α)MCT (Multi Cable Transit) σουηδικό προϊόν πού κατασκευάζεται ἀπό τήν AB Lickeaborgs Bruk καί διατίθεται στό εμπόριο στις Κάτω Χώρες ἀπό τό 1963, ἀπό δέ τοῦ 1973 ἀπό τόν εφεσίβλητο Beele ὡς ἀποκλειστικό εισαγωγέα·β)SVT, πού κατασκευάζεται, ἀπό τήν System- und Verfahrenstechnik στην Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας καί διατίθεται στό εμπόριο στίς Κάτω Χῶρες ἀπό τοῦ έτους 1978 ἀπό την ἐφεσείουσα BV Industrie Diensten Groep (ἐφ' έξης IDG).

Οἱ ἐντοιχιζόμενες σωληνώσεις MCT βασίζονται ἐπί τεχνικῆς, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε ἀντικείμενο διπλωμάτων εὑρεσιτεχνίας, μεταξύ άλλων στην Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας καί στίς Κάτω Χώρες. Ή ἰσχύς τῶν διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας εξέπνευσε τό 1975, ὁπότε ἡ System-und Verfahrenstechnik άρχισε νά κατασκευάζει τίς ἐντοιχιζόμενες σωληνώσεις SVT σύμφωνα μέ τήν ϊδια τεχνική.

Καί στά δύο συστήματα τό πλαίσιο ἀνθί-σταται στό νερό, στην φωτιά καί στό φωταέριο. Ἀποτελείται ἀπό ὀρθογώνιο πλαίσιο, πού δύναται νά εντοιχισθεί σέ τοίχους ἀπό σκυρόδεμα, νά κτισθεί εντός των τοίχων ἡ νά συγκολληθεί σέ χαλύβδινα τοιχώματα. Τό πλαίσιο διαθέτει χῶρο μέ βίδες καί επιτρέπει τό πέρασμα πολλών καλωδίων διαφόρων διαστάσεων, τά όποια συσφίγγονται καί δένονται ἀντιστοίχως μέ εξαρτήματα προσαρμογής καί σφήνες ἀπό καουτσούκ. Περιλαμβάνει, ἐξ άλλου καί στά δύο συστήματα, διάφορα εξαρτήματα, ὅπως τεμάχια γομώσεως γιά τήν πλήρωση τῶν κενών, ελάσματα ἀναρτήσεως καί συ-σφίξεως καί περίβλημα ἀσφαλείας.

Ή IDG ἤσκησε έφεση ενώπιον τοῦ Gerechtshof Χάγης. Βασιζομενη ἐπί εκθέσεως πραγματογνώμονος (τοῦ ὁποίου ή γνώμη ἀμφισβητείται ἀπό άλλον πραγματογνώμονα, τόν όποιο συνεβουλεύθη ή Beele), ἡ IDG ἰσχυρίσθη κυρίως ὅτι γιά νά επιτευχθεί ἡ παραγωγή προϊόντος τεχνικώς καί ἐμπορικῶς Ισοδυνάμου πρός τό σύστημα MCT ήταν ἀπαραίτητο νά γίνει χρήση γιά τό πλαίσιο καί τά εξαρτήματα τῶν ἰδίων διαστάσεων τοῦ συστήματος MCT. Ή IDG υπεστήριξε επίσης ὅτι ή αγωγή τῆς Beele ήταν αντίθετη πρός τίς διατάξεις τῶν άρθρων 30 έως 36 τῆς συνθήκης ΕΟΚ δεδομένου ὅτι τά προϊόντα SVT κατασκευάζονται στην Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας καί διατίθενται νομίμως στό εμπόριο στην χώρα αυτή.

Τό Gerechtshof Χάγης ἐτάχθη μέ τήν προσωρινή εκτίμηση τοῦ προέδρου τοῦ Arrondissementsrechtbank, άλλά ἀνέβαλε τήν έκδοση τῆς ὁριστικής του ἀποφάσεως ώστε νά ὑποβάλει στό Δικαστήριο τό ἀκόλουθο ερώτημα:

'Ἀν υποτεθεί:

οἱ περιεχόμενοι στην συνθήκη ΕΟΚ κανόνες περί ελεύθερης κυκλοφορίας τῶν εμπορευμάτων, χωρίς νά ληφθούν ὑπ' όψη τά προβλεπόμενα στό άρθρο 36, εμποδίζουν άραγε τόν δεύτερο έμπορο νά επιτύχει μία τέτοια ἀπόφαση κατά τοῦ πρώτου έμπορου;

Σύμφωνα μέ τό άρθρο 20 τοῦ ὀργανισμού τοῦ Δικαστηρίου γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν:

