2.1.

2.2.

Działka ziemi zatrzymana przez poprzedniego posiadacza przy przekazywaniu gospodarstwa swemu następcy (spadkobiercy, dzierżawcy itd.) zostaje:

2.3.

Za wyżej wspomniane gospodarstwa rolne uważa się gospodarstwa spełniające inne kryteria, które definiują wyżej wspomniane gospodarstwo:

2.4.

Za gospodarstwa rolne nie są uznawane następujące obiekty, chyba że inna ich działalność kwalifikuje je do włączenia do tej grupy:

2.5.

Samodzielne gospodarstwa mogą grupować zasoby jednej określonej działalności rolnej, tworząc wydzielone wspólne przedsiębiorstwo, prowadzone niezależnie od gospodarstw, w których zostało wydzielone (gospodarstw macierzystych). Takimi przedsiębiorstwami mogą być np. wspólne sady, wspólne stada bydła czy wspólne budynki mleczarni. Jest to przypadek fuzji częściowej, a powstałe przy tym wspólne przedsiębiorstwo nosi nazwę „jednoproduktowe przedsiębiorstwo grupowe”. Takie „jednoproduktowe przedsiębiorstwa grupowe”, jeśli korzystają głównie z własnych czynników produkcji i nie zależą głównie od czynników produkcji gospodarstw „macierzystych”, są uważane za gospodarstwa rolne niezależne od gospodarstw „macierzystych”.

II.

Gospodarstwo i wszystkie odnoszące się do niego informacje rejestrowane są jako należące do okręgu i gminy miejskiej lub do podokręgu przeglądu tam, gdzie znajduje się siedziba gospodarstwa (A/1).

Siedzibę gospodarstwa określa się zgodnie z udokumentowanymi zasadami Państw Członkowskich.

Tam, gdzie gospodarstwo znajduje się tylko częściowo w określonym typie obszaru (np. w obszarze mniej uprzywilejowanym), klasyfikuje się je jako położone w tym obszarze, jeśli znajduje się w nim albo większa część obszaru gospodarstwa, albo siedziba gospodarstwa. Należy wybrać jedną z tych zasad, stosując je do wszystkich gospodarstw i do wszystkich pozycji od A/1 do A/3.

A/1

A/2

A/3

I.

Posiadaczem gospodarstwa jest osoba fizyczna, grupa osób fizycznych lub osoba prawna, na której rachunek i w imieniu której gospodarstwo jest prowadzone, oraz która odpowiada za nie prawnie i ekonomicznie, tzn. podejmuje ryzyko ekonomiczne gospodarstwa. Posiadacz może być bezpośrednim właścicielem gospodarstwa, może je wydzierżawić, może być długoterminowym dzierżawcą dziedzicznym, użytkownikiem lub powiernikiem.

II.

Odpowiedzialność prawną i ekonomiczną definiuje się zgodnie z udokumentowanymi zasadami stosowanymi w Państwach Członkowskich.

Posiadacz może scedować na kierownika gospodarstwa wszystkie lub część uprawnień decyzyjnych z zakresu normalnych, codziennych rutynowych czynności finansowych i produkcyjnych, związanych z prowadzeniem gospodarstwa.

W przypadku prowadzenia wspólnego gospodarstwa rolnego (patrz sekcja C/3 a)) farmer-wspólnik jest wykazywany jako posiadacz, a nie jako gospodarz-podnajemca.

Za posiadaczy można uważać tylko tych partnerów gospodarstwa grupowego, którzy biorą udział w pracy na farmie (patrz L/1–L/6).

B/1 a) i b)

B/1 a)

B/1 b)

B/1 c)

I.

Osoba fizyczna odpowiedzialna za normalne, codzienne rutynowe procedury finansowe i produkcyjne, występujące przy prowadzeniu danego gospodarstwa.

II.

Kierownik jest na ogół, choć nie zawsze, tą samą osobą co posiadacz będący osobą fizyczną.

W przypadkach, kiedy posiadacz(-ka) nie jest również kierownikiem, prowadzeniem gospodarstwa obciąża lub zatrudnia do tego kogoś innego. Tym kimś może być np. członek jego czy jej rodziny (B/2 a)) lub jego/jej współmałżonek (B/2 b)), ale również osoba bez powiązań rodzinnych z posiadaczem.

W gospodarstwie może być tylko jeden kierownik.

Wszystkie wymagane dla kierowników informacje o gospodarstwach grupowych są rejestrowane dla partnera uznanego za posiadacza.

B/2 a)

I.

Doświadczenie zdobyte w drodze praktycznej pracy w gospodarstwie rolnym.

I.

Ukończone wszelkie kursy szkoleniowe w ogólnej uczelni rolniczej i/lub instytucji specjalizującej się w określonej tematyce (w tym ogrodnictwo, uprawa winorośli, leśnictwo, hodowla ryb, nauki weterynaryjne, technika rolnicza oraz tematyki spokrewnione).

II.

Ukończone terminowanie rolnicze uważa się za szkolenie podstawowe.

I.

Wszelkie kursy szkoleniowe trwające przez okres równoważny okresowi dwóch lat pełnego szkolenia po zakończeniu obowiązkowej nauki (patrz od L/1 do L/6 wiek ukończenia szkoły), ukończone w uczelni rolniczej, na uniwersytecie lub w innej instytucji dającej wyższe wykształcenie w dziedzinie rolnictwa, ogrodnictwa, uprawy winorośli, leśnictwa, hodowli ryb, nauk weterynaryjnych, techniki rolniczej lub tematyki spokrewnionej.

I.

Ogólna powierzchnia gruntów ornych, trwałych terenów trawiastych, upraw długoletnich oraz ogrodów owocowych i warzywnych.

