<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.10-->
  <head>
    <title>2023-09-202309C105202101370-00-TRA-DOC-EL-ARRET-C-0137-21-202306711-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="0" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ContentBits"/>
    <meta content="Commission Use" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Name"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="30/01/2024 10:28:20" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="ELKc2zdI7soWjn5KAXKDkeeD0Xa+NjPWmAyGGtGIphyYd3o+s85NcUMIpH1gZ6YoGlit/Y1s1+O4SqZQmCi7Z2KatBSOIxuALSqJxdhpD2FK+2fjqrvNkERRsj2b6pnov+P0GSzw1L0CyKwPHcJzVYY4N7kJjyQBKzWlLYb0HFg=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="svc_wsgendoc" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="true" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Enabled"/>
    <meta content="3969f791-96b5-4f89-b41c-2fe388150995" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ActionId"/>
    <meta content="0137" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2021" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="b24c8b06-522c-46fe-9080-70926f8dddb1" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SiteId"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 14/07/2023 13:45:54" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="2023-09-14T08:25:47Z" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SetDate"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="d772c488143a4beeabad75c3113701e6" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0137" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RD" name="NatureAff"/>
    <meta content="RD" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
    <meta content="Standard" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Method"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Απόφαση της 5.9.2023 – Υπόθεση C‑137/21</div>
      <div id="rId21" style="default">Κοινοβούλιο κατά Επιτροπής (Απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους των Ηνωμένων Πολιτειών)</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 5ης Σεπτεμβρίου 2023  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Προσφυγή κατά παραλείψεως – Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1806 – Άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ – Κατάλογος τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών – Κατάλογος των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή – Αρχή της αμοιβαιότητας – Πρόσκληση έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξης για την προσωρινή αναστολή, για περίοδο δώδεκα μηνών, της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης όσον αφορά τους υπηκόους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στην υπόθεση C‑137/21,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      με αντικείμενο προσφυγή κατά παραλείψεως βάσει του άρθρου 265 ΣΛΕΕ, που ασκήθηκε στις 4 Μαρτίου 2021,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο από τον S. Alonso de León, την P. López-Carceller και τον J. Rodrigues,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-7" title="page-1">
      προσφεύγον,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-9" title="page-1">
      Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από τις A. Azéma και L. Grønfeldt,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-10" title="page-1">
      καθής,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-11" title="page-1">
      ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τμήμα μείζονος συνθέσεως),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-2">
      συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, L. Bay Larsen, Αντιπρόεδρο, A. Prechal, K. Jürimäe, Κ. Λυκούργο, M. Safjan και M. L. Arastey Sahún, προέδρους τμήματος, M. Ilešič, J.-C. Bonichot, I. Jarukaitis (εισηγητή), A. Kumin, N. Jääskinen, M. Gavalec, Z. Csehi και O. Spineanu‑Matei, δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-2">
      γενικός εισαγγελέας: J. Richard de la Tour
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-2">
      γραμματέας: A. Calot Escobar
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-15" title="page-2">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-16" title="page-2">
      αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 15ης Δεκεμβρίου 2022,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-17" title="page-2">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-18" title="page-2">
      Απόφαση
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με την προσφυγή του, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παραλείποντας να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δυνάμει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1806 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2018, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (ΕΕ 2018, L 303, σ. 39), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο κανονισμός 2018/1806 κατήργησε και αντικατέστησε, με ισχύ από τις 18 Δεκεμβρίου 2018, τον κανονισμό (ΕΚ) 539/2001 Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (ΕΕ 2001, L 81, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/850 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2017 (ΕΕ 2017, L 133, σ. 1). Ο εν λόγω κανονισμός 2018/1806 κωδικοποιεί, σύμφωνα με την αιτιολογική του σκέψη 1, τον καταργούμενο και αντικαθιστάμενο κανονισμό, καθόσον οι παραπομπές στον τελευταίο αυτό κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στον κανονισμό 2018/1806 και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα IV του κανονισμού αυτού. Κατά το εν λόγω παράρτημα, το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 539/2001 αντιστοιχεί στο άρθρο 7 του κανονισμού 2018/1806.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αιτιολογική σκέψη 14 του κανονισμού 2018/1806 αναφέρει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-23" title="page-3">
      «Η πλήρης αμοιβαιότητα όσον αφορά τις θεωρήσεις είναι ένας στόχος που θα πρέπει να επιδιώξει η [Ευρωπαϊκή] Ένωση με προορατικό τρόπο στις σχέσεις της με τρίτες χώρες, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη βελτίωση της αξιοπιστίας και της συνέπειας της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αιτιολογική σκέψη 15 του ίδιου κανονισμού έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-25" title="page-3">
      «Θα πρέπει να προβλεφθεί ένας μηχανισμός της Ένωσης που θα επιτρέπει την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαιότητας όταν μια από τις τρίτες χώρες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ αποφασίσει να εφαρμόζει υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους τουλάχιστον ενός κράτους μέλους. Ο εν λόγω μηχανισμός θα πρέπει να προβλέπει αντίδραση της Ένωσης ως πράξη αλληλεγγύης, εάν μια τέτοια τρίτη χώρα εφαρμόζει υποχρέωση θεώρησης στους υπηκόους τουλάχιστον ενός κράτους μέλους.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά την αιτιολογική σκέψη 17 του εν λόγω κανονισμού:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-3">
      «Προκειμένου να εξασφαλισθεί η κατάλληλη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] στη δεύτερη φάση της εφαρμογής του μηχανισμού αμοιβαιότητας, δεδομένων του ιδιαίτερου ευαίσθητου πολιτικού χαρακτήρα της αναστολής από την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για όλους τους υπηκόους τρίτης χώρας που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ και των οριζοντίων συνεπειών της για τα κράτη μέλη, τις συνδεδεμένες χώρες του Σένγκεν και για την ίδια την Ένωση, ιδίως για τις εξωτερικές σχέσεις τους και τη συνολική λειτουργία του χώρου του Σένγκεν, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 [ΣΛΕΕ] όσον αφορά ορισμένα στοιχεία του μηχανισμού αμοιβαιότητας. […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1 του κανονισμού 2018/1806 προβλέπει τα κατωτέρω:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-3">
      «Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις τρίτες χώρες οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, στη βάση κατά περίπτωση αξιολόγησης διαφόρων κριτηρίων που αφορούν, μεταξύ άλλων, την παράνομη μετανάστευση, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, τα οικονομικά οφέλη, ιδίως όσον αφορά τον τουρισμό και το εξωτερικό εμπόριο, και τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης με τις οικείες τρίτες χώρες συμπεριλαμβανομένων, ειδικότερα, ζητημάτων που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς και τις επιπτώσεις σε θέματα περιφερειακής συνοχής και αμοιβαιότητας.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-3">
      «Οι υπήκοοι των τρίτων χωρών οι οποίες περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ απαλλάσσονται από την υποχρέωση [θεώρησης] για διαμονή η συνολική διάρκεια της οποίας δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 7 του εν λόγω κανονισμού ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-33" title="page-4">
      «Εφόσον τρίτη χώρα που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ εφαρμόζει υποχρέωση θεώρησης έναντι των υπηκόων τουλάχιστον ενός κράτους μέλους, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-34" title="page-4">
      α) εντός 30 ημερών από την εφαρμογή της υποχρέωσης θεώρησης από την τρίτη χώρα, το οικείο κράτος μέλος απευθύνει γραπτώς κοινοποίηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.
