KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 27.10.2026

COM(2026) 1037 final

2026/0340(COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie cyfryzacji zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1860, (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818

{SEC(2026) 1037 final} - {SWD(2026) 1037 final} - {SWD(2026) 1038 final} - {SWD(2026) 1039 final}

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Funkcjonowanie i zrównoważony charakter europejskiego systemu migracyjnego i azylowego zależą od kompleksowego systemu zarządzania migracją w perspektywie długoterminowej. Skuteczny powrót obywateli państw trzecich, którzy nie mają prawa do pozostania w Unii Europejskiej („UE” lub „Unia”), jest niezbędny dla integralności systemu europejskiego.

W ramach nowego podejścia do migracji przedstawionego w europejskiej strategii w dziedzinie azylu i migracji 1(1) UE wprowadziła obecnie rygorystyczne i nowocześniejsze przepisy dotyczące powrotów. Nowe rozporządzenie w sprawie powrotów 2(2) służy ugruntowaniu wspólnego podejścia do powrotów za pośrednictwem skuteczniejszych procedur, pogłębionej współpracy między państwami członkowskimi i z państwami trzecimi oraz narzędzi usprawniających powroty. Uproszczenie i automatyzacja procesów powrotu mogą następnie dodatkowo przyczynić się do zmniejszenia obciążenia administracyjnego i nakładu pracy organów krajowych, prowadząc do uproszczenia systemu powrotów i zwiększenia jego skuteczności. Rozporządzeniu w sprawie powrotów towarzyszą przepisy paktu o migracji i azylu, których celem jest eliminacja luk między azylem a powrotami, w tym za pośrednictwem procedur na granicach zewnętrznych, oraz pogłębienie współpracy między różnymi organami, zarówno w obrębie poszczególnych państw członkowskich, jak i między nimi, a także z agencjami Unii Europejskiej i państwami trzecimi.

UE poczyniła postępy w kierunku zwiększenia skuteczności powrotów. W 2025 r. państwa członkowskie wydały 487 285 nakazów opuszczenia terytorium, a 136 665 nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich faktycznie powróciło, co odpowiada odsetkowi powrotów na poziomie 28 %. Chociaż ten odsetek powrotów wyraźnie się poprawił w porównaniu z 2024 r. (odsetek powrotów na poziomie 24 %), nadal można poczynić znaczne postępy, aby zapewnić skuteczny powrót wszystkich obywateli państw trzecich, którym nakazano opuszczenie terytorium.

W tym kontekście Komisja podejmuje dodatkowe kroki ukierunkowane na dalsze zwiększenie skuteczności powrotów, przedstawiając tę nową inicjatywę ustanawiającą wspólną cyfrową podstawę łączącą odpowiednie organy, procesy i narzędzia. Ponadto wraz z niniejszą inicjatywą Komisja proponuje również zmianę uprawnień Fronteksu polegającą na znacznym wzmocnieniu jego roli jako podmiotu Unii we wspólnym systemie powrotów. Wraz z nowym rozporządzeniem w sprawie powrotów inicjatywy te są wyrazem zwiększonych ambicji UE w zakresie szybkich i skutecznych powrotów jako integralnego elementu dobrze zarządzanego unijnego systemu migracyjnego.

Cyfryzacja jest ważnym narzędziem w zestawie narzędzi UE, które służy zwiększeniu skuteczności powrotów, wspieraniu wdrażania nowego wspólnego unijnego systemu powrotów wprowadzonego rozporządzeniem w sprawie powrotów oraz zmniejszeniu obciążeń administracyjnych. Systemy cyfrowe – przez umożliwianie poprawy skuteczności procedur i koordynacji oraz wiarygodnego gromadzenia danych – mają zasadnicze znaczenie dla efektywnego opracowywania, egzekwowania i monitorowania polityki i przepisów migracyjnych. Przyczyniają się one do tworzenia nowoczesnych, bezpiecznych i skutecznych narzędzi służących poprawie jakości, spójności i terminowości podejmowania decyzji w sprawie powrotów oraz do poprawy egzekwowania przepisów. Cyfryzacja umożliwi udostępnianie informacji tam, gdzie jest to potrzebne, i wtedy, gdy jest to potrzebne, automatyzację procesów, ograniczanie pracy ręcznej i obciążeń administracyjnych, ułatwianie współpracy między organami oraz poprawę monitorowania i usprawnianie powrotów. Cyfryzacja zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji jest zatem ważnym czynnikiem umożliwiającym funkcjonowanie wspólnego unijnego systemu powrotów, uzupełniającym wzmocnioną rolę operacyjną Fronteksu w zakresie powrotów i pomagającym przełożyć zwiększone ambicje UE w dziedzinie powrotów na bardziej skoordynowane, wydajne i skuteczne działania.

Pomimo znacznych wysiłków na szczeblu krajowym i unijnym dokładanych w ostatnich latach środowisko cyfrowe zarządzania sprawami związanymi z powrotami jest nadal rozdrobnione, jego rozwój jest nierównomierny, występują znaczne różnice w dostępności danych, ich funkcjonalnościach i interoperacyjności, a wymiana danych odbywa się w ograniczonym zakresie. Po pierwsze, informacje niezbędne do skutecznej realizacji powrotów, readmisji i reintegracji nie są łatwo dostępne dla wszystkich właściwych organów. W obrębie tego samego państwa członkowskiego, między państwami członkowskimi (oraz między państwami członkowskimi a Fronteksem) oraz między państwami członkowskimi (lub Fronteksem) a państwami trzecimi nie dochodzi do wystarczającej wymiany dostępnych danych niezbędnych do szybkiego zakończenia tych procesów. Po drugie, organy ds. migracji borykają się z nadmiernymi obciążeniami administracyjnymi. Po trzecie, potrzebne są bardziej szczegółowe i szybko dostępne dane statystyczne dotyczące powrotów, readmisji i reintegracji.

Przyczyną tych problemów są trzy główne czynniki. Po pierwsze, cyfryzacja zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji pozostaje niewystarczająca i rozdrobniona w całej UE. Krajowe systemy powrotów różnią się znacznie pod względem dostępności, funkcjonalności i interoperacyjności oraz często są odłączone od istniejących unijnych narzędzi readmisji i reintegracji. Zarządzanie jest podobnie rozdrobnione, a obowiązki są podzielone między państwa członkowskie, agencje UE i partnerów z państw trzecich, co prowadzi do niespójnych standardów, złożonych ustaleń w zakresie ochrony danych oraz zależności od finansowania zewnętrznego i współpracy zewnętrznej. Po drugie, nawet jeżeli cyfrowe systemy zarządzania sprawami są wdrożone i zintegrowane, funkcjonalności tych systemów są często nieodpowiednie. Rzadko wdraża się kluczowe funkcjonalności, takie jak dostosowanie terminów lub automatyczne działania następcze w związku z decyzjami nakazującymi powrót. Ograniczenia techniczne, takie jak brak połączenia z Systemem Informacyjnym Schengen lub jednego identyfikatora osoby powracającej, mogą prowadzić do powielania spraw i niewiarygodnych danych statystycznych. Po trzecie, brak wystarczająco jasnych podstaw prawnych dla wymiany danych i opracowania systemów informatycznych ogranicza wykorzystanie istniejących systemów informatycznych i uniemożliwia opracowanie nowych systemów.

W tym kontekście celem niniejszego wniosku jest wspieranie skuteczniejszego i wydajniejszego wdrażania przepisów dotyczących powrotów, readmisji i reintegracji obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających w Unii, które to przepisy określono w rozporządzeniu w sprawie powrotów, oraz wkład we wdrożenie nowego podejścia do migracji. Dzięki zapewnieniu środków cyfrowych niezbędnych do wsparcia wdrażania nowych wspólnych przepisów wniosek przyczyni się do zwiększenia skuteczności i operacyjności wspólnego systemu powrotów w praktyce dzięki prostszym i bardziej zautomatyzowanym procesom działań, które zmniejszają obciążenie administracyjne. W perspektywie długoterminowej byłby to pierwszy krok w kierunku kompleksowego, zintegrowanego i cyfrowego unijnego systemu zarządzania migracją, który wykraczałby poza procesy powrotu, readmisji i reintegracji i mógłby obejmować inne procesy migracyjne, takie jak proces udzielania azylu.

Inicjatywa ma na celu usprawnienie wymiany danych między właściwymi organami, zgodnie z przepisami o ochronie danych, aby zapewnić dostępność informacji niezbędnych do przeprowadzania i monitorowania procesów powrotu, readmisji i reintegracji; znaczne zmniejszenie obciążenia administracyjnego i obciążenia pracą organów krajowych; poczynienie postępów w cyfryzacji procesów powrotu, readmisji i reintegracji oraz rozwiązanie problemu ograniczonych funkcjonalności istniejących systemów informatycznych, aby zapewnić większy stopień cyfryzacji, uproszczenie i większą automatyzację procesów i wymogów sprawozdawczych; oraz usprawnienie gromadzenia danych, aby umożliwić zautomatyzowane tworzenie dokładniejszych i bardziej szczegółowych danych statystycznych oraz ich terminową dostępność.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

W swoich wytycznych politycznych na lata 2024–2029 przewodnicząca Ursula von der Leyen ogłosiła nowe wspólne podejście do powrotów wraz z nowymi ramami prawnymi w celu przyspieszenia i uproszczenia tego procesu, zapewnienia, aby powroty przeprowadzano w godny sposób, cyfryzacji zarządzania sprawami i zapewnienia wzajemnego uznawania decyzji nakazujących powrót w całej Europie 3(3). W ramach paktu o migracji i azylu wezwano do pełnego wykorzystania potencjału systemów cyfrowych w celu zwiększenia skuteczności procedur w dziedzinie migracji.

W strategii UE na rzecz dobrowolnych powrotów i reintegracji 4(4) oraz strategii operacyjnej na rzecz skuteczniejszych powrotów realizowanej przez unijnego koordynatora ds. powrotów 5(5) zwrócono uwagę na znaczenie wykorzystania pełnego potencjału systemów cyfrowych w celu poprawy efektywności. Wspomniano o tym również w programie prac Komisji na 2025 r. 6(6), a program prac Komisji na 2026 r. 7(7) odnosi się do cyfryzacji procesu powrotu jako sposobu na kontynuowanie działań na rzecz modernizacji wspólnego europejskiego systemu powrotów oraz jako inicjatywy o istotnym wymiarze upraszczającym. W długoterminowej europejskiej strategii zarządzania azylem i migracją ponownie podkreślono, że opracowanie cyfrowych systemów zarządzania sprawami w obszarze powrotów, reintegracji i readmisji przyczyni się do dalszego zmniejszenia obciążenia administracyjnego organów krajowych, uproszczenia i automatyzacji procesów.

W rozporządzeniu w sprawie powrotów wskazano cyfrowe systemy zarządzania procesami powrotów, readmisji i reintegracji jako jeden z elementów wspólnego systemu powrotów 8(8), biorąc pod uwagę, że systemy cyfrowe mają kluczowe znaczenie dla wspierania skutecznego wdrażania przepisów dotyczących powrotów, w tym dla umożliwienia stosowania funkcji cyfrowych wspierających obowiązkowe wzajemne uznawanie decyzji nakazujących powrót. W rozporządzeniu w sprawie powrotów określono jasne podstawy prawne udostępniania i przekazywania danych niezbędnych do zakończenia procesów powrotu, readmisji i reintegracji, zgodnie z obowiązującymi przepisami o ochronie danych, ale nie poruszono kwestii rozwiązań technicznych, za pomocą których należy udostępniać i przekazywać takie dane. Uszczegółowienie tych rozwiązań technicznych przyczyni się do zapewnienia operacyjności i przestrzegania odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych.

Jednocześnie Komisja przedstawia wniosek dotyczący przeglądu uprawnień Fronteksu, aby również rozszerzyć jego rolę jako podmiotu Unii we wspólnym systemie powrotów. W ramach zmienionych uprawnień Agencji zostaną powierzone niezbędne obowiązki i zdolności przyczyniające się do cyfryzacji powrotów, readmisji i reintegracji, co stworzy synergię z niniejszym wnioskiem i pomoże w ustanowieniu wspólnej bazowej infrastruktury cyfrowej niezbędnej do stworzenia bardziej zintegrowanego, wydajnego i skutecznego systemu powrotów w całej Unii.

•Spójność z innymi politykami Unii

Wniosek jest zgodny z szerszymi ambicjami UE dotyczącymi znalezienia i promowania europejskich rozwiązań w epoce cyfrowej, uproszczenia procesów i zmniejszenia obciążenia administracyjnego właściwych organów krajowych i unijnych. W stosownych przypadkach funkcjonalności nowo utworzonych systemów powinny wykorzystywać systemy sztucznej inteligencji, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 9(9).

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Podstawę prawną działania UE stanowi art. 79 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). Artykuł ten upoważnia Parlament Europejski i Radę do przyjmowania środków w dziedzinie nielegalnej imigracji i nielegalnego pobytu, w tym wydalania i odsyłania osób przebywających nielegalnie. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu jest opracowanie i wdrożenie skutecznych cyfrowych systemów zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji.

Ponadto wniosek opiera się na art. 77 ust. 2 lit. b) i d) TFUE, aby umożliwić ukierunkowaną zmianę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 z dnia 20 maja 2019 r. 10(10) Art. 77 ust. 2 lit. b) i d) TFUE upoważnia Parlament Europejski i Radę do stosowania środków dotyczących kontroli, którym podlegają osoby przekraczające granice zewnętrzne, oraz wszelkich środków niezbędnych do stopniowego wprowadzania zintegrowanego systemu zarządzania granicami zewnętrznymi.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Zidentyfikowanych problemów nie można skutecznie rozwiązać na szczeblu krajowym. Biorąc pod uwagę skalę rozdrobnienia obecnego środowiska cyfrowego, bez koordynacji na szczeblu unijnym i odpowiednich ram prawnych UE państwa członkowskie będą nadal rozwijać odizolowane systemy, co doprowadzi do nieefektywności, nierównej cyfryzacji i wyższych kosztów. Utrudniłoby to wdrożenie wspólnych zasad dotyczących powrotów, w tym nowego rozporządzenia w sprawie powrotów, co skutkowałoby nieoptymalnym poziomem powrotów. Miałoby to również wpływ na prawidłowe funkcjonowanie przepisów paktu o migracji i azylu oraz na strefę Schengen.

Interwencja na szczeblu unijnym ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia wzajemnego połączenia odpowiednich systemów informatycznych we wszystkich państwach członkowskich, w tym poprzez wykorzystanie systemów informacyjnych UE, spójną wymianę danych i efektywność operacyjną we wszystkich państwach członkowskich. Jedynie skoordynowane podejście na szczeblu unijnym może w spójny sposób rozwiązać problem zawiłości transgranicznych, z którymi borykają się obecnie państwa członkowskie, np. w odniesieniu do niewystarczającej wymiany danych między państwami członkowskimi.

•Proporcjonalność

Aby zaradzić zidentyfikowanym problemom, we wniosku przewidziano rozwiązanie oparte na częściowo zdecentralizowanym podejściu, które będzie bazować na istniejących systemach na szczeblu krajowym i unijnym.

W odniesieniu do zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów rozwiązanie to zapewni państwom członkowskim elastyczność umożliwiającą oparcie swoich systemów zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów („krajowe RECAMAS”) albo na modelu dokumentu i specyfikacji opracowanym przez Frontex („model RECAMAS”), albo na oprogramowaniu wzorcowym składającym się z szeregu modułów cyfrowych opracowanych przez Frontex i opartych na modelu RECAMAS („RECAMAS Fronteksu”), albo na połączeniu tych dwóch modeli. Podejście to umożliwi państwom członkowskim wykorzystanie wcześniejszych inwestycji, a jednocześnie zapewni konwergencję w kierunku wspólnych ram.

Systemy zarządzania sprawami w obszarze readmisji („iRCMS”) i reintegracji („RIAT”) będą udostępniane na szczeblu unijnym.

Opierając się na istniejących systemach i na częściowo zdecentralizowanym podejściu, wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do rozwiązania zidentyfikowanych problemów.

•Wybór instrumentu

Rozporządzenie jest najodpowiedniejszym instrumentem do osiągnięcia pożądanych celów polityki, biorąc pod uwagę cel, jakim jest ustanowienie nowego zintegrowanego cyfrowego systemu zarządzania sprawami zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym.

Rozporządzenia są wiążące, bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich i zapewniają jednolite przepisy w całej UE. Istniejące problemy związane z rozdrobnieniem i niespójnościami w odniesieniu do procesów cyfrowego zarządzania powrotami, readmisją i reintegracją są w bardzo dużym stopniu spowodowane rozbieżnymi podejściami krajowymi. W związku z tym rozporządzenie najlepiej rozwiązuje te problemy.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

Nie dotyczy.

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

W 2025 r. przeprowadzono gruntowny i szeroko zakrojony proces konsultacji ze wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami.

Przeprowadzono wywiady z organami krajowymi z państw członkowskich UE i państw stowarzyszonych w ramach Schengen, odpowiednimi agencjami i instytucjami UE (eu-LISA, Frontex, Europejski Inspektor Ochrony Danych), a także z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, organizacjami międzynarodowymi, środowiskiem akademickim i partnerami w dziedzinie reintegracji.

Przeprowadzono trzy różne pisemne badania skierowane do trzech rodzajów zainteresowanych stron (tj. organów krajowych państw członkowskich UE i państw stowarzyszonych w ramach Schengen, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i organizacji międzynarodowych).

Opublikowano zaproszenie do zgłaszania uwag, które można było przekazywać od 7 listopada do 5 grudnia 2025 r. Otrzymano 11 odpowiedzi od siedmiu obywateli UE, jednej organizacji międzynarodowej, jednej organizacji pozarządowej, jednej organizacji zawodowej i jednego przedsiębiorstwa.

30 września 2025 r. odbyły się warsztaty z udziałem przedstawicieli państw członkowskich, państw stowarzyszonych w ramach Schengen i Komisji.

9 grudnia 2025 r. Komisja zorganizowała spotkanie z zainteresowanymi stronami z udziałem przedstawicieli państw członkowskich, państw stowarzyszonych w ramach Schengen i Fronteksu.

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

Nie dotyczy.

•Ocena skutków

Ocena skutków towarzyszy wnioskowi.

•Sprawność regulacyjna i uproszczenie

Nie dotyczy.

•Prawa podstawowe

W ramach oceny skutków oceniono wpływ proponowanych środków na prawa podstawowe. Uznano, że wniosek jest zgodny z prawami podstawowymi.

Ryzyko może wystąpić w przypadku, gdy zarządzanie różnymi systemami informatycznymi nie jest wystarczająco jasno zdefiniowane, co prowadzi do trudności w określeniu ról i obowiązków poszczególnych podmiotów przetwarzających dane i administratorów danych, a także mających zastosowanie przepisów o ochronie danych. Ryzyko to łagodzi się przez ustanowienie jasnych przepisów dotyczących zarządzania systemami i odpowiednich mających zastosowanie przepisów. Role i obowiązki wynikające z przepisów o ochronie danych zostaną wyraźnie przydzielone (tj. kto jest administratorem, kto jest podmiotem przetwarzającym).

Zapewniono zgodność z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych i rozporządzeniem o ochronie danych w odniesieniu do instytucji, organów i jednostek organizacyjnych UE. We wniosku przewidziano szereg zabezpieczeń, w tym szyfrowanie, kontrole dostępu i rejestrowanie audytów.