I.

Stanowiące własność posiadacza grunty rolne uprawiane przez podlegające przeglądowi gospodarstwo lub uprawiane przezeń jako użytkownika lub dziedzicznego dzierżawcę długoterminowego, lub w drodze innego, równoważnego rodzaju posiadania.

II.

Grunt przydzielony pracownikowi gospodarstwa (do uprawy własnej) jako część jego zapłaty przypisuje się gospodarstwu, które je wydzieliło, chyba że pracownik fermy korzysta z własnych środków produkcji.

Działki gruntu zatrzymanego przez poprzedniego posiadacza (patrz Gospodarstwo rolne, pkt 2.2) przypisuje się gospodarstwu, przy którym zatrzymany grunt jest normalnie uprawiany, a zatrudniona jest przy tym na ogół ta sama siła robocza i środki produkcji co w pozostałej części gospodarstwa.

Nie obejmuje to jednak prawa do wypasu na wspólnym pastwisku, np. na wspólnym terenie należącym do parafii lub spółdzielni (przegląd niniejszy nie obejmuje obszarów niebędących częścią gospodarstwa).

I.

Grunt wydzierżawiony przez gospodarstwo w zamian za uprzednio uzgodnioną stałą opłatę dzierżawną (pieniężną, w naturze lub inną), na co istnieje pisemna lub ustna umowa dzierżawy. Obszar jest dzierżawiony tylko jednemu gospodarstwu. Jeśli w ciągu roku referencyjnego obszar jest wydzierżawiany kilku gospodarstwom, zostaje on zwykle zapisany przy gospodarstwie, które zajmuje się nim przez najdłuższy okres w ciągu roku referencyjnego.

II.

Wydzierżawionym gruntem mogą być:

Wydzierżawionego gruntu nie można uważać za część gospodarstwa właściciela, ale zawsze za przynależny do gospodarstwa dzierżawcy. Wszelkie zwierzęta znajdujące się na gruncie uważane są za przynależne do gospodarstwa, które jest w posiadaniu zwierząt.

Włącza się działki gruntu lub gospodarstwa wydzierżawione przez posiadacza od członków jego rodziny, jeśli są uprawiane jako część gospodarstwa poddawanego przeglądowi. Włącza się też grunt należący do innego gospodarstwa, ale uprawiany przez gospodarstwo poddawane przeglądowi w zamian za określoną liczbę godzin roboczych, nie włącza się jednak gruntu oddanego do dyspozycji pracownikowi gospodarstwa jako forma zapłaty. W odróżnieniu od przypadku gruntu oddanego do dyspozycji pracownikowi gospodarstwa jako forma zapłaty, który to grunt na ogół pozostaje w systemie płodozmianowym gospodarstwa, opisana tu umowa dzierżawna określa nie tylko wchodzący w grę areał, ale definiuje również jego położenie i dokładne granice.

Wydzierżawiony grunt, który został podnajęty stronie trzeciej, zalicza się jako część gospodarstwa strony trzeciej, ponieważ nie jest częścią gospodarstwa podlegającego przeglądowi.

I.

Grunt (którym może być kompletne gospodarstwo) uprawiany w partnerstwie przez gospodarza i dzierżawcę płacącego czynsz częścią plonów na podstawie pisemnej lub ustnej umowy o wspólnej uprawie. Produkt końcowy (ekonomiczny albo fizyczny) z obszaru o dzielonych plonach podlega podziałowi między strony na uzgodnionej podstawie.

II.

Obejmuje to między innymi:

I.

Inne formy posiadania nieobjęte pozycjami C/1–C/3 a).

II.

Obejmuje to m.in.:

I.

Należy uzyskać informacje, czy gospodarstwo prowadzi (lub nie) działalność rolniczą zgodnie z określonymi normami i zasadami wyszczególnionymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2092/91 ( 7 ) o „ekologicznej uprawie ziemi i odpowiednim oznakowaniu produktów rolnych i środków spożywczych”, ostatnio zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 473/2002 ( 8 ) lub, gdzie to stosowne, przez najnowsze ustawodawstwo, i/lub zgodnie z równoważnymi przepisami krajowymi dla produkcji ekologicznej.

II.

Rozporządzenie ustanawia zharmonizowane ramy dla znakowania, produkcji i kontroli produktów rolnych, zawierając lub próbując zawrzeć wskazania dotyczące metod produkcji ekologicznej. Zgodnie z przedstawionymi w rozporządzeniu zasadami produkcja musi być prowadzona tak, aby działki gruntu oraz miejsca produkcji i przechowywania były wyraźnie oddzielone od wszelkich innych miejsc, gdzie nie prowadzi się produkcji, zgodnie z zasadami rolnictwa ekologicznego.

Tam gdzie metody produkcyjne rolnictwa ekologicznego są w gospodarstwie stosowane tylko na części wykorzystywanych użytków rolnych lub dla części inwentarza żywego, należy rejestrować tylko te szczególne obszary i inwentarz żywy.

I.

Część wykorzystywanych użytków rolnych gospodarstwa, w którym produkcja w pełni spełnia zasady produkcji ekologicznej na poziomie gospodarstwa, jak określono w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91.

II.

Rozporządzenie rozróżnia areały, gdzie występuje pełna zgodność z ustanowionymi zasadami oraz te, które ciągle jeszcze znajdują się w okresie dostosowawczym. Z oznakowaniem informującym o zastosowaniu metod produkcji ekologicznej można wprowadzać na rynek tylko produkty pochodzące z areałów w pełni przekształconych do stanu zgodnego z zasadami produkcji ekologicznej.

W tej pozycji rejestruje się tylko areały, które przeszły pełny okres konwersji (patrz C/5 d)).