    </p>
    <p class="C10Marge1" id="para-35" title="page-4">
      Η κοινοποίηση αυτή:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-36" title="page-4">
      i) καθορίζει την ημερομηνία εφαρμογής της υποχρέωσης θεώρησης και τα είδη των σχετικών ταξιδιωτικών εγγράφων και θεωρήσεων,
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-37" title="page-4">
      ii) περιλαμβάνει λεπτομερή επεξήγηση των προκαταρκτικών μέτρων τα οποία έχει λάβει το οικείο κράτος μέλος για τη διασφάλιση της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με την εν λόγω τρίτη χώρα καθώς και όλες τις σχετικές πληροφορίες.
    </p>
    <p class="C10Marge1" id="para-38" title="page-4">
      Πληροφορίες σχετικά με αυτή την κοινοποίηση δημοσιεύονται αμελλητί από την Επιτροπή στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με την ημερομηνία εφαρμογής της υποχρέωσης θεώρησης και τα είδη των σχετικών ταξιδιωτικών εγγράφων και θεωρήσεων.
    </p>
    <p class="C10Marge1" id="para-39" title="page-4">
      Εάν η τρίτη χώρα αποφασίσει να άρει την υποχρέωση θεώρησης πριν από τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο του παρόντος στοιχείου, η κοινοποίηση δεν διενεργείται ή ανακαλείται και οι πληροφορίες δεν δημοσιεύονται·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-40" title="page-4">
      β) η Επιτροπή, αμέσως μετά την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο τρίτο εδάφιο του στοιχείου α) και κατόπιν διαβουλεύσεων με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, προβαίνει σε διαβήματα προς τις αρχές της εν λόγω τρίτης χώρας, ιδίως στον πολιτικό, οικονομικό και εμπορικό τομέα, για την επαναφορά ή την καθιέρωση της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης και ενημερώνει αμελλητί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τα διαβήματα αυτά·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-41" title="page-4">
      γ) εάν, εντός 90 ημερών από την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο τρίτο εδάφιο του στοιχείου α) και παρά τα μέτρα που ελήφθησαν σύμφωνα με το στοιχείο β), η τρίτη χώρα δεν έχει άρει την υποχρέωση θεώρησης, τα οικεία κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν από την Επιτροπή να αναστείλει την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για ορισμένες κατηγορίες υπηκόων της εν λόγω τρίτης χώρας. Οσάκις κράτος μέλος υποβάλλει τέτοιο αίτημα, ενημερώνει σχετικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-42" title="page-5">
      δ) η Επιτροπή, όταν εξετάζει περαιτέρω διαβήματα σύμφωνα με το στοιχείο ε), στ) ή η), συνεκτιμά τα αποτελέσματα των μέτρων που έλαβε το οικείο κράτος μέλος ενόψει της διασφάλισης της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με την εν λόγω τρίτη χώρα, τα σύμφωνα με το στοιχείο β) διαβήματα, και τις συνέπειες της αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της με την εν λόγω τρίτη χώρα·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-43" title="page-5">
      ε) εάν η οικεία τρίτη χώρα δεν έχει άρει την υποχρέωση θεώρησης, η Επιτροπή, το αργότερο εντός έξι μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο τρίτο εδάφιο του στοιχείου α) και κατόπιν ανά διαστήματα όχι μεγαλύτερα των έξι μηνών εντός συνολικής περιόδου η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε ισχύ η προβλεπόμενη στο στοιχείο στ) κατ’ εξουσιοδότηση πράξη ή εκφράζονται αντιρρήσεις ως προς αυτήν:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-44" title="page-5">
      i) εκδίδει, κατ’ αίτηση του οικείου κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, εκτελεστική πράξη για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για ορισμένες κατηγορίες υπηκόων της οικείας τρίτης χώρας για περίοδο έως έξι μηνών. Η εν λόγω εκτελεστική πράξη καθορίζει ημερομηνία, εντός 90 ημερών από την έναρξη ισχύος της, κατά την οποία θα τεθεί σε ισχύ η αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους διαθέσιμους πόρους στα προξενεία των κρατών μελών. Κατά την έκδοση μεταγενέστερων εκτελεστικών πράξεων, η Επιτροπή δύναται να παρατείνει την εν λόγω περίοδο αναστολής για επιπλέον περιόδους έως έξι μηνών και να τροποποιεί τις κατηγορίες υπηκόων της εν λόγω τρίτης χώρας για τις οποίες αναστέλλεται η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης.
    </p>
    <p class="C13Marge2" id="para-45" title="page-5">
      Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 11 παράγραφος 2. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 6, κατά τις περιόδους της αναστολής, όλοι οι υπήκοοι της τρίτης χώρας που ανήκουν στις κατηγορίες οι οποίες αναφέρονται στην εκτελεστική πράξη υποχρεούνται να διαθέτουν θεώρηση κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, ή
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-46" title="page-5">
      ii) υποβάλλει στην επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 έκθεση αξιολόγησης της κατάστασης με τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να μην αναστείλει την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης και ενημερώνει σχετικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
    </p>
    <p class="C13Marge2" id="para-47" title="page-6">
      Η έκθεση αυτή συνεκτιμά όλους τους σχετικούς παράγοντες, όπως εκείνους που αναφέρονται στο στοιχείο δ). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να προβαίνουν σε πολιτική συζήτηση βάσει της εν λόγω έκθεσης·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-48" title="page-6">
      στ) εάν, εντός 24 μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο τρίτο εδάφιο του στοιχείου α), η οικεία τρίτη χώρα δεν έχει άρει την απαίτηση θεώρησης, η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σύμφωνα με το άρθρο 10 για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για περίοδο 12 μηνών για τους υπηκόους της εν λόγω τρίτης χώρας. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη καθορίζει ημερομηνία, εντός 90 ημερών από την έναρξη ισχύος της, κατά την οποία θα τεθεί σε ισχύ η αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους διαθέσιμους πόρους στα προξενεία των κρατών μελών και τροποποιεί αναλόγως το παράρτημα ΙΙ. Η εν λόγω τροποποίηση πραγματοποιείται με την προσθήκη, δίπλα στην ονομασία της εν λόγω τρίτης χώρας, υποσημείωσης στην οποία αναφέρεται ότι η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης αναστέλλεται έναντι της τρίτης χώρας και προσδιορίζεται η περίοδος της εν λόγω αναστολής.
