail, áitíonn an Coimisiún nach mór diúltú dóibh chomh maith.

102    Mar réamhrá, cuireann an Coimisiún i dtreis go bhfuil breithniú na Cúirte Ginearálta, i mír 142 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar dá réir a bhfuil an cuspóir do Rialachán Uimh. 139/2004 arb é atá ann ná ‘rialú a cheadú ar chomhchruinnithe ar dócha go gcuirfeadh bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach sa mhargadh inmheánach’ i gcomhréir le haithrisí 6 agus 7 a ghabhann le Rialachán Uimh. 4064/89, ar dá réir nach leor Airteagail 85 agus 86 de Chonradh CE (Airteagail 81 agus 82 CE ansin, Airteagail 101 agus 102 CFAE anois) ‘chun baint a bheith acu le gach idirbheart a d’fhéadfadh a bheith ar neamhréir leis an gcóras um iomaíocht neamhshaofa atá beartaithe sa Chonradh’ agus, ar an tslí sin, ba ghá reachtaíocht a chruthú atá bunaithe ar Airteagal 235 de Chonradh CE (Airteagal 308 CE ansin, Airteagal 352 CFAE ansin), rud a fhágann go bhfuil ‘faireachán éifeachtach a dhéanamh ar na comhchruinnithe uile ó thaobh a n‑éifeachta ar struchtúr na hiomaíochta sa Chomhphobal’. Áitíonn an Coimisiún nach bpléann Grail leis na himpleachtaí atá ag dul i muinín Airteagal 352 CFAE mar sin beag ná mór. Sampla d’fheidhmiú cirt arna thabhairt le dlí an Aontais agus é forshuite ar chearta náisiúnta atá in iarraidh go dtarchuirfí comhchruinniú a chur i gcumas do Bhallstáit le hAirteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004.

103    Áitíonn an Coimisiún nach bhfuil feidhm leis an gcéad saincheist dlí de chuid Grail ar dhá chúis. Ar an gcéad dul síos, ní chuireann Grail míreanna 183 agus 184 den bhreithiúnas faoi achomharc faoi chonspóid go cinnte, lenar chinn an Chúirt Ghinearálta go bhféadfaí na Ballstáit a iarraidh go dtarchuirfí comhchruinniú gan beann ar cé acu reachtaíocht náisiúnta a bheith nó gan bheith acu maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante agus raon feidhme na reachtaíochta sin agus, dá bhrí sin, nach ndearna an Coimisiún earráid sa chinneadh faoi chonspóid trí ghlacadh leis an iarraidh ar tharchur arna chur faoina bhráid. Tá sé fíor-riachtanach, áfach, go n‑aithneofaí go beacht leis na saincheisteanna agus argóintí dlí arna n‑agairt cé acu de na pointí i gcinneadh na Cúirte Ginearálta atá á gcur faoi chonspóid. I bhfianaise nach gcuirtear faoi chonspóid míreanna 183 agus 184 den bhreithiúnas faoi achomharc, níl feidhm leis na hargóintí arna ndíriú ar chéimeanna idirmheánacha reásúnaithe na Cúirte Ginearálta. Ar an dara dul síos, a mhéid nár chuir Grail faoi chonspóid go hinghlactha an léiriú litriúil ar Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 arna dhéanamh sa bhreithiúnas faoi achomharc, mar is amhlaidh an cás le Illumina, cuireadh an chéad saincheist ó éifeacht, a bhaineann go hiomlán leis go maítear nach leor focail shoiléire bheachta na fórála sin chun tacú le léiriú an Choimisiúin.

104    Mar mhalairt air sin, áitíonn an Coimisiún nach bhfuil bunús leis an gcéad saincheist dlí de chuid Grail, a mhéid nach míníonn Grail ina achomharc faoi mar a thabharfaí údar tríd na modhanna léirithe stairiúil, chomhthéacsúil agus theileolaíoch le léiriú lena gclaontar ó bhrí shoiléir Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004.

105    Ar an gcéad dul síos, ó thaobh an léirithe stairiúil de, measann an Coimisiún nach bhfuil feidhm ag an anailís de chuid Grail go raibh easnaimh ar an scrúdú arna dhéanamh ag an gCúirt Ghinearálta ar travaux préparatoires Rialachán Uimh. 139/2004 agus gur dho-ghlactha den chuid is mó í ach go háirithe. Tugann an Coimisiún dá aire nach amháin go gcuireann Grail faoi chonspóid an léiriú ag an gCúirt Ghinearálta ar na doiciméid, amhail na páipéir uaine, a cuireadh faoina bráid, ach go gcuireann sé go leor fianaise nua ar fáil chomh maith nár cuireadh faoi bhráid na Cúirte Ginearálta.

106    Dá bhrí sin, áitíonn an Coimisiún gur do-ghlactha an chéad saincheist dlí de chuid Grail, a mhéid is bun leis na travaux préparatoires arna dtabhairt ar láimh mar chuid den achomharc nó níos déanaí. Ina theannta sin, áitíonn an Coimisiún, agus é ag brath ar bhreithiúnas an 2 Deireadh Fómhair 2019, Crédit mutuel Arkéa v BCE (C‑152/18 P agus C‑153/18 P, EU:C:2019:810, mír 39), nach bhfuil na doiciméid léirmhínitheacha, atá i gceangal leis an achomharc, a cuireadh faoi bhráid na Cúirte Ginearálta, inghlactha ach amháin a mhéid atá siad i dtéacs iarbhír an iarratais sin chomh maith nó go mínítear iad go leordhóthanach ann, ar a laghad.

107    Dar leis an gCoimisiún, ní féidir glacadh leis an argóint gur ghníomhaigh an Chúirt Ghinearálta go faillíoch agus léiriú stairiúil á dhéanamh aici, ach amháin dá gceanglófaí leis go n‑iarrfadh an Chúirt Ghinearálta go seasta ar na hinstitiúidí na travaux préparatoires a sholáthar di maidir le haon ghníomh atá os a comhair. Ina theannta sin, níor chuir Grail san áireamh gur thug an Chúirt Ghinearálta freagra, sa bhreithiúnas faoi achomharc, ar na hargóintí arna n‑agairt ag an gcéad chéim, lena ndearna Illumina léiriú ar Rialachán Uimh. 4064/89 trí thagairt a dhéanamh do dhoiciméad roimhe sin. Measann an Coimisiún, murab ionann agus an méid atá á mhaíomh san achomharc de chuid Grail, nach bhfuil aon ‘dearbhú atá earráideach go follasach’ sa léiriú stairiúil a leagtar amach sa bhreithiúnas faoi achomharc. Dá bhrí sin, ní gá don Chúirt scrúdú a dhéanamh ar an iarraidh sin a thuilleadh. Ar aon chuma, ní raibh sé léirithe ag Grail, nach ndearna ach tagairt ghinearálta easnamhach do na doiciméid atá i gceangal leis an achomharc, faoi mar a thaispeántar le scrúdú mionchruinn ar na travaux préparatoires go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus léiriú stairiúil á dhéanamh aici.

108    Ar an dara dul síos, ó thaobh an léirithe chomhthéacsúil de, tá an Coimisiún den tuairim nach bhfuil a dhearcadh intacaithe le hargóintí Grail. Mar sin, níor éirigh leis an gcuideachta sin na cúiseanna beachta a léiriú leis gurbh inbhréagnaithe, mar a áitíonn an Chúirt Ghinearálta, na breithnithe arna nglacadh ag an gCúirt Ghinearálta agus scrúdú á dhéanamh aici ar chomhthéacs Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004.

109    Ar an tríú dul síos, maidir leis an léiriú teileolaíoch ar an bhforáil sin, cuireann an Coimisiún i dtreis gurb é is cuspóir do Rialachán Uimh. 139/2004 ná scrúdú a bheith indéanta ar gach comhchruinniú lena ndéantar difear don iomaíocht san Aontas gan beann ar na tairseacha láimhdeachais dá dtagraítear in Airteagal 1 den Rialachán sin, ós rud é go bhfuil an Rialachán sin gan dochar do cheart na mBallstát reachtaíocht náisiúnta a chaomhnú maidir le comhchruinnithe a rialú agus na tairseacha a shocrú os a gcionn a bhfuil siad inniúil chun scrúdú a dhéanamh de réir na reachtaíochta sin. Ní dhéantar difear d’inniúlacht an Choimisiúin tarchur comhchruinnithe a ghlacadh de réir na sásraí tarchuir dá bhforáiltear le Rialachán Uimh. 139/2004 toisc nach bhfuil sé inniúil den chuid is mó ach ar chomhchruinnithe a bhfuil gné Eorpach iontu. Cuireadh ‘sásra ceartaitheach éifeachtúil i bhfianaise phrionsabal na coimhdeachta’ ar fáil le hAirteagal 22 den Rialachán sin, a mhéid a bhfuil cuspóir don Rialachán sin inbhainte amach leis, bíodh is go ndéantar leis nach bhfuil an Coimisiún inniúil go príomha ach ar chomhchruinnithe laistigh dá dtairseacha arna socrú le hAirteagal 1 den Rialachán sin.

110    Ar an gceathrú dul síos, measann an Coimisiún, murab ionann agus an méid atá á áitiú ag Grail, nach mbíonn torthaí ar an mbreithiúnas faoi achomharc atá ar neamhréir le Rialachán Uimh. 139/2004. Is é atá in argóintí Grail, go bunúsach, ná ‘forógra dílsithe’ ar an bhfeidhmiú a mheasann sé gur cheart a bheith ar chóras an Aontais um chomhchruinnithe a rialú, rud nach bhfuil ina cheist a thagann faoi dhlínse na Cúirte Breithiúnais.

111    Cuireann Poblacht na Fraince, Ríocht na hÍsiltíre agus Údarás Faireacháin CSTE faoi chonspóid an méid atá á mhaíomh ag Illumina agus Grail chomh maith. Déantar beagchúram leis an méid sin, inter alia, de cheannas an litrithe litriúil agus tugtar neamhaird leis ar fhocail shoiléir bheacht an chéad choda den chéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, nach ndéantar aon idirdhealú léi de réir cé acu reachtaíocht náisiúnta a bheith nó gan bheith ag Ballstát maidir le comhchruinnithe a rialú. Feidhmíonn sásraí tarchuir mar ‘shásraí ceartaitheacha’ ionas gurb indéanta rialú éifeachtach ar gach comhchruinniú de réir a éifeachtaí agus struchtúr na hiomaíochta san Aontas.

 Measúnú na Cúirte

112    Leis an gcéad saincheist dlí dá n‑achomharc, áitíonn Illumina agus Grail go ndearna an Chúirt Ghinearálta roinnt earráidí agus léiriú á dhéanamh ar Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, agus go háirithe mír 1 de, a bhain go sonrach leis an gcéad saincheist dlí arna hardú ag an gcéad chéim, lena n‑éilítear nach bhfuil an Coimisiún inniúil.

113    Ina scrúdú ar an tsaincheist dlí sin, chinn an Chúirt Ghinearálta, ar an gcéad dul síos, gur léir ó na léirithe liteartha, stairiúla, comhthéacsúla agus teileolaíocha ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 go bhféadfadh an Coimisiún, mar a chinn sé sna cinntí atá faoi chonspóid, glacadh le tarchur comhchruinnithe faoi Airteagal 22 i gcás nach bhfuil scrúdú indéanta ar an gcomhchruinniú sin ag an mBallstát a d’iarr an tarchur sin, de réir a reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú.

114    Ar an dara dul síos, chinn an Chúirt Ghinearálta nach bhféadfaí cur i gcoinne an mheasúnaithe sin le hargóintí Illumina agus Grail, a bhí bunaithe, faoi seach, ar chomhchruinnithe a bheith dotharchurtha chuig an gCoimisiún i gcás inar shainigh Ballstát na coinníollacha faoina rialaíonn sé comhchruinnithe nach bhfuil gné Eorpach iontu, sárú ar phrionsabail na coimhdeachta, na comhréireachta agus na deimhneachta dlíthiúla agus eisceachtúlacht na dtarchur faoi Airteagal 22 den Rialachán sin.

