Overwegende dat de vennootschap U.N.E.F. gevestigd te Parijs, bij haar request van 12 mei 1965 heeft verzocht te mogen tussenkomen in de zaak 58-64 ter ondersteuning van conclusiën van verweerster;

Overwegende dat verzoekster in de hoofdzaak de nietigverklaring vordert van de beschikking van de E.E.G.-Commissie van 23 september 1964 waarbij wordt bepaald dat de alleenverkoopovereenkomst en de aanvullende overeenkomst over de inschrijving en het gebruik van het merk Gint, beide gesloten tussen Grundig-Verkaufs GmbH en de Etablissements Consten s.a.r.l. een inbreuk vormen op artikel 85 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ;

Overwegende dat verzoekster tot tussenkomst zich in 1962 voor het Gerechtshof te Parijs in hoger beroep heeft voorzien tegen het vonnis, op 21 mei 1962 door de Rechtbank voor handelszaken te Parijs, in een geding tussen haar en Consten gewezen;

dat genoemde Rechtbank, gezien de overeenkomst tot alleenverkoop tussen de firma Grundig en de vennootschap Consten gesloten, onder meer heeft beslist dat de Société U.N.E.F. door de verkoop van radioapparaten Grundig zich aan oneerlijke mededinging jegens Consten heeft schuldig gemaakt en haar tot schadevergoeding heeft veroordeeld, met bevel zich van iedere reclame en iedere aanwerving van cliënten voor de verkoop van Grundig-materiaal op het aan Consten toegewezen gebied te onthouden;

dat de vennootschap U.N.E.F. in appel op grond van dezelfde middelen als door haar in eerste instantie voorgedragen onder meer heeft geconcludeerd dat de alleenverkoopovereenkomst tussen Consten en Grundig krachtens de artikelen 85 en 86 van het E.E.G.-Verdrag nietig is;

dat het Gerechtshof te Parijs bij zijn arrest van 26 januari 1963 het vonnis waarvan beroep heeft vernietigd, voor zover daarbij de door de U.N.E.F. ingestelde incidentele vordering tot opschorting van de uitspraak werd verworpen en bepaald dat het geding zal worden geschorst totdat de E.E.G.-Commissie een definitieve beschikking zal hebben gegeven in de procedure welke zij heeft aangevangen nadat haar een verzoek was voorgelegd tot vaststelling van de nietigheid der op 1 april 1957 tussen verzoekster en Consten gesloten overeenkomst;

dat verzoekster tot tussenkomst op grond van bovenstaande feiten stelt een aanzienlijk belang te hebben bij de toelating om in de onderhavige zaak ter ondersteuning van de conclusies van de Commissie tussen te komen;

Overwegende dat de Commissie van de E.E.G. in haar memorie van 7 mei 1965 heeft verklaard dat zij geen bezwaar ziet de vennootschap U.N.E.F. tot voeging toe te laten, nu naar haar mening aan de in artikel 37, tweede lid, van het Statuut van het Hof der E.E.G. gestelde voorwaarden is voldaan;

Overwegende dat verzoekster in de hoofdzaak geen opmerkingen heeft voorgelegd nopens de ontvankelijkheid van het verzoek tot tussenkomst ;

Overwegende dat blijkens artikel 37, tweede lid, van het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de E.E.G. elke persoon, die aannemelijk maakt belang te hebben bij de beslissing van een voor het Hof aanhangig rechtsgeding in die procedure kan tussenkomen ;

dat het daartoe vereiste belang niet reeds gegeven is op grond van enkele abstracte juridische stellingen, doch gelegen moet zijn in de conclusie van één der partijen in de hoofdzaak;

dat, gezien het belang van de bij het onderhavig beroep bestreden beschikking voor de berechting door de Franse rechter van het tussen de vennootschappen U.N.E.F. en Consten aanhangige geding, de toewijzing of het verwerpen van de conclusies van verweerster in casu op de afloop van bedoeld geding van beslissende invloed zal zijn;

dat de positie waarin verzoekster tot tussenkomst zich ten opzichte van de uitspraak in de onderhavige zaak bevindt, van zodanige aard is dat haar belang om overeenkomstig artikel 37, tweede lid, van het Statuut van het Hof der E.E.G. ter ondersteuning van de conclusies van verweerster tussen te komen, geacht moet worden aannemelijk te zijn gemaakt ;

Overwegende dat uit het voorgaande volgt dat het verzoek tot tussenkomst moet worden toegewezen ;