    </p>
    <p class="C10Marge1" id="para-49" title="page-6">
      Από την ημερομηνία κατά την οποία η αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους της οικείας τρίτης χώρας τίθεται σε ισχύ ή κατά την οποία έχει εκφρασθεί αντίρρηση ως προς την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 7, οποιαδήποτε εκτελεστική πράξη εκδοθείσα σύμφωνα με το στοιχείο ε) του παρόντος άρθρου όσον αφορά την εν λόγω τρίτη χώρα, εκπνέει. Αν η Επιτροπή υποβάλει νομοθετική πρόταση, όπως αναφέρεται στο στοιχείο η), η περίοδος αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο παρατείνεται για περίοδο έξι μηνών. Η υποσημείωση που αναφέρεται στο εν λόγω εδάφιο τροποποιείται αναλόγως.
    </p>
    <p class="C10Marge1" id="para-50" title="page-6">
      Με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 6, κατά τις περιόδους της εν λόγω αναστολής, οι υπήκοοι της οικείας τρίτης χώρας τους οποίους αφορά η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη υποχρεούνται να διαθέτουν θεώρηση κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-51" title="page-6">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-52" title="page-6">
      η) εάν εντός έξι μηνών από την έναρξη ισχύος της προβλεπόμενης στο στοιχείο στ) κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η εν λόγω τρίτη χώρα δεν έχει άρει την υποχρέωση θεώρησης, η Επιτροπή δύναται να υποβάλει νομοθετική πρόταση για τροποποίηση του παρόντος κανονισμού προκειμένου η αναφορά στην τρίτη χώρα να μεταφερθεί από το παράρτημα ΙΙ στο παράρτημα Ι·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-53" title="page-6">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 10, παράγραφοι 6 και 7, του κανονισμού 2018/1806 ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-55" title="page-7">
      «6. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-56" title="page-7">
      7. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 7 στοιχείο στ) τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός τεσσάρων μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στον «[κ]ατάλογο των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών [μελών] για διαμονή η συνολική διάρκεια της οποίας δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών», ο οποίος αποτελεί το αντικείμενο του παραρτήματος II του κανονισμού 2018/1806, περιλαμβάνονται οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ιστορικό της διαφοράς</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 12 Απριλίου 2016, η Επιτροπή υπέβαλε στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ανακοίνωση με τίτλο «Τρέχουσα κατάσταση και πιθανή μελλοντική πορεία όσον αφορά την κατάσταση μη αμοιβαιότητας με ορισμένες τρίτες χώρες στον τομέα της πολιτικής θεωρήσεων» [COM(2016) 221 final] (στο εξής: ανακοίνωση της 12ης Απριλίου 2016). Ανέφερε ότι, στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι περιπτώσεις μη αμοιβαιότητας σε σχέση με οκτώ τρίτες χώρες είχαν διευθετηθεί, αλλά ότι εξακολουθούσε να υφίσταται κατάσταση μη αμοιβαιότητας σε σχέση με τρεις τρίτες χώρες. Μεταξύ των τρίτων αυτών χωρών περιλαμβάνονταν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, οι οποίες προέβλεπαν τότε υποχρέωση θεώρησης για τους Βούλγαρους, Κροάτες, Κύπριους, Πολωνούς και Ρουμάνους υπηκόους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Επιτροπή υπενθύμισε επίσης, στην ανακοίνωση αυτή, ότι, αν η οικεία τρίτη χώρα δεν ήρε την υποχρέωση θεώρησης έως τις 12 Απριλίου 2016, θα ήταν υποχρεωμένη, δυνάμει του κανονισμού 539/2001, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 1289/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013 (ΕΕ 2013, L 347, σ. 74), να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την αναστολή, για περίοδο δώδεκα μηνών, της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους της εν λόγω τρίτης χώρας. Διευκρίνισε επίσης ότι ο κανονισμός 539/2001, όπως τροποποιήθηκε, της επέβαλλε την υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη τις συνέπειες της αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στη συνέχεια, η Επιτροπή εξέδωσε έξι ανακοινώσεις για την παρακολούθηση της κατάστασης μετά την έκδοση της ανακοίνωσης της 12ης Απριλίου 2016, την πρώτη και τη δεύτερη τον Ιούλιο και τον Δεκέμβριο του 2016, την τρίτη και την τέταρτη τον Μάιο και τον Δεκέμβριο του 2017, την πέμπτη τον Δεκέμβριο του 2018 και, τέλος, την τελευταία τον Μάρτιο του 2020.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μετά την από 21 Δεκεμβρίου 2016 δεύτερη ανακοίνωση για την παρακολούθηση της κατάστασης, με την οποία η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η μη αμοιβαιότητα στον τομέα των θεωρήσεων αφορούσε πλέον μόνο δύο τρίτες χώρες, ήτοι τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, το Κοινοβούλιο ενέκρινε, στις 2 Μαρτίου 2017, το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις υποχρεώσεις της Επιτροπής στον τομέα της αμοιβαιότητας των θεωρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 [2016/2986(RSP)] (στο εξής: ψήφισμα της 2ας Μαρτίου 2017). Με το ψήφισμα αυτό, το Κοινοβούλιο έκρινε ότι η Επιτροπή υποχρεούνταν «από τη νομοθεσία να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη – για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίες δεν έχουν άρει την υποχρέωση θεώρησης για τους πολίτες ορισμένων κρατών μελών της ΕΕ – εντός χρονικής περιόδου 24 μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης των σχετικών κοινοποιήσεων, η οποία [είχε λήξει] στις 12 Απριλίου 2016», και την κάλεσε, βάσει του άρθρου 265 ΣΛΕΕ, να εκδώσει την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που το ίδιο έκρινε αναγκαία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 2 Μαΐου 2017, με την τρίτη ανακοίνωση για την παρακολούθηση της κατάστασης που υπέβαλε στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, η Επιτροπή απάντησε στο ψήφισμα της 2ας Μαρτίου 2017 και υπέβαλε έκθεση σχετικά με την επιτευχθείσα πρόοδο [COM (2017) 227 final] (στο εξής: ανακοίνωση της 2ας Μαΐου 2017). Επισήμανε ότι η έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους του Καναδά και των ΗΠΑ θα ήταν «αντιπαραγωγική κατά την παρούσα στιγμή» και «δεν θα εξυπηρετούσε την επίτευξη του στόχου απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για όλους τους πολίτες της [Ένωσης]».