1

Με την ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ προσφυγή, η προσφεύγουσα TikTok Technology Ltd ζητεί την ακύρωση της εκτελεστικής απόφασης C(2023) 8173 final της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 2023, με την οποία καθορίστηκε το εφαρμοστέο εποπτικό τέλος για το TikTok δυνάμει του άρθρου 43, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2022/2065 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).

2

Η προσφεύγουσα αποτελεί την κύρια εγκατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση του παρόχου της υπηρεσίας φιλοξενίας TikTok. Η υπηρεσία αυτή, η οποία διατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την τρέχουσα έκδοσή της, τον Αύγουστο του 2018, παρέχει στους χρήστες της τη δυνατότητα να αναζητούν, να παρακολουθούν και να μεταδίδουν βίντεο, καθώς και να αλληλεπιδρούν, να επικοινωνούν και να ανταλλάσσουν περιεχόμενο με άλλους χρήστες.

3

Σύμφωνα με το άρθρο 43, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2022/2065 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 2022, σχετικά με την ενιαία αγορά ψηφιακών υπηρεσιών και την τροποποίηση της οδηγίας 2000/31/ΕΚ (πράξη για τις ψηφιακές υπηρεσίες) (ΕΕ 2022, L 277, σ. 1) (στο εξής: ΠΨΥ), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβάλλει στους παρόχους πολύ μεγάλων επιγραμμικών πλατφορμών (στο εξής: ΠΜΠ) και πολύ μεγάλων επιγραμμικών μηχανών αναζήτησης (στο εξής: ΠΜΜΑ), όπως ορίζονται αυτές κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 33 της ΠΨΥ, ετήσιο εποπτικό τέλος όσον αφορά κάθε σχετική υπηρεσία τους, το οποίο καθορίζεται με εκτελεστική πράξη και καλύπτει τις εκτιμώμενες δαπάνες της Επιτροπής στο πλαίσιο των εποπτικών καθηκόντων της δυνάμει της ΠΨΥ. Κατά το άρθρο 43, παράγραφος 4, της ΠΨΥ, η Επιτροπή προσδιορίζει το εν λόγω τέλος σύμφωνα με τη μεθοδολογία που έχει καθορίσει η ίδια σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη της, τηρουμένων των αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 43, παράγραφος 5, της ΠΨΥ.

4

Στις 2 Μαρτίου 2023 η Επιτροπή εξέδωσε στο πλαίσιο αυτό τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2023/1127, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 2022/2065 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με τις λεπτομερείς μεθοδολογίες και διαδικασίες σχετικά με τα εποπτικά τέλη που επιβάλλει η Επιτροπή στους παρόχους πολύ μεγάλων επιγραμμικών πλατφορμών και πολύ μεγάλων επιγραμμικών μηχανών αναζήτησης (ΕΕ 2023, L 149, σ. 16).

5

Στις 25 Απριλίου 2023 η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2023) 2720 final για τον ορισμό του TikTok ως ΠΜΠ, σύμφωνα με το άρθρο 33, παράγραφος 4, της ΠΨΥ.

6

Στις 26 Απριλίου 2023 η απόφαση κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα ως κύρια εγκατάσταση στην Ένωση του παρόχου του TikTok. Αντίγραφο της απόφασης απεστάλη στην ByteDance, ήτοι την εταιρία που ελέγχει τον όμιλο νομικών οντοτήτων στον οποίο ανήκει η προσφεύγουσα.

7

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2023 η Επιτροπή κοινοποίησε στην προσφεύγουσα προκαταρκτικό ποσό του ετήσιου εποπτικού τέλους όσον αφορά το TikTok δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 3, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127, αντίγραφο του οποίου απεστάλη επίσης στην ByteDance. Στις 12 Οκτωβρίου 2023 η προσφεύγουσα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της στην Επιτροπή.

8

Στις 27 Νοεμβρίου 2023 η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία καθορίστηκε το εφαρμοστέο εποπτικό τέλος για το TikTok όσον αφορά το έτος 2023. Το ποσό αυτό προσδιορίστηκε, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 43, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, της ΠΨΥ, σύμφωνα με τη μεθοδολογία και τις διαδικασίες που περιλήφθηκαν στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/1127 και, ιδίως, στο άρθρο 5 του κανονισμού αυτού. Προς τον σκοπό του προσδιορισμού του εν λόγω ποσού, η Επιτροπή απευθύνθηκε, μεταξύ άλλων, σε δύο ανεξάρτητους οικονομικούς φορείς, τη SensorTower και τη Similarweb, εφάρμοσε δε κοινή μεθοδολογία για όλες τις ΠΜΠ και ΠΜΜΑ η οποία επισυνάφθηκε ως παράρτημα στην προσβαλλόμενη απόφαση, προκειμένου να υπολογίσει τον αριθμό των μέσων μηνιαίων ενεργών αποδεκτών στην Ένωση (στο εξής: ΑΜΜΕΑ) των καθορισμένων υπηρεσιών και την κατανομή του ετήσιου εποπτικού τέλους μεταξύ τους κατά τις αρχές του άρθρου 43 της ΠΨΥ. Αντίγραφο της απόφασης απεστάλη επίσης στην ByteDance.

9

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

10

Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

11

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει, κατ’ ουσίαν, πέντε λόγους ακυρώσεως, εκ των οποίων ο πρώτος αντλείται από παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 5, στοιχείο βʹ, της ΠΨΥ και, δι’ ενστάσεως, από έλλειψη νομιμότητας του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127, ο δεύτερος από παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 5, στοιχείο γʹ, της ΠΨΥ και, δι’ ενστάσεως, από έλλειψη νομιμότητας του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127, ο τρίτος από παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 5, στοιχείο βʹ, της ΠΨΥ και, δι’ ενστάσεως, από έλλειψη νομιμότητας του άρθρου 5, παράγραφος 4, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127, ο τέταρτος από παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 2, της ΠΨΥ και, δι’ ενστάσεως, από έλλειψη νομιμότητας του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127, και ο πέμπτος από προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και από παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως.