I.

Części wykorzystywanych użytków rolnych gospodarstwa, na których stosowane są metody produkcyjne rolnictwa ekologicznego, ale nie zakończył się jeszcze okres przejściowy niezbędny do uznania ich za w pełni spełniające zasady produkcji ekologicznej na poziomie fermy, wymienione w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91.

II.

W pozycji tej rejestruje się tylko areały, które nie przeszły jeszcze pełnego okresu konwersji (patrz C/5 a)).

I.

Gospodarstwa, gdzie całość lub część produkcji zwierzęcej jest w pełni zgodna z zasadami produkcji ekologicznej na poziomie gospodarstwa, określonymi w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91, lub trwa okres dostosowawczy, który tę zgodność zapewni.

II.

Rozporządzenie stwierdza, że w warunkach normalnych należy zapewnić zgodność z zasadami produkcji ekologicznej dla całej produkcji zwierzęcej w gospodarstwie. Część zwierząt może być chowana inaczej tylko wtedy, kiedy budynki, działki i gatunki są wyraźnie rozdzielone.

I.

Wszelkie wsparcie wypłacane gospodarstwu przez program Państwa Członkowskiego w znaczeniu art. 22–24 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 lub, gdzie to stosowne, najnowszego ustawodawstwa. Obejmuje to również wszelkie wsparcie wypłacane na cele podobnych programów opartych na starszej legislacji wspólnotowej. Wyłączone jest wspieranie samego tylko rolnictwa ekologicznego.

II.

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1257/99 można wypłacać wsparcie dla produkcji rolnej prowadzonej metodami, które chronią środowisko i utrzymują stan rolniczego środowiska wiejskiego:

Wsparcie mogą otrzymywać farmerzy, którzy złożą zobowiązania rolno-środowiskowe na okres przynajmniej pięcioletni (lub, tam gdzie to potrzebne, na okresy dłuższe). Zobowiązania te powinny wychodzić poza stosowanie zwykłej dobrej praktyki rolniczej i obejmować działania nieprzewidywane przez inne środki wsparcia, np. wsparcia rynkowego czy też dodatków wyrównawczych.

Wsparcie oblicza się na podstawie utraconego dochodu, dodatkowych kosztów wynikających z danego zobowiązania oraz potrzeby zaoferowania zachęty.

Podobne programy wsparcia były wprowadzane na podstawie dawniejszej legislacji wspólnotowej. Uwzględniając zaciągnięte w ich ramach zobowiązania długoterminowe, ich ważność może trwać jeszcze wiele lat. Również te wsparcia należy rejestrować w niniejszej pozycji.

I.

Na ogólną powierzchnię gospodarstwa (D–H) składają się wykorzystywane przez gospodarstwo użytki rolne (D–G) oraz inne grunty (H).

II.

W sekcji I podano dokładniejszą informację o wykorzystaniu określonych terenów już wpisanych w sekcjach D–H. Nie można jakiegokolwiek terenu już wpisanego w sekcji I dodać do innych terenów, ponieważ byłby on wtedy zarejestrowany dwukrotnie.

Użytki rolne wykorzystywane na cele rolnicze obejmują tereny pod uprawami głównymi, z których zbiór plonów nastąpi w roku przeprowadzania przeglądu.

Przy zestawianiu pozycji do obliczenia ogólnej powierzchni uprawianej każdy teren wykazuje się tylko jeden raz.

Uprawy trwałe i kilkuletnie (np. szparagi, truskawki lub uprawy krzaczaste) rejestruje się, poczynając od roku ich posadzenia, nawet jeśli jeszcze nie dają produkcji.

Z ogólnej powierzchni wyłącza się uprawy grzybów (I/2).

W przypadku upraw kombinowanych (I/5) wykorzystywane użytki rolne dzieli się odpowiednio do pokrycia terenu rozpatrywanymi rodzajami upraw.

W podobny sposób dzieli się powierzchnie upraw rolnych przemieszanych z lasami.

Zasady tej nie stosuje się do upraw mieszanych (upraw rosnących na tym samym gruncie i razem zbieranych, np. mieszanki kukurydziane), ani też do upraw wykorzystywanych kolejno (np. jęczmień zwyczajny podsiany później zbieraną koniczyną).

W przypadku upraw kombinowanych w zestawieniach powierzchni pomija się uprawę, która nie ma znaczenia dla gospodarstwa.

Od zasady podziału według stopnia pokrycia można uczynić wyjątek tam, gdzie wyniki mogłyby nie zadowalać, pod warunkiem jednak przestrzegania zasad ustanowionych przez Państwa Członkowskie w uzgodnieniu z Komisją.

Zbierane kolejno uprawy wtórne rejestruje się tylko w rozdziale I/1. W rozdziałach D-G powierzchni poszczególnych kolejnych upraw nie oblicza się, zaliczając powierzchnię tylko do jednej uprawy uważanej za główną. Tam, gdzie w ciągu jednego roku zbioru plonów na danej powierzchni rośnie kolejno kilka upraw, uprawą główną jest uprawa dająca najwyższą wartość produkcji. Jeśli na podstawie wartości produkcji nie można określić, która z upraw jest uprawą główną, za uprawę główną przyjmuje się tę, która jest na tym gruncie uprawiana najdłużej.

I.

Grunty uprawiane (orane lub uprawiane inaczej) regularnie, na ogół w systemie płodozmianu.

II.

