–

do ráiteas idiragartha an idiragraí a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 22 Márta 2024,

–

don ráiteas lena leasaítear an t‑iarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 22 Deireadh Fómhair 2024 agus do bharúlacha an Choimisiúin agus an idiragraí a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 20 Samhain agus an 16 Nollaig 2024 faoi seach,

–

don bheart eagrúcháin nós imeachta an 9 Nollaig 2024 agus don fhreagra ón gCoimisiún a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 20 Nollaig 2024,

–

do na saincheisteanna dlí nua a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 27 Eanáir 2025 agus do bharúlacha an Choimisiúin agus an idiragraí a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 18 agus an 21 Feabhra 2025 faoi seach,

–

do chinneadh Uachtarán an Dara Dlísheomra Méadaithe gan an ráiteas lena leasaítear an t‑iarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 2 Meitheamh 2025 a chur sa chomhad,

1

Lena chaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, Middle East Bank, Munich Branch, go gcuirfí Cinneadh Cur Chun Feidhme C(2023) 2963 final ón gCoimisiún an 27 Aibreán 2023 lena ndeonaítear údarú don idiragraí, Clearstream Banking AG faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán (CE) Uimh. 2271/96 ón gComhairle an 22 Samhain 1996 lena gcosnaítear i gcoinne éifeachtaí cur i bhfeidhm seach-chríochach reachtaíochta arna glacadh ag tríú tír, agus gníomhaíochtaí atá bunaithe ar an reachtaíocht sin nó a eascraíonn aisti (IO 1996 L 309, lch. 1) (‘an chéad chinneadh atá faoi chonspóid’) agus Cinneadh Cur Chun Feidhme C(2024) 4478 final ón gCoimisiún an 24 Meitheamh 2024 lena ndeonaítear údarú nua don idiragraí faoin mír chéanna maidir le hurrúis agus cistí áirithe atá faoina choimeád nó arna dtaisceadh leis (‘an dara cinneadh atá faoi chonspóid’).

Cúlra na díospóide agus na fíorais i ndiaidh an chaingean a thionscnamh

2

An 8 Bealtaine 2018, d’fhógair Uachtarán Stáit Aontaithe Mheiriceá a chinneadh Stáit Aontaithe Mheiriceá a tharraingt siar ó shocrú núicléach na hIaráine, a síníodh i Vín (an Ostair) an 14 Iúil 2015, agus na smachtbhannaí i gcoinne Phoblacht Ioslamach na hIaráine ar cuireadh deireadh leo ar bhonn an socraithe sin a athbhunú. Go háirithe, cuireann na smachtbhannaí sin toirmeasc ar dhaoine a thagann faoi dhlínse Stáit Aontaithe Mheiriceá (smachtbhannaí príomha) agus nach bhfuil faoi réir dhlínse Stáit Aontaithe Mheiriceá (smachtbhannaí tánaisteacha), amhail daoine nádúrtha nó dlítheanacha an Aontais Eorpaigh, caidreamh trádála a choinneáil le daoine a áirítear ar ‘Liosta Náisiúnach arna Ainmniú go Speisialta agus Daoine a gChuirtear Bac Orthu’ (Specially Designated Nationals and Blocked Persons List) (‘an liosta SDN’), arna bhunú ag Office of Foreign Assets Control (OFAC) (an Oifig um Rialú Sócmhainní Eachtracha (OFAC), na Stáit Aontaithe).

An t‑iarratasóir, an t‑idiragraí agus a gcaidreamh

3

Is brainse Gearmánach den bhanc Iaránach Middle East Bank (MEB) é an t‑iarratasóir. In 2019, ar bhonn comhaontú taisce le banc Gearmánach eile, fuair an t‑iarratasóir bannaí.

4

Áirítear MEB ar liosta SDN ó mhí na Samhna 2018 a mhéid a bhaineann leis na smachtbhannaí príomha agus ón 8 Deireadh Fómhair 2020 a mhéid a bhaineann leis na smachtbhannaí tánaisteacha.

5

Is cuideachta Ghearmánach é an t‑idiragraí. Tá sé freagrach as oibríochtaí maidir le hurrúis a shocrú, as urrúis a choimeád agus as urrúis náisiúnta agus eachtracha a bhainistiú. Is é an t‑aon bhanc taisclainne urrús atá údaraithe sa Ghearmáin.

6

Dá bhrí sin, tá an t‑idiragraí freagrach as urrúis an iarratasóra a choimeád.

7

Ós rud é gur chuir an t‑idiragraí bac ar urrúis an iarratasóra, ní raibh banc taisclainne Gearmánach an iarratasóra in ann ordú a fhorghníomhú chun na hurrúis arna dtabhairt ag an iarratasóir an 16 Eanáir 2020 a dhíol.

8

An 29 Nollaig 2020, ós rud é nach raibh an t‑iarratasóir in ann faisnéis a fháil maidir le staid a urrús, thug an t‑iarratasóir caingean i gcoinne an idiragraí os comhair Landgericht Frankfurt am Main (an Chúirt Réigiúnach, Frankfurt am Main, an Ghearmáin). Díbhtear an chaingean sin.

9

An 22 Nollaig 2021, rinne an t‑iarratasóir achomharc os comhair Oberlandesgericht Frankfurt am Main (an Uaschúirt Réigiúnach, Frankfurt am Main), ar chuir an t‑idiragraí iarratas ar údarú os a chomhair, an 20 Nollaig 2022, a chuir sé faoi bhráid an Choimisiúin Eorpaigh an 26 Feabhra 2021, de bhun an dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96 (‘an chéad iarratas ar údarú’). Diúltaíodh don achomharc sin.

10

An 4 agus an 11 Aibreán 2023 faoi seach, rinne an t‑idiragraí agus an t‑iarratasóir achomharc ar phointe dlí os comhair an Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme, an Ghearmáin).

Na teagmhálacha idir an t‑iarratasóir agus an Coimisiún

11

Tar éis dó a bheith ar an eolas, an 2 Eanáir 2023, faoin gcéad iarraidh ar údarú, chuaigh an t‑iarratasóir i dteagmháil leis an gCoimisiún trí litir chun éisteacht a fháil maidir leis an iarratas sin. D’admhaigh an Coimisiún go bhfuarthas an litir sin an 18 Eanáir 2023. An 25 Eanáir 2023, chuir an t‑iarratasóir faisnéis faoi bhráid an Choimisiúin.

12

I litir dar dáta an 1 Márta 2023, d’iarr an Coimisiún ar an iarratasóir barúlacha maidir leis an gcéad iarratas ar údarú a chur isteach. An 7 Márta 2023, chuir an t‑iarratasóir a bharúlacha isteach. An 10 Bealtaine 2023, d’iarr sé faisnéis maidir le toradh an nós imeachta údaraithe.

13

Le litir dar dáta an 21 Meitheamh 2023, chuir an Coimisiún in iúl don iarratasóir gur ghlac sé an chéad chinneadh atá faoi chonspóid an 27 Aibreán 2023 agus gur chuir sé tuairisc ar raon feidhme an chinnidh sin in iúl dó.

Na cinntí atá faoi chonspóid

14

Leis an gcéad chinneadh atá faoi chonspóid, d’údaraigh an Coimisiún don idiragraí dlíthe áirithe de chuid Stáit Aontaithe Mheiriceá dá dtagraítear san Iarscríbhinn a ghabhann le Rialachán Uimh. 2271/96 (‘na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn’) a chomhlíonadh maidir le hurrúis nó cistí an iarratasóra atá faoina choimeád nó arna dtaisceadh leis ar feadh thréimhse 12 mhí (‘an t‑údarú tosaigh’).

15

Leis an dara cinneadh atá faoi chonspóid, thug an Coimisiún údarú nua don idiragraí lena gceadaítear dó na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn a chomhlíonadh maidir le hurrúis nó cistí an iarratasóra atá faoina choimeád nó arna dtaisceadh leis ar feadh thréimhse nua 12 mhí (‘an t‑údarú nua’).

An t‑ordú atá á lorg

16

Iarrann an t‑iarratasóir, go bunúsach, ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an chéad agus an dara cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní (le chéile, ‘na cinntí atá faoi chonspóid’);

–

a dhearbhú go bhfuil diúltú rochtana agus nochtadh na gcinntí atá faoi chonspóid neamhdhleathach;

–

cosc a chur ar an gCoimisiún ‘síneadh a chur’ leis an údarú tosaigh;

–

a ordú don Choimisiún na costais a íoc;

–

a ordú don idiragraí a chostais féin a íoc.

17

Thairis sin, iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta ‘rialú a thabhairt ar inghlacthacht na caingne i bhfianaise [a] leasa in imeachtaí a thionscnamh [...] nach mbeidh feidhmiúil ar shubstaint an cháis’ agus a ordú don Choimisiún an chéad chinneadh atá faoi chonspóid a thabhairt ar aird.

18

Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an chaingean a dhíbhe ina hiomláine;

–

a ordú don iarratasóir na costais a íoc.

19

Iarrann an t‑idiragraí ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an chaingean a dhíbhe ina hiomláine;

–

a ordú don iarratasóir na costais a íoc, lena n‑áirítear na costais arna dtabhú ag an idiragraí.