115    Sa chomhthéacs sin, chinn an Chúirt sin, go háirithe i mír 177 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur tugadh isteach leis an bhforáil sin ‘sásra ceartaitheach’ ionas gurbh indéanta rialú éifeachtúil ar gach comhchruinniú lena bhféadfaí bac suntasach a chur ar iomaíocht éifeachtach sa mhargadh inmheánach ar rialú é, toisc nár sáraíodh na tairseacha láimhdeachais, nach raibh faoi réir reachtaíocht an Aontais agus na mBallstát maidir le comhchruinnithe a rialú.

116    I ndáil leis sin, i gcomhréir le cásdlí comhsheasmhach agus mar a thug an Chúirt Ghinearálta chun cuimhne i mír 88 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ceanglaítear leis an léiriú ar fhoráil de dhlí an Aontais go gcuirfear san áireamh ní hamháin focail na forála sin ach a comhthéacs agus na cuspóirí agus an aidhm a shaothraítear leis an ngníomh a bhfuil siad ina gcuid de chomh maith. Ábhar cuí ar mhaithe le léiriú a dhéanamh ar fhoráil dhlí na hEorpa atá ina bunús chomh maith (breithiúnais an 10 Nollaig 2018, Wightman agus páirtithe eile, C‑621/18, EU:C:2018:999, mír 47, agus an 25 Meitheamh 2020, A agus páirtithe eile (Tuirbíní gaoithe in Aalter agus in Nevele), C‑24/19, EU:C:2020:503, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).

117    Áitíonn Illumina agus Grail, áfach, go bhfuil roinnt earráidí ag baint le cur chun feidhme na modhanna léirithe sin ag an gCúirt Ghinearálta agus gur cheart go gcinnfeadh an Chúirt Ghinearálta, mar thoradh ar chur i bhfeidhm ceart na modhanna sin, nach bhfuil an Coimisiún inniúil ar chor ar bith, de bhun na chéad fhomhíre d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, comhchruinniú a scrúdú i gcás ina dtarchuireann Ballstát, a bhfuil reachtaíocht náisiúnta aige maidir le comhchruinniú a rialú, an comhchruinniú sin chuige agus nach dtagann an comhchruinniú sin faoi raon feidhme na reachtaíochta sin.

118    Mar réamhphointe, ní mór diúltú don agóid arna déanamh ag an gCoimisiún go bhfuil an chéad saincheist dlí de na hachomhairc gan feidhm a mhéid a dúirt na hachomharcóirí focail ghinearálta maidir leis an gcóras um chomhchruinnithe a rialú agus nár chuir sé faoi chonspóid na cinntí arna ndéanamh ag an gCúirt Ghinearálta i sleachta áirithe den bhreithiúnas atá faoi achomharc. I ndáil leis sin, measann an Coimisiún gur leor focail Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 mar bhonn faoin léiriú arna dhéanamh ag an gCúirt Ghinearálta ar an bhforáil sin.

119    Le dearbhú go bhfuil saincheist dlí gan fheidhm, is gá a chruthú, fiú i gcás ina ndearbhaítear go bhfuil bunús maith léi, nach bhfuil an breithiúnas faoi achomharc inchurtha ar ceal léi (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Iúil 2023, an Coimisiún v CK Telecoms UK Investments (C‑376/20 P, EU:C:2023:561, mír 96 agus an cásdlí dá dtagraítear). Is cosúil, leis an gcéad saincheist dlí dá n-achomharc, gur thug na hachomharcóirí le fios, go beacht mar is gá, na cúiseanna a bhí le gearán a dhéanamh acu ar an gCúirt Ghinearálta faoi léiriú a dhéanamh go hearráideach ar chineál agus raon feidhme an sásra tarchurtha dá dtagraítear in Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, rud ar fhág nárbh fhéidir leis an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú i gceist. I gcás ina bhfuil bunús lena leithéid de shaincheist dlí, bheadh an breithiúnas faoi achomharc, nó fiú, i gcás inarb iomchuí, na cinntí faoi chonspóid, inchurtha ar ceal léi.

120    Dá bhrí sin, is gá measúnú a dhéanamh ar fhiúntas an léirithe arna dhéanamh ag an gCúirt Ghinearálta trí chloí le céimeanna difriúla a reásúnaithe chuige sin.

 Léiriú litriúil

121    I mír 89 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, thug an Chúirt Ghinearálta dá haire, agus focail na chéad fhomhíre d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 á dtabhairt chun cuimhne aici, gur leagadh síos leis an bhforáil sin ceithre choinníoll charnacha lena n‑údaraítear comhchruinniú a tharchur chuig an gCoimisiún. Ar an gcéad dul síos, caithfidh gurb ó Bhallstát amháin nó níos mó a thagann an iarraidh arna cur faoi bhráid an Choimisiúin scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinniú. Ar an dara dul síos, ní mór an sainmhíniú ar an gcomhchruinniú in Airteagal 3 den Rialachán sin a chomhlíonadh leis an idirbheart is ábhar don iarraidh sin gan na tairseacha a chomhlíonadh maidir le gné Eorpach a leagtar amach le hAirteagal 1 den Rialachán sin. Ar an tríú dul síos, ní mór difear a dhéanamh do thrádáil idir Ballstáit leis an gcomhchruinniú sin. Ar an gceathrú dul síos, ní mór bagairt a bheith ann difear a dhéanamh don iomaíocht laistigh de chríoch an Bhallstáit nó na mBallstát a dhéanann an iarraidh sin.

122    Thug an Chúirt Ghinearálta le fios uaidh sin, i mír 90 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ‘nach léir, dá bhrí sin, ó fhoclaíocht na forála sin, chun go dtarchuirfeadh Ballstát comhchruinniú chuig an gCoimisiún, nach mór don chomhchruinniú sin teacht faoi raon feidhme reachtaíocht an Bhallstáit sin maidir le comhchruinnithe a rialú, nó nach mór don Bhallstát sin a leithéid de chóras a bheith aige’. A mhalairt ar fad, tugtar le fios leis an nath ‘gach chomhchruinniú’, mar a úsáidtear é sa chéad chuid den chéad mhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 gur féidir comhchruinniú a tharchur gan beann ar cé acu reachtaíocht náisiúnta a bheith nó gan bheith acu maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante agus raon feidhme na reachtaíochta sin, ar choinníoll go gcomhlíontar na critéir charnacha a thugtar chun cuimhne i mír 89 den bhreithiúnas atá faoi achomharc.

123    Dá bhrí sin, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 94 den bhreithiúnas faoi achomharc, ‘gan cead a thabhairt teacht ar chinneadh críochnaitheach, tugtar le fios trí léiriú litriúil ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 go ndlitear do Bhallstát aon chomhchruinniú a tharchur lena gcomhlíontar na coinníollacha carnacha a leagann an Coimisiún amach ann, agus is amhlaidh an cás gan beann ar cé acu reachtaíocht náisiúnta a bheith nó gan bheith acu maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante agus raon feidhme na reachtaíochta sin’.

124    Dá bhrí sin, mar is léir ó mhír 95 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, mheas an Chúirt Ghinearálta gurbh iomchuí léiriú stairiúil a dhéanamh, ós rud é go bhféadfaí tríd an léiriú sin soiléiriú a thabhairt ar a raibh de rún ag reachtóir an Aontais ar ghlacadh Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, nach mór a chur san áireamh i gcomhthéacs léirithe comhthéacsúla agus teileolaíocha na forála sin.

125    Níl aon earráid ag baint leis na breithnithe sin.

126    Is fíor go leanann sé ó chásdlí socair nach bhféadfadh sé a bheith d’éifeacht ag léiriú ar fhoráil de dhlí an Aontais go mbainfí gach éifeacht phraiticiúil d’fhoclaíocht shoiléir bheacht na forála sin (breithiúnais an 25 Eanáir 2022, VYSOČINA WIND, C‑181/20, EU:C:2022:51, mír 39, agus an 13 Deireadh Fómhair 2022, Gmina Wieliszew, C‑698/20, EU:C:2022:787, mír 83).

127    Ní fhágann é sin nach bhféadfadh cúirt an Aontais, i gcásanna áirithe, dul i muinín na modhanna léirithe arb iomchuí léi chun soiléiriú a thabhairt ar raon feidhme beacht forála dhlí an Aontais atá soiléir de réir cosúlachta, agus é sonraithe nach mór a comhthéacs a thabhairt do gach foráil de dhlí an Aontais agus léiriú a dhéanamh uirthi i bhfianaise na bhforálacha uile den dlí sin, a cuspóirí agus na gcora sa scéal ar an dáta nach mór an fhoráil i gceist a chur i bhfeidhm (breithiúnais an 6 Deireadh Fómhair 1982, Cilfit agus páirtithe eile, 283/81, EU:C:1982:335, mír 20, agus an 6 Deireadh Fómhair 2021, Consorzio Italian Management agus Catania Multiservizi, C‑561/19, EU:C:2021:799, mír 46).

128    In imthosca an cháis seo, inar cosúil go raibh an Chúirt Ghinearálta níos eolasaí chun soiléiriú a thabhairt ar raon feidhme fhoclaíocht na chéad fhomhíre d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, a líomhnaítear a bheith soiléir, bhí sé de cheart ag an gcúirt sin a rialú nach féidir leis ach léamh aonarach a dhéanamh ar fhoclaíocht, idir bheacht agus ghinearálta, na forála sin agus staonadh ó léiriú comhthéacsúil agus teileolaíoch, rud a thugtar soiléiriú dó le bunús na forála sin.

 Léiriú stairiúil

129    Beartaíodh leis an léiriú stairiúil, a leagtar amach i míreanna 96 go 117 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, mar is léir ó na focail arna n‑úsáid ag an gCúirt Ghinearálta, go ‘bhféadfaí soiléiriú a thabhairt ar a bhfuil de rún ag reachtóir an Aontais ar ghlacadh Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, rud atá le cur san áireamh i gcomhthéacs na léirithe teileolaíocha agus comhthéacsúla ar an bhforáil sin’ (breithiúnas faoi achomharc, mír 95). Dá bhrí sin, is léir ó leagan amach an bhreithiúnais sin go bhfuil tábhacht ar leith ag baint leis an léiriú stairiúil sin i réasúnú na Cúirte Ginearálta, ós bunchloch na mbreithnithe arna ndéanamh aici mar chuid de na léirithe teileolaíocha agus comhthéacsúla é.

130    Go bunúsach, rialaigh an Chúirt Ghinearálta go bhfuil sé de nós le léiriú stairiúil a thabhairt le fios go gceadaítear do Bhallstát leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, gan beann ar cé acu reachtaíocht náisiúnta a bheith nó gan bheith acu maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante agus raon feidhme na reachtaíochta sin, comhchruinnithe a tharchur chuig an gCoimisiún nach gcomhlíontar leo na tairseacha láimhdeachais a leagtar amach in Airteagal 1 den Rialachán sin, ach a d’fhéadfadh mór-éifeachtaí trasteorann a bheith acu.

131    Roimh scrúdú a dhéanamh ar fhiúntas argóintí na n‑iarratasóirí i gcoinne na gcodanna éagsúla de mheasúnú na Cúirte, is gá rialú a thabhairt ar inghlacthacht na fianaise arna tíolacadh ag Grail sa chomhthéacs sin.

–       Inghlacthacht na fianaise arna tíolacadh ag Grail

132    Cuireann an Coimisiún i gcoinne, ina fhreagra i gCás C‑625/22 P, inghlacthacht na fianaise arna cur chun tosaigh ag Grail mar thaca lena chuid gearán faoin léiriú stairiúil. Áitíonn an Coimisiún, cé nár thug sé ach dhá mhír don léiriú sin ina ráiteas idiragartha ag an gcéad chéim, go dtagraíonn Grail, ina achomharc, do roinnt doiciméad arna gcur le chéile mar chuid de na travaux préparatoires chun Rialachán Uimh. 4064/89, Rialachán Uimh. 1310/97 agus Rialachán Uimh. 139/2004 a ghlacadh, a chuir sé i gceangal leis an iarraidh sin. Tugann sí faoi deara nár cuireadh na doiciméid sin, nár foilsíodh an mhórchuid díobh, faoi bhráid na Cúirte Ginearálta agus, dá bhrí sin, nár pléadh os a comhair iad.