System płodozmianu oznacza, że uprawy na określonym polu następują po innych uprawach zgodnie z ustalonym planem. Normalnie zmiana upraw ma miejsce corocznie, choć może być stosowana co kilka lat. Do rozgraniczania między gruntami ornymi a uprawami stałymi (G) lub trwałymi terenami trawiastymi a łąkami (F) stosuje się próg pięcioletni. Oznacza to, że jeśli pole jest wykorzystywane pod tę samą uprawę przez pięć lub więcej lat bez usunięcia w tym czasie uprawy poprzedniej i wprowadzenia nowej, to nie jest uważane za grunty orne.

Do tej kategorii należą określone uprawy zwykle uważane za warzywa, rośliny ozdobne lub przemysłowe (np. szparagi, róże, krzaki ozdobne uprawiane dla kwiatów lub liści, truskawki, chmiel), nawet jeśli mogą zajmować grunt przez okres dłuższy niż pięć lat.

▼M3

Grunty orne składają się z kategorii upraw D/1–D/20, D/23–D/35, gruntów odłogowanych bez żadnych dopłat (D/21) i gruntów odłogowanych podlegających dopłatom, nieużytkowanych gospodarczo (D/22).

▼M1

Powierzchnie pod uprawami przemysłowymi posadzonymi na ziemiach odłogowanych włącza się do odpowiednich pozycji, ale rejestruje się je też w pkt I/8 b).

D/1–D/8

D/1

D/2

D/3

D/4

D/5

D/6

D/7

D/8

D/9

D/10

D/11

D/12

D/23–D/35

D/23

D/24

D/25

D/26

D/27

D/28

D/29

D/30

D/31

D/32

D/33

D/34

D/35

D/14 i D/15

D/14

D/14 a)   Uprawy polne

D/14 b)   Ogrodnictwo nastawione na rynek

D/15, D/17 i G/7

D/16

D/17

D/18

D/19

D/20

D/21 i D/22

D/21

D/22

▼M3

▼M1

I.

Obszary przeznaczone pod uprawę produktów rolnych, przeznaczonych do konsumpcji przez posiadacza i jego gospodarstwo domowe.

II.

Sady i ogrody na potrzeby własne są zwykle oddzielone od reszty gruntów rolnych i uznawane za ogrody. Produkty pochodzące z tego obszaru gospodarstwo sprzedaje tylko okazjonalnie. Wszystkie obszary, z których produkty są stale sprzedawane na rynku, przynależą do innych pozycji, nawet jeśli część produktów jest konsumowana przez posiadacza i jego gospodarstwo domowe.

Grunty produkujące paszę dla jakichkolwiek zwierząt, nawet jeśli te zwierzęta są konsumowane przez posiadacza i jego rodzinę, zalicza się do odpowiednich pozycji.

Sad i ogród na potrzeby własne może zawierać zarówno grunty or, jak i uprawy trwałe.

Nie włącza się tu:

I.

Grunt wykorzystywany w sposób ciągły (przez pięć lub więcej lat) do uprawy bylin paszowych, zarówno uprawnych (sianych, jak i zasianych naturalnie, niewłączony do systemu płodozmianu w gospodarstwie.

II.

Grunt można wykorzystywać jako pastwisko lub kosić na kiszonki lub siano.

F/1

F/2

F/3

I.

Niepodlegające płodozmianowi uprawy inne niż stałe tereny trawiaste, zajmujące ziemię na długi okres i dające zbiory przez kilka lat.

II.

Do tej kategorii zalicza się szkółki (z wyłączeniem rosnących w lasach niehandlowych szkółek drzew leśnych) oraz rośliny używane do wyplatania i tkania (łozina, trzcina, sitowie itp., G/6).

Do tej kategorii nie należą uprawy uznawane za jarzyny, rośliny ozdobne lub przemysłowe (np. asparagus, róże, krzaki dekoracyjne uprawiane dla kwiatów lub liści, truskawki, chmiel), nawet jeśli są uprawiane stale. Rejestruje się je w odpowiednich kategoriach gruntów ornych.

G/1–G/6

G/1

G/2

G/3

G/4

G/5

G/6

G/7

Definicja szkła – patrz D/15, D/17.

I.

Obszary uprzednio używane jako użytki rolne, ale w roku referencyjnym dla przeglądu już nieuprawiane ze względów ekonomicznych, społecznych lub innych, a także nieużywane w systemie płodozmianu, co oznacza, że nie przewiduje się ich wykorzystania rolnego.

II.

Grunty takie można przywrócić uprawie, wykorzystując zasoby normalnie istniejące w gospodarstwie rolnym.

Wyłączone są:

I.

Obszary zarośnięte drzewami lub krzakami typu leśnego, w tym również plantacje topoli w lasach lub poza nimi oraz szkółki drzew leśnych rosnące w lesie na potrzeby własne gospodarstwa, a także udogodnienia leśne (drogi leśne, składy drewna itp.).

II.

Tam gdzie uprawy rolnicze są połączone z lasami, zajęte przez nie powierzchnie dzieli się odpowiednio do stopnia zajęcia terenu.

Wiatrołomy, pasy ochronne, żywopłoty itp. włącza się wtedy, kiedy można je uważać za las.

Włącza się tu choinki oraz drzewa i krzewy przeznaczone głównie do produkcji energii, i to niezależnie od miejsca, gdzie rosną.

Wyłącza się:

I.

Wszystkie części całkowitej powierzchni gospodarstwa rolnego, które nie są ani wykorzystywanymi użytkami rolnymi, ani niewykorzystywanym terenem, ani też lasem.

II.

Ten dział obejmuje w szczególności:

I.

Zbiory następujące po uprawie głównej (a nawet przed nią) i zbierane w ciągu 12 miesięcy referencyjnych. W razie zaistnienia więcej niż jednej uprawy kolejnej (lub poprzedzającej) jej obszar podaje się dla każdej z upraw.

II.

