CNP
Verordening van het Europees Parlement en de Raad van
Zie voor de meest recente rechtspraak arresten van
Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van
Denemarken heeft overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, niet deelgenomen aan de aanneming van de verordening. De verordening is derhalve niet verbindend voor, noch van toepassing in Denemarken. Denemarken heeft de Commissie evenwel bij brief van
[...] [...]
Krachtens een door de gemachtigde leden van de raad van bestuur van Gefion aan Crawford Polska verleende volmacht van
Zij treedt op als verzekeringsagent overeenkomstig de Poolse regeling ter omzetting van richtlijn (EU) 2016/97 van het Europees Parlement en de Raad van
Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (
Verordening van de Raad van
Het dictum van sommige arresten is duidelijk afhankelijk van de omstandigheden in de desbetreffende zaak: zie arresten van
Dit geldt niet voor geschillen waarbij de verzoekende partij een beroepsbeoefenaar in de sector is: arrest van
Blijkens artikel 17, lid 1, en artikel 20, lid 1, van de verordening is artikel 7, punt 5, ook van toepassing met betrekking tot geschillen die respectievelijk zien op bepaalde consumentenovereenkomsten en individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst.
Dat blijkt uit het arrest van
Arrest van
Arrest van
Zie het rapport-Jenard over het Executieverdrag (
De lidstaat waar het filiaal, het agentschap of de vestiging zich bevindt.
Dit is in herinnering gebracht door advocaat-generaal Bobek in zijn conclusie in de zaak
In de context van artikel 7, punt 5, van de verordening maakt het Hof geen onderscheid tussen deze drie begrippen: arrest van
Arresten Somafer, punten 11 en 12; Blanckaert & Willems, punt 11, en flyLAL-Lithuanian Airlines, punt 59, alsmede beschikking van
Arresten Somafer, punt 12, en SAR Schotte, punt 10, alsmede arrest van
Arrest SAR Schotte, punt 16:
Arrest van
wordt een Arrest Blanckaert & Willems, punten 12 en 13. Deze bepaling is echter wel van toepassing op een in een lidstaat gevestigde onderneming die Arrest SAR Schotte, punt 17. Ik zie geen tegenstelling tussen dit arrest en het arrest Blanckaert & Willems, maar wel twee concrete toepassingen van dezelfde regel. In de zaak die tot het tweede arrest heeft geleid, verkeerde de handelsagent, in de interne dimensie, niet in een afhankelijkheidsrelatie ten opzichte van de andere onderneming en werd ook niet die indruk gewekt in de externe dimensie, in tegenstelling tot in het arrest SAR Schotte.
Arresten Somafer, punten 11 en 13;
Arrest van
Dat de vordering van CNP tegen Gefion een vordering ten aanzien van
Arrest flyLAL-Lithuanian Airlines, punt 63.
Punt 24 van de verwijzingsbeslissing. Als bewijs van die problemen haalt de Sąd Rejonowy w Białymstoku de prejudiciële vraag aan die werd voorgelegd in een andere procedure, eveneens tegen Gefion, die heeft geleid tot het arrest van
Ik erken dat een opsplitsing van de activiteiten zoals Gefion die lijkt toe te passen, relevant zou kunnen zijn voor de toepasselijkheid van die bepaling, bijvoorbeeld omdat de opsplitsing het moeilijker maakt voor het publiek om te beoordelen of een plaatselijke onderneming een verlengstuk is van het moederbedrijf. Artikel 7, punt 5, van de verordening moet evenwel een strikte uitlegging krijgen. De formulering zelf van deze bepaling beperkt de criteria voor de toepassing ervan tot die welke relevant zijn voor het betrokken geschil. Anders gezegd: voor de toepassing van deze bepaling en in overeenstemming met de bestaansreden ervan (het bestaan van een nauwe band tussen het geschil en het gerecht) volstaat het niet dat de verwerende partij in een lidstaat aanwezig is, maar telt enkel de aanwezigheid van de entiteit die deelneemt aan de activiteit die aan het geschil ten grondslag ligt.
Volgens de Commissie, die uitgaat van dezelfde premisse, heeft de vraag van de verwijzende rechter betrekking op deze entiteit. Dat lijkt mij aannemelijk, in het bijzonder gelet op de punten 26 en 28 van de verwijzingsbeslissing.
Opmerkingen van Gefion, punten 20 en 21. Gefion licht in dit verband haar zienswijze van artikel 152 van de Solvabiliteit II-richtlijn toe en oppert dat een entiteit met die kenmerken volgens dat artikel nooit een filiaal, agentschap of vestiging kan zijn in de zin van artikel 7, punt 5, van de verordening. Hier zal ik later op ingaan.
Verwijzingsbeslissing, punt 26, en opmerkingen van de Commissie, punten 56, 58 en 60. De verwijzende rechter en de Commissie halen in dit verband ook artikel 145 van de Solvabiliteit II-richtlijn aan, waarop ik later eveneens zal ingaan.
de entiteit is een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid, wat naar Pools recht impliceert dat zij een raad van bestuur heeft (zij heeft dus een directie); zij vertegenwoordigt de belangen van Gefion in Polen en benadrukt in haar correspondentie dat zij optreedt namens Gefion, waarvan zij een gemachtigde is; zij is krachtens in 2016 verleende bevoegdheden volledig bevoegd om activiteiten als schaderegelaar te verrichten, met rechtsgevolgen voor de verzekeringsmaatschappij, zodat derden zich niet rechtstreeks tot Gefion behoeven te wenden voor kwesties die verband houden met die activiteiten.