12

Προς στήριξη του πρώτου λόγου, η προσφεύγουσα προβάλλει, κατ’ ουσίαν, πέντε σκέλη, σχετικά με, πρώτον, έλλειψη νομιμότητας της χρήσης της κοινής μεθοδολογίας, δεύτερον, παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 5, στοιχείο βʹ, της ΠΨΥ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, στοιχείο ιστʹ, της ΠΨΥ, όσον αφορά τον νομικό ορισμό του ΑΜΜΕΑ, τρίτον, μεταχείριση των πλατφορμών κατά τρόπο που συνεπάγεται δυσμενείς διακρίσεις λόγω της μεθοδολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης για την εκτίμηση του ΑΜΜΕΑ, τέταρτον, απουσία νομικής βάσης, τόσο στο άρθρο 43 της ΠΨΥ όσο και στο άρθρο 4, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127, προς καθορισμό της μεθοδολογίας υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ με εκτελεστική πράξη και, πέμπτον, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας όσον αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127.

13

Το Γενικό Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να εξετάσει, κατ’ αρχάς, το πρώτο και το τέταρτο σκέλος από κοινού.

14

Σύμφωνα με το πρώτο σκέλος, η προσφεύγουσα προσάπτει, κατ’ ουσίαν, στην Επιτροπή ότι προσδιόρισε το ποσό του τέλους βάσει εκτιμήσεως του ΑΜΜΕΑ η οποία δεν προβλέπεται, όπως υποστηρίζει, στην ΠΨΥ, ενώ, μάλιστα, αφενός, όφειλε να στηριχθεί στα αριθμητικά στοιχεία που είχαν δηλωθεί από τους ίδιους τους παρόχους και, αφετέρου, εφόσον έκρινε ότι τα στοιχεία αυτά ήταν ελλιπή ή ασαφή, είχε τη δυνατότητα να ασκήσει την εξουσία που της παρέχει η ΠΨΥ προκειμένου να λάβει οποιαδήποτε συμπληρωματική πληροφορία από εκείνους.

15

Η Επιτροπή εκτιμά, από πλευράς της, ότι η ΠΨΥ ουδόλως την εμπόδιζε, για λόγους διαφάνειας, ίσης μεταχείρισης και εμπιστευτικότητας, να στηριχθεί στα αξιόπιστα κατά την ίδια δεδομένα, τα οποία είχαν συλλεγεί από δύο ανεξάρτητους οικονομικούς φορείς, εντός του σύντομου χρονικού διαστήματος που είχε στη διάθεσή της προκειμένου να εκδώσει τις εκτελεστικές αποφάσεις για τα τέλη.

16

Με το τέταρτο σκέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται νομική βάση στο πλαίσιο του άρθρου 43 της ΠΨΥ προς καθορισμό μεθοδολογίας υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ μέσω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού ή απλής εκτελεστικής πράξης όπως η προσβαλλόμενη απόφαση. Επομένως, η Επιτροπή επιχείρησε να επαναγράψει την ΠΨΥ, να αψηφήσει τις διαδικασίες έκδοσης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων και να δημιουργήσει μια δεύτερη, παράλληλη μεθοδολογία υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ, η οποία κατέληξε σε διαφορετική τιμή από εκείνη που χρησιμοποιήθηκε για τον ορισμό των υπηρεσιών (άρθρο 24, παράγραφος 2, της ΠΨΥ).

17

Πλην όμως, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή όφειλε, για τη διατήρηση συνοχής μεταξύ του ΑΜΜΕΑ του άρθρου 24, παράγραφος 2, της ΠΨΥ και του ΑΜΜΕΑ του άρθρου 33 της ΠΨΥ, να χρησιμοποιήσει τον ίδιο ΑΜΜΕΑ με εκείνον που είχαν δηλώσει οι πάροχοι των καθορισμένων υπηρεσιών στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 24 της ΠΨΥ.

18

Εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η Επιτροπή συνέχυσε την εκτελεστική με την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη και δεν μπορούσε να εφαρμόσει την εν λόγω μεθοδολογία δυνάμει εκτελεστικής πράξης κατά παράβαση του άρθρου 33, παράγραφος 3, και του άρθρου 87 της ΠΨΥ. Επιπλέον, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η Επιτροπή δεν εξέδωσε τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/1127 βάσει του άρθρου 33, παράγραφος 3, της ΠΨΥ, η δε μεθοδολογία υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ δεν περιλήφθηκε στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/1127 αλλά στην προσβαλλόμενη απόφαση.

19

Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι παρανόμως η προσβαλλόμενη απόφαση παραπέμπει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 προς δικαιολόγηση της χρήσης εκ μέρους της Επιτροπής «οποιωνδήποτε άλλων πληροφοριών διαθέτει» στις 31 Αυγούστου ορισμένου έτους για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ, αφού η διάταξη αυτή δεν αποτελεί τη βάση για τον προσδιορισμό των εποπτικών τελών της προσβαλλόμενης απόφασης, και, εν πάση περιπτώσει, το άρθρο 43, παράγραφος 4, της ΠΨΥ δεν επιτρέπει στην Επιτροπή να «αποκτά νέα ή διαφορετικά στοιχεία όσον αφορά τον ΑΜΜΕΑ» προς τον σκοπό του προσδιορισμού των τελών.

20

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι διαδικασίες προσδιορισμού και καθορισμού του τέλους είναι νομικώς διακριτές μεταξύ τους και επιδιώκουν διαφορετικούς σκοπούς. Κατά την ίδια, το άρθρο 43, παράγραφος 5, της ΠΨΥ δεν μνημονεύει το άρθρο 24, παράγραφος 2, της ΠΨΥ και αναφέρει απλώς ότι το τέλος πρέπει να είναι ανάλογο προς τον ΑΜΜΕΑ. Υπό την έννοια αυτή, δεν υφίσταται παράβαση της ΠΨΥ. Επομένως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν υποχρεούται ούτε βάσει του άρθρου 43 της ΠΨΥ ούτε βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 να χρησιμοποιήσει τους ΑΜΜΕΑ που έχουν δηλώσει οι πάροχοι, αλλά διαθέτει συναφώς περιθώριο εκτιμήσεως ώστε να χρησιμοποιήσει επίσης «οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες διαθέτει».