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με την από 20 Δεκεμβρίου 2017 τέταρτη ανακοίνωση για την παρακολούθηση της κατάστασης, η Επιτροπή εξέθεσε ότι η μόνη εναπομένουσα περίπτωση μη αμοιβαιότητας αφορούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Δεδομένου ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας εντάχθηκε στο πρόγραμμα απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής τον Νοέμβριο του 2019, η Επιτροπή επισήμανε, με την από 23 Μαρτίου 2020 έκτη ανακοίνωση παρακολούθησης της κατάστασης, ότι το εν λόγω πρόγραμμα απαλλαγής δεν είχε επεκταθεί σε όλα τα κράτη μέλη, δεδομένου ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής εξακολουθούσαν να αρνούνται να άρουν την υποχρέωση θεώρησης όσον αφορά τους πολίτες της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, της Δημοκρατίας της Κροατίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ρουμανίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 22 Οκτωβρίου 2020, με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις υποχρεώσεις της Επιτροπής στον τομέα της αμοιβαιότητας των θεωρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1806 [2020/2605(RSP)] (στο εξής: ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2020), το Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή, βάσει του άρθρου 265 ΣΛΕΕ, να εκδώσει την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη την οποία το ίδιο θεωρούσε αναγκαία βάσει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους υπηκόους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, λαμβανομένης υπόψη της υποχρέωσης θεώρησης που επέβαλλε η εν λόγω τρίτη χώρα στους Βούλγαρους, Κύπριους, Κροάτες και Ρουμάνους υπηκόους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 22 Δεκεμβρίου 2020, με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για τον καθορισμό της θέσης της Επιτροπής μετά το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 22ας Οκτωβρίου 2020 σχετικά με τις υποχρεώσεις της Επιτροπής στον τομέα της αμοιβαιότητας των θεωρήσεων και για την τρέχουσα κατάσταση [COM(2020) 851 final] (στο εξής: ανακοίνωση της 22ας Δεκεμβρίου 2020), η Επιτροπή εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους, κατά τον χρόνο εκείνο, εξακολουθούσε να μην έχει την πρόθεση να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους υπηκόους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εκτιμώντας ότι το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 δεν παρέχει στην Επιτροπή την ευχέρεια να μην εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εφόσον πληρούνται οι προβλεπόμενες στην εν λόγω διάταξη προϋποθέσεις έκδοσης τέτοιας πράξης, το Κοινοβούλιο άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τα αιτήματα των διαδίκων και η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Κοινοβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να εκδώσει την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δυνάμει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806, παρέβη τη Συνθήκη ΛΕΕ και</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την προσφυγή και να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία στις 18 Μαΐου 2021, η Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου της προσφυγής σύμφωνα με το άρθρο 151, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου. Το Κοινοβούλιο υπέβαλε τις παρατηρήσεις του επί της ένστασης αυτής στις 28 Ιουνίου 2021.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 21 Σεπτεμβρίου 2021, το Δικαστήριο αποφάσισε να εξετάσει την ένσταση απαραδέκτου μαζί με την ουσία της υπόθεσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της προσφυγής</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του παραδεκτού</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιχειρήματα των διαδίκων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Επιτροπή προβάλλει ένσταση απαραδέκτου της υπό κρίση προσφυγής για δύο λόγους. Αφενός, με το υπόμνημα αντίκρουσης, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Κοινοβούλιο, εγκρίνοντας το ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2020, καταστρατήγησε την προθεσμία άσκησης της προσφυγής κατά παραλείψεως που προβλέπεται στο άρθρο 265 ΣΛΕΕ. Το ψήφισμα αυτό συνιστά, κατά την άποψή της, δεύτερη πρόσκληση προς ενέργεια, του ίδιου κατ’ ουσίαν περιεχομένου με εκείνο της πρόσκλησης της 2ας Μαρτίου 2017, τουλάχιστον όσον αφορά τους υπηκόους των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ η τελευταία αυτή πρόσκληση δεν ακολουθήθηκε από προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά συνέπεια, το Κοινοβούλιο απώλεσε το δικαίωμά του να ασκήσει τέτοια προσφυγή κατά παραλείψεως. Αφετέρου, με την ένσταση απαραδέκτου, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, εκδίδοντας την ανακοίνωση της 22ας Δεκεμβρίου 2020 ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση προς ενέργεια που της είχε απευθύνει το Κοινοβούλιο στις 22 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, έλαβε θέση, κατά την έννοια του άρθρου 265, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή. Όσον αφορά την ενδεχόμενη καταστρατήγηση της προθεσμίας άσκησης προσφυγής κατά παραλείψεως που προβλέπεται στο άρθρο 265 ΣΛΕΕ, το Κοινοβούλιο παρατηρεί, πρώτον, ότι η παράλειψη της Επιτροπής να εκδώσει την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που προβλέπει ο κανονισμός 2018/1806 συνιστά διαρκή παράβαση του κανονισμού. Υποστηρίζει, δεύτερον, ότι το ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2020 περιέχει δύο νέες αιτιολογικές σκέψεις σε σχέση με το ψήφισμα της 2ας Μαρτίου 2017. Το Κοινοβούλιο υποστηρίζει, τρίτον, ότι η σύνθεσή του άλλαξε στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο ψηφισμάτων, κατόπιν των εκλογών του Ιουνίου του 2019. Τέλος, τέταρτον, υπογραμμίζει κατ’ ουσίαν ότι η δεύτερη πρόσκληση προς ενέργεια στηριζόταν σε αξιολόγηση των εξελίξεων μετά την έκδοση της πρώτης πρόσκλησης προς ενέργεια, λαμβανομένης υπόψη της τελευταίας ανακοίνωσης της Επιτροπής για την παρακολούθηση της κατάστασης, ήτοι της ανακοίνωσης της 23ης Μαρτίου 2020. Όσον αφορά την ένσταση απαραδέκτου, το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την ανακοίνωση της 22ας Δεκεμβρίου 2020, δεν έλαβε θέση, κατά την έννοια του άρθρου 265, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, το ζήτημα αν ένα θεσμικό όργανο έλαβε ή δεν έλαβε θέση δεν μπορεί να επιλυθεί μόνο βάσει του τίτλου ενός εγγράφου προερχόμενου από το θεσμικό όργανο στο οποίο προσάπτεται αδράνεια. Εξάλλου, δεν είναι προφανές ότι η Επιτροπή έλαβε θέση επί της έκδοσης της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης δημοσιεύοντας την ανακοίνωση της 22ας Δεκεμβρίου 2020, η οποία απλώς επαναλαμβάνει στοιχεία περιεχόμενα στις προηγούμενες ανακοινώσεις της και εκθέτει τους πραγματικούς λόγους της αδράνειάς της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εκτίμηση του Δικαστηρίου</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Βάσει του άρθρου 265, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, η προσφυγή κατά παραλείψεως είναι παραδεκτή μόνον αν το θεσμικό ή άλλο όργανο ή ο οργανισμός έχει κληθεί προηγουμένως να ενεργήσει. Εάν το θεσμικό ή άλλο όργανο ή ο οργανισμός δεν λάβει θέση εντός δύο μηνών από την πρόσκληση, η προσφυγή δύναται να ασκηθεί εντός νέας προθεσμίας δύο μηνών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η εκ μέρους του προσφεύγοντος προηγούμενη υποβολή αιτήσεως στο οικείο θεσμικό όργανο, όργανο ή οργανισμό συνιστά ουσιώδη τύπο, όχι μόνον επειδή αποτελεί το σημείο ενάρξεως των προθεσμιών που τάσσονται στον ενδιαφερόμενο, αλλά και διότι, βάλλοντας κατά της αδράνειας, υποχρεώνει το εν λόγω θεσμικό όργανο, όργανο ή οργανισμό να λάβει θέση εντός περιορισμένου χρόνου επί της νομιμότητας της αδράνειάς του (απόφαση της 12ης Μαΐου 2022, Klein κατά Επιτροπής, C‑430/20 P, EU:C:2022:377, σκέψη 47).