<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.10-->
  <head>
    <title>2023-04-202304C118202300010-00-TRA-DOC-EL-CONCL-C-0001-23-202302277-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="0" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ContentBits"/>
    <meta content="Commission Use" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Name"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="9/06/2023 16:06:05" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="BMfmf1lL+GbLwujAVSEgqZXALsR9NQg/dPciaBRg2fOomFVnfmJf9x75VhRpVyWR2I7XFq9ZCpYxApVNcOEjHk8q8IIsTXBHCShNNqLM0kPbXJ/ugTxYJrJdkISWRAOX0iXXCfN0fzytqIrzE11xpyJ9WDcvvZk9nQo8X7w2SMg=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="true" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Enabled"/>
    <meta content="c1a4db0e-21f6-44ba-9e8e-97b3738b33ee" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ActionId"/>
    <meta content="0001" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2023" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="b24c8b06-522c-46fe-9080-70926f8dddb1" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SiteId"/>
    <meta content="FAST_document_go_green" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 27/03/2023 13:45:53" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="2023-04-04T13:23:30Z" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SetDate"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="9586b43bd5a940ae80c5ec63d3b737f0" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
    <meta content="Standard" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Method"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId25" style="first"/>
      <div id="rId21" style="even">Προτάσεις Pitruzzella – Υπόθεση C‑1/23 PPU</div>
      <div id="rId22" style="default">Afrin</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      GIOVANNI PITRUZZELLA
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      της 9ης Μαρτίου 2023  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Υπόθεση C‑1/23 PPU
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      X,
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      Y,
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      A, νομίμως εκπροσωπούμενος από τη Χ και τον Υ,
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-8" title="page-1">
      B, νομίμως εκπροσωπούμενος από τη Χ και τον Υ,
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-9" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-10" title="page-1">
      État belge
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-11" title="page-1">
      [αίτηση του tribunal de première instance francophone de Bruxelles(γαλλόφωνου πρωτοδικείου Βρυξελλών, Βέλγιο)για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-12" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Συνοριακοί έλεγχοι, άσυλο και μετανάστευση – Μεταναστευτική πολιτική – Δικαίωμα στην οικογενειακή επανένωση – Οδηγία 2003/86/ΕΚ – Ρύθμιση κράτους μέλους η οποία επιτρέπει στα μέλη της οικογένειας του συντηρούντος να υποβάλουν αίτηση μόνον ενώπιον της αρμόδιας διπλωματικής αρχής του κράτους αυτού – Αδυναμία των μελών της οικογένειας του συντηρούντος να μεταβούν στην εν λόγω διπλωματική αρχή»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που αποτελεί αντικείμενο των παρουσών προτάσεων αφορά την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>), των άρθρων 23 και 24 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>), καθώς και των άρθρων 7 και 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ, αφενός, της Χ και του Υ καθώς και των ανηλίκων τέκνων τους Α και Β (στο εξής, από κοινού: αιτούντες της κύριας δίκης) και, αφετέρου, του État belge [Βελγικού Δημοσίου], με αντικείμενο την άρνηση του τελευταίου να εξετάσει την αίτηση που υπέβαλαν η Χ και τα τέκνα της για χορήγηση θεώρησης εισόδου προς τον σκοπό οικογενειακής επανένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Α.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι αιτιολογικές σκέψεις 2, 4, 6, 8 και 13 της οδηγίας 2003/86 έχουν ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-19" title="page-3">
      «(2) Τα μέτρα που αφορούν την οικογενειακή επανένωση θα πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την υποχρέωση προστασίας της οικογένειας και σεβασμού της οικογενειακής ζωής που αναφέρεται σε πολλές πράξεις διεθνούς δικαίου. Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από το άρθρο 8 της ευρωπαϊκής σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και από το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-21" title="page-4">
      (4) Η οικογενειακή επανένωση αποτελεί απαραίτητο μέσο προκειμένου να καταστεί δυνατός ο οικογενειακός βίος. Συμβάλλει στη δημιουργία κοινωνικοπολιτιστικής σταθερότητας που διευκολύνει την ενσωμάτωση των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη, γεγονός που επιτρέπει εξάλλου την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής που αποτελεί θεμελιώδη στόχο της Κοινότητας, όπως αναφέρεται στη συνθήκη.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-22" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-23" title="page-4">
      (6) Για την προστασία της οικογένειας και τη δημιουργία ή διατήρηση οικογενειακού βίου, θα πρέπει να καθορισθούν τα υλικά κριτήρια για την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης βάσει κοινών κριτηρίων.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-24" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-25" title="page-4">
      (8) Θα πρέπει να αποδίδεται ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των προσφύγων, εξαιτίας των λόγων που τους υποχρέωσαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους και που τους εμποδίζουν να διεξάγουν εκεί κανονικό οικογενειακό βίο. Θα πρέπει, συνεπώς, να προβλεφθούν πιο ευνοϊκές προϋποθέσεις για την άσκηση του δικαιώματός τους οικογενειακής επανένωσης.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-27" title="page-4">
      (13) Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα σύστημα κανόνων που να διέπει την εξέταση των αιτήσεων οικογενειακής επανένωσης, καθώς και την είσοδο και τη διαμονή των μελών της οικογένειας. Οι διαδικασίες αυτές θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές και διαχειρίσιμες, λαμβάνοντας υπόψη το συνήθη φόρτο εργασίας των διοικήσεων των κρατών μελών, καθώς και διαφανείς και δίκαιες, προκειμένου να προσφέρουν το κατάλληλο επίπεδο ασφαλείας του δικαίου στους ενδιαφερομένους.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 1 της οδηγίας 2003/86, σκοπός αυτής είναι «να καθορίσει τους όρους υπό τους οποίους μπορούν να ασκούν το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης οι υπήκοοι τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην επικράτεια των κρατών μελών».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο άρθρο 2, στοιχεία γʹ και δʹ, της οδηγίας ορίζονται αντιστοίχως οι έννοιες «συντηρών» και «οικογενειακή επανένωση», η μεν πρώτη ως «υπήκοος τρίτης χώρας που διαμένει νόμιμα σε κράτος μέλος και υποβάλλει, ο ίδιος ή τα μέλη της οικογενείας του, αίτηση οικογενειακής επανένωσης προκειμένου να επανενωθούν μαζί του/της» η δε δεύτερη ως «η είσοδος και η διαμονή σε κράτος μέλος των μελών της οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας που διαμένει νόμιμα στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, προκειμένου να διατηρηθεί η οικογενειακή ενότητα, ασχέτως εάν οι οικογενειακοί δεσμοί δημιουργήθηκαν πριν ή μετά την είσοδο του διαμένοντος».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας ορίζει, στην παράγραφο 1, ότι η οδηγία εφαρμόζεται «όταν ο συντηρών κατέχει άδεια διαμονής που έχει εκδοθεί από κράτος μέλος διάρκειας ισχύος ανώτερης ή ίσης με ένα έτος, ο οποίος έχει εύλογη προοπτική να αποκτήσει δικαίωμα μόνιμης διαμονής, εφόσον τα μέλη της οικογένειάς του/της είναι υπήκοοι τρίτης χώρας, ανεξάρτητα από το καθεστώς τους» και, στην παράγραφο 5, ότι η οδηγία «δεν επηρεάζει τη δυνατότητα των κρατών μελών να θεσπίζουν ή να διατηρούν ευνοϊκότερες διατάξεις».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ και βʹ, της οδηγίας 2003/86 έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-32" title="page-5">
      «1. Τα κράτη μέλη επιτρέπουν την είσοδο και τη διαμονή, δυνάμει της παρούσας οδηγίας και υπό την επιφύλαξη της τήρησης των προϋποθέσεων που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV, καθώς και στο άρθρο 16, των ακόλουθων μελών της οικογένειας:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-33" title="page-5">
      α) του/της συζύγου του συντηρούντος·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-34" title="page-5">
      β) των ανήλικων τέκνων του συντηρούντος και του/της συζύγου του […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας 2003/86, το οποίο φέρει τον τίτλο «Υποβολή και εξέταση της αίτησης», περιλαμβάνει μόνον το άρθρο 5 το οποίο, σε ό,τι αφορά την παρούσα διαδικασία, έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-36" title="page-5">
      «1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν εάν, για την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης, υποβάλλεται αίτηση εισόδου και διαμονής στις αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους είτε από τον συντηρούντα είτε από το/τα μέλος/μέλη της οικογένειας.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-5">
      2. Η αίτηση συνοδεύεται από δικαιολογητικά που αποδεικνύουν την οικογενειακή σχέση και την τήρηση των όρων που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 6 και, όπου χωρεί η εφαρμογή τους, στα άρθρα 7 και 8, και από ακριβή αντίγραφα των ταξιδιωτικών εγγράφων του μέλους ή των μελών της οικογένειας.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-38" title="page-5">
      Εφόσον αυτό κρίνεται απαραίτητο, προκειμένου να αποδειχθεί η ύπαρξη οικογενειακής σχέσης, τα κράτη μέλη μπορούν να πραγματοποιούν συνεντεύξεις με τον συντηρούντα και το μέλος ή τα μέλη της οικογένειάς του και να διενεργούν οποιαδήποτε άλλη έρευνα που κρίνουν αναγκαία.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-39" title="page-5">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-40" title="page-5">
      3. Η αίτηση υποβάλλεται και εξετάζεται όταν τα μέλη της οικογένειας διαμένουν εκτός της επικράτειας του κράτους μέλους στο οποίο διαμένει ο συντηρών.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-5">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-5">
      4. Μόλις καταστεί δυνατόν και, σε κάθε περίπτωση, το αργότερο εντός εννέα μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους κοινοποιούν γραπτώς την απόφαση στο πρόσωπο, το οποίο υπέβαλε την αίτηση.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-43" title="page-5">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-44" title="page-6">
