<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRCJ1990ELA.0500210101.case.xml"><NO.CASE>C-68/90</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61990O0068</NO.CELEX><NO.SEQ>0019.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>2101</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>2</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>2105</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>5</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19900522">22. 5. 1990</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ C-68/90</LEFT><RIGHT>BLOT KAI FRONT NATIONAL ΚΑΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Διάταξη του Δικαστηρίου</HT></P><P>της <DATE ISO="19900522">22ας Μαΐου 1990</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>Στην υπόθεση C-68/90,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Yvan Blot</P><P>και</P><P>Front national,</P><?PAGE NO="I-2102"?><P>εκπροσωπούμενοι από τη SCP J.-P. Claudon et W. de Saint-Just, δικηγορική εταιρία του Παρισιού, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Preta, plateau du Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγοντες,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,</HT> εκπροσωπούμενου από τον J. Campinos, νομικό σύμβουλο, επικουρούμενο από τον Bieber, νομικό σύμβουλο, και Kyst, μέλος της νομικής υπηρεσίας,</P><PARTY.STATUS>καθού,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><SUBJECT><P>που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση τριών πράξεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ήτοι της συγκλήσεως στις <DATE ISO="19900116">16 Ιανουαρίου 1990</DATE> της διακοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με την Ελβετία, της πράξεως περί αναδείξεως του προέδρου της εν λόγω αντιπροσωπείας και της αναδείξεως στις <DATE ISO="19900116">16 Ιανουαρίου 1990</DATE>, του G. Topmann ως προέδρου της αντιπροσωπείας,</P></SUBJECT><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,</P><P>συγκείμενο από τους Ο. Due, πρόεδρο, Sir Gordon Slynn, Κ. Ν. Κακούρη, F. Α. Schockweiler και Μ. Zuleeg, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, R. Joliét, T. F. O'Higgins, J. C. Moitinho de Almeida, G. C. Rodríguez Iglesias, F. Grévisse, M. Diez de Velasco και P. J. C. Kapteyn, δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: C. Ο. Lenz</P><P>γραμματέας: J.-G. Giraud</P></PREAMBLE.INIT><P>αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα,</P><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><?PAGE NO="I-2103"?><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Διάταξη</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις <DATE ISO="19900316">16 Μαρτίου 1990</DATE> ο Υ. Blot, ευρωβουλευτής της ομάδας των κομμάτων της Ευρωπαϊκής Δεξιάς, και το Front national, ένωση προσώπων μη κερδοσκοπικού σκοπού διεπόμενη από τον γαλλικό νόμο της <DATE ISO="19010718">18ης Ιουλίου 1901</DATE>, εκπροσωπούμενο από τον πρόεδρο του Le Pen, άσκησαν, δυνάμει του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητούν την ακύρωση τριών πράξεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ήτοι της συγκλήσεως στις <DATE ISO="19900116">16 Ιανουαρίου 1990</DATE> της διακοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με την Ελβετία, της πράξεως περί αναδείξεως του προέδρου της εν λόγω αντιπροσωπείας και της αναδείξεως του G. Topmann ως προέδρου της αντιπροσωπείας στις <DATE ISO="19900116">16 Ιανουαρίου 1990</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι, όπως προκύπτει από το έγγραφο της <DATE ISO="19891009">9ης Οκτωβρίου 1989</DATE>, που περιέχει τα ονόματα των προέδρων που ανακοινώθηκαν από τις πολιτικές ομάδες σύμφωνα με την απόφαση της <DATE ISO="19820422">22ας Απριλίου 1982</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="125" DATE.PUB="1982" PAGE.FIRST="113">ΕΕ C 125, σ. 113</REF.DOC.OJ>), πρόεδρος της διακοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με την Ελβετία ορίστηκε ο Υ. Blot και ότι η εκλογή του G. Topmann, μέλους της Σοσιαλιστικής Ομάδας, ως προέδρου της αντιπροσωπείας αυτής κατά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Στρασβούργο στις <DATE ISO="19900116">16 Ιανουαρίου 1990</DATE>, είναι ανίσχυρη.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Για να στηρίξει τον ισχυρισμό του περί του πλημμελούς της διαδικασίας αναδείξεως του G. Topmann, ο Υ. Blot επικαλείται τέσσερις λόγους: παράβαση του κανονισμού, παραβίαση της αρχής της ισότητας, καταστρατήγηση της διαδικασίας και παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Από τη δικογραφία προκύπτει ότι κατά το καθού όργανο ο Υ. Blot ουδέποτε ορίστηκε, στην πραγματικότητα, πρόεδρος της εν λόγω αντιπροσωπείας.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Κατά την απόφαση της <DATE ISO="19820422">22ας Απριλίου 1982</DATE>, τα ονόματα των προέδρων ανακοινώνονται από τις πολιτικές ομάδες και τους μη εγγεγραμμένους βουλευτές στο διευρυνθέν προεδρείο, το οποίο αποφασίζει επί των ενδεχομένων ενστάσεων. Από τη δικογραφία προκύπτει ότι ο όρος <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/> προσωρινός <QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> αναγραφόταν ρητά στο έγγραφο της <DATE ISO="19891009">9ης Οκτωβρίου 1989</DATE> το οποίο επικαλούνται οι προσφεύγοντες.</TXT></NP><?PAGE NO="I-2104"?