An dlí lena mbaineann

20

Ba cheart a thabhairt faoi deara, cé gur chuir an t‑iarratasóir, sna doiciméid go léir a taisceadh os comhair na Cúirte Ginearálta, naoi gcuntar éilimh isteach san iomlán, ar athraíodh a raon feidhme, a n‑uimhriú agus a bhfoclaíocht de réir a chéile, ní mór na héilimh sin a thuiscint mar a leagtar amach i mír 16 thuas. Mar sin féin, a mhéid a mhaítear freisin, ag an éisteacht, go n‑iarrtar go gcuirfí an tríú cinneadh cur chun feidhme ón gCoimisiún ar neamhní, ní mór ábhar na díospóide a shainmhíniú roimh rialú a thabhairt ar na cinn éilimh dá dtagraítear sa mhír sin.

21

Ina theannta sin, ar dtús, a mhéid a iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta a ordú don Choimisiún an chéad chinneadh atá faoi chonspóid a thabhairt ar aird (féach mír 17 thuas), is leor a thabhairt faoi deara nach ionann iarratas nós imeachta den sórt sin, go docht, agus ‘ordú atá á lorg’ de réir bhrí Airteagal 76(e) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Samhain 2002, G v an Coimisiún, T‑199/01, EU:T:2002:271, mír 27), ach iarraidh ar an gCúirt Ghinearálta, go bunúsach, beart fiosrúcháin a ghlacadh faoi Airteagal 91(b) den Rialachán sin. I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, mar fhreagra ar an mbeart eagrúcháin nós imeachta, gur thug an Coimisiún an cinneadh sin ar aird, in éineacht leis an dara cinneadh atá faoi chonspóid, agus mar thoradh air sin nach bhfuil aon chuspóir ag an iarratas sin.

Réamhbharúlacha ar ábhar na díospóide

22

Ag an éisteacht, d’áitigh an t‑iarratasóir gur cheart go gcumhdófaí freisin leis an ordú atá á lorg i mír 16 thuas an tríú cinneadh cur chun feidhme ón gCoimisiún lena ndeonaítear údarú nua don idiragraí lena gceadaítear dó na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn a chomhlíonadh go dtí mí Aibreáin 2026 maidir le hurrúis nó cistí an iarratasóra atá faoina choimeád nó arna dtaisceadh leis, ar dheimhnigh an Coimisiún gurb ann dó ag an éisteacht.

23

I ndáil leis sin, is leor a mheabhrú, faoi Airteagal 86(1) de na Rialacha Nós Imeachta, sa leagan a eascraíonn as na leasuithe an 12 Lúnasa 2024 (IO L, 2024/2095) a tháinig i bhfeidhm an 1 Meán Fómhair 2024, go bhféadfaidh iarratasóir an t‑iarratas a leasú ar a dhéanaí, coicís i ndiaidh seirbheáil cinnidh chun dáta na héisteachta a shocrú nó sula seirbheálfar cinneadh na Cúirte Ginearálta chun breith a thabhairt gan cuid ó bhéal den nós imeachta a reáchtáil. Sa chás seo, ós rud é gur seirbheáladh an cinneadh chun dáta na héisteachta a shocrú ar an iarratasóir an 11 Aibreán 2025, chuaigh an tréimhse coicíse i ndiaidh sheirbheáil an chinnidh sin in éag an 25 Aibreán 2025, agus mar thoradh air sin cuireadh an t‑iarratas arna dhéanamh ag an iarratasóir ag an éisteacht an chaingean a leathnú chuig an tríú cinneadh cur chun feidhme sin ón gCoimisiún dá dtagraítear i mír 22 thuas isteach déanach agus, dá bhrí sin, tá sé do-ghlactha.

Dara agus tríú cuntar éilimh an iarratasóra

24

Ar an gcéad dul síos, ag an éisteacht, chuir an t‑iarratasóir in iúl, cé nach raibh, ina thuairim, aon ghá a thuilleadh le rialú a thabhairt ar an tríú cuntar éilimh dá dtagraítear i mír 16 thuas, ina n‑iarrtar ar an gCúirt Ghinearálta cosc a chur ar an gCoimisiún ‘síneadh a chur’ leis an údarú tosaigh, nár tarscaoileadh an cuntar éilimh sin agus d’áitigh sé gur cheart don Chúirt rialú a thabhairt air.

25

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, i gcomhthéacs an athbhreithnithe ar dhlíthiúlacht faoi Airteagal 263 CFAE, nach bhfuil dlínse ag an gCúirt Ghinearálta treoracha a eisiúint d’institiúidí, comhlachtaí, oifigí agus gníomhaireachtaí an Aontais (féach ordú an 22 Meán Fómhair 2016, Gaki v an Coimisiún, C‑130/16 P, nár foilsíodh, EU:C:2016:731, mír 14 agus an cásdlí dá dtagraítear). Dá bhrí sin, ní mór diúltú don iarratas sin ar an bhforas nach bhfuil dlínse ag an gCúirt Ghinearálta í a éisteacht agus a chinneadh.

26

Ar an dara dul síos, maidir leis an dara cuntar éilimh dá dtagraítear i mír 16 thuas, lena n‑iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta a dhearbhú go bhfuil diúltú rochtana agus nochtadh na gcinntí atá faoi chonspóid neamhdhleathach, is leor a mheabhrú nach bhfuil aon dlínse ag an gCúirt Ghinearálta, i gcomhthéacs an athbhreithnithe ar dhlíthiúlacht bunaithe ar Airteagal 263 CFAE, breithiúnais dhearbhaitheacha a thabhairt (féach breithiúnas an 4 Feabhra 2009, Omya v an Coimisiún, T‑145/06, EU:T:2009:27, mír 23 agus an cásdlí dá dtagraítear). Dá bhrí sin, ní mór diúltú don iarratas sin ar an bhforas nach bhfuil dlínse ag an gCúirt Ghinearálta í a éisteacht agus a chinneadh.

Céad chuntar éilimh an iarratasóra

27

Mar thaca leis an gcéad chuntar éilimh dá dtagraítear i mír 16 thuas, lena n‑iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta na cinntí atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, ardaíonn an t‑iarratasóir trí shaincheist dlí lena n‑éilítear, go bunúsach, ar an gcéad dul síos, gur sháraigh an Coimisiún prionsabal na neamh-aisghníomhaíochta sa chéad chinneadh atá faoi chonspóid, ar an dara dul síos, sárú ar a chearta nós imeachta agus, ar an tríú dul síos, gur fheidhmigh an Coimisiún a chumhacht lánroghnach go mícheart. Ina theannta sin, tar éis na cinntí atá faoi chonspóid a thabhairt ar aird os comhair na Cúirte Ginearálta mar fhreagra ar an mbeart eagrúcháin nós imeachta, ardaíodh ceithre shaincheist dlí nua lena n‑éilítear, go bunúsach, ar an gceathrú dul síos, earráid fíorais, ar an gcúigiú dul síos, gur sháraigh an Coimisiún prionsabal na neamh-aisghníomhaíochta sa dara cinneadh atá faoi chonspóid, ar an séú dul síos, cineál neamhbheacht na gcinntí atá faoi chonspóid agus, ar an seachtú dul síos, go ndearna an Coimisiún earráid mheasúnaithe.

28

Dá bhrí sin, is iomchuí scrúdú a dhéanamh ar na saincheisteanna dlí a chuir an t‑iarratasóir ar aghaidh mar thaca leis an iarratas ar na cinntí atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, ar dtús ar an dara saincheist dlí, ansin ar an gceathrú saincheist dlí, ansin ar an gcéad agus an cúigiú saincheist dlí agus ar deireadh ar an tríú, an séú agus an seachtú saincheist dlí.

An dara saincheist dlí lena n‑éilítear, go bunúsach, sárú ar chearta nós imeachta an iarratasóra

29

Maíonn an t‑iarratasóir, a mhéid a éisteadh leis, nach mór na cúiseanna a bhaineann leis an gcéad chinneadh atá faoi chonspóid a lua agus nach mór é a chur in iúl dó ina iomláine. Cuireann sé in iúl freisin go bhfuil leas aige in eolas a fháil ar na cúiseanna atá leis an gcinneadh sin agus, sa chás seo, gurb í an cheist a thagann chun cinn ná conas a cuireadh a argóintí san áireamh.

30

Déanann an Coimisiún agus an t‑idiragraí na hargóintí sin a bhréagnú.

31

Tá comhthuiscint ann, sa chás seo, tar éis na cinntí atá faoi chonspóid a ghlacadh, nár chuir an Coimisiún an téacs iomlán in iúl don iarratasóir, ach tuairisc ar raon feidhme an chéad chinnidh atá faoi chonspóid. Thairis sin, níor cuireadh téacs iomlán na gcinntí sin in iúl don iarratasóir ach amháin i gcomhthéacs na n‑imeachtaí seo, mar a mheabhraítear i mír 21 thuas.

32

Mar sin féin, sa chéad háit, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a mhaíonn an t‑iarratasóir féin, nach gceanglaítear le Rialachán Uimh. 2271/96 ar an gCoimisiún cinneadh lena ndeonaítear údarú faoin dara mír d’Airteagal 5 de a chur in iúl don tríú páirtí a chumhdaítear le bearta sriantacha an tríú tír (‘an tríú páirtí a chumhdaítear leis na bearta sriantacha’), amhail an t‑iarratasóir, ar ina leith a údaraíodh don iarratasóir, amhail an t‑idiragraí, na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn a chomhlíonadh. Is amhlaidh atá maidir le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2018/1101 ón gCoimisiún an 3 Lúnasa 2018 lena mbunaítear na critéir maidir le cur i bhfeidhm an [dara] mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96 (IO 2018 L 199 I, lch. 7), nach bhforáiltear in Airteagal 5(3) de ach go gcuirfidh an Coimisiún an t‑iarratasóir ar an eolas faoin gcinneadh críochnaitheach.