      5. Κατά την εξέταση μιας αίτησης, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να λαμβάνουν δεόντως υπόψη το μείζον συμφέρον των ανηλίκων τέκνων.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 7 της οδηγίας, που εντάσσεται στο επιγραφόμενο «Απαιτήσεις άσκησης του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης» κεφάλαιο ΙV, προβλέπει, στην παράγραφο 1, στοιχεία αʹ, βʹ και γʹ, ότι, κατά την υποβολή της αίτησης οικογενειακής επανένωσης, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να απαιτήσει το πρόσωπο που υπέβαλε την αίτηση να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία ότι ο συντηρών διαθέτει «κατάλυμα το οποίο να θεωρείται κανονικό για αντίστοιχη οικογένεια στην αυτή περιοχή και το οποίο να πληροί τις γενικές προδιαγραφές ασφάλειας και υγιεινής που ισχύουν στο οικείο κράτος μέλος», «ασφάλιση ασθενείας για τον ίδιο/την ίδια και τα μέλη της οικογένείας του/της, που να καλύπτει το σύνολο των κινδύνων, οι οποίοι συνήθως καλύπτονται για τους ημεδαπούς στο οικείο κράτος μέλος» και «σταθερούς και τακτικούς πόρους, επαρκείς για τη συντήρηση του ιδίου/της ιδίας και των μελών της οικογένειάς του/της, χωρίς να απαιτείται προσφυγή στο σύστημα κοινωνικής αρωγής του συγκεκριμένου κράτους μέλους».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το κεφάλαιο V της οδηγίας 2003/86 είναι ειδικά αφιερωμένο στην «Οικογενειακή επανένωση προσφύγων». Το άρθρο 11 της οδηγίας, το οποίο περιλαμβάνεται σε αυτό το κεφάλαιο, ορίζει στην παράγραφο 1 ότι «[τ]ο άρθρο 5 ισχύει όσον αφορά την υποβολή και την εξέταση αίτησης υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου». Η παράγραφος αυτή διευκρινίζει ότι, «[ό]ταν ο πρόσφυγας αδυνατεί να προσκομίσει επίσημα δικαιολογητικά που να αποδεικνύουν τους οικογενειακούς δεσμούς, το κράτος μέλος εξετάζει άλλα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία αξιολογούνται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και αφορούν την ύπαρξη αυτών των δεσμών» και ότι μια «[α]πόφαση απόρριψης της αίτησης δεν μπορεί να θεμελιώνεται αποκλειστικά στην απουσία των εν λόγω δικαιολογητικών». Πέραν αυτών, το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας, που επίσης περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο V αυτής, ορίζει ότι, «[κ]ατά παρέκκλιση από το άρθρο 7, τα κράτη μέλη δεν απαιτούν από τον πρόσφυγα ή/και το μέλος ή τα μέλη της οικογένειάς του/της να προσκομίσει, προκειμένου για αιτήσεις που αφορούν τα μέλη της οικογένειας που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, αποδεικτικά στοιχεία για το ότι ο πρόσφυγας πληροί τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 7», διευκρινίζοντας παράλληλα στο τρίτο εδάφιο ότι «[τ]α κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τον πρόσφυγα να πληροί τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1, εάν η αίτηση οικογενειακής επανένωσης δεν υποβλήθηκε εντός τριών μηνών από τη χορήγηση του καθεστώτος του πρόσφυγα».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Β.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το βελγικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 10 του νόμου της 15ης Δεκεμβρίου 1980 περί εισόδου στην επικράτεια, διαμονής, εγκαταστάσεως και απομακρύνσεως των αλλοδαπών  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>) (στο εξής: νόμος της 15ης Δεκεμβρίου 1980), το οποίο μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο, μεταξύ άλλων, το άρθρο 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86, ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-49" title="page-7">
      «§ 1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 9 και 12, επιτρέπεται αυτοδικαίως να διαμένουν για χρονικό διάστημα πλέον των τριών μηνών στο Βασίλειο [του Βελγίου]:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-50" title="page-7">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-51" title="page-7">
      4º τα ακόλουθα μέλη της οικογένειας αλλοδαπού στον οποίο έχει επιτραπεί η διαμονή ή έχει χορηγηθεί, τουλάχιστον δώδεκα μήνες νωρίτερα, άδεια διαμονής στο Βασίλειο για αόριστη διάρκεια, ή του έχει επιτραπεί, τουλάχιστον δώδεκα μήνες νωρίτερα, να εγκατασταθεί στο Βασίλειο. Η εν λόγω προθεσμία των δώδεκα μηνών δεν ισχύει εάν ο συζυγικός δεσμός ή η καταχωρισθείσα σχέση συμβίωσης προϋπήρχε κατά την άφιξη του συντηρούντος αλλοδαπού στο Βέλγιο ή εάν οι σύζυγοι ή καταχωρισμένοι σύντροφοι έχουν αποκτήσει από κοινού ανήλικο τέκνο. Αυτές οι προϋποθέσεις σχετικά με τη φύση και τη διάρκεια της διαμονής δεν εφαρμόζονται εάν πρόκειται για μέλη της οικογένειας αλλοδαπού στον οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 49, § 1, δεύτερο ή τρίτο εδάφιο, ή το άρθρο 49/2, §§ 2 ή 3, επετράπη η διαμονή στο Βασίλειο ως πρόσωπο που απολαύει του καθεστώτος διεθνούς προστασίας:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-52" title="page-7">
      – ο αλλοδαπός σύζυγός του […]·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-53" title="page-7">
      – τα τέκνα τους, που έρχονται στη χώρα για να ζήσουν μαζί τους πριν συμπληρώσουν την ηλικία των δεκαοκτώ ετών […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-54" title="page-7">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-55" title="page-7">
      § 2. Οι αλλοδαποί που αναφέρονται στην § 1, πρώτο εδάφιο, σημεία 2º και 3º, οφείλουν να αποδείξουν ότι διαθέτουν σταθερούς και τακτικούς πόρους, επαρκείς για τη συντήρηση των ιδίων και ότι δεν θα επιβαρύνουν το Δημόσιο.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-56" title="page-7">
      Οι αλλοδαποί που αναφέρονται στην § 1, πρώτο εδάφιο, σημεία 4º έως 6º, οφείλουν να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία ότι ο συντηρών αλλοδαπός διαθέτει κατάλυμα επαρκές ώστε να υποδεχθεί το ή τα μέλη της οικογενείας του τα οποία αιτήθηκαν να επανενωθούν μαζί του και το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται για ακίνητο προοριζόμενο για εκμίσθωση ως κύρια κατοικία, όπως ορίζει το άρθρο 2 του Βιβλίου ΙΙΙ, Τίτλος VIII, Κεφάλαιο ΙΙ, Τμήμα 2, του Code Civil (Αστικού Κώδικα), καθώς επίσης και ασφάλιση ασθενείας για τον ίδιο και τα μέλη της οικογενείας του που να καλύπτει τους κινδύνους στο Βέλγιο […].
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-57" title="page-8">
      Ο αλλοδαπός που αναφέρεται στην § 1, πρώτο εδάφιο, σημεία 4º και 5º, οφείλει επιπλέον να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία ότι ο συντηρών αλλοδαπός διαθέτει σταθερούς, τακτικούς και επαρκείς πόρους, όπως προβλέπεται στην § 5 για τη συντήρηση του ιδίου και των μελών της οικογένειάς του, ώστε να μην επιβαρυνθεί το Δημόσιο. Αυτός ο όρος δεν ισχύει εάν πρόκειται για επανένωση του αλλοδαπού μόνον με τα μέλη της οικογένειάς του που αναφέρονται στην § 1, πρώτο εδάφιο, σημείο 4°, δεύτερη και τρίτη περίπτωση.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-58" title="page-8">
      Ο αλλοδαπός που αναφέρεται στην § 1, πρώτο εδάφιο, σημείο 6º, οφείλει να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία ότι ο συντηρών αλλοδαπός διαθέτει σταθερούς, τακτικούς και επαρκείς πόρους, όπως προβλέπεται στην § 5, για τη συντήρηση του ιδίου και των μελών της οικογένειάς του, ώστε να μην επιβαρυνθεί το Δημόσιο.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-59" title="page-8">
      Τα εδάφια 2, 3 και 4 δεν ισχύουν για τα μέλη της οικογένειας ενός αλλοδαπού που αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας […] όταν οι δεσμοί συγγένειας εξ αίματος ή εξ αγχιστείας ή η καταχωρισμένη σχέση συμβίωσης έχουν δημιουργηθεί πριν την είσοδο του αλλοδαπού στο Βασίλειο και υπό την προϋπόθεση ότι η αίτηση διαμονής βάσει του άρθρου αυτού υποβλήθηκε εντός έτους από την έκδοση της απόφασης περί αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα ή περί παροχής επικουρικής προστασίας στον συντηρούντα αλλοδαπό.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-60" title="page-8">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 12bis, § 1, του νόμου της 15ης Δεκεμβρίου 1980, το οποίο μεταφέρει στο βελγικό δίκαιο το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86, έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-62" title="page-8">
      «Αλλοδαπός ο οποίος δηλώνει ότι εμπίπτει σε μία από τις περιπτώσεις του άρθρου 10 πρέπει να υποβάλει την αίτησή του ενώπιον του Βέλγου διπλωματικού ή προξενικού αντιπροσώπου που είναι αρμόδιος για τον τόπο κατοικίας ή διαμονής του στην αλλοδαπή.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-63" title="page-8">
      Ωστόσο, μπορεί να υποβάλει το αίτημά του στη [βελγική] δημοτική αρχή της περιοχής όπου διαμένει στις ακόλουθες περιπτώσεις:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-64" title="page-8">
      1° εάν του έχει ήδη επιτραπεί η διαμονή ή του έχει ήδη χορηγηθεί άδεια διαμονής για περισσότερους από τρεις μήνες στο Βασίλειο υπό άλλην ιδιότητα και εφόσον προσκομίσει όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρονται στην § 2 πριν τη λήξη του διαστήματος για το οποίο του είχε επιτραπεί η διαμονή ή πριν τη λήξη της άδειας διαμονής·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-65" title="page-8">
      2° εάν έχει άδεια διαμονής για τρεις μήνες κατ’ ανώτατο όριο και, εφόσον ο νόμος το απαιτεί, έχει έγκυρη θεώρηση εισόδου για τη σύναψη γάμου ή σχέσης συμβίωσης στο Βέλγιο, εάν ο γάμος ή η σχέση συμβίωσης έχει συναφθεί πριν τη λήξη της εν λόγω άδειας και εάν προσκομίσει όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρονται στην § 2 πριν από τη λήξη της άδειας διαμονής·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-66" title="page-9">
      3° εάν τελεί υπό έκτακτες περιστάσεις που τον εμποδίζουν να επιστρέψει στη χώρα του για να υποβάλει αίτηση για τη θεώρηση εισόδου που απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 2 ενώπιον του αρμόδιου Βέλγου διπλωματικού ή προξενικού αντιπροσώπου, και προσκομίσει όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρονται στην § 2 καθώς και απόδειξη της ταυτότητάς του·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-67" title="page-9">
      4° εάν έχει άδεια διαμονής για τρεις μήνες κατ’ ανώτατο όριο και είναι ανήλικο τέκνο που αναφέρεται στο άρθρο 10, § 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο 4°, περιπτώσεις 2 και 3, ή εάν έχει ανήλικο τέκνο που αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή απολαύει επικουρικής προστασίας, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10, § 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο 7°».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η υπόθεση της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Χ και ο Υ είναι Σύριοι υπήκοοι. Συνήψαν γάμο το 2016 στη Συρία. Από τον γάμο αυτό γεννήθηκαν δύο τέκνα, οι Α και Β, το 2016 και το 2018 αντίστοιχα. Ο Y υποστηρίζει ότι εγκατέλειψε τη Συρία το 2019 διερχόμενος από την Τουρκία, ενώ η σύζυγός του και τα τέκνα του παρέμειναν στην πόλη Afrin, στα βορειοδυτικά της Συρίας. Το αιτούν δικαστήριο υπογραμμίζει ότι τα πραγματικά αυτά περιστατικά δεν αμφισβητούνται από το Βασίλειο του Βελγίου. Διευκρινίζει επίσης ότι δεν αμφισβητείται ότι η Χ και τα δύο τέκνα που απέκτησε με τον Υ εξακολουθούν να βρίσκονται, κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης περί παραπομπής, στην πόλη Afrin.