<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-04-202504C110202304810-00-TRA-DOC-EL-ARRET-C-0481-23-202503313-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="9/03/2026 17:44:22" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="rLvqlKsuwF9NpZEsJWAZJvK3B0Cg/hzjG/DZxLxN6MNJd1qxPDYb5wYKzryvZapaRKeTuRCMPFQRX8kKOGDtj6HcOzKDpV+tLHWayQto6bi0mpgEQQBCdVQ2orfsZ9R+bUVZ4/678F4iusQpQdOtPk7gVL+/cOkztTDd9PIFpKc=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="svc_wsgendoc" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0481" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2023" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 01-04-25 16:59:00" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="24b3d57b930a4c018b9ff7151d3f66be" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0481" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Απόφαση της 10.4.2025 – Υπόθεση C‑481/23</div>
      <div id="rId21" style="default">Sangas</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 10ης Απριλίου 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Άρθρο 4, σημεία 4 και 6 – Λόγοι προαιρετικής μη εκτέλεσης – Προϋπόθεση βάσει της οποίας οι πράξεις πρέπει να ανάγονται στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους εκτέλεσης σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο – Μη αμετάκλητη καταδίκη – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν με σκοπό την άσκηση ποινικής δίωξης»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στην υπόθεση C‑481/23 [Sangas]  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">i</a>
</span>),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Audiencia Nacional (ανώτερο ειδικό δικαστήριο, Ισπανία) με απόφαση της 24ης Ιουλίου 2023, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 26 Ιουλίου 2023, στο πλαίσιο της διαδικασίας σχετικά με την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος κατά του
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      JMTB,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      παρισταμένων των:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      Ministerio Fiscal,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-9" title="page-1">
      Abogado del Estado,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-10" title="page-1">
      ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      συγκείμενο από τους M. L. Arastey Sahún, πρόεδρο τμήματος, Δ. Γρατσία, E. Regan (εισηγητή), J. Passer και B. Smulders, δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      γενικός εισαγγελέας: J. Richard de la Tour
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      γραμματέας: L. Carrasco Marco, διοικητική υπάλληλος,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 13ης Νοεμβρίου 2024,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-15" title="page-1">
      λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">ο Ministerio Fiscal, εκπροσωπούμενος από την R. de Miguel Morante,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ισπανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον L. Aguilera Ruiz, την A. Gavela Llopis και την P. Pérez Zapico,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Λιθουανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον K. Dieninis και την V. Kazlauskaitė-Švenčionienė,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Αυστριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον A. Posch, τη J. Schmoll και την C. Leeb,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τον J. Baquero Cruz, τον H. Leupold και την J. Vondung,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-21" title="page-1">
      κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-22" title="page-1">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-23" title="page-1">
      Απόφαση
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 4, σημεία 4 και 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ 2002, L 190, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009 (ΕΕ 2009, L 81, σ. 24) (στο εξής: απόφαση-πλαίσιο 2002/584).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας σχετικά με την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε κατά του JMTB.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1 της απόφασης-πλαισίου 2002/584, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ορισμός και υποχρέωση εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης», ορίζει τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-2">