33

Thairis sin, ní bhraitheann an t‑iarratasóir ar aon fhoráil shonrach chun tacú leis an dara saincheist dlí. Mar sin féin, a mhéid is cosúil go n‑éilítear go gceanglaítear go hindíreach leis an dara mír d’Airteagal 296 CFAE go gcuirfí an ráiteas ar chúiseanna leis na cinntí atá faoi chonspóid in iúl dó, ba cheart a thabhairt faoi deara, cé go mbaineann an fhoráil sin leis an ráiteas ar chúiseanna le gníomhartha dlíthiúla, nach rialaítear léi ar bhealach ar bith an cheist maidir leis na daoine nach mór gníomh dlí a chur in iúl dóibh. Ina theannta sin, i ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir leis an tríú fomhír d’Airteagal 297(2) CFAE, nach mór cinntí a sonrófar iontu cé chucu a bhfuil siad dírithe a chur in iúl dó. Sa chás seo, ní shonraítear leis na cinntí atá faoi chonspóid go bhfuil siad dírithe ach ar an idiragraí agus ní áitíonn an t‑iarratasóir go bhfuil an stádas sin aige.

34

Ina theannta sin, a mhéid nach mór argóintí an iarratasóra maidir leis an ráiteas ar chúiseanna leis an gcéad chinneadh atá faoi chonspóid a thuiscint, in ainneoin a gcineáil ghinearálta, mar éileamh gur mainníodh cúiseanna a lua sa chinneadh sin maidir leis na barúlacha a cuireadh faoi bhráid an Choimisiúin, is leor a thabhairt faoi deara, in aithris 14 den chinneadh sin, gur leag an Coimisiún na hargóintí a chuir an t‑iarratasóir chun cinn agus a fhreagraí ar na hargóintí sin amach. Dá bhrí sin, ní féidir a chinneadh go raibh aon mhainneachtain cúiseanna a lua i ndáil leis sin.

35

Sa dara háit, áitíonn an t‑iarratasóir, ós rud é gur éisteadh leis le linn an nós imeachta riaracháin as ar eascair glacadh an chéad chinnidh atá faoi chonspóid, gur cheart go bhfaigheadh sé téacs iomlán na gcinntí atá faoi chonspóid.

36

Go deimhin, mar is léir ó mhíreanna 12 agus 13 thuas, éisteadh leis an iarratasóir, tar éis dó iarraidh ar an gCoimisiún, le linn an nós imeachta riaracháin as ar eascair glacadh an chéad chinnidh atá faoi chonspóid agus chuir an Coimisiún é ar an eolas faoi thoradh an nós imeachta sin trí thuairisc a fháil ar raon feidhme an chinnidh sin.

37

Mar sin féin, ní féidir oibleagáidí nua a chur ar an gCoimisiún i leith an iarratasóra leis an bhfíoras sin, mar sin, go háirithe oibleagáidí chun na cinntí atá faoi chonspóid a chur in iúl i bhfabhar an iarratasóra.

38

Ní fhoráiltear le Rialachán Uimh. 2271/96 ná le Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/1101 d’aon ról nós imeachta do na tríú páirtithe a chumhdaítear leis na bearta sriantacha, nach gcuireann an Coimisiún iad ar an eolas nó nach éisteann sé leo i gcomhthéacs an nós imeachta chun cinneadh a ghlacadh faoin dara mír d’Airteagal 5 den Rialachán sin. I bhfocail eile, roghnaigh reachtóir an Aontais córas a bhunú nach gá leasanna na dtríú páirtithe sin a chur san áireamh faoi agus nach gá do na tríú páirtithe sin a bheith rannpháirteach sna himeachtaí arna seoladh faoin bhforáil sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Iúil 2023, IFIC Holding v an Coimisiún, T‑8/21, EU:T:2023:387, míreanna 107 agus 111).

39

Dá bhrí sin, fiú má chinneann an Coimisiún, i gcás ar leith, an tríú páirtí a chumhdaítear leis na bearta sriantacha a éisteacht, go háirithe chun faisnéis a fháil, nó chun an tríú páirtí sin a chur ar an eolas faoi nós imeachta arna sheoladh faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96 a bheith ann nó faoi thoradh an nós imeachta, ní féidir cothromaíocht an chórais arna bhunú ag an reachtas i gcomhthéacs an Rialacháin sin a athrú agus, go háirithe, an oibleagáid a fhorchur ar an gCoimisiún cinneadh arna ghlacadh faoin bhforáil sin a chur in iúl do thríú páirtí den sórt sin a bheith d’éifeacht ag fíoras den sórt sin.

40

Thairis sin, murab ionann agus an méid a thugann an t‑iarratasóir le fios, ní féidir le hoibleagáid den sórt sin a bheith ag brath ar an leas, nó fiú ar an úsáideacht, a d’fhéadfadh an t‑iarratasóir a dhíorthú as, ar an bhforas, inter alia, go mbeadh sé ina ábhar spéise dó a fháil amach conas a cuireadh a argóintí san áireamh.

41

Dá bhrí sin, sa chás seo, ós rud é gur éist an Coimisiún, arna iarraidh sin don iarratasóir, leis an iarratasóir le linn an nós imeachta riaracháin as ar eascair glacadh an chéad chinnidh atá faoi chonspóid agus gur chuir sé tuairisc ar raon feidhme an chinnidh sin in iúl dó, níor eascair as sin, ar a thaobh féin, an oibleagáid an cinneadh sin a chur in iúl dó, nó fiú an dara cinneadh atá faoi chonspóid.

42

Sa tríú háit, a mhéid a líomhnaíonn an t‑iarratasóir go ndearnadh sárú ar a chearta nós imeachta sa mhéid gur cheart don Choimisiún na cinntí atá faoi chonspóid a chur in iúl dó a luaithe a ghlacfar iad, ba cheart a mheabhrú, mar is léir ó mhíreanna 38 go 41 thuas, nach bhfuil cearta den sórt sin aige faoin gcóras a bunaíodh le Rialachán Uimh. 2271/96 agus le Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/1101.

43

Dá bhrí sin, ní féidir a mheas, trí mhainneachtain téacs iomlán na gcinntí atá faoi chonspóid a chur in iúl don iarratasóir tar éis iad a ghlacadh, gur sháraigh an Coimisiún ar bhealach ar bith cearta nós imeachta nach raibh ag an iarratasóir, agus nach bhféadfadh a bheith aige faoin gcóras a bunaíodh le Rialachán Uimh. 2271/96 agus le Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/1101.

44

Sa cheathrú háit, in aon chás, ní mór a mheabhrú, cé go bhféadfadh tionchar a bheith aige ar an tráth a chuirtear tús leis an tréimhse chun imeachtaí a thionscnamh, nach dtugtar údar le neamhniú an bhirt sin leis an mainneachtain beart a chur in iúl ann féin. Is fíor nach féidir a chur as an áireamh go bhféadfaidh iarratasóir argóintí a chur ar aghaidh chun a léiriú, i gcás ar leith, gur sáraíodh a chearta mar thoradh ar mhainneachtain beart a chur in iúl, rud a thabharfadh údar lena neamhniú (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 27 Iúil 2022, RT France v an Chomhairle, T‑125/22, EU:T:2022:483, mír 82).

45

Sa chás seo, níor chuir an t‑iarratasóir aon argóintí ar aghaidh os comhair na Cúirte Ginearálta lenar féidir a mheas go ndéanfadh an mhainneachtain téacs iomlán na gcinntí atá faoi chonspóid a chur in iúl tar éis iad a ghlacadh dochar dá chearta ar bhealach a thabharfadh údar, ann féin, le neamhniú na gcinntí sin.

46

Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, tar éis don Choimisiún é a chur ar an eolas faoi raon feidhme an chéad chinnidh atá faoi chonspóid, go raibh an t‑iarratasóir in ann an chaingean seo a thabhairt os comhair na Cúirte Ginearálta chun agóid a dhéanamh i gcoinne a dhlíthiúlachta.

47

Is léir ón méid sin roimhe seo nach bhfuil bunús leis an dara saincheist dlí agus nach mór diúltú di.

An ceathrú saincheist dlí lena n‑éilítear, go bunúsach, earráid fíorais

48

Maíonn an t‑iarratasóir go bhfuil na cinntí atá faoi chonspóid bunaithe ar bhonn fíorasach mícheart. Luaigh an Coimisiún go mícheart, in aithris 13 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid agus in aithris 11 den dara cinneadh atá faoi chonspóid, go raibh MEB faoi úinéireacht Phoblacht Ioslamach na hIaráine, cé gur banc é atá liostaithe ar Stocmhalartán Tehran (an Iaráin) agus a bhfuil a scaireanna i seilbh infheisteoirí príobháideacha go príomha. In aithris 37 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid, chuir sé tábhacht chinntitheach leis an bhfíoras mícheart sin, trí MEB a aicmiú mar ‘eintiteas Iaránach’. Ina theannta sin, in aithrisí 21 agus 22 den chinneadh sin, chuir sé comhaontú arna thabhairt i gcrích ag comhchuideachta de chuid an idiragraí le húdaráis na Stát Aontaithe Mheiriceá maidir le Banc Ceannais na hIaráine san áireamh agus, dá bhrí sin, cás atá éagsúil le cás gnóthais phríobháidigh atá lonnaithe san Iaráin, amhail MEB.

49

Déanann an Coimisiún agus an t‑idiragraí na hargóintí sin a bhréagnú.

50

Ar dtús, ba cheart a thabhairt faoi deara, cé gur luaigh an Coimisiún, in aithris 13 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid agus in aithris 11 den dara cinneadh atá faoi chonspóid, go raibh MEB faoi úinéireacht Phoblacht Ioslamach na hIaráine, mhaígh an t‑iarratasóir, gan bheith ag teacht salach go bailí ar an gCoimisiún, gur banc príobháideach Iaránach é MEB. Nuair a ceistíodh é i ndáil leis sin ag an éisteacht, d’admhaigh an Coimisiún nár ceadaíodh leis an bhfianaise sa chomhad an chonclúid go raibh MEB faoi úinéireacht Phoblacht Ioslamach na hIaráine.

51

Mar sin féin, fiú dá mbeadh an ráiteas atá sna cinntí atá faoi chonspóid maidir le húinéireacht MEB mícheart, ní bheadh aon tionchar aige ar dhlíthiúlacht na gcinntí sin.

52

Mar is léir ó aithrisí 12 agus 13 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid agus ó aithrisí 10 agus 11 den dara cinneadh atá faoi chonspóid, níl na cinntí sin bunaithe ar an bhfíoras go bhfuil MEB faoi úinéireacht Phoblacht Ioslamach na hIaráine, ach ar chomhthuiscint idir na páirtithe, go bhfuil MEB ar liosta SDN maidir le smachtbhannaí tánaisteacha. Dá bhrí sin, is é an fíoras go gcumhdaítear MEB leis na smachtbhannaí sin, dá bhforáiltear leis na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn, i ndáil leis an damáiste a bheadh ann don idiragraí agus don Aontas i gcás neamhchomhlíonadh na ndlíthe sin, a thug ar an idiragraí iarratas ar údarú chun na dlíthe sin a chomhlíonadh a chur faoi bhráid an Choimisiún agus ar an gCoimisiún é a dheonú. Os a choinne sin, níl aon tionchar ag an bhfíoras go bhfuil MEB faoi úinéireacht eintiteas poiblí nó príobháideach i ndáil leis sin.

53

Ina theannta sin, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, ní léir ó na cinntí atá faoi chonspóid, mar thaca leis na measúnuithe a thug air an t‑údarú tosaigh a dheonú, gur bhraith an Coimisiún ar an bhfíoras go raibh MEB faoi úinéireacht Phoblacht Ioslamach na hIaráine.

54

Ar thaobh amháin, cé go ndearna an Coimisiún tagairt do MEB mar eintiteas ‘Iaránach’ in aithris 37 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid, ní féidir a thuiscint go gciallaíonn an ráiteas sin go raibh an Coimisiún ag brath ar an bhfíoras go raibh MEB faoi úinéireacht Phoblacht Ioslamach na hIaráine. Tá comhthuiscint ann go bhfuil MEB liostaithe ar Stocmhalartán Tehran (an Iaráin), ionas go bhféadfadh an Coimisiún tagairt dó mar eintiteas ‘Iaránach’ gan beann ar a úinéireacht phoiblí nó phríobháideach. Thairis sin, rinne an t‑iarratasóir féin, san iarratas, cur síos ar MEB mar bhanc ‘Iaránach’.

55

Ar an taobh eile, cé go ndearna an Coimisiún tagairt d’idirbheart arna thabhairt i gcrích ag comhchuideachta de chuid an idiragraí le húdaráis na Stát Aontaithe in aithrisí 21 agus 22 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid (agus in aithris 27 agus fonóta 10 den dara cinneadh atá faoi chonspóid), níl aon tionchar ag an bhfíoras, arna líomhain ag an iarratasóir, gur bhain an t‑idirbheart sin le caidreamh an ghnóthais sin le Banc Ceannais na hIaráine seachas le heintiteas príobháideach ach an oiread agus ní chiallaíonn sé go raibh an Coimisiún ag brath ar thoisc neamhábhartha. Is léir ó na haithrisí sin, trí thagairt a dhéanamh don idirbheart sin, gur fhéach an Coimisiún le sampla a thabhairt den riosca arna thabhú ag an idiragraí i gcás sárú ar na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn agus ar idirbheart a tugadh i gcrích chun na críche sin le húdaráis na Stát Aontaithe, gan beann ar úinéireacht phoiblí nó phríobháideach an eintitis lena raibh caidreamh trádála ag an ngnóthas sin.

56

Is léir ón méid sin roimhe seo go bhfuil an ceathrú saincheist dlí neamhéifeachtach agus nach mór diúltú di.

An chéad agus an cúigiú saincheist dlí, lena n‑éilítear, go bunúsach, sárú ar phrionsabal na neamh-aisghníomhaíochta

57

Maíonn an t‑iarratasóir gur tugadh éifeacht chúlghabhálach don údarú tosaigh agus don údarú nua. De réir an iarratasóra, sa chéad chinneadh atá faoi chonspóid, a glacadh an 27 Aibreán 2023, d’údaraigh an Coimisiún don idiragraí bac a chur ar a shócmhainní tráth a cuireadh an chéad iarratas ar údarú isteach, eadhon an 26 Feabhra 2021. Ar an gcaoi chéanna, tá feidhm ag an dara cinneadh atá faoi chonspóid ó dhul in éag an údaraithe tosaigh. Dar leis an iarratasóir, i bhfianaise phrionsabail na deimhneachta dlíthiúla agus an ionchais dhlisteanaigh, ní fhéadfaidh, i bprionsabal, gníomhartha dlíthiúla a chur i bhfeidhm go cúlghabhálach. Ní fhoráiltear le Rialachán Uimh. 2271/96 ná le Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/1101 d’éifeacht chúlghabhálach den sórt sin, a eisiatar go sainráite fiú leis an Nóta Treorach ón gCoimisiún an 7 Lúnasa 2018 dar teideal ‘Ceisteanna/freagraí: glacadh an nuashonraithe [ar Rialachán Uimh. 2271/96]’ (IO 2018 C 277 I, lch. 4; ‘an Nóta Treorach’), ina luaitear nach bhfuil éifeacht fionraíochta ag iarratas ar údarú agus go gceanglaítear ar iarratasóirí Rialachán Uimh. 2271/96 a chomhlíonadh go dtí go ndeonófar údarú. Áitíonn an t‑iarratasóir go bhféadfadh sé, dá bhrí sin, a mheas go dlisteanach nach mbeadh éifeacht chúlghabhálach ag na húdaruithe sin.

58

Cuireann an t‑iarratasóir in iúl freisin go gcosnaítear leis an gcéad mhír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96 oibreoirí an Aontais go príomha ar chur i bhfeidhm na ndlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn agus nach féidir maolú orthu ach amháin i gcásanna eisceachtúla, ionas gurb ionann údarú cúlghabhálach agus earráid i gcur i bhfeidhm éifeachtach agus athchomhairleach an Rialacháin sin. Is difríocht shaorga í an difríocht a rinne an Coimisiún idir easpa éifeacht fionraíochta iarratais ar údarú de réir bhrí an Nóta Treorach agus an fhéidearthacht go mbeadh éifeacht chúlghabhálach ag an údarú agus ní fhoráiltear di leis an Rialachán sin. Thairis sin, sa chás seo, maíonn an t‑iarratasóir nach féidir leis a thuiscint conas a cheadaítear le héifeacht chúlghabhálach den sórt sin dochar tromchúiseach do leasanna an Aontais nó an iarratasóra a sheachaint, toisc nár cuireadh an t‑údarú iomlán chuige. Ina theannta sin, dar leis an iarratasóir, ní gá an chosaint a thugtar le húdarú i gcoinne na smachtbhannaí a eascraíonn as dlí an Aontais a bheith cúlghabhálach, cé go ndéantar dochar dó le héifeacht chúlghabhálach an údaraithe.

59

Déanann an Coimisiún agus an t‑idiragraí na hargóintí sin a bhréagnú.

60

Ceanglaítear le prionsabal na deimhneachta dlíthiúla, atá ar cheann de phrionsabail ghinearálta dhlí an Aontais agus a bhfuil prionsabal an ionchais dhlisteanaigh mar atoradh air, go mbeidh na rialacha dlí soiléir, beacht agus intuartha maidir lena n‑éifeachtaí, ionas gur féidir leis na daoine lena mbaineann a mbealach a fháil i gcásanna agus i gcaidreamh dlíthiúil a thagann faoi réim chóras dlí an Aontais Eorpaigh (féach breithiúnas an 25 Meán Fómhair 2024, Kirimova v EUIPO, T‑727/20 RENV, EU:T:2024:646, mír 44 agus an cásdlí dá dtagraítear). Is amhlaidh atá, go háirithe, i gcás ina bhféadfadh iarmhairtí díobhálacha a bheith ag na rialacha sin do dhaoine aonair agus do ghnóthais (féach breithiúnas an 27 Samhain 2024, Nord Stream 2 v an Pharlaimint agus an Chomhairle, T‑526/19 RENV, EU:T:2024:864, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear).

61

Cuirtear cosc le prionsabal na deimhneachta dlíthiúla, go ginearálta, teacht in éifeacht birt de chuid an Aontais ó phointe ama sular foilsíodh é nó sula dtabharfar fógra faoi, de réir mar a bheidh. Ar bhonn eisceachtúil, d’fhéadfadh sé gurbh é a mhalairt a bheadh i gceist i gcás go n‑éileofaí amhlaidh de bharr na gcuspóirí atá le baint amach agus i gcás go n‑urramódh ionchais dhlisteanacha na ndaoine lena mbaineann mar is cuí (féach, chuige sin, breithiúnais an 26 Aibreán 2005, ‘Goed Wonen’, C‑376/02, EU:C:2005:251, mír 33; an 13 Feabhra 2019, Human Operator, C‑434/17, EU:C:2019:112, mír 36; agus an 8 Márta 2023, Assaad v an Chomhairle, T‑426/21, EU:T:2023:114, mír 212).