Punt 5 van de verwijzingsbeslissing.
Uit de argumenten van de Commissie lijkt voort te vloeien Ik zeg Ingevolge dat artikel moet een verzekeringsonderneming die op het grondgebied van een andere lidstaat een bijkantoor wenst te vestigen, de toezichthoudende autoriteiten van de lidstaat van herkomst daarvan in kennis stellen en bepaalde gegevens meedelen. Volgens lid 1 Punt 61 van de opmerkingen van de Commissie. Gefion voert aan dat de omstandigheid dat er krachtens artikel 152 van de Solvabiliteit II-richtlijn een vertegenwoordiger is aangesteld, het niet mogelijk maakt dat een vordering tegen de verzekeringsmaatschappij wordt ingesteld overeenkomstig artikel 7, punt 5, van de verordening. Zij geeft aan dat artikel 152, lid 3, van de Solvabiliteit II-richtlijn uitsluit dat de vertegenwoordiger als Opmerkingen van Gefion, punt 21. Gefion stelt dat haar werkzaamheden in Polen worden uitgeoefend in het kader van het vrij verrichten van diensten, dat die werkzaamheden voldoen aan de voorwaarden van de Solvabiliteit II-richtlijn en dat noch de Deense, noch de Poolse toezichthoudende autoriteiten enig bezwaar hebben geuit. Dat argument, zo voegt zij eraan toe, is voldoende om te oordelen dat artikel 7, punt 5, van de verordening niet van toepassing is.
Punt 28 van de verwijzingsbeslissing, in fine.
Volgens overweging 11 van de Solvabiliteit II-richtlijn wordt met die richtlijn
Die gegevens omvatten onder meer het soort geplande werkzaamheden, de organisatiestructuur van het bijkantoor en de naam van de persoon in dat bijkantoor aan wie bevoegdheden zijn verleend om de verzekeringsonderneming te verbinden ten opzichte van derden.
Aan de toezichthoudende autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en aan de onderneming zelf. Zij verklaren ook dat de onderneming het vereiste solvabiliteitskapitaal en het vereiste minimumkapitaal bezit.
Artikel 148, lid 1, van de Solvabiliteit II-richtlijn schrijft voor dat de toezichthoudende autoriteiten van de lidstaat van herkomst in dat geval bepaalde informatie doen toekomen aan de lidstaat op het grondgebied waarvan de onderneming voornemens is werkzaamheden uit te oefenen.
Artikel 151 van de Solvabiliteit II-richtlijn. Zie arrest Corporis, punt 35.
Zie in die zin ook het arrest Corporis, punt 37:
De duurzame aanwezigheid hoeft niet noodzakelijk de vorm van een bijkantoor aan te nemen. De aanwezigheid kan met een bijkantoor worden gelijkgesteld wanneer zij enkel bestaat uit een bureau, beheerd door personeel van de onderneming of door een zelfstandig persoon die gemachtigd is duurzaam voor die onderneming op te treden zoals een agentschap zou doen. In beide gevallen moet er sprake zijn van de bevoegdheid om de onderneming ten opzichte van derden te verbinden. De taken van de vertegenwoordiger zijn niet voldoende om hem zonder meer gelijk te stellen met een bijkantoor: volgens artikel 152, lid 3, van de Solvabiliteit II-richtlijn, Volgens artikel 152, lid 2, van die richtlijn
De automatische gelijkstelling van het begrip
De gelijkstelling tussen een bijkantoor en een duurzame aanwezigheid gaat terug op het arrest van
De rechtspraak van het Hof die ziet op de Arrest van Artikel 145, lid 2, van de Solvabiliteit II-richtlijn schrijft voor dat de verzekeringsonderneming, om zich op het grondgebied van een andere lidstaat te kunnen vestigen, de toezichthoudende autoriteiten van de lidstaat van herkomst in kennis stelt van de naam van de persoon binnen het bijkantoor of de duurzame aanwezigheid aan wie voldoende bevoegdheden zijn verleend om de verzekeringsonderneming te verbinden ten opzichte van derden.
De Commissie stelt in haar interpretatieve mededeling over het vrij verrichten van diensten en algemeen belang in het verzekeringsbedrijf (
Punten 38‑52 van deze conclusie.
Aangezien de uitoefening van die vrijheid niet uitsluit dat een dienstverrichter zich in de lidstaat van ontvangst voorziet van een zekere duurzame infrastructuur (arrest van
Indien de verzekeringsonderneming heeft nagelaten een vertegenwoordiger aan te wijzen.
Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van
Arresten van
Dit omvat de bevoegdheid om stukken in ontvangst te nemen waarmee een geding tegen de in een andere lidstaat gevestigde verzekeringsonderneming wordt ingeleid en waarin schadevergoeding voor een verkeersongeval wordt gevorderd, zoals is onderzocht in het arrest Corporis.
Arrest van
Zie overweging 16 van de verordening.
In een vordering zoals die in het hoofdgeding, die van niet-contractuele aard is.
zij houdt zich in een lidstaat bezig met het vergoeden van materiële schade op grond van de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en de aan die deelneming verbonden risico’s worden door die verzekeringsmaatschappij gedekt; zij manifesteert zich naar buiten als het verlengstuk van de verzekeringsmaatschappij, en zij heeft een eigen directie en materiële uitrusting, zodat zij zaken met derden kan doen en wel dusdanig dat deze derden, ofschoon zij weten dat eventueel een rechtsband met de verzekeringsmaatschappij zal ontstaan, zich niet rechtstreeks tot die maatschappij behoeven te wenden.