Geconsolideerde TEKST: 31993R2847 — NL

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,

Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),

Gezien het advies van het Europees Parlement ( 2 ),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),

Overwegende dat de Raad volgens artikel 12 van Verordening (EEG) nr. 3760/92 van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur ( 4 ) een communautaire controleregeling dient in te voeren;

Overwegende dat met het oog op het welslagen van het gemeenschappelijk visserijbeleid een doeltreffende controleregeling moet worden toegepast die geldt voor alle onderdelen van dit beleid;

Overwegende dat het daartoe noodzakelijk is dat deze regeling voorschriften bevat met betrekking tot de controle op de maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden, de structuurmaatregelen en de maatregelen inzake de gemeenschappelijke ordening van de markt, alsmede een aantal bepalingen inzake bestraffing van niet-naleving van deze maatregelen, die dienen te gelden voor de hele visserijsector, van de producent tot de consument;

Overwegende dat deze regeling alleen het gewenste resultaat kan hebben als het bedrijfsleven erkent dat zij gegrond is;

Overwegende dat de controle allereerst tot de verantwoordelijkheid van de Lid-Staten behoort; dat de Commissie er echter ook op dient toe te zien dat de Lid-Staten zich op billijke wijze kwijten van de controle op en de voorkoming van overtredingen; dat zij derhalve in staat gesteld moet worden haar taak zo goed mogelijk te vervullen, doordat zij de beschikking krijgt over de nodige financiële, juridische en wettelijke middelen;

Overwegende dat de ervaring met Verordening (EEG) nr. 2241/87 van de Raad van 23 juli 1987 houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten ( 5 ) heeft geleerd dat de controle op de toepassing van de bepalingen voor de instandhouding van de visbestanden moet worden verscherpt;

Overwegende dat voor de naleving van de maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden een sterker beroep dient te worden gedaan op de eigen verantwoordelijkheid van alle geledingen van de visserijsector;

Overwegende dat het beleid voor het beheer van de visbestanden, dat met name gebaseerd is op totaal toegestane vangsten (TAC's), quota en technische maatregelen, moet worden aangevuld met een beheer van de visserij-inspanning, wat gepaard moet gaan met een controle op de visserijactiviteiten en de vangstcapaciteit;

Overwegende dat, met het oog op de bewaking van alle vangsten en alle aanvoer, door de Lid-Staten in alle maritieme wateren toezicht dient te worden gehouden op de visserijactiviteiten van schepen uit de Gemeenschap en op alle aanverwante activiteiten, als middel om te kunnen nagaan of de regelgeving van het gemeenschappelijk visserijbeleid wordt nageleefd;

Overwegende dat het van essentieel belang is dat de Lid-Staten hun operationele medewerking verlenen bij op zee verrichte inspecties van visserijactiviteiten, opdat met name visserijactiviteiten in buiten de jurisdictie of de soevereiniteit van een Lid-Staat vallende maritieme wateren doeltreffend en op financieel verantwoorde wijze kunnen worden gecontroleerd;

Overwegende dat met het oog op de toepassing van het gemeenschappelijk visserijbeleid controlemaatregelen dienen te worden genomen ten aanzien van vissersvaartuigen onder de vlag van derde landen die zich in de wateren van de Gemeenschap bevinden, en dat met name een regeling moet worden vastgesteld inzake melding van de verplaatsingen van die vaartuigen en van de soorten vis die zij aan boord hebben, onverminderd het recht van onschuldige doorvaart in de territoriale zee en de vrijheid van scheepvaart in de 200-mijlszone;

Overwegende dat de uitvoering van een aantal door de Lid-Staten in samenwerking met de Commissie te verwezenlijken en voor bepaalde categorieën vaartuigen opgezette proefprojecten de Raad in staat zal stellen om vóór 1 januari 1996 te besluiten of er met een systeem van controle per satelliet dan wel met een ander systeem moet worden gewerkt;

Overwegende dat het beheer van de visserijactiviteiten door de vaststelling van TAC's een grondige kennis van de samenstelling van de vangsten vergt en dat een dergelijke kennis ook noodzakelijk is voor de andere procedures waarin Verordening (EEG) nr. 3760/92 voorziet; dat iedere kapitein van een vissersvaartuig daartoe een logboek dient bij te houden;

Overwegende dat het noodzakelijk is dat de Lid-Staat van aanvoer de aanvoer op zijn grondgebied kan controleren en dat het daartoe nodig is dat in een andere Lid-Staat geregistreerde vaartuigen de Lid-Staat van aanvoer op de hoogte brengen van hun voornemen om vis op zijn grondgebied aan te voeren;

Overwegende dat het van fundamenteel belang is dat de in de logboeken vermelde gegevens bij de aanvoer worden gepreciseerd en bevestigd; dat het derhalve noodzakelijk is dat de bij de aanvoer en de afzet van de vangst betrokken personen aangifte doen van de aangevoerde, overgeladen, te koop aangeboden of aangekochte hoeveelheden;

Overwegende dat ten einde te voorzien in vrijstelling van de verplichting tot het bijhouden van een logboek of het invullen van een aanvoeraangifte door kleine vissersvaartuigen waarvoor een dergelijke verplichting in verhouding tot hun vangstcapaciteit een buitensporige last zou vormen, de Lid-Staten de activiteiten van dergelijke vaartuigen moeten controleren aan de hand van een steekproefmethode;

Overwegende dat alle visserijprodukten die in de Gemeenschap worden aangevoerd of ingevoerd, tot het punt van eerste verkoop vergezeld moeten gaan van een vervoerdocument waarin hun oorsprong duidelijk vermeld staat, ten einde de naleving van de communautaire instandhoudings- en handelsmaatregelen te garanderen;

Overwegende dat vangstbeperkingen zowel op het niveau van de Lid-Staten als van de Gemeenschap moeten worden beheerd; dat de Lid-Staten de aanvoer dienen te registreren en via computer aan de Commissie dienen door te geven; dat het in die context noodzakelijk is vrijstelling van deze verplichting te verlenen voor kleine aangevoerde hoeveelheden aangezien het doorgeven ervan via computer de autoriteiten van de betrokken Lid-Staten in administratief en financieel opzicht overmatig zou belasten;

Overwegende dat, met het oog op de instandhouding en het beheer van alle beviste bestanden, de bepalingen inzake het logboek, de aangifte van aanvoer, de aangifte van verkoop, alsmede de gegevens over overladingen en de registratie van de vangsten, ook van toepassing kunnen worden verklaard op bestanden waarvoor geen TAC of quotum is vastgesteld;

Overwegende dat de Lid-Staten op de hoogte moeten zijn van de resultaten van de visserijactiviteiten van hun vaartuigen in de wateren onder jurisdictie van derde landen of in de internationale wateren; dat derhalve aan de kapiteins van deze vaartuigen de verplichtingen moeten worden opgelegd inzake het logboek, de aangifte van aanvoer en van overlading; dat de door de Lid-Staten verzamelde gegevens aan de Commissie moeten worden meegedeeld;

Overwegende dat het verzamelen en verwerken van de gegevens uit beheersoogpunt de oprichting vereist van geautomatiseerde gegevensbestanden die in het bijzonder de mogelijkheid bieden de gegevens via vergelijking te controleren; dat de Commissie en haar bevoegde ambtenaren via de computer toegang moeten hebben tot deze gegevensbestanden ten einde deze te kunnen controleren;

Overwegende dat de naleving van de bepalingen inzake het gebruik van vistuig niet behoorlijk kan worden gewaarborgd indien netten van verschillende maaswijdte aan boord zijn, tenzij deze aan extra controlemaatregelen onderworpen zijn; dat het voor specifieke vormen van visserij passend kan zijn om specifieke regels vast te stellen, zoals de één-netregel;

Overwegende dat, wanneer het quotum van een Lid-Staat volledig is opgebruikt of wanneer de TAC zelf volledig is opgebruikt, voortzetting van de visserij bij besluit van de Commissie moet worden verboden;

Overwegende dat het noodzakelijk is de schade te vergoeden die ontstaat wanneer een Lid-Staat die zijn quotum, zijn toewijzing of zijn gedeelte van het bestand of groep bestanden nog niet heeft opgebruikt, geen visserijactiviteiten meer kan uitoefenen omdat een bepaalde TAC is opgebruikt; dat derhalve moet worden voorzien in een compensatieregeling;

Overwegende dat bij niet-naleving van deze verordening door personen die de verantwoording voor vissersvaartuigen dragen, moet worden gezorgd dat de betrokken vaartuigen met het oog op de instandhouding aan extra controlemaatregelen worden onderworpen;

Overwegende dat een efficiënt beheer van de aangenomen maatregelen vereist dat voor Lid-Staten die hun quotum overschrijden, aangiftemechanismen worden ingevoerd die in overeenstemming zijn met de beheersdoelstellingen en -strategieën die zijn omschreven in artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3760/92;

Overwegende dat de aanpassing van de vangstcapaciteit aan de beschikbare voorraden een van de voornaamste doelstellingen is van het gemeenschappelijk visserijbeleid; dat het volgens artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 3760/92 de taak van de Raad is om de doelstellingen en strategieën voor de herstructurering van de visserij-inspanning vast te stellen; dat ook moet worden gewaarborgd dat de maatregelen van de gemeenschappelijke marktordening worden nageleefd, met name door personen waarop de betrokken maatregelen van toepassing zijn; dat het derhalve absoluut noodzakelijk is dat iedere Lid-Staat naast de reeds in de communautaire wetgeving voorgeschreven financiële controles, technische controles uitvoert om te garanderen dat de door de Raad vastgestelde bepalingen worden nageleefd;

Overwegende dat het noodzakelijk is algemene regels vast te stellen om de door de Commissie benoemde communautaire inspecteurs in staat te stellen om te zorgen voor de uniforme toepassing van de communautaire regels en na te gaan of de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten de hun opgelegde controles naar behoren hebben uitgevoerd;

Overwegende dat het, ten einde de objectiviteit van dit toezicht te waarborgen, van belang is dat de communautaire inspecteurs onder bepaalde voorwaarden zonder voorafgaande kennisgeving en geheel onafhankelijk een bezoek aan de Lid-Staten kunnen brengen om na te gaan of de door de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten uitgevoerde controles naar behoren zijn geschied; dat bij dergelijke bezoeken in geen geval controle zal worden uitgeoefend op private personen;

Overwegende dat de maatregelen na overtredingen van Lid-Staat tot Lid-Staat kunnen verschillen zodat bij de vissers een gevoel van onrechtvaardige behandeling ontstaat; dat het ontbreken van afschrikwekkende sancties in bepaalde Lid-Staten afbreuk doet aan de doeltreffendheid van de controle, en dat, gezien deze feiten, de Lid-Staten zonder te discrimineren de nodige maatregelen dienen te nemen om onregelmatigheden te voorkomen en te vervolgen, met name door een gamma van sancties in te voeren waarbij het economische voordeel dat de overtreders uit hun overtredingen hebben gehaald, daadwerkelijk teniet wordt gedaan;

Overwegende dat, indien een Lid-Staat van aanvoer onregelmatigheden niet effectief vervolgt, de Lid-Staat van de vlag wordt beperkt in zijn mogelijkheden om de naleving van de regeling voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden te waarborgen; dat derhalve moet worden bepaald dat de illegale vangsten op het quotum van de Lid-Staat van aanvoer worden afgeboekt als die Lid-Staat geen doeltreffende maatregelen heeft genomen;