Obszaru pod kolejną uprawą nie liczy się dwukrotnie. Oznacza to, że jest on wykazywany w rozdziałach od D do G tylko dla uprawy głównej, a obszar kolejnej uprawy wpisuje się tylko w pozycji I/1.

Wyłącza się tu zbiory z ogrodu warzywnego (D/14 b)), zbiory zebrane spod szkła (D/15, D/17) oraz z sadów i ogrodów na potrzeby własne (E).

I.

Grzyby uprawiane w budynkach specjalnie do tego celu zbudowanych lub przystosowanych, jak również w podziemnych pomieszczeniach, grotach i piwnicach.

II.

W przeglądzie należy zarejestrować efektywną powierzchnię hodowlaną (łoża, worki lub podobne powierzchnie), wykorzystywaną aktualnie lub która będzie wykorzystywana przynajmniej jeden raz w ciągu 12-miesięcznego okresu referencyjnego.

Powierzchnia użyta więcej niż jeden raz jest liczona tylko jeden raz.

I/3 a)

I/3 b)

I.

Jednoczesna uprawa na tym samym gruncie upraw czasowych (uprawy wymagające orki lub pastwiska i łąka) wraz z uprawami trwałymi i/lub roślinami leśnymi, a w szerszym znaczeniu – również jednoczesna uprawa różnych rodzajów upraw trwałych lub czasowych na tym samym gruncie.

II.

Charakterystyka ta obejmuje ogólną powierzchnię, faktycznie używaną pod uprawy kombinowane. Podpodział powierzchni ogólnej na różne uprawy jest przeprowadzany w rozdziałach od D do H „Powierzchnia ogólna”.

I.

I/7 a)

I/7 b)

I.

Grunty niewykorzystywane już do celów produkcyjnych, w związku z którymi gospodarstwo jest uprawnione do pomocy pieniężnej. Należy w to wliczyć grunty, które zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 (lub, jeżeli stosowne, z najnowszą legislacją) nie są już wykorzystywane do celów produkcyjnych, są utrzymane według zasad dobrej kultury rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska i kwalifikują się do przyznania jednolitej płatności lub do płatności w ramach uprawnień z tytułu odłogowania. Jeżeli istnieją podobne systemy krajowe, grunty te są także objęte niniejszą cechą.

II.

Wpisuje się tylko powierzchnie, w stosunku do których gospodarstwo jest uprawnione do pomocy finansowej za referencyjny rok przeglądu.

Włącza się również powierzchnie uprawniające do pomocy finansowej, zgodnie z podobnymi programami, działającymi na podstawie dawniejszego prawodawstwa.

I/9 a)

I.

Ilość produkcji zwierząt znajdujących się w bezpośrednim posiadaniu lub na utrzymaniu pod zarządem gospodarstwa w dniu przeglądu. Zwierzęta nie muszą być własnością posiadacza. Zwierzęta te mogą znajdować się na terenie gospodarstwa (na wykorzystywanych obszarach lub w wykorzystywanych przez gospodarstwo budynkach) lub poza gospodarstwem (na pastwiskach gminnych, w trakcie migracji itd.).

II.

Nie włącza się zwierząt domowych oraz innych zwierząt użytkowych, oprócz koni, niewykorzystywanych w produkcji ani w działalności wytwarzającej zysk, tzn. używanych tylko do celów wypoczynkowo-rozrywkowych rodziny posiadacza (z wyłączeniem koni).

Włącza się zwierzęta wypasane w gospodarstwie, ale należące do innego przedsiębiorstwa o charakterze nierolniczym (np. zakład produkujący żywność, ubojnia).

Stada migrujące, które nie należą do gospodarstw wykorzystujących obszary rolne, uważane są za niezależne gospodarstwa.

Wyłączone są:

I.

Zwierzęta domowe należące do rodziny Equus.

II.

Włącza się tu konie do jazdy, konie wyścigowe i konie wykorzystywane tylko w celach wypoczynkowo-rozrywkowych przez rodzinę posiadacza.

I.

Zwierzęta domowe gatunków Bos taurus i Bubalus bubalus.

II.

Włącza się inne typy bawołów.

II.

Wyłącza się samice bydła, które już się cieliły (J/7 i J/8).

I.

Samice bydła dwuletnie i starsze, które jeszcze się nie cieliły.

II.

Włącza się tu samice bydła dwuletnie i starsze, które jeszcze się nie cieliły, nawet jeśli w dniu przeglądu są cielne.

I.

Krowy: samice bydła, które już się ocieliły (także młodsze niż dwa lata).

I.

Krowy, które ze względu na swój chów lub szczególne właściwości są trzymane wyłącznie lub w zasadzie do produkcji mleka przeznaczonego do spożycia przez ludzi lub do przetwarzania na produkty mleczne. Obejmuje też wycofane (już wyłączone z produkcji) krowy mleczne niezależnie od tuczenia lub nietuczenia między ostatnią laktacją a ubojem.

I.

II.

Obejmuje inne krowy wycofane z produkcji (tuczone lub nietuczone przed ubojem).

I.

Zwierzęta domowe z gatunku Ovis.

J/9 a)

J/9 b)

I.

Zwierzęta domowe gatunku Capra.

J/10 a)

J/10 b)

I.

Zwierzęta domowe gatunku Sus scrofa.

I.

Samice świń przeznaczone do celów hodowlanych, niezależnie, czy prosiły się, czy też nie.

II.

Wyłącza się maciory wyłączone z hodowli.

I.

Świnie o wadze żywej od 20 kg do mniej niż 50 kg, świnie tuczone, włączając wyłączone z hodowli knury i maciory o wadze żywej 50 lub więcej kg (tuczone przed ubojem lub nie), oraz knury rozpłodowe o wadze żywej 50 kg i więcej.

