(1)

Op 15 februari 2019 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 5 van de basisverordening een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer in de Unie van stalen wielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“de VRC” of “het betrokken land”). De Commissie heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“bericht van inleiding”). De productomschrijving van het onderzoek werd verduidelijkt in een bericht tot wijziging van het bericht van inleiding (3).

(2)

De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 3 januari 2019 werd ingediend door de Association of European Wheel Manufacturers (“EUWA” of “de klager”) namens producenten die meer dan 25 % van de totale productie in de Unie van stalen wielen vertegenwoordigen. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal over dumping en aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een onderzoek te openen.

(3)

De Commissie heeft de invoer van het betrokken product niet onderworpen aan registratie overeenkomstig artikel 14, lid 5 bis, van de basisverordening, zoals toegelicht in overweging 4 van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/1693 van de Commissie (4) (“de voorlopige verordening”). Geen enkele partij heeft hierover opmerkingen gemaakt.

(4)

Overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening heeft de Commissie de partijen op 19 september 2019 een overzicht van de voorgestelde rechten verstrekt, alsook nadere gegevens over de berekening van de dumpingmarge en de marge die toereikend is om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen. De belanghebbenden werd verzocht binnen drie werkdagen hun opmerkingen over de juistheid van de berekeningen kenbaar te maken. Er zijn geen opmerkingen ontvangen.

(5)

Op 11 oktober 2019 stelde de Commissie bij de voorlopige verordening een voorlopig antidumpingrecht in op de invoer in de Unie van stalen wielen van oorsprong uit de VRC.

(6)

Zoals wordt opgemerkt in overweging 23 van de voorlopige verordening, had het onderzoek naar dumping en schade betrekking op de periode van 1 januari 2018 tot en met 31 december 2018 (“het onderzoektijdvak” of “OT”) en had het onderzoek naar ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling betrekking op de periode van 1 januari 2015 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

(7)

Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan voorlopige antidumpingmaatregelen werden ingesteld (“mededeling van de voorlopige bevindingen”), dienden de klager, acht importeurs en/of wederverkopers en twee Chinese producenten-exporteurs schriftelijke opmerkingen in waarin zij hun standpunten ten aanzien van de voorlopige bevindingen kenbaar maakten.

(8)

De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Met één Chinese producent-exporteur vond er een hoorzitting plaats. In die fase werd niet om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures verzocht.

(9)

De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte. Bij het vaststellen van de definitieve bevindingen heeft de Commissie de opmerkingen van de belanghebbenden in overweging genomen en waar passend haar voorlopige conclusies herzien.

(10)

De Commissie heeft alle belanghebbenden ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was een definitief antidumpingrecht in te stellen op in de Unie ingevoerde stalen wielen van oorsprong uit de VRC (“mededeling van de definitieve bevindingen”). Alle partijen konden binnen een bepaalde termijn opmerkingen indienen over de mededeling van de definitieve bevindingen.

(11)

Op 9 januari 2020 werd een hoorzitting van één niet-verbonden importeur met de diensten van de Commissie gehouden. Op 16 januari 2020 werd in aanwezigheid van de raadadviseur-auditeur een hoorzitting van één groep Chinese producenten-exporteurs gehouden met betrekking tot de fase na de mededeling van de definitieve bevindingen.

(12)

De opmerkingen van de belanghebbenden zijn onderzocht en indien passend in deze verordening in aanmerking genomen.

(13)

Aangezien er geen opmerkingen over de steekproef zijn ontvangen, werden de overwegingen 7 tot en met 18 van de voorlopige verordening bevestigd.

(14)

Aangezien er geen opmerkingen over het onderzoektijdvak en de beoordelingsperiode zijn ontvangen, werd overweging 23 van de voorlopige verordening bevestigd.

(15)

Na de bekendmaking van de voorlopige verordening wezen verscheidene belanghebbenden op dubbelzinnigheden in de beschrijving van Taric-code 8716909097, d.w.z. een van de codes waarop voorlopige maatregelen van toepassing zijn. Deze partijen verzochten de Commissie te bevestigen dat deze code alleen betrekking heeft op wielen voor gebruik op de weg en derhalve geen betrekking heeft op wielen voor kruiwagens en steekwagens.

(16)

De Commissie bevestigde dat deze interpretatie correct was en dat wielen voor kruiwagens en steekwagens niet binnen de reikwijdte van dit onderzoek vallen. Ter wille van de duidelijkheid heeft de Commissie de beschrijving van de betrokken Taric-code dienovereenkomstig aangepast. Op 29 oktober 2019 heeft de Commissie ook een nota bij het dossier gepubliceerd waarin alle belanghebbenden over deze aanpassing werden geïnformeerd.

(17)

Net vóór de bekendmaking van de voorlopige verordening verzocht een niet-verbonden importeur om de uitsluiting van stalen reservewielen voor personenauto’s met als argument dat zij niet dezelfde technische en fysieke basiskenmerken hebben als alle andere producten die onder de productomschrijving vallen. Deze importeur voerde aan dat stalen reservewielen niet als normale wielen kunnen worden gebruikt omdat daarmee niet sneller kan worden gereden dan 80 km/uur. Hij voerde verder aan dat de totale productie van stalen reservewielen voor personenauto’s in de Unie zeer klein is en zelfs onbestaande is in het geval van de vervangingsmarkt (in tegenstelling tot het OEM-segment (segment van de fabrikant van de originele uitrusting) waarin de wielen tijdens het fabricageproces aan de auto worden vastgemaakt).