Overwegende dat de Lid-Staten de Commissie op gezette tijden verslag dienen uit te brengen over hun inspectieactiviteiten en over de naar aanleiding van overtredingen van de communautaire bepalingen genomen maatregelen;

Overwegende dat het voor sommige van de bij deze verordening vastgestelde maatregelen passend is nadere uitvoeringsbepalingen vast te stellen;

Overwegende dat het vertrouwelijke karakter van de in het kader van deze verordening verzamelde gegevens moet worden gewaarborgd;

Overwegende dat de nationale controlebepalingen die binnen de werkingssfeer van deze verordening vallen maar verder gaan dan de daarin opgenomen minimumbepalingen, door deze verordening onverlet moeten worden gelaten, op voorwaarde evenwel dat dergelijke nationale bepalingen in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht;

Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 2241/87 dient te worden ingetrokken, met uitzondering evenwel van artikel 5, dat van kracht dient te blijven totdat de lijsten bedoeld in artikel 6, lid 2, van de onderhavige verordening zijn aangenomen;

Overwegende dat voor de tenuitvoerlegging van de in bepaalde artikelen vervatte specifieke bepalingen voorzien moet worden in een overgangsperiode opdat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten hun procedures kunnen vaststellen en deze kunnen aanpassen aan de vereisten van de nieuwe verordening;

Overwegende dat de in bepaalde artikelen vervatte bepalingen, voor zover deze betrekking hebben op de visserij in de Middellandse Zee, waar het gemeenschappelijk visserijbeleid nog niet volledig wordt toegepast, op 1 januari 1999 in werking dienen te treden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

1. Om te waarborgen dat de regelingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid worden nageleefd, wordt er een communautaire regeling ingevoerd die met name bepalingen omvat inzake de technische controle op

alsmede een aantal bepalingen inzake de doeltreffendheid van de sancties bij overtreding van voornoemde maatregelen.

2. Hiertoe stelt iedere Lid-Staat, in overeenstemming met de communautaire regeling, passende maatregelen vast om de doeltreffendheid van de regeling te waarborgen. Iedere Lid-Staat stelt zijn bevoegde autoriteiten voldoende middelen ter beschikking om de in deze verordening aangegeven inspectie- en controletaken te kunnen uitvoeren.

3. De regeling is van toepassing op alle visserijactiviteiten en alle aanverwante activiteiten op het grondgebied van de Lid-Staten en in de maritieme wateren onder hun soevereiniteit of jurisdictie, met inbegrip van de activiteiten van vaartuigen die de vlag voeren van of geregistreerd zijn in een derde land, onverminderd het recht van onschuldige doorvaart in de territoriale zee en de vrijheid van scheepvaart in de 200-mijlszone; deze regeling is, onverminderd de bijzondere bepalingen in visserijovereenkomsten tussen de Gemeenschap en derde landen of in internationale verdragen waarbij de Gemeenschap partij is, eveneens van toepassing op de activiteiten van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap die de visserij uitoefenen in de wateren van derde landen of op volle zee.

1. Teneinde te waarborgen dat alle geldende regelingen worden nageleefd, controleert, inspecteert en bewaakt iedere lidstaat op zijn grondgebied en in de onder zijn soevereiniteit of jurisdictie vallende maritieme wateren alle activiteiten op visserijgebied en met name de visvangst, de activiteiten in verband met het overladen, de aanvoer, de verkoop, het vervoer en de opslag van visserijproducten en het noteren van de aanvoer en de verkoop. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om een optimale controle op hun grondgebied en in de onder hun soevereiniteit of jurisdictie vallende maritieme wateren te waarborgen, rekening houdend met hun specifieke situatie.

2. Elke lidstaat zorgt ervoor dat de activiteiten van zijn vaartuigen buiten de communautaire visserijzone naar behoren worden gecontroleerd en, indien dergelijke communautaire verplichtingen bestaan, worden geïnspecteerd en bewaakt om ervoor te zorgen dat de in deze wateren geldende communautaire regelgeving wordt nageleefd.

1. Iedere lidstaat installeert een satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen, hierna „VMS” (Vessel Monitoring System) genoemd, waarmee de positie van communautaire vissersvaartuigen kan worden bepaald.

Het VMS wordt uiterlijk met ingang van 30 juni 1998 toegepast op alle communautaire vissersvaartuigen met een lengte tussen de loodlijnen van meer dan 20 meter (of 24 meter over alles), die tot een van de volgende categorieën behoren:

2. Het VMS wordt uiterlijk met ingang van 1 januari 2000 toegepast op alle communautaire vissersvaartuigen met een lengte tussen de loodlijnen van meer dan 20 meter (of 24 meter over alles) ongeacht waar zij vissen. ►M7 ————— ◄

3. Onverminderd de bovenstaande leden 1 en 2 is het VMS niet van toepassing op vaartuigen:

4. Wanneer een lidstaat het VMS toepast op vaartuigen die zijn vlag voeren en die niet vallen onder lid 1, 2 of 3, komen deze vaartuigen in aanmerking voor dezelfde financiële steun als de vaartuigen waarop het VMS krachtens lid 1 of lid 2 wordt toegepast.

5. De lidstaten zien erop toe dat apparatuur die het volgen via satelliet mogelijk maakt, wordt geïnstalleerd aan boord van communautaire vissersvaartuigen die hun vlag voeren en waarvoor de VMS-regeling geldt, en dat deze apparatuur geheel bedrijfsklaar is. De apparatuur moet de vissersvaartuigen in staat stellen hun geografische positie en, in voorkomend geval, de in artikel 19 ter bedoelde inspanningsverslagen via satellietcommunicatie gelijktijdig aan de vlaggestaat en de lidstaat die kuststaat is mee te delen. Bij overmacht worden de nodige inlichtingen over de radio meegedeeld via een radiostation dat door de Gemeenschap is erkend om dergelijke inlichtingen te ontvangen of met de in artikel 19 quater vermelde middelen.

6. De kapitein van onder de VMS-verplichting vallende communautaire vissersvaartuigen ziet erop toe dat de satellietvolgapparatuur te allen tijde bedrijfsklaar is en dat de in lid 5 bedoelde gegevens worden meegedeeld. Mededeling dient plaats te vinden met de vereiste dagelijkse frequentie om te zorgen dat de vlaggelidstaat en/of de kustlidstaat de vaartuigen daadwerkelijk kan volgen.

7. Iedere lidstaat stelt een door hem te beheren visserijcontrolecentrum in dat toezicht houdt op de visserijactiviteiten en -inspanningen. Dit centrum start zijn activiteiten uiterlijk op 30 juni 1998.

Het visserijcontrolecentrum van een lidstaat houdt toezicht op de vissersvaartuigen die de vlag van die lidstaat voeren, ongeacht de wateren of de haven waarin zij zich bevinden, alsmede op de communautaire vissersvaartuigen die de vlag van andere lidstaten voeren en op de vissersvaartuigen van derde landen waarop een VMS van toepassing is, die actief zijn in de wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van de lidstaat van het controlecentrum.

8. Elke vlaggelidstaat wijst de autoriteiten aan die bevoegd zijn voor het visserijcontrolecentrum en neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zijn centrum beschikt over voldoende vakbekwaam personeel en over computerapparatuur en -programma's waarmee gegevens automatisch kunnen worden verwerkt en langs elektronische weg verzonden. De lidstaten zorgen voorts voor een back-upsysteem en herstelprocedures in geval van systeemstoring.

9. De vlaggelidstaat treft de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de van zijn vissersvaartuigen waarop VMS van toepassing is, ontvangen gegevens in een voor de computer leesbare vorm worden opgeslagen en gedurende drie jaar worden bewaard.

De kustlidstaat treft de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de gegevens die zijn ontvangen van vissersvaartuigen die de vlag voeren van een andere lidstaat of van een derde land waarop een VMS van toepassing is, in een voor een computer leesbare vorm worden opgeslagen en gedurende drie jaar worden bewaard.

De Commissie heeft op speciaal verzoek toegang tot deze computerbestanden. Artikel 37 is van toepassing.

10. De nadere regels voor de tenuitvoerlegging van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

Met name kan de Commissie, op verzoek van een lidstaat en in overeenstemming met artikel 36, besluiten dat er een alternatief systeem voor het VMS mag worden toegepast, rekening houdend met het type van het voorgestelde volgsysteem, het type vissersvaartuigen of vaartuigen, het beviste gebied of de beviste gebieden, de beviste soorten en de duur van de visreizen. Het alternatieve systeem moet even efficiënt zijn als een VMS en op niet-discriminerende basis worden toegepast.

1. De in artikel 2 omschreven inspectie- en controlewerkzaamheden worden door elke Lid-Staat voor eigen rekening uitgevoerd volgens een systeem dat de betrokken Lid-Staat zelf vaststelt.

Bij de uitvoering van de hun toevertrouwde taken zien de Lid-Staten erop toe dat de in artikel 2 bedoelde bepalingen en maatregelen worden nageleefd. Zij gaan daarbij zo te werk, dat de normale visserijactiviteiten niet nodeloos worden gehinderd. Zij zorgen er tevens voor dat niet wordt gediscrimineerd wat betreft de keuze van de sectoren en de vaartuigen die worden geïnspecteerd.

2. De personen die de verantwoording dragen voor vissersvaartuigen, lokalen of transportvoertuigen die worden geïnspecteerd, verlenen hun medewerking aan inspecties overeenkomstig lid 1.

De uitvoeringsbepalingen van deze titel worden, indien nodig, onverminderd de nationale bevoegdheden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36. Deze bepalingen betreffen met name:

1. Kapiteins van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap waarmee wordt gevist op een bestand of groep bestanden houden een logboek van hun activiteiten bij waarin zij met name vermelden welke hoeveelheden van elke soort er gevangen en aan boord gehouden zijn, de datum en plaats (statistisch vak van de ICES) van de vangsten en het gebruikte type vistuig.

2. Vanaf 1 januari 2000 moet in andere gebieden dan de Middellandse Zee elke soort waarvan meer dan 50 kg, uitgedrukt in levend gewicht, aan boord wordt gehouden in het logboek worden genoteerd. ►M11 ►C3 Voor de visserij in de Middellandse Zee moet van iedere soort die voorkomt op de overeenkomstig lid 8 vastgestelde lijst, elke aan boord gehouden hoeveelheid van meer dan 15 kg, uitgedrukt in levend gewicht, in het logboek worden genoteerd. ◄ ◄ .

Voor over grote afstanden trekkende soorten en kleine pelagische soorten moet elke hoeveelheid van meer dan 50 kg, uitgedrukt in levend gewicht, in het logboek worden genoteerd.

3. Kapiteins van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap vermelden in hun logboek de op zee gevangen hoeveelheden, de datum en de plaats van deze vangsten; voorts vermelden zij welke de in lid 2 bedoelde soorten waren. De over boord gezette hoeveelheden kunnen voor evaluatiedoeleinden worden opgetekend.

4. Kapiteins van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap zijn vrijgesteld van de verplichtingen van de leden 1 en 3, indien de totale lengte van hun vaartuig minder dan 10 meter bedraagt.