133    I ndáil leis sin, tá sé seanbhunaithe gurb ionann cead a thabhairt do pháirtí saincheist dlí agus argóintí a thógáil den chéad uair os comhair na Cúirte Breithiúnais, a bhfuil teorainn lena hinniúlacht i ndáil le hachomhairc, agus údarás a thabhairt díospóid a thabhairt os comhair na Cúirte Breithiúnais is leithne í ná an díospóid a bhí ar an gCúirt Ghinearálta plé léi. In achomharc, dá bhrí sin, níl an Chúirt Bhreithiúnais ach inniúil i leith na gcúinsí dlí atá ann de réir na saincheisteanna dlí agus na n‑argóintí a rinneadh díospóireacht fúthu os comhair na gcúirteanna tosaigh (breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2010, an tSualainn agus páirtithe eile v API agus an Coimisiún, C‑514/07 P, C‑528/07 P agus C‑532/07 P, EU:C:2010:541, mír 126 agus an cásdlí dá dtagraítear).

134    É sin ráite, i gcás ina bhfuil léiriú na Cúirte Ginearálta ar fhoráil de dhlí an Aontais i gceist, ní féidir anailís a dhéanamh ar na travaux préparatoires, a bhaineann go díreach le raon feidhme reachtaíocht an Aontais is infheidhme, mar ghnéithe fíorasacha amháin ar cheart tagairt a dhéanamh dóibh ag an gcéad chéim. An Chúirt amháin atá inniúil chun brí na reachtaíochta sin a shocrú. Más amhlaidh, amhail sna cásanna seo, go gcuirtear i gcoinne an léirithe ar fhoráil den reachtaíocht thánaisteach, ní foláir nó gur féidir le cúirt an Aontais féachaint, bíodh sin as a stuaim féin nó ar bhonn faisnéis arna cur faoina bráid go bailí le measúnú a dhéanamh uirthi, ar na doiciméid arna gcur le chéile mar chuid de na travaux préparatoires, lena bhféadfaí an rún a thabhairt le fios atá ag reachtóir an Aontais.

–       Substaint

135    Baineann na breithnithe arna ndéanamh ag an gCúirt Ghinearálta i gcomhthéacs an léirithe stairiúil, ar an gcéad dul síos, leis nár cuireadh as an áireamh ar dtús gur féidir leis na Ballstáit a bhfuil a leithéid de chóras acu (breithiúnas faoi achomharc, míreanna 96 go 99), an sásra tarchuir um chomhchruinniú a tharchur chuig an gCoimisiún, dá bhforáiltear ar dtús in Airteagal 22(3) de Rialachán Uimh. 4064/89, cé gur ceapadh ar dtús é do Bhallstáit nach bhfuil córas um chomhchruinnithe a rialú acu fós, a úsáid chomh maith (breithiúnas faoi achomharc, míreanna 96 go 99); ar an dara dul síos, le cuspóirí an tsásra sin a ‘leathnú ina gceann is ina gceann le himeacht ama’ chun cur le cur i bhfeidhm dhlí iomaíochta an Aontais maidir le comhchruinnithe a bhfuil éifeachtaí trasteorann acu (breithiúnas faoi achomharc, míreanna 100 go 104), ar an tríú dul síos, leis an méid a rinneadh i ndiaidh an togra ón gCoimisiún le haghaidh Rialachán ón gComhairle maidir le comhchruinnithe idir gnóthais a rialú (‘Rialachán CE maidir le Comhchruinnithe’) (IO 2003; C 20, lch. 4; ‘togra 2003’) i gcomhthéacs athmhúnlú Rialachán Uimh. 4064/89 agus ghlacadh Rialachán Uimh. 139/2004 (breithiúnas faoi achomharc, míreanna 105 go 114) agus, ar an gceathrú dul síos, leis na doiciméid arna bhfoilsiú ag an gCoimisiún tar éis ghlacadh an Rialacháin sin gan bheith ábhartha (an breithiúnas faoi achomharc, mír 115).

136    Ar an gcéad dul síos, maidir le measúnú na Cúirte Ginearálta nár cuireadh as an áireamh ar dtús go bhfuil úsáid inbhainte ag na Ballstáit sin, nach bhfuil reachtaíocht náisiúnta acu maidir le comhchruinnithe, as an sásra um chás a tharchur chuig an gCoimisiún, dá bhforáiltear ar dtús in Airteagal 22(3) de Rialachán Uimh. 4064/89, ach ag na Ballstáit sin a bhfuil a leithéid de reachtaíocht acu chomh maith, ní mór a lua go bhfuil an measúnú sin bunaithe ar roinnt doiciméad arna gcur le chéile ag an gCoimisiún, eadhon páipéar uaine an Choimisiúin an 31 Eanáir 1996 maidir le hathbhreithniú ar an Rialachán maidir le Comhchruinnithe, COM(96) 19 final, páipéar uaine an Choimisiúin an 11 Nollaig 2001 maidir le hathbhreithniú ar Rialachán Uimh. 4064/89 ón gComhairle, COM(2001) 745 final, agus togra 2003.

137    Is fíor go bhféadfadh na doiciméid arna gcur le chéile ag an gCoimisiún féin a bheith in ann léiriú beacht a thabhairt ar rún an reachtais agus Rialacháin faoi seach maidir le comhchruinnithe a rialú á gcur le chéile aige agus, dá bhrí sin, go bhfuil luach léiritheach áirithe acu maidir le brí agus raon feidhme na chéad fhomhíre d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004. Sa chás seo, áfach, níl aon rud sonrach sna doiciméid dá dtagraítear sa mhír roimhe seo lena bhféadfaí réiteach a thabhairt ar cheist an léirithe atá i gcroí na saincheiste dlí lena n‑éilítear nach bhfuil an Coimisiún inniúil chun na cinntí faoi chonspóid a ghlacadh.

138    I ndáil leis sin, thug an Chúirt Ghinearálta dá haire, agus an ceart aici, i mír 98 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur léir ó mhír 97 de pháipéar uaine an Choimisiúin an 31 Eanáir 1996 maidir le hathbhreithniú ar an Rialachán maidir le Comhcruinnithe, COM(96) 19 final, gur measadh go ginearálta gurbh ionstraim úsáideach é an sásra um tharchur, go háirithe do Bhallstáit nach raibh reachtaíocht náisiúnta acu maidir le comhchruinnithe a rialú, ach nár forchoimeádadh a úsáid dóibh in aon chás.

139    Níl freagra intugtha, áfach, leis an mbreithniú sin ar cé acu an dtugtar nó nach dtugtar cead le hAirteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 do na Ballstáit a bhfuil a leithéid de reachtaíocht acu idirbhirt a tharchur chuig an gCoimisiún nach dtagann faoin reachtaíocht sin agus nach bhfuil fógra le tabhairt orthu go náisiúnta dá bhrí sin.

140    Is amhlaidh atá i gcás na tagartha dó, i mír 99 den bhreithiúnas faoi achomharc, ar dháta ghlacadh an pháipéir uaine ón gCoimisiún an 11 Nollaig 2001 maidir le hathbhreithniú ar Rialachán Uimh. 4064/89 ón gComhairle COM(2001) 745 final, nach raibh a leithéid de reachtaíocht ach ag lucht Ard-Diúcacht Lucsamburg, rud a thug ar an gCoimisiún a chinneadh, i mír 85 den pháipéar uaine sin, ‘i gcleachtas, [...] an raon feidhme a d’fhéadfadh a bheith ann úsáid a bhaint as Airteagal 22(3) [de Rialachán Uimh. 4064/89] ina fhoirm bhunaidh [a bhí] an‑teoranta’. Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 87 dá Thuairim, tugtar le fios leis an sliocht sin ó mhír 85 den pháipéar uaine go raibh leas níos teoranta ag formhór na mBallstát maidir le scrúdú ar chomhchruinniú a tharchur chuig an gCoimisiún mar thoradh ar chóras náisiúnta maidir le rialú cumaisc a bheith glactha ag formhór na mBallstát. Os a choinne sin, ní dhealraíonn sé ón sleacht sin, fiú go hintuigthe, go bhfuil an Coimisiún inniúil chun scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinnithe arna dtarchur chuige ag Ballstát a ghlac a leithéid de chóras náisiúnta gan beann ar cé acu an mbaineann nó nach mbaineann a leithéidí de chomhchruinnithe lena leithéid de chóras.

141    Ar an dara dul síos, maidir le cuspóirí an tsásra sin ‘a leathnú ina gceann is ina gceann le himeacht ama’ chun cur le cur i bhfeidhm dhlí iomaíochta an Aontais maidir le comhchruinnithe a bhfuil éifeachtaí trasteorann acu, is deimhin gur ráitis chearta is bun leis na breithnithe arna leagan amach chuige sin i míreanna 100 go 104 den bhreithiúnas faoi achomharc. Ní thacaítear leo, áfach, an cur chuige arna mholadh ag an gCoimisiún sna cásanna seo maidir le raon feidhme an tsásra tarchurtha dá bhforáiltear in Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004.

142    Go háirithe, cé gur fíor, mar a chinn an Chúirt Ghinearálta i mír 102 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go raibh sé i gceist leis an sásra sin a chur ar chumas na mBallstát a iarraidh ar an gCoimisiún comhchruinniú a scrúdú i gcás nach gcomhlíontar na tairseacha a leagtar síos in Airteagal 1 den Rialachán sin, ní dobhréagnaithe an soiléiriú sin chun a chinneadh an bhfuil nó nach bhfuil comhchruinnithe nach dtagann faoin reachtaíocht sin intarchurtha de réir Airteagal 22 den Rialachán sin ag na Ballstáit a bhfuil reachtaíocht náisiúnta acu maidir le comhchruinnithe a rialú.

143    Ar an tríú dul síos, ó thaobh na tagartha arna déanamh, i míreanna 105 go 114 den bhreithiúnas faoi achomharc, don mhéid arna dhéanamh i ndiaidh thogra 2003 i gcomhthéacs athmhúnlú Rialachán Uimh. 4064/89 agus ghlacadh Rialachán Uimh. 139/2004, ní thugtar tacaíocht leis don léiriú arna mholadh ag an gCoimisiún. Go deimhin, bíodh is léir ó na hathruithe arna ndéanamh ar an sásra um tharchur de réir an togra sin gurbh fhearr leis an gCoimisiún go rachfaí i muinín an tsásra sin níos mó agus gur mhian leis go gcuirfí leis na cuspóirí dó diaidh ar ndiaidh, ní thugtar aon rud le fios uathu maidir leis an gcineál comhchruinnithe atá intarchurtha.

144    Ar an gceathrú dul síos, mar a thug an Chúirt Ghinearálta faoi deara i mír 115 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ní fhéadfadh reachtóir an Aontais doiciméid de chuid an Choimisiúin arna bhfoilsiú tar éis ghlacadh Rialachán Uimh. 139/2004 a chur san áireamh agus, dá bhrí sin, ní bhaineann siad le léiriú stairiúil ar Airteagal 22 den Rialachán sin.

145    Is léir ó na breithnithe sin go léir nach dtacaítear leis an méid dá dtagraítear i míreanna 96 go 116 den bhreithiúnas atá faoi achomharc le measúnú na Cúirte Ginearálta ar bhunús Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004.

146    A mhalairt air sin, tá sé de nós le scrúdú ar travaux préparatoires na Rialachán faoi seach maidir le comhchruinnithe a rialú, go háirithe na doiciméid stairiúla maidir le glacadh Rialachán Uimh. 4064/89 agus 139/2004, cur in aghaidh an mheasúnaithe sin a mhéid, mar a thugann an tAbhcóide Ginearálta dá aire i míreanna 102 agus 105 dá Thuairim, nach léir ó haon cheann de na doiciméid sin gur toil le reachtóir an Aontais dul i muinín na sásraí tarchuir dá dtagraítear in Airteagal 22(3) de Rialachán Uimh. 4064/89 agus Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 faoi seach chun réiteach a thabhairt ar na heasnaimh a líomhnaítear a bheith ann de dheasca dhoichte na dtairseacha dá dtagraítear in Airteagal 1 de gach ceann de na Rialacháin sin.