I.

Zwierzęta domowe gatunku Gallus domesticus hodowane do produkcji mięsa.

II.

Wyłącza się młode kury, kury nioski oraz nioski wyłączone.

I.

Zwierzęta domowe gatunku Gallus domesticus hodowane do produkcji jaj.

II.

Włącza się rosnące jeszcze młode kury przed okresem nieśności oraz kury wyłączone. Włączone są wszystkie kury, które zaczęły nieść się, niezależnie od przeznaczenia jaj (konsumpcja czy hodowla), a także koguty dla kur-niosek.

I.

Drób niewymieniony w pozycjach J/14 lub J/15.

J/16 a)

J/16 b)

J/16 c)

J/16 d)

I.

Samice królików (gatunku Oryctolagus), które już miały potomstwo, do produkcji tuczonych królików.

I.

Liczba uli zajętych przez pszczoły (Apis mellifera) trzymane do produkcji miodu.

II.

Każda kolonia (rój) pszczół jest rejestrowana jako jeden ul, niezależnie od natury i typu ula.

I.

Wszelki inwentarz żywy wykorzystywany do produkcji produktów rolnych wymienionych w załączniku II, sekcja A, z wyjątkiem produktów wymienionych w załączniku II, sekcja B.

I.

Maszyny używane w gospodarstwie rolnym w okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień przeglądu.

I.

Pojazdy silnikowe, maszyny i urządzenia techniczne stanowiące w dniu przeglądu wyłączną własność gospodarstwa rolnego.

II.

Włącza się pojazdy mechaniczne, maszyny i urządzenia techniczne, które zostały czasowo wynajęte innemu gospodarstwu rolnemu.

I.

Pojazdy mechaniczne, maszyny i urządzenia techniczne stanowiące własność gospodarstwa rolnego i używane przez podlegające przeglądowi gospodarstwo (np. na podstawie umowy o wzajemnej pomocy, lub wypożyczone od syndykatu wypożyczającego maszyny).

I.

Pojazdy mechaniczne, maszyny i urządzenia techniczne należące do stowarzyszeń spółdzielczych, a używane przez podlegające przeglądowi gospodarstwo rolne.

I.

Pojazdy mechaniczne, maszyny i urządzenia techniczne posiadane wspólnie przez dwa lub więcej gospodarstw rolnych lub należące do zespołu mechanizacyjnego.

I.

Pojazdy mechaniczne, maszyny i urządzenia techniczne, stanowiące własność agencji rolniczych usług zaopatrzeniowych.

II.

Agencje usług zaopatrzeniowych to przedsiębiorstwa realizujące na podstawie umowy usługi w gospodarstwie, wykorzystując pojazdy mechaniczne itp. Może to być działalnością główną lub uboczną przedsiębiorstwa (np. firm, których działalnością główną jest sprzedaż lub naprawa maszyn rolniczych, handel lub przetwarzanie produktów rolnych czy też uprawa ziemi), lub lokalnej władzy w zakresie ochrony zasobów naturalnych.

I.

Dotyczy wykorzystywanych przez gospodarstwo rolne wszystkich ciągników przynajmniej dwuosiowych, jak również wszelkich innych pojazdów mechanicznych używanych jako ciągniki rolnicze. Do tego rozdziału włącza się pojazdy specjalne, jak „Jeep”, „Unimogi” itp., używane jako ciągniki rolnicze.

Wyłącza się jednak pojazdy mechaniczne, używane w okresie 12 miesięcy przeglądowych wyłącznie w leśnictwie, połowach ryb, do budowy rowów, kanałów i dróg oraz przy innych pracach związanych z wykopami.

I.

Jednoosiowe pojazdy silnikowe stosowane w rolnictwie, ogrodnictwie i przy uprawie winorośli, lub podobne pojazdy bezosiowe.

II.

Wyłącza się maszyny używane tylko w parkach i do trawników.

I.

Maszyny samobieżne, ciągnięte przez ciągniki lub zainstalowane na traktorach, przeznaczone do zbierania i młócki zbóż (w tym ryżu i kukurydzy na ziarno), jarzyn strączkowych i nasion oleistych, nasion jarzyn i traw itp.

II.

Nie włącza się specjalizowanych maszyn do zbiórki grochu.

I.

Maszyny inne niż kombajny (K/3), samobieżne, ciągnięte przez ciągniki lub zainstalowane na ciągnikach, przeznaczone do ciągłej zbiórki buraków cukrowych, ziemniaków lub upraw paszowych.

II.

Zbiór plonu może odbywać się w jednej lub większej liczbie operacji (np. kiedy w ciągłej sekwencji stosuje się kilka maszyn o różnych funkcjach). W takim przypadku różne maszyny liczy się jako jedną.

I.

Wszystkie rodzaje urządzeń stosowanych do nawadniania niezależnie od tego, czy uprawy są skrapiane wodą, czy też jest ona tam doprowadzana rowkami lub rurami na gruncie.

II.

Wyłącza się urządzenia stosowane wyłącznie w ogrodach warzywnych lub szklarniach, ale włącza się urządzenia do uprawy jarzyn rosnących na polu.

K/10 a)

K/10 b)

I.

Wszystkie osoby, które ukończyły obowiązek szkolny (osiągnęły wiek opuszczenia szkoły), wykonujące w podlegającym przeglądowi gospodarstwie prace rolnicze podczas 12 miesięcy do dnia przeglądu.

Zarejestrowane w przeglądzie, ale niezaliczane do „Ogólnej rolniczej siły roboczej” są następujące osoby:

Z przeglądu wyłączeni są partnerzy gospodarstw grupowych niebiorący udziału w pracach rolniczych gospodarstwa.