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 25 Αυγούστου 2022, αναγνωρίστηκε στον Υ το καθεστώς πρόσφυγα στο Βέλγιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 28 Σεπτεμβρίου 2022, με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προς την Office des étrangers (Υπηρεσία Αλλοδαπών, Βέλγιο) (στο εξής: μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 28ης Σεπτεμβρίου 2022), ο δικηγόρος των αιτούντων της κύριας δίκης υπέβαλε αίτηση οικογενειακής επανένωσης στο όνομα της Χ καθώς και των τέκνων Α και Β, για να επανενωθούν με τον Υ στο Βέλγιο. Σε αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα, ο δικηγόρος των αιτούντων της κύριας δίκης εκθέτει ότι η Χ και τα τέκνα «τελούν υπό έκτακτες συνθήκες που όντως δεν τους επιτρέπουν να μεταβούν ενώπιον βελγικής διπλωματικής αρχής, προκειμένου να υποβάλουν αίτηση οικογενειακής επανένωσης με τον σύζυγο και πατέρα τους» και ότι εξ αυτού του λόγου η αίτηση υποβάλλεται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Επίσημο αντίγραφο της αιτήσεως αυτής, συνοδευόμενο από τα υποβληθέντα προς στήριξή της έγγραφα, απεστάλη σε αυτήν την υπηρεσία με συστημένη επιστολή στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 29 Σεπτεμβρίου 2022, η Υπηρεσία Αλλοδαπών επιβεβαίωσε την παραλαβή του μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 28ης Σεπτεμβρίου 2022 και απήντησε στον δικηγόρο των αιτούντων ότι «δεν μπορεί να υποβληθεί αίτηση χορηγήσεως θεωρήσεως εισόδου για οικογενειακή επανένωση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου», καλώντας τον συγχρόνως «να έρθει σε επαφή με την βελγική πρεσβεία ώστε να εξεταστεί τι μπορεί να γίνει» (στο εξής: μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 29ης Σεπτεμβρίου 2022). Από τη δικογραφία του εθνικού δικαστηρίου προκύπτει ότι, με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 11ης Οκτωβρίου 2022, ο δικηγόρος των αιτούντων της κύριας δίκης επικοινώνησε ξανά με την Υπηρεσία Αλλοδαπών, επιμένοντας στο παραδεκτό της αίτησης οικογενειακής επανένωσης που υποβλήθηκε στο όνομα της Χ και των τέκνων Α και Β. Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 12ης Οκτωβρίου 2022, η Υπηρεσία Αλλοδαπών απήντησε παραπέμποντας στο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 29ης Σεπτεμβρίου 2022 και διευκρινίζοντας ότι αυτή είναι η «τελευταία απάντησή [της] επί του θέματος».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με δικόγραφο της 9ης Νοεμβρίου 2022, οι αιτούντες της κύριας δίκης κατέθεσαν αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά του Βελγικού Δημοσίου με αίτημα, μεταξύ άλλων, να υποχρεωθεί αυτό να καταχωρίσει την αίτηση χορηγήσεως θεωρήσεως εισόδου της Χ και των τέκνων Α και Β βάσει του άρθρου 10, § 1, σημείο 4°, του νόμου της 15ης Δεκεμβρίου 1980. Οι αιτούντες υποστηρίζουν ότι το να μην τους επιτραπεί να υποβάλουν την αίτησή τους για οικογενειακή επανένωση στο Βέλγιο καθιστά κατ’ αποτέλεσμα αδύνατη για αυτούς την οικογενειακή επανένωση και, επομένως, στερεί από την οδηγία 2003/86 την πρακτική αποτελεσματικότητά της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο, αφού διαπίστωσε ότι ο Υ, στον οποίο αναγνωρίστηκε το καθεστώς πρόσφυγα, δεν δύναται να μεταβεί στη Συρία και ότι η Χ και τα τέκνα Α και Β αδυνατούν να υποβάλουν αίτηση οικογενειακής επανένωσης ενώπιον βελγικής διπλωματικής αρχής, δέχεται ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η άρνηση στους αιτούντες της κύριας δίκης της δυνατότητας υποβολής αίτησης οικογενειακής επανένωσης στο Βέλγιο συνιστά εμπόδιο στην οικογενειακή τους ζωή. Το αιτούν δικαστήριο θεωρεί ότι η νομιμότητα μιας τέτοιας άρνησης «απορρέει από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 και συνεπώς δεν μπορεί να αμφισβητηθεί» και ότι το μόνο που πρέπει να εξετασθεί είναι κατά πόσον η άρνηση αυτή θίγει την πρακτική αποτελεσματικότητα της οδηγίας ή παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα στα οποία παραπέμπει η αιτιολογική σκέψη 2 αυτής. Το αιτούν δικαστήριο εκθέτει ότι, προκειμένου να αιτιολογήσει την άρνησή του να επιτρέψει στην Χ και τα τέκνα Α και Β να υποβάλουν την αίτηση οικογενειακής επανένωσής τους στο Βέλγιο, το Βελγικό Δημόσιο υποστηρίζει ότι θα ήταν αναγκαία η παρουσία τους ενώπιον βελγικής διπλωματικής αρχής στην Τουρκία, στον Λίβανο ή στην Ιορδανία προκειμένου να καταστεί δυνατό να εξακριβωθεί η ταυτότητά τους μέσω λήψης των βιομετρικών στοιχείων αναγνώρισής τους. Καίτοι θεωρεί ότι ο ως άνω σκοπός ταυτοποίησης των δικαιούχων οικογενειακής επανένωσης είναι νόμιμος, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται κατά πόσον τα μέσα που χρησιμοποίησε το Βελγικό Δημόσιο για την επίτευξη του εν λόγω σκοπού –δηλαδή η απαίτηση για παρουσία των μελών της οικογένειας ενώπιον διπλωματικής αρχής ήδη από την έναρξη της διαδικασίας– είναι σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως απαιτείται από το άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το tribunal de première instance francophone de Bruxelles (γαλλόφωνο πρωτοδικείο Βρυξελλών, Βέλγιο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-76" title="page-11">
      «Συνάδει προς το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86, ενδεχομένως σε συνδυασμό με τον επιδιωκόμενο από την οδηγία σκοπό της διευκόλυνσης της οικογενειακής επανένωσης, τα άρθρα 23 και 24 της [οδηγίας 2011/95], τα άρθρα 7 και 24 του [Χάρτη], [καθώς] και την υποχρέωση διασφάλισης της πρακτικής αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης, νομοθεσία κράτους μέλους η οποία επιτρέπει στα μέλη της οικογένειας αναγνωρισμένου πρόσφυγα να υποβάλουν την αίτηση εισόδου και διαμονής μόνον ενώπιον διπλωματικής αρχής του εν λόγω κράτους, ακόμη και στην περίπτωση που τα ως άνω μέλη της οικογένειας αδυνατούν να μεταβούν στην έδρα της εν λόγω αρχής;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο ζήτησε από το Δικαστήριο να υπαχθεί η υπό κρίση υπόθεση στην επείγουσα προδικαστική διαδικασία του άρθρου 107 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 11 Ιανουαρίου 2023, το τρίτο τμήμα του Δικαστηρίου αποφάσισε να εξεταστεί η υπό κρίση υπόθεση κατά την επείγουσα προδικαστική διαδικασία, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 107, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου. Οι αιτούντες της κύριας δίκης, η Βελγική Κυβέρνηση, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις. Οι ως άνω μετέχοντες στη διαδικασία καθώς και η Γερμανική, η Ισπανική, η Γαλλική και η Ολλανδική Κυβέρνηση ανέπτυξαν προφορικά τους ισχυρισμούς τους κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 1ης Μαρτίου 2023.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ανάλυση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Α.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της καταργήσεως της δίκης την οποία αιτείται η Βελγική Κυβέρνηση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με τις γραπτές παρατηρήσεις τους, οι αιτούντες της κύριας δίκης και η Βελγική Κυβέρνηση ενημέρωσαν το Δικαστήριο ότι, με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Φεβρουαρίου 2023 (στο εξής: μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Φεβρουαρίου 2023), η Υπηρεσία Αλλοδαπών ενημέρωσε τον δικηγόρο των αιτούντων της κύριας δίκης ότι είχε επιτραπεί στη Χ και τα τέκνα Α και Β να υποβάλουν τις αιτήσεις θεωρήσεως για οικογενειακή επανένωση χωρίς να χρειάζεται να εμφανιστούν ενώπιον διπλωματικής ή προξενικής βελγικής αρχής «σε αυτό το στάδιο». Το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Φεβρουαρίου 2023, το πλήρες κείμενο του οποίου προσκόμισαν οι αιτούντες της κύριας δίκης ως παράρτημα στις γραπτές παρατηρήσεις τους, έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-83" title="page-12">
      «Επανερχόμαστε στο πλαίσιο της συγκεκριμένης υπόθεσης, [σε συνέχεια της] συστημένης επιστολής σας της 29ης Σεπτεμβρίου 2022, που παρελήφθη στις 3 Οκτωβρίου 2022, και του μηνύματός σας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 11ης Οκτωβρίου 2022. Εξ όσων γνωρίζουμε, οι πελάτες σας, μετά το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μας της 12ης Οκτωβρίου 2022, δεν έχουν επικοινωνήσει με καμία βελγική διπλωματική ή προξενική αρχή. Δεδομένων των πολύ ειδικών συνθηκών της συγκεκριμένης υπόθεσης, αποφάσισα να επιτρέψω, κατ’ εξαίρεση, στους πελάτες σας να υποβάλουν τις αιτήσεις τους για χορήγηση θεώρησης εισόδου χωρίς να χρειάζεται, σε αυτό το στάδιο, να εμφανισθούν ενώπιον βελγικής διπλωματικής ή προξενικής αρχής. Ωστόσο, καθόσον οι αιτήσεις πρέπει να υποβάλλονται ενώπιον μιας τέτοιας αρχής, είναι σημαντικό οι πελάτες σας να επιλέξουν την πρεσβεία ή το γενικό προξενείο του Βελγίου ενώπιον του οποίου επιθυμούν να υποβάλουν τις αιτήσεις τους για χορήγηση θεώρησης εισόδου και να ενημερώσουν περί αυτού την Υπηρεσία Αλλοδαπών. Το γεγονός ότι δεν χρειάζεται να εμφανισθούν αυτοπροσώπως ενώπιον της αρχής της επιλογής τους για την υποβολή των αιτήσεων δεν απαλλάσσει επίσης τους πελάτες σας από την υποχρέωση να συμπληρώσουν έντυπα αίτησης χορήγησης θεώρησης, να πληρώσουν τέλη θεώρησης εισόδου (εάν οφείλονται) και να υποβάλουν πλήρη φάκελο (ή, εάν ο φάκελος δεν είναι πλήρης, ένα επεξηγηματικό έγγραφο που να αναφέρει τους ακριβείς λόγους για τους οποίους δεν είναι σε θέση να υποβάλουν πλήρη φάκελο). Κατ’ εξαίρεση, σας καλώ να στείλετε τους φακέλους για την υποβολή των αιτήσεων για θεώρηση εισόδου στην Υπηρεσία Αλλοδαπών. Οι φάκελοι θα διαβιβασθούν στην πρεσβεία ή στο γενικό προξενείο του Βελγίου που επέλεξαν οι πελάτες σας, προκειμένου οι αιτήσεις να καταχωρισθούν εκεί και η αρχή την οποία επέλεξαν να μπορέσει, εφόσον συντρέχει περίπτωση, να τους χορηγήσει απόδειξη παραλαβής (εάν ο φάκελος είναι πλήρης) […]». Στο ίδιο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η Υπηρεσία Αλλοδαπών διευκρίνιζε επίσης ότι η Χ και τα τέκνα Α και Β θα έπρεπε σε κάθε περίπτωση να παρουσιαστούν στην διπλωματική ή προξενική αρχή που επέλεξαν «ενδεχομένως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εάν το απαιτεί η εξέταση των αιτήσεων (για συνέντευξη, για την εξακρίβωση της ταυτότητάς τους ή για πιθανές εξετάσεις DNA) και, σε κάθε περίπτωση, για να παραλάβουν τις θεωρήσεις εισόδου (εφόσον αυτές τους χορηγηθούν)».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Βελγική Κυβέρνηση υποστηρίζει, κατά κύριο λόγο, ότι, δεδομένου ότι από το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Φεβρουαρίου 2023 προκύπτει ότι η Υπηρεσία Αλλοδαπών επέτρεψε στην Χ και στα τέκνα Α και Β να υποβάλουν τις αιτήσεις τους για χορήγηση θεώρησης εισόδου χωρίς να χρειάζεται να παρουσιαστούν αυτοπροσώπως ενώπιον βελγικής διπλωματικής ή προξενικής αρχής, η απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα δεν είναι πλέον απαραίτητη για την επίλυση της διαφοράς, οπότε παρέλκει να αποφανθεί το Δικαστήριο επί της αίτησης προδικαστικής απόφασης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρέπει να σημειωθεί ότι από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι οι αιτούντες της κύριας δίκης ζήτησαν από το αιτούν δικαστήριο να υποχρεώσει το État belge να καταχωρίσει, βάσει του άρθρου 10, § 1, σημείο 4°, του νόμου της 15ης Δεκεμβρίου 1980, την αίτηση χορήγησης θεώρησης εισόδου για οικογενειακή επανένωση της Χ και των τέκνων Α και Β η οποία υποβλήθηκε στην Υπηρεσία Αλλοδαπών με το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 28ης Σεπτεμβρίου 2022 καθώς επίσης και το επίσημο αντίγραφο της αίτησης, το οποίο διαβιβάσθηκε στην ίδια Υπηρεσία με συστημένη επιστολή της 29ης Σεπτεμβρίου 2022 (στο εξής: αίτηση της 28ης και της 29ης Σεπτεμβρίου 2022). Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει επίσης ότι οι αιτούντες της κύριας δίκης ζήτησαν από το αιτούν δικαστήριο να επιδικασθεί χρηματική ποινή για κάθε ημέρα καθυστέρησης στην καταχώριση της εν λόγω αίτησης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως υποστηρίζουν οι αιτούντες της κύριας δίκης, το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Φεβρουαρίου 2023 ουδεμία αναφορά στην αίτηση της 28ης και της 29ης Σεπτεμβρίου 2022 περιέχει, αλλά απλώς ενημερώνει τον δικηγόρο των αιτούντων της κύριας δίκης ότι η Χ και τα τέκνα Α και Β επιτρέπεται να υποβάλουν (νέα) αίτηση θεώρησης εισόδου για οικογενειακή επανένωση, χωρίς να μεταβούν σε βελγική διπλωματική ή προξενική αρχή. Κατά συνέπεια, αυτό το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως ανάκληση, μετά από επανεξέταση, της άρνησης καταχώρισης της αίτησης της 28ης και της 29ης Σεπτεμβρίου 2022, η οποία κοινοποιήθηκε στον δικηγόρο των αιτούντων στην κύρια δίκη με το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Υπηρεσίας Αλλοδαπών της 29ης Σεπτεμβρίου 2022 και επιβεβαιώθηκε από την ίδια υπηρεσία με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 12ης Οκτωβρίου 2022  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το προδικαστικό ερώτημα που τέθηκε από το tribunal de première instance francophone de Bruxelles (γαλλόφωνο πρωτοδικείο Βρυξελλών) διατηρεί πλήρως τη σημασία του για την επίλυση της διαφοράς. Η απάντηση του Δικαστηρίου στο ερώτημα αυτό θα παράσχει πράγματι στο αιτούν δικαστήριο τη δυνατότητα να εκτιμήσει το βάσιμο των επιχειρημάτων που προέβαλαν οι αιτούντες της κύριας δίκης προκειμένου να αμφισβητήσουν τη νομιμότητα της εν λόγω άρνησης καταχώρισης σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης και να αποφανθεί επί του βασίμου των αιτημάτων που υπέβαλαν οι αιτούντες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, ανάλογα με το περιεχόμενό της και την αιτιολογία που τη στηρίζει, η απάντηση αυτή μπορεί επίσης να παράσχει στο αιτούν δικαστήριο χρήσιμες πληροφορίες για να αποφανθεί επί του περαιτέρω ζητήματος που ανακύπτει κατόπιν του μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Φεβρουαρίου 2023, δηλαδή του κατά πόσον η μη συμμόρφωση με τις διατυπώσεις τις οποίες, σύμφωνα με την Υπηρεσία Αλλοδαπών, θα έπρεπε να έχουν ολοκληρώσει η Χ και τα τέκνα Α και Β, προκειμένου να μπορέσουν να υποβάλουν αίτηση θεώρησης εισόδου για λόγους οικογενειακής επανένωσης χωρίς να προσέλθουν αυτοπροσώπως ενώπιον βελγικής διπλωματικής ή προξενικής αρχής, είναι, αφ’ εαυτής, ικανή να επιφέρει την απόρριψη των αιτημάτων των αιτούντων της κύριας δίκης ή εάν πρέπει σε κάθε περίπτωση να επιτραπεί εκ των υστέρων τακτοποίηση της αιτήσεως της 28ης και της 29ης Σεπτεμβρίου 2022.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Θα ήθελα να προσθέσω, τέλος, ότι, εάν, βάσει της απάντησης που θα δώσει το Δικαστήριο στο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο κρίνει ότι η αίτηση της 28ης και της 29ης Σεπτεμβρίου 2022 υποβλήθηκε εγκύρως και πρέπει –ενδεχομένως κατόπιν τακτοποίησης– να καταχωρισθεί, η υποχρέωση εξέτασης της εν λόγω αίτησης από την αρμόδια αρχή, δηλαδή την Υπηρεσία Αλλοδαπών, γεννήθηκε και η προθεσμία που τάσσει το άρθρο 5, παράγραφος 4, της οδηγίας 2003/86 άρχισε να τρέχει στις 29 Σεπτεμβρίου 2022 το αργότερο. Κατά συνέπεια, η ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση για τη χορήγηση θεώρησης εισόδου για λόγους οικογενειακής επανένωσης της Χ και των τέκνων Α και Β θεωρείται υποβληθείσα, έχει αναμφίβολα μεγάλη σημασία για αυτούς. Αυτό συμβαίνει κατά μείζονα λόγο δεδομένης της κατάστασης που αντιμετωπίζουν επί του παρόντος στη χώρα καταγωγής τους, όχι μόνο λόγω της ένοπλης σύγκρουσης που συνεχίζει να μαίνεται στην περιοχή όπου διαμένουν  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>), αλλά επίσης, σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέσχε ο εκπρόσωπός τους κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, λόγω του σεισμού που έπληξε πρόσφατα την Τουρκία και τη βόρεια Συρία. Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι σαφές ότι οποιαδήποτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη διεκπεραίωση της αίτησής τους είναι πιθανό να παρατείνει αδικαιολόγητα την κατάσταση ανασφάλειας και αβεβαιότητάς τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν, καλώ επομένως το Δικαστήριο να μην αποφασίσει την κατάργηση της δίκης την οποία αιτείται η Βελγική Κυβέρνηση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Β.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσίαν από το Δικαστήριο να διευκρινιστεί εάν το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86, σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 24 του Χάρτη, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται στη νομοθεσία κράτους μέλους που προβλέπει ότι τα μέλη της οικογένειας αναγνωρισμένου πρόσφυγα υποχρεούνται να υποβάλουν αυτοπροσώπως την αίτησή τους για οικογενειακή επανένωση ενώπιον διπλωματικής αρχής του εν λόγω κράτους μέλους, ακόμη και όταν αδυνατούν να ταξιδέψουν για να μεταβούν στη διπλωματική αρχή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Α. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Καταρχάς επισημαίνεται προκαταρκτικώς ότι, παρ’ όλο που το προδικαστικό ερώτημα, κατά τη διατύπωσή του, αναφέρεται επίσης στα άρθρα 23 και 24 της οδηγίας 2011/95  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>), οι διατάξεις αυτές δεν φαίνεται εντούτοις να ασκούν επιρροή για την απάντηση του ερωτήματος. Συγκεκριμένα, οι εν λόγω διατάξεις αφορούν περίπτωση κατά την οποία τα μέλη της οικογένειας βρίσκονται μαζί με τον πρόσφυγα στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>), ενώ στην υπόθεση της κύριας δίκης η Χ και τα τέκνα Α και Β εξακολουθούν να βρίσκονται στην τρίτη χώρα καταγωγής τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Βεβαίως, στην απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2021, Bundesrepublik Deutschland (Διατήρηση της οικογενειακής ενότητας)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>), το Δικαστήριο δέχθηκε μεταξύ άλλων ότι το άρθρο 23, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/95, επιβάλλοντας, με γενικούς όρους, την υποχρέωση των κρατών μελών να μεριμνούν για τη διατήρηση της οικογενειακής ενότητας του δικαιούχου διεθνούς προστασίας, αναγνωρίζει τη στενή σχέση μεταξύ των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της οικογένειας του πρόσφυγα και τη διατήρηση της ενότητάς της, αφενός, και της λογικής της διεθνούς προστασίας, αφετέρου. Ωστόσο, επειδή πρόκειται για μια περίπτωση στην οποία επιδιώκεται η ανασύσταση της εν λόγω ενότητας μέσω της οικογενειακής επανένωσης, η σχέση αυτή συγκεκριμενοποιείται από τις διατάξεις της οδηγίας 2003/86. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, η απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα του tribunal de première instance francophone de Bruxelles (γαλλόφωνου πρωτοδικείου Βρυξελλών) πρέπει να δοθεί αποκλειστικά με βάση τις διατάξεις αυτές. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στη συνέχεια, πάντα προκαταρκτικώς και προκειμένου να αρθεί οποιαδήποτε αμφισημία ως προς το νόημα και το περιεχόμενο του προδικαστικού ερωτήματος, επιβάλλεται να υπομνησθεί ότι το ερώτημα αυτό δεν αφορά παρά μόνον την προϋπόθεση που επιβάλλεται, ιδίως στα μέλη της οικογένειας αναγνωρισμένου πρόσφυγα, να εμφανισθούν αυτοπροσώπως ενώπιον διπλωματικής ή προξενικής αρχής του οικείου κράτους μέλους προκειμένου να υποβάλουν ενώπιον αυτής αίτηση για θεώρηση εισόδου με σκοπό την οικογενειακή επανένωση κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86. Παρόλο που, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, συζητήθηκε κατ’ επέκταση γενικότερα το ζήτημα της απαίτησης –η οποία θεωρήθηκε πρωταρχικής σημασίας από τα παριστάμενα κράτη μέλη– για αυτοπρόσωπη εμφάνιση των μελών της οικογένειας ενώπιον μιας τέτοιας διπλωματικής ή προξενικής αρχής σε κάποια χρονική στιγμή της διαδικασίας για οικογενειακή επανένωση, προκειμένου ιδίως να υπάρξει δυνατότητα καταγραφής των βιομετρικών τους δεδομένων και διενέργειας των αναγκαίων ελέγχων τόσο για λόγους ασφάλειας όσο και για την αποτροπή απάτης, ωστόσο, το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί, στο πλαίσιο της υπό κρίση υπόθεσης, αποκλειστικώς και μόνον ως προς το ερώτημα αν το δίκαιο της Ένωσης αντιτίθεται στη νομοθεσία ή σε διοικητική πρακτική κράτους μέλους, η οποία επιβάλλει συστηματικά και χωρίς εξαίρεση μια τέτοια εμφάνιση ήδη από το στάδιο υποβολής της αίτησης για θεώρηση εισόδου προς τον σκοπό οικογενειακής επανένωσης. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, πρέπει να υπομνησθεί ότι το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να αποφαίνεται, στο πλαίσιο προδικαστικής παραπομπής, επί της ερμηνείας εθνικών διατάξεων. Πράγματι, το Δικαστήριο οφείλει, στο πλαίσιο της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των δικαστηρίων της Ένωσης και των εθνικών δικαστηρίων, να λαμβάνει υπόψη το πραγματικό και νομοθετικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται τα προδικαστικά ερωτήματα, όπως προσδιορίζεται στην απόφαση περί παραπομπής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>). Εν προκειμένω, στην αίτησή του προδικαστικής αποφάσεως, το tribunal de première instance francophone de Bruxelles (γαλλόφωνο πρωτοδικείο Βρυξελλών) αναφέρεται τόσο στον υποχρεωτικό χαρακτήρα που έχει στο βελγικό δίκαιο η αυτοπρόσωπη υποβολή της αίτησης για θεώρηση εισόδου προς τον σκοπό οικογενειακής επανένωσης όσο και στην απουσία παρεκκλίσεων από την υποχρέωση αυτή, ακόμα και όταν ο συντηρών είναι πρόσφυγας. Αυτή, λοιπόν, η ερμηνεία του βελγικού δικαίου και της βελγικής διοικητικής πρακτικής πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία της ανάλυσης του Δικαστηρίου, μολονότι αμφισβητείται επί της ουσίας από τη Βελγική Κυβέρνηση. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Περί του σκοπού της οδηγίας 2003/86 και των δικαιωμάτων που οι αιτούντες αντλούν από αυτήν</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από πάγια νομολογία προκύπτει ότι ο σκοπός που επιδιώκει η οδηγία 2003/86 είναι να διευκολύνει την οικογενειακή επανένωση και, επιπλέον, να παράσχει προστασία στους υπηκόους τρίτων χωρών, ιδίως στους ανηλίκους  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>). Προς επιδίωξη του εν λόγω σκοπού, η οδηγία 2003/86, όπως διευκρινίζεται στο άρθρο 1 αυτής, καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους μπορούν να ασκούν το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης οι υπήκοοι τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην επικράτεια των κρατών μελών  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 8 της οδηγίας 2003/86, η τελευταία αποσκοπεί στο να παρέχει αυξημένη προστασία στους πρόσφυγες, δεδομένου ότι η κατάστασή τους απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή εξαιτίας των λόγων που τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους και που τους εμποδίζουν να διάγουν εκεί κανονικό οικογενειακό βίο, δεδομένου ότι υποχρεώθηκαν ενδεχομένως να αποχωριστούν την οικογένειά τους για μεγάλο διάστημα πριν τους χορηγηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, και δεδομένου ότι είναι συχνά αδύνατο ή επικίνδυνο για τους πρόσφυγες ή τα μέλη της οικογένειάς τους να προσκομίσουν επίσημα έγγραφα ή να έλθουν σε επαφή με τις αρχές της χώρας καταγωγής τους  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>). Ως εκ τούτου, η οδηγία προβλέπει ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για τους πρόσφυγες όσον αφορά την άσκηση του δικαιώματός τους οικογενειακής επανένωσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Δικαστήριο έχει επίσης επανειλημμένως δεχθεί ότι το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 επιβάλλει στα κράτη μέλη συγκεκριμένες θετικές υποχρεώσεις, στις οποίες αντιστοιχούν σαφώς καθορισμένα δικαιώματα. Τους επιβάλλει την υποχρέωση, στις περιπτώσεις που ορίζονται στην οδηγία, να επιτρέπουν την οικογενειακή επανένωση ορισμένων μελών της οικογένειας του συντηρούντος –μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχεία αʹκαι βʹ, της οδηγίας, ο/η σύζυγος του συντηρούντος και τα ανήλικα τέκνα του ζεύγους– χωρίς να διαθέτουν περιθώριο εκτιμήσεως συναφώς  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι θετικές υποχρεώσεις που βαρύνουν τα κράτη μέλη βάσει της οδηγίας 2003/86 υφίστανται κυρίως έναντι του προσώπου του συντηρούντος, υπό την ιδιότητά του ως υπηκόου τρίτης χώρας που διαμένει νόμιμα εντός των κρατών μελών. Ως εκ τούτου, ο Y, υπό την ιδιότητα του συντηρούντος κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2003/86, έχει το δικαίωμα, το οποίο πρέπει να ασκηθεί υπό τους όρους που θέτει η οδηγία, η Χ και τα τέκνα Α και Β να έρθουν στο Βέλγιο προς επανένωση μαζί του. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, θεωρώ ότι η οδηγία 2003/86 επιβάλλει στα κράτη μέλη ορισμένες θετικές υποχρεώσεις και έναντι των μελών της οικογένειας του συντηρούντος τα οποία απαριθμούνται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ έως δʹ, της οδηγίας και τα οποία πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει η εν λόγω διάταξη. Πράγματι, μολονότι δεν έχουν δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης όπως ο συντηρών, εντούτοις καλύπτονται από την εν λόγω οδηγία ως έμμεσοι δικαιούχοι των προνομίων που παρέχονται στον τελευταίο. Έτσι, κατά τη γνώμη μου, υπό την αντίστοιχη ιδιότητά τους ως συζύγου του Υ και ανήλικων τέκνων του ζεύγους, η Χ και τα τέκνα Α και Β έχουν, σύμφωνα με την οδηγία 2003/86 και υπό τις προϋποθέσεις που αυτή προβλέπει, τουλάχιστον δικαίωμα να μην παρεμποδίζεται αδικαιολόγητα η άσκηση από τον Υ του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης που αυτός αντλεί από την εν λόγω οδηγία. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Καθόσον η υποβολή αίτησης εισόδου και διαμονής στις αρμόδιες εθνικές αρχές του οικείου κράτους μέλους, συνοδευόμενης από τα δικαιολογητικά που αναφέρονται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/86, αποτελεί, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, απαραίτητο προαπαιτούμενο για την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος, οι αιτούντες της κύριας δίκης είχαν, περαιτέρω, δικαίωμα να μη στερηθούν αδικαιολόγητα την πραγματική και συγκεκριμένη δυνατότητα να υποβάλουν την ως άνω αίτηση. Ειδικότερα, και όπως υποστήριξαν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, οι αιτούντες της κύριας δίκης αντλούν από την οδηγία 2003/86 δικαίωμα για υποβολή αίτησης για οικογενειακή επανένωση και για καταχώριση και εξέταση της αίτησής τους από τις βελγικές αρχές σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην οδηγία. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, δεδομένου ότι το άρθρο 5, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας δεν εναρμονίζει (ή τουλάχιστον όχι πλήρως), όπως θα εκτεθεί στη συνέχεια, τις πρακτικές λεπτομέρειες για την υποβολή αιτήσεων εισόδου και διαμονής με σκοπό την οικογενειακή επανένωση, αλλά αφήνει στα κράτη μέλη τη μέριμνα να τις καθορίσουν, οι αιτούντες της κύριας δίκης όφειλαν να συμμορφωθούν με τις σχετικές επιταγές του βελγικού δικαίου, σύμφωνα με τις οποίες, πέραν κάποιων εξαιρέσεων που δεν ισχύουν στην περίπτωση της Χ και των τέκνων Α και Β, μια τέτοια αίτηση πρέπει να υποβληθεί αυτοπροσώπως από τα μέλη της οικογένειας του συντηρούντος ενώπιον του Βέλγου διπλωματικού ή προξενικού αντιπροσώπου που είναι κατά τόπον αρμόδιος για τον τόπο κατοικίας ή διαμονής τους στο εξωτερικό. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, αντίθετα με ό,τι υποστήριξε το Βελγικό Δημόσιο στη διαφορά της κύριας δίκης, πρέπει στην υπό κρίση υπόθεση να εκτιμηθεί κατά πόσον ο Βέλγος νομοθέτης, μη προβλέποντας εξαιρέσεις από τον κανόνα της αυτοπρόσωπης υποβολής της αίτησης για οικογενειακή επανένωση όταν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα αδυνατούν να τον εφαρμόσουν, έκανε χρήση του περιθωρίου που του παρέχει το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 κατά τρόπο που συνάδει με τους σκοπούς της οδηγίας και τα θεμελιώδη δικαιώματα τα οποία αναγνωρίζονται από τον Χάρτη και τα οποία η οδηγία αποσκοπεί να θέσει σε εφαρμογή. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο σε αυτό το στάδιο να εξεταστούν το εύρος και τα όρια της διακριτικής ευχέρειας. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Περί του εύρους και των ορίων της διακριτικής ευχέρειας που αφήνει στα κράτη μέλη το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως έχω ήδη επισημάνει, η οδηγία 2003/86 δεν εναρμονίζει πλήρως τις λεπτομέρειες για την υποβολή της αίτησης για θεώρηση εισόδου προς τον σκοπό οικογενειακής επανένωσης, αλλά απλώς, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, ορίζει ότι τα κράτη μέλη καθορίζουν εάν η αίτηση αυτή «υποβάλλεται […] στις αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους είτε από τον συντηρούντα είτε από το/τα μέλος/μέλη της οικογένειας» και, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, ορίζει ότι η αίτηση αυτή πρέπει να συνοδεύεται από «δικαιολογητικά που αποδεικνύουν την οικογενειακή σχέση [με τον συντηρούντα] και την τήρηση των όρων που προβλέπονται [στην εν λόγω οδηγία], και από ακριβή αντίγραφα των ταξιδιωτικών εγγράφων του μέλους ή των μελών της οικογένειας». </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τις προπαρασκευαστικές εργασίες της οδηγίας 2003/86, στις οποίες παραπέμπουν τόσο η Επιτροπή όσο και οι αιτούντες της κύριας δίκης, προκύπτει ότι, αρχικά, η πρόταση οδηγίας της Επιτροπής προέβλεπε ότι η αίτηση για οικογενειακή επανένωση έπρεπε να υποβάλλεται από τον συντηρούντα, ο οποίος, δεδομένου ότι είναι ήδη κάτοικος του κράτους μέλους, θα έχει «μεγαλύτερη ευκολία να προβεί στα απαραίτητα διοικητικά διαβήματα, χάρη στη γνώση της γλώσσας της χώρας και των συνηθειών των εθνικών διοικήσεων»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>). Ως εκ τούτου, η πρόταση εκείνη αποσκοπούσε στη διευκόλυνση της άσκησης του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης ήδη από το στάδιο της υποβολής της αίτησης. Συνεπώς, προκρινόταν η οδός ενός διαβήματος στο οποίο προέβαινε απευθείας ενώπιον της αρμόδιας αρχής του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους το μέλος της οικογένειας που βρισκόταν, καταρχήν, στην ευνοϊκότερη θέση για την επιτυχή διεξαγωγή αυτού του πρώτου σταδίου της διαδικασίας. Μετά από τροπολογία του Συμβουλίου, η αρχική πρόταση τροποποιήθηκε, διαμορφώνοντας, για τα κράτη μέλη που το επιθυμούσαν, μια δεύτερη επιλογή, συνιστάμενη στη δυνατότητα να προβλέπεται ότι τα μέλη της οικογενείας του συντηρούντος πρέπει να υποβάλλουν την αίτηση για οικογενειακή επανένωση από την αλλοδαπή  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>). Στην τροποποιημένη πρόταση, η Επιτροπή εξήγησε ότι η νέα διατύπωση επέτρεπε να «συμβιβαστούν τα δύο είδη διαδικασιών που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>). Ενώπιον του Δικαστηρίου, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι η τροπολογία είχε προβλεφθεί ώστε να δίνεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να διοργανώνουν συνεντεύξεις με τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και έρευνες για την αποτελεσματική καταπολέμηση της απάτης που σχετίζεται με την ταυτότητα των αιτούντων και με την αυθεντικότητα των δεσμών που ισχυρίζονται ότι έχουν με τον συντηρούντα. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, σύμφωνα με το γράμμα του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 που υιοθετήθηκε τελικά, εναπόκειται στα κράτη μέλη να καθορίσουν τόσο το πρόσωπο το οποίο οφείλει να υποβάλει αίτηση για επανένωση, όσο και τις αρμόδιες αρχές για την παραλαβή της καθώς και τις διατυπώσεις που πρέπει να τηρηθούν. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σε αυτό το σημείο πρέπει να διευκρινισθεί ότι, σε αντίθεση με όσα αναφέρει το αιτούν δικαστήριο και σύμφωνα με όσα υποστηρίζει το Συμβούλιο, το γεγονός ότι ο νομοθέτης της Ένωσης άφησε στα κράτη μέλη περιθώριο διακριτικής ευχέρειας ως προς τον καθορισμό της διαδικασίας υποβολής των αιτήσεων οικογενειακής επανένωσης δεν συνεπάγεται ότι η νομιμότητα της άρνησης καταχώρισης μιας τέτοιας αίτησης, λόγω μη συμμόρφωσης προς τους κανόνες που έχει θεσπίσει συναφώς το οικείο κράτος μέλος, απορρέει αυτόματα από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 και ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Αντιθέτως, η νομιμότητα αυτή εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο το κράτος μέλος έκανε χρήση του εν λόγω περιθωρίου διακριτικής ευχέρειας. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν της ανωτέρω διευκρίνισης, τρεις ομάδες περιορισμών τίθενται, κατά τη γνώμη μου, στο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας των κρατών μελών κατά την εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η πρώτη ομάδα αντλείται από την απαίτηση σεβασμού του σκοπού και του πνεύματος της οδηγίας 2003/86. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επανειλημμένως το Δικαστήριο έχει δεχθεί ότι η οικογενειακή επανένωση επιτρέπεται κατά «γενικό κανόνα»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>) και ότι το περιθώριο εκτιμήσεως που ενδεχομένως αναγνωρίζεται δυνάμει της οδηγίας 2003/86 στα κράτη μέλη δεν μπορεί «να χρησιμοποιείται από αυτά κατά τρόπο που θίγει τον σκοπό της οδηγίας», ο οποίος είναι η διευκόλυνση της οικογενειακής επανένωσης, καθώς «και την πρακτική αποτελεσματικότητά της»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>). Επομένως, το περιθώριο εκτιμήσεως που αφήνει στα κράτη μέλη το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 δεν μπορεί να ασκείται κατά τρόπο που να εμποδίζει ή να καθιστά υπερβολικά δύσκολη ή αδύνατη την υποβολή αίτησης βάσει της διάταξης αυτής και, κατά συνέπεια, την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης, άλλως υπονομεύεται ο σκοπός της οδηγίας και η πρακτική αποτελεσματικότητά της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μια δεύτερη ομάδα περιορισμών αντλείται από τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από την αιτιολογική σκέψη 2 της οδηγίας 2003/86 προκύπτει ότι η οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που θεσπίζονται από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Δικαστήριο έχει επανειλημμένα κρίνει ότι οι διατάξεις της εν λόγω οδηγίας πρέπει να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται υπό το φως του άρθρου 7 και του άρθρου 24, παράγραφοι 2 και 3, του Χάρτη. Πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 7 του Χάρτη, αναγνωρίζοντας μεταξύ άλλων το δικαίωμα για σεβασμό της οικογενειακής ζωής –ειδική έκφανση του οποίου αποτελεί το δικαίωμα στην οικογενειακή επανένωση  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>)– πρέπει, κατά το Δικαστήριο, να ερμηνεύεται σε συνδυασμό με την υποχρέωση συνεκτίμησης του υπέρτατου συμφέροντος του παιδιού, η οποία αναγνωρίζεται από το άρθρο 24, παράγραφος 2, του Χάρτη, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης του τέκνου να διατηρεί τακτικώς προσωπικές σχέσεις με τους δύο γονείς του, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 24, παράγραφος 3  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>). Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο έχει επίσης υπενθυμίσει τη σημασία ορισμένων διεθνών πράξεων, μεταξύ των οποίων, ειδικότερα, της συμβάσεως για τα δικαιώματα του παιδιού  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>), η οποία στο άρθρο 9, παράγραφος 1, ορίζει ότι τα συμβαλλόμενα κράτη μεριμνούν ώστε το παιδί να μην αποχωρίζεται τους γονείς του χωρίς τη θέλησή τους, ενώ, στο άρθρο 10, παράγραφος 1, προβλέπει ότι, από την υποχρέωση αυτή προκύπτει ότι κάθε αίτηση υποβληθείσα από τέκνο ή από τους γονείς του για είσοδο σε συμβαλλόμενο κράτος ή τη μετοίκηση από αυτό με σκοπό την οικογενειακή επανένωση εξετάζεται από τα συμβαλλόμενα κράτη ταχέως, με θετικό πνεύμα και ανθρωπισμό  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Γενικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 51, παράγραφος 1, του Χάρτη, τα κράτη μέλη οφείλουν, όταν εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης, ακόμη και όταν κάνουν χρήση του περιθωρίου εκτίμησης που διαθέτουν για τη μεταφορά μιας οδηγίας στο εθνικό τους δίκαιο, να σέβονται τα δικαιώματα και να τηρούν τις αρχές που καθιερώνει ο Χάρτης καθώς επίσης να προάγουν την εφαρμογή τους  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>). Εξάλλου, κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη, κάθε περιορισμός στην άσκηση των δικαιωμάτων και ελευθεριών που αναγνωρίζονται σε αυτόν πρέπει να προβλέπεται από τον νόμο και να σέβεται το βασικό περιεχόμενο των εν λόγω δικαιωμάτων και ελευθεριών, καθώς επίσης και την αρχή της αναλογικότητας, ούτως ώστε «περιορισμοί επιτρέπεται να επιβάλλονται μόνον εφόσον είναι αναγκαίοι και ανταποκρίνονται πραγματικά σε στόχους γενικού ενδιαφέροντος που αναγνωρίζει η Ένωση ή στην ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων και ελευθεριών των τρίτων». </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, εθνική νομοθεσία που καταλήγει να αποκλείει ένα άτομο από τη χώρα όπου ζουν οι στενοί συγγενείς του, μεταξύ άλλων αποκλείοντας την οικογενειακή επανένωση για την οποία πληρούνται οι απαιτούμενες ουσιαστικές προϋποθέσεις, μπορεί να συνιστά περιορισμό του δικαιώματος του σεβασμού της οικογενειακής του ζωής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>) και πρέπει, ως εκ τούτου, προκειμένου να είναι σύμφωνη με τον Χάρτη, να συμμορφώνεται με τους όρους που θέτει το άρθρο 52, παράγραφος 1 αυτού, που υπενθυμίζονται ανωτέρω. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο ίδιο πνεύμα έχει αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (στο εξής: ΕΔΔΑ), ερμηνεύοντας το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ που έχει, κατ’ ουσίαν, το ίδιο περιεχόμενο με το άρθρο 7 του Χάρτη. Μολονότι, όπως ορθώς επισημαίνει η Βελγική Κυβέρνηση, το ΕΔΔΑ διευκρίνισε ότι η ΕΣΔΑ, και ιδίως το άρθρο 8 αυτής, δεν εγγυάται το δικαίωμα του αλλοδαπού να εισέλθει ή να διαμείνει σε μια συγκεκριμένη χώρα, εντούτοις ελέγχει συστηματικά την αναλογικότητα των μέτρων που συνιστούν εμπόδιο στην οικογενειακή επανένωση, τα οποία αναλύονται ως περιορισμοί του δικαιώματος σεβασμού της οικογενειακής ζωής που κατοχυρώνεται στο άρθρο αυτό. Συνακόλουθα, το ΕΔΔΑ έχει δεχθεί επίσης πρόσφατα ότι, σε μια υπόθεση που αφορά την οικογενειακή ζωή καθώς και τη μετανάστευση, «η έκταση της υποχρέωσης ενός κράτους να επιτρέπει την είσοδο στο έδαφός του συγγενών των προσώπων που διαμένουν σε αυτό ποικίλλει ανάλογα με την ιδιαίτερη κατάσταση των ενδιαφερομένων προσώπων και το γενικό συμφέρον και απαιτεί την αναζήτηση δίκαιης ισορροπίας μεταξύ των αντικρουόμενων συμφερόντων που διακυβεύονται», καθόσον το υπέρτατο συμφέρον των παιδιών έχει «σημαντική βαρύτητα»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>), σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Έχει επίσης διευκρινίσει ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με αίτηση για οικογενειακή επανένωση πρέπει να παρέχει «τις εγγυήσεις ευελιξίας, ταχύτητας και αποτελεσματικότητας που απαιτούνται για τη διασφάλιση του δικαιώματος των [ενδιαφερομένων] στον σεβασμό της οικογενειακής τους ζωής που κατοχυρώνεται από το άρθρο 8 της [ΕΣΔΑ]»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>). Όσον αφορά, ειδικότερα, την οικογενειακή επανένωση των προσφύγων, το ΕΔΔΑ έχει επανειλημμένα υπενθυμίσει «ότι η οικογενειακή ενότητα είναι ουσιώδες δικαίωμα του πρόσφυγα και ότι η οικογενειακή επανένωση είναι θεμελιώδες στοιχείο ώστε άτομα που διέφυγαν από διώξεις να μπορέσουν να ξαναρχίσουν μια κανονική ζωή», διευκρινίζοντας ότι «η ανάγκη να απολαύουν οι πρόσφυγες μιας ευνοϊκότερης διαδικασίας για οικογενειακή επανένωση από εκείνη που προορίζεται για άλλους αλλοδαπούς αποτελεί αντικείμενο συναίνεσης σε διεθνή και ευρωπαϊκή κλίμακα»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, μια τρίτη ομάδα περιορισμών του περιθωρίου εκτιμήσεως που διαθέτουν τα κράτη μέλη κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 απορρέει, κατά την άποψή μου, από την υποχρέωση εξατομικευμένης εξέτασης που υπέχουν κατά την εφαρμογή της οδηγίας αυτής. Δυνάμει της εν λόγω υποχρέωσης, την οποία συνήγαγε το Δικαστήριο από το άρθρο 17 της οδηγίας  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>), και η οποία εφαρμόζεται οριζόντια σε κάθε απόφαση που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες εθνικές αρχές προβαίνουν, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, σε εξατομικευμένη εκτίμηση της κατάστασης των ενδιαφερομένων, η οποία να λαμβάνει υπόψη όλα τα στοιχεία που ασκούν επιρροή και να δίνει, εφόσον χρειάζεται, ιδιαίτερη προσοχή στα συμφέροντα των παιδιών και στην προαγωγή της οικογενειακής ζωής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα του tribunal de première instance francophone de Bruxelles (γαλλόφωνου πρωτοδικείου Βρυξελλών) πρέπει να δοθεί λαμβανομένων υπόψη των διαφόρων περιορισμών που προαναφέρθηκαν. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της απάντησης που πρέπει να δοθεί στο προδικαστικό ερώτημα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Βάσει της παρεχόμενης από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 δυνατότητας, ο Βέλγος νομοθέτης επέλεξε η αίτηση για οικογενειακή επανένωση να υποβάλλεται από τα μέλη της οικογένειας  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>). Σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 12bis, παράγραφος 1, του νόμου της 15ης Δεκεμβρίου 1980, τέτοιο αίτημα πρέπει υποχρεωτικώς να υποβληθεί στην κατά τόπον αρμόδια διπλωματική αρχή  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">33</a>
</span>). Καμία εξαίρεση από τον κανόνα αυτό δεν προβλέπεται στον εν λόγω νόμο για τα μέλη της οικογένειας που διαμένουν στην αλλοδαπή. Περαιτέρω, από την απόφαση περί παραπομπής και από τη δικογραφία προκύπτει, χωρίς να αμφισβητείται από τους διαδίκους, ότι, μολονότι το γράμμα του άρθρου 12bis, παράγραφος 1, του νόμου της 15ης Δεκεμβρίου 1980 δεν περιέχει συναφώς ρητή αναφορά, στην πράξη η αίτηση για οικογενειακή επανένωση πρέπει να υποβάλλεται ενώπιον της εν λόγω διπλωματικής αρχής αυτοπροσώπως από τα ενδιαφερόμενα μέλη της οικογένειας, ακόμη και όταν ο συντηρών είναι αναγνωρισμένος πρόσφυγας. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Για τους λόγους που πρόκειται να εκθέσω, θεωρώ ότι ένας μηχανισμός εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86, όπως αυτός που εφαρμόζεται στο βελγικό δίκαιο, παραβιάζει τους προαναφερθέντες περιορισμούς που οριοθετούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που παρέχει η διάταξη αυτή στα κράτη μέλη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον ένας τέτοιος μηχανισμός, στο μέτρο που δεν προβλέπει, με ρητό, διαφανή και γενικευμένο τρόπο, διαδικασίες εναλλακτικές σε σχέση με την αυτοπρόσωπη υποβολή της αίτησης για οικογενειακή επανένωση, όταν η μετάβαση των μελών της οικογένειας στην αρμόδια διπλωματική ή προξενική αρχή αποδεικνύεται αδύνατη, υπονομεύει σαφώς τον σκοπό της οδηγίας 2003/86, ο οποίος είναι να διευκολυνθεί η οικογενειακή επανένωση. Το ίδιο ισχύει και για τον ειδικότερο σκοπό της οδηγίας, ο οποίος συνίσταται στην παροχή αυξημένης προστασίας στους αναγνωρισμένους πρόσφυγες, δεδομένου ότι η υποχρέωση αυτοπρόσωπης εμφάνισης ενώπιον μιας τέτοιας αρχής για υποβολή αιτήσεως επανένωσης ισχύει, όπως προκύπτει από την υπόθεση της κύριας δίκης, με την ίδια αυστηρότητα και για τα μέλη των οικογενειών τους. Στο μέτρο που οδηγεί, στις περιπτώσεις που περιγράφονται παραπάνω, στο να καταστήσει αδύνατη στην πράξη την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης, ακόμη και όταν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που ορίζει η οδηγία 2003/86 για την έγκριση αυτής της επανένωσης, ένας τέτοιος μηχανισμός θίγει την πρακτική αποτελεσματικότητα της οδηγίας. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το γεγονός –το οποίο επικαλέστηκε η Βελγική Κυβέρνηση τόσο στις γραπτές παρατηρήσεις της όσο και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση– ότι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προσπαθήσουν να επιτύχουν μια έστω προσωρινή παρέκκλιση από την υποχρέωση αυτοπρόσωπης υποβολής της αίτησης θεώρησης εισόδου για οικογενειακή επανένωση, απευθυνόμενοι στην αρμόδια διπλωματική ή προξενική αρχή, δεν κλονίζει το ανωτέρω συμπέρασμα. Πρώτον, ακόμη και αν υποτεθεί ότι υφίσταται, όπως υποστηρίζει η Βελγική Κυβέρνηση, πραγματική δυνατότητα να επιτευχθεί παρέκκλιση από τον κανόνα της αυτοπρόσωπης υποβολής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-34" href="#t-34">34</a>
</span>), από τα ίδια τα επιχειρήματα της εν λόγω κυβέρνησης προκύπτει ότι η απόφαση για τη χορήγηση μιας τέτοιας παρέκκλισης λαμβάνεται κατ’ απόλυτη διακριτική ευχέρεια και πάντοτε κατά τρόπο εντελώς σποραδικό  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-35" href="#t-35">35</a>