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τον λόγο απαραδέκτου ο οποίος στηρίζεται στο εκπρόθεσμο της υπό κρίση προσφυγής, δεν αμφισβητείται ότι, με το ψήφισμα της 2ας Μαρτίου 2017 και με το ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2020, το Κοινοβούλιο απηύθυνε στην Επιτροπή προσκλήσεις προς ενέργεια, κατά την έννοια του άρθρου 265 ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή ανταποκρίθηκε στις προσκλήσεις αυτές, αντιστοίχως, με τις από 2 Μαΐου 2017 και 22 Δεκεμβρίου 2020 ανακοινώσεις της. Δεν αμφισβητείται επίσης ότι, κατόπιν της ανακοίνωσης της 2ας Μαΐου 2017, το Κοινοβούλιο δεν άσκησε προσφυγή κατά παραλείψεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, το ζήτημα αν το Κοινοβούλιο παρέβη την προθεσμία άσκησης προσφυγής που προβλέπει η διάταξη αυτή, καθόσον άσκησε την υπό κρίση προσφυγή κατά παραλείψεως αφού απηύθυνε στην Επιτροπή, με το ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2020, δεύτερη πρόσκληση προς ενέργεια, χωρίς να έχει ασκήσει τέτοια προσφυγή κατόπιν του ψηφίσματος της 2ας Μαρτίου 2017 που περιείχε την πρώτη πρόσκληση προς ενέργεια, εξαρτάται από το ζήτημα αν η δεύτερη αυτή πρόσκληση προς ενέργεια είναι, βάσει αντικειμενικών στοιχείων σχετικών με το περιεχόμενο ή το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται, διαφορετική από την πρώτη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, από την ανακοίνωση της 2ας Μαΐου 2017, η οποία υποβλήθηκε στο Κοινοβούλιο προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ψήφισμα της 2ας Μαρτίου 2017, προκύπτει ότι η Επιτροπή έκρινε ότι η έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης θα ήταν αντιπαραγωγική «κατά την παρούσα στιγμή» και δεν θα εξυπηρετούσε την επίτευξη του στόχου απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για όλους τους πολίτες της Ένωσης, μόνον αφού εξέτασε το σύνολο των κρίσιμων περιστάσεων, ιδίως δε τις συνέπειες ενδεχόμενης αναστολής της απαλλαγής αυτής για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2020, το Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή, μετά την πάροδο χρονικού διαστήματος άνω των τριών ετών, να επανεξετάσει την επιλογή στην οποία είχε καταλήξει με την ανακοίνωση της 2ας Μαΐου 2017, λαμβανομένων υπόψη των εξελίξεων που είχαν έκτοτε επέλθει.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφενός, διάφοροι λόγοι, τόσο νομικής όσο και πολιτικής φύσης, ώθησαν το Κοινοβούλιο, σε πρώτο στάδιο, να μην ακολουθήσει τη δικαστική οδό μετά την έκδοση της ως άνω ανακοίνωσης από την Επιτροπή και να δώσει στην τελευταία την ευκαιρία να επιτύχει, διά της διπλωματικής οδού, αποτελέσματα που θα εξυπηρετούσαν τον σκοπό της πλήρους αμοιβαιότητας στον τομέα των θεωρήσεων, ο οποίος διατυπώνεται στην αιτιολογική σκέψη 14 του κανονισμού 2018/1806. Αφετέρου, το ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2020 παραπέμπει σε ανακοινώσεις της Επιτροπής μεταγενέστερες της ανακοίνωσης της 2ας Μαΐου 2017, οι οποίες αφορούν την προβληματική της έλλειψης αμοιβαιότητας στον τομέα των θεωρήσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εξ αυτών προκύπτει ότι το Κοινοβούλιο, αφού προηγουμένως αξιολόγησε την κατάσταση όπως εξελίχθηκε μετά την πρώτη πρόσκληση προς ενέργεια, ενέκρινε, σε δεύτερο στάδιο, το ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2020, το οποίο περιέχει εξάλλου δύο πρόσθετους λόγους προς στήριξη της θέσης του ότι η Επιτροπή υποχρεούνταν να εκδώσει την επίμαχη κατ’ εξουσιοδότηση πράξη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο διακριτός χαρακτήρας των προσκλήσεων προς ενέργεια που περιέχονταν στα ψηφίσματα της 2ας Μαρτίου 2017 και της 22ας Οκτωβρίου 2020 επιβεβαιώνεται επιπλέον από το γεγονός ότι, με την από 22 Δεκεμβρίου 2020 ανακοίνωσή της, η οποία εκδόθηκε κατόπιν του τελευταίου αυτού ψηφίσματος, η Επιτροπή επανεκτίμησε την κατάσταση μη αμοιβαιότητας στον τομέα των θεωρήσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και των τεσσάρων ενδιαφερόμενων κρατών μελών της Ένωσης υπό το πρίσμα των εξελίξεων που είχαν επέλθει από το 2017 και μετά. Αφού παρουσίασε μια επισκόπηση των επαφών μεταξύ της Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών επί του θέματος αυτού και εξέθεσε την εξέλιξη του προγράμματος απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης της εν λόγω τρίτης χώρας, καθώς και το πολιτικό πλαίσιο του προγράμματος και τις διμερείς σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με την Ένωση, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η έκδοση μιας τέτοιας πράξης εξακολουθούσε να μην κρίνεται σκόπιμη και ότι θα ήταν «αντιπαραγωγική, ιδίως σε αυτό το στάδιο».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι το ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2020 αποτέλεσε μέσο καταστρατήγησης της προθεσμίας άσκησης προσφυγής του άρθρου 265, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, η οποία είχε αρχίσει να τρέχει από την ημερομηνία της πρόσκλησης προς ενέργεια που περιεχόταν στο ψήφισμα της 2ας Μαρτίου 2017, δεδομένου ότι οι προσκλήσεις προς ενέργεια που περιέχονται στα δύο αυτά ψηφίσματα είναι διαφορετικές τόσο ως προς το περιεχόμενό τους όσο ως προς το πλαίσιο εντός του οποίου εκδόθηκαν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, ο πρώτος λόγος απαραδέκτου, ο οποίος στηρίζεται στο εκπρόθεσμο της υπό κρίση προσφυγής, πρέπει να απορριφθεί.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο απαραδέκτου, με τον οποίο προβάλλεται ότι η Επιτροπή έλαβε θέση, υπενθυμίζεται ότι, δυνάμει του άρθρου 265, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, το Δικαστήριο μπορεί να επιληφθεί προσφυγής προκειμένου να διαπιστωθεί ότι, κατά παράβαση των Συνθηκών, η Επιτροπή παραλείπει να αποφασίσει.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, με την ανακοίνωση της 22ας Δεκεμβρίου 2020, έλαβε θέση, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, επί του αιτήματος έκδοσης της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 και εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους δεν δέχθηκε το αίτημα αυτό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, το Δικαστήριο έχει βεβαίως κρίνει ότι το γεγονός ότι η απάντηση θεσμικού οργάνου σε πρόσκληση προς ενέργεια δεν ικανοποιεί το πρόσωπο που του απηύθυνε τη σχετική πρόσκληση δεν σημαίνει ότι η απάντηση αυτή δεν συνιστά λήψη θέσης, κατά την έννοια του άρθρου 265, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, ήτοι πράξη της οποίας η έκδοση θέτει τέρμα στην παράλειψη (πρβλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 1ης Απριλίου 1993, Pesqueras Echebastar κατά Επιτροπής, C‑25/91, EU:C:1993:131, σκέψεις 11 και 12).