<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.12-->
  <head>
    <title>2024-02-202402C129202202220-00-TRA-DOC-NL-CONCL-C-0222-22-202304676-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="nl-NL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="17/07/2023 17:35:00" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="nl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="YgNW52PMIlWgu1hoq87vMMFaFwIV4D98wp3B4P9yxq4jAhwC2TWw10cRAtQO5JyMCHxz34GfXXZogdQzKQ4zwQYF0f1KW4iiEbGunExuvM0+lvTbEwkJk8kvrTuS+EpMpxWm5UpekNcID5BYA5jWCYlPpLncDzXTejWknZhYKx4=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="hosteel" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0222" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2022" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="NL" name="Langue"/>
    <meta content="hosteel" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 30/05/2023 08:51:17" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="2ee6a40723ab46d798db36a845c57aef" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0222" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId25" style="first"/>
      <div id="rId21" style="even">Conclusie van adv.-gen. Richard de la Tour – Zaak C‑222/22</div>
      <div id="rId22" style="default">Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Latere godsdienstige bekering)</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      J. RICHARD DE LA TOUR
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      van 15 juni 2023  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Zaak C‑222/22
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      in tegenwoordigheid van:
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      JF
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-8" title="page-1">
      [verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (federale bestuursrechter in eerste aanleg, Oostenrijk) om een prejudiciële beslissing]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-9" title="page-1">
      „Prejudiciële verwijzing – Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht – Richtlijn 2011/95/EU – Normen voor de verlening van internationale bescherming en voor de inhoud van die bescherming – Ter plaatse ontstane behoefte aan internationale bescherming – Voorwaarden – Artikel 5, lid 3 – Weigering om de vluchtelingenstatus te verlenen – Begrip ‚omstandigheden die de verzoeker zelf heeft veroorzaakt nadat hij het land van herkomst heeft verlaten’ – Beoordelingsmarge van de lidstaten – Nationale wetgeving die de toekenning van de vluchtelingenstatus afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de activiteiten ter plaatse wettelijke activiteiten zijn die aansluiten bij de voortzetting van in het land van herkomst aangehangen overtuigingen of opvattingen – Godsdienstige bekering ter plaatse van de derdelander”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-2">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Inleiding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De onderhavige zaak biedt het Hof de gelegenheid de voorwaarden en beperkingen te verduidelijken die zijn gesteld aan de erkenning van de behoefte aan internationale bescherming van een derdelander of staatloze als gevolg van activiteiten die hij, nadat hij het land van herkomst had verlaten, dat wil zeggen „ter plaatse”, heeft ontplooid.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het bijzonder wordt het Hof verzocht zich uit te spreken over de betekenis en de draagwijdte van artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95/EU (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>), op grond waarvan de lidstaten na de behandeling van een herhaalde aanvraag „normaliter” kunnen weigeren de vluchtelingenstatus te verlenen, indien het risico van vervolging voortvloeit uit „omstandigheden die de verzoeker zelf heeft veroorzaakt nadat hij het land van herkomst heeft verlaten”. In deze context zal het Hof moeten bepalen in hoeverre een lidstaat gebruik kan maken van de beoordelingsmarge die hem door deze bepaling wordt gelaten om de verlening van deze status afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat de door de aanvrager ter plaatse verrichte activiteiten in deze lidstaat toegestane activiteiten zijn ten aanzien waarvan is vastgesteld dat zij de uitdrukking en de voortzetting zijn van een overtuiging die de betrokkene in het land van herkomst reeds aanhing.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Deze zaak betreft een geding tussen JF, Iraans staatsburger die zich tijdens zijn verblijf in Oostenrijk tot het christendom heeft bekeerd, en het Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (federale vreemdelingen- en asieldienst, Oostenrijk; hierna: „BFA”) over de rechtmatigheid van het besluit van laatstgenoemde tot weigering om JF de vluchtelingenstatus te verlenen. Het BFA heeft immers op grond van artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 geoordeeld dat het risico van vervolging als gevolg van deze godsdienstige bekering voortvloeit uit omstandigheden die de verzoeker zelf heeft veroorzaakt nadat hij het land van herkomst had verlaten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik zal hieronder toelichten waarom ik van mening ben dat artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 aldus moet worden uitgelegd dat een lidstaat enkel kan weigeren om de vluchtelingenstatus te verlenen aan een derdelander of staatloze die een herhaalde aanvraag heeft ingediend, indien is komen vast te staan dat deze aanvraag kennelijk is gebaseerd op een risico van vervolging dat de verzoeker, nadat een definitieve beslissing over zijn vorige verzoek was genomen, opzettelijk heeft veroorzaakt door activiteiten te ontplooien, handelingen te verrichten of bedrieglijk gedrag te vertonen dat uitsluitend ten doel heeft om de nodige voorwaarden te scheppen om als vluchteling te worden beschouwd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik zal tevens toelichten waarom ik meen dat een lidstaat de beoordelingsmarge die deze bepaling hem laat, niet mag gebruiken om de toekenning van die status afhankelijk te stellen van andere voorwaarden dan die welke uitdrukkelijk in richtlijn 2011/95 zijn vastgesteld.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toepasselijke bepalingen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Internationaal recht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In artikel 1, afdeling A, lid 2, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>), zoals aangevuld door het Protocol betreffende de status van vluchtelingen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>) (hierna: „Verdrag van Genève”), is bepaald dat onder „vluchteling” wordt verstaan elke persoon die „uit gegronde vrees voor vervolging wegens zijn ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een bepaalde sociale groep of zijn politieke overtuiging, zich bevindt buiten het land waarvan hij de nationaliteit bezit, en die de bescherming van dat land niet kan of, uit hoofde van bovenbedoelde vrees, niet wil inroepen”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Unierecht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 2, onder d), van richtlijn 2011/95 definieert het begrip „vluchteling” als „een onderdaan van een derde land die zich wegens een gegronde vrees voor vervolging om redenen van ras, godsdienst, nationaliteit, politieke overtuiging of het behoren tot een bepaalde sociale groep, buiten het land bevindt waarvan hij de nationaliteit bezit en de bescherming van dat land niet kan of, wegens deze vrees, niet wil inroepen, [...] en op wie artikel 12 niet van toepassing is”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In hoofdstuk II van die richtlijn, met als opschrift „Beoordeling van verzoeken om internationale bescherming”, bepaalt artikel 4, lid 3, onder d), het volgende:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-23" title="page-4">
      „De beoordeling van een verzoek om internationale bescherming moet plaatsvinden op individuele basis en houdt onder meer rekening met:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-24" title="page-4">
      [...]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-25" title="page-4">
      d) de vraag of zijn activiteiten, sedert hij zijn land heeft verlaten, uitsluitend ten doel hadden de nodige voorwaarden te scheppen om een verzoek om internationale bescherming te kunnen indienen, teneinde na te gaan of de betrokkene, in geval van terugkeer naar dat land, door die activiteiten aan vervolging of ernstige schade zou worden blootgesteld.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 5 van deze richtlijn, „Ter plaatse ontstane behoefte aan internationale bescherming”, luidt als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-5">
      „1. Een gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op het lijden van ernstige schade kan gegrond zijn op gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden nadat de verzoeker het land van herkomst heeft verlaten.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-5">
      2. Een gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op het lijden van ernstige schade kan gegrond zijn op activiteiten van de verzoeker sedert hij het land van herkomst heeft verlaten, met name wanneer wordt vastgesteld dat de betrokken activiteiten de uitdrukking en de voortzetting vormen van overtuigingen of strekkingen die de betrokkene in het land van herkomst aanhing.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-5">
      3. Onverminderd het Verdrag van Genève, kunnen de lidstaten vaststellen dat een verzoeker die een herhaalde aanvraag indient, normaliter niet de vluchtelingenstatus wordt verleend indien het risico van vervolging gegrond is op omstandigheden die de verzoeker zelf heeft veroorzaakt nadat hij het land van herkomst heeft verlaten.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">C.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Oostenrijks recht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In § 2, lid 1, punt 23, van het Bundesgesetz über die Gewährung von Asyl (Oostenrijkse federale wet inzake verlening van asiel) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>), van 16 augustus 2005, zoals gewijzigd bij het Bundesgesetz, mit dem das Asylgesetz 2005, das Fremdenpolizeigesetz 2005 und das BFA-Verfahrensgesetz geändert werden (wet tot wijziging van de Oostenrijkse asielwet van 2005, de wet van 2005 op de vreemdelingenpolitie en de wet betreffende de procedure voor het BFA) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>), van 20 mei 2016, wordt het begrip „herhaalde aanvraag” gedefinieerd als „een nieuwe aanvraag die wordt ingediend nadat een definitieve beslissing over een eerdere aanvraag is genomen”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">§ 3 AsylG 2005, met als opschrift „Status van asielgerechtigde”, luidt als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-33" title="page-5">
      „(1) Een vreemdeling die in Oostenrijk een verzoek om internationale bescherming heeft ingediend, wordt erkend als asielgerechtigde, voor zover dit verzoek niet op grond van §§ 4, 4a of 5 moet worden afgewezen, indien het waarschijnlijk is dat hij in zijn land van herkomst kan worden vervolgd in de zin van artikel 1, afdeling A, lid 2, van het [Verdrag van Genève].