</span>), αποκλειστικώς και μόνον όταν η παρουσία των αιτούντων ενώπιον της αρμόδιας διπλωματικής αρχής κρίνεται αντικειμενικά αδύνατη από την Υπηρεσία Αλλοδαπών, η δε διπλωματική ή προξενική αρχή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί από την υπηρεσία αυτή να προβλέψει μέτρα εναλλακτικά σε σχέση με την αυτοπρόσωπη εμφάνιση των αιτούντων. Δεύτερον, από τη θέση που υιοθέτησε το Βελγικό Δημόσιο ως προς την εκτίμηση του επείγοντος στη διαδικασία της κύριας δίκης προκύπτει σαφώς ότι η βελγική διοίκηση ερμηνεύει την έννοια της «αδυναμίας» με εξαιρετικά αυστηρό τρόπο, καταλήγοντας στην ουσία να αρνηθεί τη συνδρομή αυτής της προϋπόθεσης ακόμα και όταν οι ενδιαφερόμενοι ζουν σε εμπόλεμες ζώνες και κινδυνεύουν, μετακινούμενοι, να εκτεθούν σε απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση. Τρίτον, οι ενδιαφερόμενοι δεν έχουν καμία πληροφόρηση για την ύπαρξη της δυνατότητας παρέκκλισης, δεδομένου ότι αυτή συνιστά εξαίρεση και απόκειται στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-36" href="#t-36">36</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Περαιτέρω, πέρα από τις περιπτώσεις αντικειμενικής αδυναμίας μετακίνησης, ευλόγως τίθεται το ερώτημα εάν η επιταγή περί φυσικής παρουσίας των μελών της οικογένειας του συντηρούντος ενώπιον διπλωματικής ή προξενικής αρχής, ήδη από την πρώτη φάση της διαδικασίας επανένωσης, είναι συμβατή με την οδηγία 2003/86 σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες, λαμβανομένων υπόψη της ειδικής κατάστασης των αιτούντων και των συνθηκών που επικρατούν στη χώρα διαμονής τους, μια μετακίνηση αποτελεί σοβαρό εμπόδιο για την ολοκλήρωση των διατυπώσεων που απαιτούνται για την υποβολή της αίτησης επανένωσης. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρέπει να σημειωθεί ότι η διαδικασία επανένωσης διεξάγεται σε στάδια και απαιτεί συχνά, μετά την υποβολή της αίτησης, τα ενδιαφερόμενα μέλη της οικογένειας να εμφανίζονται πολλές φορές ενώπιον διπλωματικής ή προξενικής αρχής, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να υποβάλουν έγγραφα, να περάσουν από συνεντεύξεις, να υποβληθούν σε τεστ DNA και, σε περίπτωση που γίνει δεκτή η αίτηση, να παραλάβουν τις θεωρήσεις εισόδου. Ωστόσο, το να επιβάλλεται στα πρόσωπα αυτά –στα οποία συγκαταλέγονται συνήθως τα πιο ευαίσθητα μέλη της οικογένειας, όπως τα μικρά παιδιά– να υποβληθούν σε πολλαπλές μετακινήσεις, συχνά μακρινές, δύσκολες, αν όχι επικίνδυνες, ή υπερβολικά δαπανηρές, προς διπλωματικές ή προξενικές αρχές, οι οποίες μπορεί, όπως στην περίπτωση της κύριας δίκης, να βρίσκονται σε χώρες διαφορετικές από τη χώρα διαμονής τους, προκειμένου να εκπληρώσουν εκεί διατυπώσεις οι οποίες μπορούν εύκολα να διεκπεραιωθούν εξ αποστάσεως, δεν μου φαίνεται σύμφωνο με το πνεύμα της οδηγίας 2003/86, αλλά οφείλεται μάλλον στη βούληση να τεθούν στον δρόμο που οδηγεί στην οικογενειακή επανένωση εμπόδια ικανά να αποθαρρύνουν την άσκηση του δικαιώματος επανένωσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα μέλη των οικογενειών των προσφύγων, που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερες δυσκολίες μετακίνησης. Συνεπώς, η υποχρέωση αυτοπρόσωπης υποβολής της αίτησης για οικογενειακή επανένωση θα είχε ως αποτέλεσμα να θίγεται, κατά τρόπο που τείνει να είναι σοβαρότερος, η κατηγορία των υπηκόων τρίτων χωρών τους οποίους η οδηγία 2003/86 αποσκοπεί κυρίως στο να προστατεύσει, επιφέροντας το παράδοξο αποτέλεσμα οι ίδιες οι συνθήκες λόγω των οποίων αυτοί εγκατέλειψαν τη χώρα τους και οι οποίες, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 8 της οδηγίας, οδήγησαν τον νομοθέτη της Ένωσης να προβλέψει ευνοϊκότερους όρους για την άσκηση του δικαιώματός τους για οικογενειακή επανένωση, να καθιστούν την επανένωση αντικειμενικά πιο δύσκολη, αν όχι πρακτικά αδύνατη  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-37" href="#t-37">37</a>
</span>). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Βελγική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η αυτοπρόσωπη υποβολή της αίτησης θεώρησης εισόδου για οικογενειακή επανένωση είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή η καταγραφή της ταυτότητας και των βιομετρικών δεδομένων των αιτούντων, με σκοπό ιδίως την καταπολέμηση της απάτης σχετικά με την ταυτότητα και τους οικογενειακούς δεσμούς. Ωστόσο, ένας τέτοιος σκοπός, όσο θεμιτός και αν είναι, δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να δικαιολογήσει τη συστηματική επιβολή της προσωπικής εμφάνισης των αιτούντων ενώπιον διπλωματικής ή προξενικής αρχής ήδη από την έναρξη της διαδικασίας επανένωσης. Πράγματι, χωρίς να αρνούμαι το βάσιμο της απαίτησης της Βελγικής Κυβέρνησης για τη διενέργεια τέτοιας καταγραφής –προκειμένου να καταστεί επίσης δυνατή η διενέργεια των αναγκαίων ελέγχων ασφάλειας σύμφωνα, μεταξύ άλλων, με το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86– και, συνεπώς, χωρίς να αρνούμαι την ανάγκη να οφείλουν οι αιτούντες να εμφανισθούν αυτοπροσώπως, σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας, ενώπιον διπλωματικής ή προξενικής αρχής για να υποβληθούν ιδίως στην καταγραφή των βιομετρικών τους δεδομένων, δεν πιστεύω ότι μια τέτοια καταγραφή είναι απαραίτητη ήδη στο στάδιο της υποβολής της αίτησης για οικογενειακή επανένωση  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-38" href="#t-38">38</a>
</span>). Πρέπει, συγκεκριμένα, να αποφευχθεί ο αδικαιολόγητος πολλαπλασιασμός των μετακινήσεων των μελών της οικογένειας, ειδικά όταν αυτές αποβαίνουν επίπονες ή επικίνδυνες, ιδίως σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας κατά το οποίο η εξέταση της αίτησης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει και οι πιθανότητες θετικής έκβασης δεν μπορούν ακόμη να αξιολογηθούν από τους ενδιαφερόμενους. Κατά δεύτερον, και ουσιαστικά για λόγους ταυτόσημους με αυτούς που ήδη εκτέθηκαν, το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος επιβάλλει συστηματικά την παρουσία των μελών της οικογένειας του συντηρούντος, συμπεριλαμβανομένου του αναγνωρισμένου πρόσφυγα, ενώπιον διπλωματικής ή προξενικής αρχής του εν λόγω κράτους μέλους, προς τον σκοπό και μόνον της υποβολής ενώπιον αυτής αίτησης για οικογενειακή επανένωση, ακόμη και όταν η μετάβαση των αιτούντων προς την εν λόγω αρχή αποδεικνύεται αντικειμενικά αδύνατη ή υπερβολικά δύσκολη ή επικίνδυνη, παραβιάζει το δικαίωμα σεβασμού της οικογενειακής ενότητας που καθιερώνεται στο άρθρο 7 του Χάρτη, σε συνδυασμό, κατά περίπτωση, με το άρθρο 24, παράγραφοι 2 και 3 αυτού. Μια τέτοια υποχρέωση συνιστά, πράγματι, παρέμβαση στο δικαίωμα αυτό δυσανάλογη σε σχέση με τον σκοπό της καταπολέμησης της συνδεόμενης με την οικογενειακή επανένωση απάτης, κατά παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, κατά τρίτον, μια τέτοια εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 όπως αυτή που απορρέει από τη βελγική νομοθεσία και τη βελγική διοικητική πρακτική, παραβιάζει επίσης την υποχρέωση εξατομικευμένης εξέτασης που υπομνήσθηκε στο σημείο 56 των παρουσών προτάσεων. Πράγματι, ένα σύστημα το οποίο έχει την τάση να απαιτεί υποχρεωτικά και χωρίς εξαίρεση την παρουσία των μελών της οικογένειας του συντηρούντος ενώπιον της αρμόδιας διπλωματικής αρχής, δεν παρέχει, κατ’ αρχήν, τη δυνατότητα να λαμβάνονται υπόψη η κατάσταση των ενδιαφερομένων και, ιδίως, οι περιστάσεις που το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι θα ήταν ικανές να επηρεάσουν το εύρος και την ένταση της εξέτασης της αίτησης για επανένωση, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η ηλικία των παιδιών και η κατάστασή τους στη χώρα καταγωγής τους  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-39" href="#t-39">39</a>
</span>). Ωστόσο, οι περιστάσεις αυτές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, κατά μείζονα λόγο, στο λιγότερο προχωρημένο στάδιο της εκπλήρωσης των διατυπώσεων που ολοκληρώνονται με την υποβολή μιας τέτοιας αίτησης. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Γενικότερα, τα κράτη μέλη πρέπει να μεριμνούν ώστε η διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 να είναι όσο το δυνατόν πιο ευέλικτη και να προσφέρει, όπως έχει διευκρινίσει το ΕΔΔΑ, τις εγγυήσεις ευελιξίας, ταχύτητας και αποτελεσματικότητας που απαιτούνται για την προάσπιση του δικαιώματος των ενδιαφερομένων για σεβασμό της οικογενειακής τους ζωής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-40" href="#t-40">40</a>
</span>). Υπό το πρίσμα αυτό, η υπερβολική τυπολατρία που προκύπτει ιδίως από το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Φεβρουαρίου 2023, σε συνδυασμό με την κοινοποιηθείσα προηγουμένως εκ μέρους της Υπηρεσίας Αλλοδαπών στον δικηγόρο των αιτούντων απόρριψη της αίτησης της 28ης και της 29ης Σεπτεμβρίου 2022, με κύρια αιτιολογία ότι η αίτηση υποβλήθηκε προς εξέταση απευθείας στην αρμόδια διοικητική υπηρεσία, και όχι μέσω βελγικής διπλωματικής ή προξενικής αρχής, δεν μπορεί κατά τη γνώμη μου να γίνει αποδεκτή, λαμβανομένης ιδίως υπόψη της κατάστασης της Χ και των τέκνων Α και Β.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πριν διατυπώσω την πρότασή μου, θα ήθελα επίσης να τονίσω, όπως ορθά επισήμανε το Συμβούλιο στις γραπτές του παρατηρήσεις, ότι το γράμμα του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 είναι αρκούντως ευρύ ώστε να επιτρέπει τη διαμόρφωση της διαδικασίας υποβολής αίτησης θεώρησης για λόγους οικογενειακής επανένωσης κατά τρόπο σύμφωνο με τον σκοπό της οδηγίας και τα θεμελιώδη δικαιώματα που τον στηρίζουν, ακόμη και όταν, όπως στην περίπτωση του Βασιλείου του Βελγίου, το κράτος μέλος έχει επιλέξει τη λύση που επιφορτίζει τα μέλη της οικογένειας του συντηρούντος με την υποβολή μιας τέτοιας αίτησης. Συνεπώς, το άρθρο αυτό δεν αποκλείει ούτε τη δυνατότητα υποβολής της εν λόγω αίτησης ενώπιον της αρμόδιας διπλωματικής ή προξενικής αρχής μέσω αντιπροσώπου, ταχυδρομικώς ή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και επομένως χωρίς τη φυσική παρουσία των μελών της οικογένειας του συντηρούντος, ούτε τη δυνατότητα υποβολής της αίτησης από τους ίδιους, όπως συνέβη στην περίπτωση της Χ και των τέκνων Α και Β, απευθείας στο εν λόγω κράτος μέλος, ενώπιον της αρμόδιας για την εξέταση της αίτησης διοικητικής αρχής. Κατά πάγια νομολογία, τα κράτη μέλη, και ειδικότερα τα δικαστήριά τους, δεν οφείλουν απλώς να ερμηνεύουν το εθνικό τους δίκαιο κατά τρόπο σύμφωνο προς το δίκαιο της Ένωσης, αλλά οφείλουν επίσης να μεριμνούν ώστε να μην ερμηνεύουν τις διατάξεις του παράγωγου δικαίου κατά τρόπο αντίθετο προς τα θεμελιώδη δικαιώματα που προασπίζει η έννομη τάξη της Ένωσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-41" href="#t-41">41</a>
</span>). Επομένως, το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86 δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει ένα καθεστώς τόσο αυστηρό και άκαμπτο όσο αυτό που ισχύει στο Βέλγιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με βάση όλα τα προαναφερθέντα, η απάντηση στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να είναι ότι το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 24, παράγραφος 2, του Χάρτη, αντιτίθεται στη νομοθεσία κράτους μέλους η οποία απαιτεί από τα μέλη της οικογένειας, ιδίως δε της οικογένειας ενός αναγνωρισμένου πρόσφυγα, που βρίσκονται σε τρίτη χώρα να υποβάλλουν αυτοπροσώπως, ενώπιον της κατά τόπον αρμόδιας διπλωματικής ή προξενικής αρχής του εν λόγω κράτους μέλους, την αίτησή τους για είσοδο και διαμονή λόγω οικογενειακής επανένωσης, χωρίς να προβλέπει εξαιρέσεις σε περίπτωση που, λαμβανομένων υπόψη της ειδικής κατάστασης των ενδιαφερομένων και των συνθηκών που επικρατούν στη χώρα διαμονής τους, η μετακίνηση προς μια τέτοια αρχή θα αποδεικνυόταν αδύνατη, υπερβολικά δύσκολη ή επικίνδυνη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρόταση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό το πρίσμα του συνόλου των εκτιμήσεων που προηγήθηκαν, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το tribunal de première instance francophone de Bruxelles (γαλλόφωνο πρωτοδικείο Βρυξελλών, Βέλγιο) ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-137" title="page-30">
      «Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 24, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε νομοθεσία, κανονιστική ρύθμιση ή διοικητική πρακτική κράτους μέλους η οποία απαιτεί από τα μέλη της οικογένειας, ιδίως δε της οικογένειας ενός αναγνωρισμένου πρόσφυγα, που βρίσκονται σε τρίτη χώρα να υποβάλλουν αυτοπροσώπως, ενώπιον της κατά τόπον αρμόδιας διπλωματικής ή προξενικής αρχής του εν λόγω κράτους μέλους, την αίτησή τους για είσοδο και διαμονή λόγω οικογενειακής επανένωσης, χωρίς να προβλέπει εξαιρέσεις σε περίπτωση που, λαμβανομένων υπόψη της ειδικής κατάστασης των ενδιαφερομένων και των συνθηκών που επικρατούν στη χώρα διαμονής τους, η μετακίνηση προς μια τέτοια αρχή θα αποδεικνυόταν αδύνατη, υπερβολικά δύσκολη ή επικίνδυνη.»