      «1. Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι [απόφαση δικαστικής αρχής] η οποία εκδίδεται από κράτος μέλος προς το σκοπό της σύλληψης και της παράδοσης από άλλο κράτος μέλος προσώπου που καταζητείται για την άσκηση ποινικής δίωξης ή για την εκτέλεση ποινής ή μέτρου στερητικών της ελευθερίας.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-2">
      2. Τα κράτη μέλη εκτελούν κάθε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βάσει της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης και σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας απόφασης-πλαίσιο.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-2">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο άρθρο 3 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου προβλέπονται οι λόγοι υποχρεωτικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 4 της ως άνω απόφασης-πλαισίου, το οποίο φέρει τον τίτλο «Λόγοι προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης», ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-2">
      «Η δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-2">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-36" title="page-2">
      4) όταν έχει επέλθει παραγραφή της ποινικής δίωξης ή της ποινής σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκτέλεσης και οι πράξεις ανάγονται στην αρμοδιότητα αυτού του κράτους μέλους σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-2">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-38" title="page-2">
      6) εάν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας, στερητικών της ελευθερίας, όταν ο καταζητούμενος διαμένει στο κράτος μέλος εκτέλεσης, είναι υπήκοος ή κάτοικός του και αυτό το κράτος δεσμεύεται να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-39" title="page-2">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 4α της ίδιας απόφασης-πλαισίου προβλέπει και άλλες περιπτώσεις στις οποίες η δικαστική αρχή εκτέλεσης δύναται να αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, το δε άρθρο 5 αφορά τις εγγυήσεις που πρέπει να παρέχει το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος σε ειδικές περιπτώσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ρουμανικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 99, παράγραφος 2, στοιχεία c και g, και παράγραφος 3, του Legea nr. 302/2004 privind cooperarea judiciară internațională în materie penală (νόμου 302/2004, περί διεθνούς δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις), της 28ης Ιουνίου 2004 (Monitorul Oficial al României, μέρος I, αριθ. 594 της 1ης Ιουλίου 2004), όπως αναδημοσιεύθηκε (Monitorul Oficial al României, μέρος I, αριθ. 411 της 27ης Μαΐου 2019), ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-43" title="page-3">
      «2. Η ρουμανική δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να αρνηθεί να εκτελέσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης στις εξής περιπτώσεις:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-44" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-45" title="page-3">
      c) εάν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί για την εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας, όταν ο εκζητούμενος είναι υπήκοος ή κάτοικος Ρουμανίας, όταν διαμένει νομίμως και αδιαλείπτως στη Ρουμανία επί 5 τουλάχιστον έτη και δηλώνει ότι αντιτίθεται στην εκτέλεση της ποινής ή του μέτρου ασφαλείας στο κράτος μέλος έκδοσης·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-46" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-47" title="page-3">
      g) όταν, δυνάμει του ρουμανικού δικαίου, έχει παραγραφεί η αξιόποινη πράξη βάσει της οποίας εκδόθηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ή η επιβληθείσα ποινή, εφόσον οι πράξεις ανάγονταν στην αρμοδιότητα των ρουμανικών αρχών·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-48" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-49" title="page-3">
