<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2003ELA.0600596501.case.xml"><NO.CASE>C-275/01</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62001C0275</NO.CELEX><NO.SEQ>0013.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>5967</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>5979</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΗ C-275/01</LEFT><RIGHT>SINCLAIR COLLIS</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Siegbert Alber</HT></P><P>της <DATE ISO="20021010">10ης Οκτωβρίου 2002</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γερμανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Εισαγωγή</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>To House of Lords (Ηνωμένο Βασίλειο) υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19770517">17ης Μαΐου 1977</DATE>, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: Ομοιόμορφη φορολογική βάση<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>ΕΕ ειδ.έκδ. 09/001, σ. 49.</P></NOTE> (στο εξής: έκτη οδηγία). Το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν μια συμφωνία που αφορά την εγκατάσταση μηχανών πωλήσεως τσιγάρων σε εμπορικό κατάστημα μπορεί να χαρακτηρισθεί <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτων<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> απαλλασσόμενη από τον ΦΠΑ βάσει του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>Π —</NO.P><TXT>Το νομικό πλαίσιο</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Το κοινοτικό δίκαιο</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Το άρθρο 2 της έκτης οδηγίας προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>Στον φόρο προστιθεμένης αξίας υπόκεινται:</P><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών, που πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας στο εσωτερικό της χώρας υποκειμένων στον χώρο, που ενεργεί υπό την ιδιότητα του αυτήν.</TXT><P>[...]<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/></P></NP></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-5968"?><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Το άρθρο 13, Β, της έκτης οδηγίας ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη απαλλάσσουν, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζουν, ώστε να εξασφαλίζεται η ορθή και απλή εφαρμογή των προβλεπομένων κατωτέρω απαλλαγών και να αποτρέπεται ενδεχόμενη φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή και κατάχρηση:</P><P>[...]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τις μισθώσεις ακινήτων, εξαιρέσει:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>των πράξεων παροχής καταλύματος, όπως ορίζονται από την νομοθεσία των κρατών μελών, που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του ξενοδοχειακού τομέως ή άλλων τομέων παρεμφερούς χαρακτήρος, περιλαμβανομένης και της μισθώσεως κατασκηνώσεων διακοπών ή γηπέδων, διαρρυθμίσεων καταλλήλως για κατασκήνωση.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>των μισθώσεων χώρων για την στάθμευση αυτοκινήτων.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>των μισθώσεων εργαλείων και μηχανημάτων μονίμως εγκατεστημένων.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>των μισθώσεων χρηματοθυρίdων.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST><P>Τα Κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν περαιτέρω εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω απαλλαγής.</P><P>[...]<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Το εθνικό δίκαιο</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Η έκτη οδηγία μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο του Ηνωμένου Βασιλείου με το άρθρο 31 του Value Added Tax Act 1994 (νόμου του 1994 περί ΦΠΑ). Η διάταξη αυτή προβλέπει ότι μια παροχή υπηρεσιών απαλλάσσεται του ΦΠΑ αν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παραρτήματος 9 του προ-παρατεθέντος νόμου. Σύμφωνα με το τμήμα II, ομάδα 1, σημείο 1, του παραρτήματος αυτού, απαλλάσσεται του ΦΠΑ:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>η παροχή οποιουδήποτε τίτλου ή δικαιώματος επί ακινήτου ή οποιασδήποτε αδείας κατοχής ακινήτου (<QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201C"/>license to occupy land<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>).<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-5969"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙΙΙ —</NO.P><TXT>Τα πραγματικά περιστατικά και η διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Η Sinclair Collis Ltd (στο εξής: Sinclair Collis), αναιρεσείουσα στο πλαίσιο της κύριας δίκης, έχει ως εταιρικό αντικείμενο την εγκατάσταση αυτόματων μηχανών πωλήσεως τσιγάρων σε μπαρ, καφενεία και ξενοδοχεία. Προς τούτο, συνάπτει συμφωνίες με τους διαφόρους κυρίους των χώρων αυτών σχετικά με την εγκατάσταση των εν λόγω μηχανών.