Jeśli dostarczona informacja bazuje na okresie 12-miesięcznym, okres obserwacji może być krótszy od 12 miesięcy.

Wszystkie osoby w wieku emerytalnym kontynuujące pracę w gospodarstwie włączane są do jego rolniczej siły roboczej.

Belgia, Niemcy i Królestwo Niderlandów mają system obowiązkowej edukacji w pełnym wymiarze czasu do określonego wieku oraz obowiązkowej edukacji w wymiarze częściowym (zwykle w formie terminowania) przez następne dwa lub trzy lata. Niemcy mają różne zasady w różnych krajach związkowych.

Uwaga podanego wieku nie należy interpretować jako ścisłej granicy, ponieważ w kilku Państwach Członkowskich nie ma faktycznie wieku ostatecznego, ale osoba ma obowiązek odbycia określonej liczby lat nauki szkolnej. W rezultacie ktoś, kto rozpoczął edukację w niekonwencjonalnym wieku, ma również możliwość jej ukończenia w niekonwencjonalnym wieku.

Nie włącza się robotników pracujących w gospodarstwie, ale zatrudnionych przez stronę trzecią lub w ramach umów o pomocy wzajemnej (np. personel pracujących na umowę wykonawców prac rolnych lub spółdzielni).

I.

Każdy rodzaj pracy w podlegającym przeglądowi gospodarstwie przyczyniający się do produkcji produktów wymienionych w załączniku II oraz utrzymania ilości tych produktów, lub działania wynikające bezpośrednio z działań o charakterze produkcyjnym.

II.

„Praca związana z produkcją” obejmuje m.in. następujące zadania:

Z zakresu „prac rolniczych w gospodarstwie” wyłącza się:

I.

Czas pracy faktycznie poświęcony w gospodarstwie na prace rolnicze z wyłączeniem pracy w gospodarstwach domowych posiadacza lub kierownika.

II.

„W pełnym wymiarze” oznacza minimalną liczbę godzin wymaganych przez przepisy prawa krajowego określające warunki umów o zatrudnienie młodocianych. Jeśli umowa nie podaje rocznej liczby godzin, za liczbę minimalną należy uważać 1800 godzin (225 ośmiogodzinnych dni roboczych).

L/1 i L/1a)

II.

Dane zbiera się dla małżonków jedynych posiadaczy, również jeśli małżonek w gospodarstwie nie pracuje. Tam gdzie współmałżonek jest partnerem gospodarstwa grupowego, wpisuje się go/ją do pkt L/4. Jeśli współmałżonek jest kierownikiem gospodarstwa, wpisuje się go lub ją w L/1 a).

I.

Inni niż współmałżonek członkowie rodziny jedynego posiadacza wykonujący w gospodarstwie prace rolnicze, ale niekoniecznie mieszkający w gospodarstwie.

II.

Określenie „Członkowie rodziny posiadacza” oznacza na ogół współmałżonka, krewnych wstępnych lub zstępnych (włączając pokrewieństwo uzyskane w drodze małżeństwa lub adopcji) oraz braci i siostry posiadacza lub jego/jej współmałżonka (patrz B/2 a)). Nie ma tu znaczenia, czy osoby te otrzymują płace, czy też nie, ani też czy pracują regularnie, czy też nie.

Tam gdzie członek rodziny posiadacza jest kierownikiem gospodarstwa, należy go lub ją wpisać do L/1 a); jeśli jest partnerem gospodarstwa grupowego, należy wpisać do L/4.

I.

Wszystkie osoby inne niż posiadacz i jego rodzina, wykonujące pracę rolniczą dla gospodarstwa rolnego i przez nie opłacane.

II.

Zalicza się tu partnerów gospodarstwa grupowego innych niż partner uznany za posiadacza (patrz B/1 b)) oraz wszystkich wykonujących prace rolnicze w gospodarstwie małżonków i innych członków rodzin partnerów gospodarstw grupowych. Uważa się ich za nierodzinną siłę roboczą, przy czym nie ma znaczenia, czy osoby te otrzymują płacę, czy też nie.

I.

Siła robocza zatrudniona na stałe: to osoby, które w podlegającym przeglądowi gospodarstwie wykonywały prace rolnicze w każdym z tygodni poprzedzającego przegląd okresu 12-miesięcznego, niezależnie od długości tygodnia roboczego.

Włącza się również osoby pracujące na stałe przez część tego okresu, ale które nie były w stanie pracować przez cały okres z powodów następujących:

II.

Gospodarstwa o specjalnych warunkach produkcji (pkt 1) to np. gospodarstwa specjalizujące się w polnej uprawie oliwek, winogron lub owoców i warzyw, lub w tuczu bydła wypasanego na trawie, a wymagające siły roboczej przez ograniczoną liczbę miesięcy.

Punkt 3 dotyczy również robotników, którzy w okresie 12 miesięcy przed dniem przeglądu zaprzestali pracy w jednym gospodarstwie, aby rozpocząć pracę w innym gospodarstwie.

Nie włącza się tu pracowników sezonowych zatrudnionych na krótki termin, np. robotników zaangażowanych wyłącznie jako zbieracze owoców i warzyw. Dla tych robotników do L/5 i L/6 wpisuje się liczbę przepracowanych dni.

I.

„Zatrudnieni sezonowo” to robotnicy, którzy w gospodarstwie rolnym nie pracowali w każdym z tygodni 12-miesięcznego okresu poprzedzającego dzień przeglądu z przyczyn innych niż podane w L/4.

I.

Każdy dzień długi na tyle, że robotnik otrzymuje zapłatę za cały dzień roboczy, w ciągu którego wykonał pracę normalnie wykonywaną przez pełnozatrudnionego robotnika rolnego. Dni urlopu i choroby nie liczą się jako dni robocze.