4.WPŁYW NA BUDŻET

Jak wyszczególniono w towarzyszącej ocenie skutków finansowych i cyfrowych regulacji, inwestycje wymagane na szczeblu unijnym i szczeblu państw członkowskich są zgodne z proponowanymi wieloletnimi ramami finansowymi (WRF) na lata 2028–2034 i mogłyby być finansowane w okresie obowiązywania WRF na lata 2028–2034.

Aby opracować i ulepszyć swoje krajowe RECAMAS, państwa członkowskie będą mogły korzystać ze środków przydzielonych w ramach swoich programów krajowych zgodnie z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego unijne wsparcie na rzecz azylu, migracji i integracji na lata 2028–2034 11(11).

Opracowanie i utrzymanie RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT oraz bezpiecznego kanału komunikacji („portal komunikacyjny”) będą finansowane z budżetu UE.

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Wniosek ustawodawczy zawiera przepisy dotyczące monitorowania i oceny w oparciu o poniższe wskaźniki.

Cel szczegółowy nr 1: usprawnienie wymiany danych

•Liczba zbiorów danych dotyczących spraw związanych z powrotami, readmisją i reintegracją, o które zwróciły się państwa członkowskie i które udostępniono innym państwom członkowskim w mających zastosowanie terminach określonych w rozporządzeniu w sprawie powrotów.

•Liczba wniosków o readmisję rozpatrzonych za pośrednictwem iRCMS.

Cel szczegółowy nr 2: cyfryzacja, automatyzacja i uproszczenie procesów powrotu, readmisji i reintegracji

•Liczba istniejących krajowych RECAMAS.

•Liczba państw członkowskich wykorzystujących RECAMAS Fronteksu lub jego część.

•Liczba krajowych RECAMAS zintegrowanych z iRCMS i RIAT.

•Liczba krajowych systemów RECAMAS podłączonych do europejskiego portalu wyszukiwania, centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego („CRRS”) i Systemu Informacyjnego Schengen („SIS”).

•Liczba krajowych systemów RECAMAS podłączonych do portalu komunikacyjnego.

•Liczba usprawnionych lub zautomatyzowanych procesów składowych.

•Średni czas rozpatrywania poszczególnych spraw dotyczących powrotu, readmisji i reintegracji.

•Liczba pracowników przeszkolonych w zakresie nowych procedur i systemów informatycznych.

Cel szczegółowy nr 3: umożliwienie tworzenia dokładnych danych statystycznych

•Liczba zbiorów danych statystycznych (zgodnie z rozporządzeniem w sprawie powrotów) utworzonych automatycznie.

•Liczba zbiorów danych statystycznych (zgodnie z rozporządzeniem w sprawie powrotów) dostarczonych w mających zastosowanie terminach określonych w rozporządzeniu w sprawie powrotów.

Stosowanie nowych przepisów będzie również monitorowane za pośrednictwem mechanizmu oceny i monitorowania dorobku Schengen.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Rozdział pierwszy dotyczy przepisów ogólnych (art. 1–6). Określono w nim przedmiot rozporządzenia (art. 1) i odpowiednie definicje (art. 2). Ustanawia się w nim architekturę informatyczną składającą się z szeregu komponentów cyfrowych (art. 3) oraz cele cyfryzacji zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji (art. 4). Wyjaśniono w nim rolę istniejących systemów informacyjnych UE i elementów interoperacyjności (art. 5) oraz innych odpowiednich krajowych systemów informatycznych (art. 6).

Rozdział drugi (art. 7–14) dotyczy systemów zarządzania sprawami i odnosi się do kwestii rejestrowania (art. 7), przeglądania (art. 8), sprostowania i usuwania danych (art. 9). Określono w nim wspólne funkcjonalności, jakie powinny posiadać trzy przyszłe systemy informatyczne dotyczące powrotów, readmisji i reintegracji (art. 10), oraz szczególne podstawowe funkcjonalności, jakie powinien posiadać każdy odrębny system: krajowy system zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów („krajowy RECAMAS”) (art. 11), unijny zintegrowany system zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji („iRCMS”) (art. 12) oraz unijny system zarządzania sprawami dotyczącymi reintegracji („RIAT”) (art. 13). Ustanowiono w nim kanał komunikacji między organami ds. migracji („portal komunikacyjny”) (art. 14).

Rozdział trzeci dotyczy opracowania i działania systemów oraz odpowiadających im obowiązków (art. 15–26). Role i obowiązki określa się na etapie opracowywania (art. 15), a odpowiedni ład informatyczny ustanawia się poprzez utworzenie komisji ds. zarządzania programem, co odzwierciedla działania podejmowane zazwyczaj w celu opracowania innych systemów informatycznych (art. 16). Określono role i obowiązki w zakresie zarządzania operacyjnego systemami (art. 17) oraz zawarto przepisy szczegółowe dotyczące bezpieczeństwa danych (art. 18), prowadzenia rejestrów (art. 19), zatrzymywania danych (art. 20), praw osób, których dane dotyczą (art. 21), danych statystycznych (art. 22), odpowiedzialności za przetwarzanie danych osobowych (art. 23), szkolenia personelu (art. 24), wymaganej współpracy między krajowymi organami nadzorczymi ds. ochrony danych a Europejskim Inspektorem Ochrony Danych (art. 25) oraz kar za nieprzestrzeganie rozporządzenia (art. 26).

Rozdział czwarty dotyczy ukierunkowanych zmian innych aktów prawnych Unii (art. 27–30), a w szczególności:

•rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), gdyż zakres uprawnień eu-LISA zostanie rozszerzony w celu wsparcia Fronteksu oraz utworzenia portalu komunikacyjnego (art. 27);

•rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1860 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (art. 28);

•rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w celu zapewnienia możliwości połączenia centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego z systemami krajowymi oraz umożliwienia korzystania z nowo utworzonego portalu komunikacyjnego również do wymiany informacji w celu wsparcia rozstrzygania powiązań zidentyfikowanych przez detektor wielokrotnych tożsamości (art. 29 i 30).

Rozdział piąty zawiera przepisy końcowe dotyczące kwestii kosztów (art. 31), zobowiązujące państwa członkowskie do powiadamiania Komisji o właściwych organach (art. 32) oraz przewidujące etapowe stosowanie w odniesieniu do poszczególnych systemów i państw członkowskich w celu zapewnienia stopniowego uruchamiania systemu (art. 33). Zawiera on przepis dotyczący procedury komitetowej (art. 34) i ustanawia się w nim grupę doradczą, która zapewni pewne wsparcie techniczne komisji ds. zarządzania programem (art. 35). Zobowiązano w nim państwa członkowskie do ustanowienia punktów kontaktowych (art. 36) oraz określono środki monitorowania i oceny (art. 37). Rozporządzenie powinno wejść w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (art. 38).

2026/0340 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie cyfryzacji zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1860, (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego 12(1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów 13(2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Zrównoważony charakter wspólnego europejskiego systemu azylowego i dobre funkcjonowanie strefy Schengen zależą od zdolności do stworzenia kompleksowego systemu zarządzania migracją w perspektywie długoterminowej. Skuteczna polityka powrotowa jest kluczowym elementem wiarygodnego systemu zarządzania migracją.

(2)Pakt o migracji i azylu ma na celu stworzenie takiego systemu i opiera się na szybkich i jasnych procesach, a także na ścisłej i wzajemnie powiązanej współpracy między różnymi organami, zarówno w obrębie poszczególnych państw członkowskich, jak i między nimi, a także z agencjami Unii Europejskiej i państwami trzecimi. Przepisy paktu zapewniają płynne powiązanie między procedurami azylowymi i powrotowymi w celu zwiększenia skuteczności i spójności całego systemu azylowego i migracyjnego.

(3)W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/2280 14 (3) ustanawiającym wspólny system powrotów obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających w Unii wskazano cyfrowe systemy zarządzania powrotami, readmisją i reintegracją obywateli państw trzecich jako kluczowe elementy wspólnego systemu powrotów.

(4)Komisja, Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości („eu-LISA”) ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 15 (4), Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej („Frontex”) ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1896 16 (5), Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2303 17 (6) oraz państwa członkowskie dokonały znacznych inwestycji w rozwój i wdrażanie systemów informatycznych w dziedzinie zarządzania migracją.

(5)Dostępność, poziom cyfryzacji i funkcjonalności systemów informatycznych w dziedzinie zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji znacznie się różnią w poszczególnych państwach członkowskich. Istniejące systemy informatyczne na potrzeby powrotów, readmisji i reintegracji na szczeblu krajowym i unijnym są opracowywane oddzielnie i przez różne podmioty, co prowadzi do rozdrobnienia środowiska cyfrowego o ograniczonych możliwościach wymiany danych i interoperacyjności.

(6)Obecne ramy prawne i operacyjne ograniczają skuteczną wymianę informacji i zarządzanie nimi w całym procesie powrotu oraz powodują nieefektywność procedur powrotu, readmisji i reintegracji, a także obciążenia administracyjne. Konieczne jest zatem ustanowienie spójnych ram dla systemów cyfrowych w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji, aby wspierać ustanowienie wspólnego unijnego systemu powrotów.

(7)Wszystkie państwa członkowskie powinny korzystać z krajowych systemów zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów („krajowe RECAMAS”) zapewniających systematyczne i szybkie przeprowadzanie procedur powrotu. W celu zapewnienia minimalnego poziomu skuteczności i efektywności krajowe RECAMAS powinny opierać się albo na modelu dokumentu i specyfikacji opracowanym przez Frontex („model RECAMAS”), albo na oprogramowaniu wzorcowym opracowanym przez Frontex i opartym na modelu RECAMAS („RECAMAS Fronteksu”), albo na połączeniu modelu RECAMAS i konkretnych modułów cyfrowych RECAMAS Fronteksu. Państwa członkowskie mogą opracowywać swoje krajowe RECAMAS, włączając do nich pewne konkretne moduły z RECAMAS Fronteksu, takie jak aplikacja do komunikacji z obywatelami państw trzecich podlegającymi procedurze powrotu. Państwa członkowskie, które zdecydują się na przyjęcie RECAMAS Fronteksu lub niektórych jego modułów, powinny zintegrować je ze swoim własnym środowiskiem cyfrowym i dalej dostosować je do własnych potrzeb. RECAMAS Fronteksu powinien być udostępniany państwom członkowskim jako samodzielny nieprodukcyjny system informatyczny. W związku z tym RECAMAS Fronteksu nie powinien działać w aktywnym środowisku produkcyjnym ani zawierać danych osobowych.

(8)Aby ułatwić szybką i skuteczną współpracę z państwami trzecimi i osobami trzecimi znajdującymi się w państwach trzecich w kontekście procedur readmisji i reintegracji, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami dotyczącymi międzynarodowego przekazywania danych osobowych i z należytym poszanowaniem praw podstawowych osób, których dane dotyczą, konieczne jest ustanowienie na szczeblu unijnym zintegrowanego systemu zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji („iRCMS”) oraz unijnego systemu zarządzania sprawami dotyczącymi reintegracji („RIAT”). Systemy te powinny umożliwiać bezpieczne zarządzanie informacjami wymaganymi do identyfikacji obywateli państw trzecich, wydawania dokumentów podróży, organizacji operacji powrotowych oraz realizowania reintegracji i pomocy po przyjeździe, a także bezpieczną wymianę takich informacji. W szczególności iRCMS powinien być wykorzystywany do zarządzania procedurami readmisji i w tym celu może być połączony z cyfrowymi systemami zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji w państwach trzecich. RIAT powinien być wykorzystywany do zarządzania procedurami reintegracji i powinien umożliwiać osobom trzecim właściwym do udzielania pomocy w reintegracji przeglądanie i rejestrowanie odpowiednich danych. W celu zapewnienia skutecznego i sprawnego korzystania z tych systemów przez upoważnionych użytkowników, bez konieczności ich wylogowywania i logowania się przy dostępie do różnych systemów, iRCMS i RIAT powinny zostać zintegrowane z krajowymi RECAMAS.

(9)Europejski portal wyszukiwania ustanowiony rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 18 (7) i (UE) 2019/818 19 (8) ułatwia dostęp do systemów informacyjnych UE, o których mowa w art. 4 pkt 15 rozporządzenia (UE) 2019/817 i w art. 4 pkt 15 rozporządzenie (UE) 2019/818 („systemy informacyjne UE”), oraz przeszukiwanie tych systemów. Europejski portal wyszukiwania powinien ułatwiać organom państw członkowskich i agencjom Unii szybki, sprawny, wydajny, systematyczny i kontrolowany dostęp do tych systemów poprzez umożliwienie jednoczesnego przeszukiwania. Organy państw członkowskich, takie jak organy ds. migracji, i agencje unijne powinny korzystać z europejskiego portalu wyszukiwania do przeszukiwania tych systemów, jeżeli jest to konieczne do wykonywania ich zadań zgodnie z prawami dostępu przysługującymi im na mocy instrumentów prawnych regulujących te systemy.

(10)Dokładne i wiarygodne dane statystyczne są niezbędne do zapewnienia właściwego monitorowania i oceny skuteczności procesów powrotu, readmisji i reintegracji. Wspólne repozytorium sprawozdawczo-statystyczne („CRRS”) przewiduje możliwość generowania danych statystycznych z systemów informacyjnych UE. Ponieważ CRRS jest narzędziem statystycznym, które już istnieje na szczeblu unijnym, w celu uniknięcia powielania narzędzi cyfrowych efektywne byłoby również wykorzystanie tego narzędzia cyfrowego, aby umożliwić tworzenie dokładnych i wiarygodnych danych statystycznych w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji. W związku z tym w CRRS powinna istnieć możliwość tworzenia takich danych statystycznych z krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT, a zatem należy je odpowiednio zmienić. Dane statystyczne powinny być dostępne dla właściwych organów, Fronteksu, eu-LISA i Komisji zgodnie z ich odpowiednimi obowiązkami.

(11)W szeregu państw członkowskich istniejące systemy zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów są powiązane z innymi odpowiednimi krajowymi systemami i bazami danych, takimi jak systemy zarządzania sprawami dotyczącymi azylu lub systemy informacyjne wspierające organy sądowe, które zawierają dane bezpośrednio lub pośrednio wspierające zarządzanie sprawami dotyczącymi powrotów, readmisji i reintegracji. W innych państwach członkowskich opracowywane są systemy zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość utrzymywania i rozwijania tych połączeń oraz zapewnienia, aby ich krajowe RECAMAS były zaprojektowane w sposób umożliwiający połączenie z innymi odpowiednimi systemami krajowymi, zgodnie z prawem krajowym i z poszanowaniem podstawowego prawa do prywatności i ochrony danych.

(12)Właściwe organy, inne organy krajowe i Frontex powinny mieć możliwość rejestrowania w systemach zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów, readmisji i reintegracji wszystkich danych, w tym danych osobowych, niezbędnych do skutecznego zakończenia tych procedur. Dane powinny ograniczać się do tego, co jest niezbędne do skutecznego zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów, readmisji i reintegracji, a każdy organ powinien zapewnić, aby rejestrowane przez niego dane były dokładne i aktualne.

(13)Bazując na zanonimizowanych danych, właściwe organy, inne organy krajowe i Frontex powinny zapewnić dostarczanie wiarygodnych i dokładnych danych statystycznych w dziedzinie powrotów, readmisji i reintegracji.

(14)Wszystkie operacje przetwarzania danych osobowych prowadzone na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być zgodne z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 20 (9) i (UE) 2018/1725 21 (10), stosownie do przypadku.

(15)Właściwe organy powinny mieć bezpośredni dostęp wyłącznie do danych, które zarejestrowały w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT. Jeżeli jednak w wyniku korzystania z europejskiego portalu wyszukiwania lub z iRCMS lub RIAT okaże się, że ten sam obywatel państwa trzeciego jest objęty kilkoma sprawami dotyczącymi powrotu w kilku państwach członkowskich, każdy właściwy organ, który zarejestrował dane dotyczące tego obywatela państwa trzeciego, powinien – na wniosek, o którym mowa w art. 36 rozporządzenia (UE) 2026/2280 – otrzymać od innego zainteresowanego właściwego organu zarejestrowane dane dotyczące tego obywatela państwa trzeciego w celu rozpatrzenia sprawy. W stosownych przypadkach wymiana danych, których dotyczy wniosek, powinna odbyć się za pośrednictwem bezpiecznego kanału komunikacji („portal komunikacji”). Za zgodą właściwego organu, który zarejestrował dane, Frontex powinien mieć możliwość przeglądania danych zarejestrowanych w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT wyłącznie do celów, do których dane te zarejestrowano.

(16)Właściwe organy i Frontex powinny mieć obowiązek i techniczną możliwość sprostowania i usunięcia zarejestrowanych przez siebie danych, które są nieprawidłowe lub niekompletne bądź których rejestracja była niezgodna z prawem. Jeżeli chodzi o dane osobowe, obowiązek ten należy wypełniać zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi ochrony danych. Jeżeli właściwy organ lub Frontex dowie się, że inny właściwy organ zarejestrował dane niezgodne ze stanem faktycznym, powinien jak najszybciej poinformować właściwy organ, który zarejestrował dane, o tych nieścisłościach. Takie informacje należy przekazywać za pośrednictwem portalu komunikacyjnego.

(17)Aby zapewnić minimalny poziom skuteczności systemów zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów, readmisji i reintegracji, należy ustanowić wymogi funkcjonalne. Funkcjonalności te powinny umożliwiać przydzielanie jednego identyfikatora dla każdej sprawy i skuteczne rozpatrywanie spraw, w tym automatyczne tworzenie spraw, weryfikację tożsamości oraz śledzenie statusów proceduralnych i terminów w czasie rzeczywistym, pobieranie danych z Systemu Informacyjnego Schengen, bezpieczną wymianę danych z państwami trzecimi i właściwymi organami, przy jednoczesnym ułatwianiu komunikacji cyfrowej z obywatelami państw trzecich, automatyzację kluczowych procedur, takich jak składanie wniosków o readmisję, wydawanie decyzji nakazujących powrót, generowanie wpisów w Systemie Informacyjnym Schengen i tworzenie europejskiego nakazu powrotu w Systemie Informacyjnym Schengen, wspierane przez technologie informatyczne zarządzanie sprawami dotyczącymi reintegracji, w tym zarządzanie finansami, zapewnianie jakości i monitorowanie wyników programów pomocy, a także mechanizmy śledzenia skarg i incydentów, narzędzia operacyjne do rezerwacji lotów, zarządzanie dokumentami podróży i koordynację logistyczną w celu ułatwienia praktycznej realizacji operacji powrotowych oraz zdolności analityczne do przewidywania wahań liczby spraw, generowania danych statystycznych do celów monitorowania i zapewnienia przejrzystości w stosowaniu polityki powrotowej. W przypadku gdy zostanie to uznane za istotne na etapie opracowywania, funkcjonalności systemów powinny wykorzystywać systemy sztucznej inteligencji, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 22 (11).