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-6">
      (2) Vervolging kan ook zijn gebaseerd op gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden nadat de vreemdeling zijn staat van herkomst heeft verlaten (objectieve ter plaatse ontstane vervolgingsgronden) of op activiteiten die de vreemdeling heeft ondernomen sedert hij zijn staat van herkomst heeft verlaten en die met name de uitdrukking en de voortzetting zijn van een overtuiging die hij reeds in de staat van herkomst aanhing (subjectieve ter plaatse ontstane vervolgingsgronden). Een vreemdeling die een herhaalde aanvraag (§ 2, lid 1, punt 23) indient, wordt normaliter niet de asielstatus verleend indien het risico van vervolging gegrond is op omstandigheden die de vreemdeling zelf heeft veroorzaakt nadat hij de staat van herkomst had verlaten, tenzij het gaat om in Oostenrijk toegestane activiteiten waarvan is vastgesteld dat deze de uitdrukking en de voortzetting vormen van een overtuiging die de betrokkene reeds in de staat van herkomst aanhing.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-6">
      [...]”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Feiten van het hoofdgeding en prejudiciële vraag</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">JF, Iraans staatsburger, heeft op 3 oktober 2015 bij de Oostenrijkse autoriteiten een verzoek om internationale bescherming ingediend op grond dat hij als rijinstructeur met name door de Iraanse geheime dienst is ondervraagd over zijn dienstweigering en dat hij is vervolgd omdat hij als eerstejaarsstudent kritiek had geuit op een geestelijk leider.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij besluit van 7 juni 2017 heeft het BFA dit verzoek afgewezen op grond dat de door JF aangevoerde gronden om zijn staat van herkomst te ontvluchten niet geloofwaardig waren, en heeft het een terugkeerbesluit jegens hem uitgevaardigd. JF heeft tegen dat besluit beroep ingesteld, dat bij definitief geworden uitspraak van 3 januari 2018 door het Bundesverwaltungsgericht (federale bestuursrechter in eerste aanleg, Oostenrijk) is verworpen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 26 juni 2019, nadat het vonnis van het Bundesverwaltungsgericht in kracht van gewijsde was gegaan, heeft JF een herhaalde aanvraag voor internationale bescherming ingediend omdat hij zich in Oostenrijk tot het christendom had bekeerd en vreesde dat hij in zijn staat van herkomst zou worden vervolgd. Bij besluit van 24 juni 2020 heeft het BFA deze aanvraag van verzoeker tot verlening van de asielstatus afgewezen op grond van § 3, lid 2, tweede volzin, AsylG 2005, maar hem de subsidiairebeschermingsstatus verleend. Volgens het BFA had JF in verschillende gesprekken en aan de hand van concrete bewijzen op geloofwaardige wijze aangetoond dat hij zich in Oostenrijk tot het christendom had bekeerd en zijn geloof actief uitoefende. Bijgevolg zou hij in geval van terugkeer naar Iran worden blootgesteld aan individuele vervolging die specifiek tegen hem was gericht. Het BFA was echter van mening dat die vervolgingsgrond ter plaatse was ontstaan en door verzoeker zelf was veroorzaakt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">JF heeft tegen deze beslissing beroep ingesteld bij het Bundesverwaltungsgericht, dat het beroep op 29 september 2020 gegrond heeft verklaard. Deze rechter heeft geoordeeld dat in het kader van een herhaalde aanvraag, het risico van vervolging dat gegrond is op omstandigheden die de verzoeker „zelf heeft veroorzaakt” weliswaar „normaliter” de toekenning van de asielstatus uitsluit, maar deze term geeft niettemin aan dat er gevallen zijn waarin die status kan worden verleend, niettegenstaande § 3, lid 2, tweede volzin, AsylG 2005, waarin is vereist dat wordt nagegaan of er sprake is van misbruik door die verzoeker. Deze rechter heeft tevens geoordeeld dat het enkele feit dat er geen aanwijzingen waren dat de bekering van verzoeker de uitdrukking en de voortzetting was van een overtuiging die hij reeds in de staat van herkomst aanhing, niet volstond om de vluchtelingenstatus te weigeren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het BFA heeft tegen deze uitspraak beroep in Revision ingesteld bij het Verwaltungsgerichtshof (hoogste bestuursrechter, Oostenrijk) en daarbij aangevoerd dat § 3, lid 2, tweede volzin, AsylG 2005 de algemene regel vormt, volgens welke de asielstatus niet kan worden toegekend in gevallen als die in het hoofdgeding. Op deze regel kan slechts een uitzondering worden gemaakt wanneer het gaat om in Oostenrijk toegestane activiteiten waarvan is vastgesteld dat deze de uitdrukking en de voortzetting vormen van een overtuiging die de betrokkene reeds in de staat van herkomst aanhing.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens de verwijzende rechter is de beslechting van het hoofdgeding afhankelijk van de uitlegging van artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tegen deze achtergrond heeft het Verwaltungsgerichtshof de behandeling van de zaak geschorst en het Hof verzocht om een prejudiciële beslissing over de volgende vraag:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-44" title="page-7">
      „Moet artikel 5, lid 3, van richtlijn [2011/95] aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat, volgens welke een vreemdeling die een herhaalde aanvraag indient, normaliter niet de asielstatus wordt verleend indien het risico van vervolging gegrond is op omstandigheden die de vreemdeling zelf heeft veroorzaakt na het verlaten van zijn staat van herkomst, tenzij het gaat om in Oostenrijk toegestane activiteiten waarvan is vastgesteld dat deze de uitdrukking en de voortzetting vormen van een overtuiging die de betrokkene reeds in de staat van herkomst aanhing?”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Schriftelijke opmerkingen zijn ingediend door JF, de Oostenrijkse en de Duitse regering en de Europese Commissie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Analyse</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met zijn prejudiciële vraag verzoekt de verwijzende rechter het Hof in wezen om de betekenis en de draagwijdte van de in artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 geformuleerde regel te verduidelijken, teneinde te bepalen in hoeverre een lidstaat daarvan mag afwijken in het kader van de hem bij deze bepaling gelaten beoordelingsmarge.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij de uitlegging van deze bepaling moet niet alleen rekening worden gehouden met de bewoordingen, maar ook met de context ervan en met de doelstellingen van richtlijn 2011/95. Ook de totstandkomingsgeschiedenis van die bepaling kan relevante informatie voor de uitlegging ervan verschaffen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>) Bovendien moet rekening worden gehouden met het Verdrag van Genève (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>), aangezien het door de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) geboden overleg ook een bron van waardevol advies kan zijn. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bewoordingen van artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 bepaalt dat „[de lidstaten onverminderd] het Verdrag van Genève, kunnen [...] vaststellen dat een verzoeker die een herhaalde aanvraag indient, normaliter niet de vluchtelingenstatus wordt verleend indien het risico van vervolging gegrond is op omstandigheden die de verzoeker zelf heeft veroorzaakt nadat hij het land van herkomst heeft verlaten”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals blijkt uit de bewoordingen van dit artikel, gaat het ten eerste om een facultatieve bepaling, zodat de weigering om de vluchtelingenstatus te verlenen niet meer is dan een mogelijkheid die aan het oordeel van de lidstaten wordt overgelaten. Die bepaling onderscheidt zich dus van artikel 12 van richtlijn 2011/95, dat voorziet in dwingende gronden voor uitsluiting van de vluchtelingenstatus, en van artikel 14, leden 1 en 3, van die richtlijn, dat dwingende gronden tot intrekking, beëindiging of weigering tot verlenging van die status bevat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bovendien drukt het gebruik van het bijwoord „normaliter” de wil van de Uniewetgever uit om de lidstaten de mogelijkheid te laten deze bepaling flexibel toe te passen door er eventueel uitzonderingen op in te voeren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten tweede hebben de lidstaten die mogelijkheid „onverminderd het Verdrag van Genève”. De verwijzende rechter vraagt zich af in hoeverre de lidstaten verplicht zijn de naleving van dit verdrag te verzekeren gelet op de in de Duitstalige versie van richtlijn 2011/95 gebruikte zinsnede unbeschadet der Genfer Flüchtlingskonvention. De betekenis van de term unbeschadet is niet eenduidig: deze term kan zowel door „onverminderd” als door „niettegenstaande” worden vertaald, en heeft dan de betekenis van „in weerwil van” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik wijs erop dat volgens vaste rechtspraak de formulering die in een van de taalversies van een Unierechtelijke bepaling wordt gebruikt niet als enige grondslag voor de uitlegging van die bepaling kan dienen, noch voorrang kan krijgen boven andere taalversies (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>). In dit verband stel ik vast dat in de meeste taalversies van richtlijn 2011/95, zoals de Franse, de Spaanse, de Engelse, de Italiaanse, de Letse, de Portugese of de Zweedse, de uitdrukking „onverminderd” of een gelijkwaardige term wordt gebruikt. Dit betekent „behoudens, onder handhaving van” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>), of „zonder te schenden, zonder afstand te doen van, zonder inbreuk te maken op” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>), hetgeen wordt bevestigd door de rechtspraak van het Hof (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bovendien moeten Unierechtelijke bepalingen uniform worden uitgelegd en toegepast, in het licht van de versies in alle talen van de Unie. Wanneer er verschillen bestaan tussen de onderscheiden versies, moet bij de uitlegging van de betrokken bepaling worden gelet op de algemene opzet en de doelstelling van de regeling waarvan deze een onderdeel vormt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>) Krachtens artikel 78, lid 1, VWEU en artikel 18 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>) stoelt het gemeenschappelijk Europees asielstelsel, waarvan richtlijn 2011/95 deel uitmaakt, immers op de volledige en niet-restrictieve toepassing van het Verdrag van Genève, dat de „hoeksteen” van het internationale rechtsstelsel ter bescherming van vluchtelingen vormt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>) Deze richtlijn voert weliswaar een normatief stelsel in dat begrippen en criteria bevat die de lidstaten gemeen hebben en die dus eigen zijn aan de Unie, maar zij beoogt er niettemin voor te zorgen dat artikel 1 van dat verdrag ten volle in acht wordt genomen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik leid hieruit af dat de lidstaten slechts mogen weigeren om de vluchtelingenstatus te verlenen aan een derdelander of staatloze die om de in artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 genoemde redenen een herhaalde aanvraag indient, indien zij waarborgen dat de in het Verdrag van Genève verankerde rechten waarnaar deze richtlijn verwijst, en in het bijzonder het beginsel van non-refoulement, daadwerkelijk worden geëerbiedigd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten derde heeft artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 betrekking op de voorwaarden waaronder de verlening van de „vluchtelingenstatus” kan worden geweigerd. Dit begrip is in artikel 2, onder e), van deze richtlijn gedefinieerd als „de erkenning door een lidstaat van een onderdaan van een derde land of een staatloze als vluchteling”. Derhalve is een derdelander of staatloze die voldoet aan de in hoofdstuk III van genoemde richtlijn gestelde materiële voorwaarden, in het kader van het bij dezelfde richtlijn ingevoerde stelsel alleen al om die reden een vluchteling in de zin van artikel 2, onder d), ervan en artikel 1, afdeling A, van het Verdrag van Genève. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>) Als gevolg van de formele erkenning van de hoedanigheid van vluchteling – dit is wat de verlening van de vluchtelingenstatus inhoudt – geniet hij internationale bescherming op grond van artikel 2, onder b) van richtlijn 2011/95, zodat hij over alle rechten en voordelen beschikt waarin is voorzien in hoofdstuk VII van deze richtlijn. Zo niet, dan geniet deze laatste ten minste de in het Verdrag van Genève vastgelegde rechten en bescherming, waarnaar artikel 14, lid 6, van de richtlijn verwijst, met inbegrip van het beginsel van non-refoulement. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten vierde is artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 beperkt tot de behandeling van een „herhaalde aanvraag” voor internationale bescherming. Uit de definitie van dit begrip in artikel 2, onder q), van richtlijn 2013/32/EU (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>) volgt dat een lidstaat de verlening van de vluchtelingenstatus slechts kan weigeren wanneer de bevoegde autoriteit reeds een definitieve beslissing heeft genomen over een vorig verzoek om internationale bescherming, waarbij zij heeft vastgesteld dat het verzoek niet-ontvankelijk of ongegrond was of dat het verzoek expliciet of impliciet was ingetrokken. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten vijfde en tot slot kunnen de lidstaten weigeren de vluchtelingenstatus te verlenen wanneer vaststaat dat het risico van vervolging waaraan de verzoeker is blootgesteld, berust op „omstandigheden die [hij] zelf heeft veroorzaakt”. Hoewel deze voorwaarde essentieel is voor de uitvoering van de in artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 geboden mogelijkheid, komt het mij voor dat uit de door de Uniewetgever gebruikte bewoordingen niet kan worden opgemaakt wat de precieze draagwijdte ervan is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het begrip „omstandigheden” wordt niet gedefinieerd door richtlijn 2011/95. Samen met het risico van vervolging waartoe deze omstandigheden kunnen leiden, omvat dit begrip volgens mij een breed scala aan mogelijke activiteiten, handelingen of zelfs gedragingen die de verzoeker heeft ontplooid sinds hij zijn land van herkomst heeft verlaten en die door de actoren van de vervolging kunnen worden opgevat als een reden die verband houdt met het ras, de nationaliteit, de godsdienst, de politieke opvattingen van de verzoeker of diens behoren tot een bepaalde sociale groep, hetgeen aanleiding kan geven tot daden van vervolging. Wat de zinsnede „omstandigheden die de verzoeker zelf heeft veroorzaakt” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>) betreft, meen ik dat de keuze voor het werkwoord „veroorzaken” bijzonder belangrijk en niet toevallig is, gelet op de totstandkomingsgeschiedenis van richtlijn 2004/83/EG (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>), de voorganger van richtlijn 2011/95. Uit het voorstel van de Commissie voor een richtlijn (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>) blijkt immers dat zij de situatie wilde regelen waarin de vrees van de verzoeker voor vervolging „door eigen toedoen” was ontstaan (manufactured in de Engelse taalversie van de toelichting bij de artikelen). Volgens mij is de door de Uniewetgever gebruikte uitdrukking dus bedoeld voor nieuwe omstandigheden – en niet reeds bestaande omstandigheden die zijn vlucht uit het land van herkomst eventueel konden rechtvaardigen – die de verzoeker heeft bedacht of „bewerkstelligd” sinds hij het land van herkomst heeft verlaten en waarover hij een bepaalde vorm van controle heeft, hetgeen niet het geval is bij de gebeurtenissen die zich kunnen voordoen in het land van herkomst als bedoeld in artikel 5, lid 1, van richtlijn 2011/95.