14.12.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 328/15


DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 grudnia 2010 r.

w sprawie ustanowienia kryteriów stosowania przez gazowce LNG metod technicznych jako alternatywy dla stosowania paliw żeglugowych o niskiej zawartości siarki spełniających wymogi art. 4b dyrektywy Rady 1999/32/WE odnoszącej się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych zmienionej dyrektywą 2005/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie zawartości siarki w paliwach żeglugowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 8753)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/769/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnosząca się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych (1) zmienioną dyrektywą 2005/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), w szczególności jej art. 4c,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 4b dyrektywy wymaga, aby od dnia 1 stycznia 2010 r. statki cumujące w portach Wspólnoty nie stosowały paliw żeglugowych o zawartości siarki przekraczającej 0,1 % na jednostkę masy. Wymóg ten nie ma jednak zastosowania do paliw używanych na statkach stosujących zatwierdzone technologie ograniczania emisji zgodnie z art. 4c.

(2)

Artykuł 4c ust. 4 stanowi, że państwa członkowskie mogą zezwolić statkom na stosowanie zatwierdzonych technologii ograniczania emisji jako alternatywy dla stosowania paliw żeglugowych o niskiej zawartości siarki spełniających wymogi art. 4b, jeżeli statki te stale osiągają redukcję emisji, która jest co najmniej równorzędna z wynikami, które zostałyby uzyskane w wyniku zastosowania paliwa o zawartości siarki odpowiadającej limitom określonym w wymienionej dyrektywie.

(3)

Artykuł 4c ust. 3 przewiduje ustalenie kryteriów stosowania metod technicznych na statkach pływających pod wszystkimi banderami w portach zamkniętych i ujściach rzek we Wspólnocie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2 dyrektywy. O kryteriach tych należy poinformować IMO.

(4)

Gazowce skroplonego gazu ziemnego (LNG) są często wyposażone w kotły zasilane dwoma rodzajami paliwa, wykorzystujące opary skroplonego gazu i ciężki olej opałowy do napędu oraz działań związanych z ładunkiem. Aby spełnić wymogi dyrektywy, większość gazowców LNG zawijających do portów UE mogłaby stosować technologię ograniczania emisji poprzez używanie mieszanki paliwa żeglugowego i oparów skroplonego gazu; w ten sposób produkowane emisje siarki byłyby równe emisjom z paliw o zawartości siarki 0,1 % lub mniejsze od nich.

(5)

W perspektywie długoterminowej opary skroplonego gazu mogłyby być stosowane jako podstawowe paliwo w trakcie cumowania, co skutkowałoby obniżeniem emisji siarki poniżej poziomu emisji, jaki można osiągnąć poprzez ograniczanie zawartości siarki w paliwie, o którym mowa w dyrektywie.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu regulacyjnego ustanowionego na mocy art. 9 ust. 2 dyrektywy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Gazowce skroplonego gazu ziemnego (LNG) to statki towarowe zbudowane lub dostosowane do masowego przewozu skroplonego gazu ziemnego, zgodnie z definicją w Międzynarodowym kodeksie budowy i wyposażenia statków przewożących skroplone gazy luzem (kodeksie IGC).

Artykuł 2

Aby osiągnąć cel ograniczenia emisji ze statków w drodze alternatywnej metody technicznej ograniczania emisji poprzez używanie mieszanki paliwa żeglugowego i oparów skroplonego gazu, gazowce LNG powinny stosować kryteria obliczeniowe określone w załączniku.

Gazowce LNG mogą stosować alternatywną metodę techniczną ograniczania emisji w trakcie cumowania w portach Wspólnoty, pozostawiając załodze dostatecznie dużo czasu na dokończenie wszelkich niezbędnych operacji wymiany paliwa na mieszankę paliwa żeglugowego i oparów skroplonego gazu możliwie najszybciej po przybyciu na miejsce cumowania i możliwie najpóźniej przed odpłynięciem.

Artykuł 3

Osiągnięte ograniczenie emisji siarki wynikające z zastosowania metody, o której mowa w art. 2, musi być co najmniej równoważne ograniczeniu, które osiąga się poprzez ograniczenie zawartości siarki w paliwach, o którym mowa w dyrektywie.

Artykuł 4

Od gazowców LNG stosujących alternatywną metodę techniczną ograniczania emisji i zawijających do portów pod jurysdykcją państw członkowskich, państwa te wymagają przedstawienia szczegółowych zapisów w dzienniku pokładowym na temat rodzaju i ilości paliw stosowanych na danym statku. W tym celu statki te powinny być wyposażone w urządzenia do stałego monitorowania i pomiaru zużycia oparów skroplonego gazu i paliwa żeglugowego.

Artykuł 5

Państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania, aby monitorować i kontrolować stosowanie alternatywnej metody technicznej ograniczania emisji w trakcie cumowania na podstawie dostarczonych przez gazowce LNG danych dotyczących osiągniętego ograniczenia emisji.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2010 r.

W imieniu Komisji

Siim KALLAS

Wiceprzewodniczący


(1)   Dz.U. L 121 z 11.5.1999, s. 13.

(2)   Dz.U. L 191 z 22.7.2005, s. 59.


ZAŁĄCZNIK

1.   Wzór

W celu określenia równoważności w rozumieniu art. 3 stosuje się następujący wzór:

SF (%) · MF ≤ 0,1 % · MF0,1 %

gdzie:

—

SF (%) to odsetek zawartości siarki na jednostkę masy w stosowanym paliwie żeglugowym

—

MF to masa zużytego paliwa żeglugowego w trakcie postoju statku, w kg

—

MF0,1 % to równoważna masa paliwa o zawartości siarki ≤ 0,1 %, w kg. Współczynnik ten oblicza się według następującego wzoru:

MF0,1 % = (MBOG · EBOG + MF · EF )/EF0,1 %

gdzie:

—

MBOG to masa oparów skroplonego gazu zużytego w trakcie postoju, w kg

—

EBOG to wartość energetyczna zużytych oparów skroplonego gazu, w MJ/kg

—

MF to masa paliwa żeglugowego zużytego w trakcie postoju, w kg

—

EF to wartość energetyczna zużytego paliwa żeglugowego, w MJ/kg

—

EF0,1 % to wartość energetyczna paliwa żeglugowego o zawartości siarki ≤ 0,1 % w MJ/kg

Rozwinięcie 1 wzoru

Dwa wyżej wymienione wzory można połączyć w następujący sposób:

SF (%) · MF /(MBOG · EBOG + MF · EF ) ≤ 0,1 %/EF0,1 %

Rozwinięcie 2 wzoru

Wzór można dalej rozwinąć w następujący sposób:

SF (%)/(RG/F · EBOG + EF ) ≤ 0,1 %/EF0,1 %

gdzie:

—

RG/F to stosunek masy oparów skroplonego gazu i paliwa żeglugowego zużytych w trakcie postoju (M BOG /MF )

Drugie rozwinięcie można także przedstawić w następujący sposób:

RG/F ≥ (SF (%) · EF0,1 % – 0,1 % · EF )/0,1 % · EBOG

2.   Zastosowanie wzoru

Ponieważ wartość energetyczna poszczególnych paliw żeglugowych, o których mowa we wzorze, jest w dużej mierze podobna, aby ułatwić stosowanie wzoru w praktyce, uzasadnione jest stosowanie standardowych wartości dla EF0,1 % , EF i EBOG . Można mianowicie przyjąć następujące standardowe wartości energetyczne:

EF0,1 % = 43,0 MJ/kg (źródło: DNV Petroleum Services)

EF = 40,8 MJ/kg (źródło: DNV Petroleum Services)

EBOG = 50,0 MJ/kg (wartość opałowa metanu wg ISO)

Wzór byłby zatem uproszczony w następujący sposób:

RG/F ≥ 8,6 · SF (%) – 0,816

Na tej podstawie jedyną wartością, którą należy podstawić we wzorze, aby otrzymać potrzebny stosunek masy zużytych oparów skroplonego gazu do masy zużytego paliwa żeglugowego (RG/F lub MBOG /MF ), jest zawartość siarki w paliwie żeglugowym używanym w trakcie postoju. Poniższa tabela wskazuje przykładowe minimalne wartości stosunku tych mas niezbędne do spełnienia kryterium równoważności dla paliw żeglugowych o różnej zawartości siarki.

Zawartość siarki (w %)

1,0

1,5

2,0

2,5

3,0

3,5

MBOG /MF

7,8

12,1

16,4

20,7

25,0

29,3