><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19891213">13 Δεκεμβρίου 1989</DATE> το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τροποποίησε το άρθρο 126 του κανονισμού του. Η διάταξη αυτή όριζε αρχικά στην παράγραφο 2 ότι <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/> η σύσταση των αντιπροσωπειών συνοδεύεται από απόφαση επί της συνθέσεως της αντιπροσωπείας, η οποία πρέπει να αντιστοιχεί στη δύναμη των πολιτικών ομάδων, καθώς και από απόφαση επί του αριθμού των μελών της <QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> και διευκρίνιζε στην παράγραφο 3 ότι <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/> οι πολιτικές ομάδες ορίζουν τα μέλη των αντιπροσωπειών <QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>. Στις σχετικές τροποποιητικές διατάξεις που ψηφίστηκαν στις <DATE ISO="19891213">13 Δεκεμβρίου 1989</DATE> ορίζεται ότι <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/> η εκλογή των μελών των αντιπροσωπειών πραγματοποιείται κατόπιν ανακοινώσεως στο προεδρείο των ονομάτων των υποψηφίων εκ μέρους των πολιτικών ομάδων, των μη εγγεγραμμένων βουλευτών ή δεκατριών τουλάχιστον βουλευτών <QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/> και διευκρινίζεται ότι <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/> το προεδρείο υποβάλλει στο Κοινοβούλιο προτάσεις που αποβλέπουν, κατά το δυνατό, στη δίκαιη εκπροσώπηση των κρατών μελών και των πολιτικών τάσεων <QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Από τη δικογραφία προκύπτει, εξάλλου, ότι αναμένοντας την τροποποίηση του κανονισμού που θα καθόριζε τα της αναδείξεως των προεδρείων των αντιπροσωπειών, το διευρυνθέν προεδρείο αποφάσισε στις <DATE ISO="19891010">10 Οκτωβρίου 1989</DATE> να <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/> καλέσει τις αντιπροσωπείες να συγκροτήσουν τα προεδρεία τους, εξυπακουομένου ότι ελλείψει συναινέσεως θα πρέπει να ακολουθήσουν τη διαδικασία της εκλογής υπό την προεδρία του πρεσβυτέρου βουλευτή <QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Από τη δικογραφία προκύπτει επίσης ότι, κατά τη συνάντηση της διακοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με την Ελβετία της <DATE ISO="19891012">12ης Οκτωβρίου 1989</DATE> υπό την προεδρία του πρεσβυτέρου βουλευτή και παρουσία του προσφεύγοντος, η πλειοψηφία των μελών της εξέφρασε την επιθυμία να αναβληθεί η λήψη αποφάσεως για την προεδρία.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Πρέπει να υπομνηστεί καταρχάς ότι, όπως προκύπτει από την απόφαση της <DATE ISO="19860423">23ης Απριλίου 1986</DATE>, Κόμμα Οικολόγων Les Verts κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (<REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="294/83" YEAR="1986" PAGE.ECR="1339">294/83, Συλλογή 1986, σ. 1339</REF.DOC.ECR> ), με προσφυγή ακυρώσεως μπορούν να προσβληθούν μόνο οι πράξεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που συνεπάγονται έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Πρέπει να γίνει δεκτό ότι με την υπό κρίση προσφυγή αμφισβητείται το κύρος της διαδικασίας αναδείξεως του προέδρου διακοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας. Κατά την προαναφερθείσα απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της <DATE ISO="19820422">22ας Απριλίου 1982</DATE>, που βεβαιώθηκε με την απόφαση της <DATE ISO="19841011">11ης Οκτωβρίου 1984</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="300" DATE.PUB="1984" PAGE.FIRST="50">ΕΕ C 300, σ. 50</REF.DOC.OJ>), <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/> οι διακοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες για τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες αποτελούν τα όργανα των εξωτερικών επαφών και της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας του Κοινοβουλίου. έχουν δε ως αποστολή τον διακοινοβουλευτικό διάλογο, την<?PAGE NO="I-2105"?> αμοιβαία πληροφόρηση επί επικαίρων ζητημάτων και τις μελέτες ειδικού ενδιαφέροντος, την κοινοβουλευτική υποστήριξη των εξωτερικών πολιτικών της Κοινότητας <QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Από την απόφαση αυτή προκύπτει ότι οι διακοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες έχουν μόνον αρμοδιότητες πληροφορήσεως και επαφών, και ότι οι πράξεις αναδείξεως των μελών τους και εκλογής του προέδρου τους αφορούν μόνο την εσωτερική οργάνωση των εργασιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από τη Διάταξη της <DATE ISO="19860604">4ης Ιουνίου 1986</DATE>, Ομάδα των κομμάτων της Ευρωπαϊκής Δεξιάς κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (<REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="78/85" YEAR="1986" PAGE.ECR="1753">78/85, Συλλογή 1986, σ. 1753</REF.DOC.ECR> ), πράξεις αναγόμενες απλώς στην εσωτερική οργάνωση του Κοινοβουλίου δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Εν προκειμένω έχει, επομένως, εφαρμογή το άρθρο 92, παράγραφος 1, του κανονισμού διαδικασίας και η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.</TXT></NP></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ</P><P>διατάσσει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Καταδικάζει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Λουξεμβούργο, <DATE ISO="19900522">22 Μαΐου 1990</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ο γραμματέας</P><P>J.-G. Giraud</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ο πρόεδρος</P><P>Ο. Due</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>