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals ik heb aangegeven, kan aan de hand van deze letterlijke uitlegging niet worden bepaald wat de precieze draagwijdte is van de voorwaarde die de Uniewetgever in artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 heeft gesteld. Daartoe lijkt het mij van wezenlijk belang om de context van deze bepaling en het doel van de richtlijn te onderzoeken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Algemene opzet en doel van richtlijn 2011/95</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De beoordeling van verzoeken om internationale bescherming is geregeld in hoofdstuk II van richtlijn 2011/95. In artikel 4 van deze richtlijn staan de algemene regels voor de beoordeling van de feiten en omstandigheden waarop een verzoek om internationale bescherming is gebaseerd. In artikel 5 van deze richtlijn worden overeenkomstig overweging 25 ervan de bijzondere regels voor de beoordeling van een ter plaatse ontstane behoefte aan internationale bescherming gepreciseerd. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De artikelen 4 en 5 van richtlijn 2011/95 zijn allebei van toepassing op een herhaalde aanvraag, wanneer de bevoegde autoriteit na afloop van haar voorafgaande onderzoek vaststelt dat de door de verzoeker voorgelegde nieuwe elementen of bevindingen de kans groter maken dat hij aan de voorwaarden voor internationale bescherming voldoet. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Terwijl artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95 het beginsel formuleert dat de bevoegde autoriteit kan vaststellen dat er sprake is van een gegronde vrees voor vervolging wegens de uitoefening van activiteiten ter plaatse, kan deze autoriteit daarentegen op grond van artikel 5, lid 3, van deze richtlijn weigeren de betrokkene als vluchteling te erkennen in geval van instrumentalisering van de procedure voor de toekenning van internationale bescherming.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Erkenning van het bestaan van gegronde vrees voor vervolging wegens activiteiten van de verzoeker ter plaatse, in de zin van artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95 slaat op de hoedanigheid van vluchteling „ter plaatse”. Het begrip „vluchteling”, zoals gedefinieerd in artikel 2, onder d), van deze richtlijn, omvat niet alleen de situatie van een persoon die zijn land van herkomst is ontvlucht uit vrees voor vervolging om redenen van ras, godsdienst, nationaliteit, politieke overtuiging of het behoren tot een bepaalde sociale groep, maar ook die van een persoon die, hoewel hij zich reeds buiten dat land bevindt, vreest voor de terugkeer wegens het risico van vervolging als gevolg van zijn activiteiten in de gastlidstaat, dat wil zeggen „ter plaatse”. In beide situaties bevindt de persoon zich overeenkomstig artikel 2, onder d), van die richtlijn „buiten het land [...] waarvan hij de nationaliteit bezit” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95 is het beginsel vervat dat „[e]en gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op het lijden van ernstige schade [...] gegrond [kan] zijn op activiteiten van de verzoeker sedert hij het land van herkomst heeft verlaten, met name wanneer wordt vastgesteld dat de betrokken activiteiten de uitdrukking en de voortzetting vormen van overtuigingen of strekkingen die de betrokkene in het land van herkomst aanhing”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals blijkt uit het gebruik van het woord „met name”, dat hier het equivalent is van de term „onder meer”, vormt het feit dat de activiteiten van verzoeker in de gastlidstaat in het verlengde liggen van overtuigingen en opvattingen die hij eerder in zijn land van herkomst aanhing, geen essentiële voorwaarde voor de erkenning van een ter plaatse ontstane behoefte aan internationale bescherming. Het gaat veeleer om een element dat de geloofwaardigheid van de verzoeker kan vergroten, omdat het risico van het oogmerk van misbruik gemakkelijker kan worden uitgesloten en de gegrondheid van zijn verzoek dan ook vlotter kan worden vastgesteld.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95 staat derhalve toe dat rekening wordt gehouden met de situatie waarin de betrokkene in zijn land van herkomst geen blijk heeft gegeven van zijn politieke opvattingen, godsdienstige overtuiging of seksuele geaardheid, hetzij omdat hij daartoe gedwongen werd, hetzij omdat hij, gezien de risico’s, bewust had besloten deze te verbergen, hetzij vanwege zijn jonge leeftijd. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>) Door de woorden „met name” in artikel 5, lid 2, kan ook rekening worden gehouden met de situatie waarin de betrokkene, nadat hij zijn land van herkomst heeft verlaten, beslist ter plaatse nieuwe activiteiten te ontplooien wegens een verandering van zijn persoonlijke identiteit of zijn godsdienstige overtuiging of politieke opvattingen en waarbij deze omstandigheden dus niet de uitdrukking of voortzetting vormen van zijn eerdere overtuigingen of opvattingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op de gevoelige aard van kwesties die betrekking hebben op de persoonlijke levenssfeer van een verzoeker en die met name zijn godsdienst of seksualiteit betreffen, kan de bevoegde autoriteit niet concluderen dat er sprake is van misbruik van recht louter omdat hij zich bijvoorbeeld, sinds hij zijn land van herkomst heeft verlaten, tot een andere godsdienst heeft bekeerd of heeft onthuld homoseksueel te zijn. Een dergelijke benadering zou niet alleen voorbijgaan aan de behoefte aan internationale bescherming van die verzoeker, aangezien zijn activiteiten ter plaatse hem evenzeer kunnen blootstellen aan een risico van vervolging of ernstige schade in geval van terugkeer naar dat land, maar ook aan de door het Handvest gewaarborgde grondrechten, zoals het recht op vrijheid van godsdienst, dat ook het recht omvat om van godsdienst te veranderen, of het recht op vrijheid van mening en meningsuiting. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bijgevolg vereist de toepassing van artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95 dat de bevoegde autoriteit alle specifieke omstandigheden van elk individueel geval onderzoekt overeenkomstig de regels van artikel 4 van deze richtlijn.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dit verband bevat artikel 4, lid 3, onder d), van deze richtlijn een zeer belangrijke regel om het bestaan van een ter plaatse ontstane behoefte aan internationale bescherming te beoordelen; daarin wordt namelijk een bijzondere moeilijkheid aan de orde gesteld in verband met de behandeling van een verzoek om internationale bescherming op basis van de plaatselijke activiteiten van de verzoeker, namelijk de situatie waarin hij deze activiteiten opzettelijk op het grondgebied van de ontvangende lidstaat verricht met het oog op de indiening of staving van dat verzoek. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) erkent dat het over het algemeen zeer moeilijk is om te beoordelen of iemand werkelijk achter de activiteit in kwestie staat – of het nu gaat om een politieke activiteit of een godsdienstige praktijk – dan wel of hij daar alleen aan deelneemt om zijn vlucht achteraf te rechtvaardigen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>) De UNHCR is van mening dat een persoon die objectief gezien in zijn land van herkomst een risico loopt op vervolging, in aanmerking komt voor internationale bescherming, ongeacht zijn beweegredenen, bedoelingen of gedrag. Aangezien de voorwaarden voor de toekenning van internationale bescherming objectieve voorwaarden zijn, is noch in richtlijn 2011/95, noch in het Verdrag van Genève een wettelijke verplichting tot goede trouw in het kader van de desbetreffende verzoeken opgenomen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">33</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens artikel 4, lid 3, onder d), van richtlijn 2011/95 verplicht de Uniewetgever de bevoegde autoriteit dus om bij de individuele beoordeling van het verzoek van de betrokkene rekening te houden met „de vraag of zijn activiteiten, sedert hij zijn land heeft verlaten, uitsluitend ten doel hadden de nodige voorwaarden te scheppen om een verzoek om internationale bescherming te kunnen indienen, teneinde na te gaan of de betrokkene, in geval van terugkeer naar dat land, door die activiteiten aan vervolging of ernstige schade zou worden blootgesteld” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-34" href="#t-34">34</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Deze bepaling is een uitdrukking van de spanning tussen, enerzijds, de noodzaak om het verzoek zuiver objectief te beoordelen, rekening houdend met de concrete risico’s van vervolging of ernstige schade waaraan de verzoeker in zijn land van herkomst door ter plaatse ondernomen activiteiten is blootgesteld, en anderzijds, de noodzaak om subjectievere elementen in aanmerking te nemen bij de beoordeling in hoeverre de verzoeker misbruik tracht te maken van het stelsel van internationale bescherming door schijnactiviteiten te verrichten, die slechts een voorwendsel zijn om de vluchtelingenstatus of de subsidiairebeschermingsstatus te verkrijgen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hoewel het duidelijk is dat de geloofwaardigheid van de verzoeker wordt aangetast wanneer deze „uit eigenbelang” activiteiten ter plaatse verricht, blijkt uit de door de Uniewetgever in artikel 4, lid 3, onder d), van richtlijn 2011/95 gekozen bewoordingen niettemin dat de bevoegde autoriteit bij haar beoordeling steeds moet ingaan op de vraag of uit de door de verzoeker veroorzaakte omstandigheden het vermoeden rijst dat hij, gelet op zijn individuele situatie, gegronde vrees kan koesteren te worden blootgesteld aan daden van vervolging wegens een van de in artikel 10 van die richtlijn genoemde gronden of ernstige schade te lijden bij terugkeer naar zijn land van herkomst (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-35" href="#t-35">35</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Daartoe volgen het Asielagentschap van de Europese Unie (EUAA) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-36" href="#t-36">36</a>
</span>), de UNHCR (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-37" href="#t-37">37</a>
</span>) en het EHRM (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-38" href="#t-38">38</a>
</span>) dezelfde benadering met betrekking tot de wijze waarop het door de bevoegde autoriteit te verrichten onderzoek moet plaatsvinden. In eerste instantie dient zij te onderzoeken of de activiteiten ter plaatse blijk geven van een werkelijke, oprechte en serieuze overtuiging of opvatting. Dit onderzoek moet uitwijzen in welke mate de verzoeker deze activiteiten na zijn terugkeer naar het land van herkomst zal voortzetten zodat kan worden beoordeeld aan welke risico’s hij zal worden blootgesteld en welke omvang zij zullen hebben. Volgens het Hof moet deze beoordeling van de omvang van het risico met oplettendheid en voorzichtigheid worden uitgevoerd, aangezien de integriteit van de mens en de individuele vrijheden, aangelegenheden die behoren tot de fundamentele waarden van de Unie, in het geding zijn. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-39" href="#t-39">39</a>
</span>) Zo kan zelfs een persoon die zich niet oprecht heeft bekeerd maar wiens bekering uit de doopakte blijkt, door de autoriteiten van bepaalde landen, zoals Iran in het hoofdgeding, schuldig worden geacht aan het misdrijf van geloofsafvalligheid, hetgeen een reëel risico van vervolging inhoudt bij terugkeer naar dat land.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In tweede instantie moet de bevoegde autoriteit beoordelen in welke mate de ter plaatse verrichte activiteiten in het vizier van de actoren van vervolging kunnen komen of hoe zij hiervan op de hoogte zijn geraakt en, in voorkomend geval, hoe de actoren er tegenover staan: worden zij beschouwd als schijnactiviteiten of daarentegen als uiting van een kenmerk dat bijvoorbeeld verband houdt met godsdienst of het behoren tot een bepaalde sociale groep, die aan daden van vervolging ten grondslag ligt? (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-40" href="#t-40">40</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na deze individuele beoordeling kan de bevoegde autoriteit vaststellen of de activiteiten van de verzoeker ter plaatse, ondanks het feit dat zij door eigenbelang zijn ingegeven, een gegronde vrees voor vervolging doen ontstaan wegens een van de in artikel 10 van richtlijn 2011/95 genoemde gronden en of hij derhalve voldoet aan de voorwaarden om als vluchteling te worden erkend in de zin van artikel 2, onder d), van deze richtlijn. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-41" href="#t-41">41</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Weigering om de vluchtelingenstatus te verlenen wegens instrumentalisering van de procedure voor de verlening van internationale bescherming in de zin van artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 knoopt aan bij artikel 5, lid 2, van deze richtlijn, omdat het de lidstaten de mogelijkheid biedt de vluchtelingenstatus niet formeel te erkennen, door de verlening van deze status in de bijzondere context van een herhaald verzoek te weigeren indien „het risico van vervolging gegrond is op omstandigheden die de verzoeker zelf heeft veroorzaakt”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het spreekt voor zich dat artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 strikt moet worden uitgelegd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Om te beginnen wijs ik erop dat de lidstaten er op grond van artikel 13 van richtlijn 2011/95 toe zijn gehouden de vluchtelingenstatus te verlenen aan een derdelander of staatloze die overeenkomstig de hoofdstukken II en III als vluchteling wordt erkend. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-42" href="#t-42">42</a>
</span>) Het Hof heeft in zijn rechtspraak gepreciseerd dat de lidstaten die status verlenen „zonder dat zij daarbij over discretionaire bevoegdheid beschikken”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-43" href="#t-43">43</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95, dat de lidstaten de mogelijkheid biedt de verlening van de vluchtelingenstatus te weigeren, vormt dus een uitzondering op de algemene regel van artikel 13 van deze richtlijn. Meer bepaald zal een persoon die aan de voorwaarden voldoet om als vluchteling te worden erkend, niettemin de vluchtelingenstatus worden ontzegd op grond dat hij zelf het risico van vervolging heeft veroorzaakt. De omstandigheden waarin een lidstaat van deze mogelijkheid gebruik kan maken, moeten derhalve restrictief worden uitgelegd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Vervolgens heeft de weigering om de vluchtelingenstatus te verlenen belangrijke gevolgen, namelijk dat de betrokkene niet alle rechten en voordelen zal genieten waarin hoofdstuk VII van die richtlijn voorziet, aangezien deze rechten en voordelen verbonden zijn aan die status. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-44" href="#t-44">44</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In die omstandigheden ben ik van mening dat het alleen gerechtvaardigd is om de verlening van de vluchtelingenstatus te weigeren voor zover daarmee kennelijk misbruik of opportunistisch gedrag (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-45" href="#t-45">45</a>
</span>) van de verzoeker wordt bestraft, die de omstandigheden waarop het risico berust dat hij wordt vervolgd, „door eigen toedoen” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-46" href="#t-46">46</a>