147    I ndáil leis sin, mar a thug an Chúirt Ghinearálta dá haire i mír 97 den bhreithiúnas faoi achomharc agus mar atá na páirtithe uile ar aon intinn faoi, tháinig an sásra um tharchur, a tugadh isteach ar dtús le hAirteagal 22(3) de Rialachán Uimh. 4064/89, i ndiaidh mhian Ríocht na hÍsiltíre, nach raibh reachtaíocht naisiúnta aici san am maidir le comhchruinnithe a rialú, go ndéanfaí go scrúdódh an Coimisiún comhchruinnithe a bhfuil éifeachtaí diúltacha acu ina críoch, ar choinníoll go ndéantar difear leis na comhchruinnithe sin do thrádáil idir Ballstáit chomh maith, rud a d’fhág gur tugadh ‘clásal Ollannach’ ar an sásra sin (mír 133 den doiciméad inmheánach oibre de chuid an Choimisiúin atá ag gabháil leis an bhfógra ón gCoimisiún chuig an gComhairle – Tuarascáil maidir le feidhmiú Rialachán Uimh. 139/2004 an 30 Meitheamh 2009, SEC(2009) 808 final/2). I bhfocail eile, tháinig an sásra sin le bheith riachtanach go mór mór toisc nach raibh ag Ballstáit áirithe córas um chomhchruinnithe a rialú go coisctheach (ex ante).

148    Dá bhrí sin, is léir ó na doiciméid ullmhúcháin agus ó na travaux préparatoires, a dtagann cuid acu ó Chomhairle an Aontais Eorpaigh, a bhaineann leis an leagan tosaigh de Rialachán Uimh. 4064/89 dá dtagraíonn na páirtithe, gur chuir reachtóir an Aontais san áireamh, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara go háirithe i mír 101 dá Thuairim, go n‑éalódh comhchruinnithe áirithe a d’fhéadfadh difear a dhéanamh don mhargadh inmheánach, gan beann ar chineál agus méid na dtairseach a roghnaíodh, athbhreithniú ex ante ón gCoimisiún i gcomhthéacs an Rialacháin sin. Ní bheartaítear in aon cheann de na doiciméid sin an sásra tarchuir dá bhforáiltear in Airteagal 22(3) den Rialachán sin mar ‘shásra ceartaitheach’ lena bhféadfaí aon chomhchruinniú lena gcomhlíontar na coinníollacha de mhír 1 den Airteagal sin a tharchur chuig an gCoimisiún gan beann ar cé acu a thagann nó nach dtagann sé faoi chóras náisiúnta comhchruinnithe a rialú de chuid an Bhallstáit a dhéanann an iarraidh.

149    Ní thugtar bunús ach an oiread tríd na doiciméid stairiúla maidir le glacadh Rialachán Uimh. 1310/97 agus Rialachán Uimh. 139/2004 le breithnithe na Cúirte Ginearálta faoi thoil reachtóir an Aontais dul i muinín an tsásra tarchuir dá dtagraítear in Airteagal 22 den Rialachán sin chun réiteach a thabhairt ar na heasnaimh a líomhnaítear a bheith ann de dheasca dhoichte na dtairseacha dá dtagraítear in Airteagal 1 den Rialachán sin.

150    Is léir ó na breithnithe sin go léir, murab ionann leis an méid a chinn an Chúirt Ghinearálta i mír 116 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach dtacaítear leis an léiriú stairiúil leis an gconclúid go dtugtar leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 an chumhacht don Choimisiún scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinniú nach gcomhlíontar leis na tairseacha láimhdeachais a leagtar síos in Airteagal 1 den Rialachán sin beag beann ar raon feidhme reachtaíocht an Bhallstáit a rinne an iarraidh ar réamhrialú i ndáil le comhchruinnithe a rialú.

 Léiriú comhthéacsúil

151    Mar thaca lena léiriú comhthéacsúil go bhféadfaidh Ballstát a iarraidh go ndéanfaí comhchruinniú a tharchur faoi Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 beag beann ar raon feidhme a reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante, ghlac an Chúirt Ghinearálta roinnt breithnithe i míreanna 118 go 138 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. Baineann na míreanna sin, ar an gcéad dul síos, le bunús dlí an Rialacháin sin, ar an dara dul síos, leis go ndéantar tagairt shainráite le hAirteagal 1(1) den Rialachán sin, lena sainítear raon feidhme an Rialacháin sin, d’Airteagal 22 den Rialachán sin, ar an tríú dul síos, leis an ráiteas gurb inaitheanta go bunúsach an fhoráil sin ó na coinníollacha dá dtagraítear in Airteagal 4(5) de Rialachán Uimh. 139/ 2004 – ar foráil í faoina bhféadfaí, ar iarratas na bpáirtithe agus sula dtugtar fógra ina leith, comhchruinniú a tharchur ó Bhallstát chuig an gCoimisiún nach bhfuil gné Eorpach ann chomh maith – ar an gceathrú dul síos, leis gur difriúil an sásra um tharchur dá dtagraítear in Airteagal 22 den Rialachán sin leis na sásraí dá bhforáiltear in Airteagal 4(4) agus in Airteagal 9 den Rialachán sin – ar forálacha iad maidir le comhchruinniú a tharchur a bhaineann leis an Eoraip chuig údaráis inniúla Ballstáit – agus, ar an gcúigiú dul síos, leis an nasc idir an chéad fhomhír d’Airteagal 22(1) den Rialachán sin agus na forálacha eile den Airteagal sin.

152    Is gá, ar an gcéad dul síos, scrúdú a dhéanamh ar na tosca éagsúla sin a scrúdaigh an Chúirt Ghinearálta go sonrach agus, ar an dara dul síos, scrúdú a dhéanamh féachaint, mar a áitíonn na hachomharcóirí, ar theip ar an gCúirt Ghinearálta tosca comhthéacsúla eile a chur san áireamh lena bhféadfaí raon feidhme an tsásra um tharchur dá bhforáiltear in Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 a shoiléiriú.

–       Na tosca comhthéacsúla arna gcur san áireamh ag an gCúirt Ghinearálta

153    Ar an gcéad dul síos, maidir leis an bhfíoras, ní hamháin go bhfuil Airteagal 83 CE (Airteagal 103 CFAE anois) mar bhunús dlí ag Rialachán Uimh. 139/2004 ach chomh maith Airteagal 308 CE (Airteagal 352 CFAE anois), chinn an Chúirt Ghinearálta, go bunúsach, nár tugadh aon rud le fios maidir le brí agus raon feidhme ceart na chéad fhomhíre d’Airteagal 22(1) den Rialachán sin leis an tagairt don Airteagal sin, faoina bhféadfaidh an tAontas Eorpach na cumhachtaí breise is gá a thabhairt dó féin chun a chuspóirí a bhaint amach. Dá bhrí sin, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta do dhearcadh Illumina gur tacaíodh leis an léiriú a bhí á mholadh aici ar an bhforáil sin tríd na bunúis dlí arna roghnú ina gceann is ina gceann agus na Rialacháin á nglacadh maidir le comhchruinnithe a rialú.

154    Chinn sí, i mír 120 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach léirítear le Rialachán Uimh. 139/2004 a bheith bunaithe ar Airteagal 308 CE ach go raibh sé i gceist ag reachtóir an Aontais dul i muinín bunús dlí atá leathan a dhóthain le haghaidh an chórais um chomhchruinnithe an Aontais a rialú, rud atá i gcomhréir le Prótacal (Uimh. 27) maidir leis an margadh inmheánach agus maidir leis an iomaíocht (IO 2016 C 202, lch. 308), ina bhforáiltear do chóras a bheith sa mhargadh inmheánach lena n‑áiritheofar nach saobhfar an iomaíocht agus, chuige sin, go nglacfaidh an tAontas, más gá, na bearta mar chuid d’fhorálacha na gConarthaí, lena n‑áirítear Airteagal 352 CFAE.

155    Níl an measúnú sin ón gCúirt Ghinearálta ó mhaith ag aon earráid dlí. Go deimhin, is léir ó aithris 7 a ghabhann le Rialachán Uimh. 4064/89, ó aithris 7 a ghabhann le Rialachán Uimh. 139/2004 agus ó travaux préparatoires Rialachán Uimh. 4064/89 gur mheas an tAontas nár leor, ina aonar, Airteagal 103 CFAE – lena gceadaítear reachtaíocht a glacadh ‘chun éifeacht a thabhairt do na prionsabail a leagtar amach in Airteagail 101 agus 102 [CFAE]’ – maidir le rialú cumaisc a bhunú a raibh sé d’aidhm aige cruthú ceannasachta a chosc agus chun cosc a chur le comhchruinnithe ar an margadh le haghaidh táirgí talmhaíochta a d’fhéadfadh, faoi Airteagal 38(3) CFAE agus Iarscríbhinn I a ghabhann le CFAE, a bheith faoi réir córas dlí sonrach ina raibh eisceachtaí ó chur i bhfeidhm iomlán rialacha iomaíochta an Aontais.

156    Dá ainneoin sin, níor suíodh, os a choinne sin, go gceadaítear le hAirteagal 352 CFAE bunús a thabhairt do chumhacht an Choimisiúin comhchruinniú nach bhfuil gné Eorpach ann a rialú, fiú i gcás ina bhfuil reachtaíocht náisiúnta ag an mBallstát a rinne an iarraidh chuige sin ar bhonn Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, rud a fhágann nach bhfuil sé féin inniúil chun an comhchruinniú sin a rialú.

157    Ar an dara dul síos, níl sé inmheasta gur cinntitheach an tagairt arna déanamh, i míreanna 121 go 124 den bhreithiúnas faoi achomharc, d’Airteagal 1 de Rialachán Uimh. 139/2004, lena sainítear na tairseacha os a gcionn a mheastar go bhfuil ‘baint leis an gComhphobal’ ag comhchruinniú dá bhrí nach mór é a chur faoi réir córas riachtanach fógra a thabhairt don Choimisiún agus lena soiléirítear go bhfuil na tairseacha sin ‘gan dochar d’Airteagal 4(5) agus d’Airteagal 22’.

158    Go deimhin, cé gur thug an Chúirt Ghinearálta le fios go ceart as Airteagal 1 ‘go bhfuil raon feidhme Rialachán Uimh. 139/2004 agus, dá bhrí sin, gurb inniúil an Coimisiún chun scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinnithe ag brath go príomha ar shárú na dtairseach láimhdeachais lena sainítear an ghné Eorpach agus, mar mhalairt air sin, ar na sásraí tarchuir dá bhforáiltear in Airteagal 4(5) agus in Airteagal 22 den Rialachán sin, lena bhforlíontar na tairseacha sin trí údarú a thabhairt don Choimisiún scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinnithe áirithe nach bhfuil gné Eorpach iontu’ (breithiúnas faoi achomharc, mír 123), ní thugtar aon rud le fios go beacht ón mbreithniú sin maidir leis an gcineál comhchruinnithe nach gcomhlíontar leo tairseacha an Rialacháin sin atá inrialaithe ag an gCoimisiún i gcomhréir le hAirteagal 22 den Rialachán sin.

159    Sa chás seo, tá comhthuiscint ann go gceadaítear faoin gcéad mhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, don Choimisiún comhchruinnithe áirithe nach gcomhlíontar leo na tairseacha arna leagan síos in Airteagal 1 den Rialachán sin a rialú. Ní chiallaíonn an ráiteas sin gurb insocraithe, mar a cheanglaítear leis na cásanna seo, na comhchruinnithe nach gcomhlíontar leo na tairseacha a shainmhínítear sa Rialachán sin is inrialaithe ag an gCoimisiún i gcomhréir le hAirteagal 22 den Rialachán sin.