21

Η Επιτροπή διευκρινίζει ότι η μεθοδολογία που επισυνάφθηκε ως παράρτημα στην προσβαλλόμενη απόφαση είχε ως μοναδικό σκοπό να ενημερώσει τους παρόχους σχετικά με τα δεδομένα και τις πηγές πληροφόρησης που είχαν χρησιμοποιηθεί, οδήγησε δε εν συνεχεία σε κοινή μεθοδολογία και κατέστησε δυνατό για την ίδια να εκπληρώσει την υποχρέωση αιτιολογήσεως την οποία υπέχει. Συνεπώς, η μεθοδολογία αυτή δεν αποτελεί «μεθοδολογία για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ, για τους σκοπούς [του άρθρου 33,] παρ[ά]γραφ[ος] 1[,] [της ΠΨΥ] και του άρθρου 24, παράγραφος 2, [της ΠΨΥ]» κατά την έννοια του άρθρου 33, παράγραφος 3, της ΠΨΥ αλλά μεθοδολογία που περιγράφει απλώς τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή επεξεργάστηκε και χρησιμοποίησε τα δεδομένα που είχε στη διάθεσή της σχετικά με τον ΑΜΜΕΑ. Εν συνεχεία, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν παρέβη το άρθρο 43 της ΠΨΥ αλλά ότι ήταν αναγκασμένη να «επεξεργαστεί εκ νέου τα δεδομένα αυτά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο» προς συμμόρφωσή της με την ΠΨΥ και τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/1127.

22

Υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 33, παράγραφος 3, της ΠΨΥ σχετικά με τον ορισμό των επιγραμμικών πλατφορμών και των επιγραμμικών μηχανών αναζήτησης ως ΠΜΕ ή ΠΜΜΑ, «[η] Επιτροπή δύναται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 87 [της ΠΨΥ], έπειτα από διαβούλευση με το [Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ψηφιακών Υπηρεσιών], για να συμπληρώνει τις διατάξεις [της ΠΨΥ] ορίζοντας τη μεθοδολογία για τον υπολογισμό του [ΑΜΜΕΑ] της υπηρεσίας στην Ένωση, για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου και του άρθρου 24 παράγραφος 2 [της ΠΨΥ], προκειμένου να εξασφαλίζει ότι η μεθοδολογία λαμβάνει υπόψη τις εξελίξεις στην αγορά και στις τεχνολογικές εξελίξεις».

23

Επιπλέον, κατά την τελευταία περίοδο του άρθρου 33, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, της ΠΨΥ, όταν εκδίδει απόφαση περί ορισμού ΠΜΠ ή ΠΜΜΑ, «[η] Επιτροπή λαμβάνει την απόφασή της βάσει στοιχείων που κοινοποιεί ο πάροχος της επιγραμμικής πλατφόρμας ή της επιγραμμικής μηχανής αναζήτησης σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 [της ΠΨΥ], ή πληροφοριών που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 [της ΠΨΥ] ή οποιωνδήποτε άλλων πληροφοριών είναι διαθέσιμες [σε αυτή]».

24

Περαιτέρω, όσον αφορά τον προσδιορισμό του εποπτικού τέλους, το άρθρο 43, παράγραφοι 3 έως 5, της ΠΨΥ προβλέπει τα ακόλουθα:

«3.   Στους παρόχους [ΠΜΠ] και [ΠΜΜΑ] επιβάλλεται ετήσιο εποπτικό τέλος για κάθε υπηρεσία για την οποία έχουν οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 33 [της ΠΨΥ].

Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό του ποσού του ετήσιου εποπτικού τέλους για κάθε πάροχο [ΠΜΠ] ή [ΠΜΜΑ]. Κατά την έκδοση των εν λόγω εκτελεστικών πράξεων, η Επιτροπή εφαρμόζει τη μεθοδολογία που ορίζεται στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, και τηρεί τις αρχές που ορίζονται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 88 [της ΠΨΥ].

4.   Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 87 [της ΠΨΥ], για τον καθορισμό της λεπτομερούς μεθοδολογίας και τις διαδικασίες για:

[…]

[…]

Κατά την έκδοση των εν λόγω εκτελεστικών πράξεων, η Επιτροπή τηρεί τις αρχές που ορίζονται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου.

5.   Η εκτελεστική πράξη που αναφέρεται στην παράγραφο 3 και η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που αναφέρεται στην παράγραφο 4 τηρούν τις ακόλουθες αρχές:

[…]

[…]».

25

Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 4, της ΠΨΥ, πριν από την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή διαβουλεύεται με τους εμπειρογνώμονες που ορίζει κάθε κράτος μέλος. Επιπλέον, βάσει του άρθρου 87, παράγραφος 6, της ΠΨΥ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να διατυπώσουν αντιρρήσεις πριν από την έναρξη ισχύος μιας τέτοιας πράξης.

26

Τέλος, όσον αφορά τον σχηματισμό του βασικού ποσού ανά υπηρεσία, το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 προβλέπει τα εξής:

«1.   Για κάθε καθορισμένη υπηρεσία που υπόκειται στα εποπτικά τέλη σύμφωνα με το άρθρο 3, το βασικό ποσό για το έτος n υπολογίζεται ως το ποσοστό του συνολικού ετήσιου κόστους που εκτιμάται για το έτος n+1 σύμφωνα με το άρθρο 2, αναλογικά προς τον [ΑΜΜΕΑ] της καθορισμένης υπηρεσίας σύμφωνα με τον συντελεστή (U) που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, και […] σύμφωνα με τον συντελεστή (Τ) […], σύμφωνα με τον ακόλουθο τύπο:

2.   Ο συντελεστής (U) για τον υπολογισμό του βασικού ποσού για κάθε καθορισμένη υπηρεσία έχει την τιμή που παρατίθεται στο παράρτημα II, η οποία αντιστοιχεί στον [ΑΜΜΕΑ] εκφραζόμενο σε εκατομμύρια μονάδες και στρογγυλοποιημένο προς τα κάτω στην πλησιέστερη εκατοντάδα χιλιάδων.