</span>) heeft doen ontstaan met het oogmerk zijn slaagkansen bij de herhaalde aanvraag te verhogen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-47" href="#t-47">47</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit vereist volgens mij dat de bevoegde autoriteit vaststelt dat de herhaalde aanvraag kennelijk is gebaseerd op een risico van vervolging dat de verzoeker, nadat een definitieve beslissing over zijn vorige verzoek was genomen, opzettelijk teweeg heeft gebracht door activiteiten te ontplooien, handelingen te verrichten of bedrieglijk gedrag te vertonen dat uitsluitend ten doel heeft om de nodige voorwaarden te scheppen om als vluchteling te worden beschouwd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dit opzicht kan tot op zekere hoogte een parallel worden getrokken met artikel 14, lid 3, onder b), van richtlijn 2011/95, dat op zijn beurt beoogt het kennelijk frauduleuze gedrag van een derdelander te bestraffen door de lidstaten te verplichten de vluchtelingenstatus in te trekken, te beëindigen of te weigeren deze te verlengen wanneer de betrokkene de feiten verkeerd heeft weergegeven, feiten heeft achtergehouden of valse documenten heeft gebruikt met het oog op de verlening van die status.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het is duidelijk dat bij de toepassing van artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 voorzichtigheid aan de dag moet worden gelegd, aangezien de bevoegde autoriteit haar besluit tot weigering om de vluchtelingenstatus te verlenen, moet laten voorafgaan door een volledig onderzoek van alle omstandigheden die de individuele situatie van de verzoeker kenmerken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Uit vaste rechtspraak blijkt immers dat besluiten tot uitsluiting, intrekking, beëindiging of weigering van verlenging van de vluchtelingenstatus, moeten worden voorafgegaan door een beoordeling van de aan de bevoegde autoriteit ter kennis gebrachte specifieke feiten, en door een volledig onderzoek van alle omstandigheden van het individuele geval van de verzoeker om te bepalen of er ernstige redenen zijn om aan te nemen dat de situatie van de betrokkene, die voor het overige voldoet aan de criteria om internationale bescherming te verkrijgen of te behouden, onder een van de gevallen van uitsluiting, intrekking, beëindiging of weigering van verlenging van die status valt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-48" href="#t-48">48</a>
</span>) Volgens het Hof maakt deze beoordeling integrerend deel uit van de procedure voor internationale bescherming, die moet worden gevoerd overeenkomstig de richtlijnen 2011/95 en 2013/32. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-49" href="#t-49">49</a>
</span>) Het Hof heeft dus elk automatisme uitgesloten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-50" href="#t-50">50</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het kader van richtlijn 2004/83 beoogde de Uniewetgever overigens een gradatie in de maatregelen die de lidstaten konden vaststellen ten aanzien van verzoekers die blijk hadden gegeven van het oogmerk van misbruik. Zij mochten dus ofwel „de voorzieningen [...] beperken voor vluchtelingen die hun vluchtelingenstatus [hadden] verkregen op basis van activiteiten die uitsluitend of in hoofdzaak ten doel hadden de nodige voorwaarden te scheppen om als vluchteling te worden erkend” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-51" href="#t-51">51</a>
</span>) (artikel 20, lid 6, van deze richtlijn), ofwel hun deze status ontzeggen om dezelfde redenen als die welke thans in artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 worden genoemd (artikel 5, lid 3, van richtlijn 2004/83). De keuze hiertussen vond plaats nadat alle feiten en omstandigheden van het verzoek om internationale bescherming tegen elkaar waren afgewogen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten slotte vindt deze strikte uitlegging van artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 steun in de doelstelling van deze richtlijn.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In overweging 12 van richtlijn 2011/95 komt immers duidelijk de wil van de Uniewetgever tot uitdrukking om ervoor te zorgen dat alle lidstaten personen identificeren die „werkelijk internationale bescherming behoeven”, en deze internationale bescherming verlenen op basis van gemeenschappelijke criteria door de situatie van elke verzoeker afzonderlijk te onderzoeken. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-52" href="#t-52">52</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 5, lid 3, van deze richtlijn maakt het mogelijk de geloofwaardigheid en de integriteit van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel te waarborgen door de lidstaten toe te staan personen van de vluchtelingenstatus uit te sluiten die misbruik van dit stelsel trachten te maken door opzettelijk de omstandigheden te creëren waardoor zij bij hun terugkeer naar hun land van herkomst het risico lopen te worden vervolgd, met als enig doel de aan de vluchtelingenstatus verbonden voordelen te genieten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-53" href="#t-53">53</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op het voorgaande ben ik van mening dat artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 aldus moet worden uitgelegd dat een lidstaat enkel kan weigeren om een derdelander of staatloze die een herhaalde aanvraag heeft ingediend, de vluchtelingenstatus te verlenen, nadat hij, na een volledig onderzoek van alle omstandigheden van het individuele geval van de verzoeker, met redelijke zekerheid heeft vastgesteld dat dit verzoek kennelijk is gebaseerd op een risico van vervolging dat deze verzoeker opzettelijk teweeg heeft gebracht nadat een definitieve beslissing over zijn vorige verzoek was genomen, door activiteiten te ontplooien, handelingen te verrichten of bedrieglijk gedrag te vertonen met als enig doel de nodige voorwaarden te scheppen om als vluchteling te worden beschouwd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">C.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Onderzoek van de betrokken wettelijke regeling</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het licht van het voorgaande ben ik van mening dat de Oostenrijkse wetgever met een regeling als § 3, lid 2, AsylG 2005 de beoordelingsmarge die hem bij artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 is toegekend, te buiten is gegaan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik herinner eraan dat het betrokken nationale voorschrift bepaalt dat „[e]en vreemdeling die een herhaalde aanvraag [...] indient, [...] normaliter niet de asielstatus [wordt] verleend indien het risico van vervolging gegrond is op omstandigheden die de vreemdeling zelf heeft veroorzaakt nadat hij zijn staat van herkomst had verlaten, tenzij het gaat om in Oostenrijk toegestane activiteiten waarvan is vastgesteld dat deze de uitdrukking en de voortzetting vormen van een overtuiging die de betrokkene reeds in de staat van herkomst aanhing.”</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit voorschrift bevat enerzijds een beginsel, namelijk het beginsel dat is verankerd in artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95, en anderzijds een uitzondering daarop, namelijk die welke de Oostenrijkse wetgever heeft toegevoegd door gebruik te maken van de beoordelingsmarge die hem bij dit artikel is toegekend. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-54" href="#t-54">54</a>