5. De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie besluiten tot andere vrijstellingen dan die welke vermeld zijn in lid 4.

6. Elke Lid-Staat voert steekproefsgewijs controles uit op de activiteiten van vissersvaartuigen die vrijstellingen genieten overeenkomstig de leden 4 en 5, ten einde erop toe te zien dat deze vaartuigen de geldende communautaire voorschriften naleven.

Hiertoe werkt elke Lid-Staat een bemonsteringsregeling uit en zendt deze toe aan de Commissie. De resultaten van de uitgevoerde controles worden op gezette tijden aan de Commissie meegedeeld.

7. De kapiteins van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap registreren de krachtens de leden 1 en 3 vereiste gegevens in een computerbestand of op papier.

8. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36, waarbij:

1. De kapitein van een vissersvaartuig uit de Gemeenschap die gebruik wenst te maken van de aanvoerplaatsen van een andere lidstaat dan die waarvan zijn vaartuig de vlag voert, dient te voldoen aan de vereisten van een door die lidstaat in overeenstemming met artikel 38 opgestelde havenregeling, of moet, indien die lidstaat een dergelijke regeling niet toepast, de bevoegde autoriteiten van die lidstaat ten minste vier uur van tevoren in kennis stellen van:

2. Wanneer de in lid 1 bedoelde kapitein de gevraagde gegevens niet meldt, kunnen de bevoegde autoriteiten passende sancties treffen.

3. Overeenkomstig de procedure van artikel 36 kan de Commissie bepaalde categorieën vissersvaartuigen uit de Gemeenschap gedurende een beperkte en verlengbare periode vrijstellen van de in lid 1 vermelde verplichting of voorzien in een andere meldingstermijn, waarbij onder andere rekening wordt gehouden met de afstand tussen de visgronden, de aanvoerplaatsen en de havens waar de betrokken vaartuigen zijn geregistreerd of op een lijst zijn vermeld.

1. De kapitein van een vissersvaartuig uit de Gemeenschap met een totale lengte van 10 meter of meer, of zijn gemachtigde, dient telkens na een visreis binnen 48 uur na de aanvoer een aangifte in bij de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waar de aanvoer plaatsvindt. De kapitein is verantwoordelijk voor de juistheid van de aangifte, waarop ten minste de hoeveelheden worden vermeld die van elke in artikel 6, lid 2, bedoelde soort zijn aangevoerd, alsmede de vangstplaats.

2. De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie besluiten de in lid 1 vermelde verplichting uit te breiden tot vaartuigen met een totale lengte van minder dan 10 meter. Ook kan de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie besluiten vrijstellingen van de in lid 1 vermelde verplichting te verlenen voor bepaalde categorieën vaartuigen met een totale lengte van 10 meter of meer die specifieke visserijactiviteiten uitoefenen.

3. Elke Lid-Staat oefent steekproefsgewijs controles uit op de activiteiten van vissersvaartuigen die vrijgesteld zijn van de verplichtingen van lid 1, ten einde erop toe te zien dat deze vaartuigen de geldende communautaire voorschriften naleven.

Hiertoe werkt elke Lid-Staat een bemonsteringsregeling uit en zendt deze toe aan de Commissie. De resultaten van de uitgevoerde controles worden op gezette tijden aan de Commissie meegedeeld.

4. De nadere regels voor de tenuitvoerlegging van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

1. De visafslagen of de door de lidstaten gemachtigde instanties of personen onder de verantwoordelijkheid waarvan de in een lidstaat aangevoerde visserijproducten de eerste keer op de markt worden gebracht, doen, bij de eerste verkoop, aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat op het grondgebied waarvan de producten de eerste keer op de markt worden gebracht een verkoopdocument toekomen. De overlegging van de verkoopdocumenten met alle uit hoofde van dit artikel vereiste gegevens valt onder de verantwoordelijkheid van de visafslagen of de door de lidstaten gemachtigde instanties of personen;

2. Indien de in een lidstaat aangevoerde visserijproducten de eerste keer op de markt worden gebracht op een andere wijze dan bepaald in lid 1, worden die producten door de koper niet meegenomen voordat aan de bevoegde autoriteiten of de andere gemachtigde instanties van de lidstaten een van de volgende documenten is overgelegd:

De koper is verantwoordelijk voor de overlegging van het verkoopdocument met alle uit hoofde van dit artikel vereiste gegevens.

De houder van de overnameverklaring is verantwoordelijk voor de overlegging van genoemde verklaring met alle uit hoofde van dit artikel vereiste gegevens.

3. In de in de leden 1 en 2 bedoelde verkoopdocumenten worden ten minste de volgende gegevens vermeld:

4. Er worden verkoopdocumenten voorgelegd aan de bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de controle op de eerste verkoop; daarin worden de volgende gegevens vermeld:

4 bis. Indien het verkoopdocument niet overeenstemt met de factuur of een als zodanig dienstdoend document, als bedoeld in artikel 22, lid 3, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad ( 6 ), stelt de lidstaat de nodige maatregelen vast om te garanderen dat de gegevens betreffende de prijzen, exclusief belasting, voor de leveranties van goederen aan de koper gelijk zijn aan die welke in de factuur zijn vermeld.

4 ter. De door de eigenaar van de aangevoerde visserijproducten of diens gemachtigde opgestelde overnameverklaring, bedoeld in lid 2, moet ten minste de volgende gegevens bevatten:

4 quater. Wanneer de aangevoerde visserijproducten bestemd zijn om in een later stadium te koop te worden aangeboden en wanneer de visserijproducten op de markt worden gebracht tegen een contractuele prijs of tegen een forfaitair voor een bepaalde periode vastgestelde prijs, voert de lidstaat de nodige verificaties uit om de juistheid na te gaan van de gegevens die zijn vermeld in respectievelijk de overnameverklaring en het verkoopdocument, als bedoeld in lid 2.

5. De verkoopdocumenten, overnameverklaringen en een kopie van de vervoersdocumenten worden binnen 48 uur na het voor het eerst op de markt brengen of de aanvoer aan de bevoegde autoriteiten of de andere door de lidstaat gemachtigde instanties overgelegd overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokken activiteiten hebben plaatsgevonden. Op verzoek van een lidstaat kan de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 36 in specifieke situaties uitzonderingen op deze termijn toestaan.

Ingeval de producten naar een andere lidstaat worden vervoerd dan de lidstaat waar zij zijn aangevoerd, legt de vervoerder binnen 48 uur na de aanvoer een kopie van het vervoersdocument over aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat op het grondgebied waarvan zij volgens de verklaring voor het eerst op de markt worden gebracht. De lidstaat waar de producten voor het eerst op de markt worden gebracht kan hieromtrent nadere informatie van de lidstaat van aanvoer verlangen.

6. De bevoegde autoriteiten bewaren een afschrift van elk verkoopdocument gedurende één jaar vanaf het begin van het jaar dat volgt op het jaar waarin de aan die autoriteiten verstrekte gegevens zijn geregistreerd.

Wanneer visserijproducten niet voor de eerste maal op de markt worden gebracht in de lidstaat waar de producten zijn aangevoerd, zorgt de lidstaat die verantwoordelijk is voor de controle op de eerste verkoop ervoor dat zo spoedig mogelijk een kopie van het verkoopdocument wordt overgelegd aan de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de controle op de aanvoer van deze producten.

7. De Commissie kan overeenkomstig de procedure van artikel 36 vrijstelling verlenen van de verplichting om de bevoegde autoriteiten of andere gemachtigde instanties van de Lid-Staat het verkoopdocument voor te leggen voor visserijprodukten die zijn aangevoerd met bepaalde categorieën vissersvaartuigen uit de Gemeenschap met een totale lengte van minder dan 10 meter ►M7 of voor aangevoerde hoeveelheden visserijproducten van ten hoogste 50 kg levend gewicht per soort ◄ .

Dergelijke vrijstellingen mogen alleen worden toegekend als de betrokken Lid-Staat een aanvaardbaar controlesysteem heeft ingevoerd.

8. Een ieder die produkten koopt die nadien niet op de markt worden gebracht maar enkel voor particulier verbruik worden gebruikt, is vrijgesteld van de in lid 2 vermelde verplichtingen.

9. De nadere regels voor de tenuitvoerlegging van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

1. Overlading en visserijactiviteiten waarbij twee of meer vaartuigen samenwerken en die plaatsvinden in de maritieme wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van een lidstaat, alsook overlading die plaatsvindt in de havens van een lidstaat, kunnen door deze lidstaat worden toegestaan. Door de kapiteins van de vaartuigen dient te worden voldaan aan de overeenkomstig lid 2 gestelde voorwaarden, met name wat betreft:

Deze bepaling is niet van toepassing op spantrawlvisserij door communautaire vaartuigen.

2. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36, met inachtneming van de opmerkingen van de betrokken lidstaten.

Als de overlading of de aanvoer naar verwachting meer dan vijftien dagen na de vangst zal plaatsvinden, worden de in de artikelen 8 en 11 bedoelde gegevens uiterlijk vijftien dagen na de vangst gemeld aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van de vlag of van registratie.

1. Alle niet verwerkte of aan boord verwerkte visserijproducten die in de Gemeenschap worden aangevoerd of ingevoerd, en waarvoor noch een verkoopdocument, noch een overnameverklaring is overgelegd overeenkomstig artikel 9, leden 1 en 2, en die naar een andere plaats dan de plaats van aanvoer of invoer worden vervoerd, gaan vergezeld van een door de vervoerder opgesteld document totdat de eerste verkoop heeft plaatsgevonden. De vervoerder is verantwoordelijk voor de overlegging van dit vervoersdocument met alle uit hoofde van dit artikel vereiste gegevens.

3. Iedere vervoerder draagt er zorg voor dat het in lid 1 genoemde document ten minste alle in lid 2 geëiste gegevens bevat.

5. De bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat kunnen ontheffingen van de in lid 1 bedoelde verplichting toestaan indien de hoeveelheden vis binnen het eigenlijke havengebied of over een afstand van ten hoogste 20 km van de aanvoerplaats worden vervoerd.

5 bis. Wanneer de visserijproducten die overeenkomstig artikel 9 als verkocht zijn opgegeven, naar een andere plaats dan de plaats van aanvoer of van invoer worden vervoerd, moet de vervoerder op elk willekeurig moment op basis van een document kunnen bewijzen dat de producten daadwerkelijk zijn verkocht.

6. Iedere lidstaat oefent op zijn grondgebied steekproefsgewijze controles uit teneinde zich ervan te vergewissen dat de verplichtingen van dit artikel worden nageleefd. Voor de intensiteit van die controles wordt rekening gehouden met de intensiteit van eerder uitgevoerde controles.

7. De Lid-Staten coördineren hun controleactiviteiten opdat de inspectie zo doelmatig mogelijk en met zo min mogelijk kosten wordt uitgevoerd. Hiertoe oefenen de Lid-Staten met name toezicht uit op goederenverkeer waarbij volgens hun informatie mogelijk sprake is van transacties die in strijd zijn met de communautaire wetgeving.

7 bis. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat alle aanvoer in een Lid-Staat als bedoeld in de artikelen 8, 9 en 10 wordt geregistreerd. Daartoe kunnen de Lid-Staten eisen dat de aanvoer de eerste keer via de veiling op de markt wordt gebracht.