II.

Pełny dzień roboczy jest to normalny dzień roboczy robotników stałych, zatrudnionych w pełnym wymiarze godzin. Czas pracy sezonowej siły roboczej przelicza się na pełne dni robocze, nawet jeśli umowa o zatrudnieniu stwierdza, że ich dni robocze są dłuższe lub krótsze od dni roboczych robotników zatrudnionych na stałe.

I.

Każde działanie różniące się od określonych w rozdziale L działań o charakterze rolniczym, wykonywane za wynagrodzeniem (pobory, płace, zyski lub inne płatności, w tym również płatności w naturze, odpowiednio do świadczonych usług).

II.

Obejmuje to zarobkową działalność nierolniczą w samym gospodarstwie (kempingi, noclegi dla turystów itp.), w innym gospodarstwie rolnym lub też w przedsiębiorstwie nierolniczym. Włącza się tu prace rolnicze wykonywane w innym gospodarstwie rolnym.

Wyłącza się tu niemożliwą do wydzielenia, pozarolniczą drugorzędną działalność dochodową w gospodarstwie.

L/7: dane zbierane są dla posiadaczy, którzy są również kierownikami.

L/8: dane zbiera się tylko dla gospodarstw, gdzie posiadacz jest jedynym posiadaczem dla wszystkich małżonków (również dla niewykonujących części prac rolniczych w gospodarstwie).

L/9: dane zbiera się tylko dla gospodarstw, których posiadacz jest jedynym posiadaczem.

Tam gdzie posiadaczem jest osoba prawna, nie zbiera się informacji dla kierowników.

I.

Wszystkie rodzaje pracy rolniczej (patrz uwagi przy L/1–L/6 „Praca rolnicza”) wykonywane w gospodarstwie, dla gospodarstwa przez osoby bezpośrednio przez gospodarstwo niezatrudnione, ale pracujące na własny rachunek lub zatrudnione przez strony trzecie, np. wykonawców zewnętrznych lub spółdzielnie. Liczbę przepracowanych godzin należy przeliczyć na równoważną liczbę dni lub tygodni pracy w pełnym wymiarze czasowym.

II.

Zalicza się dni robocze osób pracujących w gospodarstwie na rzecz innej osoby lub firmy. Wyłączone są prace wykonane przez firmy prowadzące księgowość rolną oraz prace w ramach bezpłatnej pomocy wzajemnej.

I.

Działania, w których wykorzystywane są zasoby gospodarstwa (obszar, budynki, maszyny itp.) lub produkty gospodarstw.

II.

Jeśli wykorzystywana jest tylko nierodzinna siła robocza bez angażowania innych zasobów gospodarstwa, robotników uważa się za pracujących dla dwóch różnych firm. Tego rodzaju działalność nie jest uważana za bezpośrednio związaną z gospodarstwem.

Nie obejmuje to działalności, gdzie nie występują związki bezpośrednie, np. sklepu niesprzedającego produktów własnych.

M/1 a)

M/1 b)

M/1 c)

M/1 d)

M/1 e)

M/1 f)

M/1 g)

M/1 h)

I.

Źródło, skąd pochodzi woda używana w gospodarstwie do nawadniania – całość lub największa ilość.

II.

Gospodarstwo może wykorzystywać do nawodnień jedno lub więcej źródeł wody, zależnie od pogody lub warunków cenowych. Tu zbiera się informację o źródle, którego można by używać w roku normalnym lub suchym. Jeśli rok poprzedzający przegląd był nienormalnie deszczowy, dane powinny dotyczyć innego roku.

N/1 a)

N/1 b)

N/1 c)

N/1 d)

II.

Nie włącza się tu metod stosowanych do nawadniania upraw pod szkłem, upraw pod wysokim przykryciem lub ogrodów i sadów na potrzeby własne.

N/2 a)

N/2 b)

N/2 c)

I.

Powierzchnie nieuprawianych granic pól lub innych części pól, utrzymywane przez farmera w celu ochrony środowiska w ramach szczególnych zobowiązań agro-środowiskowych, zatwierdzonych w dokumencie programowym o krajowym lub regionalnym rozwoju obszarów wiejskich, za które posiadacz otrzymuje płatności przyznane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1257/1999. Szerokość takich powierzchni wychodzi poza wymagania powszechnie stosowanej dobrej praktyki rolniczej lub zobowiązania określone przez wszelkie odnośne ustawodawstwo w tej sprawie. Obszary te można włączać do H/1 lub I/8, zależnie od zasad ustalonych w zobowiązaniach.

II.

Wspomniane tu programy wsparcia mają normalnie na celu zwiększenie bio-różnorodności oraz ochronę gruntów lub wód powierzchniowych. W szczególności ma miejsce wyłączanie obszarów z produkcji rolnej na dłuższy czas (przynajmniej 10 lat). Do tej kategorii należą również obszary oddziaływania na biotopy.

Zasady użytkowania i zarządzania takimi obszarami różnią się w zależności od programów krajowych lub regionalnych, ale umożliwiają wykorzystywanie ich albo do bardzo intensywnych wypasów, albo usuwanie trawiastego pokrycia. Zwykle nie dopuszcza się używania wszelkich pestycydów lub nawozów sztucznych.

Normalne strefy zawracania, niezbędne dla maszyn używanych do siewu i innych procesów uprawy, a także dość wąskie granice pól, uważa się za element zwykle stosowanej dobrej praktyki rolniczej, wymagają więc otrzymania wsparcia, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1251/99. Uważa się je za część zbiorów rosnących na polu i z tego względu nie podlegają włączeniu.