(1)

W dniu 15 stycznia 2007 r. spółka Koninklijke Philips Electronics N.V. („Philips” lub „skarżący”) złożyła skargę na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 3286/94 (rozporządzenia w sprawie przeszkód w handlu).

(2)

Skarżący utrzymywał, że wydzielony obszar celny Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu:

(3)

Skarżący utrzymywał, że powyższe naruszenia stanowiły przeszkody w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przeszkód w handlu oraz że przeszkody te spowodowały niekorzystne skutki w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia w sprawie przeszkód w handlu. Skarżący twierdził również, że ochrona przedmiotowych praw patentowych leży w interesie Wspólnoty.

(4)

W związku z tym Komisja zdecydowała, po konsultacjach z Komitetem Doradczym ustanowionym na mocy rozporządzenia, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie procedury badawczej w celu rozważenia stanu prawnego i faktycznego podniesionych kwestii. W konsekwencji, procedura badawcza została wszczęta dnia 1 marca 2007 r.

(5)

W styczniu 2008 r. w trakcie procedury badawczej stwierdzono, że przepisy dotyczące licencji przymusowych zawarte w art. 76 i 77 ustawy o patentach wydzielonego obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu naruszają art. 28 porozumienia TRIPS oraz że istnieją ogólne obawy dotyczące ochrony praw własności intelektualnej. Uznano, że art. 76 ustawy patentowej wydzielonego obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu jest niezgodny z przepisami porozumienia TRIPS ustanawiającymi ochronę wyłącznych praw przyznanych na mocy patentu na podstawie art. 28, ponieważ wyżej wymieniony art. 76 zezwalał na wydawanie przymusowych licencji w okolicznościach, gdy nie udało się uzgodnić stosownych warunków w rozsądnym czasie. Komisja stwierdziła, że naruszenie art. 28 nie było uzasadnione art. 31 porozumienia TRIPS. Ponadto Komisja uznała, że nie przestrzegano art. 31 lit. b), c) i f) porozumienia TRIPS. Stwierdzono, że władze obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu niewłaściwie zinterpretowały „rozsądne warunki handlowe”, o których mowa w porozumieniu TRIPS i ustawie patentowej wydzielonego obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu, a tym samym decyzje tych władz naruszały art. 31 ust. b) porozumienia TRIPS. Uznano również, że wydzielony obszar celny Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu naruszył art. 31 lit. c) porozumienia TRIPS, ponieważ nie ustanowił żadnych ograniczeń dotyczących stosowania licencji przymusowych. W trakcie procedury badawczej stwierdzono ponadto naruszenie art. 31 lit. f) porozumienia TRIPS, jako że nie został spełniony warunek, zgodnie z którym licencje są wydawane głównie w celu zaopatrywania rynku wewnętrznego; spółka Gigastorage w głównej mierze dostarczała produktów na rynek eksportowy.

(6)

Uznano, że środki te stanowią przeszkodę w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przeszkód w handlu. Komisja stwierdziła, że te przeszkody w handlu spowodowały niekorzystne skutki w handlu dla skarżącego i groziły spowodowaniem niekorzystnych skutków w handlu, które dotyczyłyby wszystkich podmiotów z UE ubiegających się o ochronę patentową w obszarze celnym Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu. Komisja uznała zatem, że decyzje władz obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu oparte na ustawie patentowej obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu spowodowały niekorzystne skutki w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia w sprawie przeszkód w handlu. Komisja stwierdziła również, że zaskarżenie przedmiotowych środków leżało w interesie Wspólnoty.

(7)

Komisja ustaliła zatem, że władze obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu powinny zmienić ustawę patentową i zagwarantować, że precedensowy charakter tych środków zostanie ograniczony, w tym poprzez zapewnienie całkowitego zniesienia licencji przymusowych.

(8)

W następstwie postępowania władze obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu opracowały szereg zmian do krajowej ustawy patentowej i do przepisów wykonawczych, które zaczęły obowiązywać dnia 1 stycznia 2013 r. wraz z wejściem w życie nowej ustawy patentowej. Jeśli chodzi o zniesienie licencji przymusowych, konkretne problemy, których doświadczył skarżący, rozwiązano przy obopólnym zadowoleniu w 2007 r. Skarżący uznał te zobowiązania za zadowalające.

(9)

W świetle powyższej analizy uznaje się, że procedura badawcza doprowadziła do satysfakcjonującej sytuacji w zakresie domniemanych przeszkód w handlu, które wymieniono w skardze przedsiębiorstwa Philips. Należy w związku z tym zakończyć procedurę badawczą zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przeszkód w handlu.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Przeszkód w Handlu,