      3. Εάν συντρέχει μόνον η περίπτωση της παραγράφου 2, στοιχείο γʹ, η ρουμανική δικαστική αρχή εκτέλεσης ζητεί από τη δικαστική αρχή έκδοσης, πριν εκδώσει την απόφαση που μνημονεύεται στο άρθρο 109, επικυρωμένο αντίγραφο της καταδικαστικής απόφασης καθώς και κάθε άλλη αναγκαία πληροφορία, ενώ συγχρόνως γνωστοποιεί στη δικαστική αρχή έκδοσης τον λόγο για τον οποίο ζητούνται τα έγγραφα αυτά. Η αναγνώριση της αλλοδαπής καταδικαστικής απόφασης πραγματοποιείται παρεμπιπτόντως από το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η διαδικασία εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Εάν η ρουμανική δικαστική αρχή εκτέλεσης αναγνωρίσει την αλλοδαπή καταδικαστική απόφαση, το ένταλμα εκτέλεσης της ποινής εκδίδεται κατά την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης που μνημονεύεται στο άρθρο 109.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαδικασία της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 2022, στην οποία παρασχέθηκαν διευκρινίσεις με διάταξη της 3ης Μαρτίου 2022 (στο εξής: απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 2022), το Audiencia Nacional (ανώτερο ειδικό δικαστήριο, Ισπανία) καταδίκασε τον JMTB (στο εξής: κατηγορούμενος), Ισπανό υπήκοο ο οποίος κατοικεί στη Ρουμανία, ως ένοχο, από κοινού με άλλα πρόσωπα, για τρία φορολογικά αδικήματα καθώς και για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Αφενός, όσον αφορά καθένα από τα ανωτέρω φορολογικά αδικήματα, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών καθώς και σε πρόστιμο 23 εκατομμυρίων ευρώ για το οικονομικό έτος 2011, σε πρόστιμο 135 εκατομμυρίων ευρώ για το οικονομικό έτος 2012 και σε πρόστιμο 140 εκατομμυρίων ευρώ για το οικονομικό έτος 2013, πέραν των παρεπόμενων ποινών. Αφετέρου, για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες καταδικάστηκε σε εξαετή φυλάκιση και σε πρόστιμο 54 εκατομμυρίων ευρώ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι πράξεις στις οποίες στηρίχθηκε η καταδίκη του κατηγορουμένου συνίσταντο, κατ’ ουσίαν, στη σύσταση πλειόνων εταιριών στην Ισπανία, υπό τη διεύθυνση εντολοδόχων που ενεργούσαν ως φαινομενικοί διαχειριστές, με σκοπό την αποφυγή της καταβολής στην Ισπανία, για τα οικονομικά έτη 2011 έως 2013, του φόρου προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) επί της πώλησης υδρογονανθράκων, συνολικού ύψους άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όταν έγινε γνωστό ότι ο κατηγορούμενος άσκησε αναίρεση κατά της απόφασης της 21ης Φεβρουαρίου 2022, απαγορεύτηκε η μετάβασή του στη Ρουμανία. Εντούτοις, μετά τον εντοπισμό του κατηγορουμένου στα κροατικά σύνορα με κατεύθυνση προς τη Ρουμανία, το αιτούν δικαστήριο εξέδωσε, στις 6 Απριλίου 2022, απόφαση κατά του κατηγορουμένου, διατάσσοντας την αναζήτηση, τη σύλληψη και την προσωρινή κράτησή του, συνοδευόμενη από ευρωπαϊκό και διεθνές ένταλμα σύλληψης (στο εξής: απόφαση της 6ης Απριλίου 2022).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με έγγραφο της 4ης Απριλίου 2023, το Curtea de Apel Alba Iulia (εφετείο Alba Iulia, Ρουμανία) διαβίβασε αντίγραφο της απόφασης με την οποία αρνήθηκε την εκτέλεση του ως άνω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από την απόφαση αυτή προκύπτει ασφαλώς ότι δεν συνέτρεχε κανένας από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 3 της απόφασης-πλαισίου 2002/584 λόγους υποχρεωτικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που είχε εκδοθεί κατά του κατηγορουμένου. Εντούτοις, όσον αφορά τους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπονται στο άρθρο 4 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, το Curtea de Apel Alba Iulia (εφετείο Alba Iulia) διαπίστωσε, αφενός, ότι ο κατηγορούμενος είχε προσκομίσει δικαιολογητικά που πιστοποιούσαν συνεχή και νόμιμη διαμονή στη ρουμανική επικράτεια για χρονικό διάστημα τουλάχιστον πέντε ετών και, αφετέρου, ότι είχε δηλώσει ότι δεν επιθυμούσε να παραδοθεί στις ισπανικές δικαστικές αρχές, γεγονός που ισοδυναμούσε με άρνηση εκτέλεσης της ποινής στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος, με αποτέλεσμα να συντρέχει λόγος που να δικαιολογεί την άρνηση παράδοσης του ενδιαφερομένου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, το Curtea de Apel Alba Iulia (εφετείο Alba Iulia) έκρινε ότι τα αδικήματα για τα οποία ο κατηγορούμενος