</TXT></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Οι συμφωνίες προβλέπουν τα εξής:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>Οι κύριοι των ακινήτων δεσμεύονται να εγκαταστήσουν τις αυτόματες μηχανές πωλήσεως τσιγάρων στο κατάστημά τους. Οι κύριοι των ακινήτων καθορίζουν τη θέση των μηχανών, οι οποίες — εφόσον δεν έχουν στερεωθεί στον τοίχο — μπορούν να μετακινούνται. Η Sinclair Collis μπορεί ωστόσο να απαιτήσει την εγκατάσταση της αυτόματης μηχανής πωλήσεως σε διαφορετική θέση, αν θεωρεί ότι τούτο θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των πωλήσεων.</P></ITEM><ITEM><P>Η Sinclair Collis παραμένει κύριος των αυτόματων μηχανών πωλήσεως, των τσιγάρων και των χρημάτων που αυτές περιέχουν. Ασκεί αποκλειστικό έλεγχο επί των μηχανών αυτών, διασφαλίζειτον εφοδιασμό τους με τσιγάρα καιλαμβάνει τα χρήματα που περιέχονται στις μηχανές αυτές.</P></ITEM><ITEM><P>Οι κύριοι των ακινήτων συμφωνούν να παρέχουν την απαιτούμενη ηλεκτρική ενέργεια και δεσμεύονται να μην επιτρέψουν την εγκατάσταση στο κατάστημά τους άλλης αυτόματης μηχανής πωλήσεως τσιγάρων.</P></ITEM><ITEM><P>Στη Sinclair Collis παρέχεται το αποκλειστικό δικαίωμα να προμηθεύει το οικείο κατάστημα με τσιγάρα και άλλα προϊόντα καπνού.</P></ITEM><ITEM><P>Οι κύριοι των ακινήτων λαμβάνουν ως αντιπαροχή ποσοστό επί των ακαθαρίστων κερδών που πραγματοποιούνται χάρη στις μηχανές πωλήσεως.</P></ITEM><ITEM><P>Η συμφωνία συνάπτεται για δύο έτη.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Τον Ιανουάριο του 1996, οι Commissioners of Customs and Excise αποφάσισαν ότι οι παροχές που προβλέπονται στη συμφωνία, για την οποία πρόκειται στη συγκεκριμένη υπόθεση, αφορούσαν δικαιώματα κατοχής ακινήτου και έπρεπε συνεπώς να απαλλαγούν του ΦΠΑ βάσει του άρθρου 13, Β, στοιχείο β' της έκτης οδηγίας.</TXT></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Η Sinclair Collis, η οποία έχει συμφέρον να φορολογηθεί η παροχή, για να μπορεί να<?PAGE NO="I-5970"?> αφαιρέσει τον φόρο επί των εισροών, άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Manchester VAT and Duties Tribunal (Ηνωμένο Βασίλειο). To δικαστήριο αυτό δέχθηκε την προσφυγή της Sinclair Collis. Δικαιολόγησε την απόφαση του ότι οι επίμαχες παροχές έπρεπε να υπόκεινται σε ΦΠΑ με το αιτιολογικό ότι το κύριο αντικείμενο της συμφωνίας ήταν η εγκατάσταση της μηχανής πωλήσεως τσιγάρων και όχι η χρήση του τμήματος του ακινήτου που καταλαμβάνει η μηχανή αυτή.</TXT></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Οι Commissioners άσκησαν έφεση κατά της αποφάσεως του Tribunal ενώπιον του High Court of Justice (England &amp; Wales), το οποίο εξέδωσε ευνοϊκή γι' αυτούς απόφαση. Ο δικαστής Lightman τόνισε ότι το αποφασιστικό ζήτημα ήταν ποια παροχή ο κύριος του ακινήτου δεσμεύθηκε να εκτελέσει σύμτ φωνα με ορθή ερμηνεία της συμφωνίας. 'Εκρινε ότι έπρεπε να θεωρηθεί ότι η συμφωνία είχε ως αντικείμενο το δικαίωμα εγκαταστάσεως μιας μηχανής σε ένα ακίνητο. Επρόκειτο συνεπώς, κατ' αυτόν, για δικαίωμα κατοχής ενός ακινήτου, συνοδευόμενο από ορισμένα εξαρτώμενα ή επικουρικά δικαιώματα. Κατά την άποψη του, εντεύθεν προέκυπτε ότι η παροχή απαλλασσόταν του ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Η Sinclair Collis άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Court of Appeal (England &amp; Wales). To τελευταίο αυτό δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του High Court. Κατόπιν αυτού, η Sinclair Collis άσκησε αναίρεση ενώπιον του House of Lords.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>To House of Lords διερωτήθηκε αν οι επίμαχες παροχές μπορούν να χαρακτηριστούν <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτου<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας, και αν συνεπώς απαλλάσσονται του ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Υπέβαλε κατά συνέπεια στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>Συνιστά, η εκ μέρους του κυρίου [...] του ακινήτου παροχή, στον κύριο μιας μηχανής πωλήσεως τσιγάρων, του δικαιώματος να εγκαθιστά τη μηχανή και να διασφαλίζει τη λειτουργία και τη συντήρηση της στο κατάστημα του για περίοδο δύο ετών, σε θέση που ορίζει ο εν λόγω κύριος του ακινήτου, με αντάλλαγμα ποσοστό επί των ακαθαρίστων κερδών από τις πωλήσεις των τσιγάρων και άλλων προϊόντων καπνού εντός του καταστήματος του, χωρίς ωστόσο να παρέχονται στον κύριο της μηχανής άλλα δικαιώματα κατοχής ή ελέγχου πέραν αυτών που προβλέπονται ρητώς στη συναφθείσα μεταξύ των μερών σύμβαση, <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201C"/>μίσθωση ακινήτων<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/> υπό την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας [...]· και ποιες είναι οι<?PAGE NO="I-5971"?> εφαρμοστέες αρχές για να καθοριστεί αν μια σύμβαση μπορεί να χαρακτηριστεί μίσθωση ακινήτων υπό την έννοια του προπαρατε-θέντος άρθρου 13, Β, στοιχείο β';<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Οι Lord Slynn of Hadley, Lord Steyn, Lord Nicholls of Birkenhead, Lord Millet και Lord Scott of Foseóte αποφάνθηκαν εγγράφως επί του προδικαστικού ερωτήματος. Θα επανέλθω στις διάφορες γνώμες που εξέφρασαν στο τμήμα που αφορά τη νομική εκτίμηση.