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, η λύση που υπενθυμίζεται στην προηγούμενη σκέψη δεν μπορεί να εφαρμοστεί, σε διοργανικό πλαίσιο, σε περιπτώσεις στις οποίες το απαράδεκτο της προσφυγής κατά παραλείψεως θα παρείχε στο θεσμικό όργανο που κλήθηκε να ενεργήσει τη δυνατότητα να διαιωνίζει μια κατάσταση αδράνειας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τούτο θα συνέβαινε αν η ανακοίνωση περί της οποίας γίνεται λόγος στη σκέψη 37 της παρούσας απόφασης χαρακτηριζόταν ως «λήψη θέσης», κατά την έννοια του άρθρου 265, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, συνεπαγόμενη το απαράδεκτο της υπό κρίση προσφυγής. Πράγματι, σε μια τέτοια περίπτωση, η διαφωνία μεταξύ των διαδίκων της υπό κρίση διαφοράς ως προς το περιεχόμενο του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 και, ειδικότερα, ως προς την ύπαρξη ενδεχόμενης υποχρέωσης προς έκδοση της επίμαχης κατ’ εξουσιοδότηση πράξης θα παρέμενε.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, άρνηση ενέργειας, οσοδήποτε ρητή και αν είναι, μετά από πρόσκληση προς ενέργεια που απευθύνθηκε σε θεσμικό όργανο κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 265, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, μπορεί να υποβληθεί στην κρίση του Δικαστηρίου βάσει του άρθρου αυτού, εφόσον δεν θέτει τέρμα στην παράλειψη (απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 1988, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, 302/87, EU:C:1988:461, σκέψη 17). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, διαπιστώνεται ότι, σε διοργανικό πλαίσιο, η απάντηση θεσμικού οργάνου η οποία συνίσταται, όπως εν προκειμένω, σε έκθεση των λόγων για τους οποίους, κατά το θεσμικό αυτό όργανο, δεν ενδείκνυται η λήψη του ζητούμενου μέτρου πρέπει κατ’ ανάγκην να θεωρηθεί ως άρνηση του θεσμικού οργάνου να ενεργήσει, κατά την έννοια της νομολογίας που υπομνήσθηκε στην προηγούμενη σκέψη, και πρέπει, ως εκ τούτου, να μπορεί να υποβληθεί στην κρίση του Δικαστηρίου στο πλαίσιο προσφυγής ασκούμενης δυνάμει του άρθρου 265 ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνεπώς, η υπό κρίση προσφυγή είναι παραδεκτή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της ουσίας</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιχειρήματα των διαδίκων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς στήριξη της προσφυγής του, το Κοινοβούλιο προβάλλει έναν μοναδικό λόγο ακυρώσεως, ο οποίος στηρίζεται στο ότι η Επιτροπή παρέβη τις Συνθήκες παραλείποντας να εκδώσει, δυνάμει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806, κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης όσον αφορά τους υπηκόους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι η διάταξη αυτή δεν παρέχει κανένα περιθώριο εκτίμησης στην Επιτροπή, και επομένως αυτή υποχρεούται, εν προκειμένω, να εκδώσει τέτοια πράξη. Συγκεκριμένα, κατά το Κοινοβούλιο, η υποχρέωση έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, δυνάμει της εν λόγω διάταξης, εξαρτάται μόνον από μια αντικειμενική προϋπόθεση, ήτοι ότι η συγκεκριμένη τρίτη χώρα δεν έχει άρει την υποχρέωση θεώρησης όσον αφορά τους υπηκόους τουλάχιστον ενός κράτους μέλους εντός της περιόδου των 24 μηνών που αρχίζει από την ημερομηνία δημοσίευσης της κοινοποίησης του εν λόγω άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο αʹ. Εν προκειμένω, στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, η πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής έλαβε χώρα στις 12 Απριλίου 2016.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Κοινοβούλιο εκτιμά ότι το γεγονός ότι το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 2018/1806 παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να συνεκτιμά τις συνέπειες της αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της με την εν λόγω τρίτη χώρα δεν συνεπάγεται την απονομή στο θεσμικό αυτό όργανο διακριτικής εξουσίας εκτίμησης κατά την εφαρμογή του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του εν λόγω κανονισμού, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν έχει άλλη επιλογή πλην της έκδοσης της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η υποστηριζόμενη από την Επιτροπή ερμηνεία της τελευταίας αυτής διάταξης θα ανέτρεπε, κατά το Κοινοβούλιο, τη λογική του άρθρου 7 του κανονισμού 2018/1806, διότι θα ανήγαγε την υποχρέωση συνεκτίμησης των συνεπειών της αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τις εξωτερικές σχέσεις σε κεντρικό στοιχείο του μηχανισμού αμοιβαιότητας που καθιερώνει το άρθρο αυτό, εξαρτώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο από το εν λόγω στοιχείο την υποχρέωση που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του εν λόγω άρθρου. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, πάντοτε κατά την άποψη του Κοινοβουλίου, η ερμηνεία αυτή θα στερούσε την τελευταία αυτή διάταξη από την πρακτική αποτελεσματικότητά της και δεν θα λάμβανε υπόψη τον σχεδιασμό του μηχανισμού αμοιβαιότητας. Δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ, αφενός, της προβλεπόμενης στο άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 υποχρέωσης της Επιτροπής να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις της διάταξης αυτής και, αφετέρου, της απαίτησης συνεκτίμησης των συνεπειών της αναστολής για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δʹ, του εν λόγω κανονισμού. Συγκεκριμένα, η απαίτηση αυτή ισχύει για όλα τα στάδια του μηχανισμού αμοιβαιότητας και, ως τέτοια, πρέπει να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα αυτό. Επιπλέον, το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 παρέχει περιορισμένο μόνον περιθώριο εκτίμησης στην Επιτροπή, το οποίο δεν αφορά το περιεχόμενο της πράξης, δηλαδή την ίδια την αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης. Αυτό το περιθώριο εκτίμησης αφορά άλλες πτυχές, όπως η επιλογή της ημερομηνίας κατά την οποία πρέπει να τεθεί σε ισχύ η αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης, εντός του ορίου των 90 ημερών από την έναρξη ισχύος της πράξης αυτής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, η ερμηνεία που υποστηρίζει η Επιτροπή θα καθιστούσε ανενεργή την υποχρέωση έκδοσης της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που επιβάλλει το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 στην περίπτωση που η οικεία τρίτη χώρα δεν έχει άρει την υποχρέωση θεώρησης εντός ορισμένης προθεσμίας, στο μέτρο που το θεσμικό αυτό όργανο, επικαλούμενο κυρίως τις συνέπειες της αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών με την εν λόγω τρίτη