(18)

De Commissie wees het verzoek van de niet-verbonden importeur af. De snelheidslimiet verandert niets aan de fundamentele technische en fysieke kenmerken van een wiel en de importeur heeft geen ander bewijs geleverd waaruit blijkt dat dergelijke reservewielen technische en fysieke kenmerken zouden vertonen die verschillen van alle andere producten die onder de productomschrijving van het onderzoek vallen. Bovendien bevestigde de partij zelf dat deze soorten wielen in de Unie worden geproduceerd en er dus sprake is van concurrentie met ingevoerde stalen reservewielen. Het feit dat deze wielen naar verluidt niet door de bedrijfstak van de Unie in een van de twee belangrijkste distributiekanalen worden geproduceerd en verkocht, is niet relevant, aangezien de stalen wielen op de vervangingsmarkt en de in het OEM-segment verkochte wielen dezelfde technische en fysieke basiskenmerken hebben.

(19)

Na de bekendmaking van de voorlopige verordening uitte een partij kritiek op het feit dat in de klacht gebruik wordt gemaakt van de toepassing van een wiel, d.w.z. op de weg gebruikte wielen, om vast te stellen of een stalen wiel al dan niet binnen de reikwijdte van het onderzoek valt. In plaats daarvan stelde de partij snelheid en belasting als onderscheidende factoren voor om vast te stellen of een stalen wiel ontworpen is om op de weg te worden gebruikt en dus binnen de reikwijdte van het onderzoek valt. De partij was met name van mening dat alleen wielen die zijn ontworpen voor verplaatsingen tegen meer dan 50 km/u ontworpen en gebouwd zijn als wielen voor gebruik op de weg. De partij herhaalde haar argument na de mededeling van de definitieve bevindingen.

(20)

De Commissie was van mening dat dit argument geen afbreuk deed aan de productomschrijving of de reikwijdte van het onderzoek zelf, maar veeleer een alternatieve methode voorstelt om stalen wielen te beschrijven. De Commissie is echter van mening dat de snelheid niet relevant is voor de definitie van de productomschrijving, zoals uiteengezet in overweging 18, en heeft derhalve het voorstel van de partij afgewezen.

(21)

Eén producent-exporteur klaagde dat de voorlopige verordening noch technische definities voor de uitgesloten producten bevatte, noch procedures om door douaneambtenaren van de Unie en de diensten van de Commissie te laten bevestigen of bepaalde producten al dan niet van het toepassingsgebied van de maatregelen waren uitgesloten.

(22)

De Commissie heeft echter bevestigd dat de reeds bestaande technische definities van de uitgesloten producten en de reeds bestaande douaneprocedures toereikend waren voor de juiste toepassing van en het passende toezicht op de huidige antidumpingmaatregelen en dat in dit geval in deze fase geen aanvullende definities of procedures nodig bleken. Dit argument is derhalve afgewezen.

(23)

Na de bekendmaking van de voorlopige verordening heeft een niet-verbonden importeur aangevoerd dat stalen wielen voor landbouwaanhangers of ‐opleggers met een velgdiameter groter dan of gelijk aan 16 inch (tot 54 inch) van de reikwijdte van het onderzoek moeten worden uitgesloten, omdat zij in termen van snelheid, laadvermogen en boutgaten andere fysieke en technische kenmerken hebben dan stalen wielen voor aanhangwagens of opleggers van vrachtwagens. Er zij op gewezen dat in de voorlopige verordening ter verduidelijking melding is gemaakt van de uitsluiting van het toepassingsgebied van de maatregelen van wielen voor landbouwaanhangers en andere getrokken landbouwwerktuigen die worden gebruikt op akkers, met een velgdiameter van maximaal 16 inch. Hoewel deze uitsluiting de reikwijdte van het onderzoek vernauwde, heeft zij het feit dat voornamelijk voor toepassingen buiten de weg ontworpen en gebruikte wielen niet onder de productomschrijving vielen echter niet gewijzigd, zoals in overweging 24 wordt uiteengezet.

(24)

Er zij op gewezen dat in de voorlopige verordening wielen voor aanhangwagens voor personenauto’s, caravans, landbouwaanhangers en andere getrokken landbouwwerktuigen die worden gebruikt op akkers, met een velgdiameter van maximaal 16 inch, voorlopig van het toepassingsgebied van de maatregelen zijn uitgesloten. Sommige partijen waren van mening dat, als gevolg daarvan, de wielen van landbouwaanhangers en andere getrokken landbouwwerktuigen die worden gebruikt op akkers, met een velgdiameter van meer dan 16 inch, onder het toepassingsgebied van de maatregelen vallen. De Commissie heeft echter verduidelijkt dat zij middels deze uitzondering niet voornemens was bepaalde andere wielen die niet voor gebruik op de weg zijn bestemd in het toepassingsgebied van het onderzoek op te nemen. Wielen die voor andere toepassingen dan gebruik op de openbare weg zijn ontworpen, zijn immers uitdrukkelijk van de productomschrijving in het bericht van inleiding uitgesloten. Dit was tevens de intentie van de klager. In de openbare versie van de klacht werd namelijk gepreciseerd dat wielen die gewoonlijk niet voor gebruik op de weg zijn bestemd (zogenoemde off-the-road-wielen of OTR-wielen), zoals landbouwwielen, wielen voor grondverzet- en mijnbouwuitrusting en wielen voor industriële verlading (bv. voor vorkheftrucks of kranen), van deze klacht zijn uitgesloten. Het onderzoek leverde geen redenen op om deze uitsluiting in vraag te stellen, en derhalve werden stalen wielen voor landbouwaanhangers of ‐opleggers niet in het onderzoek opgenomen, ongeacht de velgdiameters ervan.

(25)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelde EUWA voor “wielen voor gebruik in bouwvoertuigen” toe te voegen aan de lijst van uitgesloten producten. De Commissie achtte deze toevoeging overbodig, aangezien deze wielen nooit onder de productomschrijving vielen. Het voorstel van EUWA werd derhalve afgewezen.

(26)

Na de bekendmaking van de voorlopige verordening voerde een niet-verbonden importeur aan dat bepaalde wielen voor personenwagens voor winterbanden moeten worden uitgesloten van het onderzoek, namelijk wielen die speciaal zijn ontworpen om op meerdere automodellen te passen. De onderneming voerde aan dat de producenten in de Unie weigeren dit soort wielen te produceren en dat met deze wielen hulpbronnen kunnen worden uitgespaard en slechts een klein deel van de zogenoemde “aftermarket” of vervangingsmarkt wordt bediend. De partij herhaalde haar verzoeken na de mededeling van de definitieve bevindingen.

(27)

Uit het onderzoek is gebleken dat stalen wielen voor winterbanden, waaronder wielen die op meerdere automodellen passen, dezelfde fysieke en technische basiskenmerken hebben als andere producten die onder de productomschrijving van het onderzoek vallen. Het wiel van de niet-verbonden importeur is een “universeel” wiel voor personenauto’s met een adapterring voor het naafgat. Door dit laatste element kan één basiswiel voor naafgaten met verschillende diameters worden gebruikt door middel van verschillende naafgatadapters. Het resultaat is hetzelfde als bij een vast naafgat. Het product concurreert met wielen voor winterbanden die door de producenten in de Unie worden geproduceerd en zowel via het OEM- als het aftermarketkanaal worden verdeeld. Er was dus geen grond om deze productsoort van de reikwijdte van het onderzoek uit te sluiten. De Commissie wees het verzoek van de niet-verbonden importeur derhalve af.

(28)

Rekening houdend met alle opmerkingen die de belanghebbenden na de bekendmaking van de voorlopige verordening hebben aangevoerd, heeft de Commissie bevestigd dat de productomschrijving in overweging 42 van de voorlopige verordening correct de reikwijdte van het onderzoek weerspiegelde. Het betrokken product werd dus gedefinieerd als voor gebruik op de weg ontworpen stalen wielen, al dan niet met toebehoren en al dan niet met banden, bestemd voor:

van oorsprong uit de VRC, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 8708 70 10, ex 8708 70 99, ex 8716 90 90 (Taric-codes 8708701080, 8708701085, 8708709920, 8708709980, 8716909095 en 8716909097) (“het betrokken product”).

De volgende producten bleven buiten beschouwing:

(29)

Zoals uiteengezet in de overwegingen 43 tot en met 48 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie besloten de bepalingen van artikel 18 van de basisverordening toe te passen ten aanzien van één van de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs. De Commissie stelde vast dat de gecontroleerde rekeningen en belastingverslagen van de producent-exporteur niet overeenstemden met zijn opgegeven uitvoer. De Commissie kwam derhalve tot de bevinding dat de verstrekte informatie niet betrouwbaar was en dat artikel 18, lid 1, van de basisverordening dus moest worden toegepast om de vaststelling door de Commissie van de dumpingmarge en de schademarge van de producent-exporteur te voltooien.

(30)

In haar opmerkingen na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft de betrokken onderneming haar argumenten tegen de toepassing van artikel 18, lid 1, van de basisverordening herhaald. De onderneming voerde deze reeds aan in het antwoord op de aan haar gerichte brief van 19 juni 2019 over de mogelijke toepassing van artikel 18 van de basisverordening en tijdens de hoorzittingen in de voorlopige fase van het onderzoek.

(31)

Bovendien verzocht de onderneming de Commissie een beroep te doen op artikel 18, lid 3, van de basisverordening in plaats van op artikel 18, lid 1, om een individuele berekening van de dumpingmarge en de schademarge te maken. De onderneming baseerde haar verzoek op de stelling dat zij naar beste vermogen heeft samengewerkt en voerde aan dat de door haar verstrekte informatie niet volledig mocht worden afgewezen. De onderneming heeft ook alternatieve methoden voor de berekening van de uitvoerprijs voorgesteld, op grond van het argument dat deze alternatieven de Commissie in staat zouden stellen een individuele dumpingmarge en schademarge voor de onderneming te bepalen.

(32)

Meer in het bijzonder stelde de onderneming het volgende voor:

(33)

Daarnaast steunden drie van de zes niet-verbonden importeurs in de Unie die het betrokken product van de onderneming kochten in hun opmerkingen het voorstel om hun invoergegevens te gebruiken en op basis daarvan een individuele dumpingmarge voor de betrokken Chinese producent-exporteur te berekenen.

(34)

In antwoord op deze opmerkingen heeft de Commissie benadrukt dat er geen nieuwe feiten onder haar aandacht zijn gebracht die verandering zouden brengen in de fundamentele bevinding, die gebaseerd is op het bewijsmateriaal dat tijdens de controle ter plaatse in de bedrijfsruimten van de producent-exporteur is verzameld, dat de door die producent gemelde verkooptransacties naar de Unie niet overeenstemden met zijn gecontroleerde rekeningen en belastingverslagen.

(35)

De Commissie was ook van mening dat de bepalingen van artikel 18, lid 3, van de basisverordening de producent-exporteur in dit geval niet konden helpen omdat de vraag niet was of de door de partij verstrekte inlichtingen niet in alle opzichten toereikend waren, maar er sprake was van een fundamentele onzekerheid over de betrouwbaarheid van de aan de Commissie verstrekte gegevens en informatie. De Commissie kon die gegevens op geen enkele manier onafhankelijk controleren. De Commissie was derhalve niet in het bezit van de nodige bewijsstukken die haar in staat zouden stellen haar berekeningen met betrekking tot de dumpingmarge en de schademarge van de producent-exporteur te voltooien. Bovendien zou geen van de voorgestelde alternatieven hoe dan ook de mogelijkheid bieden om overeenstemming vast te stellen van de opgegeven verkoop- en kostencijfers met de officiële documenten die ter plaatse bij de betrokken onderneming zijn gecontroleerd (gecontroleerde rekeningen en belastingverslagen). Ook zou geen van de voorgestelde alternatieven ervoor zorgen dat de Commissie de volledige lijst van uitvoertransacties van de betrokken producent-exporteur tijdens het onderzoektijdvak zou ontvangen. De Commissie kon dus niet garanderen dat een redelijk nauwkeurige vaststelling van de dumping- of schademarge kon worden gemaakt zonder een volledige en controleerbare gegevensreeks over de uitvoertransacties tijdens het onderzoektijdvak.

(36)

De door de onderneming verstrekte inlichtingen werden derhalve als onbetrouwbaar beschouwd en bijgevolg overeenkomstig artikel 18, lid 1, van de basisverordening buiten beschouwing gelaten (5).

(37)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de onderneming haar argument dat haar uitvoerprijs, die nodig is voor de vaststelling van de dumping- en schademarges, kon worden vastgesteld op basis van de in de overwegingen 31 tot en met 33 beschreven alternatieve methoden. Voorts merkte de onderneming op dat het Hof in het arrest van 14 december 2017, EBMA/Giant (China), overwoog dat het begrip “nodige gegevens” duidt op “de inlichtingen waarover de belanghebbenden beschikken en die de instellingen van de Unie van hen wensen te verkrijgen om in het kader van het antidumpingonderzoek de passende conclusies te kunnen trekken” (6). In dit verband voerde de onderneming aan dat de Commissie nooit om bepaalde aanvullende gegevens heeft verzocht om te verifiëren of de lijst van uitvoertransacties naar de Unie volledig was.

(38)

De Commissie herinnerde eraan dat de onderneming in de specifieke mededeling van de voorlopige bevindingen reeds op de hoogte was gebracht van het feit dat de Commissie niet beschikte over de in overweging 37 vermelde gegevens, met name de volledige en controleerbare gegevensreeks over de uitvoertransacties tijdens het onderzoektijdvak. De onderneming kon geen bewijsmateriaal verstrekken waaruit blijkt dat de gegevens volledig waren en hoe dan ook kon de Commissie het, zoals eerder uitgelegd, evenmin controleren. Het argument dat de Commissie nooit om aanvullende informatie heeft verzocht, is derhalve misplaatst. Gezien de specifieke omstandigheden kon de Commissie de door deze onderneming verstrekte gegevensreeks over de uitvoertransacties niet bevestigen.

(39)

Voorts herhaalde de onderneming dat zij tijdens de procedure zo goed mogelijk had meegewerkt en herinnerde zij eraan dat het bij de Commissie gangbaar is om zo veel mogelijk gebruik te maken van de gegevens van de onderneming zelf. De onderneming verwees hierbij naar een eerder onderzoek (7).

(40)

De Commissie herinnerde eraan dat de unieke omstandigheden van elk onderzoek afzonderlijk in aanmerking moeten worden genomen. In het onderhavige geval was het belangrijkste probleem waarmee de Commissie werd geconfronteerd de fundamentele onbetrouwbaarheid van de administratie van de onderneming, die, aangezien het om een fundamenteel probleem gaat, niet kon worden opgelost door de informatie die de onderneming heeft verstrekt, aan te passen. Aangezien de administratie van de onderneming niet kon worden gecontroleerd, kon de Commissie niet met de vereiste mate van zekerheid vaststellen dat de gegevensreeks over de uitvoertransacties (met inbegrip van uitgevoerde producten, volumes en waarden) juist en volledig was. In dit verband heeft de Commissie ook opgemerkt dat de gegevensreeks over de uitvoerprijzen die op andere wijze is verstrekt en bevestigd, zoals gegevens van importeurs of uitvoerstatistieken, niet kon worden afgestemd met de gecontroleerde rekeningen van de onderneming, wat er nogmaals op wees dat de gegevens niet betrouwbaar waren.

(41)

Bovendien voerde de onderneming aan dat de Commissie blijk had gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 18 van de basisverordening bij de vaststelling van de normale waarde, aangezien alleen informatie over de uitvoerprijs niet betrouwbaar bleek te zijn. In dit verband herhaalde de onderneming dat het panelverslag (8) in zaak DS 337, EU/Salmon (Noorwegen), verwijst naar bijlage II van de antidumpingovereenkomst van de WTO, waarin is bepaald dat “alle controleerbare informatie die zo wordt verstrekt dat zij zonder grote moeilijkheden bij het onderzoek kan worden gebruikt, tijdig ter beschikking wordt gesteld en, in voorkomend geval, op een door de autoriteiten gevraagde drager of in een door de autoriteiten gevraagde computertaal wordt verstrekt, […] bij de vaststellingen in aanmerking [dient] te worden genomen”.

(42)

De Commissie was van oordeel dat, niettegenstaande de bepalingen van bijlage II bij de antidumpingovereenkomst van de WTO, de vaststelling van de normale waarde in het onderhavige geval niet van toepassing was. De onderneming diende informatie in voor de vaststelling van haar individuele dumpingmarge. De Commissie heeft vastgesteld dat de informatie voor de vaststelling van de uitvoerprijs, die een fundamenteel element is bij de vaststelling van de dumpingmarge, niet betrouwbaar was omdat zij niet kon worden gecontroleerd. De tekortkomingen waren van dien aard dat geen van de verstrekte gegevens voor de bepaling van de uitvoerprijs kon worden gebruikt. In een dergelijk geval zou de vaststelling van de normale waarde overbodig zijn omdat zonder de uitvoerprijs geen dumpingmarge kan worden vastgesteld.

(43)

Ten slotte voerde de onderneming aan dat de Commissie de rechten van de onderneming heeft geschonden door de vaststelling van de normale waarde niet bekend te maken. In dit verband verzocht de onderneming ook om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur, die plaatsvond op 16 januari 2020.

(44)

Zoals uiteengezet in overweging 42, werd de normale waarde voor de onderneming in de onderhavige zaak niet vastgesteld. De Commissie was derhalve van oordeel dat zij geen informatie in haar bezit had achtergehouden. Bovendien heeft de Commissie in antwoord op een eerder verzoek van de onderneming om de vaststelling van de normale waarde openbaar te maken de onderneming in kennis gesteld van alle elementen die zij zou hebben gebruikt indien een normale waarde was vastgesteld.

(45)

Tijdens de hoorzitting van 16 januari 2020 heeft de raadadviseur-auditeur geoordeeld dat de Commissie de rechten van verdediging van de onderneming niet heeft geschonden door de berekening van de normale waarde niet openbaar te maken.

(46)

De Commissie bevestigde derhalve de conclusies van de overwegingen 43 tot en met 48 van de voorlopige verordening en handhaafde haar besluit om artikel 18, lid 1, eerste alinea, toe te passen op de betrokken onderneming. Aangezien de uitvoer van de onderneming niet kon worden gecontroleerd, kon de Commissie de exacte tijdens het onderzoektijdvak naar de Unie uitgevoerde productsoorten niet vaststellen. Zonder deze informatie achtte de Commissie het derhalve passend om de marge voor de onderneming gelijk te stellen aan de resterende marge. De Commissie merkt voorts op dat de onderneming overeenkomstig artikel 11, lid 8, van de basisverordening om terugbetaling van geïnde rechten kan verzoeken indien zij in de toekomst kan aantonen dat haar uitvoergegevens controleerbaar zijn.

(47)

Aangezien geen opmerkingen over de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening, de keuze van het representatieve land, de productiefactoren en de benchmarks voor de berekening van niet-verstoorde kosten en de berekening van de normale waarde zijn ontvangen, heeft de Commissie de overwegingen 49 tot en met 178 van de voorlopige verordening bevestigd.

(48)

Aangezien er geen opmerkingen over de vaststelling van de uitvoerprijs zijn ontvangen, werd overweging 179 van de voorlopige verordening bevestigd.

(49)

Na de bekendmaking van de voorlopige verordening heeft één niet-verbonden importeur in de Unie twijfels geuit over het bestaan van dumping met betrekking tot het betrokken product of enkel met betrekking tot stalen wielen voor personenauto’s.

(50)

Deze opmerkingen waren louter verklaringen zonder nadere onderbouwing en hebben de voorlopige bevindingen van de Commissie met betrekking tot de normale waarde, de uitvoerprijs en de vergelijking daarvan niet op losse schroeven gezet. De enige in de steekproef overgebleven producent-exporteur, die de volledige berekening van de dumpingmarge heeft ontvangen, heeft deze bevindingen en berekeningen niet betwist. Deze onderneming voerde ook stalen wielen voor personenauto’s uit naar de Unie. Zowel voor stalen wielen voor personenauto’s als voor stalen wielen voor bedrijfsvoertuigen werden aanzienlijke dumpingmarges vastgesteld.

(51)

Aangezien er geen opmerkingen over de berekeningsmethoden voor de residuele dumpingmarge zijn ontvangen, heeft de Commissie de conclusies van de overwegingen 184 en 185 van de voorlopige verordening bevestigd.

(52)

Voorts heeft de Commissie, aangezien er geen opmerkingen over de vergelijking en de dumpingmarges zijn ontvangen, haar conclusies in de overwegingen 180 tot en met 183 en de overwegingen 186 en 187 van de voorlopige verordening bevestigd.

(53)

Aangezien er na de bekendmaking van de voorlopige verordening geen opmerkingen over dit punt zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 188 en 189 van die verordening bevestigd.

(54)

Eén niet-verbonden importeur voerde aan dat de Commissie in overweging 190 van de voorlopige verordening verkeerde conclusies heeft getrokken en beweerde dat wielen voor personenauto’s en wielen voor bedrijfsvoertuigen niet samen in één onderzoek mogen worden beschouwd. Volgens deze belanghebbende zou de dumping van wielen voor bedrijfsvoertuigen aanzienlijk zijn, terwijl dit voor de wielen voor personenauto’s niet het geval zou zijn. Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft dezelfde importeur erop aangedrongen dat wielen voor personenauto’s en wielen voor bedrijfsvoertuigen niet samen worden beschouwd in één onderzoek omdat de wielen voor personenauto’s minder dan 1 % van het totale verbruik in de Unie in kilo vertegenwoordigen.