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V —</NO.P><TXT>Η επιχειρηματολογία των διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Η <HT TYPE="ITALIC">αναιρεσεωυσα της κύριας δίκης</HT> υποστηρίζει ότι οι συμβάσεις περί εγκαταστάσεως αυτόματων μηχανών πωλήσεως, όπως οι επίμαχες στο πλαίσιο της κύριας δίκης, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>μισθώσεως ακινήτων<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας. Κατ' αυτήν, η συμφωνία δεν προσδιορίζει καμιά συγκεκριμένη θέση για την εγκατάσταση των αυτόματων μηχανών πωλήσεως. Αντιθέτως, εναπόκειται κυρίως στον κύριο του ακινήτου να καθορίσει το κατάλληλο σημείο για την εγκατάσταση της μηχανής αυτόματης πωλήσεως. Η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης παρατηρεί ότι ο κύριος του ακινήτου δεν μπορεί ωστόσο να αρνηθεί άνευ λόγου την επιλογή μιας θέσεως, την οποία η Sinclair Colis θα έκρινε ως δυνάμενη να προκαλέσει τον μεγαλύτερο αριθμό πωλήσεων. Ομοίως, το γεγονός ότι η πλειονότητα των μηχανών αυτόματης πωλήσεως μπορούν να μετακινηθούν στο δωμάτιο από τον κύριο του ακινήτου αποκλείει, κατ' αυτήν, τον χαρακτηρισμό της συμφωνίας ως κατοχής συγκεκριμένου τμήματος του ακινήτου.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης ισχυρίζεται ότι διαθέτει επιπλέον ένα δικαίωμα προσβάσεως στις μηχανές αυτόματης πωλήσεως, προκειμένου να διασφαλίζει τη συντήρηση και τον εφοδιασμό τους με τσιγάρα, καθώς και για να λαμβάνει τα χρήματα που περιέχονται σ' αυτές. Προσθέτει ότι, κατά τα λοιπά, δεν έχει ωστόσο κανένα δικαίωμα ελέγχου της προσβάσεως στις αυτόματες μηχανές πωλήσεως και δεν μπορεί να απαγορεύει σε τρίτους την πρόσβαση σ' αυτές.</TXT></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Το δικαίωμα αυτό το έχει αποκλειστικά ο κύριος του ακινήτου. Με βάση τα προ-εκτεθέντα, η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης φρονεί ότι δεν πληρούνται εν προκειμένω οι προϋποθέσεις της <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>μισθώσεως ακινήτου<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> ή, εν πάση περιπτώσει, όχι κατά τρόπο τόσο καθοριστικό ώστε να χαρακτηριστεί η σύμτ βάση ως μίσθωση ακινήτων. Κατά την αναιρεσείουσα της κύριας δίκης, η σύμβαση αυτή αφορά κυρίως την εγκατάσταση των μηχανών πωλήσεως και όχι τη χρήση ή την κατοχή του ακινήτου στο οποίο οι μηχανές αυτές εγκαθίστανται.</TXT></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Η <HT TYPE="ITALIC">Κυβέρνησί] του Ηνωμένου Βασιλείου</HT> έχει αντιθέτως την άποψη ότι η εγκατάσταση της αυτόματης μηχανής πωλήσεως συνεπάγεται κατοχή της θέσεως στην οποία η μηχανή αυτή βρίσκεται, αποκλειομένου κάθε τρίτου (<QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>occupying the land by the machine<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/>). Η κατάσταση διαφέρει ως εκ τούτου από το να κάθεται κανείς σ' ένα τραπέζι ή να κάνει περίπατο σ' ένα πάρκο ή σ' ένα γήπεδο γκολφ.</TXT></NP><?PAGE NO="I-5972"?><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Ενδεχόμενη μετακίνηση της αυτόματης μηχανής πωλήσεως δεν έχει καμία επίπτωση στην κατοχή αυτή. Σε μια τέτοια περίπτωση, το μόνο που αλλάζει με συμφωνία των μερών είναι το τμήμα του ακινήτου που καταλαμτ βάνει η αυτόματη μηχανή πωλήσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Κατά την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης διαθέτει επιπλέον περιορισμένο δικαίωμα ελέγχου της προσβάσεως στις μηχανές πωλήσεως. Έχει αποκλειστικό δικαίωμα προσβάσεως στις μηχανές πωλήσεως για να διασφαλίζει τη συντήρηση τους, να τις εφοδιάζει με τσιγάρα και να λαμβάνει τα χρήματα που περιέχονται σ' αυτές. Αυτό το αποκλειστικό δικαίωμα προσβάσεως αρκεί για να χαρακτηριστεί η συμφωνία ως κατοχή ακινήτου. Κατά τη γνώμη της Κυβερνήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου, το απεριόριστο δικαίωμα προσβάσεως δεν συνιστά συγκεκριμένα, κατ' ουδένα τρόπο, αναγκαία προϋπόθεση της κατοχής ακινήτου. Το ουσιώδες στοιχείο είναι μάλλον το να είναι το δικαίωμα προσβάσεως σύμφωνο προς τον σκοπό της κατοχής.</TXT></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου φρονεί ότι επίμαχες εν προκειμένω παροχές πρέπει συνεπώς να θεωρηθούν <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτων<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας, και πρέπει κατά συνέπεια να απαλλαγούν του ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Η <HT TYPE="ITALIC">Επιτροπή</HT> δεν παρέχει σαφέστερες εξηγήσεις σχετικά με τον χαρακτηρισμό της επίμαχης συμβάσεως. Παρατηρεί μόνον ότι το απλό δικαίωμα εγκαταστάσεως μιας αυτόματης μηχανής πωλήσεως δεν συνεπάγεται γενικώς το δικαίωμα κατοχής του ακινήτου ούτε το δικαίωμα ελέγχου της προσβάσεως στη μηχανή πωλήσεως. Μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτων<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας, μόνον εφόσον υπάρχει τόσο κατοχή όσο και έλεγχος.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VI —</NO.P><TXT>Νομική εκτίμηση</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Η εγκατάσταση αυτόματης μηχανής πωλήσεως συνιστά παροχή υπηρεσιών, πραγματοποιούμενη εξ επαχθούς αιτίας, υπό την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος Ι,της έκτης οδηγίας, η οποία υπόκειται σε ΦΠΑ βάσει του άρθρου 2, σημείο 1, της οδηγίας αυτής. Σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας, θεωρείται υποκείμενος στον φόρο κυρίως ο κύριος του ακινήτου ως παρέχων υπηρεσίες.