χώρα, θα απεκδυόταν την υποχρέωση που προβλέπει ο νομοθέτης της Ένωσης και, στην πράξη, θα έθετε τέλος στον μηχανισμό αμοιβαιότητας από το πρώτο του κιόλας στάδιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Επιτροπή αντιτείνει ότι το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 δεν της επιβάλλει την άνευ όρων υποχρέωση έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξης για την αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που χορηγείται στους υπηκόους τρίτης χώρας όταν η εν λόγω τρίτη χώρα δεν έχει άρει την υποχρέωση θεώρησης όσον αφορά τους υπηκόους ενός τουλάχιστον κράτους μέλους εντός 24 μηνών από τη δημοσίευση κοινοποίησης όπως η προβλεπόμενη στο άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο αʹ, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού αυτού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του εν λόγω κανονισμού πρέπει, κατά την άποψη του θεσμικού αυτού οργάνου, να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δʹ, του ίδιου κανονισμού, το οποίο ορίζει ότι η Επιτροπή, όταν εξετάζει περαιτέρω διαβήματα σύμφωνα με τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου, στοιχεία εʹ, στʹ ή ηʹ, συνεκτιμά, καταρχάς, τα αποτελέσματα των μέτρων που έλαβε το οικείο κράτος μέλος, στη συνέχεια, τα διαβήματα στα οποία προέβη η ίδια, ιδίως στον πολιτικό, οικονομικό και εμπορικό τομέα, για την επαναφορά ή την καθιέρωση της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης και, τέλος, τις συνέπειες της αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της με την εν λόγω τρίτη χώρα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί ότι το περιθώριο εκτίμησης που διαθέτει κατά την εφαρμογή του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 περιορίζεται στη συνεκτίμηση των στοιχείων που απαριθμούνται στο στοιχείο δʹ του εν λόγω εδαφίου. Εντούτοις, είναι αναμφισβήτητο ότι ο ως άνω κανονισμός τής παρέχει πράγματι αυτό το περιθώριο εκτίμησης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, η ερμηνεία του άρθρου 7 την οποία υποστηρίζει η Επιτροπή δεν καθιστά «εντελώς ανενεργή» την υποχρέωση έκδοσης της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης περί της οποίας γίνεται λόγος στο πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του άρθρου αυτού. Η Επιτροπή επισημαίνει, συναφώς, ότι η υποχρέωσή της να συνεκτιμά τις συνέπειες για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών, όταν εξετάζει περαιτέρω διαβήματα σύμφωνα με τα στοιχεία εʹ, στʹ ή ηʹ, του πρώτου εδαφίου του εν λόγω άρθρου 7, προβλέπεται ρητώς στο στοιχείο δʹ του εν λόγω εδαφίου, πράγμα που αποκλείει το ενδεχόμενο να θεωρηθεί η συγκεκριμένη ερμηνεία contra legem. Επιπλέον, η Επιτροπή παρατηρεί ότι δεν αρκέστηκε στην επίκληση των συνεπειών που θα είχε η αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών με την εν λόγω τρίτη χώρα, αλλά, όπως απαιτεί ο νομοθέτης της Ένωσης, αξιολόγησε τις συνέπειες αυτές κατά την εξέταση της δυνατότητας θέσπισης αναστολής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εκτίμηση του Δικαστηρίου</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, είναι αναμφισβήτητο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν ήραν την υποχρέωση θεώρησης όσον αφορά τους υπηκόους τουλάχιστον ενός κράτους μέλους μετά τη λήξη της περιόδου των 24 μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης της κοινοποίησης του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2018/1806.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, πρέπει να εξεταστεί αν, όπως υποστηρίζει το Κοινοβούλιο, το γεγονός αυτό είχε ως συνέπεια να περιέλθει η Επιτροπή σε κατάσταση στην οποία ήταν υποχρεωμένη, δυνάμει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806, να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης όσον αφορά τους υπηκόους της εν λόγω τρίτης χώρας, χωρίς να διαθέτει συναφώς περιθώριο εκτίμησης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Για την ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται, καθώς και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, επισημαίνεται ότι το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 προβλέπει ότι η Επιτροπή «εκδίδει» κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης όταν, όπως εν προκειμένω, η οικεία τρίτη χώρα δεν έχει άρει την επίμαχη υποχρέωση θεώρησης εντός της προθεσμίας που προβλέπει η διάταξη αυτή. Επομένως, από το γράμμα της ως άνω διάταξης φαίνεται να προκύπτει ότι η Επιτροπή υποχρεούται να εκδώσει μια τέτοια πράξη όταν πληρούνται οι απαιτούμενες για την έκδοσή της προϋποθέσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, μια τέτοια ερμηνεία του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 πρέπει να αποκλειστεί υπό το πρίσμα της γενικής οικονομίας του εν λόγω άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, η οποία χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από τη διάρθρωση πλειόνων σταδίων του μηχανισμού αμοιβαιότητας που θεσπίζει.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 2018/1806 ορίζει ρητώς ότι η Επιτροπή, όταν εξετάζει περαιτέρω διαβήματα σύμφωνα με τα στοιχεία εʹ, στʹ ή ηʹ του εν λόγω άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, συνεκτιμά, πρώτον, τα αποτελέσματα των μέτρων που έλαβε το οικείο κράτος μέλος ενόψει της διασφάλισης της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με την εν λόγω τρίτη χώρα, δεύτερον, τα διαβήματα στα οποία έχει προβεί η Επιτροπή, σύμφωνα με το στοιχείο βʹ του εδαφίου αυτού, προς τις αρχές της οικείας τρίτης χώρας, ιδίως στον πολιτικό, οικονομικό και εμπορικό τομέα, για την επαναφορά ή την καθιέρωση της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης και, τρίτον, τις συνέπειες της αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της με την εν λόγω τρίτη χώρα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η υποχρέωση συνεκτίμησης των διαφόρων αυτών περιστάσεων θα στερούνταν κάθε χρησιμότητας αν η Επιτροπή όφειλε κατ’ ανάγκην να εκδώσει την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806, όταν η οικεία τρίτη χώρα δεν έχει άρει την επίμαχη υποχρέωση θεώρησης εντός της προθεσμίας που προβλέπει η διάταξη αυτή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, από την αιτιολογική σκέψη 17 του κανονισμού 2018/1806 προκύπτει ότι η παροχή στην Επιτροπή της εξουσίας να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις στο πλαίσιο του μηχανισμού αμοιβαιότητας που θεσπίζει το άρθρο 7 του κανονισμού αυτού αποσκοπεί στην καθιέρωση ενός θεσμικού πλαισίου που καθιστά δυνατό, πριν από την ενδεχόμενη αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για όλους τους υπηκόους τρίτης χώρας, αναστολή η οποία έχει ιδιαίτερα ευαίσθητο πολιτικό χαρακτήρα, να αξιολογούνται οι συνέπειες ενός τέτοιου μέτρου για τις εξωτερικές σχέσεις και για τη συνολική λειτουργία του χώρου Σένγκεν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, από τον συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1806, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 17 του κανονισμού αυτού, προκύπτει ότι η Επιτροπή διαθέτει περιθώριο εκτίμησης για την έκδοση ή μη κατ’ εξουσιοδότηση πράξης βάσει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού αυτού, το οποίο οριοθετείται από τα τρία κριτήρια που προβλέπονται στο στοιχείο δʹ του εν λόγω εδαφίου. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται επίσης, όπως επισήμανε, κατ’ ουσίαν, ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 34 έως 40 των προτάσεών του, από τις προπαρασκευαστικές εργασίες του κανονισμού 1289/2013, ο οποίος εισήγαγε τον μηχανισμό αμοιβαιότητας στο δίκαιο της Ένωσης, από τις οποίες προκύπτει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης δεν είχε την πρόθεση να προβλέψει αυτόματη αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης σε περίπτωση εξακολούθησης μιας κατάστασης μη αμοιβαιότητας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει το Κοινοβούλιο, η Επιτροπή δεν υποχρεούται να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δυνάμει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 2018/1806 μετά τη λήξη της περιόδου των 24 μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης της κοινοποίησης του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο αʹ, του κανονισμού αυτού. Αντιθέτως, προκειμένου να καθοριστεί αν, υπό το πρίσμα του σκοπού της πλήρους αμοιβαιότητας που εξαγγέλλεται στην αιτιολογική σκέψη 14 του εν λόγω κανονισμού, πρέπει να ανασταλεί η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους της οικείας τρίτης χώρας ή αν, αντιθέτως, δεν πρέπει να ληφθεί τέτοιο μέτρο, υπό το πρίσμα συμφερόντων που άπτονται, ειδικότερα, των εξωτερικών σχέσεων των κρατών μελών, των χωρών που είναι συνδεδεμένες με τον χώρο Σένγκεν και της Ένωσης, η Επιτροπή οφείλει να λάβει υπόψη τα τρία κριτήρια του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 2018/1806, τα οποία εκτίθενται στη σκέψη 59 της παρούσας απόφασης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρέπει να εξακριβωθεί αν εν προκειμένω η Επιτροπή υπερέβη, υπό το πρίσμα των στοιχείων αυτών, το περιθώριο εκτίμησης που διαθέτει, θεωρώντας ότι βασίμως αρνήθηκε να ενεργήσει.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το πρώτο κριτήριο, κατά το οποίο η Επιτροπή, προτού εξετάσει το ενδεχόμενο έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξης για την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους τρίτης χώρας που επιβάλλει υποχρέωση θεώρησης όσον αφορά τους υπηκόους τουλάχιστον ενός κράτους μέλους, πρέπει να συνεκτιμήσει τα αποτελέσματα των μέτρων που έλαβε το οικείο κράτος μέλος προκειμένου να διασφαλίσει την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης σε σχέση με την εν λόγω τρίτη χώρα, διαπιστώνεται ότι η ανακοίνωση της 22ας Δεκεμβρίου 2020 περιλαμβάνει λεπτομερή επισκόπηση της κατάστασης των τεσσάρων κρατών μελών τα οποία αφορούσε κατά τον χρόνο εκείνο η απαίτηση θεώρησης. Πράγματι, η Επιτροπή παρουσίασε την εξέλιξη του ποσοστού απόρριψης των αιτήσεων θεώρησης για καθένα από τα εν λόγω κράτη μέλη και επισήμανε ότι τα τελευταία έγιναν αποδέκτες «ειδικά προσαρμοσμένων προγραμμάτων εργασίας» που εκπονήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ώστε να μπορέσουν να εκπληρώσουν τις αναγκαίες απαιτήσεις για τη συμμόρφωση με το αμερικανικό πρόγραμμα απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης. Επιπλέον, η ανακοίνωση αυτή αναφέρεται, αφενός, στο γεγονός ότι η συζήτηση που είχε ξεκινήσει με βάση τα εν λόγω προγράμματα εργασίας, τα οποία περιείχαν ειδικές οδηγίες για καθένα από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, συνιστούσε σημαντική πρόοδο σε σύγκριση με την προηγούμενη προσέγγιση η οποία βασιζόταν σε μια γενικότερη αξιολόγηση των απαιτήσεων ασφάλειας και, αφετέρου, στο γεγονός ότι η αξιολόγηση της εφαρμογής των προγραμμάτων εργασίας από τα εν λόγω κράτη μέλη είχε καταστήσει δυνατή τη διαπίστωση προόδου σε μια σειρά τομέων εργασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το δεύτερο κριτήριο, ήτοι την υποχρέωση της Επιτροπής να συνεκτιμήσει τα διαβήματα στα οποία προέβη η ίδια, εν προκειμένω, προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως στον πολιτικό, οικονομικό και εμπορικό τομέα, με σκοπό την επαναφορά ή την καθιέρωση της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης, η Επιτροπή, με την από 22 Δεκεμβρίου 2020 ανακοίνωσή της, αφενός, ανέφερε λεπτομερώς διάφορες συναντήσεις εργασίας που πραγματοποίησε με τους Αμερικανούς ομολόγους της. Αφετέρου, το θεσμικό αυτό όργανο εξέθεσε ότι, λόγω της μεταβατικής περιόδου μετά τις εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες και εν αναμονή της συγκρότησης της νέας κυβέρνησης μετά την ανάληψη καθηκόντων του νέου προέδρου, η οποία είχε προγραμματιστεί για τις 20 Ιανουαρίου 2021, είχε κατ’ ανάγκην αρκεστεί στην κατάρτιση, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ), μιας πρότασης για νέο διατλαντικό θεματολόγιο που υπενθύμιζε τη σημασία των διατλαντικών δεσμών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το τρίτο κριτήριο, ήτοι την ανάγκη να συνεκτιμήσει η Επιτροπή τις συνέπειες της αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Επιτροπή, με την ανακοίνωση της 22ας Δεκεμβρίου 2020, παρέπεμψε στις λεπτομερείς εξηγήσεις επί του ζητήματος αυτού που είχαν ήδη εκτεθεί με την ανακοίνωση της 12ης Απριλίου 2016. Κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι η αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής θα είχε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις σε ευρύ φάσμα τομέων πολιτικής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψη τα τρία κριτήρια του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 2018/1806 πριν αποφασίσει να μην εκδώσει τη ζητηθείσα κατ’ εξουσιοδότηση πράξη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν υπερέβη το περιθώριο εκτίμησης που διαθέτει καθόσον έκρινε, κατόπιν της πρόσκλησης προς ενέργεια που της απηύθυνε το Κοινοβούλιο στις 22 Οκτωβρίου 2020, ότι δεν ήταν υποχρεωμένη να εκδώσει την εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, και συνεπώς δεν μπορεί να της προσαφθεί σχετική παράλειψη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, η υπό κρίση προσφυγή κατά παραλείψεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη του Κοινοβουλίου στα δικαστικά έξοδα και το Κοινοβούλιο ηττήθηκε, πρέπει αυτό να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-132" title="page-20">
      Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφαίνεται:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Απορρίπτει την προσφυγή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-135" title="page-20">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.</p>
</body>
</html>