2. Wanneer de aanvoer overeenkomstig artikel 9, lid 2, de eerste keer niet via de veiling op de markt wordt gebracht, vergewissen de Lid-Staten zich ervan dat de betrokken hoeveelheden aan de visafslagen of aan de andere door de Lid-Staten gemachtigde instanties worden meegedeeld.

3. Voor gegevens over aanvoer door bepaalde categorieën vaartuigen die onder de in de artikelen 7 en 8 bedoelde afwijkingen vallen of over aanvoer in havens die niet over de nodige administratieve middelen beschikken om de aanvoer te registreren, kan, wanneer een Lid-Staat de Commissie daarom verzoekt, binnen twaalf maanden vanaf de inwerkingtreding van deze verordening, vrijstelling worden verkregen van de verplichting om deze gegevens te verwerken. Vrijstelling kan worden toegestaan indien de registratie van de gevraagde gegevens de nationale autoriteiten moeilijkheden zou opleveren die niet in verhouding staan tot de totale aanvoer en indien de aangevoerde soorten plaatselijk worden verkocht. Elke Lid-Staat stelt een lijst op van havens en vaartuigen die voor een dergelijke vrijstelling in aanmerking komen, en deelt deze aan de Commissie mee.

4. Een Lid-Staat die in aanmerking komt voor de in lid 3 genoemde afwijking werkt een bemonsteringsregeling uit om de omvang te ramen van de hoeveelheden die aangevoerd worden in de bedoelde havens. Deze regeling moet door de Commissie worden goedgekeurd voordat een afwijking wordt toegepast. De Lid-Staat zendt de Commissie op gezette tijden de resultaten van zijn ramingen toe.

1. Iedere Lid-Staat meldt de Commissie per computer vóór de vijftiende van elke maand de hoeveelheden die in de voorafgaande maand zijn aangevoerd uit elk bestand of elke groep bestanden waarvoor een TAC of quotum geldt, alsmede de op grond van de artikelen 11 en 12 ontvangen gegevens.

In de mededeling aan de Commissie wordt de plaats van de vangsten als bedoeld in de artikelen 6 en 8, alsmede de nationaliteit van de betrokken vissersvaartuigen vermeld.

Iedere Lid-Staat verstrekt de Commissie, voor de soorten waarvoor vissersvaartuigen varend onder de vlag van of geregistreerd in die Lid-Staat geacht worden het quotum, de toewijzing of het beschikbare gedeelte van die Lid-Staat voor 70% te hebben opgebruikt, de prognoses voor het verbruik van de toegewezen hoeveelheden met opgave van de datum waarop die naar verwachting volledig zullen zijn opgebruikt.

De Lid-Staten verstrekken de Commissie, op haar verzoek, gedetailleerder of vaker gegevens dan in dit lid is bepaald, wanneer de vangsten uit bestanden of groepen bestanden waarvoor een TAC of quotum geldt, het niveau van de TAC of van het quotum bijna hebben bereikt.

2. De Commissie houdt de mededelingen die zij op grond van dit artikel heeft ontvangen, per computer ter beschikking van de Lid-Staten.

3. Wanneer de Commissie constateert dat een Lid-Staat de in lid 1 vastgestelde termijn voor het doorgeven van de maandelijkse vangstgegevens niet is nagekomen, kan zij van haar kant de datum vaststellen waarop ten gevolge van de vangsten uit een bestand of groep bestanden waarvoor een quotum of een andere kwantitatieve beperking geldt en die zijn verricht door vissersvaartuigen die de vlag van deze Lid-Staat voeren of in deze Lid-Staat zijn geregistreerd, het quotum, de toewijzing of het beschikbare gedeelte van deze Lid-Staat wordt geacht voor 70% te zijn opgebruikt, alsmede de vermoedelijke datum waarop het quotum, de toewijzing of het beschikbare gedeelte wordt geacht volledig te zijn opgebruikt.

4. Iedere Lid-Staat meldt de Commissie per computer vóór het einde van de eerste maand van elk kwartaal welke hoeveelheden van andere dan de in lid 1 bedoelde bestanden in het voorafgaande kwartaal zijn aangevoerd.

1. Onverminderd artikel 15, verstrekken de Lid-Staten desgevraagd aan de belanghebbende Lid-Staat de gegevens over de door vissersvaartuigen die de vlag voeren van of geregistreerd zijn in die Lid-Staat, in hun havens of onder hun jurisdictie vallende wateren aangevoerde, te koop aangeboden of overgeladen visserijprodukten uit een bestand of een groep bestanden waarvoor een aan die Lid-Staat toegewezen quotum geldt.

Deze informatie bestaat uit de naam en de uitwendige kentekens van het betrokken vaartuig, de door dit vaartuig aangevoerde, te koop aangeboden of overgeladen hoeveelheden vis per bestand of groep bestanden, alsmede de datum en de plaats van aanvoer, aanbod tot eerste verkoop of overlading. Deze gegevens worden doorgegeven binnen vier werkdagen na het verzoek van de belanghebbende Lid-Staat of binnen een andere termijn die door deze Lid-Staat of de Lid-Staat van aanvoer wordt bepaald.

2. Tegelijk met de mededeling van deze informatie aan de Lid-Staat waar het betrokken vaartuig is geregistreerd, verstrekt de Lid-Staat waar de aanvoer, het aanbod tot eerste verkoop of de overlading heeft plaatsgevonden, de bovenbedoelde gegevens desgevraagd aan de Commissie.

1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen voor de controle op de vangsten van hun vissersvaartuigen in de wateren onder soevereiniteit of jurisdictie van derde landen en op volle zee, alsmede voor de verificatie en registratie van de overladingen en de aanvoer van de betrokken vangsten.

2. De controle- en verificatiemaatregelen waarborgen dat de volgende voor de reders en/of kapiteins van de vissersvaartuigen geldende verplichtingen worden nagekomen:

3. Het bepaalde in de leden 1 en 2 geldt onverminderd de bepalingen in de visserijovereenkomsten tussen de Gemeenschap en derde landen en in internationale verdragen waarbij de Gemeenschap partij is.

1. Vóór het einde van de eerste maand van elk kwartaal van het kalenderjaar doet iedere Lid-Staat de Commissie per computer mededeling van de in het voorafgaande kwartaal aangevoerde en in de in artikel 17 bedoelde wateren gevangen hoeveelheden, alsmede van alle gegevens die zijn ontvangen op grond van artikel 17, lid 2.

2. Wat de vangsten in de wateren van derde landen betreft, worden de op grond van lid 1 meegedeelde gegevens gespecificeerd per derde land en per bestand, onder verwijzing naar het kleinste statistische vak dat voor de visserijactiviteiten in kwestie is vastgesteld.

De vangsten op volle zee worden meegedeeld onder verwijzing naar het kleinste statistische vak dat is vastgesteld bij het internationale verdrag dat geldt voor de plaats van de vangst en per soort of groep soorten van alle bestanden waarop de visserijactiviteiten in kwestie betrekking hebben.

3. Ieder jaar vóór 1 oktober stelt de Commissie de gegevens die zij op grond van dit artikel ontvangt, ter beschikking van de Lid-Staten.

4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

1. Om te waarborgen dat de verplichtingen van de artikelen 3, 6, 8, 9, 10, 14 en 17 worden nagekomen, stelt iedere Lid-Staat een validatieregeling in die met name voorziet in vergelijkende controles ter verificatie van de gegevens die het resultaat zijn van bedoelde verplichtingen.

2. Ter vergemakkelijking van deze controles legt iedere Lid-Staat een geautomatiseerd gegevensbestand aan waarin de in lid 1 bedoelde gegevens worden opgeslagen.

De Lid-Staten kunnen gedecentraliseerde gegevensbestanden aanleggen, op voorwaarde dat deze bestanden en de procedures voor het verzamelen en opslaan van de gegevens worden gestandaardiseerd, zodat zij over het gehele grondgebied van de Lid-Staat vergelijkbaar zijn.

3. Elke lidstaat stelt de maatregelen vast die nodig zijn om te garanderen dat de in lid 1 bedoelde gegevens zo spoedig mogelijk in het gegevensbestand worden opgenomen.

De gegevens betreffende de bestanden waarvoor beperkingen zijn vastgesteld op grond van artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3760/92 ( 7 ) en die zijn genoteerd in het logboek, in de aanvoeraangifte, in het verkoopdocument en in de overnameverklaring, worden uiterlijk binnen 15 werkdagen na de datum waarop deze gegevens door de bevoegde autoriteiten zijn ontvangen in het in lid 2 bedoelde gegevensbestand opgenomen. Voor bestanden waarvoor het quotum voor meer dan 85 % is opgebruikt, geldt een termijn van hoogstens vijf werkdagen.

5. De lidstaten stellen de maatregelen vast die nodig zijn om verzameling van de gegevens, validatie ervan en vergelijkende controles ter verificatie te vergemakkelijken. De Commissie krijgt, na een specifiek verzoek daartoe, op afstand toegang tot een kopie van de computerbestanden die de betrokken informatie bevatten.

6. De nadere regels voor de tenuitvoerlegging van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

1. In het kader van deze titel betekent „betrokkenvangstgebieden” de ICES-deelgebieden en CECAFsectorenwaarop op grond van communautaire verordeningenregelingen tot beperking van de visserijinspanningvan toepassing zijn.

1 bis. Het bepaalde in de artikelen 19 sexties, 19 septies, 19 octies, 19 nonies en 19 decies, is van toepassing op communautaire vaartuigen die overeenkomstig artikel 2 van Verordening (EG) nr. 779/97 van de Raad van 24 april 1997 tot instelling van een regeling voor het beheer van de visserij-inspanning in de Oostzee ( 8 ) door de lidstaten gemachtigd zijn hun visserijactiviteit uit te oefenen in de in de bijlage bij die verordening aangegeven vangstgebieden.

2. Het is vissersvaartuigen uit de Gemeenschapverboden in de betrokken vangstgebieden visserijactiviteitenuit te oefenen indien het vaartuig daartoe niet naarbehoren is gemachtigd door de vlaggenlidstaat.

3. Onverminderd lid 1 zijn de artikelen 19 ter en 19 quater alleen van toepassing op vissersvaartuigen uit de Gemeenschap die zijn gemachtigd gericht op demersale soorten te vissen.

1. Kapiteins van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap melden de volgende gegevens in de vorm van een „visserij-inspanningsrapport”:

2. Onverminderd lid 1 geldt voor vaartuigen die gebiedoverschrijdende visserijactiviteiten uitoefenen en de scheidingslijn tussen gebieden in een tijdvak van 24 uur meer dan eens overschrijden, doch binnen een zone van 5 mijl aan weerszijden van de scheidingslijn blijven, dat zij binnen dat tijdvak van 24 uur mededeling moeten doen van de eerste maal dat het gebied werd binnengevaren en de laatste maal dat het werd uitgevaren.

3. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat kapiteins of vertegenwoordigers van kapiteins van vaartuigen die hun vlag voeren de meldingsplicht naleven.

4. Nadere regels voor de uitvoering van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 36.

1. Kapiteins of vertegenwoordigers van kapiteins van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap melden de in artikel 19 ter bedoelde gegevens per telex, ►M5 via het VMS, ◄ per fax, via een telefonische mededeling die door de ontvanger naar behoren wordt geregistreerd, dan wel via een in de communautaire wetgeving voor de toezending van deze meldingen erkend radiostation of volgens een andere, overeenkomstig de procedure van artikel 36 erkende methode, gelijktijdig aan de bevoegde autoriteiten van:

Deze gegevens worden steeds onmiddellijk vóór het binnenvaren en het uitvaren meegedeeld. Indien het vaartuig wegens overmacht niet in staat is de mededeling door te geven, kan dit namens dat vaartuig door een ander vaartuig worden gedaan.

2. Onverminderd lid 1 gelden voor vissersvaartuigen uit de Gemeenschap de volgende bepalingen:

3. Krachtens de communautaire wetgeving erkende real-time-computersystemen vormen echter een erkende communicatiemethode in de zin van lid 1.

De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de ingevolge artikel 19 ter en quater ontvangen visserij-inspanningsrapporten in een voor de computer leesbare vorm worden vastgelegd.

1. Kapiteins van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap registreren en boeken de in een vangstgebied doorgebrachte tijd als volgt:

2. Onverminderd lid 1 geldt dat kapiteins van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap die gebiedsoverschrijdende visserijactiviteiten zoals bedoeld in artikel 19 ter uitoefenen, de datum en het tijdstip moeten registreren waarop zij een gebied voor het eerst binnenvaren respectievelijk voor het laatst uitvaren.

3. Kapiteins van vissersvaartuigen uit de Gemeenschap die gericht op demersale soorten vissen, registreren de krachtens artikel 19 ter vereiste gegevens in hun logboeken.

4. De Lid-Staat van de vlag voert steekproefcontroles uit om de totale in een visserijtak ontplooide visserij-inspanning te ramen voor de vaartuigen die vrijgesteld zijn van de verplichting om een logboek bij te houden.

5. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 36.

1. De Lid-Staat van de vlag completeert het bestand of de bestanden die zijn gemaakt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 109/94 van de Commissie van 19 januari 1994 betreffende het communautaire gegevensbestand van vissersvaartuigen ( 9 ) door daarin de gegevens over te nemen uit de in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 685/95 ►M6 en in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 779/97 ◄ bedoelde lijsten met namen van vaartuigen.

2. De Lid-Staat van de vlag verstrekt de in lid 1 bedoelde gegevens per computer en bij voorkeur via elektronische post, volgens de procedures die zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 109/94.

3. Overeenkomstig de procedures van Verordening (EG) nr. 109/94, zorgt de Commissie ervoor dat de voor de controle verantwoordelijke Lid-Staten de beschikking hebben over de gegevens ter identificatie van de vaartuigen die toegang hebben tot hun wateren.

Iedere lidstaat registreert in elk betrokken vangstgebied aan de hand van de beschikbare gegevens die in de logboeken zijn opgetekend dan wel zijn verzameld overeenkomstig artikel 19 sexies, lid 4, de visserijinspanningen van de vaartuigen die zijn vlag voeren.

Iedere lidstaat maakt een raming van de totale visserijinspanningin elk betrokken vangstgebied door de vaartuigendie zijn vlag voeren en waarvan de lengte over alles nietmeer bedraagt dan 15 m en in het in artikel 6 van Verordening(EG) nr. 1954/2003 bedoelde gebied door vaartuigenwaarvan de lengte over alles niet meer bedraagt dan10 m ( 10 ).

Iedere Lid-Staat meldt de Commissie per computer volgens de procedures die zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 109/94:

Iedere lidstaat stelt de overige lidstaten onverwijld in kennisvan de identificatiegegevens van de vaartuigen die zijn vlagvoeren en waarvoor de toestemming om in één of meer vande in de artikelen 3 en 6 van Verordening (EG) nr. 1954/2003 genoemde visserijtakken visserijactiviteiten uit teoefenen, is opgeschort of ingetrokken.

Om de naleving van de in artikel 19 ter, quater en sexies vastgelegde verplichtingen te waarborgen, voert iedere lidstaat een dubbele controle en een verificatie uit van de uit deze verplichtingen voortvloeiende gegevens.

1. Alle vangsten die aan boord van een vissersvaartuig uit de Gemeenschap worden gehouden, moeten aan de eisen die in Verordening (EEG) nr. 3094/86 van de Raad van 7 oktober 1986 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden ( 11 ) worden gesteld met betrekking tot de samenstelling naar soort voor het net dat dit vaartuig aan boord heeft.

De aan boord zijnde netten die niet worden gebruikt, moeten zo zijn geborgen dat zij niet direct kunnen worden gebruikt, dat wil zeggen dat

2. Indien voor vangsten die aan boord van een vissersvaartuig uit de Gemeenschap worden gehouden, gedurende dezelfde visreis netten met verschillende minimummaaswijdtes zijn gebruikt, wordt de samenstelling naar soort berekend voor elk van de onder uiteenlopende omstandigheden gevangen gedeelten van de vangst.

Verandering van de voorheen gebruikte maaswijdte, evenals de samenstelling van de zich op het ogenblik van die verandering aan boord bevindende vangst, worden daartoe steeds opgetekend in het logboek en de aanvoeraangifte. In specifieke gevallen worden overeenkomstig de procedure van artikel 36 nadere voorschriften vastgesteld voor het aan boord bijhouden van een opslagschema waarin naar soort van de verwerkte produkten wordt aangegeven waar deze zich in het ruim bevinden.

3. Op grond van een verslag van de Commissie kan de Raad onverminderd de leden 1 en 2 op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluiten dat:

1. Vissersvaartuigen die vallen onder titel II en die visserijactiviteitenuitoefenen in de betrokken vangstgebiedenmogen uitsluitend de bij de betrokken visserij horende soortof soorten vistuig aan boord hebben en gebruiken.

2. Vissersvaartuigen die tijdens eenzelfde visreis ookvissen in andere vangstgebieden dan bedoeld in lid 1, mogenhet bij de visserij in die andere gebieden horende vistuig aanboord hebben, op voorwaarde dat het vistuig dat niet in delid 1 bedoelde vangstgebieden mag worden gebruikt, overeenkomstigde bepalingen van artikel 20, lid 1, tweedealinea, zo is geborgen dat het niet direct kan wordengebruikt.

3. De bepalingen voor de identificatie van het passieve vistuig worden uiterlijk op 31 december 1996 vastgesteld volgens de procedure van artikel 36.

1. Alle hoeveelheden die door vaartuigen uit de Gemeenschap zijn gevangen uit een bestand of groep bestanden waarvoor quota gelden, worden ongeacht de plaats van aanvoer in mindering gebracht op het quotum waarover de Lid-Staat van de vlag voor dat bestand of die groep bestanden beschikt.

2. Iedere Lid-Staat stelt de datum vast waarop, ten gevolge van de vangsten uit een bestand of groep bestanden waarvoor quota gelden en die zijn verricht door vissersvaartuigen die de vlag voeren van of geregistreerd zijn in die Lid-Staat, het quotum van die Lid-Staat voor dat bestand of die groep bestanden wordt geacht volledig te zijn opgebruikt. Hij vaardigt met ingang van die datum een voorlopig verbod uit op de visserij op dat bestand of die groep bestanden door de betrokken vaartuigen, alsmede op het aan boord houden, overladen en aanvoeren van de hoeveelheden welke na die datum zijn gevangen, en stelt voorts vast tot welke datum het overladen en de aanvoer of de laatste vangstaangiften zijn toegestaan. Deze maatregel wordt onverwijld meegedeeld aan de Commissie, die de overige Lid-Staten hiervan in kennis stelt.

3. Na ontvangst van een mededeling uit hoofde van lid 2 of op eigen initiatief stelt de Commissie op grond van de beschikbare gegevens de datum vast waarop voor een bestand of een groep bestanden, ten gevolge van de vangsten waarvoor een TAC, een quotum of een andere kwantitatieve beperking geldt en die zijn verricht door vissersvaartuigen die de vlag voeren van of geregistreerd zijn in een Lid-Staat, het quotum, de toewijzing of het beschikbare gedeelte van deze Lid-Staat of, in voorkomend geval, van de Gemeenschap, wordt geacht volledig te zijn opgebruikt. ►M7 De Commissie stelt de lidstaten onverwijld in kennis van deze datum. ◄

Bij haar evaluatie van de in de eerste alinea bedoelde situatie licht de Commissie de betrokken Lid-Staten in over de verwachtingen met betrekking tot de sluiting van de visserij naar aanleiding van de volledige benutting van een TAC.

De lidstaten verbieden, met ingang van de in de eerste alinea bedoelde datum, voorlopig dat vissersvaartuigen die hun vlag voeren, op dit bestand of deze groep bestanden vissen en vis die na deze datum gevangen is, aan boord houden, overladen en aanvoeren; zij stellen voorts vast tot welke datum de overlading en aanvoer mogen plaatsvinden en de definitieve vangstaangiften mogen worden ingediend. Deze maatregel wordt onverwijld ter kennis van de Commissie gebracht, die de andere lidstaten ervan in kennis stelt.

4. Wanneer de Commissie de visserijactiviteiten overeenkomstig lid 3, eerste alinea, heeft laten beëindigen omdat de TAC, het quotum, de toewijzing of het beschikbare gedeelte van de Gemeenschap volledig zou zijn opgebruikt, en wanneer aan het licht komt dat een Lid-Staat het quotum, de toewijzing of het gedeelte waarover hij voor het betrokken bestand of de betrokken groep bestanden beschikt in feite niet volledig heeft opgebruikt, zijn de volgende bepalingen van toepassing.

Indien een Lid-Staat nadeel heeft ondervonden doordat er een vangstverbod is opgelegd voordat het quotum van deze Lid-Staat volledig was opgebruikt en indien dit nadeel niet is opgeheven door toepassing van artikel 9, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3760/92, worden er overeenkomstig de procedure van artikel 36 maatregelen getroffen om het geleden nadeel op passende wijze ongedaan te maken. Deze maatregelen kunnen inhouden dat er een korting wordt toegepast voor de Lid-Staat die zijn quotum, zijn toewijzing of zijn gedeelte heeft overschreden, waarna de betrokken hoeveelheden op passende wijze worden toegewezen aan de Lid-Staten waarvan de visserij is gesloten voordat hun quota volledig waren opgebruikt. Bij de kortingen en de daarop volgende toewijzingen wordt bij voorrang rekening gehouden met de soorten en de zones waarvoor de jaarlijkse quota, toewijzingen of beschikbare gedeelten werden vastgesteld. Deze kortingen en toewijzingen kunnen plaatsvinden in het jaar waarin het nadeel is ontstaan of in de loop van het daaropvolgende jaar of de daaropvolgende jaren.

De nadere regels voor de tenuitvoerlegging van dit lid, met name de wijze waarop de betrokken hoeveelheden worden bepaald, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

Iedere lidstaat stelt de datum vast waarop de vaartuigen die zijn vlag voeren of die in de Gemeenschap zijn geregistreerd geacht worden het maximale visserijinspanningsniveau in een visserijtak te hebben bereikt, zoals dat is bepaald in de verordening bedoeld in artikel 11, lid 2 of 3, van Verordening (EG) nr. 1954/2003. Hij vaardigt met ingang van die datum een voorlopig verbod uit op de visserij door de betrokken vaartuigen in dat gebied. Deze maatregel wordt onverwijld meegedeeld aan de Commissie, die de overige lidstaten ervan in kennis stelt.

Wanneer de vaartuigen die de vlag van een Lid-staat voeren, geacht worden 70% van de maximaal toegestane visserij-inspanning te hebben bereikt die in Verordening (EG) nr. 2027/95 voor een visserijtak is vastgesteld, stelt de betrokken Lid-Staat de Commissie in kennis van de op grond van artikel 7, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 685/95 getroffen maatregelen.

1. Aan de hand van de in artikel 19 decies bedoelde gegevens ziet de Commissie erop toe dat de toegestane maxima voor de visserij-inspanning die zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 2027/95 worden nageleefd.

2. Na ontvangst van een mededeling zoals bedoeld in artikel 21 bis of op eigen initiatief stelt de Commissie op grond van de beschikbare gegevens de datum vast waarop de totale toegestane visserij-inspanning van de betrokken Lid-Staat voor een bepaalde visserijtak wordt geacht te zijn bereikt. Met ingang van die datum mogen de vissersvaartuigen die de vlag van de betrokken Lid-Staat voeren, geen visserijactiviteiten meer uitoefenen in de betrokken tak van de visserij.

1. Indien de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat constateren dat een vissersvaartuig uit de Gemeenschap de voorschriften van deze verordening ernstig of herhaaldelijk heeft overtreden, kan de Lid-Staat van de vlag ten aanzien van het betrokken vaartuig extra controlemaatregelen treffen.

2. De Lid-Staat van de vlag doet de Commissie en de overige Lid-Staten mededeling van de naam en de uitwendige kentekens van het vaartuig ten aanzien waarvan de extra controlemaatregelen zijn genomen.

1. Wanneer de Commissie vaststelt dat een Lid-Staat zijn quotum, toewijzing of beschikbare gedeelte van een bestand of groep bestanden heeft overschreden, past zij kortingen toe op het quotum, de toewijzing of het beschikbare gedeelte waartoe de Lid-Staat die teveel heeft gevist jaarlijks toegang heeft. Het besluit tot deze kortingen wordt genomen overeenkomstig de procedure van artikel 36.

2. Overeenkomstig de beheersdoelstellingen en -strategieën van artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3760/92 stelt de Raad op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een kortingregeling vast; daarbij houdt hij bij voorrang rekening met de volgende parameters:

Inspectie en controle van bepaalde maatregelen ter verbetering en aanpassing van de structuur van de visserijsector, met inbegrip van de aquacultuur

Om de naleving te waarborgen van de doelstellingen en strategieën die de Raad heeft vastgesteld overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 3760/92, en met name van de kwantitatieve doelstellingen inzake de vangstcapaciteit van de vissersvloten uit de Gemeenschap en de aanpassing van hun activiteiten, voert iedere Lid-Staat op zijn grondgebied en in de maritieme wateren onder zijn soevereiniteit of jurisdictie regelmatig controles uit bij al degenen die bij de verwezenlijking van deze doelstellingen betrokken zijn.

1. Iedere Lid-Staat stelt bepalingen vast om na te gaan of de in artikel 24 bedoelde doelstellingen worden nageleefd. In dat verband worden met name op de volgende gebieden technische controles uitgevoerd:

2. Onverminderd artikel 169 van het Verdrag kan de Commissie, wanneer zij heeft geconstateerd dat een Lid-Staat de bepalingen van lid 1 niet is nagekomen, aan de Raad voorstellen doen voor de aanneming van passende algemene maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.

1. Nadere regels voor de tenuitvoerlegging van artikel 25 kunnen worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36, met name wat betreft

2. De Lid-Staten verstrekken de Commissie onverwijld de gegevens over de toegepaste controlemethodes, alsmede de naam en het adres van de instanties die met deze controles zijn belast.

1. Ter vergemakkelijking van de in artikel 25 bedoelde controles stelt iedere Lid-Staat een validatieregeling in, die met name voorziet in vergelijkende controles ter verificatie van de gegevens die betrekking hebben op de vangstcapaciteit en de visserijactiviteiten van de vloot en die onder meer zijn vermeld in:

2. De Lid-Staten leggen te dien einde geautomatiseerde gegevensbestanden aan met relevante informatie over de vangstcapaciteit en de visserijactiviteiten van de vloot, of zij vullen dergelijke bestanden aan als deze reeds bestaan.

3. De in artikel 19, leden 3 tot en met 5, vermelde maatregelen zijn van toepassing.

4. De nadere voorschriften voor de tenuitvoerlegging van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

Inspectie en controle van bepaalde maatregelen in verband met de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijprodukten

1. Om de naleving te waarborgen van de technische aspecten van de regelingen in verband met de maatregelen die zijn vastgesteld in Verordening (EEG) nr. 3759/92 van de Raad van 17 december 1992 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijprodukten en produkten van de aquacultuur ( 13 ) verricht iedere Lid-Staat op zijn grondgebied regelmatig controles bij al degenen die bij de toepassing van deze maatregelen betrokken zijn.

2. Deze controles hebben met name betrekking op de technische aspecten van de toepassing van:

De Lid-Staten vergelijken de documenten betreffende de eerste verkoop op de markt van de hoeveelheden bedoeld in artikel 9 met de aangevoerde hoeveelheden waarop die documenten betrekking hebben, waarbij met name wordt gelet op het gewicht.

2 bis. Wanneer voor een bepaalde soort een minimummaat is vastgesteld op grond van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 3760/92, moet elke ondernemer die verantwoordelijk is voor de verkoop, de opslag of het vervoer van partijen visserijproducten van deze ondermaatse soort op elk willekeurig moment het geografisch oorsprongsgebied of de herkomst uit aquacultuur van deze producten kunnen bewijzen. De lidstaten verrichten de nodige controles teneinde mogelijke problemen op hun grondgebied in verband met het vervoer of het op de markt brengen van ondermaatse vis te voorkomen.

3. De Lid-Staten delen de Commissie de gegevens mee over de vastgestelde controlemaatregelen, de bevoegde controleautoriteiten, het type geconstateerde overtredingen en de naar aanleiding daarvan getroffen maatregelen.

De Commissie, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten en de ambtenaren en andere functionarissen mogen de uit hoofde van dit artikel ontvangen informatie niet bekendmaken, aangezien deze onder het beroepsgeheim valt.

4. Dit artikel laat de nationale bepalingen betreffende de geheimhouding bij gerechtelijke procedures onverlet.

1. Een vissersvaartuig van een derde land mag in de communautaire visserijzone slechts visserijproducten vangen, aan boord houden, of verwerken indien het in het bezit is van een visvergunning en een speciaal visdocument overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 1627/94 ( 14 ).

2. Voorts mogen vissersvaartuigen van een derde land alleen overladen of verwerken indien zij daarvoor van tevoren de toestemming hebben verkregen van de lidstaat in de wateren waarvan de activiteit zal plaatsvinden. Vissersvaartuigen van derde landen mogen alleen visserijproducten overladen of visserijactiviteiten uitoefenen waarbij twee of meer vaartuigen samenwerken indien zij daarvoor van tevoren de toestemming hebben verkregen van de betrokken lidstaat en voldoen aan de voorwaarden die zijn gesteld overeenkomstig artikel 11 van deze verordening.

3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

Vissersvaartuigen van een derde land die in de communautaire visserijzone vissen, moeten aan de volgende verplichtingen voldoen:

De Commissie stelt de datum vast waarop het toegewezen quotum van een quotumgebonden bestand of groep bestanden als gevolg van de vangsten van vissersvaartuigen van derde landen wordt geacht volledig te zijn opgebruikt. De Commissie stelt de derde landen en de betrokken lidstaten onverwijld van deze datum in kennis.

Met ingang van deze datum wordt het vissen op dit bestand of deze groep bestanden door voornoemde vaartuigen, alsmede het aan boord houden, het overladen en het aanvoeren van na die datum gevangen vis voorlopig verboden. De Commissie stelt ook vast tot welke datum de overlading en aanvoer mogen plaatsvinden en de definitieve vangstaangiften mogen worden ingediend.

1. De kapitein van een vissersvaartuig van een derde land of diens vertegenwoordiger moet de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan hij de havens of de aanvoerplaatsen wenst te gebruiken ten minste 72 uur vóór zijn vermoedelijke aankomst in de haven een melding doen toekomen van:

Met het lossen mag pas worden begonnen nadat de bevoegde autoriteiten van deze lidstaat daar toestemming voor hebben gegeven.

2. Behoudens in gevallen van overmacht of in noodgevallen mag een vaartuig van een derde land alleen die havens aandoen die zijn aangewezen door de lidstaat waarvan hij de havens of de aanvoerplaatsen wenst te gebruiken.

3. De Commissie kan overeenkomstig de procedure van artikel 36 bepaalde categorieën vissersvaartuigen van derde landen voor een beperkte, doch eventueel te verlengen periode, van de in lid 1 bedoelde verplichting vrijstellen of een andere meldingstermijn vaststellen, onder andere om rekening te houden met de afstand tussen de visgronden, de aanvoerplaatsen en de havens waar de betrokken vaartuigen zijn ingeschreven of geregistreerd.

4. Het bepaalde in de leden 1 en 2 is van toepassing onverminderd specifieke bepalingen in de visserijovereenkomsten tussen de Gemeenschap en verschillende derde landen.

De kapitein van een vissersvaartuig van een derde land of zijn vertegenwoordiger dient bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan hij de havens of de aanvoerplaatsen gebruikt, zo spoedig mogelijk en uiterlijk binnen 48 uur na de aanvoer een verklaring in waarin de per soort aangevoerde hoeveelheid visserijproducten alsmede de datum en de plaats van elke vangst zijn vermeld. De kapitein is verantwoordelijk voor de juistheid van deze verklaring.

Elke lidstaat deelt de Commissie, op haar verzoek, de gegevens betreffende de aanvoer door vissersvaartuigen van derde landen mede.

Wanneer de kapitein van het vissersvaartuig van een derde land of zijn vertegenwoordiger verklaart dat de vis op volle zee is gevangen, geven de bevoegde autoriteiten pas toestemming voor het lossen van de vangst nadat tot hun genoegdoening door de kapitein of zijn vertegenwoordiger is aangetoond dat:

De uitvoeringsbepalingen van deze titel en met name de lijsten van de aangewezen havens, worden in overleg met de betrokken lidstaten vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

1. De Commissie verifieert de toepassing van deze verordening door de Lid-Staten door het bestuderen van documenten en het afleggen van bezoeken ter plaatse. De Commissie kan besluiten of zij het noodzakelijk acht verificaties te verrichten zonder kennisgeving vooraf.

Met het oog op het afleggen van bezoeken ter plaatse, stelt de Commissie voor haar inspecteurs een schriftelijk mandaat op waarin hun bevoegdheden en het doel van hun missies worden aangegeven.

2. Wanneer dit door de Commissie noodzakelijk wordt geacht, kunnen haar inspecteurs aanwezig zijn bij de controles en inspecties die door de nationale controlediensten worden uitgevoerd. In het kader van deze missies legt de Commissie passende contacten met de Lid-Staten zodat waar mogelijk een wederzijds aanvaardbaar inspectieprogramma kan worden opgesteld.

3. Wanneer zulks noodzakelijk blijkt en in het bijzonder wanneer uit de door de communautaire inspecteurs overeenkomstig lid 2 uitgevoerde missies blijkt dat er wellicht sprake is van onregelmatigheden bij de toepassing van deze verordening, kan de Commissie de Lid-Staten verzoeken haar in kennis te stellen van het gedetailleerde inspectie- en controleprogramma dat door de nationale bevoegde autoriteiten voor een specifieke periode en voor bepaalde soorten visserij en regio's is gepland of vastgesteld. Na ontvangst van deze kennisgeving verrichten de door de Commissie gemachtigde inspecteurs, wanneer de Commissie zulks noodzakelijk acht, onafhankelijke inspecties, ten einde zich ervan te vergewissen dat bedoeld programma door de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat ten uitvoer wordt gelegd.

Wanneer de communautaire inspecteurs de toepassing van het programma controleren, blijven de functionarissen van de Lid-Staten te allen tijde verantwoordelijk voor de uitvoering van dat programma. De communautaire inspecteurs mogen niet op eigen initiatief in de controlebevoegdheden treden die aan de nationale functionarissen zijn verleend. De communautaire inspecteurs hebben geen toegang tot vaartuigen of lokalen, tenzij zij vergezeld zijn van functionarissen van een Lid-Staat.

Na die controle doet de Commissie aan de betrokken Lid-Staat een evaluatieverslag over het programma toekomen en beveelt zij zo nodig controlemaatregelen aan om de uitvoering van de controle door die Lid-Staat te verbeteren.

3 bis. In het kader van verificaties zonder kennisgeving vooraf mogen de communautaire inspecteurs de tenuitvoerlegging van deze verordening observeren.

In het kader van hun observatiemissies hebben de communautaire inspecteurs, die door nationale inspecteurs worden begeleid, onverminderd het toepasselijke Gemeenschapsrecht en met inachtneming van de in de wetten van de betrokken lidstaat vervatte voorschriften, toegang tot de desbetreffende gegevensbestanden en documenten, tot de openbare gebouwen en plaatsen, en tot de vaartuigen en de particuliere gebouwen, de terreinen en de transportmiddelen waar de in deze verordening bedoelde activiteiten plaatsvinden, teneinde de voor het vervullen van hun taak vereiste gegevens (met uitzondering van persoonlijke gegevens) te verzamelen.

Na de verificaties zonder kennisgeving vooraf zendt de Commissie de betrokken lidstaat onverwijld een verslag over deze observatiemissies toe.

4. In het kader van inspectiemissies vanuit de lucht, op zee of aan wal mogen de gemachtigde inspecteurs geen controles uitoefenen op natuurlijke personen.

5. In het kader van de in de leden 2 en 3 genoemde bezoeken kunnen de door de Commissie gemachtigde inspecteurs, in aanwezigheid van de verantwoordelijke dienst, ter plaatse toegang krijgen tot de in bepaalde databanken opgeslagen informatie, hetzij in samengevoegde, hetzij in uitgesplitste vorm, en tevens alle voor de toepassing van deze verordening relevante documenten onderzoeken.

Indien de nationale bepalingen voorzien in geheimhouding van het onderzoek, kunnen deze inlichtingen slechts met toestemming van de bevoegde rechterlijke instantie worden meegedeeld.

1. De Lid-Staten verstrekken de Commissie op haar verzoek alle inlichtingen over de toepassing van deze verordening. Wanneer de Commissie om dergelijke inlichtingen verzoekt, geeft zij een redelijke termijn aan waarbinnen de inlichtingen moeten worden verstrekt.

2. Als de Commissie van oordeel is dat bij de toepassing van deze verordening onregelmatigheden hebben plaatsgevonden of dat de controleregelingen en -methodes niet doeltreffend zijn, brengt zij dit ter kennis van de betrokken Lid-Staat of Lid-Staten, die vervolgens een administratief onderzoek instellen waaraan functionarissen van de Commissie kunnen deelnemen.

Uiterlijk drie maanden na de kennisgeving van de Commissie brengen de betrokken lidstaten de Commissie op de hoogte van de resultaten van het onderzoek en verstrekken zij haar een afschrift van het opgestelde verslag. Deze termijn kan door de Commissie worden verlengd wanneer een lidstaat op goede gronden om een redelijk uitstel heeft verzocht.

Om te kunnen deelnemen aan de in dit lid bedoelde controles leggen de functionarissen van de Commissie een schriftelijk mandaat voor waarin hun identiteit en hun hoedanigheid worden aangegeven.

3. Wanneer functionarissen van de Commissie aan een onderzoek deelnemen, wordt dat onderzoek te allen tijde geleid door de functionarissen van de Lid-Staat; de functionarissen van de Commissie mogen niet op eigen initiatief in de controlebevoegdheden treden die aan de nationale functionarissen zijn verleend; wel hebben zij toegang tot dezelfde lokalen en dezelfde documenten als de nationale functionarissen.

De functionarissen van de Commissie nemen niet deel aan handelingen die volgens de nationale strafrechtelijke bepalingen aan specifieke door de nationale wet aangewezen functionarissen zijn voorbehouden. Zij zullen met name niet deelnemen aan huiszoekingen of formele verhoren van personen krachtens het nationale strafrecht. Wel hebben zij toegang tot de langs die weg verkregen informatie.

4. Dit artikel laat de nationale bepalingen betreffende de geheimhouding bij gerechtelijke procedures onverlet.

1. Wanneer de Lid-Staten, met name na een controle of inspectie op grond van deze verordening, constateren dat de voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid niet zijn nageleefd, zien zij erop toe dat passende maatregelen worden getroffen, daaronder begrepen de inleiding, overeenkomstig hun nationale wetgeving, van een administratieve of strafrechtelijke actie tegen de verantwoordelijke natuurlijke of rechtspersonen.

2. De krachtens lid 1 ingeleide actie moet er, overeenkomstig de relevante bepalingen van de nationale wetgeving, voor kunnen zorgen dat het economisch voordeel van de verantwoordelijke personen wordt tenietgedaan, of leiden tot resultaten die in verhouding staan tot de ernst van de overtreding, zodat verdere overtredingen van hetzelfde type effectief worden ontraden.

2 bis. De Raad kan op basis van artikel 43 van het Verdrag een lijst van gedragingen vaststellen die een ernstige inbreuk vormen op de in artikel 1 bedoelde communautaire voorschriften, en ten aanzien waarvan de lidstaten zich verbinden om evenredige, afschrikkende en doeltreffende sancties op te leggen.

3. De sancties voortvloeiend uit de in lid 2 bedoelde actie kunnen, naar gelang van de ernst van de overtreding, het volgende behelzen:

4. De bepalingen van dit artikel beletten de Lid-Staat van aanvoer of overlading niet de vervolging van een overtreding over te dragen aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van registratie, mits deze laatste hiermee instemt en het in lid 2 bedoelde resultaat daardoor gemakkelijker kan worden bereikt. De Lid-Staat van aanvoer of overlading stelt de Commissie in kennis van een dergelijke overdacht van rechtsvervolging.

1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van aanvoer of van overlading een overtreding van deze verordening constateren, treffen zij overeenkomstig artikel 31 passende maatregelen tegen de kapitein van het betrokken vaartuig, of tegen iedere andere voor de overtreding verantwoordelijke persoon.

2. Als de Lid-Staat van aanvoer of overlading niet de Lid-Staat van de vlag is en de bevoegde autoriteiten van eerstgenoemde Lid-Staat passende maatregelen overeenkomstig hun nationale wetgeving, daaronder begrepen het inleiden van een administratieve of strafrechtelijke actie tegen de verantwoordelijke natuurlijke of rechtspersonen, achterwege laten, of niet overgaan tot overdracht van rechtsvervolging overeenkomstig artikel 31, lid 4, kunnen de illegaal aangevoerde of overgeladen hoeveelheden worden afgeboekt op het aan de eerstgenoemde Lid-Staat toegewezen quotum.

De op het quotum van deze Lid-Staat af te boeken hoeveelheden vis worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36, na raadpleging van de twee betrokken Lid-Staten door de Commissie.

Als de Lid-Staat van aanvoer of overlading voor de betrokken vangsten geen quotum meer heeft, is het bepaalde in artikel 21, lid 4, mutatis mutandis van toepassing, waarbij het door de Lid-Staat van registratie geleden nadeel als bedoeld in laatstgenoemd artikel, geacht wordt gelijk te zijn aan de hoeveelheden vis die illegaal zijn aangevoerd of overgeladen.

1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten stellen de Lid-Staat van de vlag of van registratie onverwijld en in overeenstemming met hun nationale wettelijke procedures in kennis van iedere overtreding van de in artikel 1 bedoelde communautaire regeling, met opgave van de naam en de uitwendige kentekens van het betrokken vaartuig, de naam van de kapitein, de naam van de reder, de omstandigheden van de overtreding en de strafrechtelijke of administratieve acties dan wel de eventuele andere maatregelen die zijn genomen, alsmede van iedere definitieve rechterlijke uitspraak in verband met een dergelijke overtreding. In specifieke gevallen stellen de Lid-Staten de Commissie desgevraagd van deze informatie in kennis.

2. Wanneer overeenkomstig artikel 31, lid 4, overeengekomen is de vervolging van een overtreding over te dragen, neemt de Lid-Staat van de vlag of van registratie passende maatregelen als bedoeld in artikel 31.

3. De Lid-Staat van de vlag of van registratie, stelt de Commissie onverwijld in kennis van de overeenkomstig lid 2 genomen maatregelen, met opgave van de naam en de uitwendige kentekens van het betrokken vaartuig.

Samenwerking tussen de controleautoriteiten van de lidstaten en samenwerking met de Commissie

Hierna worden de voorwaarden vastgesteld waaronder de in de lidstaten met de controle op de toepassing van deze verordening belaste autoriteiten onderling en met de Commissie samenwerken om ervoor te zorgen dat de regels van het gemeenschappelijk visserij beleid worden nageleefd.

1. De lidstaten verlenen elkaar de bijstand die vereist is voor de uitvoering van de in deze titel bedoelde controles.

2. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een lidstaat naar aanleiding van een inspectie of een bewakingsactie constateren dat communautaire vissersvaartuigen of vissersvaartuigen die de vlag voeren van en geregistreerd zijn in een derde land, visserijactiviteiten als bedoeld in artikel 2 hebben uitgevoerd en dat het mogelijk is dat ze daarbij de communautaire regelgeving hebben overtreden, deelt deze lidstaat onverwijld alle dienstige inlichtingen mee aan de vlaggenlidstaat van het betrokken vaartuig of de betrokken vaartuigen, aan de andere betrokken lidstaten en aan de Commissie. Als „andere betrokken lidstaten” worden beschouwd de lidstaten op het grondgebied of in de wateren waarvan de activiteiten plaatsvinden dan wel kunnen plaatsvinden.

De betrokken lidstaat kan de andere betrokken lidstaten verzoeken bijzondere controles uit te voeren, onder vermelding van de specifieke redenen van dit verzoek.

De lidstaten houden elkaar en ook de Commissie op de hoogte van de maatregelen die zij naar aanleiding van bovenbedoelde verzoeken hebben genomen en, in voorkomend geval, ook van de resultaten van de controles, alsmede van de gerechtelijke actie die tegen eventuele overtredingen is ondernomen.

3. De lidstaten houden elkaar op de hoogte van de met het oog daarop vastgestelde nationale maatregelen, en met name van die welke zijn vastgesteld uit hoofde van artikel 9, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3760/92.

4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36.

1. Bij een verificatie die met voorafgaande kennisgeving in een lidstaat wordt uitgevoerd, kan de Commissie haar inspecteurs die de lidstaat bezoeken, met goedkeuring van de te bezoeken lidstaat laten vergezellen door een of meer als waarnemer optredende visserij-inspecteur(s) uit een andere lidstaat. Op verzoek van de Commissie kan de uitzendende lidstaat de als waarnemer geselecteerde nationale visserij-inspecteurs op korte termijn benoemen.

De lidstaten kunnen ook een lijst van nationale visserij-inspecteurs opstellen die door de Commissie kunnen worden aangezocht om bij bovenbedoelde verificaties aanwezig te zijn. De Commissie kan een beroep doen op de in die lijst opgenomen nationale inspecteurs of op de inspecteurs wier namen op verzoek aan de Commissie zijn meegedeeld.

De Commissie houdt de lijst, in voorkomend geval, ter beschikking van alle lidstaten.

2. De lidstaten kunnen ook op eigen initiatief en met elkaar programma's uitvoeren om de visserijactiviteiten te controleren, te inspecteren en te bewaken.

1. De Commissie bepaalt, volgens de in artikel 36 bedoelde procedure en in overleg met de betrokken lidstaten, voor welke visserijtakken waarbij twee of meer lidstaten zijn betrokken specifieke controle- en inspectieprogramma’s worden uitgevoerd en aan welke voorwaarden deze programma's moeten voldoen.

In het specifieke controle- en inspectieprogramma wordt vastgesteld voor welke visserijtakken waarbij twee of meer lidstaten zijn betrokken het programma wordt uitgevoerd en aan welke voorwaarden deze visserijtakken moeten voldoen.

In elk specifiek controle- en inspectieprogramma worden de doelstellingen, de gemeenschappelijke prioriteiten en procedures, de benchmarks voor de controles en inspecties vastgesteld, alsmede de verwachte resultaten van de genoemde maatregelen en alle voorwaarden om de controles en inspecties zo uniform, doeltreffend en economisch mogelijk te maken. In elk programma wordt de betrokken lidstaat genoemd.

De looptijd van specifieke controle- en inspectieprogramma’s mag niet langer zijn dan drie jaar of een andere periode die daartoe is vastgesteld in een op grond van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid ( 15 ) goedgekeurd herstelplan of een op grond van artikel 6 van die verordening goedgekeurd beheersplan.

De specifieke controle- en inspectieprogramma’s worden door de betrokken lidstaten uitgevoerd op basis van de gezamenlijke inzetplannen zoals vastgesteld op grond van Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005 tot oprichting van een Communautair Bureau voor visserijcontrole en houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid ( 16 ).

2. De Commissie controleert en evalueert de uitvoering van elk specifiek controle- en inspectieprogramma en brengt overeenkomstig artikel 27, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad.

1. De lidstaten verstrekken de Commissie jaarlijks uiterlijk op 30 april een verslag over de toepassing van deze verordening in het voorafgaande kalenderjaar.

2. Op basis van de door de lidstaten verstrekte verslagen en van haar eigen waarnemingen stelt de Commissie elk jaar een feitelijk verslag en om de drie jaar een evaluatieverslag op voor de Raad en het Europees Parlement. Zij maakt dit evaluatieverslag bekend samen met de reacties van de lidstaten en, in voorkomend geval, de maatregelen en voorstellen om de geconstateerde onvolkomenheden te beperken.

3. De nadere bepalingen inzake de informatie die moet worden verstrekt teneinde aan de vereisten van dit artikel te voldoen, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 36, met name wat betreft de informatie over:

1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité van beheer voor de visserij en de aquacultuur, ingesteld bij artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 3760/92.

2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG ( 17 ) van toepassing.

De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op één maand.

1. De Lid-Staten en de Commissie treffen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de in het kader van deze verordening ontvangen gegevens vertrouwelijk worden behandeld.

2. De namen van natuurlijke of rechtspersonen worden niet aan de Commissie of aan een andere Lid-Staat meegedeeld, behalve in het geval dat een dergelijke mededeling uitdrukkelijk in deze verordening wordt voorgeschreven of indien zulks noodzakelijk is met het oog op het voorkomen of vervolgen van overtredingen of met het oog op de verificatie van kennelijke overtredingen.

De in lid 1 bedoelde gegevens worden niet doorgegeven, tenzij zij in een zodanige vorm met andere gegevens zijn samengevoegd dat het niet mogelijk is natuurlijke of rechtspersonen direct of indirect te identificeren.

3. De tussen de Lid-Staten en de Commissie uitgewisselde gegevens worden niet toegezonden aan andere personen dan de personen in de Lid-Staten of de communautaire Instellingen wier functie vereist dat zij toegang tot deze gegevens hebben, tenzij de Lid-Staten die de gegevens toezenden, hun uitdrukkelijke toestemming hebben gegeven.

4. De uit hoofde van deze verordening meegedeelde of verkregen informatie, in welke vorm dan ook, valt onder het beroepsgeheim en geniet dezelfde bescherming als die welke soortgelijke gegevens genieten op grond van de nationale wetgeving van de ontvangende Lid-Staat en de overeenkomstige bepalingen die van toepassing zijn op de communautaire Instellingen.

5. De in lid 1 bedoelde gegevens mogen niet voor een ander dan het in deze verordening bepaalde doel worden gebruikt, tenzij de autoriteiten die deze gegevens hebben verstrekt, hiervoor uitdrukkelijk toestemming geven, en op voorwaarde dat de bepalingen die van kracht zijn in de Lid-Staat van de ontvangende autoriteit, dit gebruik of deze mededeling niet verbieden.

6. De leden 1 tot en met 5 mogen niet worden opgevat als een belemmering voor het gebruik van de uit hoofde van deze verordening verkregen gegevens in het kader van rechtshandelingen of procedures die nadien worden ingeleid wegens niet-naleving van de communautaire visserijwetgeving. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat die de gegevens heeft toegezonden, worden op de hoogte gesteld van alle instanties waar de genoemde gegevens voor deze doeleinden worden gebruikt.

Dit artikel laat de verplichtingen uit hoofde van de internationale verdragen aangaande wederzijdse rechtshulp in strafzaken onverlet.

7. Wanneer een Lid-Staat de Commissie ervan in kennis stelt dat na de afsluiting van een onderzoek is vastgesteld dat een natuurlijke of rechtspersoon wiens naam uit hoofde van de bepalingen van deze verordening aan de Commissie is meegedeeld, niet bij een overtreding betrokken is geweest, stelt de Commissie onverwijld alle partijen waaraan zij de naam van deze persoon heeft meegedeeld, in kennis van de bevindingen van genoemd onderzoek of genoemde procedures. Deze persoon wordt niet langer behandeld als een persoon die op basis van de eerste kennisgeving betrokken zou zijn bij de onregelmatigheden in kwestie. Gegevens die in een zodanige vorm zijn opgeslagen dat de betrokken persoon kan worden geïdentificeerd, worden onverwijld vernietigd.

8. De bepalingen van de leden 1 tot en met 5 mogen niet worden opgevat als een verbod op de publikatie van algemene gegevens of studies die geen individuele verwijzingen naar natuurlijke of rechtspersonen bevatten.

9. De in deze verordening bedoelde gegevens worden opgeslagen in een zodanige vorm dat de betrokken personen alleen kunnen worden geïdentificeerd wanneer dit nodig is voor de verwezenlijking van de doelstellingen in kwestie.

10. De in het kader van deze verordening ontvangen gegevens worden op verzoek beschikbaar gesteld aan de betrokken natuurlijke of rechtspersonen.

Deze verordening is van toepassing onverminderd de nationale controlebepalingen die verder gaan dan de minimumeisen van deze verordening, mits die bepalingen in overeenstemming zijn met de communautaire wetgeving en met het gemeenschappelijk visserijbeleid.

De in de eerste alinea bedoelde nationale bepalingen worden aan de Commissie meegedeeld overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 101/76 van de Raad van 19 januari 1976 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijk structuurbeleid in de visserijsector ( 18 ).

1. Verordening (EEG) nr. 2241/87 wordt met ingang van 1 januari 1994 ingetrokken, met uitzondering van artikel 5, dat blijft gelden tot de verordeningen houdende vaststelling van de in artikel 6, lid 2, van deze verordening bedoelde lijsten in werking zijn getreden.

2. Verwijzingen naar de krachtens lid 1 ingetrokken verordening gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening.

De lidstaten zijn tot 1 januari 2000 vrijgesteld van de verplichting de bepalingen toe te passen van de artikelen 6 en 8, voorzover deze betrekking hebben op visserijactiviteiten in de Middellandse Zee.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

( 5 ) PB nr. L 207 van 29.7.1987, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3483/88 (PB nr. L 306 van 11.11.1988, blz. 2).

( 6 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1).

( 11 ) PB nr. L 288 van 11.10.1986, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3034/92 (PB nr. L 307 van 23.10.1992, blz. 1).

( 13 ) PB nr. L 388 van 31.12.1992, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1891/93 (PB nr. L 388 van 31.12.1992, blz. 1).

( 14 ) Verordening (EG) nr. 1627/94 van de Raad van 27 juni 1994 tot vaststelling van algemene bepalingen inzake speciale visdocumenten (PB L 171 van 6.7.1994, blz. 7).

		Publicatieblad
		No	page	date
►M1	VERORDENING (EG) Nr. 2870/95 VAN DE RAAD van 8 december 1995	L 301	1	14.12.1995
M2	BESCHIKKING 95/528/EG VAN DE RAAD van 5 december 1995	L 301	35	14.12.1995
M3	VERORDENING (EG) Nr. 2489/96 VAN DE RAAD van 20 december 1996	L 338	12	28.12.1996
►M4	VERORDENING (EG) Nr. 686/97 VAN DE RAAD van 14 april 1997	L 102	1	19.4.1997
►M5	VERORDENING (EG) Nr. 2205/97 VAN DE RAAD van 30 oktober 1997	L 304	1	7.11.1997
►M6	VERORDENING (EG) Nr. 2635/97 VAN DE RAAD van 18 december 1997	L 356	14	31.12.1997
►M7	VERORDENING (EG) Nr. 2846/98 VAN DE RAAD van 17 december 1998	L 358	5	31.12.1998
►M8	VERORDENING (EG) Nr. 806/2003 VAN DE RAAD van 14 april 2003	L 122	1	16.5.2003
►M9	VERORDENING (EG) Nr. 1954/2003 VAN DE RAAD van 4 november 2003	L 289	1	7.11.2003
►M10	VERORDENING (EG) Nr. 768/2005 VAN DE RAAD van 26 april 2005	L 128	1	21.5.2005
►M11	VERORDENING (EG) Nr. 1967/2006 VAN DE RAAD van 21 december 2006	L 409	1	30.12.2006

C1	Rectificatie, PB L 302, 15.12.1995, blz. 45 (528/95)
►C2	Rectificatie, PB L 105, 22.4.1999, blz. 32 (2846/98)
►C3	Rectificatie, PB L 036, 8.2.2007, blz. 6 (1967/06)