<TI><HT TYPE="UC">Απόφαση του Δικαστηρίου</HT> (έκτο τμήμα)της <DATE ISO="19970916">16ης Σεπτεμβρίου 1997</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR">Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</NOTE></TI>

C-139/9661996J01390006.00024849148557CJΑΠΟΦΑΣΗ της 16. 9. 1997 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-139/96ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ<TI><HT TYPE="UC">Απόφαση του Δικαστηρίου</HT> (έκτο τμήμα)της <DATE ISO="19970916">16ης Σεπτεμβρίου 1997</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR">Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</NOTE></TI>

Στην υπόθεση C-139/96,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Klaus Dieter Borchardt, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,κατά

Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσωπούμενης από τον Ernst Roder, Ministerialrat στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, τον Bernd Kloke, Oberregierungsrat στο ίδιο υπουργείο, και την Sabine Maass, Regierungsrätin ζ. Α. στο ίδιο υπουργείο, D — 53107 Βόννη,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες:

93/48/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 1993, περί του δελτίου επί των όρων τους οποίους πρέπει να πληρούν το πολλαπλασιαστικό υλικό οπωροφόρων φυτών και τα οπωροφόρα δένδρα που προορίζονται για την παραγωγή φρούτων, σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 92/34/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 250, σ. 1),

93/61/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό των όρων τους οποίους πρέπει να πληρούν το πολλαπλασιαστικό υλικό και τα φυτάρια κηπευτικών, εκτός των σπόρων προς σπορά, σύμφωνα με την οδηγία 92/33/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 250, σ. 19),

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και τις εν λόγω οδηγίες,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),

συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, Κ. Ν. Κακούρη (εισηγητή), Ρ. J. G. Kapteyn και Η. Ragnemalm, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 29ης Μαΐου 1997,

εκδίδει την ακόλουθη

<TI>Απόφαση</TI>1Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Απριλίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες:

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και τις εν λόγω οδηγίες.

2Κατά το άρθρο 10, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/48, το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/49 και το άρθρο 7, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/61, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς τις οδηγίες αυτές το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1993 και πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.3Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία ανακοίνωση σχετικά με τη μεταφορά στη γερμανική έννομη τάξη των εν λόγω οδηγιών και μη διαθέτοντας καμία άλλη πληροφορία βάσει της οποίας να μπορεί να συναγάγει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε συμμορφωθεί προς την υποχρέωση αυτή, όχλησε, με έγγραφο της 10ης Φεβρουαρίου 1994, το κράτος αυτό και το κάλεσε να υποβάλει τις παρατηρήσεις του εντός προθεσμίας δύο μηνών από της παραλαβής του εγγράφου αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης.4Με έγγραφο της 28ης Απριλίου 1994, η Γερμανική Κυβέρνηση διαβίβασε στην Επιτροπή ανακοίνωση που αφορούσε, μεταξύ άλλων, τις εν λόγω οδηγίες. Πάντως, η ανακοίνωση αυτή δεν περιελάμβανε κανένα στοιχείο περί της μεταφοράς των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη.5Εν συνεχεία, η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία άλλη σχετική ανακοίνωση, απηύθυνε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, με έγγραφο της 5ης Οκτωβρίου 1994, αιτιολογημένη γνώμη σχετικά με την εκ μέρους της παράβαση των υποχρεώσεων που υπείχε από τις επίδικες οδηγίες και την κάλεσε να λάβει τα μέτρα που ήταν αναγκαία για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες αυτές εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης αυτής γνώμης.6Με έγγραφο της 14ης Δεκεμβρίου 1994, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση πληροφόρησε την Επιτροπή ότι με τον νόμο περί τροποποιήσεως των κανόνων για τη φυτοϋγειονομική προστασία και τους σπόρους, της 25ης Νοεμβρίου 1993 (BGBl. Ι, σ. 1917), είχε δοθεί η απαιτούμενη νομοθετική εξουσιοδότηση, ούτως ώστε η μεταφορά των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη μπορούσε πλέον να πραγματοποιηθεί με κανονιστική πράξη. Πάντως, η κυβέρνηση αυτή πρόσθεσε ότι, πριν απ' όλα, έπρεπε να διευκρινιστεί το πεδίο εφαρμογής των οδηγιών, επειδή η ερμηνεία τους χαρακτηρίζεται από έντονες ασάφειες και αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών, οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.7Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση κανένα άλλο στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναγάγει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε εν τω μεταξύ εκπληρώσει τις απορρέουσες από τις οδηγίες υποχρεώσεις, άσκησε την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως.8Η Γερμανική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί την προσαπτόμενη παράβαση. Δηλώνει ότι η μεταφορά των επίδικων οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη προσέκρουσε σε δυσχέρειες που αφορούσαν κυρίως την ανάγκη διευκρινίσεως του πεδίου εφαρμογής τους. Προσθέτει ότι, παρά τις δυσχέρειες αυτές, καταβάλλει έντονες προσπάθειες για να προωθήσει τη διαδικασία μεταφοράς των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη.9Επειδή η μεταφορά των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη δεν πραγματοποιήθηκε εντός της τασσόμενης από αυτές προθεσμίες, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.10Επομένως, διαπιστώνεται ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθεί προς τις επίδικες οδηγίες, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 10, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/48, 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/49, και 7, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/61.<TI>Επί των δικαστικών εξόδων</TI>11Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)

αποφασίζει:

1)Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες:

93/49/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 1993, περί του δελτίου επί των όρων τους οποίους πρέπει να πληρούν το πολλαπλασιαστικό υλικό καλλωπιστικών φυτών και τα καλλωπιστικά φυτά σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 91/682/ΕΟΚ του Συμβουλίου, καθώς και 93/61/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό των όρων τους οποίους πρέπει να πληρούν το πολλαπλασιαστικό υλικό και τα φυτάρια κηπευτικών, εκτός των σπόρων προς σπορά, συμφωνά με την οδηγία 92/33/ΕΟΚ του Συμβουλίου,

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 10, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/48, 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/49, και 7, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/61.

2)Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

Mancini

Murray

Κακούρης

Kapteyn

Ragnemalm

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 16 Σεπτεμβρίου 1997.

Ο Γραμματέας

R. Grass

Ο Πρόεδρος του έκτου τμήματος

G. F. Mancini