</span>) Volgens mijn begrip van § 3, lid 2, AsylG 2005 kan op grond van deze bepaling de vluchtelingenstatus worden verleend aan een derdelander of staatloze die een herhaalde aanvraag indient op basis van de uitoefening van activiteiten ter plaatse, indien het risico van vervolging voortvloeit uit het ondernemen van toegestane activiteiten in Oostenrijk waarvan is vastgesteld dat deze in het verlengde liggen van overtuigingen of opvattingen die de betrokkene reeds in de staat van herkomst aanhing.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik geef toe dat ik niet goed begrijp hoe de aldus door de Oostenrijkse wetgever ingevoerde uitzondering zich verhoudt tot het beginsel waarop artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 berust, te weten de weigering om de vluchtelingenstatus te verlenen wanneer de verzoeker het risico van vervolging opzettelijk heeft doen ontstaan. Het doel van de betrokken nationale bepaling lijkt eerder in de geest van artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95 te passen, aangezien, zoals de Oostenrijkse regering in haar opmerkingen beklemtoont, § 3, lid 2, AsylG 2005 beoogt te waarborgen dat „bepaalde ter plaatse ontstane vluchtgronden ook in aanmerking [worden] genomen in het kader van de herhaalde aanvraag”. Dat is het eigenlijke doel van artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95, dat, zoals gezegd, betrekking heeft op herhaalde aanvragen voor internationale bescherming. § 3, lid 2, AsylG 2005 verschilt hiervan echter in zijn toepassingsvoorwaarden. De omstandigheid dat de activiteiten die de verzoeker ter plaatse onderneemt in het verlengde liggen van overtuigingen of opvattingen die hij in zijn land van herkomst aanhing, is immers niet louter een element dat bijdraagt tot de geloofwaardigheid van de verzoeker met het oog op de vaststelling van een gegronde vrees voor vervolging, maar vormt veeleer een essentiële voorwaarde voor de verlening van de vluchtelingenstatus, samen met een nieuw criterium dat gebaseerd is op de wettigheid van de activiteiten. In het licht van deze elementen komt het mij voor dat de betrokken nationale bepaling er dus toe leidt dat een nieuwe voorwaarde wordt gesteld voor de verlening van de vluchtelingenstatus „ter plaatse” in de bijzondere context van de indiening van een herhaald verzoek.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dit verband wijs ik erop dat de lidstaten het Unierecht ten uitvoer leggen wanneer zij de hun door artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 geboden mogelijkheid benutten. Ten eerste betekent dit dat zij deze mogelijkheid niet zodanig mogen gebruiken dat afbreuk wordt gedaan aan het doel en aan het nuttige effect van die richtlijn. Deze richtlijn heeft volgens de overwegingen 12 en 25 ervan tot doel te verzekeren dat alle lidstaten gemeenschappelijke criteria toepassen voor „de identificatie van personen die werkelijk internationale bescherming behoeven”, en in het bijzonder voor de erkenning dat er ter plaatse behoefte aan bescherming is ontstaan. Ten tweede vereist dit dat de lidstaten de in die bepaling vastgelegde grond voor weigering van de vluchtelingenstatus toepassen met inachtneming van de in het Handvest verankerde grondrechten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-55" href="#t-55">55</a>
</span>) Overweging 16 van richtlijn 2011/95 preciseert overigens dat deze richtlijn de grondrechten en de in het Handvest erkende beginselen eerbiedigt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-56" href="#t-56">56</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Geen enkele bepaling van richtlijn 2011/95 vereist voor de vaststelling van een ter plaatse ontstane behoefte aan internationale bescherming dat de activiteiten van de verzoeker toegestane activiteiten zijn op het grondgebied van de gastlidstaat, waarvan bovendien vaststaat dat zij in het verlengde liggen van overtuigingen of opvattingen die hij in zijn land van herkomst zou hebben aangehangen. De rechtmatigheid van deze activiteiten mag geen voorwaarde zijn voor de verlening van internationale bescherming. De Oostenrijkse wetgever voegt dus een voorwaarde toe waarin richtlijn 2011/95 niet voorziet en waarmee de uniformiteit van de door de Uniewetgever nagestreefde criteria voor de erkenning van de ter plaatse ontstane behoefte aan internationale bescherming niet kan worden gewaarborgd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In situaties als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, waarin de bevoegde autoriteit de algemene geloofwaardigheid van de verzoeker heeft vastgesteld en niet alleen heeft erkend dat hij zich oprecht heeft bekeerd, maar ook dat er een gegronde vrees voor vervolging bestaat in geval van terugkeer naar zijn land van herkomst, leidt een dergelijke voorwaarde er bovendien toe dat de betrokkene de vluchtelingenstatus wordt ontzegd op de enkele grond dat hij zich heeft bekeerd nadat een definitieve beslissing over zijn vorige verzoek is genomen. Deze benadering miskent het eigenlijke doel van herhaalde aanvragen, die in wezen nieuwe omstandigheden of feiten inhouden, en schendt de door het Handvest gewaarborgde grondrechten, aangezien daarmee niet kan worden gewaarborgd dat de in artikel 10 van het Handvest verankerde vrijheid van godsdienst, die het recht omvat om van godsdienst te veranderen, daadwerkelijk wordt geëerbiedigd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op het voorgaande ben ik van mening dat artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95 aldus moet worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de wetgeving van een lidstaat, volgens welke aan een derdelander die een herhaalde aanvraag indient, normaliter niet de vluchtelingenstatus wordt verleend indien het risico van vervolging gegrond is op omstandigheden die hij zelf heeft veroorzaakt na het verlaten van zijn staat van herkomst, tenzij het gaat om in die lidstaat toegestane activiteiten waarvan is vastgesteld dat deze de uitdrukking en de voortzetting vormen van een overtuiging die de betrokkene reeds in de staat van herkomst aanhing.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gezien de bovenstaande overwegingen, geef ik het Hof in overweging de prejudiciële vraag van het Verwaltungsgerichtshof te beantwoorden als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-108" title="page-23">
      Artikel 5, lid 3, van richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-109" title="page-23">
      moet aldus worden uitgelegd dat
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">een lidstaat enkel kan weigeren om een derdelander of staatloze die een herhaalde aanvraag heeft ingediend, de vluchtelingenstatus te verlenen, nadat hij, na een volledig onderzoek van alle omstandigheden van het individuele geval van de verzoeker, met redelijke zekerheid heeft vastgesteld dat dit verzoek kennelijk is gebaseerd op een risico van vervolging dat deze verzoeker opzettelijk teweeg heeft gebracht nadat een definitieve beslissing over zijn vorige verzoek was genomen, door activiteiten te ontplooien, handelingen te verrichten of bedrieglijk gedrag te vertonen met als enig doel de nodige voorwaarden te scheppen om als vluchteling te worden beschouwd;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">het zich verzet tegen de wetgeving van een lidstaat, volgens welke aan een derdelander die een herhaalde aanvraag indient, normaliter niet de vluchtelingenstatus wordt verleend indien het risico van vervolging gegrond is op omstandigheden die hij zelf heeft veroorzaakt na het verlaten van zijn staat van herkomst, tenzij het gaat om in die lidstaat toegestane activiteiten waarvan is vastgesteld dat deze de uitdrukking en de voortzetting vormen van een overtuiging die de betrokkene reeds in de staat van herkomst aanhing.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Oorspronkelijke taal: Frans.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB 2011, L 337, blz. 9).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) Ondertekend te Genève op 28 juli 1951 [United Nations Treaty Series, deel 189, blz. 150, nr. 2545 (1954)] en in werking getreden op 22 april 1954.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) Gesloten te New York op 31 januari 1967 en in werking getreden op 4 oktober 1967.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) BGBl. I, 100/2005.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) BGBl. I, 24/2016; hierna: „AsylG 2005”.