<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-51/20</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62020CJ0051</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2022:36">EU:C:2022:36</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>20</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>20</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Wyrok z dnia <DATE ISO="20220120">20.1.2022 r.</DATE> – Sprawa C‑51/20</HT></P><P><HT TYPE="SC">Komisja/Grecja (Odzyskanie pomocy państwa – Żelazonikiel)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (druga izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20220120">20 stycznia 2022 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: grecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego</KEYWORD><KEYWORD>Pomoc państwa</KEYWORD><KEYWORD>Pomoc uznana za bezprawnie przyznaną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym</KEYWORD><KEYWORD>Obowiązek odzyskania</KEYWORD><KEYWORD>Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie</KEYWORD><KEYWORD>Niewykonanie</KEYWORD><KEYWORD>Nieprzestrzeganie obowiązku odzyskania pomocy bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym</KEYWORD><KEYWORD>Kary finansowe</KEYWORD><KEYWORD>Charakter proporcjonalny i odstraszający</KEYWORD><KEYWORD>Okresowa kara pieniężna</KEYWORD><KEYWORD>Ryczałt</KEYWORD><KEYWORD>Zdolność płatnicza</KEYWORD><KEYWORD>Ważenie głosów państwa członkowskiego w Parlamencie Europejskim</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑51/20</P><P>mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 260 ust. 2 TFUE, uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, wniesioną w dniu <DATE ISO="20200129">29 stycznia 2020 r.</DATE>,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Komisja Europejska</HT>, którą reprezentowali A. Bouchagiar i B. Stromsky, w charakterze pełnomocników,</P><PARTY.STATUS>strona skarżąca,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Republice Greckiej</HT>, którą reprezentowali K. Boskovits i A. Samoni‑Rantou, w charakterze pełnomocników,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (druga izba),</P><P>w składzie: A. Arabadjiev (sprawozdawca), prezes pierwszej izby, pełniący obowiązki prezesa drugiej izby, I. Ziemele, T. von Danwitz, P.G. Xuereb i A. Kumin, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: G. Pitruzzella,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20210701">1 lipca 2021 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><?PAGE NO="2"?><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>W skardze Komisja Europejska wnosi do Trybunału o:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>stwierdzenie, że poprzez brak podjęcia wszelkich środków zapewniających wykonanie wyroku Trybunału z dnia <DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, Komisja/Grecja (C‑481/16, niepublikowanego, zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>wyrokiem stwierdzającym uchybienie<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:845">EU:C:2017:845</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy owego wyroku i art. 260 ust. 1 TFUE;</P></ITEM><ITEM><P>zasądzenie od Republiki Greckiej zapłaty na rzecz Komisji dziennej okresowej kary pieniężnej w wysokości <FT TYPE="DECIMAL">26697,89</FT> EUR za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu wyroku stwierdzającego uchybienie, naliczanej od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie do dnia pełnego wykonania wyroku stwierdzającego uchybienie;</P></ITEM><ITEM><P>zasądzenie od Republiki Greckiej zapłaty na rzecz Komisji ryczałtu w wysokości wynikającej z pomnożenia kwoty dziennej wynoszącej 3709,23 EUR przez liczbę dni, które upłynęły od ogłoszenia wyroku stwierdzającego uchybienie do dnia, w którym to państwo członkowskie położy kres naruszeniu, względnie – w przypadku braku położenia kresu naruszeniu – do dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie; oraz</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Okoliczności powstania sporu</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>W ramach prowadzonego przez Republikę Grecką programu dostosowań gospodarczych państwo to wdrożyło program prywatyzacji. Larco General Mining &amp; Metallurgical Company SA (zwane dalej: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Larco<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>), greckie przedsiębiorstwo górnicze i metalurgiczne, znajduje się wśród spółek, które mają zostać sprywatyzowane. Spółka ta specjalizuje się w wydobywaniu i przetwarzaniu rudy laterytu, wydobywaniu lignitu oraz produkcji żelazoniklu i produktów ubocznych. Jej działalność obejmuje związane z jej produktami prace poszukiwawcze i rozwojowe, górnictwo, wytapianie i prowadzenie handlu na skalę światową.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>W marcu 2012 r. Hellenic Republic Asset Development Fund, spółka utworzona w celu zarządzania procesem prywatyzacji, poinformowała Komisję o projekcie prywatyzacji Larco.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Komisja przystąpiła wówczas do wstępnej analizy tego projektu w celu sprawdzenia, czy nie zawiera on elementów pomocy państwa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Skierowała ona do władz greckich kwestionariusz. Z udzielonych na ów kwestionariusz odpowiedzi, które wpłynęły do Komisji w dniu <DATE ISO="20120316">16 marca 2012 r.</DATE>, wynika wprost, że Larco skorzystało już z interwencji państwa greckiego. Następnie Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje w wiadomościach elektronicznych z dnia <DATE ISO="20120418">18 kwietnia 2012 r.</DATE>, <DATE ISO="20120424">24 kwietnia 2012 r.</DATE>, <DATE ISO="20120705">5 lipca 2012 r.</DATE>, <DATE ISO="20120822">22 sierpnia 2012 r.</DATE> i <DATE ISO="20121207">7 grudnia 2012 r.</DATE> oraz w pismach z dnia <DATE ISO="20120504">4 maja 2012 r.</DATE> i <DATE ISO="20130114">14 stycznia 2013 r.</DATE>, na które władze greckie odpowiedziały w dniach <DATE ISO="20120420">20 kwietnia 2012 r.</DATE>, <DATE ISO="20120426">26 kwietnia 2012 r.</DATE>, <DATE ISO="20121003">3 października 2012 r.</DATE>, <DATE ISO="20121113">13 listopada 2012 r.</DATE>, <DATE ISO="20121115">15 listopada 2012 r.</DATE>, <DATE ISO="20121207">7 grudnia<?PAGE NO="3"?> 2012 r.</DATE>, <DATE ISO="20121224">24 grudnia 2012 r.</DATE> i <DATE ISO="20130118">18 stycznia 2013 r.</DATE> Spotkania służb Komisji z przedstawicielami władz greckich miały miejsce w dniach <DATE ISO="20120430">30 kwietnia 2012 r.</DATE> i <DATE ISO="20120911">11 września 2012 r.</DATE> w Atenach (Grecja) oraz w dniu <DATE ISO="20130125">25 stycznia 2013 r.</DATE> w Brukseli (Belgia).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20130306">6 marca 2013 r.</DATE> Komisja powiadomiła Republikę Grecką o swojej decyzji o wszczęciu przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE formalnego postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do różnych środków, takich jak gwarancje państwa przyznane Larco na lata 2008, 2010 i 2011, podwyższenie kapitału w 2009 r., ugoda dotycząca spłaty zadłużenia podpisana w 1998 r. czy też możliwość złożenia listów gwarancyjnych na kwotę 1,5 mln EUR zamiast zapłaty grzywny podatkowej w wysokości 190 mln EUR.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Następnie Komisja wezwała władze greckie i zainteresowane osoby trzecie do przedstawienia uwag dotyczących owych środków.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Komisja otrzymała uwagi jedynie od władz greckich, w dniu <DATE ISO="20130430">30 kwietnia 2013 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20140327">27 marca 2014 r.</DATE> Komisja wydała decyzję 2014/539/UE w sprawie pomocy państwa SA.34572 (13/C) (ex 13/NN) wdrożonej przez Grecję na rzecz Larco General Mining &amp; Metallurgical Company SA (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="254" PAGE.FIRST="24" DATE.PUB="2014">Dz.U. 2014, L 254, s. 24</REF.DOC.OJ>), która w objętych rozstrzygnięciem art. 2–5 stanowi, że rozpatrywane środki stanowią pomoc bezprawnie przyznaną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym, że pomoc tę należy od Larco odzyskać oraz że Komisji należy przekazać informacje w szczególności w odniesieniu do służących wykonaniu owej decyzji środków już podjętych lub planowanych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Ponadto z uwagi na to, że Republika Grecka poinformowała Komisję o zamiarze sprzedaży niektórych aktywów Larco w drodze dwóch odrębnych przetargów, Komisja wydała w tym samym dniu decyzję w sprawie pomocy państwa SA.37954 (2013/N) dotyczącą tej sprzedaży (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>decyzją dotyczącą sprzedaży niektórych aktywów Larco<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>). W tej ostatniej decyzji Komisja wskazuje, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez Republikę Grecką owe dwa postępowania przetargowe są prowadzone, odpowiednio, przez państwo i przez Larco jako właścicieli aktywów, których dotyczy każdy z przetargów. W szczególności pierwszy przetarg ma dotyczyć zakładu metalurgicznego w Larymnie (Grecja) oraz 40% praw do eksploatacji rudy laterytu w Ajos Joanis (Grecja), zaś drugi – 73% praw do wydobycia laterytu na Eubei (Grecja) oraz całości praw do wydobycia laterytu w Kastorii (Grecja). Po zakończeniu owych dwóch postępowań przetargowych i niezależnie od ich wyników Larco ma zostać postawione w stan upadłości zgodnie z przepisami krajowymi, a jego pozostałe aktywa mają zostać sprzedane w ramach postępowania likwidacyjnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Biorąc pod uwagę te informacje, Komisja w decyzji dotyczącej sprzedaży niektórych aktywów Larco uznała, że – pod warunkiem przestrzegania szeregu przepisów i wymogów – wspomniana sprzedaż, po pierwsze, nie stanowi pomocy państwa, a po drugie, nie wiąże się z ciągłością gospodarczą pomiędzy Larco a właścicielem lub właścicielami aktywów, które zostaną sprzedane. Komisja stwierdziła, że w tych okolicznościach kwestia odzyskania bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa, jakiej udzielono Larco, nie będzie dotyczyła nowych właścicieli aktywów przeznaczonych do sprzedaży.