—

uwzględniając wniosek Maria Borghezia z 13 listopada 2018 r., ogłoszony na posiedzeniu plenarnym 25 marca 2019 r., złożony ponownie 27 maja 2021 r. przez Maria Borghezia i przekazany Komisji Prawnej 7 lipca 2021 r., w celu obrony jego przywilejów i immunitetów w postępowaniu karnym nr 4975/16 RGNR przed prokuraturą w Imperii we Włoszech,

—

po wysłuchaniu wyjaśnień Maria Borghezia, zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,

—

uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

—

uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r., 17 stycznia 2013 r. i 19 grudnia 2019 r. (1),

—

uwzględniając art. 5 ust. 2 oraz art. 7 i art. 9 Regulaminu,

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A9-0015/2022),

A.

mając na uwadze, że Mario Borghezio, poseł do Parlamentu Europejskiego do dnia 2 lipca 2019 r., zwrócił się o skorzystanie z immunitetu parlamentarnego w postępowaniu karnym przed Prokuraturą w Imperii;

B.

mając na uwadze, że rzekomo doszło do sprzeczki między Mariem Borgheziem a pracownikiem przedsiębiorstwa kolejowego, który miał odmówić posłowi podróży pociągiem, ponieważ nie posiadał on ważnego biletu na podróż;

C.

mając na uwadze, że Mario Borghezio podczas przesłuchania przed Komisją Prawną nie przedstawił żadnych argumentów, które pozwoliłyby stwierdzić, że przedmiotowa sprzeczka dotyczyła wyrażania opinii politycznej przez byłego posła;

D.

mając na uwadze, że w związku z tym zarzucany czyn nie dotyczy opinii wyrażonej lub głosu oddanego w ramach wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

E.

mając na uwadze, że art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej ma zastosowanie wyłącznie do „członków” Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że Mario Borghezio był posłem do Parlamentu Europejskiego do dnia 2 lipca 2019 r.; mając na uwadze, że utrata mandatu posła do Parlamentu Europejskiego wiąże się z utratą związanego z nim immunitetu, którego czas trwania jest ograniczony, zgodnie z art. 9 protokołu nr 7, do tego mandatu (2);

F.

mając na uwadze, że, z jednej strony, Parlamentu nie można uznawać za sąd, a z drugiej – że posła nie można uznawać za „oskarżonego” w kontekście procedury uchylenia immunitetu (3);

1.

2.