160    Ar an tríú dul síos, bhí sé de cheart ag an gCúirt Ghinearálta a chinneadh chomh maith, i mír 129 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach féidir Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, nach gceanglaítear leis go sainráite gur cheart an údarás iomaíochta náisiúnta a iarrann go ndéanfaí scrúdú ar an gcomhchruinniú a tharchur chuig an gCoimisiún a bheith inniúil chun scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú a tharchuirtear, nó nach féidir fógra a thabhairt faoin gcomhchruinniú sin, a léiriú i bhfianaise na sásraí tarchuir dá bhforáiltear in Airteagal 4(4) agus Airteagal 9 den Rialachán sin. Ní thugtar tacaíocht leis na forálacha sin don seasamh arna ghlacadh ag an gCoimisiún sna cásanna seo ach an oiread.

161    Ar an gceathrú dul síos, ó thaobh an naisc atá idir an chéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 agus forálacha eile an Airteagail sin, rud a rinneadh scrúdú air i míreanna 130 go 137 den bhreithiúnas faoi achomharc, chuir an Chúirt Ghinearálta seacht rud san áireamh.

162    Ar an gcéad dul síos, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 130 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach féidir a thuiscint ó fhocail an dara fomhír d’Airteagal 22(1) den Rialachán sin nach bhfuil feidhm ag an Airteagal sin maidir le Ballstáit nach bhfuil reachtaíocht náisiúnta acu maidir le comhchruinnithe a rialú ach amháin i gcás ina dtagann na comhchruinnithe lena mbaineann faoin reachtaíocht sin.

163    Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta le fios i mír 124 dá Thuairim, ní chiallaíonn foclaíocht an dara fomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 lena bhforáiltear dó nach mór an tarchur a iarraidh tréimhse 15 lá oibre ar a dhéanaí ón dáta ‘a tugadh fógra’ faoin gcomhchruinniú, nó mura bhfuil gá le fógra a thabhairt, a ‘chuirfear in iúl’ don Bhallstát lena mbaineann, go rialaítear leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(1) den Rialachán sin na cásanna nach dtabharfar fógra maidir le comhchruinnithe, ach ina gcuirtear iad in iúl don Bhallstát lena mbaineann amháin, toisc nach dtagann siad faoi raon feidhme an Rialacháin sin nó toisc nach ann dá leithéid de reachtaíocht.

164    Go deimhin, ba ghá an téarma ‘cur in iúl’ a úsáid san fhoráil sin ar mhaithe go díreach le cead a thabhairt do na Ballstáit nach bhfuil reachtaíocht náisiúnta acu maidir le comhchruinnithe a rialú a iarraidh ar an gCoimisiún comhchruinnithe a rialú a d’fhéadfadh éifeachtaí diúltacha a bheith acu ina gcríoch, i gcás ina ndéantar difear leis na comhchruinnithe sin do thrádáil idir Ballstáit chomh maith.

165    Thairis sin, ní chuirtear san áireamh i gcinneadh na Cúirte Ginearálta dá dtagraítear i mír 162 den bhreithiúnas seo an cás, a bhfuil feidhm ag an dara fomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 leis, ina bhfuil reachtaíocht náisiúnta ag Ballstát maidir le comhchruinnithe a rialú ach nach gcuirtear faoi réir oibleagáid fógra a thabhairt maidir le comhchruinnithe a thagann faoi raon feidhme na reachtaíochta sin, rud arbh amhlaidh an cás do Ríocht Aontaithe na Breataine Móire agus Thuaisceart Éireann.

166    Ar an dara dul síos, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 131 den bhreithiúnas faoi achomharc, nach bhfuil sé inagartha ag Illumina agus Grail go bhforáiltear leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(2) de Rialachán Uimh. 139/2004 ‘go gcuirfidh an Coimisiún aon iarraidh [tarchuir] a fuarthas i gcomhréir le mír 1 [den Airteagal sin] in iúl d’údaráis inniúla na mBallstát agus na ngnóthas lena mbaineann gan mhoill’, a mhéid nach bhfuil sé i gceist leis an tagairt ‘d’údaráis inniúla’ ach a áirithiú go gcuirfidh an Coimisiún a leithéid d’iarraidh in iúl do na húdaráis náisiúnta iomaíochta.

167    Ní mór an measúnú sin a cheadú, a mhéid nach cosúil gur dobhréagnaithe an tagairt ghinearálta sin, aisti féin, chun brí agus raon feidhme an chéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 a shocrú.

168    Ar an tríú dul síos, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 132 den bhreithiúnas faoi achomharc, go raibh an dara fomhír d’Airteagal 22(2) de Rialachán Uimh. 139/2004 – lena bhforáiltear dó go bhfuil sé ‘de cheart ag aon Ballstát páirt a ghlacadh san iarraidh [ar tharchur]’ – ‘ag teacht le mír 1 de agus go ndeimhnítear leis gurb intíolactha ag aon Ballstát iarraidh ar tharchur nó ordú faoin Airteagal sin, gan beann ar raon feidhme a reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú’. Ní mór a chur in iúl nach dtugtar aon tacaíocht don mheasúnú sin le focail an Airteagail sin.

169    Ar an gceathrú dul síos, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 133 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach gciallaíonn sé, de réir an tríú fomhír d’Airteagal 22(2) de Rialachán Uimh. 139/2004, ‘go gcuirfear na tréimhsí náisiúnta ar fad maidir le comhchruinnithe ar fionraí’, ach go mbeidh sé ar fionraí i gcás ina bhfuil a leithéid de thréimhse náisiúnta i bhfeidhm. Ní thugtar aon rud le fios leis an bhforáil sin, bíodh sin mar thaca leis na hiarratasóirí nó leis an gCoimisiún, maidir leis na comhchruinnithe a aithint go beacht atá intarchurtha chuig an gCoimisiún faoin Airteagal sin.

170    Ar an gcúigiú dul síos, maidir leis an tagairt sa cheád fhomhír d’Airteagal 22(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 lena bhforáiltear dó ‘[nach gcuirfidh] an Ballstát nó Ballstáit a bhfuil an iarraidh déanta acu a ndlí náisiúnta iomaíochta i bhfeidhm a thuilleadh maidir leis an gcomhchruinniú’, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta earráid le cinneadh, i mír 134 den bhreithiúnas faoi achomharc, nár tugadh tacaíocht leis an bhforáil sin d’argóintí na n‑iarratasóirí, ós rud é, trí thagairt a dhéanamh do ‘dhlí náisiúnta iomaíochta’ go dtagraítear leis an bhforáil sin ní hamháin do reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú ach d’fhorálacha náisiúnta maidir le comhaontuithe frithiomaíochta agus le mí-úsáid as staid cheannasach chomh maith. Dá ainneoin sin, ní thacaítear trína leithéid de chinneadh le dearcadh an Choimisiúin ach an oiread.

171    Ar an séú dul síos, rinne an Chúirt Ghinearálta scrúdú, i míreanna 135 agus 136 den bhreithiúnas faoi achomharc, ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(4) de Rialachán Uimh. 139/2004, ar dá réir arb infheidhme Airteagal 2, Airteagal 4(2) agus (3) agus Airteagail 5, 6, agus 8 go 21 den Rialachán sin maidir leis an gcás ina ndéanann an Coimisiún scrúdú ar chomhchruinniú arna tharchur agus ar dá réir a bhfuil feidhm ag Airteagal 7 den Rialachán sin ‘sa mhéid nach ndearnadh an comhchruinniú a chur chun feidhme ar an dáta a gcuireann an Coimisiún in iúl do na gnóthais lena mbaineann go ndearnadh iarraidh’. Thug an Coimisiún le fios ó fhocail Airteagal 7 go raibh feidhm ag an oibleagáid fionraíochta dá bhforáiltear ann maidir le cásanna nach dtagann an comhchruinniú a n‑iarrtar é a tharchur faoi raon feidhme na reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú agus maidir leis na cásanna sin ina bhfuil feidhm ag a leithéid de reachtaíocht ach nach ndéantar foráil inti maidir leis an gcomhchruinniú sin a chur ar fionraí.

172    Cé gur chuir an Chúirt Ghinearálta in iúl, mar is ceart, go bhfuil feidhm ag an oibleagáid fionraíochta a leagtar síos in Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 139/2004 maidir le gach comhchruinniú ar iarradh ar an gCoimisiún iad a tharchur, chun éifeachtacht an chórais um rialú a bhunaítear leis an Rialachán sin a áirithiú agus ionas nach saobhfaí an iomaíocht sula gcinnfear an ndéanfaidh an Coimisiún scrúdú ar an gcás, ní thacaítear trí fhocail na chéad fhomhíre d’Airteagal 22(4) den Rialachán sin leis an léiriú arna mholadh ag an gCoimisiún sna cásanna seo.

173    Ar an seachtú dul síos, thug an Chúirt Ghinearálta dá haire, i gcomhréir le hAirteagal 22(5) de Rialachán Uimh. 139/2004, ‘go bhféadfaidh an Coimisiún Ballstát amháin nó roinnt Ballstát a chur ar an eolas go gcomhlíontar le comhchruinniú na critéir i mír 1 [den Airteagal sin]’. Ós rud é nach ndéantar tagairt leis an bhfoclaíocht sin ach do na critéir sin, mheas an Chúirt Ghinearálta nach n‑éilítear leis an bhforáil sin go dtagann an comhchruinniú a n-iarrtar é a tharchur faoi raon feidhme reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú.

174    Ní fhoráiltear leis sin ach go bhféadfaidh an Coimisiún comhchruinniú a chur in iúl do na Ballstáit agus iarraidh orthu an iarraidh a chur isteach ar bhonn Airteagal 22(5) den Rialachán sin. Sa mhéid a thagraítear leis an bhforáil sin d’Airteagal 22(1) den Rialachán sin agus ar chinneadh i mír 128 den bhreithiúnas seo nach dtacaítear le foclaíocht na forála sin leis an léiriú arna dhéanamh ag an gCoimisiún, nó leis an léiriú arna dhéanamh ag Illumina agus Grail, tá a chomhchosúil de chinneadh le déanamh maidir le hAirteagal 22(5) sin.

175    Is léir ó na breithnithe sin go léir, cé nach gá go dtacaíonn na tosca a scrúdaigh an Chúirt Ghinearálta go sonrach ina léiriú comhthéacsúil leis an seasamh arna ghlacadh ag na hachomharcóirí, nach bhfuil siad dobhréagnaithe ach an oiread chun a chinneadh an raibh an Coimisiún inniúil chun na cinntí atá faoi chonspóid a ghlacadh.

176    Is gá scrúdú a dhéanamh chomh maith an ndearna an Chúirt Ghinearálta, mar a áitíonn na hachomharcóirí, neamhaird ar thosca comhthéacsúla eile lena bhféadfaí cur in aghaidh a léirithe.

–       Tosca comhthéacsúla eile a d’fhéadfadh a bheith ábhartha

177    Ar an gcéad dul síos, maidir le hAirteagal 4(5) de Rialachán Uimh. 139/2004, lena bhforáiltear do shásra tarchuir eile lena gceadaítear do na páirtithe i gcomhchruinniú nach bhfuil gné Eorpach ann agus ar féidir athbhreithniú a dhéanamh air faoi dhlí náisiúnta iomaíochta trí Bhallstát ar a laghad chun a iarraidh ar an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh ar an gcomhchruinniú sin, bhí sé de cheart ag an gCúirt Ghinearálta a chinneadh, i mír 126 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gurb an‑mhór idir an fhoráil sin agus Airteagal 22 den Rialachán sin ó thaobh a gcoinníollacha cur i bhfeidhm agus a gcuspóirí faoi seach.

178    Ní mór a thabhairt faoi deara, áfach, murab ionann agus comhchruinnithe nach bhfuil gné Eorpach iontu ar dtús ach ar dócha go mbainfidh siad a leithéid de ghné amach faoi na coinníollacha a leagtar síos sa chúigiú fomhír d’Airteagal 4(5) de Rialachán Uimh. 139/2004, nach meastar go bhfuil gné Eorpach sna comhchruinnithe a scrúdaigh an Coimisiún ar bhonn Airteagal 22 den Rialachán sin. I gcomhréir leis an gcinneadh sin, an Ballstát nó na Ballstáit a rinne iarraidh faoi Airteagal 22 den Rialachán sin, ní hé nó hiad amháin a bhfuil a ndlí náisiúnta maidir le hiomaíocht dhochurtha i bhfeidhm maidir leis an gcomhchruinniú lena mbaineann, i gcomhréir leis an tríú fomhír d’Airteagal 22(3) sin.