Ο [ΑΜΜΕΑ] κάθε καθορισμένης υπηρεσίας που καθορίζει τον εφαρμοστέο συντελεστή σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου είναι αυτός που προκύπτει από δεδομένα που υποβάλλει ο πάροχος της επιγραμμικής πλατφόρμας ή της επιγραμμικής μηχανής αναζήτησης σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 [της ΠΨΥ], είτε από πληροφορίες που ζητούνται σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 [της ΠΨΥ] ή από οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες διαθέτει η Επιτροπή, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων στις 31 Αυγούστου του έτους n.

[…]»

27

Εν προκειμένω, διευκρινίζεται, στην αιτιολογική σκέψη 31 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι ο ΑΜΜΕΑ κάθε καθορισμένης υπηρεσίας βάσει του οποίου διαμορφώνεται ο εφαρμοστέος συντελεστής (U) προς τον σκοπό του προσδιορισμού του εποπτικού τέλους μπορεί να προκύπτει από τα δεδομένα που υποβάλλει ο πάροχος της υπηρεσίας σύμφωνα με το άρθρο 24, παράγραφος 2, της ΠΨΥ, από τις πληροφορίες που ζητούνται σύμφωνα με το άρθρο 24, παράγραφος 3, της ΠΨΥ ή από οποιαδήποτε άλλη πληροφόρηση διαθέτει η Επιτροπή.

28

Εν συνεχεία, η αιτιολογική σκέψη 32 της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρει ότι, λαμβανομένων υπόψη των διαφόρων μεθοδολογιών, της ποικίλλουσας διαθεσιμότητας δημόσιων πληροφοριών σχετικά με αυτές, του διαφορετικού βαθμού ακρίβειας και της πολλαπλότητας των πηγών δεδομένων που χρησιμοποιούν οι πάροχοι των καθορισμένων υπηρεσιών για να υπολογίσουν τον ΑΜΜΕΑ των υπηρεσιών τους καθώς και της εμπιστευτικότητας την οποία επικαλούνται ορισμένοι από αυτούς, κρίνεται σκόπιμο να γίνει χρήση κοινής μεθοδολογίας και κοινών πηγών δεδομένων προκειμένου να εφαρμοστεί κατά συνεκτικό τρόπο ο συντελεστής (U) μεταξύ των διαφόρων καθορισμένων υπηρεσιών, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127. Επομένως, η Επιτροπή υπολόγισε τον ΑΜΜΕΑ του TikTok καθώς και τον αντίστοιχο συντελεστή (U), οι οποίοι είναι αναγκαίοι για τον προσδιορισμό του οφειλόμενου εποπτικού τέλους από την προσφεύγουσα, στηριζόμενη στην κοινή μεθοδολογία και τις κοινές πηγές δεδομένων που περιλήφθηκαν στο παράρτημα της προσβαλλόμενης απόφασης (βλ. αιτιολογική σκέψη 33 της προσβαλλόμενης απόφασης).

29

Επιπλέον, στην αιτιολογική σκέψη 38 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή τόνισε την ύπαρξη δυσχερειών, οφειλόμενων σε διάφορους λόγους, στο πλαίσιο της συγκέντρωσης των πληροφοριών σχετικά με τον ΑΜΜΕΑ των ΠΜΠ και των ΠΜΜΑ καθώς και σχετικά με τη μεθοδολογία στην οποία στηρίχθηκαν οι πάροχοι για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ τους. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή επισήμανε ότι κατέστη αδύνατο για την ίδια, εντός των προθεσμιών του άρθρου 6, παράγραφοι 3 και 4, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127, να προβεί σε αξιόπιστη σύγκριση των ΑΜΜΕΑ που είχαν δηλωθεί σχετικά με τις διάφορες καθορισμένες υπηρεσίες προς τον σκοπό του προσδιορισμού του εποπτικού τέλους, σύμφωνα με το άρθρο 43, παράγραφος 5, στοιχείο βʹ, της ΠΨΥ. Επιπρόσθετα, δικαιολόγησε τη χρήση ανεξάρτητων πηγών δεδομένων με βάση τον σκοπό και τη διαφορετική φύση της διαδικασίας για τον προσδιορισμό του εποπτικού τέλους σε σχέση με τη διαδικασία για τον ορισμό των ΠΜΠ και των ΠΜΜΑ (βλ. αιτιολογική σκέψη 39 της προσβαλλόμενης απόφασης).

30

Τέλος, σε απάντηση στο επιχείρημα που προέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας που κατέληξε στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά το οποίο η κοινή μεθοδολογία στερείται νομικής βάσης, η Επιτροπή σημειώνει, στην αιτιολογική σκέψη 34 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 της παρέχει την ευχέρεια να υπολογίζει τον ΑΜΜΕΑ, προς τον σκοπό του προσδιορισμού του εποπτικού τέλους, στηριζόμενη στα δεδομένα που δηλώνουν οι πάροχοι, στις πληροφορίες που ζητούνται από την Επιτροπή ή από τον συντονιστή ψηφιακών υπηρεσιών ή σε οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην ίδια. Επομένως, με βάση τη διάταξη και τις πληροφορίες που ήταν διαθέσιμες στις 31 Αυγούστου του οικείου έτους, η Επιτροπή βεβαιώνει ότι κατήρτισε κοινή μεθοδολογία προς τον εν λόγω σκοπό, όπως αναφέρει η αιτιολογική σκέψη 32 της προσβαλλόμενης απόφασης.

31

Το Γενικό Δικαστήριο θα εξετάσει αν η ΠΨΥ επιτρέπει την εφαρμογή κοινής μεθοδολογίας για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ (πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου) προτού εκτιμήσει αν, εν προκειμένω, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 43 της ΠΨΥ καθόσον κατέφυγε σε μια τέτοια μεθοδολογία δυνάμει εκτελεστικής πράξεως (τέταρτο σκέλος του πρώτου λόγου).