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) ΕΕ 2003, L 251, σ. 12.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) ΕΕ 2011, L 337, σ. 9.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) Moniteur belge της 31ης Δεκεμβρίου 1980, σ. 145584.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) Κατά την επ’ ακροατηρίου διαδικασία, η εκπρόσωπος της Βελγικής Κυβέρνησης ήταν άλλωστε σαφής επ’ αυτού όταν διευκρίνισε ότι καμία αίτηση θεώρησης εισόδου για οικογενειακή επανένωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει υποβληθεί από τους αιτούντες της κύριας δίκης, καθόσον οι τελευταίοι δεν συμμορφώθηκαν με τις απαιτούμενες διατυπώσεις και δεν απευθύνθηκαν στην αρμόδια για να παραλάβει και να καταχωρίσει μια τέτοια αίτηση αρχή.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, έγγραφα της μη κυβερνητικής οργάνωσης Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW), διαθέσιμα στις ακόλουθες διαδικτυακές διευθύνσεις: https://www.hrw.org/news/2022/10/24/turkey-hundreds-refugees-deported-syria, https://www.hrw.org/news/2022/08/17/questions-and-answers-turkeys-threatened-incursion-northern-syria, https://www.hrw.org/world-report/2023/country-chapters/syria. </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) Το αιτούν δικαστήριο περιορίζεται κατ’ ουσίαν στην υπενθύμιση του γράμματος των εν λόγω διατάξεων χωρίς να αιτιολογεί περαιτέρω την προσφυγή σε αυτές. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ο εκπρόσωπος των αιτούντων της κύριας δίκης εξήγησε ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το άρθρο 10 του νόμου της 15ης Δεκεμβρίου 1980 μεταφέρει, μεταξύ άλλων, τις εν λόγω διατάξεις στο εσωτερικό δίκαιο.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Βλ. τον ορισμό του «μέλ[ους] της οικογένειας» κατά την έννοια της οδηγίας 2011/95 που περιέχεται στο άρθρο 2, στοιχείο ιʹ, της εν λόγω οδηγίας.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) C-91/20 (EU:C:2021:898, σκέψεις 42 και 43).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 2022, C-263/21, Ametic (C-263/21, EU:C:2022:644, σκέψη 64).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 2022, Belgische Staat (Έγγαμη ανήλικη πρόσφυγας) (C‑230/21, EU:C:2022:887, σκέψη 43 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 1ης Αυγούστου 2022, Bundesrepublik Deutschland (Oικογενειακή επανένωση παιδιού που έχει ενηλικιωθεί) (C-279/20, EU:C:2022:618, σκέψη 38 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2019, Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal (Οικογενειακή επανένωση – αδελφή του πρόσφυγα) (C-519/18, EU:C:2019:1070, σκέψη 50)</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 1ης Αυγούστου 2022, Bundesrepublik Deutschland (Oικογενειακή επανένωση παιδιού που έχει ενηλικιωθεί) (C-279/20, EU:C:2022:618, σκέψη 61).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 1ης Αυγούστου 2022, Bundesrepublik Deutschland (Oικογενειακή επανένωση παιδιού που έχει ενηλικιωθεί) (C-279/20, EU:C:2022:618, σκέψη 34 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με το δικαίωμα στην οικογενειακή επανένωση, COM(1999) 638 τελικό, σελίδα 18 (στο εξής: αρχική πρόταση). </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Βλ. άρθρο 5, της τροποποιημένης πρότασης οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με το δικαίωμα στην οικογενειακή επανένωση, COM(2002) 225 τελικό (στο εξής: τροποποιημένη πρόταση). </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι δεν υιοθετήθηκε τροπολογία που πρότεινε το Κοινοβούλιο σχετικά με την τροποποιημένη εκδοχή της αρχικής πρότασης της Επιτροπής, με σκοπό να διευκρινιστεί ότι η αίτηση για επανένωση έπρεπε, σε κάθε περίπτωση, να υποβάλλεται στο κράτος μέλος της κατοικίας του συντηρούντος, λόγω, μεταξύ άλλων, της δυσκολίας που ήταν ενδεχόμενο να συναντήσουν τα μέλη της οικογένειας για να μεταβούν σε κάποια διπλωματική αρχή του κράτους μέλους αυτού [βλ. Έκθεση σχετικά με την τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που αφορά το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (Νέα διαβούλευση) – Επιτροπή Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων | A5-0086/2003 | Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (europa.eu)]. </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 21ης Απριλίου 2016, Khachab (C-558/14, EU:C:2016:285, σκέψη 25). Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας P. Mengozzi με τις προτάσεις του, στην υπόθεση που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης αυτής (C-558/14, EU:C:2015:852, σημείο 38), το γεγονός ότι η οικογενειακή επανένωση «κατά κανόνα επιτρέπεται», οφείλεται στο ότι αυτή συνιστά δικαίωμα.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2019, Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal (Οικογενειακή επανένωση – αδελφή του πρόσφυγα) (C-519/18, EU:C:2019:1070, σκέψη 62 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 27ης Ιουνίου 2006, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου (C-540/03, EU:C:2006:429, σκέψη 52). Βλ., επίσης, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi στην υπόθεση Noorzia (C-338/13, EU:C:2014:288, σημείο 20). </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 2022, Belgische Staat (Έγγαμη ανήλικη πρόσφυγας) (C‑230/21, EU:C:2022:887, σκέψη 47 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) Σύμβαση η οποία εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών με το ψήφισμά της 44/25, της 20ής Νοεμβρίου 1989, και τέθηκε σε ισχύ στις 2 Σεπτεμβρίου 1990.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 27ης Ιουνίου 2006, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου (C-540/03, EU:C:2006:429, σκέψη 57).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 1ης Αυγούστου 2022, Bundesrepublik Deutschland (Oικογενειακή επανένωση παιδιού που έχει ενηλικιωθεί) (C-279/20, EU:C:2022:618, σκέψεις 39 και 40 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 11ης Ιουλίου 2002, Carpenter (C-60/00, EU:C:2002:434, σκέψη 41), σχετικά με το άρθρο 8 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950 (στο εξής: ΕΣΔΑ) και με την προστασία της οικογενειακής ζωής των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης από αποφάσεις απέλασης· βλ., επίσης, απόφαση της 25ης Ιουλίου 2002, MRAX (C-459/99, EU:C:2002:461, σκέψη 53).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) Απόφαση του ΕΔΔΑ της 9ης Ιουλίου 2021, Μ.Α. κατά Δανίας (CE:ECHR:2021:0709JUD000669718, § 132 και 133).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Απόφαση του ΕΔΔΑ της 10ης Ιουλίου 2014, Senigo Longue κ.λπ. κατά Γαλλίας (CE:ECHR:2014:0710JUD001911309, § 75). </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) Αποφάσεις του ΕΔΔΑ της 10ης Ιουλίου 2014, Tanda-Muzinga κατά Γαλλίας (CE:ECHR:2014:0710JUD000226010, § 75), και Mugenzi κατά Γαλλίας (CE:ECHR:2014:0710JUD005270109, § 54).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Το άρθρο 17 της οδηγίας 2003/86 ορίζει ότι «[τ]α κράτη μέλη λαμβάνουν δεόντως υπόψη το χαρακτήρα και τη σταθερότητα των οικογενειακών δεσμών του προσώπου και τη διάρκεια διαμονής του στο κράτος μέλος καθώς και την ύπαρξη οικογενειακών, πολιτιστικών και κοινωνικών δεσμών με τη χώρα καταγωγής του».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 13ης Μαρτίου 2019, E (C-635/17, EU:C:2019:192, σκέψη 59).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Πλείονα άλλα κράτη μέλη έκαναν την ίδια επιλογή, μερικές φορές συνδυάζοντάς την με τη δυνατότητα του συντηρούντος να υποβάλει επίσης την αίτηση (ΑT, CZ, DE, ΕΕ, FI, HR, HU, LU, LV, SE, SK). Άλλα κράτη μέλη επέλεξαν ένα σύστημα σύμφωνα με το οποίο εναπόκειται μόνο στον συντηρούντα να υποβάλει αίτηση για οικογενειακή επανένωση (BG, CY, EL, ES, FR, PL, SI): βλ. Έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την εφαρμογή της οδηγίας 2003/86 σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, της 29ης Μαρτίου 2019, [COM(2019) 162 final, σ. 11]. </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">33</a>
</span>) Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η αρμόδια διπλωματική αρχή καθορίζεται ανάλογα με την επί του παρόντος χώρα διαμονής των ενδιαφερομένων μελών της οικογένειας. Όταν, όπως συμβαίνει με τους αιτούντες της κύριας δίκης, δεν υπάρχει βελγική διπλωματική αρχή στη χώρα διαμονής των ενδιαφερομένων, αυτοί μπορούν να επιλέξουν μεταξύ των διπλωματικών αρχών των γειτονικών χωρών. </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-34" href="#c-34">34</a>
</span>) Επισημαίνω ότι η δυνατότητα αυτή δεν αναφέρεται από το αιτούν δικαστήριο το οποίο, αντιθέτως, εκκινεί από την παραδοχή ότι ουδεμία παρέκκλιση προβλέπεται σε περιπτώσεις όπως αυτή της κύριας δίκης. Ωστόσο, όπως επισήμανα στο σημείο 34 των παρουσών προτάσεων, το Δικαστήριο δεσμεύεται από το νομικό πλαίσιο που περιγράφεται στην αίτηση προδικαστικής απόφασης.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-35" href="#c-35">35</a>
</span>) Επισημαίνω, εξάλλου, ότι το μόνο σχετικό παράδειγμα που παρέχει η Βελγική Κυβέρνηση αφορά αιτήσεις για θεώρηση εισόδου για οικογενειακή επανένωση Βέλγου υπηκόου, οι οποίες έχουν υποβληθεί, μέσω του συντηρούντος ως εντολοδόχου, βάσει του άρθρου 9 του νόμου της 15ης Δεκεμβρίου 1980 (βλ. στη διεύθυνση https://www.refworld.org/pdfid/58b04f134.pdf). Η έκθεση για το Βέλγιο, που περιλαμβάνεται στην από Ιουνίου 2017 μελέτη του Centre fédéral Migration (Myria) [Ομοσπονδιακού Κέντρου Μετανάστευσης (Μύρια)], «Le regroupement national des ressortissants des pays tiers en Europe: pratiques nationales», στην οποία παρέπεμψε η εκπρόσωπος της Βελγικής Κυβέρνησης κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, αναφέρεται στην προαναφερθείσα απόφαση και τονίζει ότι «[i]t is not possible for the sponsor to introduce the application. Only in very exceptional cases, the sponsor can be authorised to introduce the application. This should then be done in the same country as usually foreseen for the introduction of the application by its family members (δεν είναι δυνατή η υποβολή της αίτησης από τον συντηρούντα. Μόνο σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να εξουσιοδοτηθεί ο συντηρών να υποβάλει την αίτηση. Σε μια τέτοια περίπτωση αυτό θα πρέπει να γίνει στην ίδια χώρα η οποία προβλέπεται συνήθως για την υποβολή της αίτησης εκ μέρους των μελών της οικογένειάς του)» (βλ. https://emnbelgium.be/sites/default/files/publications/ FINAL%20BE%20report%20on%20Family%20Reunification%20with%20a%20TCN_1.pdf, σ. 46). Ωστόσο, είναι σαφές ότι η συμμόρφωση προς τον όρο σύμφωνα με τον οποίο η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται από τον συντηρούντα στην ίδια χώρα στην οποία διαμένουν τα μέλη της οικογένειάς του θα ήταν, όταν προβλέπεται αυτοπρόσωπη υποβολή, αδύνατη για τους πρόσφυγες.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-36" href="#c-36">36</a>
</span>) Σχετικά με τη σημασία της πρόσβασης των ενδιαφερομένων σε σαφή, διαφανή και «έγγραφη» ενημέρωση σχετικά με τις διάφορες φάσεις της διαδικασίας επανένωσης, βλ. τη μελέτη του Nicholson, F., «Τhe “Essential Right’’ to Family Unity of Refugees and Others in Need of International Protection in the Context of Familly Reunification», Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (HCR), σ. 122.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-37" href="#c-37">37</a>
</span>) Βλ., σχετικά με τις δυσκολίες που συνδέονται με την πρόσβαση των αιτούντων στις πρεσβείες και τις πολυάριθμες μετακινήσεις που απαιτούνται, Nicholson, F., «The “Essential Right” to Family Unity of Refugees and Others in Need of International Protection in the Context of Family Reunification», όπ.π., σ. 124 επ.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-38" href="#c-38">38</a>
</span>) Επιπλέον, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Βελγική Κυβέρνηση δεν μπόρεσε να εξηγήσει για ποιον λόγο είναι απολύτως απαραίτητο να γίνεται καταγραφή βιομετρικών δεδομένων κατά την υποβολή της αίτησης θεώρησης εισόδου για οικογενειακή επανένωση. </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-39" href="#c-39">39</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 27ης Ιουνίου 2006, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου (C-540/03, EU:C:2006:429, σκέψη 56).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-40" href="#c-40">40</a>
</span>) Βλ. νομολογία που μνημονεύεται στο σημείο 55 των παρουσών προτάσεων.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-41" href="#c-41">41</a>
</span>) Βλ.απόφαση της 1ης Αυγούστου 2022, Bundesrepublik Deutschland (Oικογενειακή επανένωση παιδιού που έχει ενηλικιωθεί συμπληρώσει την ηλικία της ενηλικίωσης) (C-279/20, EU:C:2022:618, σκέψεις 39 και 40 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</body>
</html>