(18)Dane niezbędne do zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów, readmisji i reintegracji nie zawsze są dostępne w systemach informacyjnych UE, ponieważ danych tych nie można zarejestrować w systemach informacyjnych UE, na przykład dlatego, że niektóre kategorie danych dotyczących dowodów prima facie obywatelstwa w kontekście procedur readmisji są zbyt szczegółowe, aby można je było przechowywać w Eurodac lub w Systemie Informacyjnym Schengen, albo dlatego, że dane te nie zostały jeszcze zarejestrowane w systemach informacyjnych UE lub zostały już z nich usunięte. W takich przypadkach i w razie potrzeby państwa członkowskie powinny mieć możliwość szybkiej i bezpiecznej wymiany danych niezbędnych do zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów, readmisji i reintegracji. Pojedyncze punkty kontaktowe powinny koordynować i ułatwiać taką wymianę.

(19)Należy utworzyć portal komunikacyjny, aby zapewnić pojedynczym punktom kontaktowym państw członkowskich i agencjom unijnym środki techniczne umożliwiające szybką, bezpieczną i skuteczną wymianę danych niezbędnych do zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów, readmisji i reintegracji, w przypadku gdy takie dane nie są dostępne w odpowiednich systemach informacyjnych UE. Portal komunikacyjny powinien łączyć wszystkie krajowe systemy RECAMAS oraz Frontex za pośrednictwem zintegrowanej platformy zarządzania powrotami („IRMA”), ułatwiając tym samym skuteczną wymianę danych. Państwa członkowskie powinny korzystać z portalu komunikacyjnego, jeżeli udostępnianie takich danych jest niezbędne do wykonywania ich zadań oraz zgodnie z ich odpowiednimi prawami dostępu i mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych.

(20)Frontex powinien opierać się na własnej wiedzy fachowej i nadal rozwijać model RECAMAS. Frontex, jako częsty użytkownik istniejących systemów zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji i główny użytkownik RIAT, jest najlepiej przygotowany do przyjęcia odpowiedzialności za opracowanie iRCMS i RIAT, zmiany techniczne i zarządzanie operacyjne tymi systemami. Ponieważ systemy zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów pozostaną na szczeblu krajowym, państwa członkowskie powinny nadal ponosić odpowiedzialność za opracowanie i zmiany techniczne krajowych RECAMAS oraz za zarządzanie operacyjne tymi systemami.

(21)Przy opracowywaniu portalu komunikacyjnego należy dążyć do ponownego wykorzystania istniejącej dobrze funkcjonującej infrastruktury cyfrowej do przekazywania danych między organami ds. migracji, ponieważ umożliwiłoby to szybsze techniczne wdrożenie portalu komunikacyjnego i przyczyniłoby się do zmniejszenia jego kosztów finansowych. W związku z tym portal komunikacyjny może opierać się na istniejącej infrastrukturze cyfrowej, za którą obecnie odpowiada eu-LISA, takiej jak infrastruktura cyfrowa stanowiąca podstawę systemów SIRENE lub DublinNet. eu-LISA powinna zatem przyjąć odpowiedzialność za rozwój i zmiany techniczne tego bezpiecznego kanału komunikacyjnego oraz zarządzanie operacyjne tym kanałem, a także za monitorowanie rozwoju badań istotnych dla zarządzania operacyjnego. Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie w celu aktualizacji uprawnień eu-LISA, a także powierzenia jej roli polegającej na wspieraniu Fronteksu w opracowywaniu RECAMAS Fronteksu, iRCMS i RIAT.

(22)Cyfrowa wymiana informacji z państwami trzecimi zaangażowanymi w procedury readmisji przyczynia się do skuteczniejszej współpracy i ułatwia terminowe rozpatrywanie spraw dotyczących readmisji. W przypadku gdy odpowiednie ustalenia z państwem trzecim przewidują taką wymianę cyfrową, Frontex powinien zatem wprowadzić niezbędne ustalenia techniczne, na wniosek Komisji, aby umożliwić bezpieczne przekazywanie odnośnych informacji. Taka współpraca powinna ograniczać się do informacji niezbędnych w poszczególnych sprawach dotyczących readmisji i nie powinna zapewniać państwu trzeciemu ogólnego dostępu do iRCMS ani do zawartych w nim informacji.

(23)Aby zapewnić skuteczną współpracę wszystkich zainteresowanych stron oraz odpowiednie zarządzanie etapem opracowywania modelu RECAMAS, RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego oraz koordynację tego etapu, należy ustanowić komisję ds. zarządzania programem. W jej skład powinno wchodzić 10 członków wyznaczonych przez zarząd Fronteksu, zarząd eu-LISA, dyrektorów wykonawczych Fronteksu i eu-LISA oraz Komisję. Komisja ds. zarządzania programem powinna odbywać regularne posiedzenia do czasu uruchomienia wszystkich krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego. Komisja ds. zarządzania programem powinna nadal odbywać posiedzenia po uruchomieniu systemu. Komisja ds. zarządzania programem powinna regularnie przygotowywać sprawozdania i udostępniać je zarządowi Fronteksu i zarządowi eu-LISA.

(24)Zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego jest konieczne, ponieważ w tych systemach przetwarza się wrażliwe dane operacyjne i osobowe, których narażenie na szwank mogłoby zagrozić prawom, bezpieczeństwu i prywatności osób fizycznych. Zasadnicze znaczenie ma również zachowanie poufności, integralności i dostępności informacji wymienianych między państwami członkowskimi, Fronteksem i eu-LISA, a tym samym utrzymanie zaufania i skutecznego funkcjonowania współpracy w zakresie zarządzania powrotami. W związku z tym państwa członkowskie, Frontex i eu-LISA powinny zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa danych w odniesieniu do systemów, za które są odpowiedzialne. W tym celu państwa członkowskie, Frontex i eu-LISA powinny wdrożyć środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych osobowych i innych danych przetwarzanych w tych systemach przed przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem, utratą, zmianą, nieuprawnionym ujawnieniem lub dostępem do takich danych. Środki te powinny w szczególności zapewniać ochronę fizyczną, kontrolę dostępu, kontrolę przechowywania, kontrolę użytkowników, kontrolę dostępu do danych, kontrolę komunikacji, kontrolę rejestrowania danych, kontrolę transportu, odzyskiwanie, niezawodność, integralność i kontrolę własnej działalności, w tym automatyczne wykrywanie w ciągu 24 godzin istotnych zdarzeń, które mogą wskazywać na incydent bezpieczeństwa.

(25)Aby zapewnić zgodność przetwarzania danych z prawem, zagwarantować integralność i bezpieczeństwo danych oraz umożliwić skuteczny nadzór, należy rejestrować wszystkie operacje przetwarzania danych prowadzone w krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i w portalu komunikacyjnym. Właściwe organy, organy nadzorcze ds. ochrony danych oraz, w stosownych przypadkach, Frontex i eu-LISA powinny mieć dostęp do rejestrów w zakresie niezbędnym do wykonywania swoich odpowiednich zadań.

(26)Dane osobowe zarejestrowane w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT powinny być przechowywane nie dłużej, niż jest to konieczne do celów, do jakich dane są przetwarzane. Z operacyjnego punktu widzenia konieczne jest zatrzymywanie danych przez okres 10 lat, aby umożliwić właściwym organom identyfikację, monitorowanie i ocenę spraw związanych z powrotami w miarę upływu czasu, w tym w przypadku ponownego pojawienia się osób pod różnymi tożsamościami, oraz aby zapewnić ciągłość rozpatrywania spraw w ramach wszystkich procedur i organów. Jest to również konieczne, aby wspierać przygotowywanie, wydawanie, uznawanie i wykonywanie decyzji nakazujących powrót, zakazów wjazdu i powiązanych środków następczych, w tym weryfikację zgodności, zarządzanie ryzykiem ponownego wjazdu oraz rozpatrywanie kolejnych wniosków lub odwołań, a także aby zapobiegać nadużywaniu programów pomocy w reintegracji, w tym wielokrotnemu składaniu wniosków w różnych państwach członkowskich. W przypadku gdy okres obowiązywania zakazu wjazdu przekracza 10 lat, zatrzymanie przez okres obowiązywania tego zakazu jest konieczne, aby umożliwić organom skuteczną weryfikację i egzekwowanie zakazu oraz prowadzenie dokładnego rejestru do celów zarządzania granicami, kontroli migracji i bezpieczeństwa publicznego. Aby zapewnić skuteczne usuwanie danych, systemy powinny przewidywać automatyczne usuwanie danych po upływie okresu zatrzymywania. Biorąc pod uwagę, że Frontex nie wydaje decyzji nakazujących powrót, do Fronteksu powinny mieć zastosowanie przepisy szczegółowe i krótszy okres zatrzymywania, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej].

(27)Osoby, których dane dotyczą, powinny mieć możliwość skutecznego korzystania ze swoich praw zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2016/679 i (UE) 2018/1725.

(28)Rozporządzenie (UE) 2018/1725 powinno mieć zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez Frontex i eu-LISA zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, natomiast rozporządzenie (UE) 2016/679 powinno mieć zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności przetwarzanie danych osobowych na podstawie niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych oraz w sposób zapewniający pełne poszanowanie tych praw i zasad.

(29)Aby wspierać monitorowanie operacyjne, odpowiednie dane statystyczne z krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT należy rejestrować w sposób zautomatyzowany w CRRS.

(30)Aby zapewnić rozliczalność i skuteczne zarządzanie ochroną danych w ramach funkcjonowania systemów RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego, konieczne jest określenie ról organów zaangażowanych w przetwarzanie danych osobowych. Przydział ról w zakresie zarządzania powinien odzwierciedlać obowiązki operacyjne i zdolności techniczne podmiotów zaangażowanych w poszczególne odnośne systemy. W związku z tym państwa członkowskie powinny wyznaczyć organ krajowy działający jako administrator danych wprowadzonych do krajowego RECAMAS oraz odpowiedzialny za zarządzanie operacyjne tymi danymi, natomiast Frontex powinien działać jako podmiot przetwarzający, jeżeli rejestruje dane w tych systemach. W przypadku iRCMS każde państwo członkowskie powinno być uznawane za administratora w odniesieniu do przetwarzania danych, które rejestruje w tym systemie. Frontex należy uznać za podmiot przetwarzający w odniesieniu do przetwarzania danych, które rejestruje w iRCMS, oraz do zarządzania operacyjnego tym systemem. W przypadku RIAT każde państwo członkowskie powinno być uznawane za administratora w odniesieniu do przetwarzania danych, które rejestruje w tym systemie, dotyczących spraw z krajowych programów pomocy w reintegracji. Państwa członkowskie i Frontex należy uznać za współadministratorów w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych zarejestrowanych w RIAT w sprawach zarządzanych w ramach unijnego programu pomocy w reintegracji. Frontex należy uznać za podmiot przetwarzający w odniesieniu do przetwarzania zarejestrowanych przez niego danych dotyczących spraw z krajowych programów pomocy w reintegracji zarządzanych w RIAT oraz w odniesieniu do zarządzania operacyjnego RIAT. W przypadku portalu komunikacyjnego państwa członkowskie i Frontex należy uznać za współadministratorów w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych wymienianych za pośrednictwem tego portalu komunikacyjnego. eu-LISA należy uznać za podmiot przetwarzający w odniesieniu do zarządzania operacyjnego portalem komunikacyjnym.

(31)Aby zapewnić bezpieczne i zgodne z prawem funkcjonowanie krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego, pracownicy właściwych organów, Fronteksu i eu-LISA, którzy są upoważnieni do dostępu do tych systemów, powinni odbywać odpowiednie i regularne szkolenia.

(32)Może zaistnieć potrzeba, aby niektóre dane zawarte w Systemie Informacyjnym Schengen istotne do celów powrotów, readmisji i reintegracji pozostały dostępne dla państw członkowskich do celów dalszego zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów po usunięciu odpowiedniego wpisu z systemu. Takie informacje mogą być niezbędne do identyfikacji danej osoby i ustalenia jej wcześniejszej historii powrotu, w przypadku gdy osoba ta ponownie wjeżdża na terytorium państw członkowskich i zostaje objęta nową procedurą powrotu. Zatrzymywanie odpowiednich informacji w systemach krajowych zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami dotyczącymi ochrony i zatrzymywania danych regulującymi krajowe RECAMAS zapewniłoby ich dostępność na potrzeby takich kolejnych procedur i ułatwiłoby identyfikację osoby, w tym w przypadku gdy decyzja nakazująca powrót została wydana przez inne państwo członkowskie, a następnie uznana zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami dotyczącymi wzajemnego uznawania. Państwa członkowskie powinny zatem mieć możliwość dostępu do danych zawartych we wpisach dotyczących powrotu, o których mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1860 23 (12), i przechowywania tych danych. Ponieważ możliwość ta zakłada dostęp do wpisów dotyczących powrotu, powinny ją stosować państwa członkowskie korzystające z Systemu Informacyjnego Schengen zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1860. Szczególną uwagę należy zwrócić na jakość danych w Systemie Informacyjnym Schengen. W przypadku gdy państwo członkowskie posiada odpowiednie dodatkowe lub zmienione dane lub posiada dowody sugerujące, że dane są niezgodne ze stanem faktycznym lub są przechowywane niezgodnie z prawem, powinno ono poinformować – w drodze wymiany informacji uzupełniających – państwo członkowskie dokonujące wpisu zgodnie z ustalonymi procedurami, aby dane zawarte we wpisie zostały uzupełnione, zmienione lub usunięte. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2018/1860.

(33)Aby zapewnić skuteczną, bezpieczną i znormalizowaną komunikację między organami państw członkowskich oraz między tymi organami a jednostką centralną ETIAS ustanowioną na mocy art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 24 (13), portal komunikacyjny powinien również służyć jako kanał komunikacji wymagany na podstawie rozporządzeń (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818. Wykorzystanie portalu komunikacyjnego w tym celu umożliwiłoby szybsze techniczne wdrożenie środków komunikacji. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818.

(34)W celu zapewnienia skutecznego, bezpiecznego i uporządkowanego uruchomienia krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego konieczne jest zapewnienie elastycznego podejścia do daty, od której systemy te mają być wykorzystywane. Państwa członkowskie powinny być zobowiązane do wprowadzenia i wykorzystywania krajowego RECAMAS najpóźniej w terminie czterech lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz do powiadomienia Komisji i Fronteksu o dacie rozpoczęcia jego wykorzystywania. Aby zapewnić jednolite i niezawodne uruchomienie różnych elementów ogólnej architektury, Komisja powinna określić – w drodze aktów wykonawczych i po pomyślnym zakończeniu kompleksowych testów – zakończenie opracowywania iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego. Na tej podstawie państwa członkowskie powinny w wyznaczonych terminach zastosować niezbędne środki w celu zintegrowania iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego ze swoimi krajowymi RECAMAS oraz powiadomić Komisję i Frontex o udanej integracji. Frontex powinien również zastosować niezbędne środki w celu zintegrowania portalu komunikacyjnego z IRMA i powiadomić o tym Komisję. Komisja powinna następnie określić uruchomienie iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego w zainteresowanych państwach członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, ich obsługę przez Frontex w drodze aktów wykonawczych na podstawie deklaracji pomyślnej integracji i kompleksowych testów. Komisja powinna poinformować Parlament Europejski i Radę o ustalonych w ten sposób odpowiednich terminach, a te akty wykonawcze powinny zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Państwa członkowskie i, w stosownych przypadkach, Frontex powinny zacząć korzystać z iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego od określonych w ten sposób dat.

(35)Aby opracować i ulepszyć swoje krajowe RECAMAS, państwa członkowskie powinny korzystać z unijnego wsparcia finansowego zgodnie z [rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady .../... ustanawiającym unijne wsparcie na rzecz azylu, migracji i integracji na lata 2028–2034]. Opracowanie i utrzymanie RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego należy finansować z budżetu UE.

(36)Ponieważ cele rozporządzenia, a mianowicie poprawa skuteczności zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji za pomocą narzędzi cyfrowych i systemów interoperacyjnych, a tym samym przyczynienie się do skutecznego funkcjonowania obszaru bez granic wewnętrznych, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działania służącego zapewnieniu wspólnego i spójnego podejścia wśród państw członkowskich możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na szczeblu unijnym, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(37)W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do określenia wymogów technicznych i operacyjnych dotyczących jednolitego stosowania funkcjonalności krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT, do określenia wymogów technicznych niezbędnych do połączenia z portalem komunikacyjnym, do określenia wymogów technicznych niezbędnych do rejestrowania w centralnym repozytorium sprawozdawczo-statystycznym, a także do określenia konkretnych rodzajów danych niezbędnych do rejestrowania danych dotyczących statusu spraw oraz do określenia formatów komunikacji za pośrednictwem portalu komunikacyjnego. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 25 (14).

(38)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i w związku z tym nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie rozwija dorobek Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania – w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia – podejmuje decyzję, czy dokona jego transpozycji do swego prawa krajowego.

(39)[Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do Irlandii zgodnie z art. 5 ust. 1 Protokołu nr 19 załączonego do TUE i TFUE oraz art. ... decyzji Rady .../... [Decyzja Rady przyjęta na podstawie art. 4 Protokołu nr 19].] lub [Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z Protokołem nr 19 w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a Irlandia, z zastrzeżeniem zastosowania art. 4 tego Protokołu, nie jest nim związana ani go nie stosuje.]

(40)W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE 26 (15).

(41)W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE 27 (16).

(42)W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE 28 (17).

(43)W odniesieniu do Cypru niniejsze rozporządzenie jest aktem opartym na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r.

(44)Zgodnie z art. 42 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu [...],

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział 1
POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące cyfryzacji zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji, w szczególności przepisy dotyczące cyfrowych systemów zarządzania sprawami, ich opracowywania, funkcjonowania i obowiązków organów je obsługujących.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)„systemy informacyjne UE” oznaczają wielkoskalowe systemy informatyczne, o których mowa w art. 4 pkt 15 rozporządzenia (UE) 2019/817 i w art. 4 pkt 15 rozporządzenia (UE) 2019/818;

2)„system scentralizowany” oznacza system, w którym kontrola, podejmowanie decyzji lub przetwarzanie danych koncentruje się w ramach jednego organu centralnego;

3)„system federacyjny” oznacza system, w którym odrębne podmioty zachowują niezależność prawną i operacyjną, współpracując na podstawie wspólnych ram, protokołu lub zbioru zasad;

4)„obywatel państwa trzeciego” oznacza obywatela państwa trzeciego zdefiniowanego art. 3 pkt 1 rozporządzenia (UE) 2026/2280;

5)„decyzja nakazująca powrót” oznacza decyzję nakazującą powrót zdefiniowaną w art. 3 pkt 4 rozporządzenia (UE) 2026/2280;

6)„właściwy organ” oznacza którykolwiek z właściwych organów, o których mowa w art. 41 rozporządzenia (UE) 2026/2280;

7)„właściwy organ pochodzenia” oznacza właściwy organ, który rejestruje dane w swoim krajowym zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów (krajowy RECAMAS), w zintegrowanym unijnym systemie zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji (iRCMS) lub w unijnym systemie zarządzania sprawami dotyczącymi reintegracji (RIAT);

8)„sprawa” oznacza plik cyfrowy utworzony w krajowym RECAMAS, iRCMS lub RIAT, który dotyczy powrotu, readmisji oraz, w stosownych przypadkach, reintegracji obywatela państwa trzeciego;

9)„wielokrotne sprawy” oznaczają co najmniej dwie sprawy w co najmniej dwóch państwach członkowskich dotyczące tego samego obywatela państwa trzeciego;

10)„oprogramowanie wzorcowe” oznacza pojedyncze rozwiązanie informatyczne lub zestaw rozwiązań informatycznych, nadające się do ponownego wykorzystania, w tym ich dokumentację, opracowane w celu wsparcia państw członkowskich we wdrażaniu niniejszego rozporządzenia i zaprojektowane tak, aby państwa członkowskie mogły je dalej dostosowywać do swoich konkretnych potrzeb operacyjnych;

11)„inne właściwe krajowe systemy informatyczne” oznaczają systemy informatyczne bezpośrednio lub pośrednio wspierające zarządzanie sprawami w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT, w tym systemy azylowe, systemy informacyjne wspierające organy sądowe, bazy danych cudzoziemców, krajowe systemy rezerwacji lotów, systemy informacji kryminalnych, zautomatyzowane systemy identyfikacji daktyloskopijnej.