179    I gcomhthéacs an tsásra sin, ó thaobh iarraidh ó Bhallstát a bhfuil reachtaíocht náisiúnta aige maidir le comhchruinnithe, nó maidir le cuid mhaith acu, a rialú ex ante, cuirtear scrúdú an chomhchruinnithe i gceist ag an gCoimisiún in ionad an scrúdaithe, i gcás inarb iomchuí, a dhéanfaí sa Bhallstát nó sna Ballstáit sin, mar sin, rud atá gan dochar do scrúdú atá indéanta ar an gcomhchruinniú sin sna Ballstáit eile. Os a choinne sin, i gcomhthéacs an tsásra tarchuir dá bhforáiltear in Airteagal 4(5) de Rialachán Uimh. 139/2004, is é a thagann as a mheas go bhfuil gné Eorpach sa chomhchruinniú i gceist agus nach mór é a chur in iúl don Choimisiún i gcomhréir le míreanna 1 agus 2 den Airteagal sin ná nach gcuirfeadh aon Bhallstát a dhlí náisiúnta iomaíochta i bhfeidhm maidir leis an gcomhchruinniú sin.

180    Mar sin féin, tá an difríocht sin i bhfabhar an léirithe ar Airteagal 22 den Rialachán sin arna mholadh ag Illumina agus Grail. Go deimhin, ó thaobh na hiarrata ar tharchur ó Bhallstát a bhfuil reachtaíocht náisiúnta aige maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante, inionadaitheacht an Choimisiúin ar údarás náisiúnta amháin nó níos mó is bun leis an inniúlacht a thugtar don Choimisiún tríd an bhforáil sin scrúdú a dhéanamh ar an idirbheart i gceist, in ainneoin nach meastar go bhfuil gné Eorpach sa chomhchruinniú sin. Mar sin féin, glactar leis trína ionadú mar sin, i gcás ina bhfuil a leithéid de reachtaíocht an Bhallstáit iarrthaigh, nach gcuirtear cosc leis an reachtaíocht sin ar inniúlacht an údaráis atá freagrach as comhchruinnithe sa Bhallstát sin a rialú ex ante, go háirithe toisc go bhfuil an comhchruinniú i gceist faoi na tairseacha rialaithe a shainítear leis an reachtaíocht sin.

181    Ar an dara dul síos, ó thaobh fhorálacha Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 138 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach bhfuil aon rud cuí ann le soiléiriú níos mó a thabhairt ar ábhar na chéad fhomhíre d’Airteagal 22(1) den Rialachán sin.

182    Tugtar neamhaird leis an mbreithniú sin, áfach, ar cheann de na coinníollacha maidir le cur i bhfeidhm a leagtar amach san fhoráil dheireanach sin, ar dá réir nach mór don chomhchruinniú atá i gceist difear suntasach a dhéanamh don iomaíocht ‘i gcríoch an Bhallstáit/na mBallstát’ a iarrann an comhchruinniú sin a tharchur. Léirítear leis an gcoinníoll sin go mbeartaítear leis an sásra tarchuir dá dtagraítear in Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 rialú comhchruinnithe a d’fhéadfadh iomaíocht a shaobhadh i mBallstát nach bhfuil reachtaíocht náisiúnta aige maidir le comhchruinnithe a rialú, nó a mheasann go bhfuil an t‑athbhreithniú sin le déanamh ag an gCoimisiún i bhfianaise an ghá, dá dtagraítear go soiléir ar leasú Rialachán Uimh. 4064/89 le Rialachán Uimh. 1310/97, agus a cuireadh leis ansin le glacadh Rialachán Uimh. 139/2004, prionsabal an ‘ionaid ilfhreastail’ a leathnú chun go mbeidh an Coimisiún in ann comhchruinniú ar tugadh fógra ina leith nó comhchruinniú infhógartha i roinnt Ballstát a scrúdú, ionas nach dtugtar an iliomad fógraí go náisiúnta.

183    Ar an tríú dul síos, ó thaobh na bhforálacha eile de Rialachán Uimh. 139/2004, ba in éigeart nár chuir an Chúirt Ghinearálta san áireamh go bhforáiltear le Rialachán Uimh. 139/2004, amhail Rialachán Uimh. 4064/89, do nós imeachta simplithe chun athbhreithniú a dhéanamh ar na tairseacha lena sainítear raon feidhme na Rialachán sin. Mar sin, tugtar cead don Chomhairle le hAirteagal 1(4) agus (5) de Rialachán Uimh. 139/2004, ar iarraidh an Choimisiúin, athbhreithniú a dhéanamh ar na tairseacha agus na critéir, de réir an Airteagail sin, a shainítear raon feidhme an Rialacháin sin ar ‘bhonn sonraí staidrimh atá insoláthartha go minic ag na Ballstáit’ agus i ndiaidh tuairisciú don Chomhairle roimh an 1 Iúil 2009.

184    Dá bhrí sin, rinne reachtóir an Aontais foráil go sainráite, i Rialachán Uimh. 139/200, d’inchoigeartaitheacht mhear raon feidhme an Rialacháin sin, i gcás, de bharr cora sa scéal ó thaobh an mhargaidh de, nach iomchuí a thuilleadh na critéir inniúlachta arna n‑úsáid chun cosc a chur le comhchruinnithe a bhfuil éifeachtaí indíobhála acu.

–       An cinneadh maidir leis an léiriú comhthéacsúil

185    Is léir ó na breithnithe sin go léir gurbh in éigeart a rialaigh an Chúirt Ghinearálta, i mír 139 den bhreithiúnas faoi achomharc, gur tháinig sé as léiriú comhthéacsúil gurbh intíolactha iarraidh ar réamhrialú faoi Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 gan beann ar reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante a bheith ann nó a raon feidhme.

 Léiriú teileolaíoch

186    Cáineann idir Illumina agus Grail ráitis na Cúirte Ginearálta maidir leis an gcuspóir do Rialachán Uimh. 139/2004 agus Airteagal 22 de. Mar sin, ba in éigeart a chinn an Chúirt Ghinearálta go bhforáiltear leis an Rialachán sin do ‘shásraí ceartaitheacha’ chun réiteach a thabhairt ar na heasnaimh ina scrúdú, a bheadh ag dul le córas ina n‑úsáidtear tairseacha láimhdeachais, chun an Coimisiún a chur chun inniúlachta agus gur ghlac sé le léiriú róleathan ar na sásraí sin. Is í fírinne an scéil gur beartaíodh an Rialachán sin chun ardleibhéal intuarthachta agus deimhneachta dlíthiúla a áirithiú agus chun a áirithiú, mar a luaitear in aithris 14 a ghabhann leis an Rialachán sin, go bpléifeadh an t‑údarás is iomchuí leis an cásanna comhchruinnithe.

187    I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, i míreanna 140 go 151 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go ndearna an Chúirt Ghinearálta léiriú teileolaíoch ar an gcéad mhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, trí thagairt a dhéanamh go bunúsach do théacs na n‑aithrisí a ghabhann leis an Rialacháin sin.

188    Go háirithe, mheas an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 140 go 144 den bhreithiúnas faoi achomharc, go dtugtar le fios trí aithrisí 5, 6, 8, 24 agus 25 a ghabhann leis an Rialachán sin gurb é is cuspóir dó ‘rialú éifeachtach a cheadú ar na comhchruinnithe uile a bhfuil éifeachtaí suntasacha acu ar struchtúr na hiomaíochta san Aontas Eorpach’. Mheas an Chúirt Ghinearálta, ina leith sin, gur léir ó aithris 11 a ghabhann le Rialachán Uimh. 139/2004 go gcruthaítear leis na nósanna imeachta tarchuir ‘sásra ceartaitheach’, rud a chiallaíonn go bhfuil siad ina gcúis le ‘hinniúlacht thánaisteach ag an gCoimisiún lena ndéantar gur solúbtha mar is gá é chun cuspóir an Rialacháin sin a bhaint amach’.

189    Ina theannta sin, mheas an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 145 go 147 den bhreithiúnas faoi achomharc, go gcuirtear treise trí aithrisí 15 agus 16 a ghabhann le Rialachán Uimh. 139/2004 leis an ráiteas gurb inaitheanta go bunúsach coinníollacha chur i bhfeidhm an tsásra tarchuir dá dtagraítear in Airteagal 22 den Rialachán sin ó choinníollacha chur i bhfeidhm na sásraí tarchuir eile, agus go háirithe an sásra dá dtagraítear in Airteagal 4(5) den Rialachán sin, rud a éilítear go sainráite nach mór ‘athbhreithniú [a bheith] indéanta [ar an gcomhchruinniú arna tharchur chuig an gCoimisiún faoi dhlíthe náisiúnta iomaíochta trí Bhallstát den Aontas ar a laghad’.

190    Ar bhonn na mbreithnithe sin, rialaigh an Chúirt Ghinearálta, i mír 148 den bhreithiúnas faoi achomharc, go ndeimhnítear leis an léiriú teileolaíoch gurb intíolactha iarratas faoi Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 gan beann ar reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante a bheith ann nó a raon feidhme.

191    Is iomaí cúis leis an gcinneadh sin a bheith mícheart.

192    Ar an gcéad dul síos, ba in éigeart ar chinn an Chúirt Ghinearálta gur cheart féachaint ar an Airteagal sin, mar is léir ó aithris 11 a ghabhann leis an Rialachán sin, mar ‘shásra ceartaitheach’ atá beartaithe chun réiteach a thabhairt ar na heasnaimh sa chóras comhchruinnithe a rialú, trí rialú a cheadú ar chomhchruinnithe nach gcomhlíontar leo tairseacha an Aontais ná na tairseacha náisiúnta. Mar is léir ón meabhrán míniúcháin a ghabhann le Rialachán Uimh. 139/2004 agus mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 179 dá Thuairim, tagraítear in aithris 11 do shásra a bhfuil feidhm cheartaitheach aige maidir le cumhachtaí a roinnt idir an Coimisiún agus na húdaráis náisiúnta iomaíochta, agus an gá atá le deimhneacht dhlíthiúil do na gnóthais lena mbaineann agus prionsabal an ‘ionaid ilfhreastail’ á gcur san áireamh.

193    I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach raibh an aithris sin ag gabháil le Rialachán Uimh. 4064/89, ach gur cuireadh isteach í sa mheabhrán míniúcháin a ghabhann le Rialachán Uimh. 139/2004 chun freagra a thabhairt ar an imní a bhaineann leis an iliomad fógra, rud a aithnítear ó 1997 ar aghaidh. Dá bhrí sin, níl sé intugtha le tuiscint go bhféachtar leis an sásra um tharchur dá dtagraítear in Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 lúb ar lár a réiteach sa chóras um chomhchruinnithe a rialú, rud atá bunaithe ar phrionsabal inniúlachtaí a roinnt go beacht idir an Coimisiún agus na húdaráis náisiúnta iomaíochta, trí chead a thabhairt don Choimisiún scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinnithe faoi na tairseacha arna sainiú ar leibhéal na hEorpa agus go náisiúnta.

194    Ina theannta sin, trí thagairt a dhéanamh le haithrisí áirithe a ghabhann leis an Rialachán sin, go háirithe aithrisí 6 agus 24 de, do rialú éifeachtúil ar ‘gach comhchruinniú’, ní thugtar tacaíocht don seasamh arna mholadh ag an gCoimisiún a mhéid nach mbaineann na focail sin ach le comhchruinnithe a bhfuil gné Eorpach iontu (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Márta 2020, Marine Harvest v an Coimisiún, C‑10/18 P, EU:C:2020:149, mír 108 agus an cásdlí dá dtagraítear), nach bhfuil i gceist sna cásanna seo.