είχε καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό από τη δικαστική αρχή έκδοσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ορίζονται στο ισπανικό δίκαιο ως αδικήματα φοροδιαφυγής και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, τα οποία επισύρουν ποινές φυλάκισης τριών έως δέκα ετών και, ως εκ τούτου, σε περίπτωση που οι επίμαχες πράξεις ανάγονταν στην αρμοδιότητα των ρουμανικών δικαστικών αρχών, η προθεσμία παραγραφής του αξιοποίνου για παρόμοια αδικήματα θα ήταν δέκα έτη από την ημερομηνία της τελευταίας πράξης ή παράλειψης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, το Curtea de Apel Alba Iulia (εφετείο Alba Iulia), αφού επισήμανε ότι τα τρία αδικήματα φοροδιαφυγής για τα οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος είχαν διαπραχθεί κατά τα οικονομικά έτη 2011 έως 2013, συνήγαγε εξ αυτού ότι η προθεσμία παραγραφής είχε αρχίσει να τρέχει το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2013. Εκτιμώντας περαιτέρω ότι, από την τέλεση των τριών αυτών αδικημάτων και εφεξής, δεν μεσολάβησε λόγος διακοπής της προθεσμίας παραγραφής του αξιοποίνου, το Curtea de Apel Alba Iulia (εφετείο Alba Iulia) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προθεσμία αυτή είχε συμπληρωθεί.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο, λαμβανομένης υπόψη της ως άνω απόφασης, παρατηρεί ότι, προκειμένου να αρνηθεί την παράδοση του κατηγορουμένου, το Curtea de Apel Alba Iulia (εφετείο Alba Iulia) δέχθηκε ότι συνέτρεχαν δύο λόγοι προαιρετικής μη εκτέλεσης του επίμαχου στην κύρια δίκη ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, οι οποίοι αφορούσαν, αφενός, την παραγραφή της ποινικής δίωξης βάσει του ρουμανικού δικαίου και, αφετέρου, την κατοικία του κατηγορουμένου στη Ρουμανία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά όμως την παραγραφή της ποινικής δίωξης βάσει του ρουμανικού δικαίου, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι η απόφαση περί άρνησης παράδοσης του κατηγορουμένου εκδόθηκε κατ’ εφαρμογήν των κανόνων του ρουμανικού δικαίου περί παραγραφής των αδικημάτων, ενώ όλες οι επίμαχες στην κύρια δίκη πράξεις είχαν τελεστεί στην Ισπανία και συνιστούσαν αδικήματα φοροδιαφυγής εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων του Βασιλείου της Ισπανίας, γεγονός που συνεπάγεται ότι οι ρουμανικές δικαστικές αρχές ουδόλως είναι αρμόδιες να αποφανθούν επί των αδικημάτων αυτών και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να επικαλεστούν το άρθρο 4, σημείο 4, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την κατοικία του κατηγορουμένου στη Ρουμανία, το αιτούν δικαστήριο σημειώνει ότι το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 επιτρέπει την άρνηση παράδοσης του εκζητούμενου προσώπου μόνον εφόσον πληρούνται σωρευτικώς τρεις προϋποθέσεις, ήτοι, πρώτον, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς τον σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας, δεύτερον, το οικείο πρόσωπο διαμένει στο κράτος μέλος εκτέλεσης, είναι υπήκοος ή κάτοικός του και, τρίτον, το κράτος εκτέλεσης δεσμεύεται να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο. Όμως, δεν πληρούται εν προκειμένω η πρώτη από τις εν λόγω προϋποθέσεις, καθότι ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε μόνον σε πρώτο βαθμό και εκκρεμεί αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης. Επιπλέον, ακόμη και αν υποτεθεί ότι ο κατηγορούμενος θεωρείται κάτοικος Ρουμανίας, η άρνηση παράδοσής του δεν συνοδεύτηκε από καμία δέσμευση των ρουμανικών αρχών να εκτελέσουν στη Ρουμανία την ποινή που θα μπορούσε να επιβληθεί αμετάκλητα στον ενδιαφερόμενο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το αιτούν δικαστήριο, μια τέτοια άρνηση δεν δικαιολογείται υπό το πρίσμα της νομολογίας του Δικαστηρίου που απορρέει από την απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2023, Puig Gordi κ.λπ. (C‑158/21, EU:C:2023:57). Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει, κατ’ ουσίαν, από τις σκέψεις 75 και 76 της απόφασης αυτής, το να γίνει δεκτό ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να προσθέσει στους λόγους μη εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που προβλέπονται στα άρθρα 3, 4 και 4α της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και άλλους λόγους, αντλούμενους από το εθνικό δίκαιο, οι οποίοι θα καθιστούσαν δυνατή τη μη εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος, θα υπονόμευε την ομαλή λειτουργία του θεσπισθέντος με την ως άνω απόφαση‑πλαίσιο απλουστευμένου και αποτελεσματικού συστήματος παράδοσης των οικείων προσώπων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το Audiencia Nacional (ανώτερο ειδικό δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-63" title="page-6">
