(1)

Kwalifikowany materiał siewny roślin pastewnych, roślin zbożowych, buraka oraz roślin oleistych i włóknistych, na podstawie odpowiednio dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE, podlega inspekcji polowej pod nadzorem urzędowym. Co najmniej 5 % upraw takiego materiału siewnego (dalej: „ustalony minimalny wskaźnik w wysokości 5 %”) podlega urzędowej kontroli w terenie.

(2)

Elitarny materiał siewny i materiał siewny wyhodowany z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny są kwalifikowane, jeżeli wszystkie uprawy tego materiału siewnego (zwane dalej: „„ustalony wskaźnik w wysokości 100 %”) przeszły urzędowe inspekcje polowe spełniające warunki określone w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE.

(3)

W niedawnym tymczasowym doświadczeniu zorganizowanym na podstawie decyzji wykonawczej Komisji 2012/340/UE (5) wykazano, że również w przypadku elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny inspekcja polowa pod nadzorem urzędowym prowadzona przez licencjonowanych i przeszkolonych inspektorów przedsiębiorstwa nasiennego stanowi lepszą alternatywę dla urzędowej inspekcji polowej. Kontrola urzędowa ustalonej części 5 % upraw materiału siewnego była wystarczająca, aby wykazać, że poziom inspekcji polowych pod nadzorem urzędowym może być również odpowiedni dla elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny. Możliwa jest jednak dalsza poprawa, biorąc pod uwagę wyniki dostawców materiału siewnego.

(4)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (6) w sprawie kontroli urzędowych ustanawiające zharmonizowane ramy unijne w zakresie organizacji kontroli urzędowych w całym łańcuchu rolno-spożywczym zobowiązuje właściwe organy do przeprowadzania urzędowych kontroli wszystkich podmiotów regularnie, na podstawie oceny ryzyka i z odpowiednią częstotliwością. W oparciu o doświadczenia zdobyte podczas stosowania tych przepisów należy zbadać możliwość przeprowadzania kontroli urzędowej upraw nasiennych w terenie w ramach urzędowego nadzoru prowadzonego z częstotliwościami ustanowionymi zgodnie z podejściem opartym na ryzyku również na podstawie dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE.

(5)

Dla właściwych organów planowanie częstotliwości kontroli w ramach urzędowego nadzoru, biorąc pod uwagę pewne kryteria dotyczące ryzyka związane z działalnością dostawców materiału siewnego i wcześniejsze wyniki w zakresie zgodności, może stanowić lepszą alternatywę dla ustalonego minimalnego wskaźnika w wysokości 5 % stosowanego w odniesieniu do kwalifikowanego materiału siewnego. W związku z tym niedawnym tymczasowym doświadczeniem należy również zbadać to rozwiązanie dla elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny, który poddawany jest inspekcji urzędowej zgodnie ze wskaźnikiem w wysokości 100 %.

(6)

Na potrzeby planowania częstotliwości kontroli urzędowych odpowiedzialne organy urzędowe państw członkowskich powinny brać pod uwagę określone kryteria dotyczące ryzyka związane z działalnością dostawców materiału siewnego i wcześniejsze wyniki w zakresie zgodności. Konieczne jest ustanowienie w tym celu zharmonizowanych kryteriów. Należy zatem zorganizować tymczasowe doświadczenie w celu oceny takiej alternatywy.

(7)

Należy zwolnić państwa członkowskie uczestniczące w doświadczeniu z obowiązków w zakresie urzędowych inspekcji polowych ustalonego wskaźnika w wysokości 100 % elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny i w zakresie poddawania kontroli ustalonego minimalnego wskaźnika 5 % upraw nasiennych kwalifikowanego materiału siewnego w ramach nadzoru urzędowego przewidzianego w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE.

(8)

Państwa członkowskie uczestniczące w doświadczeniu powinny co roku przekazywać Komisji i państwom członkowskim sprawozdania w celu informowania pozostałych państw członkowskich i Komisji oraz ułatwienia oceny postępów i monitorowania doświadczenia.

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

1)

art. 2 ust. 1 lit. B pkt 1 lit. d), art. 2 ust. 3 lit. A lit. c) i art. 14a lit. a) dyrektywy 66/401/EWG oraz pkt 6 załącznika I do tej dyrektywy;

2)

art. 2 ust. 1 lit. C lit. d), art. 2 ust. 1 lit. Ca lit. c), art. 2 ust. 1 lit. D pkt 1 lit. d), art. 2 ust. 1 lit. D pkt 2 lit. b), art. 2 ust. 1 lit. D pkt 3 lit. c), art. 2 ust. 3 lit. A lit. c) i art. 14a lit. a) dyrektywy 66/402/EWG oraz pkt 7 załącznika I do tej dyrektywy;

3)

art. 2 ust. 1 lit. c) ppkt (iv), art. 2 ust. 3 lit. A lit. c) i art. 21 lit. a) dyrektywy 2002/54/WE oraz część A pkt 4 załącznika I do tej dyrektywy; oraz

4)

art. 2 ust. 1 lit. c) ppkt (iv), art. 2 ust. 1 lit. d) pkt 1 ppkt (ii), art. 2 ust. 1 lit. d) pkt 2 ppkt (iii), art. 2 ust. 5 lit. A lit. c) i art. 18 lit. a) dyrektywy 2002/57/WE oraz pkt 5 załącznika I do tej dyrektywy.