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Wyznaczony Republice Greckiej w art. 5 decyzji 2014/539 dwumiesięczny termin na przedstawienie informacji na temat środków podjętych w celu odzyskania rozpatrywanej pomocy upłynął w dniu <DATE ISO="20140528">28 maja 2014 r.</DATE>, a Komisja nie otrzymała w tym względzie żadnych informacji.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20140623">23 czerwca 2014 r.</DATE> Komisja przypomniała władzom greckim o ich zobowiązaniach wynikających z decyzji 2014/539 i zwróciła się do nich o poinformowanie jej w terminie 20 dni roboczych o sposobie wykonania owej decyzji. W wiadomości elektronicznej z dnia <DATE ISO="20140718">18 lipca 2014 r.</DATE> władze greckie odpowiedziały, że nie są w stanie przekazać Komisji stosownych informacji w owym terminie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Ponadto Komisja przypomniała Republice Greckiej również o tym, że ta ostatnia jest zobowiązana do przestrzegania czteromiesięcznego terminu przewidzianego w art. 4 ust. 2 decyzji 2014/539. Termin ten upłynął jednak w dniu <DATE ISO="20140728">28 lipca 2014 r.</DATE>, a Komisja nie uzyskała informacji dotyczących wykonania owej decyzji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Pismami z dnia <DATE ISO="20141006">6 października 2014 r.</DATE> i <DATE ISO="20151218">18 grudnia 2015 r.</DATE> Komisja wezwała owo państwo członkowskie do przekazania jej oczekiwanych informacji i do zorganizowania wymiany informacji dotyczących sposobu odzyskania rozpatrywanej pomocy. Wspomniane państwo członkowskie nie odpowiedziało jednak na te pisma. Podczas spotkania między Komisją i władzami greckimi, które odbyło się w Atenach, władze greckie nie przedstawiły żadnego argumentu, który mógłby uzasadniać brak podjęcia środków służących wykonaniu decyzji 2014/539.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20160902">2 września 2016 r.</DATE>, uznawszy, że Republika Grecka nie wywiązała się ze zobowiązań, jakie na niej ciążą na mocy decyzji 2014/539, Komisja na podstawie art. 108 ust. 2 TFUE wniosła przeciwko niej skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, żądając stwierdzenia, że Republika Grecka nie podjęła w wyznaczonych terminach wszelkich niezbędnych środków, aby wykonać tę decyzję, a w każdym wypadku z naruszeniem wymogów art. 5 wspomnianej decyzji nie poinformowała w wystarczającym stopniu Komisji o podjętych środkach.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE> Trybunał w wyroku stwierdzającym uchybienie orzekł, że Republika Grecka nie podjęła w wyznaczonych terminach wszelkich środków niezbędnych do wykonania decyzji 2014/539 i nie poinformowała Komisji o podjętych na podstawie tej decyzji środkach.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>W następstwie ogłoszenia wyroku stwierdzającego uchybienie Komisja w dniu <DATE ISO="20171115">15 listopada 2017 r.</DATE> skierowała do władz greckich pismo, żądając od nich odzyskania pomocy bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym, na które owe władze nie odpowiedziały.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20181113">13 listopada 2018 r.</DATE> pismem skierowanym do greckiego ministra finansów Komisja zażądała informacji na temat stanu procedury odzyskiwania rozpatrywanej pomocy i wskazała, że może wnieść skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na podstawie art. 260 TFUE. Pismo to również pozostało bez odpowiedzi.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20190125">25 stycznia 2019 r.</DATE>, stwierdziwszy, że decyzja 2014/539 nie została jeszcze wykonana, Komisja wystosowała do Republiki Greckiej wezwanie do usunięcia uchybienia zgodnie z art. 260 ust. 2 TFUE, zapraszając owo państwo członkowskie do przedstawienia uwag w terminie dwóch miesięcy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20190329">29 marca 2019 r.</DATE> Republika Grecka odpowiedziała na wezwanie do usunięcia uchybienia, zwracając w szczególności uwagę na trudności, jakie napotkała, oraz wyrażając wolę współpracy.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Komisja postanowiła wnieść skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Rozwój wydarzeń w toku niniejszego postępowania</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20200214">14 lutego 2020 r.</DATE> Republika Grecka przyjęła ustawę 4664/2020. Artykuł 21 tej ustawy przewiduje objęcie Larco reżimem zarządu nadzwyczajnego, który w oparciu o szybką i uproszczoną procedurę powinien doprowadzić do likwidacji tej spółki (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>zarządem nadzwyczajnym<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W następstwie wniosku złożonego przez to państwo członkowskie, działające w charakterze wierzyciela Larco, Monomeles Efeteio Athinon (sąd apelacyjny w składzie jednego sędziego w Atenach, Grecja) postanowieniem nr 1407/2020 z dnia <DATE ISO="20200228">28 lutego 2020 r.</DATE> objął tę spółkę reżimem zarządu nadzwyczajnego, który nie wiązał się z zakończeniem jej funkcjonowania. W tym samym postanowieniu wspomniany sąd wyznaczył zarządcę nadzwyczajnego odpowiedzialnego za dokonanie inwentaryzacji wszystkich aktywów i pasywów owej spółki i zobowiązanego do przeprowadzenia publicznego postępowania przetargowego w celu zbycia aktywów tej spółki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20200313">13 marca 2020 r.</DATE> władze greckie z jednej strony wezwały Larco do wpłacenia w terminie 30 dni kalendarzowych kwoty odpowiadającej pomocy uznanej za bezprawnie przyznaną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym wraz z mającymi zastosowanie odsetkami, a z drugiej strony poinformowały Komisję o zastosowaniu wobec Larco reżimu zarządu nadzwyczajnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>W dniu <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200326">26 marca 2020 r.</DATE> <NAME.CASE>Trybunał w wyroku Larko/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑244/18 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:238">EU:C:2020:238</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) uwzględnił odwołanie wniesione przez Larco od wyroku Sądu z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180201">1 lutego 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Larko/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑423/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2018:57">EU:T:2018:57</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), w którym Sąd oddalił wniesioną przez tę spółkę skargę o stwierdzenie nieważności decyzji 2014/539. Trybunał uchylił wyrok Sądu w zakresie, w jakim ten ostatni oddalił pierwszą część zarzutu pierwszego skargi, odnoszącą się do gwarancji przyznanej w 2008 r. przez państwo greckie na rzecz Larco, dotyczącej pożyczki w wysokości 30 mln EUR udzielonej tej spółce przez ATE Bank (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>środkiem nr 2<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W następstwie wyroku Trybunału Larco zgłosiło zastrzeżenia względem podlegającej odzyskaniu kwoty pomocy dotyczącej środka nr 2.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20200407">7 kwietnia 2020 r.</DATE> zarządca nadzwyczajny Larco pozwał Republikę Grecką w celu poddania sporu dotyczącego struktury własności zakładu w Larymnie pod rozstrzygnięcie arbitrów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20200427">27 kwietnia 2020 r.</DATE> władze greckie zgłosiły Komisji zastrzeżenia Larco dotyczące środka nr 2, na które instytucja ta odpowiedziała pismem z dnia <DATE ISO="20200506">6 maja 2020 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20200514">14 maja 2020 r.</DATE> władze te wysłały do greckich organów podatkowych pismo, w którym zażądały pełnego odzyskania rozpatrywanej pomocy od Larco.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Republika Grecka, w następstwie wystosowanego przez Trybunał na podstawie art. 62 § 1 regulaminu postępowania przed Trybunałem wezwania do udzielenia informacji, przedstawiła dokumenty dotyczące odzyskania rozpatrywanej pomocy.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Z odpowiedzi na wspomniane wezwanie do udzielenia informacji wynika, po pierwsze, że w dniu <DATE ISO="20210322">22 marca 2021 r.</DATE> Larco było nadal objęte reżimem zarządu nadzwyczajnego z uwagi na czas niezbędny na wydanie orzeczenia arbitrażowego dotyczącego struktury własności zakładu w Larymnie oraz ze względu na to, że reżim ten miał ustać z upływem okresu 12 miesięcy, mającego biec od dnia jego wdrożenia, względnie okresu 9 miesięcy, mającego biec od dnia wydania tego orzeczenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Po drugie, we wspomnianym orzeczeniu, wydanym w dniu <DATE ISO="20200924">24 września 2020 r.</DATE> i sprostowanym w dniu <DATE ISO="20201008">8 października 2020 r.</DATE>, sąd arbitrażowy uznał prawo własności państwa greckiego do zakładu metalurgicznego i kompleksu górniczego w Larymnie. Larco pozostało dzierżawcą tych aktywów państwa greckiego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Po trzecie, w następstwie owego orzeczenia doszło do aktualizacji dwóch przetargów wspomnianych w pkt 10 niniejszego wyroku, w których Republika Grecka wyraziła zamiar sprzedaży niektórych aktywów Larco, a zarządca nadzwyczajny przystąpił do sporządzenia ostatecznego inwentarza wszystkich aktywów i pasywów Larco.