</TXT></NP><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Τίθεται συνεπώς μόνον το ερώτημα αν μια συμφωνία όπως αυτή που περιγράφεται εν προκειμένω μπορεί να χαρακτηριστεί <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτων<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/> υπό την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας και αν συνεπώς απαλλάσσεται του ΦΠΑ.</TXT></NP><?PAGE NO="I-5973"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Η <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτων<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/> υπό την έννοια, του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Η έννοια της <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>μισθώσεως ακινήτων<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/> δεν ορίζεται στην έκτη οδηγία<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. αποφάσεις της <DATE ISO="20000912">12ης Σεπτεμβρίου 2000</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-359/97" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-6355">C-359/97. Επιτροπή Κατά Ηνωμένου Βασιλείου (Συλλογή 2000, α I-6355, σκέψη 65)</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="20011004">4ης Οκτωβρίου 2001</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-326/99" YEAR="2001" PAGE.ECR="I-6831">C-326B9, <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>Goed Wonen<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/> (Συλλογή 2001, σ. I-6831, σκέψη 44)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Κατά πάγια ωστόσο νομολογία, οι προβλεπόμενες στο άρθρο 13 της έκτης οδηγίας απαλλαγές αποτελούν αυτοτελείς έννοιες του κοινοτικού δικαίου στις οποίες πρέπει συνεπώς να δίδεται κοινοτικός ορισμός<NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Αποφάσεις της <DATE ISO="19890615">15ης Ιουνίου 1989</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="348/87" YEAR="1989" PAGE.ECR="1737">348/87, Stichting Uitvoering Enanciäle Acties (Συλλογή 1989, a. 1737, σκέψη 11)</REF.DOC.ECR>· της <DATE ISO="19950811">11ης Αυγούστου 1995</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-453/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="I-2341">C-453/93, Bulthuis-Griffioen (Συλλογή 1995, σ. I-2341, σκέψη 18)</REF.DOC.ECR>· της <DATE ISO="19970605">5ης Ιουνίου 1997</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-2/95" YEAR="1997" PAGE.ECR="I-3017">C-2/95, SDC (Συλλογή 1997, σ. Ι-3017. σκέψη 21)</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="20000912">12ης Σεπτεμβρίου 2000</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-358/97" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-6301">C-358/97, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (Συλλογή 2000, σ. Ι-6301, σκέψη 51)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Ο σκοπός της καταρτίσεως του κοινού καταλόγου απαλλαγών που προβλέπεται στην έκτη οδηγία συνίστατο στον καθορισμό μιας ομοιόμορφης βάσης για την επιβολή του ΦΠΑ στα κράτη μέλη. Τούτο είναι δυνατόν μόνον αν οιπροβλεπόμενες στην έκτη οδηγία απαλλαγές αντιστοιχούν σε αυτοτελείς έννοιες του κοινοτικού δικαίου<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. ενδέκατη αιτιολογική σκέψη τικ έκτης οδηγίας. Βλ, επίσης, στο πνεύμα αυτό, την απόφαση <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>Goed Wonen<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/> (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 3 ανωτέρω, σκέψη 47).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, οι απαλλαγές από τον ΦΠΑ που προβλέπει το άρθρο 13 της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνεύονται στενά, καθόσον πρόκειται για εξαιρέσεις από τη γενική αρχή ότι κάθε πράξη διενεργούμενη εξ επαχθούς αιτίας από υποκείμενο στον φόρο υπόκειται σε ΦΠΑ<NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., ειδικότερα, για την απαλλαγή της μισθώσεως ακινήτων, τις αποφάσεις Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 4, σκέψη 55)· της <DATE ISO="20010118">18ης Ιανουαρίου 2001</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-150/99" YEAR="2001" PAGE.ECR="I-493">C-150/999, Stockholm Lmdöpark (Συλλογή 2001, σ. Ι-493, σκέψη 25)</REF.DOC.ECR>, και <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>Goed Wonen<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/> (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψη 46).