<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRCJ1981ELA.0700222901.case.xml"><NO.CASE>24/79</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61979O0024</NO.CELEX><NO.SEQ>0003.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>2229</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>2231</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>3</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19810917">17. 9. 1981</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ 24/79</LEFT><RIGHT>OBERTHÜR / ΕΠΙΤΡΟΠΗ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Διάταξη τοῦ πρώτου τμήματος τοῦ Δικαστηρίου</HT></P><P><HT TYPE="UC">τῆς <DATE ISO="19810917">17ης Σεπτεμβρίου 1981</DATE></HT><NOTE NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: ἡ γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P>Dominique Noëlle Oberthür κατά Ἐπιτροπής τῶν Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων</P><P>Ὑπόθεση 24/79 — Δικαστικά ἔξοδα</P></STI></TITLE><ORDER.INIT><P>Στην υπόθεση 24/79 — Δικαστικά ἔξοδα</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Dominique Noëlle Oberthür</P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P>Επιτροπής τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων</P></DEFENDANTS></PARTIES><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><P>Μέ ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19800605">5ης 'Ιουνίου 1980</DATE>, τό Δικαστήριο ὑπεχρέωσε τήν Ἐπιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων νά καταβάλει ὡς ἀποζημίωση στην Dominique Noëlle Oberthür τό ποσό τῶν είκοσι χιλιάδων βελγικών φράγκων καί νά φέρει τά δικαστικά έξοδα.</P><P>Μέ αἴτηση πού περιήλθε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς <DATE ISO="19810720">20 'Ιουλίου 1981</DATE>, ὁ πληρεξούσιος τῆς Oberthür ἐζήτησε ἀπό τό Δικαστήριο, βάσει τῶν άρθρων 73 καί 74 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας, νά ἀποφανθεί ἐπί τῶν εξόδων μετακινήσεως καί διαμονής τῆς πελάτιδός του στό Λουξεμβούργο κατά τήν ἡμερα τῆς ἐπ' ἀκροατηρίου συζητήσεως, τά όποια ἀνήρχοντο σέ <FT TYPE="NUMBER">2000</FT> βελγικά φράγκα. Κατά τήν άποψη του, εναπόκειται στόν δικηγόρο τοῦ προσφεύγοντος νά κρίνει, ἄν ἡ παρουσία τοῦ πελάτου του στην ἐπ' ἀκροατηρίου συζήτηση είναι ἀναγκαία γιά τήν υπεράσπιση του.</P><P>Μέ υπόμνημα πού περιήλθε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς <DATE ISO="19810826">26 Αυγούστου 1981</DATE>, ἡ 'Επιτροπή ἐζήτησε τήν ἀπόρριψη τῆς αἰτήσεως, υποστηρίζοντας ὅτι ἡ παρουσία τῆς Oberthür κατά τήν ἐπ' ἀκροατηρίου συζήτηση τῆς <DATE ISO="19800228">28ης Φεβρουαρίου 1980</DATE> δέν ήταν <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>ἀναγκαία ... λόγω τῆς δίκης<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 73 στοιχείο β τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας.</P><P>Ό γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του ἐν συμβουλίω στίς <DATE ISO="19810916">16 Σεπτεμβρίου 1981</DATE>.</P></GR.SEQ><?PAGE NO="2230"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Τό άρθρο 73 τοῦ κανονισμοί) διαδικασίας ὁρίζει ὅτι θεωρούνται ὡς έξοδα πού δύνανται νά ἀναζητηθούν, έκτός τῶν ποσών πού ὀφείλονται στους μάρτυρες καί πραγματογνώμονες καί τῶν εξόδων πού ἀναφέρονται στό άρθρο 72, <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>τά ἀναγκαία έξοδα στά όποια υπεβλήθησαν οἱ διάδικοι λόγω τῆς δίκης καί ἰδίως τά έξοδα μετακινήσεως καί διαμονής καί ἡ ἀμοιβή τῶν εκπροσώπων, συμβούλων ή δικηγόρων<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Ἀπό την ἀνωτέρω διάταξη προκύπτει ὅτι κατά κανόνα τά ἀποδοτέα έξοδα μετακινήσεως καί διαμονής εἶναι κυρίως εκείνα, στά όποια υπεβλήθη ὁ ἐκπρόσωπος, ὁ σύμβουλος ἡ δικηγόρος τοῦ προσφεύγοντος. Ἐν τούτοις, δύνανται επίσης νά ἀναζητηθούν καί τά έξοδα, στά όποια υπεβλήθη ὁ ίδιος ὁ προσφεύγων, ἄν ή παρουσία του κατά τήν ἐπ' ἀκροατηρίου συζήτηση εἶναι ἀναγκαία στην δίκη.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Αυτή ἡ περίπτωση δύναται νά συντρέχει ἄν ἡ αυτοπρόσωπη εμφάνιση τοῦ προσφεύγοντος επιβάλλεται, διότι διετάχθη ἀπό τό Δικαστήριο ἡ διότι ἡ ἐπ' ἀκροατηρίου συζήτηση έχει ἀφιερωθεί στην εξέταση μαρτύρων γιά περιστατικά στά όποια συμμετέσχε ὁ προσφεύγων ἡ ἀκόμη διότι τά γεγονότα στά όποια ενεπλάκη εἶναι εξαιρετικῶς πολύπλοκα καί ευρίσκονται στό επίκεντρο τῆς ενώπιον τοῦ δικαστοῦ προφορικῆς διαδικασίας.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Ἀπό τίς ἐν λόγω περιπτώσεις καμμία δέν συντρέχει ἐν προκειμένω. Πράγματι, τά ἀναγκαία στοιχεία γιά τήν επίλυση τῆς διαφοράς περιέχονται κατά μεγάλο μέρος στόν ἀτομικό φάκελο τοῦ ἐνδιαφερομένου υπαλλήλου καί στά έγγραφα πού ἀφοροῦν τήν διαδικασία προαγωγών στόν βαθμό Β 2 γιά τό 1978.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>'Υπ' αυτές τίς συνθῆκες, ἡ αίτηση πρέπει νά ἀπορριφθεί.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="2231"?><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)</P><P>διατάσσει:</P></INTRO><P>Ἀπορρίπτει την αἴτηση μέ την ὁποία ζητείται νά συμπεριληφθούν στά ἀποδοτέα δικαστικά έξοδα καί τά έξοδα μετακινήσεως καί διαμονής στό Λουξεμβούργο, λόγω τῆς αὐτοπρόσώπου εμφανίσεως τῆς προσφευγούσης κατά τήν ἐπ' ἀκροατηρίου συζήτηση.</P></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Λουξεμβοῦργο, <DATE ISO="19810917">17 Σεπτεμβρίου 1981</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ό γραμματεύς</P><P>J. Α. Pompe</P><P>βοηθός γραμματεύς</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ό πρόεδρος τοῦ πρώτου τμήματος</P><P>Τ. Koopmans</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>