Artykuł 3

Architektura techniczna

1.Cyfryzację zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji zapewnia się poprzez ustanowienie, funkcjonowanie i skuteczne wykorzystywanie:

a)krajowego systemu zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów, który może być scentralizowany lub federacyjny, w każdym państwie członkowskim („krajowy RECAMAS”);

b)zintegrowanego unijnego systemu zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji, zintegrowanego z poszczególnymi krajowymi RECAMAS („iRCMS”);

c)unijnego systemu zarządzania sprawami dotyczącymi reintegracji, zintegrowanego z poszczególnymi krajowymi RECAMAS („RIAT”);

d)europejskiego portalu wyszukiwania ustanowionego rozporządzeniami (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818;

e)centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego („CRRS”) ustanowionego rozporządzeniami (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818;

f)portalu komunikacyjnego, o którym mowa w art. 14, zapewniającego infrastrukturę komunikacyjną jako bezpieczny kanał komunikacji między organami korzystającymi z różnych krajowych RECAMAS.

2.Państwa członkowskie opracowują swoje krajowe systemy RECAMAS w oparciu o jeden z następujących elementów:

a)model dokumentu i specyfikacje opracowane przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej („Frontex”) („model RECAMAS”);

b)oprogramowanie wzorcowe, składające się z szeregu modułów cyfrowych, opracowane przez Frontex i oparte na modelu RECAMAS, które zostanie przyjęte przez państwa członkowskie i dodatkowo dostosowane do ich szczególnych potrzeb operacyjnych („RECAMAS Fronteksu”);

c)połączenie modelu RECAMAS i konkretnych modułów cyfrowych RECAMAS Fronteksu, jak wyszczególniono w modelu RECAMAS.

Artykuł 4

Cele cyfryzacji zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji

Cele cyfryzacji zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji są następujące:

a)wspieranie wdrażania wspólnego unijnego systemu powrotów zgodnie z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1349 29 (18) i (UE) 2026/2280;

b)wspieranie właściwych organów w wydawaniu i wykonywaniu decyzji nakazujących powrót, zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2024/1349 i (UE) 2026/2280;

c)wspieranie właściwych organów w rozpatrywaniu i wykonywaniu readmisji, zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2024/1349 i (UE) 2026/2280;

d)wspieranie właściwych organów w obsłudze i wdrażaniu udzielania pomocy w reintegracji, zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2024/1349, (UE) 2026/2280 i (UE) .../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej];

e)dostarczanie wiarygodnych i dokładnych danych statystycznych dotyczących powrotów, readmisji i reintegracji, w tym do celów monitorowania i oceny, stanowiących podstawę kształtowania polityki opartej na dowodach i wykorzystania operacyjnego, zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2024/1349 i (UE) 2026/2280.

Artykuł 5

Systemy informacyjne UE

Aby ułatwić przetwarzanie danych, o których mowa w art. 7, i identyfikację wielokrotnych spraw, każdy właściwy organ korzystający z krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT wykorzystuje europejski portal wyszukiwania w celu uzyskania dostępu do systemów informacyjnych UE zgodnie z instrumentami prawnymi regulującymi te systemy informacyjne UE oraz z rozporządzeniami (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818.

Artykuł 6

Połączenie z innymi odpowiednimi krajowymi systemami informatycznymi

Do celów połączenia krajowego RECAMAS z innymi odpowiednimi krajowymi systemami informatycznymi zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskie zapewniają zgodność techniczną między krajowym RECAMAS a tymi systemami w celu szybkiego, bezpiecznego i skutecznego przekazywania danych do i z tych systemów.

Rozdział 2
SYSTEMY ZARZĄDZANIA SPRAWAMI

Artykuł 7

Rejestrowanie danych w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT

1.Właściwe organy rejestrują, w miarę dostępności, w krajowych systemach RECAMAS, iRCMS i RIAT dane, o których mowa w art. 36 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2026/2280, które są adekwatne, stosowne i ograniczone do tego, co jest niezbędne do zapewnienia zgodności z rozporządzeniami (UE) 2024/1349, (UE) 2026/2280 i (UE).../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej].

2.Z zastrzeżeniem zgody właściwego organu Frontex rejestruje, w miarę dostępności, w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT dane, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wykonując swoje uprawnienia i zadania zgodnie z sekcją [8] rozporządzenia (UE) .../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej].

3.Każdy właściwy organ oraz, w stosownych przypadkach, Frontex są odpowiedzialne za zapewnienie, aby dane, które rejestrują w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT, były dokładne i aktualne.

4.W ramach RIAT Frontex – wdrażając unijny program pomocy w reintegracji – może przyznać osobom trzecim właściwym do udzielania pomocy w reintegracji prawo do rejestrowania danych dotyczących reintegracji, o których mowa w art. 36 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2026/2280. Osoby trzecie właściwe do udzielania pomocy w reintegracji są odpowiedzialne za zapewnienie, aby dane, które rejestrują w RIAT, były dokładne i aktualne.

Artykuł 8

Przeglądanie danych zapisanych w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT

1.Każdy właściwy organ pochodzenia może przeglądać w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT wyłącznie dane, które sam zarejestrował.

2.Z zastrzeżeniem zgody właściwego organu pochodzenia Frontex może przeglądać dane zarejestrowane w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT w ramach wykonywania swoich uprawnień i zadań zgodnie z sekcją [8] rozporządzenia (UE) .../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej].

3.W przypadku wielokrotnych spraw wobec obywatela państwa trzeciego każdy zainteresowany właściwy organ pochodzenia otrzymuje, na wniosek, o którym mowa w art. 36 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2026/2280, zarejestrowane dane dotyczące tego obywatela państwa trzeciego od drugiego zainteresowanego właściwego organu pochodzenia. W stosownych przypadkach, zgodnie z art. 36 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2026/2280, dane te wymienia się za pośrednictwem portalu komunikacyjnego.

4.W ramach RIAT Frontex – wdrażając unijny program pomocy w reintegracji – może przyznać osobom trzecim właściwym do udzielania pomocy w reintegracji prawo do przeglądania danych dotyczących reintegracji, o których mowa w art. 36 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2026/2280.

Artykuł 9

Sprostowanie i usunięcie danych zarejestrowanych w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT

1.Każdy właściwy organ pochodzenia lub Frontex niezwłocznie prostuje lub usuwa wszelkie zarejestrowane przez siebie dane w krajowym RECAMAS, iRCMS lub RIAT, które są niedokładne lub niekompletne bądź których rejestracja była niezgodna z prawem. Jedynie właściwy organ lub Frontex, który zarejestrował takie dane, jest upoważniony do ich sprostowania lub usunięcia.

2.Jeżeli właściwy organ posiada informacje sugerujące, że dane zarejestrowane w krajowym RECAMAS, iRCMS i RIAT są niedokładne, niekompletne lub zostały zarejestrowane niezgodnie z prawem, jak najszybciej informuje o tym właściwy organ pochodzenia lub, w stosownych przypadkach, Frontex za pośrednictwem portalu komunikacyjnego.

3.Jeżeli Frontex posiada informacje sugerujące, że dane zarejestrowane w krajowym RECAMAS, iRCMS i RIAT przez właściwy organ pochodzenia są niedokładne, niekompletne lub zostały zarejestrowane niezgodnie z prawem, jak najszybciej informuje o tym właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia za pośrednictwem portalu komunikacyjnego.

4.Osoby trzecie właściwe do udzielania pomocy w reintegracji niezwłocznie korygują lub usuwają wszelkie zarejestrowane przez siebie dane w RIAT, które są niedokładne lub niekompletne bądź których rejestracja była niezgodna z prawem. Jeżeli osoba trzecia właściwa do udzielania pomocy w reintegracji posiada informacje sugerujące, że dane zarejestrowane w RIAT są niedokładne, niekompletne lub zostały zarejestrowane niezgodnie z prawem, jak najszybciej informuje o tym Frontex.

Artykuł 10

Funkcjonalności krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT

1.Krajowe RECAMAS, iRCMS i RIAT muszą zapewniać następujące funkcjonalności:

a)wydawanie pojedynczego identyfikatora przypisanego każdemu obywatelowi państwa trzeciego, w odniesieniu do którego wszczęto sprawę dotyczącą powrotu, readmisji i, w stosownych przypadkach, reintegracji;

b)możliwość automatycznego utworzenia sprawy po zakończeniu legalnego pobytu obywatela państwa trzeciego;

c)identyfikacja wielokrotnych spraw poprzez wyszukiwanie w systemach informacyjnych UE zgodnie z odpowiednimi prawami dostępu oraz za pośrednictwem iRCMS i RIAT;

d)automatyczne pobieranie niezbędnych danych, o których mowa w art. 7, między krajowymi RECAMAS, iRCMS i RIAT;

e)możliwość dostępu do danych zawartych we wpisach dotyczących powrotu, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1860, oraz w europejskim nakazie powrotu, o którym mowa w art. 5 ust. 13 rozporządzenia (UE) 2026/2280;

f)możliwość dostępu do danych, o których mowa w art. 27 ust. 4 i w art. 28 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1358 30 (19);

g)możliwość dostosowania krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT w celu dopasowania systemów do procesów działań i związanych z nimi terminów mających zastosowanie zgodnie z wymogami prawnymi i administracyjnymi;

h)możliwość monitorowania obowiązujących terminów i ustalania priorytetowych spraw;

i)możliwość bezpiecznego komunikowania się i wymiany dokumentów za pomocą środków cyfrowych przez właściwe organy i obywateli państw trzecich, w tym korzystania przez obywateli państw trzecich ze specjalnej aplikacji mobilnej;

j)możliwość bezpiecznej wymiany danych, o których mowa w art. 7, za pośrednictwem portalu komunikacyjnego między właściwymi organami oraz między właściwymi organami a Fronteksem;

k)dostęp do odpowiednich krajowych materiałów szkoleniowych Fronteksu i eu-LISA dotyczących powrotów, readmisji i reintegracji oraz korzystania z krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT;

l)możliwość nadania każdej sprawie co najmniej jednego statusu odpowiadającego etapowi i rodzajowi procedury („status sprawy”), w tym możliwość aktualizacji statusu sprawy w przypadku unieważnienia lub zawieszenia decyzji nakazującej powrót;

m)możliwość uzyskania ogólnego przeglądu oraz zestawienia wszystkich spraw, w szczególności w podziale na państwa trzecie i status sprawy;

n)możliwość przekazywania odpowiednich informacji do systemów informacyjnych wspierających pracę organów sądowych;

o)możliwość automatyzacji tworzenia sprawozdań dotyczących danych, które są istotne dla tworzenia danych statystycznych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2026/2280 i w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady 31 (20);

p)analiza predykcyjna służąca przewidywaniu wahań liczby spraw, oparta na aktualnych i wcześniejszych zagregowanych lub zanonimizowanych danych statystycznych;

q)możliwość organizowania operacji powrotowych za pośrednictwem co najmniej jednego systemu rezerwacji lotów.

2.Model RECAMAS określa szczegółowo funkcjonalności, o których mowa w ust. 1.

3.Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające wymogi techniczne i operacyjne niezbędne do jednolitego stosowania funkcjonalności określonych w ust. 1 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Artykuł 11

Funkcje krajowych RECAMAS

1.Krajowe RECAMAS muszą zapewniać:

a)wsparcie techniczne do celów zarządzania rejestracją obywateli państw trzecich;

b)wsparcie techniczne do celów zarządzania wstępnymi kontrolami i weryfikacjami, w tym kontrolami służącymi identyfikacji osób wymagających szczególnego traktowania;

c)wsparcie techniczne do celów zarządzania identyfikacją i potwierdzaniem tożsamości i obywatelstwa obywateli państw trzecich;

d)dostęp do wykazu, o którym mowa w art. 12 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 32 (21);

e)wsparcie do celów przygotowywania i wydawania decyzji nakazujących powrót i nakazów wydalenia oraz powiadamiania o nich;

f)możliwość automatyzacji tworzenia i aktualizacji europejskiego nakazu powrotu w Systemie Informacyjnym Schengen, zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2018/1860, (UE) 2018/1861 i (UE) 2026/2280;

g)możliwość automatyzacji tworzenia i aktualizacji wpisów dotyczących powrotu oraz odmowy wjazdu i pobytu w Systemie Informacyjnym Schengen, zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2018/1860 i (UE) 2018/1861;

h)zarządzanie środkami zapobiegającymi ucieczce, środkami detencyjnymi i alternatywami dla środka detencyjnego, o których mowa w rozdziałach III, IV i VI rozporządzenia (UE) 2026/2280;

i)możliwość przekazania sprawy z granicznej procedury powrotu mającej zastosowanie na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/1349 do procedury powrotu mającej zastosowanie na podstawie rozporządzenia (UE) 2026/2280.

2.Model RECAMAS określa szczegółowo funkcje, o których mowa w ust. 1.

3.Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające wymogi techniczne i operacyjne niezbędne do jednolitego stosowania funkcji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Artykuł 12

Funkcje iRCMS

1.iRCMS musi zapewniać:

a)możliwość automatyzacji rozpoczęcia readmisji po wydaniu podlegającej wykonaniu decyzji nakazującej powrót;

b)możliwość automatyzacji tworzenia wniosków o readmisję;

c)możliwość bezpiecznego komunikowania się i wymiany danych, o których mowa w art. 37, 38 i 39 rozporządzenia (UE) 2026/2280, z właściwymi organami państw trzecich, w tym poprzez połączenie z systemem cyfrowym państwa trzeciego i bezpośrednią bezpieczną komunikację oraz z uwzględnieniem możliwości organizowania i prowadzenia przesłuchań identyfikacyjnych za pośrednictwem iRCMS;

d)możliwość zarządzania sprawami na podstawie krajowych i unijnych instrumentów readmisji lub ustalonych praktyk;

e)możliwość otrzymywania wyników weryfikacji obywatelstwa i ustalenia tożsamości od właściwych organów państw trzecich;

f)możliwość otrzymywania i drukowania tymczasowych dokumentów podróży;

g)możliwość rezerwacji lotów i zarządzania nimi, w tym poprzez możliwość komunikowania się z podmiotami trzecimi właściwymi do innych zadań związanych z realizacją powrotu.

2.Model RECAMAS określa szczegółowo funkcje, o których mowa w ust. 1.

3.Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające wymogi techniczne i operacyjne niezbędne do jednolitego stosowania funkcji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Artykuł 13

Funkcje RIAT

1.RIAT musi zapewniać:

a)dostęp do odpowiednich informacji na temat państw trzecich, w których udzielana będzie pomoc w reintegracji, w tym na temat zakresu dostępnej pomocy w reintegracji;

b)możliwość przyznania przez właściwy organ pochodzenia – przy wdrażaniu krajowego programu pomocy w reintegracji – oraz przez Frontex – przy wdrażaniu unijnego programu pomocy w reintegracji – osobom trzecim właściwym do udzielania pomocy w reintegracji prawa do rejestrowania, przeglądania, poprawiania i usuwania danych dotyczących reintegracji, o których mowa w art. 7, zgodnie z art. 7 ust. 4, art. 8 ust. 4 i art. 9 ust. 4;

c)możliwość komunikowania się właściwego organu z osobami trzecimi właściwymi do udzielania pomocy w reintegracji w indywidualnych sprawach;

d)możliwość rezerwacji lotów i zarządzania nimi, w tym poprzez możliwość komunikowania się z osobami trzecimi właściwymi do innych zadań związanych z realizacją powrotu;

e)możliwość wdrażania i monitorowania pomocy w reintegracji oraz zarządzania finansowego tą pomocą, w tym poprzez śledzenie wykorzystania budżetu programów pomocy w reintegracji;

f)możliwość uzyskania przeglądu pomocy w reintegracji udzielonej konkretnym obywatelom państw trzecich, obejmującego zarówno unijne, jak i krajowe programy pomocy w reintegracji, na podstawie danych wprowadzonych przez państwa członkowskie i Frontex;

g)możliwość zarządzania sprawami z unijnych i krajowych programów pomocy w reintegracji;

h)możliwość tworzenia danych statystycznych dotyczących reintegracji, w tym oceny jakości pomocy w reintegracji;

i)możliwość zarządzania przekierowywaniem do kolejnych programów pomocy w reintegracji i krajowych programów reintegracji w państwach trzecich;

j)możliwość przeprowadzania kontroli zapewniania jakości w sprawach dotyczących pomocy w reintegracji, w tym oceny planów reintegracji, monitorowania działań następczych oraz rejestrowania zatwierdzeń i ścieżek audytu;

k)możliwość monitorowania wyników osób trzecich właściwych do udzielania pomocy w reintegracji, w tym wskaźników dotyczących zdolności reagowania, realizacji planów reintegracji, zakończenia spraw i absorpcji dostępnego wsparcia finansowego;

l)możliwość rejestrowania skarg i incydentów związanych z udzielaniem pomocy w reintegracji oraz zarządzania nimi, w tym śledzenia działań naprawczych oraz zapewnienia odpowiedniej kontroli dostępu i identyfikowalności.

2.Model RECAMAS określa szczegółowo funkcje, o których mowa w ust. 1.

3.Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające wymogi techniczne i operacyjne niezbędne do jednolitego stosowania funkcji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Artykuł 14

Portal komunikacyjny

1.Portal komunikacyjny ustanawia się w celu ułatwienia wymiany danych, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (UE) 2026/2280, bez wpływu na ich wykorzystanie do innych celów przewidzianych w prawie Unii.

2.Portal komunikacyjny jest zintegrowany z każdym krajowym RECAMAS oraz ze zintegrowaną platformą zarządzania powrotami („IRMA”), o której mowa w art. [57] rozporządzenia (UE) .../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej].

3.W ramach każdego właściwego organu pojedynczy punkt kontaktowy ma dostęp do portalu komunikacyjnego. Pojedyncze punkty kontaktowe są odpowiedzialne za koordynację i ułatwianie wymiany danych zgodnie z art. 36 rozporządzenia (UE) 2026/2280.

4.Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające wymogi techniczne niezbędne do integracji portalu komunikacyjnego z krajowymi RECAMAS państw członkowskich. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Rozdział 3
ROZWÓJ, FUNKCJONOWANIE I OBOWIĄZKI

Artykuł 15

Opracowanie i zmiany techniczne

1.Frontex jest odpowiedzialny za opracowanie modelu RECAMAS, a także za jego zmiany, zgodnie z art. [55] rozporządzenia (UE) .../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej].