32

Κατά πρώτον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι από καμία διάταξη της ΠΨΥ ή του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 δεν προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν δύναται να ακολουθήσει ορισμένη μεθοδολογία για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ. Επιπλέον, επισημαίνεται, όπως τόνισε η Επιτροπή, ότι το κρίσιμο στοιχείο στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 43 της ΠΨΥ δεν είναι ο ΑΜΜΕΑ υπό απόλυτους όρους για κάθε καθορισμένη υπηρεσία, αλλά η τιμή του σε σχέση με τις λοιπές καθορισμένες υπηρεσίες.

33

Εν προκειμένω, η Επιτροπή μπορούσε εγκύρως να αμφιβάλλει ως προς τη συνεκτικότητα, συνολικά, των μεθοδολογιών που είχαν εφαρμόσει οι διάφοροι πάροχοι για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ τους, κατά μείζονα λόγο δε λαμβανομένου υπόψη ότι δεν διέθετε στοιχεία από ορισμένους από αυτούς.

34

Επομένως, βασίμως κατέφυγε σε κοινή μεθοδολογία προς τον πρόσθετο σκοπό της διασφάλισης της διαφάνειας και της ίσης μεταχείρισης των παρόχων, λαμβανομένου υπόψη ότι, βάσει του άρθρου 43 της ΠΨΥ, η κατανομή των εξόδων εποπτείας πρέπει να είναι ανάλογη προς τον ΑΜΜΕΑ κάθε καθορισμένης υπηρεσίας, οπότε το πρώτο σκέλος πρέπει να απορριφθεί.

35

Περαιτέρω, δεδομένου ότι το γράμμα του άρθρου 4, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 (βλ. σκέψη 26 ανωτέρω) δεν προβαίνει σε ορισμένη ιεράρχηση μεταξύ των τριών πηγών πληροφόρησης, οι οποίες παρέχονται σαφώς ως εναλλακτικές επιλογές, η Επιτροπή δεν υποχρεούνταν, εν προκειμένω, να προκρίνει ή να αγνοήσει κάποια από αυτές. Ως εκ τούτου, νομίμως η Επιτροπή αποφάσισε να στηριχθεί σε «οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες [διέθετε]» κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης.

36

Κατά δεύτερον, από την όλη οικονομία και τους σκοπούς της ΠΨΥ προκύπτει ότι η έννοια του «ΑΜΜΕΑ» υπόκειται σε ενιαία και συνεκτική ερμηνεία, ανεξαρτήτως του πλαισίου και του σκοπού εφαρμογής του, όπως επιβεβαιώνεται, άλλωστε, από την αιτιολογική σκέψη 77 της ΠΨΥ. Συγκεκριμένα, αν υφίστατο πρόθεση του νομοθέτη να έχουν εφαρμογή διαφορετικά νομικά καθεστώτα αναλόγως του αν ο σκοπός της χρήσης του ΑΜΜΕΑ συνίσταται στον ορισμό μιας υπηρεσίας ως ΠΜΠ ή ως ΠΜΜΑ ή στον προσδιορισμό του εποπτικού τέλους, τούτο θα είχε προβλεφθεί ρητώς υπό σαφείς και επακριβείς όρους.

37

Συνεπώς, μολονότι η Επιτροπή δύναται βεβαίως να εφαρμόσει κοινή μεθοδολογία για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ, εντούτοις δεν μπορεί να εκφύγει του ελέγχου της διαδικασίας έκδοσης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, όπως αυτή προβλέπεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 87, παράγραφοι 4 και 6, της ΠΨΥ, επισυνάπτοντας απλώς την εν λόγω κοινή μεθοδολογία σε κάθε εκτελεστική πράξη.

38

Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο 43, παράγραφος 4, της ΠΨΥ, η Επιτροπή υποχρεούται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για τον καθορισμό της λεπτομερούς μεθοδολογίας και των διαδικασιών προς τον σκοπό του προσδιορισμού των επιμέρους ετήσιων εποπτικών τελών κάθε παρόχου και, κατά το άρθρο 43, παράγραφος 5, στοιχείο βʹ, της ΠΨΥ, τα τέλη αυτά πρέπει να είναι ανάλογα προς τον ΑΜΜΕΑ κάθε ΠΜΠ ή ΠΜΜΑ.

39

Επιπλέον, το άρθρο 4 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 παρέχει τις ειδικότερες λεπτομέρειες για τον σχηματισμό του βασικού ποσού ανά υπηρεσία βάσει μαθηματικού τύπου που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τον συντελεστή (U), του οποίου η τιμή αντιστοιχεί στον ΑΜΜΕΑ κάθε σχετικής υπηρεσίας, χωρίς ωστόσο να περιέχει επίσης μεθοδολογία για τον υπολογισμό του ίδιου του ΑΜΜΕΑ.

40

Δεδομένου, όμως, ότι ο υπολογισμός του ΑΜΜΕΑ είναι αναγκαίος για τον προσδιορισμό του εποπτικού τέλους κάθε υπηρεσίας βάσει του άρθρου 43, παράγραφος 5, στοιχείο βʹ, της ΠΨΥ, η Επιτροπή προέβη στον υπολογισμό του στηριζόμενη σε «κοινή μεθοδολογία», την οποία, εντούτοις, επισύναψε ως παράρτημα στην προσβαλλόμενη απόφαση και στις εκτελεστικές πράξεις που απευθύνονταν στους υπόλοιπους παρόχους των καθορισμένων υπηρεσιών (βλ. αιτιολογική σκέψη 32 της προσβαλλόμενης απόφασης).

41

Μολονότι είναι αληθές ότι, όπως τονίζει η Επιτροπή, σε αντίθεση με το άρθρο 33, παράγραφος 3, της ΠΨΥ, το άρθρο 43 της ΠΨΥ δεν αναφέρει ρητώς την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης σχετικά με την κατάρτιση της μεθοδολογίας υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ, εντούτοις γεγονός παραμένει ότι το εν λόγω άρθρο επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση μέριμνας ώστε τα ετήσια εποπτικά τέλη να είναι ανάλογα προς τον ΑΜΜΕΑ κάθε καθορισμένης υπηρεσίας, παράλληλα με την υποχρέωση καθορισμού της μεθοδολογίας και των διαδικασιών για τον προσδιορισμό των εν λόγω τελών με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη και όχι με εκτελεστική πράξη.