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>Μέχρι σήμερα, το Δικαστήριο δεν έχει ακόμη ερμηνεύσει κατά τρόπο εμπεριστατωμένο την έννοια της <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>μισθώσεως ακινήτων<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>, κατά το άρθρο 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας. Πριν από την υποβολή του υπό κρίση προδικαστικού ερωτήματος, το Δικαστήριο ασχολήθηκε με το ζήτημα αυτό όσον αφορά, μεταξύ άλλων, την μεταχείριση από απόψεως ΦΠΑ της παραιτήσεως από δικαιώματα απορρέοντα από μίσθωση ακινήτου<NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Αποφάσεις της <DATE ISO="19931215">15ης Δεκεμβρίου 1993</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-63/92" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-6665">C-63/92, Lubbock Fine (Συλλογή 1993, σ. I-6665)</REF.DOC.ECR>· της <DATE ISO="20011009">9ης Οκτωβρίου 2001</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-108/99" YEAR="2001" PAGE.ECR="I-7257">C-108/99, Cantor Fitzgerald International (Συλλογή 2001, σ. Ι-7257)</REF.DOC.ECR>, και <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-409/98" YEAR="2001" PAGE.ECR="I-7175">C-409/98, Mirror Group (Συλλογή 2001, σ. Ι-7175)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, της αδείας χρησιμοποιήσεως ενός γηπέδου γκολφ<NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση Stockholm Lindöpark (προπαρατεΟείσα στην υποσημείωση 6).</P></NOTE>, καθώς και της αδείας χρησιμοποιήσεως οδού έναντι καταβολής διοδίων<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Αποφάσεις Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (προπαρατεΟείσα στην υποσημείωση 4) και Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 3).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Ωστόσο, από τις αποφάσεις αυτές, καθώς και από τις αντίστοιχες προτάσεις των γενικών εισαγγελέων, προκύπτουν ορισμένα κριτήρια βάσει των οποίων μπορεί να ερμηνευθεί η έννοια <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτων<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/>. Το Δικαστήριο, με την απόφαση του Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου<NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 3 ανωτέρω, σκέψη 68. Βλ, επίσης, συναφώς, την απόφαση Stockholm Lindöpark (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 6, σκέψη 27).</P></NOTE>, έκρινε για<?PAGE NO="I-5974"?> παράδειγμα ότι μια συμφωνία σχετικά με τη διάρκεια του δικαιώματος χρήσεως του ακινήτου συνιστά ουσιώδες στοιχείο της συμβάσεως μισθώσεως ακινήτων:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>Στην [...] έννοια [της μισθώσεως ακινήτων] δεν περιλαμβάνονται συμβάσεις χαρακτηριζόμενες [...] από το γεγονός ότι δεν λαμβάνεται υπόψη η διάρκεια της χρήσεως του ακινήτου, ουσιώδες στοιχείο της συμβάσεως μισθώσεως, στα πλαίσια της εκφράσεως της βουλήσεως των συμβαλλομένων μερών.<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Με τις προτάσεις που διατύπωσε στο πλαίσιο της υποθέσεως Stockholm Lindöpark<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα F. G. Jacobs, της <DATE ISO="20000926">26ης Σεπτεμβρίου 2000</DATE>, στην υπόθεση Stockholm Lindöpark (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 6, Συλλογή 2001, σ. Ι-497, σημείο 38)· βλ., επίσης, στο ίδιοπνευμα, τις προτάσειςτου γενικού εισαγγελέα Α. Tizzano, της <DATE ISO="20010123">23ης Ιανουαρίου 2001</DATE>, στην υπόθεση Mirror Group (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 7, Συλλογή 2001, σ. Ι-7157, Ι-7177, σημείο 25).</P></NOTE>, ο γενικός εισαγγελέας F. G. Jacobs θεωρεί επιπλέον ως ουσιώδες και τυπικό χαρακτηριστικό μιας μισθώσεως το ότι <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>η σύμβαση αυτή αναγκαστικά προϋποθέτει την παροχή προς τον αντισυμβαλλόμενο κάποιου δικαιώματος να κατέχει το ακίνητο ως εάν ήταν κύριος αυτού και να αποκλείει ή να επιτρέπει την πρόσβαση άλλων<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/>. Κατ' αυτόν, το δικαίωμα αυτό πρέπει επιπλέον να συνδέεται με συγκεκριμένο ακίνητο.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Τα κριτήρια αυτά αρκούν για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα που υπέβαλε στο Δικαστήριο το αιτούν δικαστήριο, οπότε δεν είναι αναγκαίο, στο στάδιο αυτό, να ερμηνευθεί περαιτέρω η έννοια της <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>μισθώσεως ακινήτων<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/>. Είναι αντιθέτως άνευ σημασίας για τον χαρακτηρισμό της κύριας παροχής της συμβάσεως το ότι η αντιπαροχή για την εγκατάσταση της αυτόματης μηχανής πωλήσεως δεν αποτελεί πάγιο ποσό, αλλά μάλλον ποσοστό επί του προϊόντος της πωλήσεως των τσιγάρων. Είναι σύνηθες, στο πλαίσιο μισθώσεως εμπορικών χώρων, το να εξαρτάται στην πράξη το μίσθωμα από τον κύκλο εργασιών.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Χαρακτηρισμός της επίμαχης συμβάσεως εγκαταστάσεως αυτόματης μηχανής πωλήσεως</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να καθορίσει την ακριβή φύση της επίμαχης συμφωνίας. Λαμβανομένων υπόψη των κριτηρίων που εκτέθηκαν στο τμήμα Α ανωτέρω, μια συμφωνία όπως αυτή για την οποία πρόκειται στη συγκεκριμένη υπόθεση δεν φαίνεται να μπορεί να χαρακτηριστεί <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτων<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας.</TXT></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Η σύμβαση περί της εγκαταστάσεως αυτόματης μηχανής πωλήσεως συνήφθη για ορισμένο χρόνο, ήτοι για δύο έτη. Η εγκατάσταση είναι συνεπώς διαφορετική από εκείνη για την οποία επρόκειτο, για παράδειγμα, στις υποθέσεις Επιτροπή κατά Ιρλανδίας<NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 4.