2.Frontex jest odpowiedzialny za opracowanie – w tym za projekt – RECAMAS Fronteksu, iRCMS i RIAT, a także za ich zmiany techniczne, zgodnie z art. [55] rozporządzenia (UE) .../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej], przy wsparciu eu-LISA.

3.Państwa członkowskie są odpowiedzialne za opracowanie – w tym za projekt – krajowych RECAMAS, a także za ich zmiany techniczne. Państwa członkowskie są odpowiedzialne za integrację iRCMS i RIAT ze swoimi krajowymi RECAMAS przy wsparciu Fronteksu, zgodnie z art. [55] rozporządzenia (UE) .../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej]. W stosownych przypadkach państwa członkowskie są odpowiedzialne za integrację i dostosowanie RECAMAS Fronteksu lub niektórych jego modułów.

4.eu-LISA jest odpowiedzialna za opracowanie – w tym za projekt – portalu komunikacyjnego, a także za jego zmiany techniczne. Państwa członkowskie – przy wsparciu eu-LISA – są odpowiedzialne za integrację portalu komunikacyjnego ze swoimi krajowymi RECAMAS.

5.Frontex, eu-LISA i państwa członkowskie współpracują i koordynują swoje prace.

6.Zmiany techniczne uwzględniają wszelkie odpowiednie rozwiązania Interoperacyjnej Europy, o których mowa w art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/903 33 (22).

Artykuł 16

Komisja ds. zarządzania programem

1.Na etapie opracowywania modelu RECAMAS, RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego ustanawia się komisję ds. zarządzania programem składającą się z 10 członków. W skład tej komisji wchodzą:

a)trzech członków wyznaczonych przez zarząd Frontex spośród jego członków lub ich zastępców;

b)trzech członków wyznaczonych przez zarząd eu-LISA spośród jego członków lub ich zastępców;

c)członek reprezentujący eu-LISA wyznaczony przez jej dyrektora wykonawczego;

d)członek reprezentujący Frontex wyznaczony przez jego dyrektora wykonawczego;

e)dwóch członków wyznaczonych przez Komisję.

Na etapie opracowywania systemów komisja ds. zarządzania programem zbiera się regularnie, co najmniej sześć razy w roku do czasu uruchomienia wszystkich krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego. Komisja ta zapewnia odpowiednie zarządzanie etapem opracowywania modelu RECAMAS, RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego oraz ich koordynację. Komisja ds. zarządzania programem co miesiąc przedkłada zarządom Fronteksu i eu-LISA pisemne sprawozdania z postępów w realizacji programu.

2.Od chwili uruchomienia systemów we wszystkich państwach członkowskich, określonego zgodnie z art. 33, komisja ds. zarządzania programem zbiera się co najmniej raz w roku. Zapewnia odpowiednie zarządzanie zmianami technicznymi modelu RECAMAS, RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego oraz koordynację tych zmian.

3.Komisji ds. zarządzania programem nie przysługują uprawnienia w zakresie podejmowania decyzji ani reprezentowania zarządów Fronteksu ani eu-LISA.

4.Zarząd Fronteksu ustanawia regulamin wewnętrzny komisji ds. zarządzania programem, który obejmuje w szczególności zasady dotyczące:

a)jej przewodnictwa;

b)miejsca odbywania jej posiedzeń;

c)przygotowywania jej posiedzeń;

d)wstępu ekspertów na jej posiedzenia;

e)planów komunikacji zapewniających pełne informowanie członków zarządów Fronteksu i eu-LISA, którzy nie uczestniczą w jej posiedzeniach.

5.Komisji ds. zarządzania programem przewodniczy państwo członkowskie, które jest w pełni związane na mocy prawa Unii aktami ustawodawczymi regulującymi rozwijanie, ustanawianie, funkcjonowanie i użytkowanie systemów informatycznych UE. Przewodniczącym tej komisji jest jeden z jej członków wyznaczonych przez zarząd Fronteksu, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a).

6.Frontex pokrywa wszystkie koszty podróży i pobytu członków komisji ds. zarządzania programem wyznaczonych przez zarząd Fronteksu i przez dyrektora wykonawczego Fronteksu. eu-LISA pokrywa wszystkie koszty podróży i pobytu członków komisji ds. zarządzania programem wyznaczonych przez zarząd eu-LISA i przez dyrektora wykonawczego eu-LISA. Frontex zapewnia komisji ds. zarządzania programem obsługę sekretariatu.

7.Na etapie opracowywania systemów grupa doradcza, o której mowa w art. 35, spotyka się regularnie, co najmniej sześć razy w roku, do czasu uruchomienia wszystkich krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego. Po każdym swoim posiedzeniu grupa doradcza przedkłada sprawozdanie komisji ds. zarządzania programem. Grupa doradcza zapewnia wiedzę techniczną wspierającą komisję ds. zarządzania programem w realizacji zadań oraz śledzi stan przygotowań Fronteksu, państw członkowskich i eu-LISA.

Artykuł 17

Zarządzanie operacyjne

1.Frontex odpowiada za zarządzanie operacyjne iRCMS i RIAT.

2.W przypadku gdy porozumienie robocze zawarte przez Frontex z właściwym organem państwa trzeciego zgodnie z art. [88] rozporządzenia (UE).../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej] przewiduje cyfrową wymianę danych niezbędnych do celów readmisji zgodnie z art. 37, 38 i 39 rozporządzenia (UE) 2026/2280, Frontex, na wniosek Komisji, stosuje niezbędne środki w celu ustanowienia i utrzymania bezpiecznego połączenia między iRCMS a odpowiednim systemem cyfrowym tego państwa trzeciego, aby ułatwić taką wymianę. Wymieniane dane ograniczają się do danych absolutnie niezbędnych do celów procedury readmisji mającej zastosowanie między danym państwem członkowskim a danym państwem trzecim. Państwo trzecie nie ma dostępu do iRCMS ani do żadnych danych innych niż dane wymieniane w związku z konkretną sprawą dotyczącą readmisji.

3.Państwa członkowskie są odpowiedzialne za zarządzanie operacyjne krajowymi RECAMAS.

4.eu-LISA odpowiada za zarządzanie operacyjne portalem komunikacyjnym.

5.Zarządzanie operacyjne obejmuje wszystkie zadania niezbędne do zapewnienia nieprzerwanej dostępności krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

6.Frontex, eu-LISA i państwa członkowskie zapewniają, aby na potrzeby krajowych RECAMAS, RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego zawsze korzystano z najlepszej dostępnej technologii, z zastrzeżeniem przeprowadzenia analizy kosztów i korzyści.

Artykuł 18

Bezpieczeństwo danych

1.Frontex zapewnia bezpieczeństwo iRCMS i RIAT. Państwa członkowskie zapewniają bezpieczeństwo krajowych RECAMAS. eu-LISA zapewnia bezpieczeństwo portalu komunikacyjnego. W szczególności Frontex, eu-LISA i państwa członkowskie:

a)zapewniają fizyczną ochronę danych, w tym poprzez opracowanie planów ewentualnościowych służących ochronie infrastruktury krytycznej;

b)uniemożliwiają osobom nieupoważnionym dostęp zarówno do sprzętu do przetwarzania danych, jak i do obiektów krajowych, w których państwo członkowskie prowadzi operacje zgodnie z celami krajowych RECAMAS, RIAT, iRCMS lub portalu komunikacyjnego (sprzęt, kontrola dostępu oraz kontrole przy wejściu do obiektów);

c)zapobiegają nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników danych (kontrola nośników danych);

d)zapobiegają nieuprawnionemu wprowadzaniu danych oraz nieuprawnionemu przeglądaniu, zmienianiu lub usuwaniu przechowywanych danych osobowych (kontrola przechowywania);

e)zapobiegają korzystaniu z systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych przez osoby nieupoważnione, używające sprzętu do przesyłu danych (kontrola użytkowników);

f)zapobiegają nieuprawnionemu przetwarzaniu danych w krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i w portalu komunikacyjnym oraz wszelkim nieuprawnionym modyfikacjom lub usuwaniu danych (kontrola wprowadzania danych);

g)zapewniają, aby osoby uprawnione do dostępu do krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego miały dostęp wyłącznie do danych objętych posiadanym przez nie uprawnieniem, wyłącznie za pomocą indywidualnych i niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika oraz poufnego trybu dostępu (kontrola dostępu do danych);

h)zapewniają, aby wszystkie organy mające prawo dostępu do krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego stworzyły profile opisujące funkcje i obowiązki osób, które są uprawnione do dostępu do danych, ich wprowadzania, aktualizowania, usuwania i wyszukiwania (profile personelu);

i)zapewniają możliwości sprawdzenia i ustalenia, którym organom można przesyłać dane osobowe za pośrednictwem sprzętu do przekazywania danych (kontrola przekazywania danych);

j)zapewniają możliwość sprawdzenia i ustalenia, jakie dane, kiedy, przez kogo i w jakim celu były przetwarzane w krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i na portalu komunikacyjnym (kontrola rejestrowania danych);

k)uniemożliwiają nieuprawnione odczytywanie, kopiowanie, modyfikowanie lub usuwanie danych osobowych w trakcie przekazywania danych osobowych do lub z krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego lub podczas transportu nośników danych, w szczególności za pomocą odpowiednich technik szyfrowania (kontrola transportu);

l)zapewniają, aby zainstalowane systemy mogły zostać przywrócone, jeżeli nastąpiła przerwa w ich działaniu (odzyskiwanie);

m)zapewniają, aby krajowe RECAMAS, iRCMS, RIAT i portal komunikacyjny spełniały swoje funkcje, aby pojawienie się błędów w funkcjach było zgłaszane (niezawodność) oraz aby przechowywane dane osobowe nie mogły ulec uszkodzeniu w wyniku nieprawidłowego działania systemu (integralność);

n)monitorują skuteczność środków bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym ustępie, a także stosują niezbędne środki organizacyjne związane z monitorowaniem wewnętrznym, aby zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia (kontrolowanie własnej działalności) oraz automatyczne wykrywanie w ciągu 24 godzin wszelkich istotnych zdarzeń wynikłych ze stosowania środków wymienionych w lit. b)–k), które mogłyby wskazywać na wystąpienie incydentu związanego z bezpieczeństwem.

2.Frontex, eu-LISA i państwa członkowskie współpracują w ramach komisji ds. zarządzania programem i grupy doradczej w celu zapewnienia spójnego podejścia do bezpieczeństwa danych w oparciu o proces zarządzania ryzykiem związanym z bezpieczeństwem.

Artykuł 19

Prowadzenie rejestrów

1.Wszystkie operacje przetwarzania danych w krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i w portalu komunikacyjnym są rejestrowane w celu sprawdzenia, czy są one przeprowadzane zgodnie z prawem, zapewnienia właściwego funkcjonowania tych systemów, monitorowania własnej działalności oraz zapewnienia integralności i bezpieczeństwa danych.

2.W rejestrze wskazuje się:

a)cel przetwarzania danych;

b)przetwarzane dane;

c)datę i godzinę operacji przetwarzania;

d)nazwę podmiotu oraz imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej, która przetwarzała dane.

3.Wpisy w rejestrze są wykorzystywane wyłącznie do celów, o których mowa w ust. 1, i są usuwane po upływie trzech lat od ich utworzenia.

4.Wpisy w rejestrze są przechowywane dłużej niż przez okres, o którym mowa w ust. 3, jeśli są niezbędne do dalszego prowadzenia procedur monitorowania i nadzoru, które już są w toku.

5.Każdy właściwy organ ma dostęp do wpisów dotyczących zarejestrowanych przez niego danych.

6.Do celów monitorowania własnej działalności i zapewnienia właściwego funkcjonowania, integralności i bezpieczeństwa danych iRCMS i RIAT Frontex ma dostęp do odpowiednich rejestrów.

7.Do celów monitorowania własnej działalności i zapewnienia właściwego funkcjonowania, integralności danych i bezpieczeństwa danych portalu komunikacyjnego eu-LISA ma dostęp do odpowiednich rejestrów.

8.Krajowe organy nadzorcze ds. ochrony danych oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych mają dostęp do rejestrów, na żądanie, w zakresie niezbędnym do wykonywania swoich zadań.

Artykuł 20

Okres przechowywania danych

1.W przypadku potwierdzenia powrotu zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) 2018/1860 dane zarejestrowane w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT przechowuje się przez 10 lat od daty takiego potwierdzenia powrotu. W przypadku unieważnienia lub cofnięcia decyzji nakazującej powrót odpowiednie dane są natychmiast usuwane.

2.W przypadku gdy decyzji nakazującej powrót towarzyszy zakaz wjazdu zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) 2026/2280, dane zarejestrowane w krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT przechowuje się przez cały okres obowiązywania tego zakazu wjazdu lub przez okres, o którym mowa w ust. 1, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy.

3.Po upływie okresu przechowywania danych, o którym mowa w ust. 1 i 2, dane są automatycznie usuwane z krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT.

4.Niniejszy artykuł nie ma wpływu na przepisy szczegółowe mające zastosowanie do Fronteksu zgodnie z art. [110] rozporządzenia (UE) .../... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej].

Artykuł 21

Prawa osób, których dane dotyczą

Osoby, których dane dotyczą, mogą kierować wnioski o skorzystanie z praw przysługujących im na mocy mających zastosowanie przepisów o ochronie danych do Fronteksu, który przekazuje te wnioski za pośrednictwem portalu komunikacyjnego administratorom właściwym zgodnie z art. 23.

Artykuł 22

Dane statystyczne

1.Zanonimizowane dane, o których mowa w art. 46 rozporządzenia (UE) 2026/2280 i w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 862/2007, a także zanonimizowane dane dotyczące statusu spraw z krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT rejestruje się w CRRS.

2.Dane statystyczne generowane przez CRRS są dostępne dla właściwych organów, Fronteksu, eu-LISA i Komisji.

3.Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające wymogi techniczne niezbędne do rejestrowania w CRRS, a także określające konkretne rodzaje danych dotyczących statusu spraw, niezbędne do ich zarejestrowania. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Artykuł 23

Odpowiedzialność za przetwarzanie danych osobowych

1.W odniesieniu do krajowych RECAMAS każde państwo członkowskie wyznacza organ, który ma być uznawany za administratora danych zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 w odniesieniu do przetwarzania danych, które organ ten rejestruje w tym systemie, oraz do zarządzania operacyjnego tym systemem. Frontex uznaje się za podmiot przetwarzający zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w odniesieniu do przetwarzania danych, które rejestruje on w tym systemie.

2.W przypadku iRCMS organy wyznaczone zgodnie z ust. 1 w poszczególnych państwach członkowskich uznaje się za administratorów zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 w odniesieniu do przetwarzania danych, które organy te rejestrują w tym systemie. Frontex uznaje się za podmiot przetwarzający zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w odniesieniu do przetwarzania danych, które rejestruje on w iRCMS, oraz do zarządzania operacyjnego tym systemem.

3.W przypadku RIAT organy wyznaczone zgodnie z ust. 1 w poszczególnych państwach członkowskich uznaje się za administratorów zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 w odniesieniu do przetwarzania danych, które organy te rejestrują w tym systemie, dotyczących spraw z krajowych programów pomocy w reintegracji. Organy wyznaczone przez państwa członkowskie i Frontex uznaje się za współadministratorów zgodnie z, odpowiednio, art. 26 rozporządzenia (UE) 2016/679 i art. 28 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych zarejestrowanych w RIAT w sprawach zarządzanych w ramach unijnego programu pomocy w reintegracji. Obowiązki każdego współadministratora ograniczają się do danych, które rejestruje on w RIAT. Frontex uznaje się za podmiot przetwarzający zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w odniesieniu do przetwarzania zarejestrowanych przez niego danych dotyczących spraw z krajowych programów pomocy w reintegracji zarządzanych w RIAT oraz w odniesieniu do zarządzania operacyjnego RIAT.

4.W przypadku portalu komunikacyjnego organy wyznaczone przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1 oraz Frontex uznaje się za współadministratorów zgodnie z – odpowiednio – art. 26 rozporządzenia (UE) 2016/679 i art. 28 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych wymienianych za pośrednictwem portalu komunikacyjnego. Obowiązki każdego współadministratora ograniczają się do danych, które przetwarza on w portalu komunikacyjnym. eu-LISA jest uznawana za podmiot przetwarzający zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 12 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w odniesieniu do zarządzania operacyjnego portalem komunikacyjnym.

Artykuł 24

Szkolenia personelu

1.Przed otrzymaniem upoważnienia do przetwarzania danych przechowywanych w krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i na portalu komunikacyjnym oraz okresowo po uzyskaniu dostępu do krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego pracownicy właściwych organów i Fronteksu mający prawo dostępu do krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego przechodzą odpowiednie szkolenia w zakresie bezpieczeństwa danych, praw podstawowych, w tym ochrony danych, oraz zasad i procedur przetwarzania danych, w tym środków służących poprawie jakości danych. Członków personelu informuje się o wszelkich stosownych przepisach dotyczących przestępstw i sankcji, w tym sankcji przewidzianych w art. 26.

2.Państwa członkowskie zapewniają swojemu personelowi kursy szkoleniowe dotyczące krajowych RECAMAS.

3.Frontex zapewnia swojemu personelowi i właściwym organom kursy szkoleniowe dotyczące RECAMAS Fronteksu, iRCMS i RIAT.

4.eu-LISA zapewnia właściwym organom kursy szkoleniowe dotyczące technicznego funkcjonowania portalu komunikacyjnego.

Artykuł 25

Współpraca krajowych organów nadzorczych ds. ochrony danych i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

Zgodnie z art. 62 rozporządzenia (UE) 2018/1725 krajowe organy nadzorcze oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych, każdy w zakresie swoich kompetencji, czynnie współpracują w ramach swoich obowiązków oraz zapewniają w szczególności skoordynowany nadzór nad portalem komunikacyjnym.

Artykuł 26

Kary

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wykonywania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają niezwłocznie Komisję o tych przepisach i środkach, a także powiadamiają ją niezwłocznie o wszelkich późniejszych zmianach, które ich dotyczą.

Rozdział 4
ZMIANY W INNYCH UNIJNYCH AKTACH PRAWNYCH

Artykuł 27

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2018/1726

W rozporządzeniu (UE) 2018/1726 wprowadza się następujące zmiany:

1. w art. 1 dodaje się ust. 4c i 4d w brzmieniu:

„4c. Agencja jest odpowiedzialna za opracowanie bezpiecznego kanału komunikacji między organami ds. migracji („portal komunikacyjny”), w tym za jego zaprojektowanie i zmiany techniczne oraz za zarządzanie operacyjne tym kanałem, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... 34(23) [niniejsze rozporządzenie].

4d. Agencja jest odpowiedzialna za wspieranie:

a) Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej w opracowywaniu – z uwzględnieniem zmian technicznych – oprogramowania wzorcowego na potrzeby systemu zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów („RECAMAS Fronteksu”), zgodnie z rozporządzeniem (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie];

b) Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej w opracowywaniu – z uwzględnieniem zmian technicznych – zintegrowanego unijnego systemu zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji („iRCMS”) oraz unijnego systemu zarządzania sprawami dotyczącymi reintegracji („RIAT”), zgodnie z rozporządzeniem (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie].”;

2. dodaje się art. 8e i 8f w brzmieniu:

„Artykuł 8e

Zadania związane z portalem komunikacyjnym

W odniesieniu do portalu komunikacyjnego Agencja wykonuje:

a) zadania powierzone jej na mocy art. 15 ust. 4 i art. 17 ust. 4 rozporządzenia (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie];

b) zadania związane ze szkoleniami w zakresie technicznego użytkowania portalu komunikacyjnego, w tym udostępnianie materiałów szkoleniowych.