      «1) Λαμβανομένου υπόψη ότι στο άρθρο 4, σημείο 6, της [απόφασης-πλαισίου 2002/584] περιλαμβάνεται, στους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η περίπτωση στην οποία το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς τον σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας, όταν ο εκζητούμενος διαμένει στο κράτος μέλος εκτέλεσης, είναι υπήκοος ή κάτοικός του και αυτό το κράτος δεσμεύεται να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-64" title="page-6">
      α) επιτρέπεται η επέκταση της εφαρμογής του ως άνω λόγου προαιρετικής άρνησης παράδοσης στις περιπτώσεις στις οποίες δεν έχει εκδοθεί ακόμη αμετάκλητη απόφαση εις βάρος του εκζητουμένου;
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-65" title="page-6">
      β) σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο σκέλος του παρόντος ερωτήματος, επιτρέπεται άρνηση παράδοσης του εκζητουμένου διότι αυτός θεωρείται κάτοικος του κράτους μέλους εκτέλεσης του εντάλματος, χωρίς δέσμευση του εν λόγω κράτους μέλους να εκτελέσει το ίδιο την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιό του;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-66" title="page-6">
      2) Λαμβανομένου υπόψη ότι στο άρθρο 4, σημείο 4, της [απόφασης-πλαισίου 2002/584] περιλαμβάνεται, στους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η περίπτωση στην οποία έχει επέλθει παραγραφή της ποινικής δίωξης ή της ποινής σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκτέλεσης και οι πράξεις ανάγονται στην αρμοδιότητα αυτού του κράτους μέλους σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο, επιτρέπεται η επέκταση του συγκεκριμένου λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης στις περιπτώσεις στις οποίες θεωρείται ότι έχει παραγραφεί η ποινική δίωξη ή η ποινή κατά τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκτέλεσης, μολονότι τα δικαστήρια του ίδιου κράτους δεν είναι αρμόδια να εκδικάσουν τα σχετικά αδικήματα;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 έχει την έννοια ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μπορεί να αρνηθεί να το εκτελέσει βάσει της ως άνω διάταξης όταν το εν λόγω ένταλμα σύλληψης δεν έχει εκδοθεί προς τον σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας, καθότι ο κατηγορούμενος δεν έχει ακόμη καταδικαστεί αμετάκλητα, και το κράτος μέλος εκτέλεσης δεν έχει δεσμευθεί να εκτελέσει, σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο, την στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα μπορούσε να επιβληθεί αμετάκλητα εις βάρος του προσώπου αυτού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρέπει να διευκρινιστεί ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί να αφορά, όπως προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, δύο είδη καταστάσεων. Ειδικότερα, το εν λόγω ένταλμα μπορεί να εκδοθεί, αφενός, με σκοπό την άσκηση ποινικής δίωξης ή, αφετέρου, με σκοπό την εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής ή στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας (απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 2010, B., C‑306/09, EU:C:2010:626, σκέψη 49).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μολονότι η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης διαπνέει την όλη οικονομία της απόφασης-πλαισίου 2002/584, εντούτοις, η αναγνώριση αυτή δεν συνεπάγεται απόλυτη υποχρέωση εκτέλεσης του εκδοθέντος εντάλματος σύλληψης, δεδομένου ότι η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο καθορίζει ρητώς τους λόγους υποχρεωτικής μη εκτέλεσης (άρθρο 3) και τους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσης (άρθρα 4 και 4α) του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καθώς και τις εγγυήσεις που πρέπει να παρέχει το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος σε ειδικές περιπτώσεις (άρθρο 5) [πρβλ. αποφάσεις της 21ης Οκτωβρίου 2010, B., C‑306/09, EU:C:2010:626, σκέψη 50, και της 25ης Ιουλίου 2018, Minister for Justice and Equality (Ελλείψεις του δικαστικού συστήματος), C‑216/18 PPU, EU:C:2018:586, σκέψη 42 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, το σύστημα της απόφασης-πλαισίου 2002/584, όπως προκύπτει ιδιαίτερα από τα προαναφερθέντα άρθρα, παρέχει την ευχέρεια στα κράτη μέλη να προβλέπουν, σε ορισμένες περιπτώσεις, τη δυνατότητα των αρμόδιων δικαστικών αρχών να αποφασίζουν ότι η έκτιση επιβληθείσας ποινής μπορεί να πραγματοποιηθεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης (αποφάσεις της 21ης Οκτωβρίου 2010, B., C‑306/09, EU:C:2010:626, σκέψη 51, και της 13ης Δεκεμβρίου 2018, Sut, C‑514/17, EU:C:2018:1016, σκέψη 30).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 ορίζει ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση ενός ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εάν αυτό έχει εκδοθεί προς τον σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας, όταν ο εκζητούμενος διαμένει στο κράτος μέλος εκτέλεσης, είναι υπήκοος ή κάτοικός του και αυτό το κράτος δεσμεύεται να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 προκύπτει ότι προκειμένου να εμπίπτει ο εκζητούμενος στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διάταξης, πρέπει να έχει εκδοθεί εις βάρος του ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης «προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας», ήτοι πρόκειται για τη δεύτερη από τις περιπτώσεις που μνημονεύονται στη σκέψη 21 της παρούσας απόφασης. Πράγματι, μόνο στην περίπτωση αυτή μπορεί να πληρούται η τελευταία προϋπόθεση που θέτει η εν λόγω διάταξη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, προκύπτει ωστόσο από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως ότι, μολονότι, με την απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 2022, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε πλείονες ποινές για τρία φορολογικά αδικήματα και για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, εντούτοις, άσκησε αναίρεση κατά της ως άνω απόφασης και, ως εκ τούτου, η ποινική διαδικασία σχετικά με την καταδικαστική αυτή απόφαση εκκρεμεί ακόμη ενώπιον των ισπανικών δικαστηρίων. Από τα στοιχεία που έχει όμως στη διάθεσή του το Δικαστήριο συνάγεται ότι, βάσει του ισπανικού δικαίου, η εν λόγω απόφαση δεν είναι εκτελεστή λόγω της άσκησης αναιρέσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, από τα ως άνω στοιχεία προκύπτει ότι η απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου στην οποία στηρίζεται το επίμαχο στην κύρια δίκη ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν είναι η απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 2022, αλλά η απόφαση της 6ης Απριλίου 2022, με την οποία διατάχθηκε η αναζήτηση, η σύλληψη και η προσωρινή κράτηση του κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα, η απόφαση της 6ης Απριλίου 2022 εκδόθηκε από το αιτούν δικαστήριο διότι ο κατηγορούμενος δεν συμμορφώθηκε προς τους περιοριστικούς όρους οι οποίοι επιβλήθηκαν στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας που είχε κινηθεί εναντίον του. Ειδικότερα, ενώ ο κατηγορούμενος ήταν ελεύθερος υπό όρους, με ρητή απαγόρευση εξόδου από την ισπανική επικράτεια και υποχρέωση αυτοπρόσωπης εμφάνισης στις ακροαματικές διαδικασίες, εντοπίστηκε στα κροατικά σύνορα με κατεύθυνση προς τη Ρουμανία. Επομένως, η απόφαση της 6ης Απριλίου 2022 και το δυνάμει αυτής ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδόθηκαν προκειμένου να διασφαλιστεί η παρουσία του κατηγορουμένου κατά τη συνέχεια της ποινικής διαδικασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνεπώς, όπως υποστηρίζουν η Ministerio Fiscal (εισαγγελική αρχή, Ισπανία), η Ισπανική Κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και όπως παρατηρεί, κατ’ ουσίαν, το αιτούν δικαστήριο στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, το επίμαχο στην κύρια δίκη ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν εκδόθηκε «προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας», κατά την έννοια του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, αλλά προς τον σκοπό της άλλης περίπτωσης που