ή IDG, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν C. Ε. Μ. van Nispen tot Sevenaer, δικηγόρο Χάγης,

Κατά τήν IDG ἡ έπιτευχθεϊσα ἀπό τήν Bede ἀπόφαση είχε τά ακόλουθα αποτελέσματα:

i)Ή SVT πρέπει νά ἐγκαταστήσει διαφορετική αλυσίδα παραγωγῆς γιά προϊόν πού νά έχει διαφορετικές διαστάσεις γιά μόνη τήν ολλανδική ἀγορά,ii)ὅσον άφορο τίς ήδη υφιστάμενες εγκαταστάσεις στίς Κάτω Χώρες όπου τά πλοία έχουν ἀνάγκη επισκευής ή συμπληρωματικών ἀνταλλακτικών οἱ επιχειρήσεις εΐναι υποχρεωμένες νά χρησιμοποιήσουν τό σύστημα καί τά εξαρτήματα MCT,iii)οσον άφορα τήν ανανέωση τῆς ποικιλίας τῶν μεμονωμένων τεμαχίων στά συστήματα MCT δέν εἶναι κάν δυνατή ή υποβολή ανταγωνιστικών προσφορών πού νά περιλαμβάνουν μεμονωμένα τεμάχια τοῦ προϊόντος SVT,iν)στην περίπτωση τῆς τυποποιήσεως τοῦ συστήματος SVT, πού καθιερώθη ἀπό τίς επιχειρήσεις οἱ όποιες δροῦν ἐπί διεθνούς επιπέδου, οἱ ἀπαιτήσεις της τυποποιήσεως αυτής δέν δύνανται νά Ικανοποιηθούν στίς Κάτω Χώρες παρά μόνο μέ τήν παράδοση προϊόντων MCT.

Ἀπό τῆς ἀπόψεως αυτής ευρισκόμεθα ενώπιον στεγανοποιήσεως τῆς ὀλλανδικῆς άγορας εις τό εσωτερικό τῆς κοινής ἀγοράς γιά τίς ἐν λόγω έντοιχιζόμενες σωληνώσεις.

Ἐπί τῆς βάσεως αὐτῆς ἡ IDG συνάγει τά ἀκόλουθα νομικά συμπεράσματα: ἡ ἀπαγόρευση τῆς ὁποίας ἡ IDG ἀποτελεί ἀντικείμενο καί ἡ ὁποία ὁδηγεί σέ στεγανοποίηση της ἀγορᾶς πρέπει νά θεωρηθεί ὡς εθνική διάταξη πού εμποδίζει εὐθέως καί ἀποτελεσματικούς τίς ενδοκοινοτικές συναλλαγές καί εἶναι επομένως, κατ' ἀρχήν ἀντίθετη πρός τό άρθρο 30 τῆς συνθήκης.

Ή ἀπαγορευτική ἀπόφαση δέν δύναται νά θεωρηθεί ὡς λογικό μέτρο, πού θά έπρεπε νά γίνει δεκτό λόγω επειγούσης ἀνάγκης πού άφορᾶ τήν εντιμότητα τῶν εμπορικών συναλλαγών καί ἀποβλέπει σέ σκοπό γενικοῦ συμφέροντος πού ἀξίζει νά ἀπολαμβάνει προτεραιότητος έναντι τῶν κανόνων τῆς ελεύθερης κυκλοφορίας τῶν ἐμπορευμάτων (ἀπόφαση τῆς 20ης Φεβρουαρίου 1979 στην υπόθεση 120/78, Cassis de Dijon, Jurispr. 1979, σ. 649).

Παρ' ὅλον ὅτι ἐλλείψει κοινοτικής κανονιστικῆς ρυθμίσεως, τό άρθρο 30 δέν έχει σκοπό ούτε ἀντικείμενο, ὅσον άφορα τήν εἰσαγωγή προϊόντος Κράτους μέλους σέ άλλο Κράτος μέλος, νά εμποδίσει τήν εφαρμογή τῶν κανόνων περί ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ πού ισχύουν στην χώρα ὅπού εισάγεται τό προϊόν, αυτό Ισχύει μόνο κατά τό μέτρο πού ἡ εἰσαγωγή καθ' ἑαυτή δέν θεωρείται ὡς πράξη ἀθεμίτου ἀνταγωνισμού (ἀπόφαση τῆς 22ας Ἰανουαρίου 1981 στην υπόθεση 58/80 Dansk Supermarked, Jurispr. σ. 181). Στην προκειμένη περίπτωση τό παράπονο άφορᾶ τό ϊδιο τό προϊόν. IDG εἶναι ἁπλώς ὁ εἰσαγω-γεύς καί δέν ἀπομιμείται τίποτε. Ἑπομένως, ή ἴδια ἡ εἰσαγωγή θεωρείται ἀπό τά ὀλλανδικά δικαστήρια ὡς πράξη ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ.