42

Με άλλα λόγια, από τη συστηματική ερμηνεία των κρίσιμων διατάξεων της ΠΨΥ καθώς και από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται αυτές προκύπτει ότι, μολονότι δεν αναφέρει ρητώς τη μεθοδολογία του άρθρου 33 της ΠΨΥ, εντούτοις το άρθρο 43 της ΠΨΥ καθιερώνει σαφή σύνδεσμο μεταξύ της μεθοδολογίας προσδιορισμού των ετήσιων εποπτικών τελών, η οποία προϋποθέτει την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, και των ΑΜΜΕΑ των καθορισμένων υπηρεσιών βάσει των οποίων προσδιορίζονται τα τέλη.

43

Κατά συνέπεια, η μεθοδολογία για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ είναι συνυφασμένη με τον προσδιορισμό του εποπτικού τέλους και πρέπει να θεωρείται ως ουσιώδες και αναπόσπαστο στοιχείο του τελευταίου.

44

Κατά τρίτον, όσον αφορά το επιχείρημα της Επιτροπής ότι το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 παρέχει επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ, επιβάλλεται η διαπίστωση, όπως τόνισε η προσφεύγουσα, ότι η εν λόγω διάταξη δεν περιέχει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τον υπολογισμό αυτόν από εκείνες που περιλαμβάνονται στην ίδια την ΠΨΥ. Συγκεκριμένα, μολονότι το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 και η τελευταία περίοδος του άρθρου 33, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, της ΠΨΥ επιδιώκουν διαφορετικούς σκοπούς, ήτοι τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ, αντιστοίχως, για τον προσδιορισμό των τελών και για τον ορισμό μιας ΠΜΠ ή μιας ΠΜΜΑ, εντούτοις διαπιστώνεται ότι οι πηγές πληροφόρησης που περιλαμβάνονται στις δύο αυτές διατάξεις προς τον σκοπό του υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ είναι πανομοιότυπες.

45

Επομένως, δεδομένου ότι, όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 43 ανωτέρω, ο υπολογισμός του ΑΜΜΕΑ αποτελεί ουσιώδες και αναπόσπαστο στοιχείο του προσδιορισμού του τέλους, η προβλεπόμενη στο άρθρο 43, παράγραφος 4, της ΠΨΥ υποχρέωση της Επιτροπής να καθορίσει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, «λεπτομερή» μεθοδολογία και τις διαδικασίες για τον προσδιορισμό των τελών συνεπάγεται, εμμέσως πλην σαφώς, την υποχρέωση της να καθορίσει μέσω τέτοιας πράξεως, κατ’ ελάχιστον, αρκούντως λεπτομερών στοιχείων της μεθοδολογίας υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ.

46

Εν πάση περιπτώσει, το άρθρο 43, παράγραφος 4, της ΠΨΥ επιβάλλει, κατ’ ουσίαν, στην Επιτροπή την υποχρέωση να διευκρινίσει και να αναπτύξει την ΠΨΥ ρυθμίζοντας με λεπτομερή τρόπο, σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, τα στοιχεία που δεν προέβλεψε ο νομοθέτης (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 17ης Μαρτίου 2016, Κοινοβούλιο κατά Επιτροπής, C‑286/14, EU:C:2016:183, σκέψη 50). Πλην όμως, στον βαθμό που η Επιτροπή αναφέρει απλώς, στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/1127, τις τρεις πηγές πληροφόρησης κατά γενικό τρόπο, ήτοι τα δεδομένα που υποβάλλει ο πάροχος σύμφωνα με το άρθρο 24, παράγραφος 2, της ΠΨΥ, τις πληροφορίες που ζητούνται σύμφωνα με το άρθρο 24, παράγραφος 3, της ΠΨΥ και οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες διαθέτει η ίδια, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η Επιτροπή τήρησε το άρθρο 43, παράγραφος 4, της ΠΨΥ.

47

Επιπλέον, η Επιτροπή υποστήριξε μεν, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ότι μια υπέρμετρα λεπτομερής μεθοδολογία υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δεν θα ήταν ενδεδειγμένη και ότι μια τέτοια λύση θα ήταν «αντιπαραγωγική» διότι θα ενείχε τον κίνδυνο να απαιτείται επικαιροποίησή της ανά έτος, ιδίως υπό το φως νέων τρόπων εκτιμήσεως, πλην όμως δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ως προς ποιο σημείο της είναι υπέρμετρα λεπτομερής υπό το πρίσμα του σαφούς και ακριβούς γράμματος του άρθρου 43, παράγραφος 4, της ΠΨΥ η κοινή μεθοδολογία που επισυνάφθηκε ως παράρτημα στην προσβαλλόμενη απόφαση.

48

Κατά τα λοιπά, το εν λόγω επιχείρημα έρχεται επίσης σε αντίθεση με την αιτιολογική σκέψη 77 της ΠΨΥ, κατά την οποία, «[ο] προσδιορισμός του [ΑΜΜΕΑ] μπορεί να επηρεάζεται από τις εξελίξεις στην αγορά και τις τεχνικές εξελίξεις και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να συμπληρώνει τις διατάξεις του [εν λόγω] κανονισμού εκδίδοντας κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για τον καθορισμό της μεθοδολογίας για τον προσδιορισμό των ενεργών αποδεκτών επιγραμμικής πλατφόρμας ή επιγραμμικής μηχανής αναζήτησης».

49

Εν συνεχεία, το επιχείρημα που προέβαλε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι η επιλογή να μην περιληφθούν λεπτομερείς πληροφορίες στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/1127 απέρρεε από ανησυχία σχετικά με την προστασία του επιχειρηματικού απορρήτου και των εμπιστευτικών δεδομένων των τρίτων εταιριών στις οποίες απευθύνθηκε η Επιτροπή προς τον σκοπό του υπολογισμού των ΑΜΜΕΑ δεν μπορεί να ευδοκιμήσει. Συγκεκριμένα, αφενός, η Επιτροπή δεν απέδειξε με ποιον τρόπο η εμπιστευτικότητα ορισμένων δεδομένων προστατεύεται περισσότερο στο πλαίσιο εκτελεστικής πράξης όπως η προσβαλλόμενη απόφαση απ’ ό,τι στο πλαίσιο κατ’ εξουσιοδότηση πράξης. Αφετέρου, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, εν πάση περιπτώσει, οι εμπιστευτικές πληροφορίες για τις οποίες κάνει λόγο η Επιτροπή δεν περιλήφθηκαν ούτε στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/1127 ούτε στην κοινή μεθοδολογία που επισυνάφθηκε ως παράρτημα στην προσβαλλόμενη απόφαση, οπότε το επιχείρημα αυτό πρέπει να απορριφθεί.

50

Υπό τις εν λόγω συνθήκες, δεδομένου ότι ο ΑΜΜΕΑ αποτελεί τόσο στοιχείο ουσιώδες της μεθοδολογίας προσδιορισμού του εποπτικού τέλους όσο και έννοια που πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο ενιαίο και συνεκτικό στο σύνολο της ΠΨΥ (βλ. σκέψη 36 ανωτέρω), προκύπτει από το άρθρο 43, παράγραφος 3, της ΠΨΥ, σε συνδυασμό με το άρθρο 33, παράγραφος 3, της ΠΨΥ, ότι, καθορίζοντας τη μεθοδολογία υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ στο πλαίσιο εκτελεστικής πράξης αντί στο πλαίσιο κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 43, παράγραφοι 3 έως 5, και το άρθρο 87 της ΠΨΥ.

51

Η ως άνω διαπίστωση δεν αναιρείται από τα λοιπά επιχειρήματα της Επιτροπής.

52

Συγκεκριμένα, πρώτον, σε αντίθεση προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, η κοινή μεθοδολογία που επισυνάφθηκε ως παράρτημα στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απλή αιτιολογημένη επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο υπολογίστηκε ο ΑΜΜΕΑ, αλλά, όπως προκύπτει από τον ίδιο τον τίτλο του παραρτήματος, ως πραγματική λεπτομερής μεθοδολογία υπολογισμού.

53

Μολονότι μπορεί να χρησιμεύσει για την κατανόηση της συλλογιστικής της Επιτροπής και είναι κοινή για όλους τους παρόχους, όπως υπογράμμισε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, εντούτοις, μια τέτοια μεθοδολογία, λαμβανομένων υπόψη του γράμματος, του περιεχομένου και της εκτάσεώς της, συνιστά έγγραφο γενικού χαρακτήρα, προς εφαρμογή σε όλους τους παρόχους, και όχι απλό στοιχείο της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης.

54

Δεύτερον, επισημαίνεται ότι, δεδομένου ότι καμία διάταξη της ΠΨΥ ή του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 δεν προβλέπει εξουσία της Επιτροπής να συμπληρώσει ή να αναπτύξει, στο πλαίσιο εκτελεστικής πράξης, τη μεθοδολογία και τις διαδικασίες του άρθρου 43, παράγραφος 4, της ΠΨΥ, το γεγονός ότι επισύναψε την κοινή μεθοδολογία στην προσβαλλόμενη απόφαση στερείται επίσης οποιασδήποτε νομικής βάσης.

55

Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτό το τέταρτο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως και, κατά συνέπεια, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς να καθίσταται αναγκαίο να εξεταστούν τα λοιπά επιχειρήματα, οι αιτιάσεις ή οι λοιποί λόγοι ακυρώσεως που προέβαλε η προσφεύγουσα ούτε να αποφανθεί το Γενικό Δικαστήριο επί του υποβληθέντος από αυτήν αιτήματος λήψεως μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας.

56

Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να διατηρηθούν σε ισχύ, εφόσον ακυρωθεί το άρθρο 5, παράγραφοι 2 ή 4, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 ή της προσβαλλόμενης απόφασης, τα αποτελέσματα του εν λόγω κανονισμού ή της προσβαλλόμενης απόφασης έως ότου ληφθούν από την Επιτροπή τα αναγκαία μέτρα προς άρση των επίμαχων πλημμελειών. Εκτιμά ότι η αναστολή αυτή είναι αναγκαία, λαμβανομένου υπόψη ότι μια τέτοια ακύρωση θα επηρέαζε το ύψος των τελών που οφείλονται για το έτος 2023 και που έχουν καταβληθεί από τους λοιπούς παρόχους των καθορισμένων υπηρεσιών καθώς και το συνολικό ποσό των πόρων που διατίθενται από την Επιτροπή και που έχουν χρησιμοποιηθεί σε σχέση με τα εποπτικά καθήκοντά της.

57

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο χρονικός περιορισμός των αποτελεσμάτων ενδεχόμενης ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης δεν δικαιολογείται, αφού η ακύρωση αυτή δεν θα επιφέρει σοβαρές αρνητικές συνέπειες για την Επιτροπή ή για το καθεστώς που θεσπίζει η ΠΨΥ.

58

Κατά το άρθρο 264, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, αν η προσφυγή είναι βάσιμη, το Γενικό Δικαστήριο κηρύσσει άκυρη την προσβαλλόμενη απόφαση.

59

Βάσει του άρθρου 266, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, το θεσμικό όργανο που εξέδωσε την ακυρωθείσα πράξη οφείλει να λάβει τα μέτρα που επιτάσσει η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου.

60

Πλην όμως, δυνάμει του άρθρου 264, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, ο δικαστής της Ένωσης μπορεί, εφόσον το κρίνει αναγκαίο, να προσδιορίσει εκείνα τα αποτελέσματα της ακυρωθείσας πράξης τα οποία θεωρούνται ότι διατηρούν την ισχύ τους. Συναφώς, από τη νομολογία προκύπτει ότι, κατά την άσκηση της εξουσίας που του απονέμει το άρθρο αυτό, ο δικαστής της Ένωσης λαμβάνει υπόψη την τήρηση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και άλλων δημόσιων ή ιδιωτικών συμφερόντων (βλ. απόφαση της 25ης Φεβρουαρίου 2021, Επιτροπή κατά Σουηδίας, C‑389/19 P, EU:C:2021:131, σκέψη 72 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία· πρβλ., επίσης, απόφαση της 22ας Δεκεμβρίου 2008, Régie Networks, C‑333/07, EU:C:2008:764, σκέψη 122).

61

Στο εν λόγω πλαίσιο, το άρθρο 264, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ έχει ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει, για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, τη διατήρηση σε ισχύ των αποτελεσμάτων ακυρωθείσας πράξεως, τόσο για λόγους ασφάλειας δικαίου όσο και για λόγους σχετικούς με την αποφυγή διακοπής ή καθυστερήσεων στην εφαρμογή πολιτικών που υλοποιούνται ή υποστηρίζονται από την Ένωση [πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2025, de Volksbank κατά ΕΣΕ (Εκ των προτέρων εισφορές για το 2018), T‑406/18, EU:T:2025:151, σκέψη 104 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

62

Εν προκειμένω, μολονότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 43, παράγραφος 4, της ΠΨΥ, όπως προκύπτει από τη σκέψη 50 ανωτέρω, το Γενικό Δικαστήριο δεν διαπίστωσε, εντούτοις, τη συνδρομή σφάλματος ως προς το αν υφίσταται υποχρέωση της προσφεύγουσας να καταβάλει εποπτικό τέλος για το έτος 2023.

63

Υπό τις συνθήκες αυτές, η ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης χωρίς να διατηρηθούν σε ισχύ τα αποτελέσματά της μέχρι την αντικατάστασή της από άλλη απόφαση θα έθιγε την εφαρμογή του άρθρου 43 της ΠΨΥ, το οποίο προβλέπει ότι οι πάροχοι ΠΜΠ και ΠΜΜΑ καταβάλλουν ετήσιο εποπτικό τέλος στην Επιτροπή προκειμένου να καλυφθούν, από το σύνολο του εν λόγω εποπτικού τέλους, οι δαπάνες στις οποίες υποβάλλεται η Επιτροπή σε σχέση με τα εποπτικά καθήκοντά της δυνάμει της ΠΨΥ (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 15ης Ιουλίου 2021, Επιτροπή κατά Landesbank Baden-Württemberg και ΕΣΕ, C‑584/20 P και C‑621/20 P, EU:C:2021:601, σκέψη 177). Συγκεκριμένα, αν επιβαλλόταν στην Επιτροπή η υποχρέωση να επιστρέψει, με άμεση ισχύ, το ποσό του εποπτικού τέλους που καταβλήθηκε από την προσφεύγουσα καθώς και τα ποσά του εποπτικού τέλους που καταβλήθηκαν από τους άλλους παρόχους οι οποίοι άσκησαν αντίστοιχη προσφυγή βάσει των ίδιων λόγων με αυτούς που έγιναν δεκτοί στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής και οι οποίοι εξακολουθούν, κατ’ αρχήν, να υπέχουν υποχρέωση καταβολής του τέλους, γίνεται αντιληπτό ότι θα συνέτρεχε ο κίνδυνος να στερηθεί η Επιτροπή τα αναγκαία μέσα για την εκπλήρωση των εποπτικών καθηκόντων της δυνάμει της ΠΨΥ.

64

Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, λαμβανομένων υπόψη των λόγων που δικαιολογούν ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ήτοι της περίστασης ότι χρησιμοποιήθηκε κοινή μεθοδολογία για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ η οποία επισυνάφθηκε ως παράρτημα στις εκτελεστικές πράξεις, δεν θα καθίστατο δυνατό για την Επιτροπή να εκδώσει νέα απόφαση προς καταλογισμό του εποπτικού τέλους στην προσφεύγουσα χωρίς να προβεί προηγουμένως σε καθορισμό της μεθοδολογίας για τον υπολογισμό του ΑΜΜΕΑ με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη. Ειδικότερα, βάσει του άρθρου 266, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, εναπόκειται στην Επιτροπή να συναγάγει τις αναγκαίες συνέπειες της ακύρωσης προσβαλλόμενης απόφασης λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνον το διατακτικό της δικαστικής απόφασης, αλλά και τις αιτιολογίες που συνιστούν το αναγκαίο έρεισμά της, καθόσον είναι απαραίτητες προς προσδιορισμό του ακριβούς περιεχομένου του (πρβλ. αποφάσεις της 29ης Νοεμβρίου 2007, Ιταλία κατά Επιτροπής, C‑417/06 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2007:733, σκέψη 50 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 14ης Ιουλίου 2016, Λεττονία κατά Επιτροπής, T‑661/14, EU:T:2016:412, σκέψη 90). Επομένως, νέα απόφαση προς καθορισμό του εποπτικού τέλους για το TikTok όσον αφορά το έτος 2023 θα μπορούσε να ληφθεί, εφόσον απαιτούνταν, μόνον κατόπιν τροποποίησης του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/1127 ή έκδοσης νέας κατ’ εξουσιοδότηση πράξης προς καθορισμό της μεθοδολογίας υπολογισμού του ΑΜΜΕΑ, περίσταση η οποία, επί του παρόντος, ενδέχεται να επηρεάσει τον προσδιορισμό των εποπτικών τελών που καθορίστηκαν με τις εκτελεστικές πράξεις οι οποίες εκδόθηκαν σχετικά με το έτος 2024.

65

Συνεπώς, ενδεχόμενη απόρριψη του αιτήματος για τη διατήρηση σε ισχύ των αποτελεσμάτων της προσβαλλόμενης απόφασης θα έθιγε επίσης την ασφάλεια δικαίου καθώς και την ορθή εκπλήρωση των εποπτικών καθηκόντων της Επιτροπής δυνάμει της ΠΨΥ.

66

Υπό τις ανωτέρω συνθήκες, πρέπει να διατηρηθούν σε ισχύ τα αποτελέσματα της προσβαλλόμενης απόφασης έως ότου ληφθούν τα αναγκαία μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της παρούσας αποφάσεως, τούτο δε εντός εύλογης προθεσμίας η οποία δεν είναι δυνατό να υπερβεί τους δώδεκα μήνες από την ημερομηνία που η παρούσα απόφαση θα καταστεί αμετάκλητη.

67

Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.

68

Δεδομένου ότι η Επιτροπή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το αίτημα της προσφεύγουσας.

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο πενταμελές τμήμα)

αποφασίζει: