—

uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu,

A.

mając na uwadze, że społecznościom Masajów grożą eksmisje z ich terenów w dystrykcie Ngorongoro, który obejmuje obszar ochrony Ngorongoro i obszar Loliondo;

B.

mając na uwadze, że w czerwcu 2022 r. władze Tanzanii zaczęły przekształcać obszar o powierzchni 1 500 km2 w Loliondo w rezerwat dzikich zwierząt, co doprowadziło do powszechnych eksmisji i pozbawiło ponad 70 tys. osób możliwości wypasania zwierząt gospodarskich na pastwiskach, które są newralgiczne dla zachowania zdrowia zwierząt i źródeł utrzymania ludzi; mając na uwadze, że nie była to pierwsza próba zablokowania Masajom w Loliondo dostępu do pastwisk na terenach wiejskich bez ich dobrowolnej, uprzedniej i świadomej zgody;

C.

mając na uwadze, że od czerwca 2022 r. na obszarze ochrony Ngorongoro rząd ograniczył dostęp do podstawowych usług, takich jak żywność, edukacja, woda i opieka zdrowotna, co zmusiło liczne społeczności Masajów do opuszczenia tych terenów;

D.

mając na uwadze, że poszanowanie praw społeczności tubylczych i lokalnych jest nieodzownym warunkiem skutecznej ochrony różnorodności biologicznej; mając na uwadze, że niezależni eksperci ONZ i Afrykańska Komisja Praw Człowieka i Ludów wezwali Tanzanię, by zaprzestała wszelkich przymusowych eksmisji w Ngorongoro, oraz wyrazili zastrzeżenia co do nieodpowiednich konsultacji rządu z zainteresowanymi społecznościami Masajów oraz braku przejrzystości;