Οἱ προβλεπόμενες ἀπό τό άρθρο 36 εξαιρέσεις δέν δύνανται ούτε αυτές νά δικαιολογήσουν τήν ἀπαγορευτική ἀπόφαση. Δέν πρόκειται περί προστασίας τῆς δημοσίας τάξεως καί ἡ έννοια τῆς εμπορικής καί βιομηχανικῆς ιδιοκτησίας δέν λαμβάνεται ὑπ' ὅψη, διότι ὡς μή περιλαμβάνουσα τους κανόνες τοῦ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμού, ἀποτελεί ἀντικείμενο στενῆς ερμηνείας καί διότι έληξε ἡ Ισχύς τῶν διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.

Ή IDG προτείνει, ἑπομένως, νά δοθεῖ στό υποβληθέν ἀπό τό Gerechtshof Χάγης ερώτημα ἡ ἀκόλουθη ἀπάντηση:

Ὑπό τίς ἀναφερθείσες προϋποθέσεις οἱ κανόνες τῆς συνθήκης ΕΟΚ περί ελεύθερης κυκλοφορίας τῶν εμπορευμάτων ἀπαγορεύουν, παρά την διάταξη τοῦ ἄρθρου 36 της συνθήκης ΕΟΚ, ὁ δεύτερος έμπορος να επιτύχει τήν έκδοση παρόμοιας ἀπαγορευτικής ἀποφάσεως κατά τοῦ πρώτου έμπορου.

Αυτό ισχύει κυρίως:

ὅταν τά ἐν λόγω προϊόντα ἀνταγωνίζονται άλληλα ελευθέρως εντός ενός ή περισσοτέρων Κρατών μελών τῆς ΕΟΚ, τουλάχιστον δέ εντός τοῦ Κράτους μέλους ἀπό τό όποιο εισάγονται,

Στην ἀντίθετη περίπτωση τό Ήνωμένο Βασίλειο εἶναι τῆς γνώμης ὅτι παρόμοιος προστατευτικός περιορισμός κατά μιας δουλικής ἀπομιμήσεως δύναται νά δικαιολογηθεί μέ τό άρθρο 36, δεδομένου ὅτι τό Δικαστήριο εδέχθη στην υπόθεση 119/75 Terrapin κατά Terranova (Jurispr. 1976, σ. 1039), ὅτι ένα δικαίωμα βιομηχανικής καί εμπορικής ιδιοκτησίας, κτηθέν νομίμως ἐντός Κράτους μέλους, δύναται νά ἀντιταχθεί, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 36 πρώτη πρόταση τῆς συνθήκης, στην εισαγωγή προϊόντων πού διατίθενται στό εμπόριο ὑπό μία ὀνομασία δυναμένη νά προκαλέσει σύγχυση ὅταν τά ἐν λόγω δικαιώματα έχουν κτηθεῖ, ἀπό διαφορετικούς καί ανεξάρτητους κατόχους, ὑπό τό κράτος διαφορετικῶν εθνικών νομοθεσιών.

Ή Ἐπιτροπή προτείνει, επομένως, τήν ἀκόλουθη ἀπάντηση :

Οἱ περιεχόμενοι στην συνθήκη ΕΟΚ κανόνες περί ελεύθερης κυκλοφορίας τῶν εμπορευμάτων δέν εμποδίζουν ένας έμπορος νά επιτύχει, λόγω δουλικής ἀπομιμήσεως υφισταμένου προϊόντος, τήν μέ δικαστική ἀπόφαση ἀπαγόρευση τῆς διαθέσεως τῆς εισαγομένης ἀπομιμήσεως σέ Κράτος μέλος, ὑπό τόν ὅρο ὅτι ἡ εκτίμηση τοῦ ἄν ὁ δημιουργός τῆς ἀπομιμήσεως, κατασκευάζοντας τό ἐμπόρευμά του, ἠδύνατο νά ἀκολουθήσει άλλη μέθοδο χωρίς νά μειώσει τίς ιδιότητες ἤ τίς δυνατότητες χρησιμοποιήσεως τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ξεκινά ἀπό τό γεγονός ὅτι ὅλοι οἱ ἐπιχειρηματίες δύνανται νά χρησιμοποιήσουν γιά ἔνα προϊόν ὅλες τίς συνήθεις διαστάσεις.