</P></NOTE> και Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 3.</P></NOTE>, οι οποίες αφορούσαν τη χρήση οδού με καταβολή διοδίων.</TXT></NP><?PAGE NO="I-5975"?><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Στις προπαρατεθείσες υποθέσεις, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να επρόκειτο για <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτων<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/>, υπο την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας, έστω και για τον λόγο ότι η διάρκεια της χρήσεως του ακινήτου δεν είχε ληφθεί υπόψη:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="00AB"/>Στην περίπτωση της διαθέσεως προς χρήση οδικής υποδομής, εκείνο που ενδιαφέρει τον χρήστη είναι η δυνατότητα που του παρέχεται να πραγματοποιεί στη συγκεκριμένη διαδρομή κατά τρόπον ταχύ και με μεγαλύτερη ασφάλεια. Η διάρκεια χρήσεως της οδικής υποδομής δεν λαμβάνεται υπόψη από τους συμβαλλομένους, ιδίως προς τον σκοπό του καθορισμού της τιμής<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Αποβάσεις Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (προπαρατεΟείσα στην υποσημείωση 4, σκέψεις 56 και 57) και Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασίλειοι! (προπαρατεΟείσα στην υποσημείωση 3, σ/έφεις 68 και 69).</P></NOTE>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Πρέπει ωστόσο να τεθεί το ερώτημα αν η επίμαχη εν προκειμένω συμφωνία συνεπάγεται το δικαίωμα κατοχής συγκεκριμένου ακινήτου και αποκλεισμού των τρίτων από την πρόσβαση σε αυτό.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Όπως εξέθεσα στα σημεία 14 έως 16 ανωτέρω, η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης φρονεί ότι τούτο δεν συμβαίνει, καθόσον η σύμβαση δεν προβλέπει καμία θέση για την εγκατάσταση της μηχανής πωλήσεως και επειδή, μολονότι η ίδια διαθέτει απεριόριστο δικαίωμα προσβάσεως στη μηχανή πωλήσεως, δεν μπορεί να αποκλείσει τους τρίτους από την πρόσβαση αυτή. Με την άποψη αυτή συμφωνούν ο Lord Nicholls of Birkenhead και o Lord MiĽet.</TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>H Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και ο Lord Slynn of Hadley, υποστηρίζουν αντιθέτως την άποψη ότι η εγκατάσταση μιας αυτόματης μηχανής πωλήσεως συνεπάγεται την κατοχή της θέσεως στην οποία τοποθετείται η μηχανή αυτή, αποκλειομένου κάθε τρίτου (<QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="00AB"/>occupying the land by the machine<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="00BB"/>). To γεγονός της μετακινήσεως της μηχανής δεν έχει καμία συνέπεια όσον αφορά την κατοχή αυτή. Η μετακίνηση αυτή σημαίνει απλώς ότι άλλαξε, με κοινή συμφωνία των μερών, το τμήμα του ακινήτου επί του οποίου ασκείται η κατοχή.</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου υποστηρίζει συναφώς την άποψη ότι η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης διαθέτει πράγματι δικαίωμα ελέγχου της προσβάσεως στις μηχανές πωλήσεως. Κατ' αυτήν, η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης έχει το αποκλειστικό δικαίωμα προσβάσεως στις μηχανές πωλήσεως για να διασφαλίζει τη συντήρηση τους, να τις εφοδιάζει με τσιγάρα καινά λαμβάνει τα χρήματα που περιέχονται σ' αυτές. Το αποκλειστικό αυτό δικαίωμα προσβάσεως αρκεί για την επίτευξη του σκοπού της κατοχής του ακινήτου. Από την άποψη αυτή δεν είναι αναγκαίο να υπάρχει απεριόριστο δικαίωμα προσβάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>Πρέπει να γίνει δεκτή η άποψη της αναιρεσείουσας της κύριας δίκης. Η επίμαχη εν προκειμένω συμφωνία ουδόλως συνεπάγεται την εκ μέρους της αναιρεσείουσας της κύριας δίκης κατοχή ακινήτου ή τμήματος συγκεκριμένου ακινήτου.</TXT></NP><?PAGE NO="I-5976"?><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Η διαπίστωση αυτή προκύπτει ήδη από το γεγονός ότι η συμφωνία δεν προβλέπει καμία επιφάνεια προσδιορισμένη από το εμβαδόν της και από τη θέση της εντός του καταστήματος για την εγκατάσταση της αυτόματης μηχανής πωλήσεως. Εναπόκειται αντιθέτως στον κύριο του ακινήτου ο καθορισμός της θέσεως της μηχανής πωλήσεως. Στην αναιρεσείουσα της κύριας δίκης παρέχεται απλώς το δικαίωμα να ζητεί την μετακίνηση της μηχανής πωλήσεως, αν θεωρεί ότι η εγκατάσταση της σε άλλη θέση θα μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αύξηση των πωλήσεων. Δεν μπορεί συνεπώς να γίνει λόγος για την εκ μέρους της αναιρεσείουσας της κύριας δίκης κατοχή συγκεκριμένης και επακριβώς οριοθετημένης θέσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>Εν αντιθέσει προς την κλασσική περίπτωση της μισθώσεως ακινήτου, η θέση δεν έχει στην επίμαχη συμφωνία καμία άμεση σημασία. Η θέση της μηχανής πωλήσεως έχει σημασία μόνο στον βαθμό στον οποίο καθιστά δυνατή τη διασφάλιση του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού πωλήσεων. Η κατοχή μιας συγκεκριμένης θέσεως δεν συνιστά συνεπώς, εν προκειμένω, σκοπό, αυτή καθεαυτήν, αλλά μάλλον μέσο που συμβάλλει στην επίτευξη του σκοπού της συμβάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>Ένα άλλο επιχείρημα κατά της απόψεως ότι πρόκειται στη συγκεκριμένη περίπτωση για κατοχή συγκεκριμένου ακινήτου είναι ότι, εν πάση περιπτώσει, οι μηχανές πωλήσεως, των οποίων δεν προβλέπεται στερέωση στον τοίχο, μπορούν να μετακινούνται κατά τη βούληση του κυρίου του ακινήτου.</TXT></NP><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Συναφώς, είναι δυνατόν να τεθεί εν αμφιβάλω το επιχείρημα της Κυβερνήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου και του Lord Slynn of Hadley ότι, σε περίπτωση μετακινήσεως της μηχανής πωλήσεως, αλλάζει με συμφωνία των μερών το κατεχόμενο τμήμα του ακινήτου.</TXT></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>Τούτο θα προϋπέθετε ότι ο κύριος του ακινήτου δεν μπορεί, βάσει της συμφωνίας, να αλλάξει κατά βούληση τη θέση, αλλ' ότι πρέπει προηγουμένως να συμφωνήσει σχετικώς με την αναιρεσείουσα της κύριας δίκης. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να αποφασίσει αν η συμφωνία περιέχει τέτοιου είδους ρήτρα. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, και στον βαθμό που ο κύριος του ακινήτου μπορεί να αλλάζει με δική του πρωτοβουλία τη θέση των μηχανών πωλήσεως, δεν μπορεί να γίνει λόγος για αλλαγή, με κοινή συμφωνία των μερών, του κατεχομένου τμήματος του ακινήτου.</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Πρέπει να συμφωνήσω με την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και τον Lord Slynn of Hadley ως προς το ότι η μηχανή πωλήσεως, με την εγκατάσταση της, καταλαμβάνει ένα χώρο. Τούτο ωστόσο δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί η συμφωνία ως κατοχή συγκεκριμένου ακινήτου, καθόσον η χρήση κάποιου χώρου συνιστά το χαρακτηριστικό κάθε ενσώματου αντικειμένου. Ο Lord Nicholls of Birkenhead ανέπτυξε συναφώς μια πειστική επιχειρηματολογία με τη γνώμη που διατύπωσε σχετικά με την αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των προ-εκτεθέντων, το καθοριστικό στοιχείο της<?PAGE NO="I-5977"?> συμφωνίας που μας απασχολεί δεν συνίσταται στην κατοχή συγκεκριμένου τμήματος ακινήτου, αλλά μάλλον στην εκτέλεση παροχής, ήτοι στην εγκατάσταση της μηχανής πωλήσεως, σε σχέση με την οποία το ακίνητο, μολονότι αποτελεί αναγκαία συνθήκη, δεν αρκεί αυτό καθεαυτό.</TXT></NP><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>Έτσι, η συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να συγκριθεί με την παροχή γεύματος σε εστιατόριο ξενοδοχείου και να αντιδιασταλεί από τη μίσθωση δωματίου ξενοδοχείου: ενώ, στην τελευταία αυτή περίπτωση, καθοριστική είναι η κατοχή του δωματίου, αυτή καθεαυτήν, το σημαντικό στοιχείο στην πρώτη περίπτωση είναι η παροχή του γεύματος, ήτοι η παροχή διαφόρων υπηρεσιών. Για να μπορεί να λάβει την υπηρεσία, είναι ωστόσο αναγκαίο ο πελάτης να καθίσει στο τραπέζι του εστιατορίου και να χρησιμοποιήσει κατά συνέπεια, προσωρινά, συγκεκριμένο τμήμα του ακινήτου. Η χρήση αυτή δεν συνιστά ωστόσο τον πρωταρχικό σκοπό της συμβάσεως. Δεν μπορεί να γίνει λόγος στην περίπτωση αυτή για κατοχή του τμήματος του ακινήτου στο οποίο βρίσκεται το τραπέζι<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ-, επίσης, συναφώς τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα F. G. Jacobs, στην υπόθεση Stockholm Lindöpark (στην υποσημείωση 4, σημείο 32).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>Ο γενικός εισαγγελέας F. G. Jacobs ανέπτυξε παρόμοια επιχειρήματα στην υπόθεση Stockholm Lindöpark, που αφορούσε την άδεια χρήσεως γηπέδου γκολφ:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="00AB"/>Μολονότι είναι προφανώς δύσκολο να παίξει κανείς γκολφ χωρίς το ανάλογο γήπεδο, η υπηρεσία που παρέχεται στην περίπτωση αυτή είναι η δυνατότητα να παιχθεί το παιχνίδι και όχι η δυνατότητα καταλήψεως του γηπέδου. Πράγματι, στην περίπτωση του παίκτη του γκολφ δεν μπορεί να ειπωθεί ότι αυτός καταλαμβάνει το γήπεδο, υπό οποιαδήποτε έννοια, αλλά ότι το διασχίζει<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προτάσεις του γενιχού εισαγγελέα F. G. Jacobs, στην υπόθεση Stockholm Lindöpark (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 4, σημείο 35).</P></NOTE>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>Ομοίως, στις προτάσεις που ανέπτυξα στην υπόθεση Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (υπόθεση αποκαλούμενη <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="00AB"/>των διοδίων<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="00BB"/>), υποστηρίζω παρόμοια άποψη:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="00AB"/>Ακόμη λιγότερο συνίσταται ο κύριος σκοπός της <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="2018"/>συμβάσεως<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="2019"/> μεταξύ των μερών στη χρησιμοποίηση ακινήτου, ενώ αντιθέτως σκοπείταιη χρήση μιας και μόνον υπηρεσίας στο ακίνητο αυτό. Για τους αυτοκινητιστές η σύντομη χρησιμοποίηση του ακινήτου έχει μάλλον δευτερεύουσα σημασία, ενώ αυτό που ιδίως προέχει γι' αυτούς είναι να φθάσουν γρήγορα και ασφαλώς στον προορισμό τους<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. τις προτάσεις μου της <DATE ISO="20000127">27ης Ιανουαρίου 2000</DATE> στην υπόθεση Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 4, Συλλογή 2000, σ. I-6304, σημείο 67).</P></NOTE>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>Επιπλέον, η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης δεν έχει, εν προκειμένω, κανένα δικαίωμα ελέγχου της προσβάσως στη θέση στην οποία βρίσκεται η αυτόματη μηχανή πωλήσεως και δεν μπορεί να απαγορεύσει την πρόσβαση σε τρίτους.</TXT></NP><?PAGE NO="I-5978"?><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με τη σύμβαση, η αναιρεσεί-ουσα της κύριας δίκης διαθέτει ωστόσο αποκλειστικό δικαίωμα προσβάσεως στη μηχανή πωλήσεως, για να διασφαλίζει τη συντήρηση της, να την εφοδιάζει με τσιγάρα καινά λαμβάνειτα χρήματα που περιέχονται σ' αυτήν, μολονότι το δικαίωμα αυτό περιορίζεται στο ωράριο λειτουργίας του καταστήματος. Η σύμβαση δεν της παρέχει ωστόσο ευρύτερο δικαίωμα ελέγχου και περιορισμού της προσβάσεως των τρίτων στη μηχανή πωλήσεως. Το δικαίωμα αυτό το έχει αποκλειστικά ο κύριος του ακινήτου.</TXT></NP><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Ο κύριος του ακινήτου έχει, δυνάμει του δικαιώματος κυριότητας επί του ακινήτου, όπως και βάσει του καθήκοντος προστασίας της μηχανής πωλήσεως που υπέχει σύμφωνα με τη σύμβαση, το δικαίωμα ελέγχου της προσβάσεως στη θέση στην οποία βρίσκεται η μηχανή πωλήσεως και αποκλεισμού ορισμένων πελατών από την πρόσβαση στη μηχανή αυτή, για παράδειγμα των πελατών που μπορεί να προβούν σε βανδαλισμούς.</TXT></NP><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>Αντίθετα προς την άποψη του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν μπορώ να δω πώς η αναιρε-σείουσα της κύριας δίκης θα μπορούσε να αντλήσει από το δικαίωμά της περί αποκλειστικής προσβάσεως στη μηχανή πωλήσεως ένα δικαίωμα — έστω περιορισμένο — ελέγχου της προσβάσεως στη μηχανή αυτή.</TXT></NP><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>Θα μπορούσε το πολύ να υποστηριχθεί ότι η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης διαθέτει δικαίωμα ελέγχου της προσβάσεως στη μηχανή πωλήσεως αυτή καθεαυτή, ακριβέστερα δε στον εσωτερικό μηχανισμό της. Τούτο δεν έχει καμία σημασία εν προκειμένω, καθόσον το καθοριστικό στοιχείο για το ζήτημα της <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="00AB"/>μισθώσεως ακινήτου<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="00BB"/> δεν συνίσταται στην πρόσβαση στη μηχανή πωλήσεως αυτή καθεαυτήν, αλλά στην πρόσβαση στη θέση στην οποία η μηχανή αυτή βρίσκεται.</TXT></NP><NP><NO.P>55.</NO.P><TXT>Η συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί, συναφώς, να συγκριθεί με την περίπτωση της χρησιμοποιήσεως ενός γηπέδου γκόλφ ή μιας οδού μετά διοδίων, καθόσον, και στις περιπτώσεις αυτές, κάθε παίκτης γκολφ μπορεί να χρησιμοποιήσει το γήπεδο του γκολφ ή κάθε οδηγός οχήματος μπορεί να χρησιμοποιήσει την οδό, χωρίς ωστόσο να μπορεί να απαγορεύσει τη χρησιμοποίηση του γηπέδου ή της οδού από άλλους<NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. τις προτάσεις στην υπόθεση Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (προπα-ρατεθείσα στην υποσημείωση 4, σημείο 66).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>56.</NO.P><TXT>Με βάση τα προεκτεθέντα, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υφίσταται ούτε κατοχή συγκεκριμένου τμήματος ακινήτου ούτε το παρεπόμενο δικαίωμα αποκλεισμού των τρίτων από την πρόσβαση στο ακίνητο αυτό.</TXT></NP><NP><NO.P>57.</NO.P><TXT>Επομένως, μια συμφωνία όπως αυτή που περιγράφει το αιτούν δικαστήριο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="00AB"/>μίσθωση ακινήτου<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας, υπό την επιφύλαξη των διαπιστώσεων στις οποίες πρέπει να προβεί το αιτούν δικαστήριο και οι οποίες διαλαμβάνονται στο σημείο 44 των παρουσών προτάσεων.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-5979"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VII —</NO.P><TXT>Πρόταση</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>58.</NO.P><TXT>Η άποψή μου συνεπώς είναι ότι πρέπει να δοθεί η ακόλουθη απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="00AB"/>Δεν συνιστά μίσθωση ακινήτου, υπό την έννοια του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19770517">17ης Μαΐου 1977</DATE>, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, η εκ μέρους του κυρίου καταστήματος (στο εξής: ο κύριος του ακινήτου) παροχή, στον κύριο αυτόματης μηχανής πωλήσεως τσιγάρων, του δικαιώματος να εγκαθιστά και να διασφαλίζει τη λειτουργία και τη συντήρηση της μηχανής αυτής στο κατάστημά του για περίοδο δύο ετών, σε θέση την οποία καθορίζει ο εν λόγω κύριος του ακινήτου, με αντάλλαγμα την καταβολή ποσοστού επί των ακαθαρίστων κερδών από τις πωλήσεις των τσιγάρων και άλλων προϊόντων καπνού στο κατάστημα του, χωρίς ωστόσο να παρέχονται στον κύριο της μηχανής πωλήσεως άλλα δικαιώματα κατοχής ή ελέγχου πέραν εκείνων που προβλέπονται ρητώς στη συναφθείσα μεταξύ των μερών συμφωνία.<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>