Artykuł 8f

Zadania związane z RECAMAS Fronteksu, iRCMS i RIAT

W odniesieniu do systemów RECAMAS Fronteksu, iRCMS i RIAT Agencja wykonuje zadania powierzone jej na mocy rozporządzenia (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie].”;

3. w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Agencja monitoruje rozwój prac badawczych istotnych dla zarządzania operacyjnego systemami SIS, VIS, Eurodac, EES, ETIAS, DubliNet, ECRIS-TCN, e-CODEX, platformą współpracy JIT, portalem komunikacyjnym oraz innymi wielkoskalowymi systemami informatycznymi, o których mowa w art. 1 ust. 5.”;

4. w art. 19 ust. 1 akapit pierwszy dodaje się literę qq) w brzmieniu:

„qq) przyjmuje sprawozdania dotyczące opracowania i działalności portalu komunikacyjnego zgodnie z art. 37 ust. 2 rozporządzenia (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie].”.

Artykuł 28

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2018/1860

W rozporządzeniu (UE) 2018/1860 dodaje się art. 17a w brzmieniu:

„Artykuł 17a

Przechowywanie w krajowych systemach zarządzania sprawami danych zawartych we wpisach dotyczących powrotu do celów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie]

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 41 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1861 po trafieniu odnoszącym się do wpisu dotyczącego powrotu wprowadzonego przez inne państwo członkowskie na podstawie art. 3 właściwy organ wykonującego państwa członkowskiego może przechowywać w swoich krajowych RECAMAS ustanowionych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... 35(24) [niniejsze rozporządzenie] dane zawarte we wpisie w zakresie niezbędnym do celów, o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie].

2. Jeżeli państwo członkowskie dokonujące wpisu zmodyfikowało wpis zgodnie z art. 44 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1861, wykonujące państwo członkowskie odpowiednio aktualizuje odnośne dane w swoim krajowym RECAMAS ustanowionym na podstawie rozporządzenia (UE) .../... [niniejszego rozporządzenia].

3. Na zasadzie odstępstwa od art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1861 dane przechowywane zgodnie z ust. 1 przechowuje się i usuwa zgodnie z art. 20 ust. 1–3 rozporządzenia (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie].

4. Do przekazywania lub udostępniania danych przechowywanych na podstawie ust. 1 stosuje się art. 15.”.

Artykuł 29

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2019/817

W rozporządzeniu (UE) 2019/817 dodaje się art. 48a w brzmieniu:

„Artykuł 48a

Portal komunikacyjny

1. Komunikacja między organami państw członkowskich oraz między tymi organami a jednostką centralną ETIAS wymagana na podstawie niniejszego rozporządzenia odbywa się za pośrednictwem portalu komunikacyjnego ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... 36(25) [niniejsze rozporządzenie] w następujących celach:

a) wykonywanie praw do ochrony danych zgodnie z art. 48 ust. 3 i 4;

b) informowanie właściwego organu o sprostowaniu lub usunięciu powiązania zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 33 ust. 5;

c) informowanie o sprostowaniu lub usunięciu powiązania zgodnie z art. 32 ust. 7;

d) informowanie właściwego organu o powiązaniu zarejestrowanym nieprawidłowo zgodnie z art. 32 ust. 7.

2. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w celu określenia formatów komunikacji prowadzonej na podstawie niniejszego rozporządzenia za pośrednictwem portalu komunikacyjnego. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.”.

Artykuł 30

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2019/818

W rozporządzeniu (UE) 2019/818 wprowadza się następujące zmiany:

1. w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Centralne repozytorium sprawozdawczo-statystyczne (CRRS) ustanawia się, aby wspierać realizację celów systemów SIS, Eurodac i ECRIS-TCN zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi regulującymi te systemy oraz zapewniać międzysystemowe dane statystyczne i sprawozdania analityczne służące strategiom politycznym, celom operacyjnym i celom związanym z jakością danych. CRRS wspiera ponadto realizację celów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/982 37(26), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/13 38(27) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... 39(28) [niniejsze rozporządzenie].

2. eu-LISA ustanawia i wdraża CRRS oraz zapewnia jego hosting w swoich centrach technicznych; repozytorium to zawiera dane i statystyki, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (UE) 2024/1358, art. 74 rozporządzenia (UE) 2018/1862 oraz art. 32 rozporządzenia (UE) 2019/816, logicznie oddzielone według systemu informacyjnego UE. eu-LISA gromadzi ponadto dane i statystyki z routera, o których mowa w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2024/982 i w art. 39 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2025/13. eu-LISA gromadzi dane i statystyki, o których mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie]. Dostęp do CRRS w postaci kontrolowanego, bezpiecznego dostępu i określonych profili użytkowników przyznaje się – wyłącznie w celach sprawozdawczo-statystycznych – organom, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (UE) 2024/1358, art. 74 rozporządzenia (UE) 2018/1862, art. 32 rozporządzenia (UE) 2019/816, art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2024/982, art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2025/13 i art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie].”;

b) w ust. 4 dodaje się lit. d) w brzmieniu:

„d) bezpiecznej infrastruktury komunikacyjnej łączącej CRRS i krajowe systemy zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów („krajowe RECAMAS”), zintegrowany unijny system zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji („iRCMS”) oraz unijny system zarządzania sprawami dotyczącymi reintegracji („RIAT”), zgodnie z rozporządzeniem (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie].”;

2. dodaje się art. 48a w brzmieniu:

„Artykuł 48a

Portal komunikacyjny

1. Komunikacja między organami państw członkowskich oraz między tymi organami a jednostką centralną ETIAS wymagana na podstawie niniejszego rozporządzenia odbywa się za pośrednictwem portalu komunikacyjnego ustanowionego rozporządzeniem (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie] w następujących celach:

a) wykonywanie praw do ochrony danych zgodnie z art. 48 ust. 3 i 4;

b) informowanie właściwego organu o sprostowaniu lub usunięciu powiązania zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 33 ust. 5;

c) informowanie o sprostowaniu lub usunięciu powiązania zgodnie z art. 32 ust. 7;

d) informowanie właściwego organu o powiązaniu zarejestrowanym nieprawidłowo zgodnie z art. 32 ust. 7.

2. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w celu określenia formatów komunikacji prowadzonej na podstawie niniejszego rozporządzenia za pośrednictwem portalu komunikacyjnego. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 70 ust. 2.”;

3. w art. 62 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Odpowiednio upoważniony personel właściwych organów państw członkowskich, Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, eu-LISA i Komisji ma dostęp umożliwiający przeglądanie danych dotyczących krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT, o których mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) .../... [niniejsze rozporządzenie].”;

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Do celów ust. 1, 2, 3 i 3a eu-LISA przechowuje dane, o których mowa w tych ustępach, w centralnym repozytorium sprawozdań i statystyk. W oparciu o dane zawarte w tym repozytorium nie może być możliwa identyfikacja poszczególnych osób, ale dane te pozwalają organom wymienionym w ust. 1, 2, 3 i 3a na uzyskanie sprofilowanych sprawozdań i statystyk w celach zwiększenia efektywności odpraw granicznych, wsparcia organów w rozpatrywaniu wniosków wizowych oraz wsparcia kształtowania unijnej polityki w zakresie migracji i bezpieczeństwa w Unii w oparciu o dowody.”.

Rozdział 5
PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 31

Koszty

Koszty poniesione w związku z opracowaniem, w tym zmianami technicznymi, krajowego RECAMAS oraz zarządzaniem operacyjnym tym systemem ponoszą poszczególne państwa członkowskie. Koszty te obejmują koszty poniesione w związku z integracją RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego z krajowym RECAMAS, a także z dostosowaniem RECAMAS Fronteksu.

Artykuł 32

Powiadamianie

1.Państwa członkowskie informują Komisję, Frontex i eu-LISA o tym, które organy mają zostać uznane za administratora i współadministratora zgodnie z art. 23.

2.Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, Frontex i eu-LISA o właściwych organach, o których mowa w art. 7, 8 i 9, które mogą rejestrować, przeglądać, korygować lub usuwać dane.

3.Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, Frontex i eu-LISA o swoich pojedynczych punktach kontaktowych, o których mowa w art. 14 ust. 3.

4.Frontex prowadzi stale aktualizowaną ogólnodostępną stronę internetową zawierającą informacje, o których mowa w niniejszym artykule.

Artykuł 33

Uruchomienie systemu

1.Do dnia [Dz.U.: proszę wpisać: cztery lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] państwa członkowskie muszą wprowadzić krajowy RECAMAS i rozpocząć korzystanie z tego systemu. Każde państwo członkowskie niezwłocznie powiadamia Komisję i Frontex o dacie rozpoczęcia korzystania ze swojego krajowego RECAMAS.

2.Komisja określa, w drodze aktu wykonawczego, datę zakończenia opracowywania iRCMS i RIAT po ogłoszeniu przez Frontex pomyślnego zakończenia kompleksowego testu iRCMS i RIAT, który ma zostać przeprowadzony przy wsparciu eu-LISA.

3.W terminie jednego roku od daty określonej zgodnie z ust. 2 lub, gdy ma to nastąpić później, od daty powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki służące integracji iRCMS i RIAT ze swoim krajowym RECAMAS, zgodnie z art. 15 ust. 3, oraz powiadamia Komisję i Frontex o udanej integracji.

4.Komisja określa w drodze aktu wykonawczego datę rozpoczęcia działania iRCMS i RIAT w zainteresowanych państwach członkowskich i ich obsługi przez Frontex po tym jak Frontex ogłosi w odniesieniu do zainteresowanych państw członkowskich pomyślną integrację iRCMS i RIAT do krajowych RECAMAS tych państw członkowskich. Oświadczenie Fronteksu opiera się na pomyślnym zakończeniu kompleksowych testów i jest sporządzane po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 3, we współpracy z zainteresowanym państwem członkowskim lub zainteresowanymi państwami członkowskimi i przy wsparciu eu-LISA.

5.Komisja określa, w drodze aktu wykonawczego, datę zakończenia prac nad portalem komunikacyjnym, po ogłoszeniu przez eu-LISA pomyślnego zakończenia kompleksowego testu portalu komunikacyjnego, który ma zostać przeprowadzony w razie potrzeby we współpracy z Fronteksem i państwami członkowskimi.

6.W terminie jednego roku od daty określonej zgodnie z ust. 5 lub, gdy ma to nastąpić później, od daty powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki służące integracji portalu komunikacyjnego ze swoim krajowym RECAMAS, zgodnie z art. 15 ust. 4, oraz powiadamia Komisję i Frontex o udanej integracji. W ciągu jednego roku od daty określonej zgodnie z ust. 5 Frontex stosuje niezbędne środki w celu integracji portalu komunikacyjnego z IRMA zgodnie z art. 14 ust. 2 i powiadamia Komisję o udanej integracji.

7.Komisja określa w drodze aktu wykonawczego datę uruchomienia portalu komunikacyjnego w zainteresowanych państwach członkowskich i jego obsługi przez Frontex po ogłoszeniu przez eu-LISA – w odniesieniu do zainteresowanych państw członkowskich – udanej integracji portalu komunikacyjnego z ich krajowymi RECAMAS i z IRMA. Oświadczenie eu-LISA opiera się na pomyślnym zakończeniu kompleksowych testów i jest sporządzane po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 6, we współpracy z zainteresowanymi państwami członkowskimi.

8.Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o terminach określonych zgodnie z ust. 2, 4, 5 i 7.

9.Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 2, 4, 5 i 7, są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

10.Państwa członkowskie oraz, w stosownych przypadkach, Frontex korzystają z iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego od dat określonych odpowiednio zgodnie z ust. 4 i ust. 7.

Artykuł 34

Procedura komitetowa

1.Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 35

Grupa doradcza

1.Frontex ustanawia grupę doradczą.

2.Grupa doradcza zapewnia Fronteksowi i eu-LISA wiedzę fachową związaną z modelem RECAMAS, RECAMAS Fronteksu, krajowymi RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalem komunikacyjnym, w szczególności w kontekście przygotowywania rocznych programów prac i rocznych sprawozdań z działalności.

3.Grupa doradcza składa się z ekspertów krajowych, dwóch kierowników projektu z Fronteksu, dwóch kierowników projektu z eu-LISA i jednego członka wyznaczonego przez Komisję. Grupie doradczej przewodniczy Frontex.

Artykuł 36

Punkt kontaktowy

Każde państwo członkowskie wyznacza organ jako punkt kontaktowy na potrzeby wykonania niniejszego rozporządzenia. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji nazwę tego organu. Jeżeli państwo członkowskie zmieni wyznaczony organ, informuje o tym Komisję.

Artykuł 37

Monitorowanie i ocena

1.Frontex przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych roczne sprawozdanie dotyczące opracowania i działalności RECAMAS Fronteksu, krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT, zawierające m.in. informacje na temat ich technicznego funkcjonowania i bezpieczeństwa. To roczne sprawozdanie zawiera informacje na temat zarządzania operacyjnego, w tym kwestii ochrony danych i incydentów związanych z bezpieczeństwem, i skuteczności tych systemów, oparte na wcześniej ustalonych ilościowych wskaźnikach dotyczących celów w zakresie rezultatów, efektywności kosztowej i jakości usług.

2.eu-LISA przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych roczne sprawozdanie dotyczące opracowania i działalności portalu komunikacyjnego, zawierające m.in. informacje na temat jego technicznego funkcjonowania i bezpieczeństwa. To roczne sprawozdanie zawiera informacje na temat zarządzania tym systemem i jego skuteczności, oparte na wcześniej ustalonych ilościowych wskaźnikach dotyczących celów w zakresie rezultatów, efektywności kosztowej i jakości usług.

3.Pięć lat po uruchomieniu wszystkich krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego, a następnie co pięć lat, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia. W tym celu Komisja ma stały dostęp do RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego bez dostępu do danych osobowych.

4.Państwa członkowskie przekazują Fronteksowi, eu-LISA i Komisji informacje niezbędne do przygotowania sprawozdań rocznych i oceny, o których mowa w niniejszym artykule.

5.Oceny można przeprowadzać zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2022/922 40 (29).

Artykuł 38

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH I CYFROWYCH REGULACJI

1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY3

1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy3

1.2.Obszary polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa3

1.3.Cel(e)3

1.3.1.Cel(e) ogólny(-e)3

1.3.2.Cel(e) szczegółowy(-e)3

1.3.3.Oczekiwane wyniki i wpływ3

1.3.4.Wskaźniki dotyczące realizacji celów4

1.4.Wniosek/inicjatywa dotyczy:4

1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy5

1.5.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy5

1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tej sekcji „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji, wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.5

1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań6

1.5.4.Spójność z wieloletnimi ramami finansowymi oraz możliwa synergia z innymi właściwymi instrumentami7

1.5.5.Ocena różnych dostępnych możliwości finansowania, w tym możliwości przegrupowania środków8

1.6.Czas trwania wniosku/inicjatywy i jego/jej wpływu finansowego8

1.7.Planowane metody wykonania budżetu8

2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA10

2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości10

2.2.System zarządzania i kontroli10

2.2.1.Uzasadnienie dla proponowanych metod wykonania budżetu, mechanizmów finansowania wykonania, sposobów dokonywania płatności i strategii kontroli10

2.2.2.Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia11

2.2.3.Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu)11

2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom12

3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY13

3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ13

3.2.Szacunkowy wpływ finansowy wniosku na środki15

3.2.1.Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki operacyjne15

3.2.1.1.Środki z uchwalonego budżetu15

3.2.2.Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki administracyjne19

3.2.2.1. Środki z uchwalonego budżetu19

3.2.3.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie19

3.2.3.1.Finansowane z uchwalonego budżetu19

3.2.4.Przegląd szacowanego wpływu na inwestycje związane z technologiami cyfrowymi21

3.2.5.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi22

3.2.6.Udział osób trzecich w finansowaniu22

3.2.7.Szacowane zasoby ludzkie i wykorzystanie wymaganych środków w agencji zdecentralizowanej22

3.3.Szacunkowy wpływ na dochody25

4.Wymiar cyfrowy27

4.1.Wymogi cyfrowe27

4.2.Dane30

4.3.Rozwiązania cyfrowe33

4.4.Ocena interoperacyjności42

4.5.Środki wspierające cyfrowe wdrażanie47

1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy

Wniosek w sprawie cyfryzacji zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji oraz zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1860, (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818

1.2.Obszar polityki, którego dotyczy wniosek/inicjatywa 

Sprawy wewnętrzne

1.3.Cel(e)

1.3.1.Cele ogólne

Wspieranie wdrażania przepisów dotyczących powrotów, readmisji i reintegracji określonych w rozporządzeniu w sprawie powrotów oraz wkład we wdrażanie paktu o migracji i azylu. Osiągnięcie tych dwóch celów przyczyni się do właściwego funkcjonowania strefy Schengen i do zrównoważonego charakteru wspólnego europejskiego systemu azylowego.

1.3.2.Cele szczegółowe

Cel szczegółowy nr 1: zwiększenie wymiany danych między właściwymi organami w tym samym państwie członkowskim, między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a Fronteksem, a także między państwami członkowskimi lub Fronteksem a państwami trzecimi, zgodnie z przepisami o ochronie danych, w celu zapewnienia dostępności informacji niezbędnych do przeprowadzania i monitorowania procesów powrotu, readmisji i reintegracji.

Cel szczegółowy nr 2: wspieranie cyfryzacji procesów powrotu, readmisji i reintegracji oraz rozwiązanie problemu ograniczonych funkcjonalności istniejących systemów informatycznych w celu zapewnienia, aby procesy i wymogi sprawozdawcze były bardziej cyfrowe, przyjazne dla użytkownika i zautomatyzowane, a także w celu znacznego zmniejszenia obciążenia administracyjnego i obciążenia pracą organów krajowych.

Cel szczegółowy nr 3: Umożliwienie automatycznego zestawiania dokładniejszych i bardziej wiarygodnych danych statystycznych oraz skrócenie ram czasowych gromadzenia danych w celu lepszego wspierania polityki i podejmowania decyzji opartych na dowodach.

1.3.3.Oczekiwane wyniki i wpływ

Państwa członkowskie opracują, będą utrzymywać i obsługiwać swoje krajowe systemy zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów (krajowe RECAMAS).

Frontex będzie utrzymywać i aktualizować model RECAMAS oraz opracuje, we współpracy z eu-LISA, RECAMAS Fronteksu, który zainteresowane państwa członkowskie będą mogły przyjąć i dostosowywać. Frontex opracuje również gotowe rozwiązania informatyczne ad hoc (np. RECAP – aplikację umożliwiającą komunikację między obywatelami państw trzecich a organami ds. migracji), które mogą zostać włączone do krajowego systemu RECAMAS. Frontex opracuje i będzie utrzymywać unijny zintegrowany system zarządzania sprawami w zakresie readmisji (iRCMS) i reintegracji (RIAT), we współpracy z eu-LISA. System ten zostanie zintegrowany z krajowymi RECAMAS.

eu-LISA opracuje portal komunikacyjny umożliwiający organom ds. powrotów wymianę informacji, których nie można udostępniać za pośrednictwem istniejących lub przyszłych systemów informacyjnych UE.