62

Mar réamhphointe, ní mór a lua, murab ionann agus an méid a thugtar le tuiscint ag an gCoimisiún agus ag an idiragraí, go bhfuil údar ag an iarratasóir a mhaoímh gur deonaíodh an t‑údarú tosaigh agus an t‑údarú nua go cúlghabhálach i bhfabhar an idiragraí leis na cinntí atá faoi chonspóid.

63

Maidir leis, ar thaobh amháin, an gcéad chinneadh atá faoi chonspóid, is léir ó Airteagal 3 de go bhfuil sé bailí ar feadh thréimhse 12 mhí ón dáta a tugadh fógra faoi. Mar sin féin, sonraítear in Airteagal 1 den chinneadh sin, i gcomhréir le haithris 39 de, go n‑údaraítear don idiragraí na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn i ndáil leis an iarratasóir a chomhlíonadh ‘ó dháta a iarratais ar údarú den sórt sin’. Mar is léir ó aithris 7 den chinneadh sin, chuir an t‑idiragraí an chéad iarratas ar údarú faoi bhráid an Choimisiúin an 26 Feabhra 2021. Dá bhrí sin, tá an t‑údarú tosaigh a deonaíodh le cinneadh den sórt sin cúlghabhálach, ós rud é gur léir ó léamh comhcheangailte Airteagail 1 agus 3 den chinneadh sin nár socraíodh an dáta ar gabhadh éifeacht leis an údarú sin ar an dáta a tugadh fógra don idiragraí faoin gcinneadh atá i gceist (arna ghlacadh an 27 Aibreán 2023), ach roimh ré, ar dháta an iarratais ar údarú sin (an 26 Feabhra 2021).

64

Maidir leis, ar an taobh eile, an dara cinneadh atá faoi chonspóid, is léir ó Airteagal 3 de go bhfuil sé bailí ar feadh thréimhse 12 mhí, i gcomhréir le haithris 43 de, ó dháta ‘dul in éag an [údaraithe tosaigh] (26 Aibreán 2024)’. Dá bhrí sin, tá an t‑údarú nua a dheonaítear leis an gcinneadh sin cúlghabhálach, ós rud é nár socraíodh an dáta ar gabhadh éifeacht leis an údarú sin ar an dáta a tugadh fógra don idiragraí faoin gcinneadh sin (arna ghlacadh an 24 Meitheamh 2024), ach roimhe ré, ar dháta dul in éag an údaraithe tosaigh (an 26 Aibreán 2024).

65

Sna himthosca sin, ní mór scrúdú a dhéanamh, mar a mhaíonn an t‑iarratasóir, ar dheonaigh an Coimisiún an t‑údarú tosaigh agus an t‑údarú nua go míchuí, go cúlghabhálach, i bhfabhar an idiragraí, agus é á chur san áireamh go dtagraítear don iarratasóir sna forais agus sa chuid oibríochtúil de na cinntí atá faoi chonspóid. Dá bhrí sin, is i ndáil le seasamh an iarratasóra nach mór scrúdú a dhéanamh ar dhlíthiúlacht na héifeachta cúlghabhálaí sin.

66

Sa chéad áit, áitíonn an t‑iarratasóir nach bhforáiltear go sainráite le Rialachán Uimh. 2271/96, le Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/1101 ná leis an Nóta Treorach don bhféidearthacht údarú a dheonú don idiragraí, amhail an t‑údarú tosaigh nó an t‑údarú nua a deonaíodh leis na cinntí atá faoi chonspóid, go cúlghabhálach agus fiú go n‑eisiatar féidearthacht den sórt sin go sainráite leo.

67

I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara, i gcás ina gcomhlíontar na coinníollacha dá dtagraítear i mír 61 thuas, go dtagann cumhacht institiúidí, chomhlachtaí, oifigí agus ghníomhaireachtaí an Aontais chun glacadh, go heisceachtúil, le gníomh a bhfuil éifeacht chúlghabhálach aige a eascraíonn as prionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, gan bheith faoi réir bunús dlí sainráite a bheith ann sa reachtaíocht lena mbaineann (féach, chuige sin, breithiúnais an 21 Feabhra 2024, NRW. Bank v BRA, T‑466/16 RENV, EU:T:2024:111, mír 165).

68

Dá bhrí sin, ní chuirtear bac ar an gCoimisiún údarú a dheonú go cúlghabhálach d’iarratasóir faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96 le heaspa bunús dlí sainráite, ar choinníoll go gcomhlíontar an dá choinníoll charnacha dá dtagraítear i mír 61 thuas, eadhon, ar an gcéad dul síos, go gceanglaítear leis an gcuspóir atá á shaothrú leis an mbeart atá faoi chonspóid go dtabharfaí éifeacht chúlghabhálach dó agus, ar an dara dul síos, gur urramaíodh ionchais dhlisteanacha na ndaoine lena mbaineann mar is cuí.

69

Thairis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, nach n‑eisiatar go sainráite le haon cheann de na gníomhartha ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath an fhéidearthacht údarú a dheonú go cúlghabhálach, amhail an t‑údarú tosaigh nó an t‑údarú nua a deonaíodh leis na cinntí atá faoi chonspóid. Thairis sin, ní dhéanann an t‑iarratasóir tagairt shonrach d’aon fhoráil chun tacú lena argóint, ach tá sé ag brath, chun a shuíomh go bhfuil ionchais dhlisteanacha ann, ar an bhfreagra ar cheist 20 den Nóta Treorach, a ndéanfar scrúdú ar a raon feidhme thíos.

70

Sa dara háit, maidir leis an dá choinníoll charnacha dá dtagraítear i mír 61 thuas, áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, ar thaobh amháin, nár thug an Coimisiún údar le héifeacht chúlghabhálach an údaraithe tosaigh agus an údaraithe nua agus, ar an taobh eile, go bhféadfadh sé a bheith ag súil nach ndeonófaí na húdaruithe sin le héifeacht chúlghabhálach i bhfianaise ábhar an Nóta Treorach.

–

An cuspóir lena dtugtar údar le héifeacht chúlghabhálach

71

A mhéid atá sé beartaithe le húdarú eisceachtúil arna dheonú ag an gCoimisiún faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96 a áirithiú, in imthosca sonracha a bhfuil údar cuí leo, nach n‑eascraíonn dochar tromchúiseach do leasanna an Aontais nó an iarratasóra as mainneachtain na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn a chomhlíonadh (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Iúil 2023, IFIC Holding v an Coimisiún, T‑8/21, EU:T:2023:387, mír 112), ní féidir a chur as an áireamh, chun cuspóir den sórt sin a shaothrú, go bhféadfadh sé go gceanglaítear ar an gCoimisiún éifeacht chúlghabhálach a thabhairt ar údarú den sórt sin má tá gá leis sin chun an cuspóir a bhaint amach, fiú gan beann ar cé acu a d’iarr nó nár iarr an t‑iarratasóir ar éifeacht chúlghabhálach den sórt sin.

72

Ba cheart a mheabhrú gurb é atá i gceist leis an gcéad choinníoll dá dtagraítear i mír 61 thuas, a bhaineann leis an gcuspóir atá le baint amach, a fhíorú an bhfuil sé beartaithe leis an gcinneadh cúlghabhálach cuspóir amháin ar mhaithe le leas an phobail a chomhlíonadh ar a laghad (féach, chuige sin, breithiúnas an 28 Eanáir 2016, Éditions Odile Jacob v an Coimisiún, C‑514/14 P, nár foilsíodh, EU:C:2016:55, mír 50). I ndáil leis sin, is léir ón gcásdlí nach mór do gníomhartha an Aontais a bhfuil éifeacht chúlghabhálach acu an fhaisnéis a thugann údar leis an éifeacht chúlghabhálach atá á lorg a lua go soiléir agus go haonchiallach ina ráiteas ar chúiseanna (féach breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2020, an tSlóivéin v an Coimisiún, T‑626/17, EU:T:2020:402, mír 122 agus an cásdlí dá dtagraítear).

73

Sa chás seo, ní mór a thabhairt faoi deara, sna cinntí atá faoi chonspóid, gur luaigh an Coimisiún go sainráite na cúiseanna a thug air éifeacht chúlghabhálach a dheonú ar an údarú tosaigh agus ar an údarú nua.

74

Ar thaobh amháin, luaitear in aithris 39 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid gur chinn an Coimisiún an t‑údarú tosaigh a dheonú ó dháta an chéad iarratais ar údarú, ós rud é gur cuireadh an deonú sin siar i bhfianaise measúnuithe polaitiúla agus ní mar gheall ar locht ar thaobh an idiragraí. I ndáil leis sin, mínítear a thuilleadh in aithrisí 37 agus 38 den chinneadh sin na measúnuithe polaitiúla sin agus an nasc atá acu leis na cuspóirí a shaothraítear le Rialachán Uimh. 2271/96 agus le cuspóirí bheartas ginearálta an Aontais. Dá bhrí sin, leanann sé, go bunúsach, ón gcinneadh sin gur dheonaigh an Coimisiún an t‑údarú sin go cúlghabhálach mar thoradh ar thréimhse fhada an nós imeachta riaracháin, chomh mífhortúnach agus atá sé, as ar eascair glacadh iarchurtha an chinnidh sin, ar chúiseanna polaitiúla atá neamhspleách ar an idiragraí.