195    Ba cheart a thabhairt faoi deara, i ndáil leis sin, go mbaineann an tagairt sna haithrisí sin do ‘gach’ comhchruinniú, a bhí in aithrisí 6 agus 7 a ghabhann le Rialachán Uimh. 4064/89 cheana féin, le mian reachtóir an Aontais a shoiléiriú gurb é Rialachán Uimh. 139/2004 an t‑aon ionstraim nós imeachta is infheidhme maidir le réamhscrúdú láraithe a dhéanamh ar chomhchruinnithe, nach mór a dhéanamh leis, mar a luaitear in aithris 6 a ghabhann leis an Rialachán sin, gurb indéanta rialú éifeachtach ar gach comhchruinniú de réir a n‑éifeachta ar struchtúr na hiomaíochta. Faoin gcóras um ‘ionad ilfhreastail’ a tugadh isteach leis an Rialachán sin, is ionstraim nós imeachta shonrach é an córas sin a bhfuil sé beartaithe feidhm a bheith aige go heisiach maidir le comhchruinnithe gnóthas lena mbaineann mór-athruithe struchtúir a dtéann a n‑éifeacht ar an margadh thar theorainneacha náisiúnta Ballstáit, mar is léir ó aithris 8 a ghabhann leis an Rialachán sin (breithiúnas an 16 Márta 2023, Towercast, C‑449/21, EU:C:2023:207, míreanna 36 agus 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).

196    Ar an dara dul síos, ba in éigeart gur chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 147 agus 148 den bhreithiúnas faoi achomharc, gur tugadh tacaíocht le haithrisí 15 agus 16 a ghabhann le Rialachán Uimh. 139/2004 don léiriú gurb intíolactha iarraidh faoi Airteagal 22 den Rialachán sin gan beann ar raon feidhme na reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante.

197    Luaitear in aithris 15 a ghabhann leis an Rialachán sin, a bhaineann le gach sásra um tharchur, go gcuirtear an Coimisiún i gcumas comhchruinniú a scrúdú agus plé leis ‘thar ceann’ Ballstát iarrthach amháin nó níos mó. Is deacair comhréiteach a fháil idir focail na haithrise sin agus an léiriú, arna mholadh ag an gCoimisiún agus arna ghlacadh ag an gCúirt Ghinearálta, ar dá réir a thugtar inniúlacht leis an Airteagal sin comhchruinnithe áirithe a rialú lena ndéantar difear d’iomaíocht sa ‘mhargadh inmheánach’ go ginearálta, gan beann ar an gcoinníoll arna thabhairt chun cuimhne i mír 182 den bhreithiúnas seo ar dá réir nach mór bagairt a bheith ann difear a dhéanamh leis an gcomhchruinniú a iarrtar go dtarchuirfí é don iomaíocht ‘laistigh de chríoch an Bhallstáit nó na mBallstát’ a dhéanann an iarraidh sin.

198    Ina theannta sin, ní mór a chur in iúl go dtagraítear in aithris 15 do ‘B[h]allstáit eile atá inniúil chomh maith chun scrúdú a dhéanamh ar chomhchruinniú’. Níl ciall lena leithéid de thagairt ach amháin más réamhchoinníoll é inniúlacht Ballstáit comhchruinniú a rialú chun go mbeidh an Ballstát sin in ann tarchur an chomhchruinnithe sin chuig an gCoimisiún a iarraidh nó chun go mbeidh sé in ann páirt a ghlacadh ina leithéid d’iarraidh.

199    Ar an tríú dul síos, is cosúil ón léiriú stairiúil agus ón léiriú comhthéacsúil araon ar Rialachán Uimh. 139/2004 nach saothraítear ach dhá phríomhchuspóir leis an sásra um tharchur dá dtagraítear anois le hAirteagal 22 den Rialachán sin. An chéad chuspóir lenar spreagadh an sásra um tharchur i Rialachán Uimh. 4064/89 a thabhairt isteach, rud ar tugadh an ‘clásal Ollannach’ air ag an am sin, ab ea inrialaitheacht comhchruinnithe lena bhféadfaí iomaíocht a shaobhadh go háitiúil, i gcás nach bhfuil ag an mBallstát i gceist reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú. Is é an dara cuspóir, a tugadh isteach agus Rialachán Uimh. 4064/89 á leasú le Rialachán Uimh. 1310/97, rud a cuireadh leis trí ghlacadh Rialachán Uimh. 139/2004, mar ba léir ó mhíreanna 192 agus 193 den bhreithiúnas seo, ná prionsabal an ‘ionaid ilfhreastail’ a leathnú chun go mbeadh scrúdú indéanta ag an gCoimisiún ar chomhchruinniú fógartha nó comhchruinniú infhógartha i roinnt Ballstát, ionas nach dtabharfaí an iliomad fógraí ar an leibhéal náisiúnta agus ar an gcaoi sin í go gcuirfí leis an deimhneacht dhlíthiúil le haghaidh gnóthas.

200    Os a choinne sin, níor suíodh gur féachadh leis an sásra sin réiteach a thabhairt ar na heasnaimh sa chóras um rialú atá ag dul le córas atá bunaithe go príomha ar thairseacha láimhdeachais, rud, de réir sainmhíniú, nach dócha go mbainfeadh sé le gach comhchruinniú a d’fhéadfadh a bheith achrannach.

201    Leanann sé as na breithnithe sin gur thuig an Chúirt Ghinearálta go mícheart ó na haithrisí a ghabhann le Rialachán Uimh. 139/2004 gur ‘sásra ceartaitheach’ a bhí in Airteagal 22 de arb é is aidhm dó rialú éifeachtach a dhéanamh ar na comhchruinnithe uile a bhfuil mór-éifeachtaí acu ar struchtúr na hiomaíochta san Aontas.

202    Thairis sin, tá an léiriú sin ar neamhréir le roinnt cuspóirí a fhéachtar le saothrú le Rialachán Uimh. 139/2004 ina iomláine.

203    Ó thaobh an chórais de, d’fhéadfaí a thuiscint ó na haithrisí a ghabhann le Rialachán Uimh. 139/2004, cé go bhféachtar leis an Rialachán sin ‘ionstraim shonrach dlí [...] a cheadú ar gach comhchruinniú i dtéarmaí a n‑éifeachta ar struchtúr na hiomaíochta’, (aithris 6) go bhféachtar leis chomh maith le córas éifeachtach intuartha um rialú a bhunú, agus an gá atá le deimhneacht dhlíthiúil á chur san áireamh agus bunaithe ar phrionsabal an ‘ionaid ilfhreastail’ (aithrisí 8 agus 11). Tá an córas sin bunaithe ar roinnt beacht na gcúraimí arna gcur ar an gCoimisiún agus ar na húdaráis náisiúnta iomaíochta faoi seach, agus ar shainmhíniú beacht ar na coinníollacha maidir le fógra a thabhairt agus fionraí is infheidhme maidir leis na páirtithe i gcomhchruinniú (féach, inter alia, breithiúnas an 18 Nollaig 2007, Cementbouw Handel & Industrie v an Coimisiún, C‑202/06 P, EU:C:2007:814, míreanna 35 go 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).

204    Chuige sin, mar is amhlaidh an cás leis an Rialachán tosaigh maidir le comhchruinniú a rialú, Rialachán Uimh. 4064/89, tá roinnt forálacha i Rialachán Uimh. 139/2004 arb í is aidhm leo, ar chúiseanna na deimhneachta dlíthiúla agus chun leasa na ngnóthas lena mbaineann, teorainn a chur leis na nósanna imeachta um chomhchruinnithe a fhíorú atá faoin gCoimisiún. I ndáil leis sin, ba mhian leis an reachtóir rialú a áirithiú ar na comhchruinnithe laistigh de thréimhsí atá i gcomhréir le ceanglais an dea-riaracháin agus leis na ceanglais ghnó a dhéanamh (féach, inter alia, breithiúnas an 22 Meitheamh 2004, an Phortaingéil v an Coimisiún, C‑42/01 P, EU:C:2004:379, míreanna 51 agus 53 agus an cásdlí dá dtagraítear).

205    D’fhéadfaí cur as don chothromaíocht idir na cuspóirí éagsúla arna saothrú leis an Rialachán sin tríd an léiriú arna mholadh ag an gCoimisiún ar Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004, ar léiriú é a dhaingnigh an Chúirt Ghinearálta.

206    Go háirithe, cuirtear ón éifeachtacht, ón intuarthacht agus ón deimhneacht dhlíthiúil nach mór a ráthú do na páirtithe i gcomhchruinniú leis an léiriú sin.

207    Go deimhin, i gcás inarb í is aidhm le Rialachán Uimh. 139/2004 ná cur i bhfeidhm córais um chomhchruinnithe a rialú idir gnóthas atá indíobhála don iomaíocht, féachtar leis chomh maith an méid a bhfuil an Coimisiún agus na húdaráis náisiúnta iomaíochta inniúil ina leith a dháileadh eatarthu go soiléir agus córas éifeachtúil intuartha um rialú roimh ré le haghaidh na ngnóthas lena mbaineann a thabhairt isteach. Is i bhfianaise na gcuspóirí sin go léir agus na cothromaíochta eatarthu nach mór féachaint ar fhorálacha uile an Rialacháin sin agus, go háirithe, an sásra um tharchur dá bhforáiltear in Airteagal 22 den Rialachán sin.

208    Sa chomhthéacs sin, ní mór a thabhairt chun cuimhne, i leagan amach na gcóras um chomhchruinnithe gnóthas a rialú roimh ré a beartaíodh ina gceann is ina gceann ar leibhéal an Aontais, is den ríthábhacht na tairseacha arna socrú le sainiú an bhfuil nó nach bhfuil fógra le tabhairt ar chomhchruinniú. Caithfidh gur soshocraithe ag na gnóthais a d’fhéadfadh oibleagáidí fógartha agus fionraíochta a bheith orthu cé acu an bhfuil nó nach bhfuil scrúdú le déanamh roimh ré ar a dtogra comhchruinnithe agus, más ea, an t‑údarás a dhéanfaidh é agus an dáta a bhféadfaí a bheith ag súil le cinneadh ón údarás sin maidir leis an gcomhchruinniú sin.

209    Is mór a ráthaítear, trí inniúlacht na n‑údarás iomaíochta náisiúnta a shocrú faoi threoir critéar maidir le láimhdeachas, intuarthacht agus deimhneacht dhlíthiúil do na gnóthais lena mbaineann, a chaithfidh gur so-aitheanta go tapa acu an t‑údarás lena bhfuil teagmháil le déanamh, an tréimhse ama faoina bhfuil sí le déanamh acu agus foirm na teagmhála sin, go háirithe ó thaobh teanga agus ábhar na faisnéise is gá, ina bhfuil an t‑ábhar le tarchur chuig an gCoimisiún i gcás ina dtugann siad faoi chomhchruinniú.

210    Mar a thugann an tAbhcóide Ginearálta faoi deara, go bunúsach, i míreanna 206 go 213 dá Thuairim, ar thaobh amháin, bheadh fógra neamhfhoirmiúil maidir le comhchruinniú do gach ceann de na húdaráis náisiúnta iomaíochta sna Ballstáit agus sna Stáit eile ar páirtithe iad i gComhaontú LEE, mar a mhol an Coimisiún, ar neamhréir le cuspóir na héifeachtúlachta a shaothraítear le Rialachán Uimh. 139/2004. Ar an taobh eile, i gcás ina ndaingneofaí an léiriú ar Airteagal 22 den Rialachán sin arna bheartú ag an gCoimisiún, ba dheacair go mór mór na ceanglais nós imeachta a shainiú a mbeadh na gnóthais faoina réir, rud nach mbeadh i gcomhréir leis an gcuspóir don Rialachán sin an gá le deimhneacht dhlíthiúil na ngnóthas a chur san áireamh.

211    Ar an gceathrú dul síos, ní fhéadfaí cur le raon feidhme Rialachán Uimh. 139/2004 ach go háirithe tríd an ngá le scrúdú a bheith indéanta ar gach comhchruinniú a bhfuil mór-éifeachtaí acu ar struchtúr na hiomaíochta san Aontas.