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Po czwarte, postępowania dotyczące owych przetargów były prowadzone równolegle i miały zostać zakończone najpóźniej w dniu <DATE ISO="20210708">8 lipca 2021 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie uchybienia</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności Komisja zarzuca Republice Greckiej, że nie podjęła ona środków zapewniających wykonanie wyroku stwierdzającego uchybienie, ponieważ władze greckie nie odzyskały od Larco rozpatrywanej pomocy państwa pomimo upływu ponad 5 lat od wydania decyzji 2014/539 oraz ponad 2 lat od ogłoszenia owego wyroku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Zdaniem Komisji władze greckie przyjęły środki zmierzające do odzyskania owej pomocy dopiero po dniu <DATE ISO="20200129">29 stycznia 2020 r.</DATE> – kiedy to wniesiono skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania – z naruszeniem wymogu bezzwłocznego i skutecznego wykonania owej decyzji. Przede wszystkim ustawę 4664/2020, która przewiduje objęcie Larco reżimem zarządu nadzwyczajnego, przyjęto dopiero w dniu <DATE ISO="20200214">14 lutego 2020 r.</DATE> Następnie – do objęcia Larco reżimem zarządu nadzwyczajnego doszło w dniu <DATE ISO="20200228">28 lutego 2020 r.</DATE> Wreszcie władze greckie w dniu <DATE ISO="20200313">13 marca 2020 r.</DATE> wezwały Larco do zwrócenia w terminie 30 dni kwoty odpowiadającej tej pomocy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o reżim zarządu nadzwyczajnego nad Larco, Komisja podnosi, po pierwsze, że art. 21 ust. 4 ustawy 4664/2020 stanowi, iż spółka ta może skorzystać z dotacji państwowej na pokrycie kosztów związanych z zastosowaniem tego reżimu. Zdaniem Komisji przewidziana w tym przepisie pomoc związana z funkcjonowaniem Larco, mająca na celu uwolnienie tej spółki od kosztów, jakie w normalnych warunkach musiałaby ona ponosić w ramach zwykłego zarządu lub zwykłej działalności, stanowi kategorię pomocy szczególnie szkodliwą dla konkurencji. W niniejszym wypadku władze greckie przyznały już Larco pomoc operacyjną w ramach zarządu nadzwyczajnego.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Po drugie, Komisja uważa, że Republika Grecka była zobowiązana do wszczęcia wobec Larco postępowania upadłościowego i do wpisania na listę wierzytelności tych wierzytelności, które wiążą się ze zwrotem odnośnej pomocy, we wskazanym w art. 4 decyzji 2014/539 terminie czterech miesięcy. Po dokonaniu wpisu owych wierzytelności należało albo w pełni odzyskać rozpatrywaną pomoc, albo dokonać likwidacji beneficjenta i ostatecznie zakończyć jego działalność.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Tymczasem w niniejszym wypadku Republika Grecka nie wpisała na listę wierzytelności tych wierzytelności, które wiążą się ze zwrotem odnośnej pomocy. Zgodnie z art. 21 ust. 9 ustawy 4664/2020 taki formalny wpis może zostać dokonany dopiero po przeniesieniu aktywów Larco na oferenta proponującego najwyższą cenę w następstwie sprzedaży owych aktywów w drodze aukcji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Zdaniem Komisji nawet gdyby wierzytelność Republiki Greckiej związana ze zwrotem rozpatrywanej pomocy została formalnie wpisana na listę wierzytelności po przeniesieniu aktywów Larco, jak przewiduje reżim zarządu nadzwyczajnego, wyrok stwierdzający uchybienie mógłby zostać w pełni wykonany jedynie w sytuacji, gdyby dochód z likwidacji był wystarczający do odzyskania pełnej kwoty rozpatrywanej pomocy. W przeciwnym wypadku jedynie likwidacja i ostateczne zakończenie działalności Larco pozwoliłyby zapewnić pełne wykonanie owego wyroku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>W drugiej kolejności, co się tyczy obowiązku poinformowania Komisji przez państwo greckie, instytucja ta podnosi, że władze tego państwa członkowskiego nie przekazały w wyznaczonych terminach informacji pozwalających na sprawdzenie prawidłowości obliczenia kwoty pomocy podlegającej odzyskaniu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Wspomniane władze nie wykonały zatem wyroku stwierdzającego uchybienie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Ponadto Komisja uważa, że okoliczność, iż w następstwie wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200326">26 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Larko/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑244/18 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:238">EU:C:2020:238</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) postępowanie w przedmiocie wniesionej przez Larco skargi o stwierdzenie nieważności decyzji 2014/539 wciąż toczy się przed Sądem, nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy. Podnosi ona, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na podstawie art. 260 ust. 2 TFUE jest niezależne od postępowania wszczętego na podstawie art. 263 TFUE. Instytucja ta wyjaśnia, że w wyroku tym Trybunał częściowo uchylił wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180201">1 lutego 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Larko/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑423/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2018:57">EU:T:2018:57</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), jednakże nie stwierdził nieważności decyzji 2014/539, która pozostaje w pełni wykonalna. Republika Grecka jest zatem zobowiązana do wykonania tej decyzji w całości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Na swoją obronę Republika Grecka podnosi, w pierwszej kolejności, że władze greckie przyjęły szereg środków, które stanowią znaczny postęp w wykonaniu wyroku stwierdzającego uchybienie. I tak ze względu na trudności finansowe Larco władze greckie w dniu <DATE ISO="20200214">14 lutego 2020 r.</DATE> przewidziały, że Larco zostanie objęte reżimem zarządu nadzwyczajnego, który został względem tej spółki zastosowany w dniu <DATE ISO="20200228">28 lutego 2020 r.</DATE> i który miał ustać z upływem okresu 12 miesięcy, mającego biec od dnia jego zastosowania, względnie okresu 9 miesięcy, mającego biec od dnia wydania orzeczenia arbitrażowego w przedmiocie sporu dotyczącego struktury własności zakładu w Larymnie.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Po pierwsze, Republika Grecka zauważa, że w porównaniu ze standardowym postępowaniem upadłościowym oraz przewidzianym w ustawie nr 4307/2014 postępowaniem szczególnym zarząd nadzwyczajny jest specjalnym postępowaniem upadłościowym, w ramach którego zarządca nadzwyczajny niezwłocznie dokonuje sprzedaży aktywów danego przedsiębiorstwa i organizuje publiczne postępowanie przetargowe w celu uniknięcia obniżenia wartości aktywów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Prawdą jest, że objęcie Larco reżimem zarządu nadzwyczajnego nie pociąga za sobą natychmiastowego zakończenia jego działalności. Utrzymanie działalności zakładu w Larymnie uznano jednak za niezbędne w celu, z jednej strony, zmaksymalizowania ceny aktywów Larco, a z drugiej strony – zapewnienia dalszej produkcji niklu w Grecji, która ma szczególne znaczenie zarówno dla gospodarki greckiej, jak i europejskiej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Ponadto prawo krajowe daje greckiemu ministerstwu środowiska i energii uprawnienie do przyznawania dotacji państwowych mających na celu pokrycie kosztów niezbędnych do wdrożenia zarządu nadzwyczajnego oraz kosztów operacyjnych w celu utrzymania działalności danego przedsiębiorstwa aż do ustania owego zarządu. Jednakże ewentualnie wypłacone z tego tytułu kwoty powinny zostać odliczone od ceny sprzedaży aktywów i zwrócone państwu, bez uwzględnienia pozostałych wierzytelności wpisanych na listę wierzytelności.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Po drugie, Republika Grecka zauważa, że w terminie 5 dni od zakończenia postępowania przetargowego zarządca nadzwyczajny powinien wezwać wierzycieli do dokonania ostatecznego wpisu przysługujących im wierzytelności, a następnie sporządzić ostateczną listę kolejności zaspokojenia wierzytelności. Co się tyczy konkretnie daty dokonania wpisu na listę wierzytelności, Republika Grecka podnosi, że w odróżnieniu od standardowego postępowania upadłościowego, w ramach którego wpis na listę wierzytelności ma miejsce przed likwidacją danego przedsiębiorstwa, w przypadku postępowania związanego z zarządem nadzwyczajnym wpis ten jest dokonywany po sprzedaży aktywów danej spółki. W drodze odstępstwa od mających zastosowanie przepisów ogólnych wierzytelności państwa związane z odzyskiwaniem pomocy bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym mają pierwszeństwo przed wszelkim ogólnym lub szczególnym uprzywilejowaniem pozostałych wierzycieli.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Po trzecie, Republika Grecka utrzymuje, że wraz ze sprzedażą aktywów Larco nastąpi ostateczne zakończenie działalności tej spółki, co zagwarantuje brak ciągłości gospodarczej i brak zakłóceń konkurencji na danym rynku. Objęcie Larco reżimem zarządu nadzwyczajnego jest zatem procedurą nieodwracalną, która powinna doprowadzić do likwidacji tej spółki i ostatecznego zakończenia jej działalności. W każdym wypadku Republika Grecka podnosi, że w przypadku niepowodzenia publicznego postępowania przetargowego Larco zostanie postawione w stan upadłości, a jego aktywa zostaną poddane likwidacji w trybie standardowego postępowania upadłościowego. Stwierdzenie, że doszło do takiego niepowodzenia, powinno mieć miejsce w przypadku, gdyby w toku postępowania związanego z zarządem nadzwyczajnym 75% aktywów tego przedsiębiorstwa nie zostało sprzedane.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Co więcej, Republika Grecka nie kwestionuje, że po ogłoszeniu wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200326">26 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Larko/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑244/18 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:238">EU:C:2020:238</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) decyzja 2014/539 pozostaje w pełni wykonalna. Jednakże zdaniem tego państwa członkowskiego Komisja w zawiadomieniu w sprawie odzyskiwania pomocy państwa bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym uważa, że w przypadku gdy postępowanie w przedmiocie skargi na decyzję o odzyskaniu pomocy jest w toku, tymczasowe wykonanie tej decyzji można zapewnić na przykład poprzez wpłacenie przez beneficjenta pomocy na rachunek zastrzeżony pełnej kwoty podlegającej odzyskaniu.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>W drugiej kolejności Republika Grecka podnosi, że pismem z dnia <DATE ISO="20200313">13 marca 2020 r.</DATE> poinformowała Komisję o wszystkich środkach podjętych w celu odzyskania rozpatrywanej pomocy. Wspomniane państwo członkowskie wskazuje, że w dniu <DATE ISO="20200514">14 maja 2020 r.</DATE> nakazało odzyskanie pełnej kwoty owej pomocy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Na wstępie należy zauważyć, że skarga o stwierdzenie nieważności decyzji 2014/539 wniesiona przez Larco, która doprowadziła do wydania wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200326">26 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Larko/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑244/18 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:238">EU:C:2020:238</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), nie ma wpływu na wykonalność tej decyzji, a w konsekwencji – na niniejszy spór. Zgodnie bowiem z orzecznictwem Trybunału i jak wynika z art. 278 TFUE, w braku odmiennego orzeczenia Sądu skarga o stwierdzenie nieważności nie ma skutku zawieszającego. Co do zasady zatem wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności nie wpływa na wykonalność decyzji, której stwierdzenia nieważności zażądano (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150709">9 lipca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Francja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑63/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:458">EU:C:2015:458</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Co się tyczy argumentu Republiki Greckiej, zgodnie z którym Komisja w zawiadomieniu w sprawie odzyskiwania pomocy państwa bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym przewiduje, że w przypadku gdy postępowanie w przedmiocie skargi na decyzję o odzyskaniu pomocy jest w toku, tymczasowe wykonanie tej decyzji można zapewnić na przykład poprzez wpłacenie przez beneficjenta pomocy na rachunek zastrzeżony pełnej kwoty podlegającej odzyskaniu, wystarczy zauważyć, że w niniejszym wypadku owo państwo członkowskie nie przedstawiło dokumentów, które potwierdzałyby dokonanie takiej wpłaty.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o meritum, należy w pierwszej kolejności przypomnieć, że z orzecznictwa Trybunału wynika, iż państwo członkowskie będące adresatem decyzji, która zobowiązuje je do odzyskania bezprawnie przyznanej pomocy uznanej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym, jest zobowiązane na podstawie art. 288 TFUE akapit czwarty do podjęcia wszelkich właściwych środków, aby zapewnić wykonanie tej decyzji. Powinno ono doprowadzić do skutecznego odzyskania należnych kwot w celu wyeliminowania zakłócenia konkurencji spowodowanego przewagą konkurencyjną wynikającą z przyznania tej pomocy (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0068">68</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Bezprawnie przyznaną pomoc uznaną za niezgodną z rynkiem wewnętrznym należy bowiem odzyskać niezwłocznie i zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego, pod warunkiem że przewidują one bezzwłoczne i skuteczne wykonanie decyzji Komisji. W tym celu zainteresowane państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia wszelkich środków przewidzianych w ich odpowiednich systemach prawnych, włącznie ze środkami tymczasowymi, bez uszczerbku dla prawa Unii (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0069">69</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Co się tyczy sytuacji, w których wypłacona niezgodnie z prawem i uznana za niezgodną z rynkiem wewnętrznym pomoc państwa podlega odzyskaniu od przedsiębiorstw będących beneficjentami znajdującymi się w trudnej sytuacji lub w stanie upadłości, należy przypomnieć, że takie trudności nie mają wpływu na obowiązek odzyskania pomocy. Państwo członkowskie jest zatem zobowiązane do tego, by w zależności od przypadku doprowadzić do likwidacji spółki, do wpisania swojej wierzytelności do jej pasywów lub do podjęcia każdego innego środka umożliwiającego zwrot pomocy (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180117">17 stycznia 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑363/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:12">EU:C:2018:12</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>W szczególności, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przywrócenie stanu poprzedniego i wyeliminowanie zakłócenia konkurencji wynikłego z tej pomocy może co do zasady zostać zrealizowane poprzez wpisanie wierzytelności z tytułu zwrotu danej pomocy na listę wierzytelności (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180117">17 stycznia 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑363/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:12">EU:C:2018:12</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>Niemniej należy zaznaczyć, że to wpisanie wierzytelności umożliwia wypełnienie obowiązku odzyskania pomocy, w sytuacji gdy organy państwowe nie mogły odzyskać pełnej kwoty pomocy, tylko jeśli postępowanie upadłościowe prowadzi do likwidacji przedsiębiorstwa, czyli do ostatecznego zakończenia jego działalności, do czego władze państwowe mogą doprowadzić jako akcjonariusze lub wierzyciele (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180117">17 stycznia 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑363/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:12">EU:C:2018:12</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Wynika stąd, że ostateczne zakończenie działalności przedsiębiorstwa będącego beneficjentem pomocy państwa wymagane jest jedynie w wypadku, gdy odzyskanie pełnej kwoty pomocy pozostaje niemożliwe w toku postępowania upadłościowego (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180117">17 stycznia 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑363/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:12">EU:C:2018:12</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61</NO.P><TXT>Należy również zauważyć, że w przypadku postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na podstawie art. 260 ust. 2 TFUE należy przyjąć za datę odniesienia dla oceny istnienia takiego uchybienia dzień upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu do usunięcia uchybienia wystosowanym na podstawie tego postanowienia (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0073">73</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62</NO.P><TXT>W niniejszym wypadku, jak przypomniano w pkt 20 niniejszego wyroku, z uwagi na to, że w trybie postępowania przewidzianego w art. 260 ust. 2 TFUE Komisja skierowała do Republiki Greckiej wezwanie do usunięcia uchybienia w dniu <DATE ISO="20190125">25 stycznia 2019 r.</DATE>, datą odniesienia wspomnianą w poprzednim punkcie niniejszego wyroku jest dzień upływu terminu wyznaczonego w owym wezwaniu, to jest dzień <DATE ISO="20190325">25 marca 2019 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63</NO.P><TXT>Oczywiste jest, że do tego dnia władze greckie nie wywiązały się z obowiązku odzyskania rozpatrywanej pomocy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64</NO.P><TXT>Otóż jak wynika z pkt 23–25, 45 i 52 niniejszego wyroku, władze greckie przyjęły środki w celu odzyskania rozpatrywanej pomocy dopiero po dniu <DATE ISO="20200129">29 stycznia 2020 r.</DATE>, kiedy to wniesiono skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania. Po pierwsze bowiem, ustawę 4664/2020 ustanawiającą reżim zarządu nadzwyczajnego przyjęto w dniu <DATE ISO="20200214">14 lutego 2020 r.</DATE>, czyli prawie rok po upływie terminu wyznaczonego w wezwaniu do usunięcia uchybienia i prawie 6 lat po upływie pierwotnego terminu wykonania decyzji 2014/539. Po drugie, bezsporne jest, że Republika Grecka objęła Larco reżimem zarządu nadzwyczajnego w dniu <DATE ISO="20200228">28 lutego 2020 r.</DATE> Po trzecie, wezwanie do zwrócenia w terminie 30 dni kwoty odpowiadającej rozpatrywanej pomocy skierowano do Larco w dniu <DATE ISO="20200313">13 marca 2020 r.</DATE> Po czwarte wreszcie, władze greckie wysłały do greckich organów podatkowych pismo, w którym zażądały pełnego odzyskania rozpatrywanej pomocy od Larco, w dniu <DATE ISO="20200514">14 maja 2020 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Republika Grecka nie może skutecznie utrzymywać, że do dnia upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu do usunięcia uchybienia podjęła wszelkie niezbędne środki, aby wdrożyć procedurę odzyskania rozpatrywanej pomocy państwa.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66</NO.P><TXT>W drugiej kolejności, co się tyczy braku poinformowania Komisji, należy zauważyć, że do dnia upływu terminu wyznaczonego w wezwaniu z dnia <DATE ISO="20190125">25 stycznia 2019 r.</DATE> Republika Grecka nie przedstawiła Komisji informacji wymienionych w art. 5 decyzji 2014/539.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67</NO.P><TXT>Należy zatem stwierdzić, że poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych środków zapewniających wykonanie wyroku stwierdzającego uchybienie Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy art. 260 ust. 1 TFUE.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kar pieniężnych</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie okresowej kary pieniężnej</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68</NO.P><TXT>Komisja uważa, że zarzucane Republice Greckiej uchybienie wciąż trwa w momencie badania okoliczności faktycznych przez Trybunał.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69</NO.P><TXT>Proponuje ona nałożenie kar za niewykonanie wyroku stwierdzającego uchybienie, w szczególności w postaci zapłaty okresowej kary pieniężnej, opierając się na komunikacie SEC(2005) 1658 z dnia <DATE ISO="20051212">12 grudnia 2005 r.</DATE>, zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>Stosowanie art. [260 TFUE]<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/> (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="126" PAGE.FIRST="15" DATE.PUB="2007">Dz.U. 2007, C 126, s. 15</REF.DOC.OJ>, zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>komunikatem z 2005 r.<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>), na komunikacie w sprawie zmiany metody obliczania kar ryczałtowych i okresowych kar pieniężnych, proponowanych przez Komisję w postępowaniach o naruszenie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="070" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2019">Dz.U. 2019, C 70, s. 1</REF.DOC.OJ>), a także na komunikacie zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Aktualizacja danych wykorzystywanych do obliczania kar ryczałtowych i okresowych kar pieniężnych wskazywanych Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Komisję w ramach postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/> (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="309" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2019">Dz.U. 2019, C 309, s. 1</REF.DOC.OJ>). Komisja zauważa, że zgodnie ze wzorem wskazanym w komunikacie z 2005 r. kwotę dziennej okresowej kary pieniężnej uzyskuje się poprzez pomnożenie jednolitej stawki bazowej w wysokości 3116 EUR przez współczynnik wagi naruszenia, współczynnik czasu trwania naruszenia i współczynnik <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>n<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70</NO.P><TXT>Co się tyczy współczynnika wagi naruszenia, Komisja podnosi, że postanowienia traktatu FUE w dziedzinie pomocy państwa, które w niniejszym wypadku naruszono, mają charakter fundamentalny. Instytucja ta zwraca uwagę na szkodliwy wpływ, jaki pomoc bezprawnie przyznana i niezgodna z rynkiem wewnętrznym, której nie odzyskano, wywarła na rynek, na którym Larco prowadzi działalność. Biorąc pod uwagę cechy charakterystyczne tego rynku, Komisja uważa, że niekorzystny wpływ nieodzyskanej pomocy na konkurencję dotyczy nie tylko przedsiębiorstw w Grecji, ale także – ogólniej – w Unii Europejskiej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o to, czy zachodzą okoliczności obciążające lub łagodzące, Komisja z jednej strony zwraca uwagę na powtarzające się uchybienia Republiki Greckiej w dziedzinie pomocy państwa, a z drugiej strony uważa, że w niniejszej sprawie nie można uwzględnić żadnej okoliczności łagodzącej. W konsekwencji proponuje ona zastosować współczynnik wagi naruszenia wynoszący 7 w ustanowionej w komunikacie z 2005 r. skali od 1 do 20.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o czas trwania naruszenia, Komisja podnosi, że w dniu, w którym postanowiła wnieść do Trybunału skargę w niniejszej sprawie, to jest w dniu <DATE ISO="20191127">27 listopada 2019 r.</DATE>, czas trwania naruszenia, którego początek wyznacza dzień ogłoszenia wyroku stwierdzającego uchybienie, to jest dzień <DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, wynosił 24 miesiące, wobec czego należy zastosować współczynnik czasu trwania naruszenia wynoszący 2,4 w również ustanowionej we wspomnianym komunikacie skali od 1 do 3.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73</NO.P><TXT>Co się tyczy zdolności płatniczej odnośnego państwa członkowskiego, a konkretnie współczynnika <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>n<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>, Komisja zauważa, że w wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) Trybunał uznał, że od dnia <DATE ISO="20170401">1 kwietnia 2017 r.</DATE> – z uwagi na to, iż system głosowania w Radzie Unii Europejskiej uległ zmianie – współczynnik <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>n<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/> nie może już uwzględniać liczby głosów danego państwa członkowskiego w Radzie i że należy oprzeć się na produkcie krajowym brutto (PKB) państw członkowskich jako czynniku dominującym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74</NO.P><TXT>Tymczasem zdaniem Komisji należy zachować znaczenie instytucjonalne danego państwa członkowskiego w Unii jako istotny element obliczania współczynnika <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>n<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> na potrzeby nakładania kar, które powinny być zarazem proporcjonalne i wystarczająco odstraszające. W jej ocenie uwzględnianie wyłącznie PKB znacznie zwiększa zróżnicowanie między państwami członkowskimi w zakresie tego współczynnika. Komisja podnosi, że metoda obliczania współczynnika <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>n<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/> powinna nie tylko opierać się na znaczeniu demograficznym i gospodarczym, ale również uwzględniać okoliczność, że każde państwo członkowskie posiada właściwą sobie wartość w instytucjonalnych ramach Unii. W związku z tym aby zachować równowagę między zdolnością płatniczą a znaczeniem instytucjonalnym w Unii danego państwa członkowskiego, współczynnik <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>n<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/> należy obliczać na podstawie z jednej strony PKB, a z drugiej strony przyznanej danemu państwu członkowskiemu liczby miejsc w Parlamencie Europejskim. Instytucja ta uważa zatem, że współczynnik <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>n<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/> należy dla Republiki Greckiej ustalić na 0,51.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75</NO.P><TXT>Jednakże odwołanie się do PKB i liczby miejsc w Parlamencie Europejskim bez możliwości dokonania korekty prowadziłoby do uzyskania wartości odniesienia znacznie niższej od wartości wynikającej z zastosowania dawnej metody obliczania współczynnika <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>n<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>. Na potrzeby obliczenia jednolitej stawki bazowej okresowej kary pieniężnej Komisja proponuje zatem zastosować współczynnik korygujący wynoszący 4,5 w celu zapewnienia, by kwoty kar zaproponowane przez Komisję Trybunałowi pozostały proporcjonalne i wystarczająco odstraszające.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76</NO.P><TXT>Wreszcie, co się tyczy okresowości kary pieniężnej, Komisja jest zdania, że powinna to być kara dzienna, nie zaś półroczna. Uważa ona, że w niniejszym wypadku dzienna okresowa kara pieniężna nie powinna być w jakimkolwiek stopniu degresywna.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77</NO.P><TXT>Republika Grecka nie zgadza się z powyższym, twierdząc, że w niniejszej sprawie nie należy nakładać na nią kar finansowych, ponieważ poczyniono znaczny postęp już poprzez samo przyjęcie ustawy 4664/2020 oraz objęcie Larco reżimem zarządu nadzwyczajnego. Ponadto wspomniane państwo członkowskie podkreśla, że celem tego reżimu, rozpatrywanego jako całość, jest zapewnienie szybkiej likwidacji Larco albo poprzez sprzedanie jego aktywów przez zarządcę nadzwyczajnego w taki sposób, aby uzyskać najwyższą możliwą cenę, albo – w przypadku niedokonania sprzedaży 75% aktywów w okresie 12 miesięcy – poprzez objęcie go standardowym postępowaniem upadłościowym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78</NO.P><TXT>Republika Grecka uważa, że w przypadku gdyby Trybunał uznał, iż należy jednak nałożyć na nią okresową karę pieniężną – kwota kary żądanej przez Komisję nie jest dostosowana do szczególnych okoliczności niniejszej sprawy i nie jest zgodna z zasadą proporcjonalności.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o wagę naruszenia, Republika Grecka podnosi w pierwszej kolejności, że należy uwzględnić z jednej strony środki podjęte na tym etapie, a z drugiej strony okoliczność, że w niniejszej sprawie kwota podlegająca odzyskaniu, wraz z obliczonymi na dzień <DATE ISO="20200514">14 maja 2020 r.</DATE> odsetkami, wynosi 160 mln EUR, podczas gdy w sprawie, w której zapadł wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), kwota podlegająca odzyskaniu wynosiła 670 mln EUR. W tym kontekście, zważywszy na czas niezbędny do osiągnięcia znacznego postępu w postępowaniu likwidacyjnym Larco, wspomniane państwo członkowskie wnosi o ustalenie okresowej kary pieniężnej w wymiarze półrocznym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80</NO.P><TXT>W drugiej kolejności Republika Grecka podnosi, iż jest mało prawdopodobne, że pomoc ta wywarła silny wpływ na warunki konkurencji w Unii i wywołała zakłócenia konkurencji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności wspomniane państwo członkowskie utrzymuje, że – co się tyczy powtarzających się naruszeń, jakich miałoby się ono dopuszczać w dziedzinie pomocy państwa – w sprawie, w której zapadł wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), władze greckie podjęły niezbędne środki w celu zakończenia procedury odzyskiwania pomocy poprzez dokonanie likwidacji aktywów odnośnej spółki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82</NO.P><TXT>W konsekwencji Republika Grecka uważa, że nie należy w niniejszej sprawie stosować współczynnika wagi naruszenia wyższego niż 1.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o współczynnik czasu trwania naruszenia, Republika Grecka uważa, że nie powinien on przekraczać 1.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84</NO.P><TXT>Wreszcie, co się tyczy zdolności płatniczej, a konkretnie współczynnika <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>n<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>, Republika Grecka, podobnie jak Komisja, uważa, że na potrzeby obliczenia wartości tego współczynnika należy wziąć pod uwagę nie tylko znaczenie gospodarcze, ale również znaczenie instytucjonalne danego państwa członkowskiego w Unii. Należy zatem uwzględnić przyznaną temu państwu członkowskiemu liczbę miejsc w Parlamencie Europejskim.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że postępowanie ustanowione w art. 260 ust. 2 TFUE ma na celu skłonienie państwa członkowskiego, które tego nie uczyniło, do wykonania wyroku wydanego w związku z uchybieniem, a tym samym zapewnienie skutecznego stosowania prawa Unii, oraz że środki przewidziane w tym postanowieniu, to jest okresowa kara pieniężna i ryczałt, służą temu samemu celowi [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0134">134</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86</NO.P><TXT>Należy również przypomnieć, że zadaniem Trybunału jest, w każdej zawisłej przed nim sprawie i na podstawie zarówno okoliczności danego przypadku, jak i stopnia perswazji i odstraszania, który uzna on za wymagany, określenie właściwych kar pieniężnych, w szczególności w celu zapobieżenia powtarzaniu się analogicznych naruszeń prawa Unii (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0107">107</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0087"><NO.P>87</NO.P><TXT>Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału nałożenie okresowej kary pieniężnej jest co do zasady uzasadnione tylko wówczas, gdy uchybienie wynikające z niewykonania wcześniejszego wyroku trwa do czasu badania okoliczności faktycznych przez Trybunał [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0137">137</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0088"><NO.P>88</NO.P><TXT>W celu ustalenia, czy zarzucane stronie pozwanej uchybienie trwało do chwili badania przez Trybunał okoliczności faktycznych danej sprawy, należy dokonać analizy środków, które zdaniem pozwanego państwa zostały przyjęte po terminie wyznaczonym w wezwaniu do usunięcia uchybienia (zob. podobnie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121211">11 grudnia 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑610/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:781">EU:C:2012:781</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0098">98</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150917">17 września 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑367/14</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:611">EU:C:2015:611</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0089">89</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0089"><NO.P>89</NO.P><TXT>W niniejszym wypadku Republika Grecka twierdzi, że reżim zarządu nadzwyczajnego nad Larco nie ustał oraz że oba postępowania przetargowe, w drodze których mogłaby zostać przeprowadzona sprzedaż aktywów Larco, miały zostać zakończone w dniu <DATE ISO="20210708">8 lipca 2021 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0090"><NO.P>90</NO.P><TXT>Wystarczy jednak stwierdzić, że Republika Grecka nie wykazała, iż do dnia badania przez Trybunał okoliczności faktycznych niniejszej sprawy podjęła ona wszelkie środki niezbędne do wykonania wyroku stwierdzającego uchybienie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0091"><NO.P>91</NO.P><TXT>W świetle powyższego należy stwierdzić, że zarzucane Republice Greckiej uchybienie wciąż trwało w momencie badania przez Trybunał okoliczności faktycznych niniejszej sprawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0092"><NO.P>92</NO.P><TXT>W tych okolicznościach zasądzenie od Republiki Greckiej zapłaty okresowej kary pieniężnej stanowi odpowiedni środek finansowy dla skłonienia tego państwa do podjęcia środków niezbędnych do położenia kresu stwierdzonemu uchybieniu i zapewnienia pełnego wykonania wyroku stwierdzającego uchybienie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0093"><NO.P>93</NO.P><TXT>Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem okresową karę pieniężną należy ustalić z uwzględnieniem stopnia perswazji koniecznego do tego, by państwo członkowskie, które nie wykonało wyroku wydanego w związku z uchybieniem, zmieniło swoje postępowanie i położyło kres zarzucanemu mu naruszeniu [zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0147">147</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0094"><NO.P>94</NO.P><TXT>W ramach korzystania z przysługującej Trybunałowi w tej dziedzinie swobody oceny jego zadaniem jest ustalenie okresowej kary pieniężnej w ten sposób, by była ona, po pierwsze, dostosowana do okoliczności, a po drugie, proporcjonalna do stwierdzonego uchybienia oraz do zdolności płatniczej danego państwa członkowskiego [wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121211">11 grudnia 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑610/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:781">EU:C:2012:781</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0118">118</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180222">22 lutego 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑328/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:98">EU:C:2018:98</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0090">90</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0148">148</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0095"><NO.P>95</NO.P><TXT>Propozycje Komisji dotyczące okresowej kary pieniężnej nie mogą wiązać Trybunału i stanowią jedynie użyteczny punkt odniesienia. Podobnie wytyczne takie jak te zawarte w komunikatach Komisji nie wiążą Trybunału, lecz przyczyniają się do zagwarantowania przejrzystości, przewidywalności i pewności prawa w zakresie działań podejmowanych przez samą Komisję, gdy<?PAGE NO="15"?> instytucja ta przedkłada propozycje Trybunałowi. W ramach postępowania na podstawie art. 260 ust. 2 TFUE, dotyczącego utrzymującego się uchybienia ze strony państwa członkowskiego, mimo że uchybienie to zostało już stwierdzone w pierwszym wyroku wydanym na podstawie art. 258 TFUE lub art. 108 ust. 2 TFUE, Trybunał musi bowiem zachować swobodę ustalenia nakładanej okresowej kary pieniężnej w wysokości i formie, które uważa za odpowiednie, aby skłonić to państwo członkowskie do położenia kresu niewykonywaniu zobowiązań wynikających z tego pierwszego wyroku Trybunału (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0119">119</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0096"><NO.P>96</NO.P><TXT>Do podstawowych kryteriów, które należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości okresowej kary pieniężnej – w celu zapewnienia, że kara ta wywrze odpowiedni nacisk, wymuszając jednolite i skuteczne stosowanie prawa Unii – zalicza się co do zasady wagę naruszenia, czas jego trwania oraz zdolność płatniczą danego państwa członkowskiego. Przy stosowaniu tych kryteriów należy wziąć pod uwagę w szczególności skutki, jakie niewykonanie wyroku wywiera na interesy prywatne i interes publiczny, a także to, jak pilne jest to, by dane państwo członkowskie wywiązało się z ciążących na nim zobowiązań [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NAME.CASE>C‑576/18</NAME.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0149">149</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0097"><NO.P>97</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności, w odniesieniu do wagi naruszenia, należy podkreślić fundamentalny charakter postanowień traktatu FUE w dziedzinie pomocy państwa [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0150">150</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0098"><NO.P>98</NO.P><TXT>Reguły będące przedmiotem decyzji 2014/539 i wyroku stwierdzającego uchybienie stanowią bowiem wyraz jednego z podstawowych zadań powierzonych Unii na podstawie art. 3 ust. 3 TUE, polegającego na ustanowieniu rynku wewnętrznego, oraz na podstawie protokołu (nr 27) w sprawie rynku wewnętrznego i konkurencji, który zgodnie z art. 51 TUE stanowi integralną część traktatów i według którego rynek wewnętrzny obejmuje system zapewniający niezakłóconą konkurencję.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0099"><NO.P>99</NO.P><TXT>Znaczenie przepisów prawa Unii naruszonych w przypadku takim jak niniejszy znajduje odzwierciedlenie między innymi w okoliczności, że poprzez zwrot pomocy uznanej za bezprawnie przyznaną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym wyeliminowane zostaje zakłócenie konkurencji spowodowane wynikającą z tej pomocy przewagą konkurencyjną, a beneficjent tej pomocy po dokonaniu zwrotu traci przewagę, z której korzystał na rynku wobec swych konkurentów [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0151">151</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0100"><NO.P>100</NO.P><TXT>Co się tyczy uchybienia stwierdzonego w niniejszej sprawie, należy przypomnieć, po pierwsze, że mimo iż Republika Grecka podjęła środki w celu odzyskania rozpatrywanej pomocy państwa, nie odzyskała ona tej pomocy w pełni. Niemniej w świetle przypomnianej w pkt 94 niniejszego wyroku reguły, zgodnie z którą okresowa kara pieniężna powinna być dostosowana do okoliczności i proporcjonalna do stwierdzonego uchybienia, należy uwzględnić okoliczność, że chociaż Larco pozostało dzierżawcą zakładu metalurgicznego i kompleksu górniczego w Larymnie, to w następstwie orzeczenia arbitrażowego wydanego w dniu <DATE ISO="20200924">24 września 2020 r.</DATE> i sprostowanego w dniu <DATE ISO="20201008">8 października 2020 r.</DATE> sąd arbitrażowy uznał prawo własności państwa greckiego do tych aktywów.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0101"><NO.P>101</NO.P><TXT>Po drugie, należy podkreślić, że kwota pomocy, której nie odzyskano, jest znaczna. Kwota ta, wraz z odsetkami, w dniu <DATE ISO="20200514">14 maja 2020 r.</DATE> wynosiła bowiem 160 mln EUR.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0102"><NO.P>102</NO.P><TXT>Po trzecie, należy uwzględnić okoliczność, że rynek, na którym Larco prowadzi działalność, mianowicie rynek żelazoniklu, jest rynkiem transgranicznym. W konsekwencji bezprawnie przyznana i niezgodna z rynkiem wewnętrznym pomoc, której nie odzyskano, wywiera na rynek szkodliwy wpływ, który nie ogranicza się do terytorium Republiki Greckiej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0103"><NO.P>103</NO.P><TXT>Wreszcie należy stwierdzić powtarzalność noszącego znamiona naruszenia postępowania tego państwa członkowskiego w dziedzinie pomocy państwa. Uchybienie przez Republikę Grecką zobowiązaniom państwa członkowskiego z powodu niewykonania decyzji o odzyskaniu pomocy stwierdzono bowiem z jednej strony w ramach postępowań ze skarg na podstawie art. 108 ust. 2 TFUE w sprawach, w których zapadły wyroki z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120301">1 marca 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑354/10</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:109">EU:C:2012:109</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120628">28 czerwca 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑485/10</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:395">EU:C:2012:395</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131017">17 października 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑263/12</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:673">EU:C:2013:673</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑481/16</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:845">EU:C:2017:845</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) i z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180117">17 stycznia 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑363/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:12">EU:C:2018:12</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), a także, z drugiej strony, w ramach postępowania ze skargi na podstawie art. 228 ust. 2 akapit trzeci WE w sprawie, w której zapadł wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090707">7 lipca 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑369/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:428">EU:C:2009:428</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0104"><NO.P>104</NO.P><TXT>Trzeba stwierdzić, że w niniejszym wypadku naruszenie norm traktatu FUE w dziedzinie pomocy państwa ma charakter systematyczny.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0105"><NO.P>105</NO.P><TXT>W drugiej kolejności, co się tyczy czasu trwania naruszenia, przy jego określaniu należy brać pod uwagę moment, w którym Trybunał dokonuje oceny okoliczności faktycznych, nie zaś moment, w którym Komisja wnosi do niego skargę [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0156">156</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0106"><NO.P>106</NO.P><TXT>W tych okolicznościach, jako że Republika Grecka nie była w stanie wykazać, że położono kres uchybieniu ciążącemu na niej obowiązkowi pełnego wykonania wyroku stwierdzającego uchybienie, należy uznać, że owo uchybienie trwa od ponad 4 lat od dnia ogłoszenia wspomnianego wyroku, co stanowi znaczący okres.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0107"><NO.P>107</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności, jeżeli chodzi o zdolność płatniczą danego państwa członkowskiego, z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika, że należy wziąć pod uwagę dynamikę zmiany PKB tego państwa członkowskiego w ostatnim czasie według stanu na dzień badania przez Trybunał okoliczności faktycznych [wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121211">11 grudnia 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑610/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:781">EU:C:2012:781</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0131">131</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0158">158</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20210225">25 lutego 2021 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania (Dyrektywa o danych osobowych – Dziedzina karna)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑658/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:138">EU:C:2021:138</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0083">83</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0108"><NO.P>108</NO.P><TXT>W celu zapewnienia proporcjonalnego i odstraszającego charakteru kar Komisja proponuje, by oprócz PKB odnośnego państwa członkowskiego uwzględnić także jego znaczenie instytucjonalne w Unii wyrażone przez liczbę głosów, jaką to państwo członkowskie dysponuje w Parlamencie Europejskim. Instytucja ta uważa również, że w celu zapewnienia proporcjonalnego i odstraszającego charakteru kar należy zastosować współczynnik korygujący wynoszący 4,5.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="17"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0109"><NO.P>109</NO.P><TXT>W tym względzie należy przypomnieć, jak wynika z pkt 95 niniejszego wyroku, że propozycje Komisji dotyczące okresowej kary pieniężnej nie mogą wiązać Trybunału i stanowią jedynie użyteczny punkt odniesienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0110"><NO.P>110</NO.P><TXT>Zmienne matematyczne wykorzystywane przez Komisję na potrzeby obliczania kwot okresowych kar pieniężnych – jako wskazówki określające sposób postępowania, jakiego Komisja zamierza przestrzegać – przyczyniają się bowiem do zagwarantowania tego, by jej działania były przejrzyste, przewidywalne i zgodne z zasadą pewności prawa, a także proporcjonalności kwoty okresowych kar pieniężnych, które zamierza ona proponować (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000704">4 lipca 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑387/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:356">EU:C:2000:356</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0086">86</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0087">87</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0111"><NO.P>111</NO.P><TXT>W tym kontekście, z jednej strony, z orzeczeń zapadłych po dniu <DATE ISO="20170401">1 kwietnia 2017 r.</DATE>, od kiedy nie ma już zastosowania dawny system ważenia głosów określający liczbę głosów państw członkowskich w Radzie, wynika, że Trybunał przy ocenie zdolności płatniczej danego państwa członkowskiego jako czynnik dominujący uwzględnia PKB tego państwa członkowskiego (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0141">141</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0142">142</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0112"><NO.P>112</NO.P><TXT>Z drugiej strony, co się tyczy uwzględnienia znaczenia instytucjonalnego danego państwa członkowskiego w Unii w celu zapewnienia proporcjonalnego i odstraszającego charakteru kar, należy, po pierwsze, przypomnieć, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału, o którym mowa w pkt 94 niniejszego wyroku, wynika, iż oceny proporcjonalności kar finansowych dokonuje się w świetle stwierdzonego uchybienia oraz zdolności płatniczej danego państwa członkowskiego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0113"><NO.P>113</NO.P><TXT>Po drugie, należy uznać, podobnie jak uczynił to rzecznik generalny w pkt 35 opinii, że cel polegający na ustalaniu kar, które byłyby wystarczająco odstraszające, niekoniecznie wymaga uwzględnienia znaczenia instytucjonalnego danego państwa członkowskiego w Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0114"><NO.P>114</NO.P><TXT>Jak bowiem zauważył w istocie rzecznik generalny w pkt 29 opinii, znaczenie instytucjonalne danego państwa członkowskiego w Unii jest niezależne od cech danego uchybienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0115"><NO.P>115</NO.P><TXT>W związku z tym uwzględnienie znaczenia instytucjonalnego danego państwa członkowskiego nie wydaje się być niezbędne dla zapewnienia wystarczającego skutku odstraszającego i skłonienia tego państwa członkowskiego do tego, by zmieniło swoje obecne lub przyszłe postępowanie w zakresie przyznawania pomocy państwa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0116"><NO.P>116</NO.P><TXT>W tych okolicznościach – bez uszczerbku dla możliwości proponowania przez Komisję kar finansowych opartych na wielu kryteriach w celu umożliwienia, w szczególności, zachowania rozsądnego zróżnicowania między poszczególnymi państwami członkowskimi – na potrzeby dokonania oceny zdolności płatniczej Republiki Greckiej należy oprzeć się na jej PKB jako czynniku dominującym, nie uwzględniając do celów ustalenia kar wystarczająco odstraszających i proporcjonalnych znaczenia instytucjonalnego Republiki Greckiej wyrażonego przez liczbę głosów, jaką to państwo członkowskie dysponuje w Parlamencie Europejskim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0117"><NO.P>117</NO.P><TXT>Ponadto, co się tyczy propozycji Komisji, aby zastosować współczynnik korygujący wynoszący 4,5, instytucja ta nie wykazała, na podstawie jakich obiektywnych kryteriów ustaliła wartość tego współczynnika.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0118"><NO.P>118</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o okresowość kary pieniężnej, Komisja uważa, że powinna to być kara dzienna.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="18"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0119"><NO.P>119</NO.P><TXT>Należy jednak wziąć pod uwagę specyfikę działań zmierzających do odzyskania rozpatrywanej pomocy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0120"><NO.P>120</NO.P><TXT>W tym względzie należy uwzględnić okoliczność, że władze greckie podjęły pewne środki, które mogłyby stanowić podstawę wykonania wyroku stwierdzającego uchybienie. Jednakże skutki owych środków nie mogą być dostrzeżone natychmiastowo. Wydaje się zatem, że pełne wykonanie decyzji 2014/539, a tym samym wyroku stwierdzającego uchybienie, nie będzie mogło zostać osiągnięte w krótkim czasie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0121"><NO.P>121</NO.P><TXT>Wynika stąd, że ewentualne stwierdzenie ustania naruszenia będzie mogło nastąpić dopiero po upływie rozsądnego czasu pozwalającego na dokonanie oceny wszystkich osiągniętych rezultatów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0122"><NO.P>122</NO.P><TXT>Okresową karę pieniężną należy zatem ustalić w wymiarze półrocznym, aby umożliwić Komisji dokonywanie oceny stanu zaawansowania środków służących wykonaniu wyroku stwierdzającego uchybienie przy uwzględnieniu sytuacji panującej w momencie upływu danego okresu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0123"><NO.P>123</NO.P><TXT>W świetle powyższego i uwzględniając swobodę oceny przyznaną Trybunałowi przez art. 260 ust. 3 TFUE, od Republiki Greckiej należy zasądzić zapłatę na rzecz Komisji okresowej kary pieniężnej w wysokości <FT TYPE="NUMBER">4368000</FT> EUR za każdy sześciomiesięczny okres opóźnienia we wdrożeniu środków niezbędnych do zastosowania się do wyroku stwierdzającego uchybienie, licząc od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do dnia pełnego wykonania wyroku stwierdzającego uchybienie.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie ryczałtu</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0124"><NO.P>124</NO.P><TXT>Komisja proponuje Trybunałowi określenie kwoty ryczałtu poprzez pomnożenie kwoty dziennej przez liczbę dni trwania naruszenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0125"><NO.P>125</NO.P><TXT>Instytucja ta proponuje, aby przy obliczaniu ryczałtu zastosować ten sam współczynnik wagi naruszenia i ten sam współczynnik <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>n<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/> co w przypadku okresowej kary pieniężnej. Wysokość stawki bazowej ustala ona natomiast na 1039 EUR dziennie. Zdaniem Komisji współczynnik czasu trwania naruszenia nie powinien mieć zastosowania – inaczej niż w przypadku obliczania okresowej kary pieniężnej – z uwagi na to, że czas trwania naruszenia jest już uwzględniony poprzez pomnożenie kwoty dziennej przez liczbę dni trwania uchybienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0126"><NO.P>126</NO.P><TXT>Komisja proponuje zatem, aby kwota ryczałtu była równa wynoszącej 1039 EUR stawce bazowej pomnożonej przez współczynnik wagi naruszenia (7) i współczynnik <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>n<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> (0,51), a więc aby wynosiła ona 3709,23 EUR, którą to wartość należy pomnożyć przez liczbę dni pomiędzy dniem ogłoszenia wyroku stwierdzającego uchybienie a dniem wykonania przez państwo członkowskie ciążących na nim zobowiązań, a w przypadku ich niewykonania – dniem ogłoszenia niniejszego wyroku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0127"><NO.P>127</NO.P><TXT>Republika Grecka nie zgadza się z powyższym, twierdząc, że zaproponowany przez Komisję ryczałt nie jest dostosowany do szczególnych okoliczności i nie jest zgodny z zasadą proporcjonalności.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="19"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0128"><NO.P>128</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że Trybunał w ramach korzystania z przysługującej mu w rozpatrywanej dziedzinie swobody oceny jest uprawniony do nałożenia okresowej kary pieniężnej i ryczałtu w sposób łączny [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0163">163</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0129"><NO.P>129</NO.P><TXT>Zasądzenie zapłaty ryczałtu i ustalenie ewentualnej kwoty tego ryczałtu powinny w każdym przypadku być wypadkową całokształtu istotnych okoliczności związanych zarówno z naturą stwierdzonego uchybienia, jak i z postawą przyjętą przez państwo członkowskie, którego dotyczy postępowanie wszczęte na podstawie art. 260 TFUE. Postanowienie to przyznaje w tym względzie Trybunałowi szeroką swobodę oceny w odniesieniu do decyzji o nałożeniu bądź braku nałożenia takiej kary i określeniu w razie potrzeby jej wysokości [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200312">12 marca 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy (Pomoc bezprawnie przyznana sektorowi hotelarskiemu na Sardynii)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑576/18</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:202">EU:C:2020:202</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0164">164</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0130"><NO.P>130</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie całokształt okoliczności prawnych i faktycznych, które doprowadziły do stwierdzenia uchybienia, stanowi wskazówkę co do tego, że skuteczne zapobieganie powtarzaniu się analogicznych naruszeń prawa Unii w przyszłości wymaga podjęcia środka odstraszającego, takiego jak nałożenie ryczałtu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0131"><NO.P>131</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Trybunał w ramach korzystania z przysługującej mu swobody oceny powinien ustalić kwotę tego ryczałtu w taki sposób, aby był on, po pierwsze, dostosowany do okoliczności, a po drugie, proporcjonalny do popełnionego naruszenia (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0156">156</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0132"><NO.P>132</NO.P><TXT>Do istotnych w tym względzie czynników zaliczają się zwłaszcza takie elementy jak waga stwierdzonego naruszenia i okres jego trwania po ogłoszeniu stwierdzającego je wyroku (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181114">14 listopada 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑93/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:903">EU:C:2018:903</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0157">157</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0133"><NO.P>133</NO.P><TXT>Okoliczności niniejszej sprawy, które należy wziąć pod uwagę, wynikają głównie z rozważań zawartych w pkt 97–117 niniejszego wyroku, odnoszących się do wagi i czasu trwania naruszenia oraz do zdolności płatniczej odnośnego państwa członkowskiego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0134"><NO.P>134</NO.P><TXT>W świetle całości powyższych rozważań słuszne w okolicznościach niniejszej sprawy jest ustalenie ryczałtu, jaki Republika Grecka będzie zobowiązana zapłacić, na kwotę <FT TYPE="NUMBER">5500000</FT> EUR.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0135"><NO.P>135</NO.P><TXT>Od Republiki Greckiej należy zatem zasądzić zapłatę na rzecz Komisji ryczałtu w wysokości <FT TYPE="NUMBER">5500000</FT> EUR.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0136"><NO.P>136</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 138 § 1 regulaminu postępowania kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Ponieważ Komisja wniosła o obciążenie Republiki Greckiej kosztami, a uchybienie zostało stwierdzone, Republikę Grecką należy obciążyć kosztami postępowania.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="20"?><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Poprzez brak podjęcia wszelkich środków zapewniających wykonanie wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑481/16</NO.CASE>, niepublikowanego, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:845">EU:C:2017:845</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 260 ust. 1 TFUE.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Od Republiki Greckiej zasądza się zapłatę na rzecz Komisji Europejskiej okresowej kary pieniężnej w wysokości <FT TYPE="NUMBER">4368000</FT> EUR za każdy sześciomiesięczny okres, naliczanej od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do dnia pełnego wykonania wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Grecja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑481/16</NO.CASE>, niepublikowanego, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:845">EU:C:2017:845</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">3)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Od Republiki Greckiej zasądza się zapłatę na rzecz Komisji Europejskiej ryczałtu w wysokości <FT TYPE="NUMBER">5500000</FT> EUR.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">4)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>