75

Ar an taobh eile, luaitear in aithris 43 den dara cinneadh atá faoi chonspóid gur chinn an Coimisiún an t‑údarú nua a dheonú ó dháta dhul in éag an údaraithe tosaigh ar chúiseanna leanúnachais i bhfianaise na rioscaí do leasanna an idiragraí agus an Aontais. Agus é á chur san áireamh, de bhun an dara mír d’Airteagal 3 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid, gur ceanglaíodh ar an idiragraí iarratas a dhéanamh ar údarú nua 3 mhí roimh dhul in éag an chinnidh sin, is léir ó aithris 14 den dara cinneadh atá faoi chonspóid go ndearna an t‑idiragraí iarratas ar údarú nua an 25 Eanáir 2024, is é sin le rá, 3 mhí roimh dhul in éag an údaraithe tosaigh. Dá bhrí sin, leanann sé, go bunúsach, ón gcinneadh sin gurbh é tréimhse fhada an nós imeachta riaracháin, a bhí chomh mífhortúnach céanna, as ar eascair glacadh an chinnidh sin, a thug ar an gCoimisiún an t‑údarú nua a dheonú go cúlghabhálach, ar mhaithe le leanúnachas leis an gcéad chinneadh atá faoi chonspóid.

76

I ndáil leis sin, cé gur chuir an t‑iarratasóir i gcoinne na heaspa údair leis an éifeacht chúlghabhálach a chinn an Coimisiún ar dtús, níor chuir sé aon argóint chun cinn ina dhiaidh sin, tar éis dó téacs iomlán na gcinntí atá faoi chonspóid a fháil arna thabhairt ar aird ag an gCoimisiún mar fhreagra ar an mbeart eagrúcháin nós imeachta, lena n‑áirítear ina phléadálacha nua, i gcoinne fhiúntas na faisnéise atá sna cinntí sin maidir leis an údar atá leis an éifeacht chúlghabhálach sin. A mhéid nach dtagraíonn aon argóint a chuir an t‑iarratasóir chun cinn d’fhaisnéis den sórt sin, níor léirigh an t‑iarratasóir go bhfuil an éifeacht chúlghabhálach a chinn an Coimisiún sa chás seo míchuí nó neamhriachtanach i bhfianaise an chuspóra atá le baint amach.

77

Ar a mhéad, rinne an t‑iarratasóir agóid, i gcomhthéacs an cheathrú saincheist dlí agus ag an éisteacht mar fhreagra ar cheisteanna na Cúirte Ginearálta, i gcoinne an chinnidh a rinneadh in aithris 37 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid gur ‘Iaránach’ é MEB. Mar sin féin, ní hamháin nach bhfuil an cinneadh sin mícheart ar na cúiseanna a leagtar amach i mír 54 thuas, ach, in aon chás, ní féidir leis a shuíomh go bhfuil earráid dlí nó mheasúnaithe ann a d’fhéadfadh a bheith déanta ag an gCoimisiún maidir leis an údar atá le héifeacht chúlghabhálach.

78

Dá bhrí sin, ós rud é nach féidir le haon argóint a chuir an t‑iarratasóir chun cinn amhras a chaitheamh ar na mínithe a thug an Coimisiún sna cinntí atá faoi chonspóid maidir leis an údar atá leis an éifeacht chúlghabhálach arna cinneadh sna cinntí sin, ní mór a mheas nár léirigh an t‑iarratasóir nár comhlíonadh an chéad choinníoll dá dtagraítear i mír 61 thuas, a bhaineann leis an gcuspóir atá le baint amach.

–

An ionchas dlisteanach is féidir a chruthú, ar thaobh an iarratasóra, leis an Nóta Treorach

79

Is ionann prionsabal an ionchais dhlisteanaigh agus ceann de na coinníollacha atá le comhlíonadh chun go bhféadfadh éifeacht chúlghabhálach a bheith ag gníomh an Aontais, i gcomhréir le prionsabal na deimhneachta dlíthiúla (breithiúnas an 8 Márta 2023, Assaad v an Chomhairle, T‑426/21, mír 226).

80

I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, ós rud é nach gceadaítear éifeacht chúlghabhálach birt de chuid an Aontais ach go heisceachtúil, nach féidir a cheangal ar dhuine aonair a chruthú go bhfuair sé dearbhuithe nach nglacfaí beart le cur i bhfeidhm cúlghabhálach, ach is faoin gcúirt atá sé a fhíorú, ar bhonn argóintí an duine aonair sin agus imthosca uile an cháis á gcur san áireamh, gur glacadh an beart atá i gceist agus aird chuí á tabhairt ar ionchais dhlisteanacha an duine aonair sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 8 Márta 2023, Assaad v an Chomhairle, T‑426/21, míreanna 227, 235 agus 236).

81

Dar leis an iarratasóir, go bunúsach, ba é an Nóta Treorach, agus go sonrach an freagra ar cheist 20 den nóta sin, a d’fhág go raibh ionchas dlisteanach ag an iarratasóir nach mbeadh éifeacht chúlghabhálach ag údarú a deonaíodh faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96.

82

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, go deimhin, nach leagtar síos rialacha ná léirithe atá ceangailteach ó thaobh dlí leis an Nóta Treorach (breithiúnas an 21 Nollaig 2021, Bank Melli Iran, C‑124/20, EU:C:2021:1035, mír 61).

83

Mar sin féin, measadh, cé nach féidir bearta inmheánacha arna nglacadh ag riarachán de chuid an Aontais a aicmiú mar ‘rialacha dlí’ a bhfuil ceangal ar an riarachán in aon chás iad a chomhlíonadh, go leagtar amach iontu, mar sin féin, rialacha táscacha iompair maidir leis an gcleachtas atá le leanúint nach bhféadfaidh an riarachán imeacht uaidh, i gcás sonrach, gan cúiseanna a thabhairt atá i gcomhréir le prionsabal na córa comhionainne. Trí rialacha iompair den sórt sin a ghlacadh agus trí fhógra a thabhairt dóibh go mbeidh feidhm acu as seo amach maidir leis na cásanna lena mbaineann, cuireann an riarachán atá i gceist teorainn lena cumhacht lánroghnach agus ní féidir, i bprionsabal, imeacht ó na rialacha sin nó go gcinnfí go bhfuil sárú déanta aici, ar phrionsabail ghinearálta an dlí, amhail cóir chomhionann nó cosaint ar ionchais dhlisteanacha, de réir mar a bheidh (féach breithiúnas an 25 Meán Fómhair 2024, Kirimova v EUIPO, T‑727/20 RENV, EU:T:2024:646, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).

84

Dá bhrí sin, ceanglaítear ar riarachán an Aontais prionsabal an ionchais dhlisteanaigh a urramú agus na rialacha táscacha a d’fhorchuir sé air féin á gcur i bhfeidhm aige (féach, chuige sin, breithiúnas an 30 Bealtaine 2013, Quinn Barlo agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑70/12 P, nár foilsíodh, EU:C:2013:351, mír 53).

85

Leis an Nóta Treorach, mar a luaitear sna míreanna tosaigh de, ‘tá sé beartaithe treoir a thabhairt maidir le cur i bhfeidhm forálacha áirithe [de Rialachán Uimh. 2271/96]’. Ní féidir a chur as an áireamh, dá bhrí sin, go bhféadfaí an fhaisnéis atá sa nóta sin a mheas mar rialacha táscacha maidir leis an gcleachtas atá beartaithe ag an gCoimisiún a leanúint agus an Rialachán sin á chur i bhfeidhm agus, dá bhrí sin, go bhféadfadh sé go mbeadh ionchas dlisteanach ag na daoine lena mbaineann, rud nach mór a mheasúnú, áfach, ar bhonn cás ar chás, de réir ábhar na faisnéise lena mbaineann.

86

Sa chás seo, is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht sa fhreagra ar cheist 20 den Nóta Treorach ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath, dar teideal ‘Cad iad éifeachtaí an údaraithe?’:

87

Mar sin féin, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, ní féidir faisnéis den sórt sin a thuiscint mar fhéin‑teorannú ar chumhacht an Choimisiúin éifeacht chúlghabhálach a thabhairt d’aon údarú a dheonaítear faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96.

88

Sa chéad áit, cé go dtagraítear i gceannteideal cheist 20 do ‘éifeachtaí an údaraithe’, tagraíonn an fhaisnéis a chuir an Coimisiún ar fáil sa chéad abairt agus sa tríú habairt den fhreagra d’iarmhairtí an iarratais ar údarú. Dá bhrí sin, luaitear sa Nóta Treorach, sa chéad abairt den fhreagra, nach gcuireann iarratas den sórt sin na hoibleagáidí a eascraíonn as Rialachán Uimh. 2271/96 ar fionraí, ionas, tar éis an t-iarratas a chur isteach, mar a léirítear sa tríú habairt den fhreagra, nach mór do na hoibreoirí a chumhdaítear leis na hoibleagáidí sin leanúint dá chomhlíonadh go dtí go ndéanfaidh an Coimisiún cinneadh.

89

Mar a thug an Coimisiún faoi deara, go bunúsach, ina phléadálacha i scríbhinn, tá an cheist maidir leis na hiarmhairtí a bhaineann le hiarratas ar údarú a chur isteach éagsúil leis an gceist maidir leis an dáta a ghabhfar éifeacht le haon údarú a d’fhéadfaí a ghlacadh ag deireadh an nós imeachta riaracháin arna thionscnamh le cur isteach an iarratais sin

90

Sa dara háit, sa dara habairt den fhreagra, luaitear sa Nóta Treorach go dtiocfaidh aon údarú, atá i bhfoirm cinneadh ón gCoimisiún, ‘in éifeacht’ ón tráth a thabharfar fógra faoi don iarratasóir. Cé go mbaineann an fhaisnéis sin, go deimhin, leis an bpointe ama óna dtagann údarú ‘in éifeacht’ i bhfoirm Cinneadh Cur Chun Feidhme arna thabhairt fógra faoi don iarratasóir, ní léiríonn sé ach, i ndáil leis sin, ábhar an tríú fomhír d’Airteagal 297(2) CFAE.

91

I gcomhréir leis an tríú fomhír d’Airteagal 297(2) CFAE, ar riail ghinearálta í a bhaineann le teacht i bhfeidhm cinntí a sonrófar iontu cé chucu a bhfuil siad dírithe, gabhfar éifeacht leis na cinntí sin trí fhógra a thabhairt dóibh siúd a bhfuil siad dírithe (breithiúnas an 13 Feabhra 2019, Human Operator, C‑434/17, EU:C:2019:112, mír 32).

92

Díreach mar is léir ón gcásdlí nach féidir an riail ghinearálta a leagtar síos sa tríú fomhír d’Airteagal 297(2) CFAE a thuiscint mar chosc ar an bhféidearthacht, go heisceachtúil, go bhféadfar an dáta a ghabhfar éifeacht le cinneadh a sonrófar iontu cé chucu a bhfuil siad dírithe a shocrú ar dháta roimh an dáta ar a dtabharfar fógra dóibh siúd a bhfuil siad dírithe má chomhlíontar na coinníollacha dá dtagraítear i mír 61 thuas (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Feabhra 2019, Human Operator, C‑434/17, EU:C:2019:112, míreanna 36 agus 37), is amhlaidh atá, a fortiori, maidir leis an dara habairt den fhreagra ar cheist 20 den Nóta Treorach. Glactar leis sa chásdlí nach gá gurb ionann tráth theacht i bhfeidhm birt agus an dáta a ghabhfar éifeacht leis, ós rud é go bhféadfar a aithint, faoi choinníollacha áirithe, go bhfuil éifeacht chúlghabhálach aige (féach, de réir analaí, breithiúnas an 9 Deireadh Fómhair 2025, On Air Media Professionals and Different Media, C‑416/24 agus C‑417/24, EU:C:2025:765, míreanna 44 go 47).

93

Dá bhrí sin, ní féidir a thuiscint ón dara habairt den fhreagra ar cheist 20 den Nóta Treorach, i gcleachtas an Choimisiúin, go mbeidh an dáta a ghabhfar éifeacht leis an údarú ag an am céanna, i ngach cás, leis an dáta a dtugtar fógra faoin gcinneadh lena mbunaítear an t‑údarú sin don iarratasóir.

94

Dá bhrí sin, níl aon riail iompair sa fhreagra ar cheist 20 den Nóta Treorach, ina iomláine, lena léirítear a leithéid a bheith forchurtha ag an gCoimisiún air féin maidir le héifeacht chúlghabhálach aon údaraithe, ós rud é go meabhraítear leis an bhfreagra do na hiarratasóirí amháin, go bunúsach, go bhfuil siad fós faoi réir na n‑oibleagáidí a eascraíonn as an gcéad mhír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96 go dtí go dtabharfar an Coimisiún rialú maidir lena n‑iarratas ar údarú agus go dtiocfaidh aon chinneadh ón gCoimisiún lena ndeonaítear údarú eisceachtúil orthu faoin dara mír den fhoráil sin i bhfeidhm ón dáta a thabharfar fógra dóibh faoi. Os a choinne sin, ní chinntear leis an bhfaisnéis sa fhreagra sin an dáta a ghabhfar éifeacht le haon údarú agus, go háirithe, ní shonraítear inti an bhféadfadh éifeacht chúlghabhálach a bheith ag an dáta sin.

95

Leanann sé ón méid sin roimhe seo, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, nach féidir leis an Nóta Treorach a bheith ina chúis le hionchas dlisteanach nach mbeadh éifeacht chúlghabhálach ag údarú arna dheonú faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96 agus, dá bhrí sin, nach féidir le hargóintí an iarratasóra a léiriú nár comhlíonadh an dara coinníoll dá dtagraítear i mír 61 thuas, a bhaineann le hionchais dhlisteanacha na ndaoine lena mbaineann.

96

Leanann sé ón méid sin roimhe seo nár thug an Coimisiún neamhaird ar na maoluithe ó phrionsabal na neamh-aisghníomhaíochta gur féidir, go heisceachtúil, sna himthosca dá dtagraítear i mír 61 thuas, glacadh le agus, dá bhrí sin, nár sháraigh sé an prionsabal sin. Dá réir sin, ní mór diúltú don chéad agus don chúigiú saincheist dlí.

An tríú, an séú agus an seachtú saincheist dlí, lena n‑éilítear, go bunúsach, earráid mheasúnaithe agus neamhbheacht na gcinntí atá faoi chonspóid

97

Maíonn an t‑iarratasóir gur fheidhmigh an Coimisiún a chumhacht lánroghnach go mícheart agus go díréireach. Áitíonn sé, ós rud é go gcuireann sé seirbhísí ar fáil go heisiach san earnáil dhaonnúil, nach raibh aon bhaol ann don idiragraí i ndáil leis sin faoi na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn. Dar leis an iarratasóir, bhí an Coimisiún mícheart, dá bhrí sin, údarú a thabhairt don idiragraí bac a chur ar a shócmhainní uile gan srian, gan a chur san áireamh nár cumhdaíodh na sócmhainní a úsáideadh le haghaidh oibríochtaí daonnúla leis na smachtbhannaí dá bhforáiltear leis na dlíthe sin. Dá bhrí sin, ba cheart don Choimisiún raon feidhme an údaraithe tosaigh agus an údaraithe nua a theorannú.

98

Dar leis an iarratasóir, tá codanna oibríochtúla na gcinntí atá faoi chonspóid iomarcach, doiléir agus míthreorach, i bhfianaise na faisnéise atá in aithris 14 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid agus in aithris 42 den dara cinneadh atá faoi chonspóid. Tá raon feidhme iomlán ag na codanna oibríochtúla sin, tugtar corrlach lánroghnach don idiragraí leo agus ní léirítear na teorainneacha atá sna haithrisí sin, a bhfuil siad ag teacht salach ar a chéile ar deireadh.

99

Cuireann an t‑iarratasóir in iúl freisin gur cheart don Choimisiún na smachtbhannaí a raibh sé neamhchosanta orthu agus na hidirbhearta a tháinig faoi raon feidhme na ndlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn a fhíorú, go háirithe ós rud é gur chruthaigh sé go ndearna sé oibríochtaí daonnúla amháin, a eisiadh go sainráite ó raon feidhme na smachtbhannaí dá bhforáiltear leis na dlíthe sin. Dar leis, ní féidir dochar tromchúiseach a dhéanamh do leasanna an Aontais le gníomhaíochtaí sa réimse daonnúil agus is í an díospóid eatarthu amháin is cúis le hiarratas an idiragraí. Measann sé nach féidir leis an idiragraí cinneadh a dhéanamh maidir le hidirbheart a thagann faoi raon feidhme na smachtbhannaí sin, cé gur cheart don Choimisiún measúnú den sórt sin a dhéanamh.

100

Déanann an Coimisiún agus an t‑idiragraí na hargóintí sin a bhréagnú.

101

Ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil argóint an iarratasóra bunaithe ar bhunús mícheart ós rud é, murab ionann agus an méid a mhaíonn sé, gur léir go sainráite ó na cinntí atá faoi chonspóid ní hamháin gur chuir an Coimisiún barúlacha an iarratasóra san áireamh maidir leis na gníomhaíochtaí a bhí, dar leis an iarratasóir, lasmuigh de raon feidhme na smachtbhannaí, ach freisin, i bhfianaise na mbarúlacha sin, gur chuir an Coimisiún teorainn le raon feidhme an údaraithe tosaigh agus an údaraithe nua do chásanna ina gceanglaítear leis na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn ar an idiragraí iad féin a iompar ar bhealach airithe ina leith.

102

Ar taobh amháin, in aithris 14(2) den chéad chinneadh atá faoi chonspóid, rinne an Coimisiún tagairt do bharúil an iarratasóra maidir le heaspa infheidhmeacht na smachtbhannaí ar an bhforas nár tháinig oibríochtaí áirithe faoina raon feidhme agus, dá bhrí sin, chuir sé in iúl nár údaraíodh leis an údarú tosaigh don idiragraí ach na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn ‘a chomhlíonadh’ agus, dá bhrí sin, nár chumhdaigh na hoibríochtaí a dhíolmhaítear leis na dlíthe sin leis an údarú sin ach oiread. Ar an taobh eile, i gcomhréir leis an bhfaisnéis sin, ní údaraítear le hAirteagal 1 den chéad chinneadh atá faoi chonspóid ach don idiragraí na dlíthe sin ‘a chomhlíonadh’, agus ‘sa mhéid is gá’ amháin chun sócmhainní áirithe a ‘reo’ agus oibríochtaí áirithe ‘a dhiúltú’.

103

Thairis sin, cé go bhfuil Airteagal 1 den dara cinneadh atá faoi chonspóid agus an chéad chinneadh atá faoi chonspóid comhionann ó thaobh ábhair de, luaitear go sainráite in aithris 42 den dara cinneadh atá faoi chonspóid, i bhfianaise ghníomhaíochtaí MEB i réimse na n‑oibríochtaí daonnúla, nach n‑údaraítear leis an údarú nua don idiragraí sócmhainní áirithe a reo agus oibríochtaí áirithe a dhiúltú ach amháin a mhéid a cheanglaítear sin leis na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn agus, dá bhrí sin, nach gcumhdaítear aon oibríocht a dhíolmhaítear leis na dlíthe sin leis an údarú sin ach oiread.

104

Sna himthosca sin, níl aon chontrárthacht idir forais agus cuid oibríochtúil na gcinntí atá faoi chonspóid, nó níl easpa soiléireachta i gceist leo maidir le raon feidhme an údaraithe tosaigh agus an údaraithe nua.

105

Ar an dara dul síos, tugtar le tuiscint freisin leis na cinntí a rinneadh i míreanna 101 agus 103 thuas, murab ionann agus an méid a mholann an t‑iarratasóir, nach bhfuil raon feidhme an údaraithe tosaigh agus an údaraithe nua, agus dá bhrí sin na cinntí atá faoi chonspóid, iomarcach nó iomlán, nó fiú díréireach nó neamhbheacht, ach go bhfuil sé teoranta don iompar atá faoi cheangal ag an idiragraí faoi na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn, a mhéid a údaraítear leis don idiragraí sócmhainní áirithe an iarratasóra a reo agus oibríochtaí áirithe an iarratasóra a dhiúltú faoi na dlíthe sin.

106

Ar an tríú dul síos, a mhéid a áitíonn an t‑iarratasóir gur faoin gCoimisiún atá sé gach oibríocht ar ina leith a údaraíodh don idiragraí na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn a chomhlíonadh, is leor a thabhairt faoi deara nach féidir glacadh le hargóint den sórt sin ach oiread, ós rud é go bhfuil sí bunaithe ar mhíthuiscint ní hamháin ar raon feidhme na gcinntí atá faoi chonspóid, mar a mhínítear i míreanna 101 go 103 thuas, ach freisin ar raon feidhme an mheasúnaithe a rinne an Coimisiún faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96.

107

Agus measúnú á dhéanamh ar iarratas ar údarú faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96, ní cheanglaítear ar an gCoimisiún ach scrúdú a dhéanamh an dócha go ndéanfar dochar tromchúiseach do leasanna an iarratasóra nó an Aontais i gcás nach gcomhlíonann an t‑iarratasóir na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn i ndáil le tríú páirtí a chumhdaítear leis na bearta sriantacha. A mhéid a chumhdaítear tríú páirtí den sórt sin leis na dlíthe sin, tá an scrúdú a cheanglaítear leis an bhforáil sin neamhspleách ar cé acu a d’fhéadfaí nó nach bhféadfaí oibríochtaí áirithe an tríú páirtí sin a dhíolmhú faoi na dlíthe sin.

108

Dá bhrí sin, ní faoin gCoimisiún atá sé, faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96, aon oibríocht nó sócmhainní an tríú páirtí sin a aicmiú i bhfianaise na ndlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn, ós rud é nach féidir leis tíopeolaíocht oibríochta nó sócmhainní tríú páirtí nó a sheasamh maidir leis na dlíthe sin agus aon díolúine a fhíorú. Dá bhrí sin, murab ionann agus an méid a iarrann an t‑iarratasóir, ní gá don Chúirt Ghinearálta, sa chás seo, tuarascáil ó shaineolaí a ordú chun raon feidhme na ndlíthe sin a léiriú nó bearta eile a ghlacadh chun tuarascálacha ó shaineolaithe a fháil ar ghníomhaíochtaí an iarratasóra nó chun éisteacht lena iniúchóirí mar fhinnéithe i ndáil leis sin.

109

Ar an gceathrú dul síos, níl an fíoras, ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath, go tugann an t‑idiragraí léiriú róleathan ar an údarú tosaigh agus ar an údarú nua mar go n‑údaraítear dó a shócmhainní uile a reo ábhartha. Baineann fíoras den sórt sin le cur i bhfeidhm cuí na n‑údaruithe sin ag an idiragraí, agus ní le dlíthiúlacht na gcinntí atá faoi chonspóid, lena ndeonaítear na húdaruithe sin.

110

Thairis sin, murab ionann agus an méid a thugann an t‑iarratasóir le fios, ní thugtar aon chumhacht lánroghnach don idiragraí leis an údarú tosaigh nó leis an údarú nua i ndáil leis sin. Cé nach bhforchuirtear leis na dlíthe a shonraítear san Iarscríbhinn oibleagáid sócmhainní áirithe a reo nó oibríochtaí áirithe an iarratasóra a dhiúltú, níl feidhm ag na húdaruithe sin agus ceanglaítear ar an idiragraí an toirmeasc a leagtar síos sa chéad mhír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2771/96 a chomhlíonadh.

111

Ar an gcúigiú dul síos, a mhéid a líomhnaíonn an t‑iarratasóir mí-úsáid cumhachtaí, a mhéid a deonaíodh an t‑údarú tosaigh agus an t‑údarú nua mar gheall ar an díospóid idir an t‑iarratasóir agus an t‑idiragraí os comhair chúirteanna na Gearmáine, is leor a thabhairt faoi deara nach bhfuil aon léiriú ina leith sin sa chéad chinneadh atá faoi chonspóid, ach go bhfuil sé bunaithe ar bhreithnithe eile. Thairis sin, cé gur léir ó aithrisí 18 agus 19 den dara cinneadh atá faoi chonspóid go ndearna an t‑idiragraí tagairt don díospóid sin ina iarratas nua ar údarú, is léir freisin ó aithris 20 den chinneadh sin go ndearna an Coimisiún a n‑ábharthacht a eisiamh go sainráite chun críocha údarú féideartha nua a dheonú faoin dara mír d’Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 2271/96. Dá bhrí sin, ní féidir glacadh leis an maíomh seo.

112

Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach bhféadfadh a léiriú le hargóintí an iarratasóra go ndearna an Coimisiún earráid mheasúnaithe, go háirithe maidir le raon feidhme an údaraithe tosaigh agus an údaraithe nua, nó go bhfuil na cinntí atá faoi chonspóid neamhbheacht i ndáil leis sin, nó gur bhain an Coimisiún mí-úsáid as a chumhachtaí. Dá réir sin, ní mór diúltú don tríú, don séú agus don seachtú saincheist dlí.

113

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don iarratas ar neamhniú na cinntí atá faoi chonspóid toisc é a bheith gan bhunús.

114

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chaingean ina hiomláine, gan aon ghá a bheith ann rialú a thabhairt ar a hinghlacthacht, ar a n‑iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta rialú a thabhairt nach mbeidh feidhmiúil ar shubstaint an cháis (féach mír 17 thuas), chun a shoiléiriú, dar leis, ‘an nasc idir an chaingean le haghaidh neamhniú agus [aon] nós imeachta réamhrialaithe ’, agus ar ar chuir an t‑idiragraí amhras in iúl. Ar thaobh amháin, maidir le hiarratas an iarratasóra, cé gur fíor go bhforáiltear le hAirteagal 130(1) de na Rialacha Nós Imeachta go bhféadfaidh an cosantóir a iarraidh ar an gCúirt Ghinearálta rialú a thabhairt ar neamh-inghlacthacht na caingne nach mbeidh feidhmiúil ar shubstaint an cháis, ní féidir leis an iarratasóir iarraidh den sórt sin a dhéanamh de réir bhrí an Airteagail sin. Ar an taobh eile, maidir leis an amhras a chuir an t‑idiragraí in iúl, ba cheart a mheabhrú nach bhfuil seasamh ag páirtí a gceadaítear dó idiragairt a dhéanamh i gcás chun tacú leis an gcosantóir agóid do-ghlacthachta a dhéanamh nach leagtar amach san ordú atá á lorg ag an gcosantóir, agus mar thoradh air sin nach gceanglaítear ar an gCúirt Ghinearálta rialú sainráite a thabhairt ar fhiúntas na hargóinte do-ghlacthachta sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Nollaig 2022, PNB Banka v BCE, T‑275/19, EU:T:2022:781, míreanna 93 agus 94 agus an cásdlí dá dtagraítear). In aon chás, in imthosca an cháis seo, ós rud é go bhfuil gá le hanailís chasta chun scrúdú a dhéanamh ar inghlacthacht na caingne, tugann dea-riarachán an cheartais údar leis an gcaingean a dhíbhe ar na tuillteanais gan rialú a dhéanamh ar dtús ar a hinghlacthacht (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Feabhra 2002, an Chomhairle v Boehringer, C‑23/00 P, EU:C:2002:118, mír 52).

Costais

115

Faoi Airteagal 134(1) de na Rialacha Nós Imeachta, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis. Ós rud é nár éirigh leis an iarratasóir, ní mór a ordú dó na costais arna dtabhú ag an gCoimisiún agus ag an idiragraí a íoc, sa bhreis ar a chostais féin, i gcomhréir leis na foirmeacha ordaithe atá á lorg acu.

1.

Díbhtear an chaingean;

2.

Ordaítear do Middle East Bank, Munich Branch a chostais féin a íoc, chomh maith leis na costais arna dtabhú ag an gCoimisiún Eorpach agus ag Clearstream Banking AG.