Dzięki cyfryzacji zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów, readmisji i reintegracji inicjatywa przyspieszy, uprości i usprawni procesy, zwiększy ich przejrzystość i zmniejszy obciążenie pracą właściwych organów krajowych i Fronteksu.

1.3.4.Wskaźniki dotyczące realizacji celów

Cel szczegółowy nr 1:

–Liczba zbiorów danych dotyczących spraw związanych z powrotami, readmisją i reintegracją, o które zwróciły się państwa członkowskie i które udostępniono innym państwom członkowskim w mających zastosowanie terminach określonych w rozporządzeniu w sprawie powrotów.

–Liczba wniosków o readmisję rozpatrzonych za pośrednictwem iRCMS.

Cel szczegółowy nr 2:

–Liczba istniejących krajowych RECAMAS.

–Liczba państw członkowskich wykorzystujących RECAMAS Fronteksu lub jego część.

–Liczba krajowych RECAMAS zintegrowanych z iRCMS i RIAT.

–Liczba krajowych systemów RECAMAS podłączonych do europejskiego portalu wyszukiwania, CRRS i SIS.

–Liczba krajowych systemów RECAMAS podłączonych do portalu komunikacyjnego.

–Liczba usprawnionych lub zautomatyzowanych procesów składowych.

–Średni czas rozpatrywania poszczególnych spraw dotyczących powrotu, readmisji i reintegracji.

–Liczba pracowników przeszkolonych w zakresie nowych procedur i systemów informatycznych.

Cel szczegółowy nr 3:

–Liczba zbiorów danych statystycznych (zgodnie z rozporządzeniem w sprawie powrotów) utworzonych automatycznie.

–Liczba zbiorów danych statystycznych (zgodnie z rozporządzeniem w sprawie powrotów) dostarczonych w mających zastosowanie terminach określonych w rozporządzeniu w sprawie powrotów.

1.4.Wniosek/inicjatywa dotyczy: 

☑ nowego działania 

¨ nowego działania, będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego 41  

¨ przedłużenia bieżącego działania 

¨ połączenia lub przekształcenia co najmniej jednego działania pod kątem innego/nowego działania

1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 

1.5.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy

Wszystkie systemy (krajowe RECAMAS, RECAMAS Fronteksu, iRCMS, RIAT i portal komunikacyjny) mają zostać opracowane w ciągu czterech lat od wejścia w życie rozporządzenia, zgodnie z następującym orientacyjnym harmonogramem:

-    III kw. 2028: wejście w życie rozporządzenia;

-    III kw./IV kw. 2028: ustanowienie ram zarządzania opracowywaniem systemów informatycznych;

-    III kw. 2028-I kw. 2030: etap początkowy, w tym rekrutacja;

-    I kw. 2030-II kw. 2030: etap udzielania zamówień;

-    II kw. 2030-I kw. 2032: etap opracowywania;

-    I kw. 2032-II kw. 2032: etap testowania;

-    II kw. 2032-III kw. 2032: etap stopniowego wdrażania i stopniowego uruchamiania systemu.

1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tej sekcji „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji, wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.

Przyczyny działania na poziomie unijnym (ex ante)

Zidentyfikowanych problemów nie można skutecznie rozwiązać na szczeblu krajowym. Biorąc pod uwagę skalę rozdrobnienia obecnego środowiska cyfrowego, bez koordynacji na szczeblu unijnym i odpowiednich ram prawnych UE państwa członkowskie będą nadal rozwijać odizolowane systemy, co będzie nieefektywne i doprowadzi do nierównej cyfryzacji i wyższych kosztów. Nieskuteczne cyfrowe zarządzanie powrotami, readmisją i reintegracją utrudni przyszłe wdrażanie wspólnych zasad dotyczących powrotów, co doprowadzi do nieoptymalnego poziomu powrotów. Negatywnie wpłynie to również na prawidłowe funkcjonowanie przepisów paktu o migracji i azylu oraz na strefę Schengen.

Interwencja na szczeblu unijnym ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia wzajemnego połączenia odpowiednich systemów informatycznych we wszystkich państwach członkowskich, w tym poprzez wykorzystanie systemów informacyjnych UE, spójną wymianę danych i efektywność operacyjną we wszystkich państwach członkowskich. Jedynie skoordynowane podejście na szczeblu unijnym może w spójny sposób rozwiązać problem zawiłości transgranicznych, z którymi borykają się obecnie państwa członkowskie, np. w odniesieniu do niewystarczającej wymiany danych między państwami członkowskimi.

Oczekiwana wygenerowana unijna wartość dodana (ex post)

Inicjatywa przyniesie unijną wartość dodaną, ponieważ może doprowadzić do stworzenia wspólnych ram na szczeblu unijnym, które usprawnią wymianę danych, przyspieszą procedury, zmniejszą obciążenie administracyjne i umożliwią opracowywanie bardziej szczegółowych danych statystycznych. Cel ten nie może zostać osiągnięty w ten sam sposób przez państwa członkowskie działające samodzielnie. Zharmonizowane cyfrowe podejście do procesów powrotu, readmisji i reintegracji na szczeblu UE poprawi ogólną skuteczność systemu powrotów i będzie zgodne z szerszymi celami paktu o migracji i azylu. Ponadto spójne działania na rzecz cyfryzacji będą wspierać właściwe funkcjonowanie strefy Schengen i zrównoważony charakter wspólnego europejskiego systemu azylowego.

Jednolite ramy cyfrowe poprawią pozycję UE w negocjacjach i kontaktach z państwami trzecimi oraz poprawią wdrażanie 24 unijnych instrumentów readmisji, które przewidują jednolite procedury. Przyczynią się do usprawnienia podejścia i spójnych oczekiwań państw trzecich oraz przyniosą korzyści wszystkim państwom członkowskim.

Wysiłki na szczeblu unijnym przyniosą korzyści skali dzięki zmniejszeniu średnich kosztów, a także uniknięciu powielania wysiłków na skutek opracowywania odizolowanych systemów, oraz wesprą kształtowanie polityki opartej na dowodach, w tym dzięki zwiększeniu wiarygodności danych i statystyk. Dzięki łączeniu zasobów i wiedzy fachowej UE może zapewnić solidniejsze i bardziej skalowalne rozwiązania niż samodzielnie działające państwa członkowskie.

1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

Aby pomóc państwom członkowskim w usprawnieniu ich systemów zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów i zapewnić minimalny poziom ich skuteczności, Frontex opracował model zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów („model RECAMAS”) zgodnie ze swoimi uprawnieniami (czyli z „rozporządzeniem w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej”). Model RECAMAS jest wzorem (tj. dokumentem, a nie systemem informatycznym), który stanowi dla państw członkowskich podstawę tworzenia i konfigurowania własnych systemów zarządzania sprawami w podobny sposób, umożliwiając pogłębioną współpracę między odpowiednimi organami państw członkowskich, a jednocześnie usprawniając gromadzenie danych. W ramach strategii operacyjnej unijnego koordynatora ds. powrotów oraz wspólnego planu wdrażania paktu o migracji i azylu wszystkie państwa członkowskie powinny były rozpocząć opracowywanie i wdrażanie systemu krajowego opartego na modelu RECAMAS w latach 2024–2025. Obecnie 26 państw członkowskich UE posiada już system zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów w pewnym stopniu dostosowany do modelu RECAMAS, ale tylko 12 z nich stosuje system w pełni oparty na modelu RECAMAS.

Jeżeli chodzi o readmisję, aby umożliwić państwom członkowskim i państwom trzecim prowadzenie procedur readmisji w skuteczny, cyfrowy i znormalizowany sposób, Komisja wspierała opracowywanie i działanie systemów zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji, choć bez szczegółowych przepisów na szczeblu unijnym regulujących korzystanie z tych systemów. Systemy te są fizycznie zlokalizowane w państwach trzecich i stanowią ich własność oraz wiążą się z bieżącymi kosztami utrzymania. Obecnie funkcjonuje tylko sześć RCMS: z Armenią, Bangladeszem, Gruzją, Pakistanem, Sri Lanką i Ukrainą. Te sześć RCMS umożliwia składanie wniosków o readmisję do państwa trzeciego, a także monitorowanie procesów działań związanych z weryfikacją i potwierdzaniem obywatelstwa, wydawaniem dokumentów podróży i operacjami powrotowymi. Są to odrębne systemy, z których każdy wymaga innej procedury logowania, i które nie pozwalają na bezpośrednie przesyłanie informacji z systemów państw członkowskich i UE. Komisja odgrywa wiodącą rolę w ułatwianiu przyłączania chętnych państw członkowskich do istniejących RCMS i wnosi wkład finansowy w ich właściwe utrzymanie techniczne i działanie.

Aby w sprawach dotyczących reintegracji zapewnić komunikację między doradcami ds. powrotów w państwach członkowskich a partnerami wdrażającymi reintegrację w państwach trzecich, Komisja opracowała narzędzie pomocy w reintegracji („RIAT”). Jest ono częścią systemu wymiany informacji Europejskiej Sieci Migracyjnej, który ustanowiono w 2008 r. Oprócz komunikacji RIAT jest wykorzystywany do finansowego i administracyjnego rozpatrywania spraw w kontekście różnych programów reintegracji, w tym opracowanego przez Frontex unijnego programu reintegracji, oraz do gromadzenia danych. Obecnie wszystkie państwa członkowskie UE, Szwajcaria, Norwegia i Islandia, a także niektórzy partnerzy w dziedzinie reintegracji są połączeni z RIAT.

Dostępność, wykorzystanie i funkcjonalności istniejących systemów informatycznych różnią się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich. Istniejące systemy informatyczne na potrzeby powrotów, readmisji i reintegracji opracowywały oddzielnie różne podmioty, zarówno na szczeblu unijnym, jak i krajowym. Możliwości dalszego rozwoju i wymiany danych są ograniczone w obecnych ramach prawnych i strukturach operacyjnych. Skutkuje to rozdrobnionym i nieefektywnym środowiskiem cyfrowym.

1.5.4.Spójność z wieloletnimi ramami finansowymi oraz możliwa synergia z innymi właściwymi instrumentami

W pakcie o migracji i azylu wyraźnie wskazano cyfryzację jako czynnik umożliwiający szybkie i skuteczne procedury migracyjne. Systemy cyfrowe mają zasadnicze znaczenie dla poprawy współpracy operacyjnej, zapewnienia wiarygodnego gromadzenia danych, zmniejszenia obciążeń administracyjnych oraz usprawnienia monitorowania i egzekwowania unijnych przepisów migracyjnych. Cel ten jest zgodny z szerszymi ambicjami politycznymi UE dotyczącymi opracowania europejskich rozwiązań cyfrowych, które upraszczają procedury, a jednocześnie zapewniają prawa podstawowe i ochronę danych.

Potrzebę cyfryzacji zarządzania sprawami w obszarze powrotów, readmisji i reintegracji podkreślono w wytycznych politycznych przewodniczącej Ursuli von der Leyen (2024–2029), programach prac Komisji na lata 2025 i 2026, w których wyraźnie przedstawiono tę inicjatywę jako mającą wyraźny wymiar upraszczający (3), oraz w europejskiej strategii zarządzania azylem i migracją (4). W rozporządzeniu w sprawie powrotów ustanowiono wspólny unijny system powrotów umożliwiający usprawnioną wymianę i usprawnione przekazywanie danych, zgodnie z przepisami o ochronie danych.

Inwestycje wymagane na szczeblu UE i państw członkowskich mogą wejść w zakres kwot wynegocjowanych w WRF na lata 2028–2034.

1.5.5.Ocena różnych dostępnych możliwości finansowania, w tym możliwości przegrupowania środków

Inicjatywa zakłada utworzenie nowych systemów informatycznych, które zostaną powierzone Fronteksowi i eu-LISA.

Frontex opracuje i będzie utrzymywać oprogramowanie wzorcowe służące do zarządzania sprawami dotyczącymi powrotów (RECAMAS Fronteksu), unijny zintegrowany system zarządzania sprawami dotyczącymi readmisji (iRCMS) oraz unijny system zarządzania sprawami dotyczącymi reintegracji (RIAT).

eu-LISA zaprojektuje, opracuje i będzie utrzymywać kanał komunikacji między organami ds. migracji (portal komunikacyjny).

Osiągnięcie tych celów wymaga rozszerzenia uprawnień Fronteksu i eu-LISA, ponieważ te nowe zadania nie wchodzą w zakres tych już istniejących. Konieczne są zatem nowe zasoby finansowe i ludzkie, aby umożliwić obu agencjom wykonywanie ich nowych zadań.

Komisja ds. zarządzania programem i grupa doradcza będą wspierać opracowanie i dalszy rozwój nowych systemów informatycznych. DG HOME będzie częścią tych dwóch struktur. Posiedzenia będą się odbywać regularnie, co najmniej sześć razy w roku na etapie opracowywania. Ogólnie rzecz biorąc, DG HOME będzie monitorować opracowywanie, wdrażanie i ogólną zgodność z przyszłym rozporządzeniem. W związku z tym, aby Komisja mogła wypełniać swoje nowe zadania, potrzebny jest nowy personel.

1.6.Czas trwania wniosku/inicjatywy i jego/jej wpływu finansowego

¨ Ograniczony czas trwania

–¨    Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.

–¨    Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r. w odniesieniu do środków na zobowiązania oraz od RRRR r. do RRRR r. w odniesieniu do środków na płatności.

☑ Nieograniczony czas trwania

–Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od 2028 r. do 2034 r.,

–po którym następuje faza operacyjna.

1.7.Planowane metody wykonania budżetu 42

¨ Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję

–¨ w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii

–¨    przez agencje wykonawcze

¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

☑ Zarządzanie pośrednie przez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:

–¨ państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym

–¨ organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (wyszczególnić)

–¨ Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu i Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu

–☑ organom, o których mowa w art. 70 i 71 rozporządzenia finansowego

–¨ organom prawa publicznego

–¨ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, w zakresie, w jakim są im zapewnione odpowiednie gwarancje finansowe

–¨ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego i zapewniono odpowiednie gwarancje finansowe

–¨ podmiotom lub osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym

–¨ podmiotom mającym siedzibę w państwie członkowskim, podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego lub prawu Unii i kwalifikującym się, zgodnie z przepisami sektorowymi, do powierzenia im wykonywania środków finansowych Unii lub gwarancji budżetowych, w zakresie, w jakim podmioty te są kontrolowane przez podmioty prawa publicznego lub podmioty podlegające prawu prywatnemu świadczące usługi użyteczności publicznej, a także posiadają odpowiednie gwarancje finansowe w formie odpowiedzialności solidarnej organów kontrolnych lub równoważne gwarancje finansowe, które mogą być ograniczone, w odniesieniu do każdego działania, do maksymalnej kwoty wsparcia Unii.

Uwagi

2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości 

Komisja zapewni wprowadzenie niezbędnych ustaleń dotyczących monitorowania funkcjonowania proponowanych środków i ich oceny w odniesieniu do głównych celów polityki. Pięć lat po uruchomieniu wszystkich krajowych RECAMAS, iRCMS, RIAT i portalu komunikacyjnego, a następnie co pięć lat, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny dotyczące wdrożenia rozporządzenia i jego wartości dodanej. Sprawozdanie to będzie zawierać również informacje o wszelkich bezpośrednich lub pośrednich skutkach dla odpowiednich praw podstawowych, a także analizę osiągniętych rezultatów pod kątem wyznaczonych celów i ocenę aktualności przesłanek dla wprowadzenia tych komponentów oraz wszelkich konsekwencji w kontekście przyszłych wariantów.

Frontex będzie przedkładać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych roczne sprawozdanie dotyczące opracowania i działalności RECAMAS Fronteksu, krajowych RECAMAS, iRCMS i RIAT, zawierające m.in. informacje na temat ich technicznego funkcjonowania i bezpieczeństwa.

eu-LISA będzie przedkładać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych roczne sprawozdanie dotyczące opracowania i działalności portalu komunikacyjnego, zawierające m.in. informacje na temat jego technicznego funkcjonowania i bezpieczeństwa.

2.2.System zarządzania i kontroli 

2.2.1.Uzasadnienie dla proponowanych metod wykonania budżetu, mechanizmów finansowania wykonania, sposobów dokonywania płatności i strategii kontroli

Część tego wniosku zostanie wdrożona za pośrednictwem budżetów Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz eu-LISA w ramach zarządzania pośredniego.

Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami budżet Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz budżet eu-LISA wykonuje się przy zapewnieniu skutecznej i efektywnej kontroli wewnętrznej. Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz eu-LISA są zatem zobowiązane do wdrożenia odpowiedniej strategii w zakresie kontroli w koordynacji z odpowiednimi uczestnikami łańcucha kontroli. Jeżeli chodzi o kontrole ex post, Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz eu-LISA, jako agencje zdecentralizowane, podlegają w szczególności:

–audytowi wewnętrznemu przeprowadzanemu przez Służbę Audytu Wewnętrznego Komisji;

–rocznym sprawozdaniom Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, w których poświadcza się wiarygodność rocznych sprawozdań finansowych, jak również legalność i prawidłowość operacji leżących u ich podstaw;

–corocznemu absolutorium udzielanemu przez Parlament Europejski;

–ewentualnym dochodzeniom prowadzonym przez OLAF w celu zapewnienia, w szczególności, prawidłowego wykorzystania zasobów przypisanych agencjom.

DG HOME, jako partnerska dyrekcja generalna Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz eu-LISA, wdroży swoją strategię kontroli agencji zdecentralizowanych w celu zapewnienia wiarygodnej sprawozdawczości w ramach swojego rocznego sprawozdania z działalności. Agencje zdecentralizowane ponoszą pełną odpowiedzialność za realizację swojego budżetu, natomiast DG HOME ponosi odpowiedzialność za regularną wypłatę corocznych środków na finansowanie ich działalności, których wysokość określa władza budżetowa UE.

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich zapewnia ponadto dodatkową warstwę kontroli i rozliczalności.

2.2.2.Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia

W przypadku budżetu wykonywanego przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz eu-LISA wymagane są specjalne ramy kontroli wewnętrznej oparte na ramach kontroli wewnętrznej Komisji Europejskiej. Jednolity dokument programowy musi zawierać informacje na temat systemów kontroli wewnętrznej, natomiast skonsolidowane roczne sprawozdanie z działalności – informacje na temat wydajności i skuteczności systemów kontroli wewnętrznej, w tym na temat oceny ryzyka.

Ponadto Europejski Inspektor Ochrony Danych oraz inspektor ochrony danych Fronteksu i eu-LISA nadzorują przetwarzanie danych osobowych przez Frontex i eu-LISA.

Co więcej, DG HOME, jako partnerska dyrekcja generalna Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz eu-LISA, przeprowadza coroczne działania w zakresie zarządzania ryzykiem, aby zidentyfikować i ocenić potencjalne czynniki wysokiego ryzyka związane z funkcjonowaniem agencji. Czynniki ryzyka o znaczeniu krytycznym są zgłaszane corocznie w planie zarządzania DG HOME i towarzyszy im plan działania, w którym określane są działania ograniczające ryzyko.