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) Zie arrest van 2 september 2021, CRCAM (C‑337/20, EU:C:2021:671, punt 31 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Zie arresten van 19 november 2020, Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Militaire dienst en asiel) (C‑238/19, EU:C:2020:945, punten 19 en 20), en 13 januari 2021, Bundesrepublik Deutschland (Vluchtelingenstatus van een staatloze Palestijn) (C‑507/19, EU:C:2021:3, punten 38 en 39 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) Zie overweging 22 van richtlijn 2011/95.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Definitie van „niettegenstaande” in het Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal: „in weerwil van”.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Zie arrest van 17 januari 2023, Spanje/Commissie (C‑632/20 P, EU:C:2023:28, punt 40).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Definitie van „onverminderd” in het Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal: „behoudens, onder handhaving van”.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Deze voetnoot is niet relevant voor de Nederlandse versie van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Zie naar analogie arrest van 2 september 2021, CRCAM (C‑337/20, EU:C:2021:671, punt 35).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Zie arrest van 17 januari 2023, Spanje/Commissie (C‑632/20 P, EU:C:2023:28, punt 42 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Hierna: „Handvest”.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Zie de overwegingen 3 en 4 van richtlijn 2011/95.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Zie de overwegingen 3, 12, 23 en 24 van richtlijn 2011/95 [arresten van 14 mei 2019, M e.a. (Intrekking van de vluchtelingenstatus) (C‑391/16, C‑77/17 en C‑78/17, EU:C:2019:403, punten 80, 81 en 83 en aldaar aangehaalde rechtspraak), en 19 november 2020, Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Militaire dienst en asiel) (C‑238/19, EU:C:2020:945, punt 20)].</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Zie arrest van 14 mei 2019, M e.a. (Intrekking van de vluchtelingenstatus) (C‑391/16, C‑77/17 en C‑78/17, EU:C:2019:403, punt 86).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Het gaat om de rechten die zijn vastgelegd in artikel 3 (het non-discriminatiebeginsel), artikel 4 (het recht op godsdienstvrijheid), artikel 16 (het recht op rechtsingang), artikel 22 (het recht op onderwijs), artikel 31 (geen strafsancties of beperkingen van de bewegingsvrijheid wegens onregelmatige binnenkomst of onregelmatig verblijf), artikel 32 (het verbod tot uitzetting, behalve in bijzondere omstandigheden) en artikel 33 (beginsel van non-refoulement) van het Verdrag van Genève.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB 2013, L 180, blz. 60).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Zie artikelen 27, 28, 32 en 33 van richtlijn 2013/32.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) Deze uitdrukking wordt ook gebruikt in andere taalversies van richtlijn 2011/95, zoals de Franse, de Duitse, de Engelse, de Portugese en de Zweedse taalversie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Richtlijn van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB 2004, L 304, blz. 12).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Voorstel voor een Richtlijn van de Raad betreffende minimumnormen voor de erkenning en de status van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchtelingen of als personen die anderszins internationale bescherming behoeven [COM(2001) 510 final] (hierna: „voorstel voor richtlijn 2004/83”).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Volgens overweging 25 van richtlijn 2011/95 „is het [met name] nodig tot gemeenschappelijke begrippen te komen ten aanzien van de behoefte aan bescherming ter plaatse”.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) Zie in dit verband artikel 40, lid 3, van richtlijn 2013/32.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Zie in dat verband, Hathaway, J. C., en Foster, M., The law of refugee status, 2e druk, Cambridge University Press, Cambridge, 2014, blz. 75.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) Zie in dat verband, Gemeenschappelijk standpunt 96/196/JBZ van 4 maart 1996 door de Raad vastgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake de geharmoniseerde toepassing van de definitie van de term „vluchteling” in artikel 1 van het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen (PB 1996, L 63, blz. 2) (punt 9.2).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Zie in dat verband, UNHCR, Comments on the European Commission’s proposal for a Directive of the European Parliament and of the Council on minimum standards for the qualification and status of third country nationals or stateless persons as beneficiaries of international protection and the content of the protection granted (COM(2009)551, 21 oktober 2009). De UNHCR merkt op dat „[o]ok wanneer niet kan worden vastgesteld dat de verzoeker de betrokken overtuigingen of opvattingen reeds in het land van herkomst heeft geuit, [...] hij de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst en de vrijheid van vereniging [moet] genieten, binnen de grenzen die zijn vastgesteld in artikel 2 van het [Verdrag van Genève] en in andere instrumenten ter bescherming van de mensenrechten. Die vrijheden omvatten het recht om van godsdienst of overtuiging te veranderen, een verandering die na zijn vertrek kan optreden, bijvoorbeeld uit ontevredenheid over de godsdienst of het beleid van het land van herkomst, of omdat men zich meer bewust wordt van de gevolgen van bepaald beleid” (vrije vertaling) (blz. 15‑16).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) Zie in dat verband, Dörig, H., „Article 5, International protection needs arising sur place”, in Hailbronner, K., en Thym, D. (red.), EU Immigration and Asylum Law: A Commentary, 2e druk, C. H. Beck, Munich, 2016, blz. 1142‑1147, in het bijzonder blz. 1144, waarin de verhouding tussen artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95 en artikel 4, lid 3, onder d), van deze richtlijn wordt uiteengezet.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Zie EHRM, 23 maart 2016, F.G. tegen Zweden (CE:ECHR:2016:0323JUD004361111, punt 123).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">33</a>
</span>) Zie in dit verband het commentaar van de UNHCR, aangehaald in voetnoot 30 van deze conclusie, en UNCHR, Amicus Curiae of the [UNHCR] on the interpretation and application of „sur place” claims within the meaning of Article 1A(2) of the 1951 Convention relating to the Status of Refugees, 14 februari 2017 (punten 25‑29).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-34" href="#c-34">34</a>
</span>) Cursivering van mij.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-35" href="#c-35">35</a>
</span>) In haar voorstel voor richtlijn 2004/83 heeft de Commissie reeds benadrukt dat het feit dat de verzoeker de vrees voor vervolging of andere ernstige schade „door eigen toedoen [...] [heeft doen] ontstaan” op zich niet noodzakelijkerwijs betekent dat een dergelijke vrees niet gegrond kan zijn.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-36" href="#c-36">36</a>
</span>) Zie Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) [dat is vervangen door het EUAA bij verordening (EU) 2021/2303 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2021 inzake het Asielagentschap van de Europese Unie en tot intrekking van verordening (EU) nr. 439/2010 (PB 2021, L 468, blz. 1)], Qualification for International Protection, Judicial analysis, second edition, januari 2023 (punt 1.10.3, met betrekking tot artikel 5, lid 2, van richtlijn 2011/95).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-37" href="#c-37">37</a>
</span>) Zie de Guidelines on international protection: Religion-Based Refugee Claims under Article 1A(2) of the 1951 Convention and/or the 1967 Protocol relating to the Status of Refugees (hierna: „richtsnoeren inzake asielverzoeken op grond van godsdienst”) van 28 april 2004 (punt 35).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-38" href="#c-38">38</a>
</span>) