<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑544/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CJ0544</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:255">EU:C:2017:255</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>13</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>tesnicacjeΑΠΟΦΑΣΗ της <DATE ISO="20170404">4.4.2017</DATE> – ΥΠΟΘΕΣΗ-544/15</P><P>FAHIMIAN</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Αποφαση του δικαστηριου</HT> (τμήμα μείζονος συνθέσεως)</P><P>της <DATE ISO="20170404">4ης Απριλίου 2017</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης</KEYWORD><KEYWORD>Οδηγία 2004/114/ΕΚ</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ</KEYWORD><KEYWORD>Προϋποθέσεις εισδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών</KEYWORD><KEYWORD>Άρνηση εισόδου</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια της <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>απειλής για τη δημόσια ασφάλεια<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Περιθώριο εκτιμήσεως</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C‑544/15,</P><P>με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (διοικητικό πρωτοδικείο Βερολίνου, Γερμανία) με απόφαση της <DATE ISO="20151014">14ης Οκτωβρίου 2015</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20151019">19 Οκτωβρίου 2015</DATE>, στο πλαίσιο της δίκης</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Sahar Fahimian</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Bundesrepublik Deutschland,</HT></P></DEFENDANTS><PRESENCE><PRESENCE.INIT>παρισταμένου του:</PRESENCE.INIT><P><HT TYPE="BOLD">Stadt Darmstadt,</HT></P></PRESENCE></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τμήμα μείζονος συνθέσεως),</P><P>συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, A. Tizzano, αντιπρόεδρο, M. Ilešič, L. Bay Larsen, T. von Danwitz, E. Juhász, M. Berger, A. Prechal, M. Βηλαρά και E. Regan (εισηγητή), προέδρους τμήματος, A. Rosas, A. Borg Barthet, D. Šváby, E. Jarašiūnas και Κ. Λυκούργο, δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: M. Szpunar</P><P>γραμματέας: K. Malacek, διοικητικός υπάλληλος,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της <DATE ISO="20160920">20ής Σεπτεμβρίου 2016</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>η S. Fahimian, εκπροσωπούμενη από τον P. von Auer, Rechtsanwalt,</P></ITEM><ITEM><P>η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τους J. Möller και T. Henze,</P></ITEM><?PAGE NO="2"?><ITEM><P>η Βελγική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις C. Pochet και M. Jacobs,</P></ITEM><ITEM><P>η Ελληνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την T. Παπαδοπούλου,</P></ITEM><ITEM><P>η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τους D. Colas και F. X. Bréchot, καθώς και από την E. Armoët,</P></ITEM><ITEM><P>η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την G. Palmieri, επικουρούμενη από την W. Ferrante, avvocato dello Stato,</P></ITEM><ITEM><P>η Πολωνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον B. Majczyna,</P></ITEM><ITEM><P>η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την C. Cattabriga και τον F. Erlbacher,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της <DATE ISO="20161129">29ης Νοεμβρίου 2016</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114/ΕΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20041213">13ης Δεκεμβρίου 2004</DATE>, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό τις σπουδές, την ανταλλαγή μαθητών, την άμισθη πρακτική άσκηση ή την εθελοντική υπηρεσία (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="375" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="2004">ΕΕ 2004, L 375, σ. 12</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Sahar Fahimian και της Bundesrepublik Deutschland (Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας) σχετικά με την άρνηση της Bundesrepublik Deutschland να χορηγήσει στην S. Fahimian θεώρηση εισόδου για σπουδές.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Η οδηγία 2004/114</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Στις αιτιολογικές σκέψεις 6, 7, 14, 15 και 24 της οδηγίας 2004/114 εκτίθενται τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>(6)</NO.P><TXT>Ένας από τους στόχους της Κοινότητας στον τομέα της παιδείας είναι η προβολή της Ευρώπης στο σύνολό της, ως παγκόσμιου κέντρου αριστείας για τη γενική και την επαγγελματική εκπαίδευση. Η ενθάρρυνση της κινητικότητας στο πλαίσιο της Κοινότητας των υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό τις σπουδές αποτελεί πρωταρχικό στοιχείο της στρατηγικής αυτής. Η προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών των κρατών μελών στον τομέα των προϋποθέσεων εισόδου και διαμονής αποτελεί μέρος της εν λόγω στρατηγικής.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(7)</NO.P><TXT>Η μετακίνηση για τους σκοπούς που προβλέπει η παρούσα οδηγία, εξ ορισμού προσωρινή και ανεξάρτητη από την κατάσταση της αγοράς εργασίας στη χώρα υποδοχής, συνιστά μορφή αμοιβαίου εμπλουτισμού για τα πρόσωπα που μετακινούνται, για το κράτος καταγωγής τους και για το κράτος που τα υποδέχεται, συμβάλλει δε στη μεγαλύτερη εξοικείωση με άλλους πολιτισμούς.</TXT></NP></CONSID><?PAGE NO="3"?><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(14)</NO.P><TXT>Η εισδοχή για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας μπορεί να απαγορευθεί για δεόντως αιτιολογημένους λόγους. Ειδικότερα, κράτος μέλος μπορεί να αρνηθεί την εισδοχή σε υπήκοο τρίτης χώρας εφόσον θεωρεί, στηριζόμενο σε εκτίμηση των δεδομένων, ότι ο εν λόγω υπήκοος συνιστά δυνητική απειλή για τη δημόσια τάξη ή ασφάλεια. Η έννοια της δημόσιας τάξης μπορεί να καλύπτει καταδίκη για τη διάπραξη σοβαρού αδικήματος. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι οι έννοιες της δημόσιας τάξης και της δημόσιας ασφάλειας καλύπτουν επίσης περιπτώσεις στις οποίες υπήκοος τρίτης χώρας αποτελεί ή έχει αποτελέσει μέλος ένωσης η οποία υποστηρίζει την τρομοκρατία, υποστηρίζει ή έχει υποστηρίξει την εν λόγω ένωση, ή έχει ή είχε εξτρεμιστικές τάσεις.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(15)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση αμφιβολιών για τους λόγους υποβολής της αίτησης εισδοχής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να απαιτούν όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για να εκτιμάται η λογική της συνάφεια, ιδίως βάσει των σπουδών που προτίθεται να κάνει ο αιτών, προκειμένου να καταπολεμηθεί η κατάχρηση ή η κακή χρήση της διαδικασίας που ορίζεται στην παρούσα οδηγία.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(24)</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι ο καθορισμός προϋποθέσεων για την εισδοχή υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό τις σπουδές, την ανταλλαγή μαθητών, την άμισθη πρακτική άσκηση ή την εθελοντική υπηρεσία, δεν μπορεί να επιτευχθεί ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορεί συνεπώς να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, [λόγω των διαστάσεων και των αποτελεσμάτων της,] η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του στόχου μέτρα.<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/></TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Tο άρθρο 1 της οδηγίας αυτής προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Η παρούσα οδηγία έχει ως αντικείμενο τον καθορισμό:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>των προϋποθέσεων εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών για χρονική περίοδο άνω των τριών μηνών με σκοπό τις σπουδές, την ανταλλαγή μαθητών, την άμισθη πρακτική άσκηση ή την εθελοντική υπηρεσία,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>των κανόνων που αφορούν τις διαδικασίες εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών για τους σκοπούς αυτούς.<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Πεδίο εφαρμογής<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/>, προβλέπει ότι η οδηγία εφαρμόζεται μεταξύ άλλων <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>στους υπηκόους τρίτων χωρών που υποβάλλουν αίτηση εισδοχής στο έδαφος κράτους μέλους με σκοπό τις σπουδές<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το κεφάλαιο II της οδηγίας 2004/114 αφορά τις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>Προϋποθέσεις εισδοχής<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>. Αποτελείται από τα άρθρα 5 έως 11 της οδηγίας αυτής. Το άρθρο 5 έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Η εισδοχή υπηκόου τρίτης χώρας στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας υπόκειται σε έλεγχο δικαιολογητικών που αποδεικνύουν ότι το εν λόγω πρόσωπο πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 6 και, ανάλογα με την κατηγορία στην οποία υπάγεται, τα άρθρα 7 έως 11.<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Το άρθρο 6 της οδηγίας αυτής ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Ο υπήκοος τρίτης χώρας που υποβάλλει αίτηση εισδοχής για τους σκοπούς των άρθρων 7 έως 11:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>προσκομίζει έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο κατά τα οριζόμενα στην εθνική νομοθεσία. Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν όπως η διάρκεια ισχύος του ταξιδιωτικού εγγράφου καλύπτει τουλάχιστον τη διάρκεια της προβλεπόμενης διαμονής,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>σε περίπτωση που σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους υποδοχής είναι ανήλικος(-η), προσκομίζει γονική άδεια για την προβλεπόμενη διαμονή,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>έχει ασφάλιση ασθενείας για κάθε κίνδυνο κατά του οποίου έχουν συνήθως κάλυψη οι υπήκοοι του συγκεκριμένου κράτους μέλους,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>δεν θεωρείται απειλή για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή τη δημόσια υγεία,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>αν το ζητήσει το κράτος μέλος, προσκομίζει την απόδειξη πληρωμής του τέλους για τη διεκπεραίωση της αίτησης βάσει του άρθρου 20.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Τα κράτη μέλη διευκολύνουν τη διαδικασία εισδοχής υπέρ των υπηκόων τρίτων χωρών που υπάγονται στα άρθρα 7 έως 11 και οι οποίοι συμμετέχουν σε κοινοτικά προγράμματα για ενίσχυση της κινητικότητας προς την Κοινότητα ή εντός αυτής.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Τα άρθρα 7 έως 11 της εν λόγω οδηγίας αφορούν τις ειδικές προϋποθέσεις για τους σπουδαστές, τους μαθητές, τους άμισθους μαθητευόμενους και τους εθελοντές καθώς και για την κινητικότητα των σπουδαστών. Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Ειδικές προϋποθέσεις για τους σπουδαστές<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/>, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Εκτός από τις γενικές προϋποθέσεις που ορίζει το άρθρο 6, ο υπήκοος τρίτης χώρας που υποβάλλει αίτηση εισδοχής με σκοπό τις σπουδές:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>έχει γίνει δεκτός σε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για να παρακολουθήσει πρόγραμμα σπουδών,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>προσκομίζει τα απαιτούμενα από το κράτος μέλος στοιχεία που αποδεικνύουν ότι θα έχει κατά τη διάρκεια της διαμονής του επαρκείς πόρους για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης, των σπουδών και των εξόδων επαναπατρισμού του/της. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν το ελάχιστο ποσό μηνιαίων πόρων που απαιτείται για τους σκοπούς της παρούσας διάταξης, με την επιφύλαξη ατομικής εξέτασης των κατ’ ιδίαν περιπτώσεων·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>σε περίπτωση που το απαιτεί το κράτος μέλος, προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία για την επαρκή γνώση της γλώσσας του προγράμματος σπουδών το οποίο θα παρακολουθήσει το εν λόγω πρόσωπο,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>σε περίπτωση που το απαιτεί το κράτος μέλος, προσκομίζει αποδεικτικό πληρωμής των τελών εγγραφής που χρεώνει το ίδρυμα.<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Το άρθρο 12 της οδηγίας 2004/114 έχει ως ακολούθως:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="012.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Η άδεια διαμονής χορηγείται στον σπουδαστή για χρονικό διάστημα ενός τουλάχιστον έτους, είναι δε ανανεώσιμη εφόσον ο κάτοχός της εξακολουθεί να πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις των άρθρων 6 και 7. Αν η διάρκεια του προγράμματος σπουδών είναι κατώτερη από ένα έτος, η άδεια διαμονής ισχύει για τη διάρκεια του προγράμματος σπουδών.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="5"?><PARAG IDENTIFIER="012.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Με την επιφύλαξη του άρθρου 16, η άδεια διαμονής μπορεί να μην ανανεωθεί ή να ανακληθεί στις περιπτώσεις που ο κάτοχός της:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>δεν τηρεί τα όρια που έχουν επιβληθεί στην πρόσβαση σε οικονομικές δραστηριότητες σύμφωνα με το άρθρο 17,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή διοικητική πρακτική, δεν σημειώνει ικανοποιητική πρόοδο στις σπουδές του.<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Το άρθρο 18, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας αυτής, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>Διαδικαστικές εγγυήσεις και διαφάνεια<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="018.002"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>2.</NO.PARAG><ALINEA>Εάν τα στοιχεία που έχουν προσκομισθεί προς στήριξη της αίτησης είναι ανεπαρκή, η εξέταση της αίτησης [είναι] δυνατόν να ανασταλεί, οι δε αρμόδιες αρχές ενημερώνουν τον αιτούντα για τα επί πλέον στοιχεία που τυχόν τους είναι απαραίτητα.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="018.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Σε περίπτωση που αίτηση απορρίπτεται ή άδεια διαμονής εκδοθείσα στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας αναστέλλεται, ο ενδιαφερόμενος έχει το δικαίωμα να προσφύγει ενώπιον των αρχών του κράτους μέλους για το οποίο πρόκειται.<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ο κανονισμός (ΕΕ) 267/2012</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Το άρθρο 23, παράγραφος 2, στοιχείο δʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20120323">23ης Μαρτίου 2012</DATE>, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="088" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">ΕΕ 2012, L 88, σ. 1</REF.DOC.OJ>), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 1263/2012 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20121221">21ης Δεκεμβρίου 2012</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="356" PAGE.FIRST="34" DATE.PUB="2012">ΕΕ 2012, L 356, σ. 34</REF.DOC.OJ>) (στο εξής: κανονισμός 267/2012), προβλέπει τη δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων των προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών που απαριθμούνται στο παράρτημα IX του κανονισμού αυτού και έχουν αναγνωρισθεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>ως άλλα πρόσωπα, οντότητες ή οργανισμοί που παρέχουν στήριξη, όπως υλική, υλικοτεχνική ή οικονομική, στην κυβέρνηση του Ιράν, και πρόσωπα και οντότητες που συνδέονται με αυτά<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Το παράρτημα αυτό τροποποιήθηκε επανειλημμένως, ιδίως λόγω θεσπίσεως συμπληρωματικών περιοριστικών μέτρων. Ως έχει, μετά την τροποποίησή του με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1202/2014 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20141107">7ης Νοεμβρίου 2014</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="325" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2014">ΕΕ 2014, L 325, σ. 3</REF.DOC.OJ>), το εν λόγω παράρτημα περιλαμβάνει, υπό τον τίτλο I, B, σχετικά με τα πρόσωπα και οντότητες που ενέχονται σε δραστηριότητες πυρηνικών ή βαλλιστικών πυραύλων καθώς και τα πρόσωπα και οντότητες που παρέχουν στήριξη στην κυβέρνηση του Ιράν, το Sharif University of Technology (Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Sharif) (Ιράν) (στο εξής: SUT).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Οι λόγοι που δικαιολογούν την εγγραφή του SUT στον επίμαχο κατάλογο είναι οι εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>Το SUT συνήψε ορισμένες συμφωνίες συνεργασίες με οντότητες της Κυβερνήσεως του Ιράν οι οποίες έχουν κατονομαστεί από τα Ηνωμένα Έθνη ή/και από την ΕΕ και δραστηριοποιούνται στον στρατιωτικό τομέα ή σε τομείς οι οποίοι συνδέονται ειδικότερα με την παραγωγή και αγορά βαλλιστικών πυραύλων. Παρατίθενται: συμφωνία με τον Οργανισμό Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας, που έχει κατονομασθεί από την ΕΕ, μεταξύ άλλων για την παραγωγή δορυφόρων· συνεργασία με το ιρανικό Υπουργείο Άμυνας και το Σώμα της ισλαμικής επαναστατικής φρουράς (IRGC) στο πλαίσιο διαγωνισμών για <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>έξυπνα<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> σκάφη· ευρύτερη συμφωνία με την αεροπορία του Σώματος της ισλαμικής επαναστατικής φρουράς (IRGC) που καλύπτει την ανάπτυξη και ενίσχυση των σχέσεών τους, καθώς και τη στρατηγική και οργανωτική συνεργασία.</P><?PAGE NO="6"?><P>Το SUT μετέχει σε συμφωνία μεταξύ έξι πανεπιστημίων για τη στήριξη της Κυβερνήσεως του Ιράν μέσω της αμυντικής έρευνας· επίσης, το SUT προσφέρει πανεπιστημιακά προγράμματα με αντικείμενο την κατασκευή μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων, το περιεχόμενο των οποίων έχει οριστεί, μεταξύ άλλων, από το Υπουργείο Επιστημών. Από όλα τα ανωτέρω, προκύπτει η ουσιαστική συνεργασία με την κυβέρνηση του Ιράν στον στρατιωτικό ή σε συναφείς προς αυτόν τομείς, όπερ συνιστά στήριξη της Κυβερνήσεως του Ιράν.<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/></P></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το γερμανικό δίκαιο</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Ο Gesetz über den Aufenthalt, die Erwerbstätigkeit und die Integration von Ausländern im Bundesgebiet (νόμος περί διαμονής, οικονομικής δραστηριότητας και εντάξεως των αλλοδαπών στο ομοσπονδιακό έδαφος), ως είχε στις <DATE ISO="20080225">25 Φεβρουαρίου 2008</DATE> (<HT TYPE="ITALIC">BGBl</HT>. I, σ. 162) (στο εξής: AufenthG) ορίζει, στην παράγραφο 1 του άρθρου 4, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>Απαίτηση άδειας διαμονής<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/>, τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>Για την είσοδο και διαμονή στο έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, οι αλλοδαποί πρέπει να διαθέτουν άδεια διαμονής […]. Η άδεια διαμονής χορηγείται ως:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>(1)</NO.P><TXT>θεώρηση εισόδου κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, σημείο 1, και παράγραφος 3, του παρόντος νόμου,</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Το άρθρο 6, παράγραφος 3, του AufenthG, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>Θεώρηση εισόδου<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>, προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>Για μακροχρόνιες περιόδους διαμονής απαιτείται θεώρηση εισόδου για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εθνική θεώρηση εισόδου), η οποία χορηγείται προ της εισόδου. Η χορήγηση της θεωρήσεως εισόδου διέπεται από τις διατάξεις που ισχύουν για την άδεια διαμονής, την μπλε κάρτα ΕΕ, την άδεια εγκαταστάσεως και την άδεια επί μακρόν διαμένοντος […] – ΕΕ. […]<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Το άρθρο 16, παράγραφος 1, του AufenthG, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>Σπουδές, μαθήματα γλώσσας, σχολική εκπαίδευση<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>Σε αλλοδαπό δύναται να χορηγηθεί άδεια διαμονής με σκοπό τις σπουδές σε κρατικό ή εγκεκριμένο από το κράτος ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως ή σε παρόμοιο εκπαιδευτικό οργανισμό. […] Η άδεια διαμονής για την πραγματοποίηση σπουδών δύναται να χορηγηθεί μόνον αν ο αλλοδαπός έχει γίνει δεκτός από το εκπαιδευτικό ίδρυμα· αρκεί αποδοχή υπό προϋποθέσεις. Δεν απαιτείται απόδειξη γνώσεως της γλώσσας στην οποία γίνονται τα μαθήματα, αν οι γλωσσικές γνώσεις ελήφθησαν ήδη υπόψη για την απόφαση αποδοχής ή αν προβλέπεται ότι πρέπει να αποκτηθούν στο πλαίσιο σταδίου προετοιμασίας για τις σπουδές. Κατά την πρώτη χορήγηση και κατά την παράταση, η διάρκεια ισχύος της άδειας διαμονής για σπουδές είναι τουλάχιστον ενός έτους και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα δύο έτη για τις σπουδές και το στάδιο προετοιμασίας για τις σπουδές· δύναται να παραταθεί αν ο σκοπός της επιδιωκόμενης καταρτίσεως δεν έχει ακόμη επιτευχθεί και δύναται να επιτευχθεί εντός εύλογου χρόνου.<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Η S. Fahimian, γεννηθείσα το 1985, είναι Ιρανή υπήκοος. Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι είναι κάτοχος διπλώματος Master of Science στον τομέα της πληροφορικής τεχνολογίας χορηγηθέντος από το SUT. Το πανεπιστήμιο αυτό ειδικεύεται στην τεχνολογία, τη μηχανολογία και τη φυσική.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20121121">21 Νοεμβρίου 2012</DATE>, η S. Fahimian υπέβαλε στην πρεσβεία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Τεχεράνη αίτηση για χορήγηση θεωρήσεως εισόδου προκειμένου να παρακολουθήσει διδακτορικές σπουδές στο Technische Universität Darmstadt (Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Darmstadt, Γερμανία), στο Center for Advanced Security Research Darmstadt (CASED) (Κέντρο προηγμένης έρευνας ασφάλειας του Darmstadt), στο πλαίσιο του προγράμματος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>αξιόπιστα ενσωματωμένα ή κινητά συστήματα<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Η S. Fahimian επισύναψε στην αίτησή της βεβαίωση περί του ότι είχε γίνει δεκτή από το πανεπιστήμιο, καθώς και επιστολή του εκτελεστικού διευθυντή του Center for Advanced Security Research Darmstadt της <DATE ISO="20121114">14ης Νοεμβρίου 2012</DATE>. Στην επιστολή αυτή αναφέρεται ότι το ερευνητικό αντικείμενο της S. Fahimian εκτείνεται από <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>την ασφάλεια των κινητών συστημάτων, περιλαμβανομένου του εντοπισμού παρεμβολών σε smartphones, έως τα πρωτόκολλα ασφαλείας<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/>. Ο εκτελεστικός διευθυντής εκθέτει επίσης ότι η ανατεθείσα στην S. Fahimian στο πρόγραμμα αυτό αποστολή συνίσταται στην <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>εξεύρεση καινοτόμων αποτελεσματικών μηχανισμών προστασίας για smartphones στο πλαίσιο των περιορισμών που ισχύουν όσον αφορά την περιορισμένη ενέργεια, τους περιορισμένους πόρους πληροφορικής και την περιορισμένη ευρυζωνικότητα<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Για τη χρηματοδότηση των διδακτορικών σπουδών της, η S. Fahimian έλαβε από το εν λόγω κέντρο ερευνών υποτροφία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Μετά την από <DATE ISO="20130527">27 Μαΐου 2013</DATE> απόρριψη της αιτήσεώς της για χορήγηση θεωρήσεως εισόδου, η S. Fahimian υπέβαλε αίτηση θεραπείας η οποία επίσης απορρίφθηκε με απόφαση της <DATE ISO="20131022">22ας Οκτωβρίου 2013</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20131122">22 Νοεμβρίου 2013</DATE>, η S. Fahimian άσκησε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου προσφυγή κατά της απορριπτικής αυτής αποφάσεως με σκοπό τη χορήγηση της ζητηθείσας θεωρήσεως εισόδου. Το δικαστήριο αυτό επισημαίνει ότι οι διάδικοι διαφωνούν περί του κατά πόσον η είσοδος της S. Fahimian στο γερμανικό έδαφος προσκρούει σε λόγους δημόσιας ασφάλειας, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η καθής της υποθέσεως της κύριας δίκης υποστηρίζει ότι η κατάσταση στο Ιράν δικαιολογεί την ανησυχία ότι οι γνώσεις που θα αποκτήσει η S. Fahimian στο πλαίσιο της διαμονής της για λόγους σπουδών θα χρησιμοποιηθούν με καταχρηστικό τρόπο στη χώρα καταγωγής της. Κατά την καθής της υποθέσεως της κύριας δίκης, η Κυβέρνηση του Ιράν αναπτύσσει από μακρού χρόνου ένα ευρείας εμβέλειας πρόγραμμα στον κυβερνοχώρο με το οποίο επιδιώκει την πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες των δυτικών χωρών. Η καθής της υποθέσεως της κύριας δίκης εκθέτει ότι οι ασχολούμενοι με την ηλεκτρονική πειρατεία αναζητούν ουσιαστικώς ευαίσθητα δεδομένα των τομέων των αερομεταφορών και της αεροδιαστημικής, καθώς και της βιομηχανίας όπλων. Σύμφωνα με τις δηλώσεις εμπειρογνωμόνων σε θέματα ασφάλειας, οι επιθέσεις στον κυβερνοχώρο γίνονται μεταξύ άλλων για την απόκτηση σχεδίων κατασκευής και αποτελεσμάτων ερευνών για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, το οποίο θεωρείται ότι επιδιώκει στρατιωτικούς σκοπούς.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, η διεθνής κοινότητα έχει αναγνωρίσει τη σημασία της συνεργασίας του SUT στον τομέα της έρευνας για στρατιωτικούς σκοπούς στο Ιράν. Συναφώς, η καθής της υποθέσεως της κύριας δίκης επισημαίνει ότι η φύση της συνεργασίας αυτής οδήγησε τον νομοθέτη της Ένωσης να εγγράψει για πρώτη φορά, με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1264/2012 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20121221">21ης Δεκεμβρίου 2012</DATE>, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="356" PAGE.FIRST="55" DATE.PUB="2012">ΕΕ 2012, L 356, σ. 55</REF.DOC.OJ>), το πανεπιστήμιο αυτό στον κατάλογο των οντοτήτων που αποτελούν αντικείμενο περιοριστικών μέτρων και περιλαμβάνονται στο παράρτημα IX του κανονισμού 267/2012. Η εγγραφή αυτή ακυρώθηκε από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140703">3ης Ιουλίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Sharif University of Technology κατά Συμβουλίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>Τ-181/13</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2014:607">EU:T:2014:607</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Ο νομοθέτης της Ένωσης ενέγραψε εκ νέου, με τον εκτελεστικό κανονισμό 1202/2014, το εν λόγω<?PAGE NO="8"?> πανεπιστήμιο στον κατάλογο αυτόν. Η καθής της υποθέσεως της κύριας δίκης παρατηρεί ότι η επανεγγραφή αυτή δικαιολογείται από τη στενή και αποδεδειγμένη σχέση του πανεπιστημίου αυτού με το ιρανικό καθεστώς, στον στρατιωτικό τομέα ή σε συναφείς προς αυτόν τομείς.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Περαιτέρω, κατά την καθής της υποθέσεως της κύριας δίκης, δεν αποκλείεται να διατηρεί η S. Fahimian, ακόμα και μετά την απόκτηση του πτυχίου της στο SUT, σχέσεις με πρόσωπα εντός του πανεπιστημίου αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Εξάλλου, η καθής της υποθέσεως της κύριας δίκης εκφράζει ανησυχίες για το γεγονός ότι οι γνώσεις που θα αποκτήσει η S. Fahimian κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Γερμανία μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν με σκοπό την καταστολή στο εσωτερικό του Ιράν ή, γενικότερα, σε συνάρτηση με προσβολή ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συγκεκριμένα, οι τεχνολογίες που αποτελούν το αντικείμενο του ερευνητικού προγράμματος της S. Fahimian ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν από τις ιρανικές αρχές για την παρακολούθηση του πληθυσμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Ωστόσο, το αιτούν δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες κατά πόσον είναι βάσιμη εν προκειμένω η επίκληση του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114. Συγκεκριμένα, η καθής της υποθέσεως της κύριας δίκης δεν προέβαλε κανένα συγκεκριμένο γεγονός συνδεόμενο με τη συμπεριφορά της ενδιαφερομένης ή με τις επαφές της με ορισμένα άτομα και, εξάλλου, δεν διευκρίνισε τη σχέση μεταξύ των γνώσεων που θα αποκτήσει η ενδιαφερομένη κατά τις διδακτορικές σπουδές της και της μεταγενέστερης χρησιμοποιήσεώς τους με καταχρηστικό τρόπο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Verwaltungsgericht Berlin (διοικητικό πρωτοδικείο Βερολίνου, Γερμανία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>1)</NO.P><TXT><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Πρέπει το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας [2004/114] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, κατά τον έλεγχο περί του αν υπήκοος τρίτης χώρας, ο οποίος υποβάλλει αίτηση εισδοχής για τους σκοπούς των άρθρων 7 έως 11 της οδηγίας, θεωρείται απειλή για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή τη δημόσια υγεία, ενεργούν κατά διακριτική ευχέρεια, με αποτέλεσμα η διοικητική κρίση να υπόκειται μόνο σε περιορισμένο δικαστικό έλεγχο;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1α:</TXT><P>Σε ποια νομικά όρια υπόκεινται οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών όταν εκτιμούν ότι υπήκοος τρίτης χώρας, ο οποίος υποβάλλει αίτηση εισδοχής για τους σκοπούς των άρθρων 7 έως 11 της [οδηγίας 2004/114], θεωρείται απειλή για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή τη δημόσια υγεία, λαμβανομένων υπόψη ιδίως των πραγματικών περιστατικών επί των οποίων στηρίζεται η εκτίμησή των αρχών αυτών, καθώς και της αξιολογήσεως των εν λόγω περιστατικών;</P></NP></ITEM></LIST></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Ανεξαρτήτως των απαντήσεων στα ερωτήματα 1α και 1β:</TXT><P>Πρέπει το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας [2004/114] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, κατά τη διάταξη αυτή, τα κράτη μέλη έχουν την εξουσία να απαγορεύουν την είσοδο στην επικράτειά τους, σε περιπτώσεις όπως αυτή της υπό εξέταση υποθέσεως, στην οποία υπήκοος τρίτης χώρας, [της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν], που ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές σπουδές της στο [SUT] (Τεχεράνη), το οποίο ειδικεύεται στην τεχνολογία, τη μηχανολογία και τη φυσική, επιδιώκει την είσοδο σε κράτος μέλος με σκοπό την έναρξη διδακτορικών σπουδών στον τομέα της έρευνας για την ασφάλεια των πληροφορικών συστημάτων στο πλαίσιο του προγράμματος <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>αξιόπιστα ενσωματωμένα και κινητά συστήματα<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>, και ιδίως για την ανάπτυξη αποτελεσματικών μηχανισμών προστασίας για smartphones, με την αιτιολογία ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι οι δεξιότητες που θα αποκτηθούν σε συνάρτηση με το επιθυμητό ερευνητικό πεδίο θα χρησιμοποιηθούν στο Ιράν για καταχρηστικούς<?PAGE NO="9"?> σκοπούς, όπως επί παραδείγματι για την απόκτηση εμπιστευτικών πληροφοριών σε δυτικές χώρες, με σκοπό την καταστολή στο εσωτερικό της χώρας ή γενικώς σε συνάρτηση με την προσβολή ανθρωπίνων δικαιωμάτων;<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/></P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Με τα ερωτήματά του, τα οποία πρέπει να συνεξετασθούν, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114 έχει την έννοια ότι οι αρμόδιες εθνικές αρχές, όταν επιλαμβάνονται αιτήσεως υπηκόου τρίτης χώρας για χορήγηση θεωρήσεως εισόδου για σπουδές, έχουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως, το οποίο αποτελεί αντικείμενο περιορισμένου μόνον δικαστικού ελέγχου, για να καθορισθεί αν ο υπήκοος αυτός συνιστά απειλή για τη δημόσια ασφάλεια κατά τη διάταξη αυτή, και αν οι εν λόγω αρχές δικαιούνται να αρνηθούν τη χορήγηση της ζητηθείσας θεωρήσεως εισόδου υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία, για την ερμηνεία διατάξεως του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνο το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιό της και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αυτή αποτελεί μέρος (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140910">10ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Ben Alaya</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑491/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2187">EU:C:2014:2187</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Πρώτον, όσον αφορά την όλη οικονομία της οδηγίας 2004/114, πρέπει, κατ’ αρχάς, να επισημανθεί ότι το άρθρο 5 της οδηγίας αυτής προβλέπει ότι η βάσει της εν λόγω οδηγίας εισδοχή υπηκόου τρίτης χώρας στο έδαφος κράτους μέλους υπόκειται στον έλεγχο του φακέλου από τον οποίο πρέπει να προκύπτει ότι ο αιτών πληροί, συγχρόνως, τις γενικές προϋποθέσεις του άρθρου 6 της οδηγίας αυτής και, όσον αφορά υπήκοο τρίτης χώρας που υποβάλλει αίτηση εισόδου με σκοπό τις σπουδές, τις ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 7 της ίδιας οδηγίας (βλ., συναφώς, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140910">10ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Ben Alaya</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑491/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2187">EU:C:2014:2187</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Ειδικότερα, τα κράτη μέλη ελέγχουν αν υφίστανται, βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 14 της οδηγίας αυτής, λόγοι απτόμενοι της υπάρξεως απειλής για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή τη δημόσια υγεία, δυνάμενοι να δικαιολογήσουν την άρνηση εισόδου του υπηκόου αυτού (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140910">10ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Ben Alaya</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑491/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2187">EU:C:2014:2187</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 12 της οδηγίας 2004/114, άδεια διαμονής πρέπει να χορηγείται σε σπουδαστές τρίτων χωρών, εφόσον πληρούν τις γενικές και ειδικές προϋποθέσεις, οι οποίες απαριθμούνται εξαντλητικώς στα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας αυτής (βλ., συναφώς, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140910">10ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Ben Alaya</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑491/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2187">EU:C:2014:2187</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Δεύτερον, όσον αφορά τους σκοπούς της οδηγίας 2004/114, από το άρθρο 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 24, προκύπτει ότι η εν λόγω οδηγία αποσκοπεί στον προσδιορισμό των προϋποθέσεων εισόδου των υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος κρατών μελών με σκοπό τις σπουδές για περίοδο άνω των τριών μηνών (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140910">10ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Ben Alaya</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑491/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2187">EU:C:2014:2187</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Συναφώς, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, σύμφωνα με τις αιτιολογικές σκέψεις 6 και 7 της οδηγίας 2004/114, σκοπός της είναι η ενθάρρυνση της εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης κινητικότητας των υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό τις σπουδές. Στόχος της κινητικότητας αυτής είναι η προβολή της Ευρώπης ως παγκόσμιου κέντρου αριστείας για τη γενική και την επαγγελματική εκπαίδευση (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120621">21ης Ιουνίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Sommer</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑15/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:371">EU:C:2012:371</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, η δυνατότητα κράτους μέλους να επιβάλλει, όσον αφορά την εισδοχή υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό τις σπουδές, πρόσθετες προϋποθέσεις εκτός αυτών που προβλέπονται στα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 2004/114 θα προσέκρουε στους σκοπούς της εν λόγω οδηγίας (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140910">10ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Ben Alaya</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑491/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2187">EU:C:2014:2187</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Αντιθέτως, η οδηγία 2004/114 αναγνωρίζει στις αρμόδιες εθνικές αρχές περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά το κατά πόσον πληρούνται οι γενικές και ειδικές διατάξεις των άρθρων 6 και 7 της οδηγίας αυτής και, ειδικότερα, αν η εισδοχή του υπηκόου τρίτης χώρας προσκρούει σε λόγους απτόμενους της υπάρξεως απειλής για τη δημόσια ασφάλεια (βλ., συναφώς, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140910">10ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Ben Alaya</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑491/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2187">EU:C:2014:2187</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Συναφώς, επισημαίνεται ότι η οδηγία 2004/114 δεν ορίζει την κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>δημόσιας ασφάλειας<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/>, επί της οποίας στηρίχθηκε η άρνηση χορηγήσεως της θεωρήσεως εισόδου στην υπόθεση της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Πάντως, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>δημόσιας ασφάλειας<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> καλύπτει συγχρόνως την εσωτερική ασφάλεια του κράτους μέλους όσο και την εξωτερική ασφάλειά του. Συγκεκριμένα, η δημόσια ασφάλεια δύναται να απειλείται από την παρακώλυση της λειτουργίας των θεσμών και των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, καθώς και από κίνδυνο για την επιβίωση του πληθυσμού ή σοβαρής διαταράξεως των εξωτερικών σχέσεων ή της ειρηνικής συνυπάρξεως των λαών ή ακόμη από προσβολή των στρατιωτικών συμφερόντων (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101123">23ης Νοεμβρίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Τσακουρίδης</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑145/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:708">EU:C:2010:708</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160215">15ης Φεβρουαρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>N.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑601/15 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:84">EU:C:2016:84</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0066">66</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Όσον αφορά την προϋπόθεση σχετικά με την ύπαρξη απειλής για τη δημόσια ασφάλεια, παρατηρείται ότι, αντιθέτως, μεταξύ άλλων, προς το άρθρο 27, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20040429">29ης Απριλίου 2004</DATE>, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="158" PAGE.FIRST="7" DATE.PUB="2004">ΕΕ 2004, L 158, σ. 7</REF.DOC.OJ>, και διορθωτικά <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="229" PAGE.FIRST="35" DATE.PUB="2004">ΕΕ 2004, L 229, σ. 35</REF.DOC.OJ>, και <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="197" PAGE.FIRST="34" DATE.PUB="2005">ΕΕ 2005, L 197, σ. 34</REF.DOC.OJ>), το οποίο απαιτεί να τηρεί κάθε μέτρο που λαμβάνεται για λόγους δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας την αρχή της αναλογικότητας και να θεμελιώνεται αποκλειστικά στην προσωπική συμπεριφορά του συγκεκριμένου ατόμου, να συνιστά δε η συμπεριφορά αυτή του ατόμου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>πραγματική, ενεστώσα και αρκούντως σοβαρή απειλή<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/> για το θεμελιώδες αυτό συμφέρον της κοινωνίας (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120522">22ας Μαΐου 2012</DATE>, <NAME.CASE>I</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑348/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:300">EU:C:2012:300</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>· της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160913">13ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Rendón Marín</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑165/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:675">EU:C:2016:675</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0084">84</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160913">13ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>CS</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑304/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:674">EU:C:2016:674</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), από το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 14 της οδηγίας αυτής, προκύπτει ότι η είσοδος υπηκόου τρίτης χώρας μπορεί να μην επιτραπεί αν οι αρμόδιες εθνικές αρχές για την εξέταση της αιτήσεως χορηγήσεως θεωρήσεως εισόδου την οποία υπέβαλε ο υπήκοος αυτός φρονούν, βάσει εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, ότι ο εν λόγω υπήκοος συνιστά απειλή, έστω και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>δυνητική<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/>, για τη δημόσια ασφάλεια. Συγκεκριμένα, κατά την εκτίμηση αυτή μπορεί να ληφθεί υπόψη όχι μόνον η προσωπική συμπεριφορά του αιτούντος, αλλά και άλλα στοιχεία αφορώντα, μεταξύ άλλων, την επαγγελματική του σταδιοδρομία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Συναφώς, η εκτίμηση της προσωπικής καταστάσεως του αιτούντος θεώρηση εισόδου μπορεί να συνεπάγεται σύνθετες αξιολογήσεις βασιζόμενες, μεταξύ άλλων, στην προσωπικότητα του αιτούντος αυτού, στην ένταξή του στη χώρα όπου διαμένει, στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση της χώρας αυτής, καθώς και στη δυνητική απειλή την οποία συνιστά για τη δημόσια ασφάλεια η είσοδος του εν λόγω αιτούντος για σπουδές στο έδαφος του συγκεκριμένου κράτους μέλους, σε σχέση με το ενδεχόμενο οι γνώσεις που θα αποκτήσει ο αιτών αυτός κατά τη διάρκεια των σπουδών του να χρησιμοποιηθούν μεταγενέστερα, στη χώρα καταγωγής του, για σκοπούς στρεφομένους κατά της εν λόγω δημόσιας ασφάλειας. Τέτοιου είδους εκτιμήσεις συνεπάγονται την εκπόνηση προγνώσεων<?PAGE NO="11"?> σχετικά με την προβλέψιμη συμπεριφορά του αιτούντος τη θεώρηση εισόδου και πρέπει, μεταξύ άλλων, να βασίζονται σε εκτενή γνώση της χώρας διαμονής του, καθώς και στην ανάλυση διαφόρων εγγράφων και δηλώσεων του αιτούντος αυτού (βλ., συναφώς, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131219">19ης Δεκεμβρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Koushkaki</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑84/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:862">EU:C:2013:862</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, οι αρμόδιες εθνικές αρχές διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως κατά την εξέταση των πραγματικών περιστατικών που είναι κρίσιμα για να καθορισθεί αν η εισδοχή υπηκόου τρίτης χώρας προσκρούει στους μνημονευόμενους στο άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114 λόγους οι οποίοι αφορούν την ύπαρξη απειλής, μεταξύ άλλων, για τη δημόσια ασφάλεια (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131219">19ης Δεκεμβρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Koushkaki</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑84/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:862">EU:C:2013:862</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0060">60</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Στις εθνικές αυτές αρχές εναπόκειται, προκειμένου να καθορίσουν αν ο αιτών τη χορήγηση θεωρήσεως εισόδου συνιστά απειλή, έστω και δυνητική, για τη δημόσια ασφάλεια, να προβούν σε συνολική εκτίμηση όλων των στοιχείων που χαρακτηρίζουν την κατάσταση του ατόμου αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Όπως έκρινε το Δικαστήριο, στο πλαίσιο της εξετάσεως των προϋποθέσεων εισδοχής, τίποτα δεν εμποδίζει, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 15 της οδηγίας 2004/114, τις αρμόδιες εθνικές αρχές να απαιτούν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που είναι αναγκαία προς εκτίμηση του συνεπούς χαρακτήρα της αιτήσεως εισόδου (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140910">10ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Ben Alaya</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑491/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2187">EU:C:2014:2187</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Συναφώς, αν τα προσκομισθέντα προς στήριξη της αιτήσεως για τη χορήγηση θεωρήσεως εισόδου πληροφοριακά στοιχεία δεν αρκούν προς εκτίμηση της υπάρξεως τυχόν απειλής για τη δημόσια ασφάλεια, από το άρθρο 18, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής προκύπτει ότι οι εν λόγω αρχές μπορούν να απαιτήσουν από τον αιτούντα την προσκόμιση των συμπληρωματικών πληροφοριακών στοιχείων που τους χρειάζονται.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Όσον αφορά τον δικαστικό έλεγχο του περιθωρίου εκτιμήσεως το οποίο διαθέτουν οι αρμόδιες εθνικές αρχές στο πλαίσιο του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114, ο εθνικός δικαστής πρέπει, λαμβανομένης υπόψη της κατανομής του βάρους αποδείξεως όπως προκύπτει από την προηγούμενη σκέψη, να εξετάζει, μεταξύ άλλων, αν η προσβαλλομένη απόφαση στηρίζεται σε επαρκώς στέρεα πραγματική βάση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Εξάλλου, εφόσον οι αρμόδιες εθνικές αρχές διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, ο δικαστικός έλεγχος περιορίζεται, όσον αφορά την εκτίμηση αυτή, στη μη ύπαρξη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως. Περαιτέρω, ο έλεγχος αυτός πρέπει, μεταξύ άλλων, να άπτεται της τηρήσεως των διαδικαστικών εγγυήσεων, η οποία έχει θεμελιώδη σημασία. Μεταξύ των εγγυήσεων αυτών περιλαμβάνονται η υποχρέωση των εν λόγω αρχών να ερευνούν, με προσοχή και αμεροληψία, όλα τα κρίσιμα στοιχεία της συγκεκριμένης περιπτώσεως (βλ., συναφώς, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100309">9ης Μαρτίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>ERG κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑379/08 και C‑380/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:127">EU:C:2010:127</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0060">60</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0061">61</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150616">16ης Ιουνίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Gauweiler κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑62/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:400">EU:C:2015:400</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0069">69</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) και, επίσης, η υποχρέωση να αιτιολογούν επαρκώς την απόφασή τους ώστε ο εθνικός δικαστής να μπορεί να ελέγξει, στο πλαίσιο της προβλεπόμενης στο άρθρο 18, παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/114 προσφυγής, αν συντρέχουν τα πραγματικά και τα νομικά στοιχεία από τα οποία εξαρτάται η άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως (βλ., κατ’ αναλογία, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19911121">21ης Νοεμβρίου 1991</DATE>, <NAME.CASE>Technische Universität München</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑269/90</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1991:438">EU:C:1991:438</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20080710">10ης Ιουλίου 2008</DATE>, <NAME.CASE>Bertelsmann και Sony Corporation of America κατά Impala</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑413/06 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:392">EU:C:2008:392</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0069">69</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Ως προς το τελευταίο αυτό σημείο, επισημαίνεται ότι, κατά την αιτιολογική σκέψη 14 της οδηγίας 2004/114, η άρνηση εισδοχής υπηκόου τρίτης χώρας πρέπει να στηρίζεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>δεόντως αιτιολογημένους λόγους<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, όσον αφορά την προσφυγή της S. Fahimian σχετικά με την απόφαση των γερμανικών αρχών περί μη χορηγήσεως της θεωρήσεως εισόδου για σπουδές την οποία ζήτησε, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να συνεκτιμήσει το σύνολο των στοιχείων που χαρακτηρίζουν την κατάσταση του ατόμου αυτού.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Μεταξύ των εν λόγω στοιχείων ιδιαίτερη σημασία, σε σχέση με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114, έχει το γεγονός ότι η S. Fahimian είναι διπλωματούχος του SUT, το οποίο περιλαμβανόταν και εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στον κατάλογο των οντοτήτων που αποτελούν αντικείμενο των περιοριστικών μέτρων που προβλέπονται στο παράρτημα IX του κανονισμού 267/2012 και ότι οι έρευνες τις οποίες η ενδιαφερομένη επιθυμεί να διεξαγάγει στη Γερμανία στο πλαίσιο των διδακτορικών σπουδών της αφορούν τον ευαίσθητο τομέα της ασφάλειας πληροφορικών συστημάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Το αυτό ισχύει για τα πρόσθετα στοιχεία τα οποία έχουν στη διάθεσή τους οι αρμόδιες εθνικές αρχές και βάσει των οποίων εκφράζουν ανησυχίες για το γεγονός ότι οι γνώσεις τις οποίες θα αποκτήσει η S. Fahimian στη Γερμανία μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεταγενέστερα για καταχρηστικούς σκοπούς, όπως οι προβαλλόμενοι από το αιτούν δικαστήριο με το δεύτερο ερώτημά του, οι οποίοι προσκρούουν στην τήρηση της δημόσιας ασφάλειας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Κατόπιν του συνόλου των προεκτεθέντων, στα υποβληθέντα ερωτήματα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114 έχει την έννοια ότι οι αρμόδιες εθνικές αρχές, όταν επιλαμβάνονται αιτήσεως υπηκόου τρίτης χώρας για χορήγηση θεωρήσεως εισόδου για σπουδές, διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως για να εξετάζουν, υπό το πρίσμα όλων των κρίσιμων στοιχείων που χαρακτηρίζουν την κατάσταση του υπηκόου αυτού, αν αυτός συνιστά απειλή, έστω και δυνητική, για τη δημόσια ασφάλεια. Η διάταξη αυτή έχει επίσης την έννοια ότι δεν εμποδίζει τις αρμόδιες εθνικές αρχές να αρνούνται την είσοδο στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους, για τους σκοπούς αυτούς, υπηκόου τρίτης χώρας ο οποίος είναι διπλωματούχος πανεπιστημίου υπαχθέντος σε περιοριστικά μέτρα της Ένωσης λόγω της ουσιαστικής συνεργασίας του με την Κυβέρνηση του Ιράν, στον στρατιωτικό τομέα ή σε συναφείς προς αυτόν τομείς, και ο οποίος επιθυμεί να διεξαγάγει, στο κράτος μέλος αυτό, έρευνες σε ευαίσθητο για τη δημόσια ασφάλεια τομέα, αν από τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι αρχές αυτές προκαλείται η ανησυχία ότι οι γνώσεις που θα αποκτήσει το άτομο αυτό κατά τη διάρκεια των ερευνών του μπορεί να χρησιμοποιηθούν μεταγενέστερα για σκοπούς αντίθετους προς τη δημόσια ασφάλεια. Στον εθνικό δικαστή, ο οποίος έχει επιληφθεί προσφυγής κατά της αποφάσεως των αρμόδιων εθνικών αρχών περί μη χορηγήσεως της ζητηθείσας θεωρήσεως εισόδου, εναπόκειται να εξετάσει αν η απόφαση αυτή στηρίζεται σε επαρκή αιτιολογία και σε επαρκώς στέρεα πραγματική βάση.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφαίνεται:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2004/114/ΕΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20041213">13ης Δεκεμβρίου 2004</DATE>, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό τις σπουδές, την ανταλλαγή μαθητών, την άμισθη πρακτική άσκηση ή την εθελοντική υπηρεσία, έχει την έννοια ότι οι αρμόδιες εθνικές αρχές, όταν επιλαμβάνονται αιτήσεως υπηκόου τρίτης χώρας για χορήγηση θεωρήσεως εισόδου για σπουδές, διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως για να εξετάζουν, υπό το πρίσμα όλων των κρίσιμων στοιχείων που χαρακτηρίζουν την κατάσταση του υπηκόου αυτού, αν αυτός συνιστά απειλή, έστω και δυνητική, για τη δημόσια ασφάλεια. Η διάταξη αυτή έχει επίσης την έννοια ότι δεν εμποδίζει τις αρμόδιες εθνικές αρχές να αρνούνται την είσοδο στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους, για τους σκοπούς αυτούς, υπηκόου τρίτης χώρας ο οποίος είναι διπλωματούχος πανεπιστημίου υπαχθέντος σε περιοριστικά μέτρα της Ένωσης λόγω της ουσιαστικής συνεργασίας του με την Κυβέρνηση του Ιράν, στον στρατιωτικό τομέα ή σε συναφείς προς αυτόν τομείς, και ο οποίος επιθυμεί να διεξαγάγει, στο κράτος μέλος<?PAGE NO="13"?> αυτό, έρευνες σε ευαίσθητο για τη δημόσια ασφάλεια τομέα, αν από τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι αρχές αυτές προκαλείται η ανησυχία ότι οι γνώσεις που θα αποκτήσει το άτομο αυτό κατά τη διάρκεια των ερευνών του μπορεί να χρησιμοποιηθούν μεταγενέστερα για σκοπούς αντίθετους προς τη δημόσια ασφάλεια. Στον εθνικό δικαστή, ο οποίος έχει επιληφθεί προσφυγής κατά της αποφάσεως των αρμόδιων εθνικών αρχών περί μη χορηγήσεως της ζητηθείσας θεωρήσεως εισόδου, εναπόκειται να εξετάσει αν η απόφαση αυτή στηρίζεται σε επαρκή αιτιολογία και σε επαρκώς στέρεα πραγματική βάση.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>