(55)

De Commissie was echter van mening dat wielen voor personenauto’s en die voor bedrijfsvoertuigen dezelfde fysieke en technische basiskenmerken hebben en slechts verschillende soorten van het betrokken product zijn. Dit onderzoek had dus slechts betrekking op één product. De mogelijke verschillen in de omvang van de dumping tussen verschillende soorten van het betrokken product waren geenszins relevant voor de beoordeling van de reikwijdte van het onderzoek, d.w.z. de definitie van het betrokken product. De Commissie heeft hoe dan ook voor alle onderzochte productsoorten aanzienlijke dumping vastgesteld. Zelfs indien dit element relevant zou zijn en in aanmerking zou moeten worden genomen, quod non, was de bewering dus feitelijk onjuist. Er zij aan herinnerd dat uit de bevindingen in de overwegingen 190 tot en met 192 van de voorlopige verordening blijkt dat zowel China als de producenten in de Unie op soortgelijke wijze actief zijn met betrekking tot wielen van personenauto’s en wielen voor bedrijfsvoertuigen, die beide een aanzienlijk deel vertegenwoordigen van de uitvoer uit het betrokken land naar de Unie en van de verkoop van de bedrijfstak van de Unie. In de Unie is ongeveer 65 % van de verkoop in stuks voor wielen voor personenwagens. Invoer met dumping, ongeacht de productsoort of de distributiekanalen ervan, kan negatieve gevolgen hebben voor de bedrijfstak van de Unie. Het argument werd derhalve afgewezen.

(56)

Aangezien er geen andere opmerkingen over de markt van de Unie en het verbruik in de Unie zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 190 tot en met 195 van de voorlopige verordening bevestigd.

(57)

Aangezien er geen opmerkingen over dit punt zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 196 tot en met 204 van de voorlopige verordening bevestigd.

(58)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 205 tot en met 209 van de voorlopige verordening bevestigd.

(59)

Aangezien er geen opmerkingen over de macro-economische indicatoren zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 210 tot en met 218 van de voorlopige verordening bevestigd.

(60)

Aangezien er geen opmerkingen over de micro-economische indicatoren zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 219 tot en met 230 van de voorlopige verordening bevestigd.

(61)

Aangezien er geen opmerkingen met betrekking tot de conclusie inzake schade zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 231 tot en met 234 van de voorlopige verordening bevestigd.

(62)

In de voorlopige fase concludeerde de Commissie dat de bedrijfstak van de Unie door de invoer met dumping uit het betrokken land verkoopvolume en marktaandeel heeft verloren, en dat deze invoer de verkoopprijzen van de producenten in de Unie heeft onderboden. Er was in de voorlopige fase ook bewijs dat deze dumpingprijzen tijdens het onderzoektijdvak verhinderden dat de prijzen konden worden verhoogd. Deze laatste bevindingen zijn weergegeven in tabel 8 van de voorlopige verordening, waaruit blijkt dat de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie in de Unie reeds in 2017 minder stegen dan de productiekosten, terwijl de producenten in de Unie in het onderzoektijdvak onder hun productiekosten moesten verkopen. Deze bevindingen zijn in de definitieve fase bevestigd.

(63)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen en tijdens een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur heeft een Chinese groep aangevoerd dat de daling van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie niet volledig mag worden toegeschreven aan de invoer uit de VRC, omdat de toename van het Chinese marktaandeel in de beoordelingsperiode lager was dan de daling van het marktaandeel van de producenten in de Unie in die periode (9). Dezelfde groep stelde dat de Commissie niet had toegelicht hoe, zelfs indien de prijzen van de invoer uit China tijdens de beoordelingsperiode met 7 % zijn gedaald, het lage marktaandeel van de invoer uit China een negatieve invloed heeft gehad op de markt van de Unie, die door de producenten in de Unie werd gedomineerd.

(64)

De Commissie merkt op dat zij niet verplicht is alle vastgestelde schade toe te rekenen aan de betrokken invoer. De toerekeningsanalyse onderzoekt veeleer of de betrokken invoer een oorzaak is van de vastgestelde schade, wat in dit geval door geen enkele belanghebbende wordt betwist. Zoals uiteengezet in de overwegingen 239 tot en met 252 van de voorlopige verordening, ondermijnde de prijsdruk van de invoer met dumping uit de VRC de verkoophoeveelheid en de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie gedurende de beoordelingsperiode, maar was deze bijzonder schadelijk in 2017 en tijdens het onderzoektijdvak, toen de kosten stegen. Deze druk heeft in het onderzoektijdvak tot ernstige verliezen op het gebied van productie, verkoop en winstgevendheid geleid. Geen van de andere onderzochte factoren zwakken echter individueel of gezamenlijk het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade af.

(65)

Aangezien er geen andere opmerkingen met betrekking tot de toeschrijving van de schade aan de betrokken invoer werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 236 tot en met 238 van de voorlopige verordening bevestigd.

(66)

Na de bekendmaking van de voorlopige verordening heeft een niet-verbonden importeur gevraagd waarom er tegen Turkije geen onderzoek is geopend. Volgens deze onderneming was er volgens de tabellen 4 en 12 van de voorlopige verordening tijdens het onderzoektijdvak meer invoer van stalen wielen uit Turkije dan uit de VRC, tegen soortgelijke invoerprijzen.

(67)

De Commissie merkt in de eerste plaats op dat het onderzoek werd geopend tegen het land waarvoor op het tijdstip van de opening van de zaak voldoende bewijsmateriaal inzake schadelijke dumping werd overgelegd. De klacht bevatte namelijk bewijzen dat de prijzen van de invoer uit Turkije hoog genoeg waren om de bedrijfstak van de Unie geen schade toe te brengen. Ten tweede analyseerde de Commissie, zoals uiteengezet in overweging 241 van de voorlopige verordening, de ontwikkeling van zowel de Chinese als de Turkse invoervolumes en ‐prijzen tijdens de beoordelingsperiode. Op basis van het bewijsmateriaal in het dossier concludeerde de Commissie dat de Turkse prijzen gemiddeld ongeveer 25 % hoger waren dan de Chinese prijzen.

(68)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen merkte een Chinese groep op dat de invoer uit Turkije groter was dan die uit de VRC. Zij voegde daaraan toe dat, in tegenstelling tot de prijzen van de invoer uit China, de Turkse invoerprijzen tussen 2017 en het onderzoektijdvak daalden en voerde aan dat de Commissie had verzuimd de gevolgen van die ontwikkeling voor de door de producenten in de Unie geleden schade te onderzoeken. Deze partij herhaalde deze punten tijdens een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur, waar zij ook beweerde dat het marktaandeel van de Turkse invoer in het onderzoektijdvak (9,6 %) aanzienlijk was in vergelijking met dat van de invoer uit de VRC (5,3 %) en wees op het marktaandeel van andere invoer (5,2 %).

(69)

De Commissie herhaalde dat de gegevens van Eurostat geen nauwkeurig beeld gaven van het prijsniveau van de invoer, maar merkte ook op dat uit de tabellen 4 en 12 van de voorlopige verordening bleek dat in elk jaar van de beoordelingsperiode en tijdens het onderzoektijdvak de gemiddelde Chinese invoerprijzen per kilo lager waren dan de Turkse invoerprijzen en ver onder de prijzen van de invoer uit andere landen lagen. Het verschil in de ontwikkeling van de prijzen van de Chinese invoer en de prijzen van de Turkse invoer is gering en wordt irrelevant geacht, mede gelet op de in overweging 200 van de voorlopige verordening onder de aandacht gebrachte tekortkomingen van de gegevens van Eurostat en de in overweging 241 van de voorlopige verordening samengevatte niet-betwiste bevindingen zoals vermeld in overweging 67. De Commissie is bijgevolg van mening dat de Turkse invoerprijzen geen afbreuk doen aan de bevinding dat de Chinese invoer van stalen wielen schade heeft veroorzaakt aan producenten in de Unie.

(70)

Aangezien er geen andere opmerkingen met betrekking tot de toeschrijving van de schade aan de betrokken invoer werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 239 tot en met 250 van de voorlopige verordening bevestigd.

(71)

Op basis van het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat geen van de andere onderzochte factoren enige relevante weerslag kon hebben op de schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden. Bovendien heeft geen van de onderzochte factoren, afzonderlijk of gezamenlijk, het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade zodanig afgezwakt dat dit verband niet langer echt en substantieel zou zijn, hetgeen de conclusie in overweging 252 van de voorlopige verordening bevestigt.

(72)

Aangezien geen opmerkingen over het belang van de bedrijfstak van de Unie zijn ontvangen, werden de bevindingen in de overwegingen 254 en 255 van de voorlopige verordening bevestigd.

(73)

Na de bekendmaking van de voorlopige verordening stelde een importeur dat de maatregelen verwoestende gevolgen zouden hebben voor zijn bedrijf. Een andere importeur merkte op dat het onderzoek onredelijke negatieve gevolgen zou hebben voor zijn importactiviteiten, consumenten en het milieu, maar hij heeft die effecten niet verder uitgelegd of gekwantificeerd. Geen van beide partijen heeft bewijsmateriaal ter staving van haar bewering verstrekt. De Commissie was van oordeel dat, bij gebrek aan bewijsmateriaal, zij niet tot de conclusie kon komen dat de vermeende negatieve effecten de noodzaak van maatregelen die een gelijk speelveld in de markt van stalen wielen van de Unie herstellen, zouden overstijgen. Uit het onderzoek is immers gebleken dat het betrokken product voldoende uit andere bronnen kon worden betrokken om een passend aanbod tegen eerlijke marktprijzen te kunnen behouden.

(74)

Na de bekendmaking van de voorlopige verordening heeft geen enkele partij die het belang van de gebruikers vertegenwoordigt, zich kenbaar gemaakt of opmerkingen ingediend.

(75)

Aangezien geen andere opmerkingen over het belang van niet-verbonden importeurs en gebruikers zijn ontvangen, worden de bevindingen in de overwegingen 256 tot en met 259 van de voorlopige verordening bevestigd.

(76)

Op basis van het bovenstaande en aangezien geen opmerkingen zijn ontvangen, werden de conclusies in overweging 260 van de voorlopige verordening bevestigd.

(77)

Overeenkomstig artikel 9, lid 4, derde alinea, van de basisverordening heeft de Commissie de ontwikkeling van de invoervolumes tijdens de in overweging 4 beschreven periode van voorafgaande kennisgeving beoordeeld om rekening te houden met de extra schade ingeval er in die periode sprake zou zijn van een verdere aanzienlijke toename van de invoer waarop het onderzoek betrekking heeft. Volgens gegevens van Eurostat, de databank van artikel 14, lid 6, en de Surveillance‐2-databank bleek uit een vergelijking van de invoervolumes van het betrokken product in het onderzoektijdvak en in de periode van voorafgaande kennisgeving dat er geen verdere aanzienlijke stijging van de invoer had plaatsgevonden. Derhalve werd niet voldaan aan de vereisten voor een verhoging van de schademarge op grond van artikel 9, lid 4, van de basisverordening en werd de schademarge niet aangepast.

(78)

Op basis hiervan en aangezien er geen opmerkingen over het schadeopheffend prijsniveau werden ontvangen, werden de conclusies in de overwegingen 262 tot en met 269 van de voorlopige verordening bevestigd.

(79)

In het licht van de conclusies inzake dumping, schade, het oorzakelijk verband en het belang van de Unie, moeten definitieve antidumpingmaatregelen worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie nog meer schade lijdt door de invoer met dumping van het betrokken product.

(80)

Er moeten definitieve antidumpingmaatregelen worden ingesteld op stalen wielen van oorsprong uit de VRC, in overeenstemming met de regel van het laagste recht van artikel 7, lid 2, en artikel 9, lid 4, tweede alinea, van de basisverordening.

(81)

Op basis van het voorgaande moeten de definitieve antidumpingrechten, uitgedrukt in cif-prijs grens Unie, vóór inklaring, als volgt worden vastgesteld:

(82)

De bij deze verordening voor bepaalde ondernemingen vastgestelde individuele antidumpingrechten zijn gebaseerd op de bevindingen van dit onderzoek. Zij weerspiegelen dan ook de situatie die bij het onderzoek voor die ondernemingen is vastgesteld. Deze rechten zijn uitsluitend van toepassing op het betrokken product van oorsprong uit de VRC en geproduceerd door de genoemde juridische entiteiten. Op het betrokken product dat is geproduceerd door andere ondernemingen die in het dispositief van deze verordening niet uitdrukkelijk worden genoemd, met inbegrip van entiteiten die met de specifiek genoemde ondernemingen verbonden zijn, is het recht van toepassing dat voor “alle andere ondernemingen” geldt. Die invoer mag niet worden onderworpen aan de individuele antidumpingrechten.

(83)

Een onderneming die later haar naam wijzigt, kan verzoeken om verdere toepassing van deze individuele antidumpingrechten. Dit verzoek moet worden ingediend bij de Commissie (10). Dit verzoek moet alle relevante informatie bevatten waaruit blijkt dat de wijziging geen invloed heeft op het recht van de onderneming om te genieten van het recht dat op haar van toepassing is. Als de naamswijziging van de onderneming niet van invloed is op haar recht om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is, zal een bericht over de naamswijziging worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

(84)

Om het risico op ontwijking als gevolg van het grote verschil in rechten zo veel mogelijk te beperken, zijn speciale maatregelen nodig om de juiste toepassing van de individuele antidumpingrechten te garanderen. De ondernemingen met individuele antidumpingrechten moeten een geldige handelsfactuur overleggen aan de douaneautoriteiten van de lidstaten. De factuur moet voldoen aan de in artikel 1, lid 3, van deze verordening vastgestelde vereisten. Ingevoerde producten die niet vergezeld gaan van een dergelijke factuur, worden onderworpen aan het antidumpingrecht dat op “alle andere ondernemingen” van toepassing is.

(85)

Hoewel de douaneautoriteiten van de lidstaten over deze factuur moeten beschikken om ten aanzien van de invoer de individuele antidumpingrechten te kunnen toepassen, is overlegging van die factuur niet de enige factor waarmee de douaneautoriteiten rekening moeten houden. Zelfs als aan hen een factuur wordt overgelegd die voldoet aan alle voorschriften van artikel 1, lid 3, van deze verordening, moeten de douaneautoriteiten van de lidstaten namelijk hun gebruikelijke controles uitvoeren en kunnen zij, net als in alle andere gevallen, aanvullende documenten (vervoersdocumenten enz.) verlangen om de juistheid van de gegevens in de aangifte te controleren en te waarborgen dat het recht vervolgens terecht wordt toegepast, in overeenstemming met de douanewetgeving.

(86)

Indien het volume van de uitvoer door een van de ondernemingen die een lager individueel recht genieten, in het bijzonder na de instelling van de maatregelen in kwestie aanzienlijk toeneemt, kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening. In dergelijke omstandigheden kan een onderzoek naar ontwijking worden geopend, mits aan de voorwaarden hiervoor is voldaan. Hierbij kan onder meer worden onderzocht of het nodig is een individueel recht of individuele rechten in te trekken en in plaats daarvan het voor het gehele land geldende recht in te stellen.

(87)

Om een goede toepassing van het antidumpingrecht te garanderen, moet het voor alle andere ondernemingen vastgestelde antidumpingrecht niet alleen gelden voor de niet-medewerkende producenten-exporteurs in dit onderzoek, maar ook voor de producenten die in het onderzoektijdvak geen producten naar de Unie hebben uitgevoerd.

(88)

Statistieken over stalen wielen worden vaak uitgedrukt in aantal stuks. De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (11) bevat evenwel geen bijzondere maatstaf voor stalen wielen. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat bij invoer niet alleen het gewicht in kg of ton, maar ook het aantal stuks van het betrokken product in de aangifte voor het vrije verkeer moet worden opgenomen. Het aantal stuks moet worden vermeld voor de Taric-codes 8708701080, 8708701085, 8708709920, 8708709980, 8716909095 en 8716909097.

(89)

Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarges en van de schade die de bedrijfstak van de Unie is berokkend, moeten de bedragen die uit hoofde van het bij de voorlopige verordening ingestelde voorlopige antidumpingrecht als zekerheid zijn gesteld, definitief worden geïnd.

(90)

In zijn opmerkingen na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft een van de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs zich bereid verklaard een prijsverbintenis aan te bieden. In het voorlopige aanbod van de onderneming ontbrak echter het belangrijkste element van een verbintenis — het niveau van een minimuminvoerprijs. De Commissie kon dit verzoek derhalve niet inwilligen.

(91)

Indien op basis van artikel 109 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (12) een bedrag moet worden terugbetaald na een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, dan geldt als de te betalen rente de rente die de Europese Centrale Bank voor haar basisherfinancieringstransacties hanteert, zoals op de eerste kalenderdag van elke maand bekendgemaakt in de C‐serie van het Publicatieblad van de Europese Unie.

(92)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van het bij Verordening (EU) 2016/1036 ingestelde comité,