Głównym ryzykiem zidentyfikowanym na poziomie operacyjnym jest brak odpowiednich zasobów finansowych i ludzkich umożliwiających terminowe opracowanie nowych systemów informatycznych.

2.2.3.Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu) 

W odniesieniu do Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz eu-LISA Komisja przedstawia sprawozdania dotyczące stosunku „kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych”. W rocznym sprawozdaniu z działalności DG HOME za 2024 r. stosunek ten wynosi 0,11 % w odniesieniu do podmiotów, którym powierzono zarządzanie pośrednie, i agencji zdecentralizowanych, w tym Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 

DG HOME będzie w dalszym ciągu stosować swoją strategię zwalczania nadużyć finansowych zgodnie ze strategią Komisji w tym zakresie (CAFS) w celu zapewnienia m.in., by jej wewnętrzne kontrole związane ze zwalczaniem nadużyć były w pełni zgodne z CAFS oraz by jej podejście w kwestii zarządzania ryzykiem nadużyć było nastawione na wykrywanie obszarów obciążonych takim ryzykiem oraz na podejmowanie odpowiednich działań.

W przypadku zarządzania pośredniego środki związane ze zwalczaniem nadużyć finansowych, korupcji i wszelkich innych nielegalnych działań określono w przepisach szczegółowych dotyczących zwalczania nadużyć finansowych zawartych w rozporządzeniach ustanawiających Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz eu-LISA. Obejmują one między innymi wymóg, aby obie agencje zdecentralizowane przyjęły strategię zwalczania nadużyć finansowych.

Ponadto DG HOME, jako partnerska dyrekcja generalna Europolu, opracowała i wdrożyła własną strategię zwalczania nadużyć finansowych, opierając się na metodyce przedstawionej przez OLAF. Zakresem strategii objęte są agencje zdecentralizowane, w tym Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej.

3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 

Szacunkowy wpływ na wydatki i personel w 2028 r. i w kolejnych latach podano w celach ilustracyjnych i nie przesądza on o kolejnych wieloletnich ramach finansowych. Źródło finansowania i zakres zaangażowania finansowego Unii po 2027 r. pozostają zależne od wyniku negocjacji międzyinstytucjonalnych w sprawie WRF na lata 2028–2034, a następnie będą określane w drodze corocznej procedury budżetowej. Wszystkie środki i przydziały kadrowe począwszy od 2028 r. są orientacyjne.

3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ 

·Istniejące linie budżetowe

Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych

·Proponowane nowe linie budżetowe

Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych

3.2.Szacunkowy wpływ finansowy wniosku na środki 

3.2.1.Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki operacyjne 

–¨    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych

–☑    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej

3.2.1.1.Środki z uchwalonego budżetu

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Wkład UE na rzecz agencji zdecentralizowanej

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Kwota środków, które mają zostać przydzielone Agencji w następnych WRF, ma charakter orientacyjny i zależy od porozumienia w sprawie WRF. Powinna ona zostać włączona do dotacji Agencji ze względu na stały charakter zadań przydzielonych w niniejszym wniosku i zostanie zrekompensowana, w stosownych przypadkach, równoważnym zmniejszeniem odpowiedniej puli środków finansowych na program w ramach tego samego działu WRF. Jeżeli konieczne będzie kompensacyjne zmniejszenie środków, wymagany może być również przegląd środków przydzielonych Agencji w drodze corocznej procedury budżetowej.

Kwota środków, które mają zostać przydzielone Agencji w następnych WRF, ma charakter orientacyjny i zależy od porozumienia w sprawie WRF. Powinna ona zostać włączona do dotacji Agencji ze względu na stały charakter zadań przydzielonych w niniejszym wniosku i zostanie zrekompensowana, w stosownych przypadkach, równoważnym zmniejszeniem odpowiedniej puli środków finansowych na program w ramach tego samego działu WRF. Jeżeli konieczne będzie kompensacyjne zmniejszenie środków, wymagany może być również przegląd środków przydzielonych Agencji w drodze corocznej procedury budżetowej.

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Szacunkowy wpływ na wydatki i personel w 2028 r. i w kolejnych latach podano w celach ilustracyjnych i nie przesądza on o kolejnych wieloletnich ramach finansowych. Źródło finansowania i zakres zaangażowania finansowego Unii po 2027 r. pozostają zależne od wyniku negocjacji międzyinstytucjonalnych w sprawie WRF na lata 2028–2034, a następnie będą określane w drodze corocznej procedury budżetowej. Wszystkie środki i przydziały kadrowe począwszy od 2028 r. są orientacyjne.

3.2.2.Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki administracyjne 

–¨    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

–☑    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej

3.2.2.1. Środki z uchwalonego budżetu

Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne wydatki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte ze środków dyrekcji generalnej już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

Szacunkowy wpływ na wydatki i personel w 2028 r. i w kolejnych latach podano w celach ilustracyjnych i nie przesądza on o kolejnych wieloletnich ramach finansowych. Źródło finansowania i zakres zaangażowania finansowego Unii po 2027 r. pozostają zależne od wyniku negocjacji międzyinstytucjonalnych w sprawie WRF na lata 2028–2034, a następnie będą określane w drodze corocznej procedury budżetowej. Wszystkie środki i przydziały kadrowe począwszy od 2028 r. są orientacyjne.

3.2.3.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie 

–¨    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich

–☑    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej

3.2.3.1.Finansowane z uchwalonego budżetu 

Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy (EPC) 48

Szacunkowy wpływ na wydatki i personel w 2028 r. i w kolejnych latach podano w celach ilustracyjnych i nie przesądza on o kolejnych wieloletnich ramach finansowych. Źródło finansowania i zakres zaangażowania finansowego Unii po 2027 r. pozostają zależne od wyniku negocjacji międzyinstytucjonalnych w sprawie WRF na lata 2028–2034, a następnie będą określane w drodze corocznej procedury budżetowej. Wszystkie środki i przydziały kadrowe począwszy od 2028 r. są orientacyjne.

Z uwagi na ogólną napiętą sytuację w ramach działu 4, zarówno pod względem personelu, jak i poziomu środków, potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte przez personel dyrekcji generalnej już przydzielony na zarządzanie tym działaniem lub przesunięty w ramach dyrekcji generalnej lub innych służb Komisji.

Personel niezbędny do wdrożenia wniosku (w EPC):

Opis zadań do wykonania:

3.2.4.Przegląd szacowanego wpływu na inwestycje związane z technologiami cyfrowymi 

NIE DOTYCZY

Obowiązkowo w tabeli poniżej: szacowany wpływ wniosku/inicjatywy na inwestycje związane z technologiami cyfrowymi.

W wyjątkowych przypadkach, jeżeli wymaga tego realizacja wniosku/inicjatywy, we wskazanym wierszu należy podać środki z działu 4.

Środki z działów 1–3 należy podać w wierszu „Wydatki na IT wynikające z realizacji polityki tytułem programów operacyjnych”. Wydatki te odnoszą się do budżetu operacyjnego na ponowne wykorzystanie / zakup / rozwój platform / narzędzi informatycznych bezpośrednio związanych z realizacją inicjatywy oraz powiązanych z nimi inwestycji (np. licencje, badania, przechowywanie danych). Informacje podane w tej tabeli powinny zgadzać się z informacjami przedstawionymi w sekcji 4 „Wymiar cyfrowy”.

3.2.5.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

Wniosek/inicjatywa:

–☑    może zostać w pełni sfinansowany(-a) przez przegrupowanie środków w ramach odpowiedniego działu wieloletnich ram finansowych (WRF)

–¨    wymaga zastosowania nieprzydzielonego marginesu środków w ramach odpowiedniego działu WRF lub zastosowania specjalnych instrumentów zdefiniowanych w rozporządzeniu w sprawie WRF

–¨    wymaga rewizji WRF

3.2.6.Udział osób trzecich w finansowaniu

Wniosek/inicjatywa:

–☑    nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

–¨    przewiduje współfinansowanie ze strony osób trzecich zgodnie z poniższymi szacunkami:

środki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

3.2.7.Szacowane zasoby ludzkie i wykorzystanie wymaganych środków w agencji zdecentralizowanej 

Niezbędny personel (w EPC)

Środki pokrywane z wkładu z budżetu UE w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Zakłada się, że w 2028 r. rekrutacja odbędzie się w lipcu; w związku z tym uwzględniono jedynie 50 % średniego kosztu. To samo podejście stosuje się w 2032 r. w odniesieniu do dodatkowego personelu. Koszty personelu koryguje się o obecny współczynnik korekcyjny dla Polski wynoszący 82,3 % (Frontex) i 113,60 % dla Strasburga (eu-LISA).

środki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Przegląd/podsumowanie zasobów ludzkich i środków (w mln EUR) wymaganych do realizacji wniosku/inicjatywy w agencji zdecentralizowanej

3.3.    Szacunkowy wpływ na dochody 

–☑    Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody

–¨    Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

–¨    wpływ na zasoby własne

–¨    wpływ na dochody inne

–¨    Wskazać, czy dochody są przypisane do linii budżetowej po stronie wydatków

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

W przypadku wpływu na dochody przeznaczone na określony cel należy wskazać linie budżetowe po stronie wydatków, które ten wpływ obejmie.

Pozostałe uwagi (np. metoda/wzór użyte do obliczenia wpływu na dochody albo inne informacje).

4.Wymiar cyfrowy

4.1.Wymogi cyfrowe

4.2.Dane

Powiązanie z europejską strategią w zakresie danych

Ze względu na rodzaj przetwarzanych danych oraz z uwagi na fakt, że dane te będą przetwarzane w bardzo konkretnych celach powiązanych z powrotami, readmisją i reintegracją, proponowana inicjatywa ma bardzo ograniczone znaczenie dla stworzenia prawdziwego jednolitego rynku danych, który jest podstawowym celem europejskiej strategii w zakresie danych.

Powiązanie z zasadą jednorazowości

Po pierwsze, proponowana architektura informatyczna będzie opierać się na wykorzystaniu systemów informacyjnych UE (np. Systemu Informacyjnego Schengen, Eurodac, EES), które będą systematycznie przeszukiwane za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania. Dzięki tym systemom informacyjnym UE i ramom interoperacyjności dane są zapisywane tylko raz, a właściwe organy krajowe mają do nich natychmiastowy dostęp.

Po drugie, do danych, które mogą nie być dostępne w systemach informacyjnych UE, wykorzystywany będzie portal komunikacyjny, stanowiący użyteczny i potrzebny dodatkowy środek techniczny umożliwiający wymianę danych, bez powielania z systemami informacyjnymi UE.

Po trzecie, jedną z podstawowych funkcjonalności, które należy zapewnić, będzie automatyczne pobieranie danych między trzema systemami zarządzania sprawami, tj. krajowe RECAMAS (w odniesieniu do powrotów), iRCMS (w odniesieniu do readmisji) i RIAT (w odniesieniu do reintegracji). Dzięki temu właściwe organy będą zobowiązane do przekazywania tych samych danych tylko raz, zgodnie z zasadą jednorazowości.

Przepływ danych

4.3.Rozwiązania cyfrowe

Cyfrowe systemy zarządzania powrotami, readmisją i reintegracją obywateli państw trzecich, tj. krajowe RECAMAS, RECAMAS Fronteksu, RIAT, iRCMS, portal komunikacyjny.

4.4.Ocena interoperacyjności

Cyfryzacja zarządzania migracją

Dane statystyczne dotyczące zarządzania migracją

4.5.Środki wspierające cyfrowe wdrażanie

(1) (1)    Komisja Europejska, komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady: Europejska strategia zarządzania azylem i migracją, COM(2026) 45 final, 26 stycznia 2026 r.

(2) (2)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/2280 z dnia 7 października 2026 r. ustanawiające wspólny system powrotów obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających w Unii oraz uchylające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE, dyrektywę Rady 2001/40/WE i decyzję Rady 2004/191/WE (Dz.U. L, 2026/2280, 15.10.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/2280/oj).

(3) (3)    Ursula von der Leyen, Wytyczne polityczne na następną kadencję Komisji Europejskiej, 2024–2029, Strasburg, 18 lipca 2024 r.

(4) (4)    Komisja Europejska, komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady: Strategia UE na rzecz dobrowolnych powrotów i reintegracji; COM(2021) 120 final z 27 kwietnia 2021 r.

(5) (5)    Komisja Europejska, Dokument programowy: W kierunku strategii operacyjnej na rzecz skuteczniejszych powrotów; COM(2023) 45 final z 24 stycznia 2023 r.

(6) (6)    Komisja Europejska, komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Program prac Komisji na 2025 r. – Razem ku odważniejszej, prostszej, szybszej Unii, COM(2025) 45 final, 11.2.2025.

(7) (7)    Komisja Europejska, komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Program prac Komisji na 2026 r. – Decydujący moment niezależności Europy, COM(2025) 870 final, 21.10.2025.

(8) (8)    Art. 40 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie powrotów.

(9) (9)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie ustanowienia zharmonizowanych przepisów dotyczących sztucznej inteligencji oraz zmiany rozporządzeń (WE) nr 300/2008, (UE) nr 167/2013, (UE) nr 168/2013, (UE) 2018/858, (UE) 2018/1139 i (UE) 2019/2144 oraz dyrektyw 2014/90/UE, (UE) 2016/797 i (UE) 2020/1828 (akt w sprawie sztucznej inteligencji) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L, 2024/1689, 12.7.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1689/oj).

(10) (10)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1861 oraz decyzje Rady 2004/512/WE i 2008/633/WSiSW (Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 27, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/817/oj).

(11) (11)    Wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego unijne wsparcie na rzecz azylu, migracji i integracji na okres 2028–2034, COM/2025/540 final.

(12) (1)    Dz.U. C [...], [...], s. [...].

(13) (2)    Dz.U. C [...], [...], s. [...].

(14) (3)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/2280 z dnia 7 października 2026 r. ustanawiające wspólny system powrotów obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających w Unii oraz uchylające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE, dyrektywę Rady 2001/40/WE i decyzję Rady 2004/191/WE (Dz.U. L, 2026/2280, 15.10.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/2280/oj).

(15) (4)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), zmiany rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 99, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2018/1726/oj).

(16) (5)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1896 z dnia 13 listopada 2019 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz uchylenia rozporządzeń (UE) nr 1052/2013 i (UE) 2016/1624 (Dz.U. L 295 z 14.11.2019, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/1896/oj).

(17) (6)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2303 z dnia 15 grudnia 2021 r. ustanawiające Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 439/2010 (Dz.U. L 468, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2021/2303/oj).

(18) (7)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1861 oraz decyzje Rady 2004/512/WE i 2008/633/WSiSW (Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 27, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/817/oj).

(19) (8)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności między systemami informacyjnymi UE w obszarze współpracy policyjnej i sądowej oraz zmieniające rozporządzenia (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1862 i (UE) 2019/816 (Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 85, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/818/oj).

(20) (9)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(21) (10)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

(22) (11)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie ustanowienia zharmonizowanych przepisów dotyczących sztucznej inteligencji oraz zmiany rozporządzeń (WE) nr 300/2008, (UE) nr 167/2013, (UE) nr 168/2013, (UE) 2018/858, (UE) 2018/1139 i (UE) 2019/2144 oraz dyrektyw 2014/90/UE, (UE) 2016/797 i (UE) 2020/1828 (akt w sprawie sztucznej inteligencji) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L, 2024/1689, 12.7.2024).

(23) (12)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1860 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.U. L 312 z 7.12.2018, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2018/1860/oj).

(24) (13)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226 (Dz.U. L 236 z 19.9.2018, s. 1).

(25) (14)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2011/182/oj).

(26) (15)     Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/1999/437/oj).

(27) (16)     Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2008/146/oj).

(28) (17)    Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2011/350/oj).

(29) (18)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1349 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia powrotowej procedury granicznej i zmiany rozporządzenia (UE) 2021/1148 (Dz.U. L, 2024/1349, 22.5.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1349/oj).

(30) (19)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1358 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania danych biometrycznych w celu skutecznego stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1351 i (UE) 2024/1350 i dyrektywy Rady 2001/55/WE oraz w celu identyfikowania nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich oraz bezpaństwowców, w sprawie występowania z wnioskami o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz w sprawie zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 i (UE) 2019/818 oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 (Dz.U. L, 2024/1358, 22.5.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1358/oj).

(31) (20)    Rozporządzenie (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 23, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2007/862/oj).

(32) (21)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 z dnia 30 listopada 2017 r. ustanawiające system wjazdu/wyjazdu (EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw członkowskich i danych dotyczących odmowy wjazdu w odniesieniu do takich obywateli oraz określające warunki dostępu do EES na potrzeby ochrony porządku publicznego i zmieniające konwencję wykonawczą do układu z Schengen i rozporządzenia (WE) nr 767/2008 i (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 327 z 9.12.2017, s. 20, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2017/2226/oj).

(33) (22)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/903 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie ustanowienia środków na rzecz wysokiego poziomu interoperacyjności sektora publicznego na terytorium Unii (akt w sprawie Interoperacyjnej Europy) (Dz.U. L, 2024/903, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/903/oj).

(34) (23)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) …/… [pełen tytuł niniejszego rozporządzenia].

(35) (24)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) …/… [pełen tytuł niniejszego rozporządzenia].

(36) (25)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) …/… [pełen tytuł niniejszego rozporządzenia].

(37) (26)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/982 z dnia 13 marca 2024 r. w sprawie zautomatyzowanego przeszukania i zautomatyzowanej wymiany danych na potrzeby współpracy policyjnej oraz zmieniające decyzje Rady 2008/615/WSiSW i 2008/616/WSiSW oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726, (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818 („rozporządzenie Prüm II”) (Dz.U. L, 2024/982, 5.4.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/982/oj).

(38) (27)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/13 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie gromadzenia i przekazywania danych pasażera przekazywanych przed podróżą w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/818 (Dz.U. L, 2025/13, 8.1.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2025/13/oj).

(39) (28)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) …/… [pełen tytuł niniejszego rozporządzenia].

(40) (29)    Rozporządzenie Rady (UE) 2022/922 z dnia 9 czerwca 2022 r. w sprawie ustanowienia i funkcjonowania mechanizmu oceny i monitorowania w celu weryfikacji stosowania dorobku Schengen oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1053/2013 (Dz.U. L 160 z 15.6.2022, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2022/922/oj).

(41)    O którym mowa w art. 58 ust. 2 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

(42)    Szczegóły dotyczące metod wykonania budżetu oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na stronie BUDGpedia: https://myintracomm.ec.europa.eu/corp/budget/financial-rules/budget-implementation/Pages/implementation-methods.aspx .

(43)    Środki zróżnicowane/środki niezróżnicowane.

(44)    EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.

(45)    Kraje kandydujące oraz, w stosownych przypadkach, potencjalni kandydaci z Bałkanów Zachodnich.

(46)    Frontex i eu-LISA otrzymują wkłady od państw stowarzyszonych w ramach układu z Schengen (NO, IS, CH, LI).

(47)    Niezbędne środki należy określić na podstawie danych dotyczących średnich rocznych kosztów, dostępnych na odpowiedniej stronie internetowej BUDGpedia.

(48)    Proszę określić w tabeli poniżej, ile EPC w ramach wskazanej liczby jest już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub może zostać przesuniętych w ramach Państwa dyrekcji generalnej oraz jakie są Państwa potrzeby netto.

(49)    W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 20 % na poczet kosztów poboru.