προβλέπεται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και υπομνήσθηκε στη σκέψη 21 της παρούσας απόφασης, ήτοι για την άσκησης ποινικής δίωξης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξ αυτού συνάγεται ότι η περίπτωση του κατηγορουμένου δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και, ως εκ τούτου, η άρνηση εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εις βάρος του δεν μπορεί να στηριχθεί στη διάταξη αυτή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 4, σημείο 6, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 έχει την έννοια ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν μπορεί να αρνηθεί να το εκτελέσει βάσει της ως άνω διάταξης, όταν το εν λόγω ένταλμα σύλληψης δεν έχει εκδοθεί προς τον σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 4, σημείο 4, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 έχει την έννοια ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μπορεί να αρνηθεί να το εκτελέσει βάσει της εν λόγω διάταξης, ακόμη και αν οι πράξεις δεν ανάγονται στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους εκτέλεσης σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο, με την αιτιολογία ότι η ποινική δίωξη ή η ποινή θα είχαν παραγραφεί αν εφαρμοζόταν η νομοθεσία του ως άνω κράτους μέλους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 4, σημείο 4, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 επιτρέπει στη δικαστική αρχή εκτέλεσης να αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης όταν έχει επέλθει παραγραφή της ποινικής δίωξης σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκτέλεσης και οι πράξεις ανάγονται στην αρμοδιότητα αυτού του κράτους μέλους σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 4, σημείο 4, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 προκύπτει ότι οι δύο προϋποθέσεις που προβλέπει εφαρμόζονται σωρευτικώς. Ως εκ τούτου, η δικαστική αρχή εκτέλεσης δεν μπορεί να επικαλεστεί τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης τον οποίο προβλέπει η διάταξη αυτή όταν οι πράξεις για τις οποίας ασκείται ποινική δίωξη ή επιβάλλεται ποινή δεν ανάγονται στην αρμοδιότητα του εν λόγω κράτους μέλους σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο, ακόμη και αν θα είχε επέλθει παραγραφή της ως άνω δίωξης ή ποινής αν εφαρμοζόταν το δίκαιο αυτό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 4, σημείο 4, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 έχει την έννοια ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν μπορεί να αρνηθεί να το εκτελέσει βάσει της εν λόγω διάταξης, όταν οι πράξεις δεν ανάγονται στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους εκτέλεσης σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο, τούτο δε ακόμη και αν η ποινική δίωξη ή η ποινή θα είχαν παραγραφεί σε περίπτωση που εφαρμοζόταν η νομοθεσία του ως άνω κράτους μέλους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-87" title="page-10">
      Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) αποφαίνεται:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-89" title="page-10">
      έχει την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-90" title="page-10">
      η δικαστική αρχή εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν μπορεί να αρνηθεί να το εκτελέσει βάσει της ως άνω διάταξης, όταν το εν λόγω ένταλμα σύλληψης δεν έχει εκδοθεί προς τον σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 4, σημείο 4, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-92" title="page-10">
      έχει την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-93" title="page-10">
      η δικαστική αρχή εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν μπορεί να αρνηθεί να το εκτελέσει βάσει της εν λόγω διάταξης, όταν οι πράξεις δεν ανάγονται στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους εκτέλεσης σύμφωνα με το ποινικό του δίκαιο, τούτο δε ακόμη και αν η ποινική δίωξη ή η ποινή θα είχαν παραγραφεί σε περίπτωση που εφαρμοζόταν η νομοθεσία του ως άνω κράτους μέλους.
    </p>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-94" title="page-10">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">i</a>
</span>) Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.</p>
</body>
</html>