212    I ndáil leis sin, ní mór a chur i dtreis, ó ghlacadh Rialachán Uimh. 4064/89 ar aghaidh, a tháinig i ndiaidh Rialachán Uimh. 139/2004, go bhfuil ag an Aontas rialacha sonracha is infheidhme maidir le comhchruinnithe lena bhféadfaí bac suntasach a chur ar iomaíocht éifeachtach sa mhargadh inmheánach nó i gcuid mhór de.

213    Eagraítear go beacht leis na Rialacháin sin, de bhun Airteagail 103 agus 352 CFAE (Airteagail 83 agus 308 CE roimhe seo) scrúdú a dhéanamh roimh ré, de bhun córas fógartha éigeantaí ar gach comhchruinniú lena sáraítear na tairseacha dá dtagraítear. Mar sin, is cuid na Rialacháin sin de reachtaíocht iomlán lena bhféachtar le hAirteagail 101 agus 102 CFAE a chur chun feidhme agus córas um rialú a bhunú lena ráthaítear nach saobhtar an iomaíocht i margadh inmheánach an Aontais (breithiúnas an 7 Meán Fómhair 2017, Austria Asphalt, C‑248/16, EU:C:2017:643, mír 31).

214    Mar a chinn an Chúirt Bhreithiúnais, áfach, ní chuirtear cosc le hAirteagal 21(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 ar chomhchruinniú gnóthas nach bhfuil gné Eorpach ann de réir bhrí Airteagal 1 den Rialachán sin agus atá faoi bhun na dtairseach le haghaidh athbhreithniú éigeantach ex ante a leagtar síos sa dlí náisiúnta anailís a dhéanamh air ag údarás iomaíochta náisiúnta de chuid Ballstáit, mar shampla, ar mí-úsáid ceannasachta é a thoirmisctear in Airteagal 102 CFAE i bhfianaise struchtúr na hiomaíochta ar mhargadh náisiúnta. Ní fhéadfaí cosc a chur le Rialachán Uimh. 139/2004 ar rialú a dhéanamh ag na húdaráis náisiúnta iomaíochta agus ag na cúirteanna náisiúnta ar chomhchruinniú nach bhfuil gné Eorpach ann, amhail an comhchruinniú i gceist, de réir éifeacht dhíreach Airteagal 102 CFAE trí dhul i muinín a rialacha nós imeachta féin (breithiúnas an 16 Márta 2023, Towercast, C‑449/21, EU:C:2023:207, míreanna 50 agus 53).

215    Ar an gcúigiú dul síos agus faoi dheireadh, mar a thugann an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i míreanna 216 agus 218 dá Thuairim, is léir go dtagtar salach trí léiriú leathan ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 arna dhéanamh ag an gCúirt Ghinearálta, lenar féidir gurb éard atá i gceist leis ná leathnú raon feidhme an Rialacháin sin agus inniúlacht rialaithe an Choimisiúin maidir le comhchruinnithe, ar phrionsabal na cothromaíochta institiúidí, rud atá de réir tréithe struchtúr institiúideach an Aontais Eorpaigh, a thig ó Airteagal 13(2) CAE, lena gceanglófaí go bhfeidhmíonn gach institiúid a inniúlachtaí in urraim d’inniúlachtaí dá chéile (breithiúnas an 9 Aibreán 2024, an Coimisiún v an Chomhairle (Síniú comhaontuithe idirnáisiúnta), C‑551/21, EU:C:2024:281, mír 62 agus an cásdlí dá dtagraítear.

216    Mar a tugadh faoi deara i mír 183 den bhreithiúnas seo, rinneadh foráil do nós imeachta reachtach sonrach chun athbhreithniú a dhéanamh ar na tairseacha lena sainítear raon feidhme an Rialacháin sin. Dá réir sin, fiú mura leor éifeachtúlacht na dtairseach inniúlachta atá bunaithe ar láimhdeachas dá bhforáiltear i Rialachán Uimh. 139/2004 chun rialú a dhéanamh ar chomhchruinnithe áirithe a bhfuil tionchar mór inimeartha acu ar an iomaíocht, is faoi reachtóir an Aontais amháin atá sé athbhreithniú a dhéanamh ar na tairseacha sin nó foráil a dhéanamh do shásra coimirce ionas gurb indéanta rialú ag an gCoimisiún ar a leithéid de chomhchruinniú.

217    Thairis sin, fiú i gcás ina dtugtar údar le leathnú raon feidhme na gcomhchruinnithe lena n‑éilítear scrúdú roimh ré, tríd na cora sa scéal a thugtar faoi deara i margaí áirithe lena mbaineann, inter alia, gnóthais nuálacha a bhfuil ról iomaíochta acu, nó a d’fhéadfadh ról iomaíochta a bheith acu, gan beann air gur beag, nó nach bhfuil, láimhdeachas á ghiniúint acu agus an comhchruinniú á dhéanamh, is ceadmhach do na Ballstáit a dtairseacha inniúlachta féin a laghdú atá bunaithe ar láimhdeachas dá bhforáiltear leis an reachtaíocht náisiúnta.

218    Is é a thagann as na breithnithe go léir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus léiriú á dhéanamh aici ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 22(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, trí chinneadh gur féidir leis na Ballstáit, sna coinníollacha a leagtar amach ann, iarraidh a thíolacadh faoin bhforáil sin gan beann ar raon feidhme a reachtaíochta náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú ex ante. Dá bhrí sin, ba in éigeart gur chinn an Chúirt Ghinearálta go raibh sé de cheart ag an gCoimisiún, lena chinntí atá faoi chonspóid, glacadh leis an iarraidh ar tharchur agus leis na hiarratais ar pháirt a ghlacadh faoi Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004.

219    I bhfianaise thuillteanais an chéad saincheist dlí, ní mór an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní, gan aon ghá a bheith ann scrúdú a dhéanamh ar na saincheisteanna dlí eile.

 An chaingean os comhair na Cúirte Ginearálta

220    I gcomhréir leis an dara habairt den chéad mhír d’Airteagal 61 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, i gcás ina gcuirfear cinneadh na Cúirte Ginearálta ar neamhní, féadfaidh an Chúirt Bhreithiúnais breithiúnas críochnaitheach a thabhairt, i gcás ina gceadaíonn staid na n‑imeachtaí é.

221    Is amhlaidh atá sa chás seo, ós rud é go raibh saincheisteanna dlí na gcaingne lena n‑iarrtar an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní ina ábhar do mhalartú argóintí os comhair na Cúirte Ginearálta agus nach gá aon bheart breise maidir le heagrú nós imeachta ná fiosrúchán an cháis a ghlacadh chun iad a scrúdú.

222    I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara, ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 121 go 218 den bhreithiúnas seo, nach mór na cinntí atá faoi chonspóid a chur ar neamhní a mhéid nach bhféadfadh an Coimisiún brath ar Airteagal 22 de Rialachán Uimh. 139/2004 chun plé leis an gcomhchruinniú atá i gceist. Rinne an Coimisiún léiriú mícheart ar Rialachán Uimh. 139/2004 trína mheas, sna cinntí sin, go bhféadfadh sé glacadh le hiarraidh faoi Airteagal 22 den Rialachán sin i gcás nach bhfuil scrúdú indéanta ar an gcomhchruinniú is ábhar don iarraidh sin ag na Ballstáit a thíolacann an iarraidh sin faoina reachtaíocht náisiúnta maidir le comhchruinnithe a rialú.

223    Ó thaobh na n‑orduithe atá á lorg chun an iarraidh ar tharchur agus an litir faisnéise a chur ar neamhní, ní mór diúltú dóibh os a choinne sin.

224    Ar an gcéad dul síos, maidir leis an litir faisnéise, nach leagtar amach leis seasamh críochnaitheach an Choimisiúin maidir leis an scrúdú ar an gcomhchruinniú i gceist agus nach ndlitear go críochnaitheach go bhfuil an oibleagáid fionraíochta dá bhforáiltear le hAirteagal 7 de Rialachán Uimh. 139/2004 ag baint léi, ní mór a mheas gurb é atá ann ná gníomh idirghabhálach agus ullmhúcháin na gcinntí faoi chonspóid agus nach bhféadfar achomharc a dhéanamh ina choinne.

225    Ar an dara dul síos, maidir leis an iarraidh ar tharchur, ní mór a dhearbhú chomh maith, in éagmais ceann éilimh a dhírítear ina choinne sa chaingean ag an gcéad chéim, go bhfuil sí do-ghlactha.

 Costais

226    Faoi Airteagal 184(2) de Rialacha Nós Imeachta, má tá bunús leis an achomharc agus má thugann an Chúirt Bhreithiúnais féin breithiúnas críochnaitheach sa chás, tabharfaidh an Chúirt Bhreithiúnais cinneadh maidir leis na costais.

227    Foráiltear le hAirteagal 138(1) de na rialacha sin, arna dhéanamh infheidhme maidir leis an nós imeachta achomhairc de bhua Airteagal 184(1) díobh, go n‑ordófar don pháirtí nár éirigh leis na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis.

228    Ós rud é nár éirigh leis an gCoimisiún go bunúsach, ní mór a ordú dó a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag Illumina agus Grail a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag Illumina agus Grail, ag an gcéad chéim agus ar achomharc araon. Ní mór a ordú don Choimisiún chomh maith na costais arna dtabhú ag Biocom California maidir lena idiragairt i gCás C‑611/22 P a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag Biocom California.

229    I gcomhréir le hAirteagal 140(1) de na Rialacha Nós Imeachta, is infheidhme ar imeachtaí achomhairc de bhun Airteagal 184(1), ordaítear do na Ballstáit agus na hinstitiúidí a rinne idiragairt sna himeachtaí a gcostais féin a íoc. I gcomhréir leis an bhforáil sin, is iomchuí a ordú do Phoblacht na hEastóine, don Phoblacht Heilléanach, do Phoblacht na Fraince agus do Ríocht na hÍsiltíre a gcostais féin a íoc.

230    De réir Airteagal 140(2) de na rialacha sin, a bhfuil feidhm aige chomh maith maidir le himeachtaí achomhairc de bhua Airteagal 184(1) díobh, íocfaidh Údarás Faireacháin CSTE a chostais féin nuair a dhéanfaidh sé idiragairt in imeachtaí.

231    Dá bhrí sin, mar idiragraí san achomharc seo, íocfaidh Údarás Faireacháin CSTE a chostais féin.

Ar na forais sin, dearbhaíonn agus rialaíonn an Chúirt (an Mór-Dhlísheomra) an méid seo a leanas:

1.      Cuirtear ar neamhní an cinneadh ó Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 13 Iúil 2022, Illumina v an Coimisiún (T‑227/21, EU:T:2022:447).

2.      Cuirtear ar neamhní Cinneadh C(2021) 2847 final ón gCoimisiún Eorpach an 19 Aibreán 2021 lena nglactar leis an iarraidh de chuid údarás iomaíochta náisiúnta na Fraince go ndéanfadh an Coimisiún scrúdú ar an gcomhchruinniú arb é atá i gceist leis ná Grail LLC (Cás COMP/M.10188 – Illumina v Grail) a thabhairt faoi smacht Illumina Inc. amháin.

3.      Cuirtear ar neamhní Cinntí C(2021) 2848 final, C(2021) 2849 final, C(2021) 2851 final, C(2021) 2854 final agus C(2021) 2855 final ón gCoimisiún an 19 Aibreán 2021, lena nglactar leis na hiarratais de chuid údaráis náisiúnta iomaíochta de chuid na Gréige, na Beilge, na hIorua, na hÍoslainne, na hÍsiltíre páirt a ghlacadh san iarraidh ar tharchur.

4.      Diúltaítear don chuid eile den chaingean.

5.      Ordaítear don Choimisiún Eorpach a costais féin agus na costais a tabhaíodh idir Illumina Inc. agus Grail LLC ag an gcéad chéim agus mar chuid de na himeachtaí achomhairc agus Biocom California sna himeachtaí achomhairc i gCás C‑611/22 P a íoc.

6.      Ordaítear do Phoblacht na hEastóine, don Phoblacht Heilléanach, Poblacht na Fraince, Ríocht na hÍsiltíre agus Údarás Faireacháin CSTE a gcuid costas féin a íoc.

Sínithe


*      Teanga an cháis: an Béarla.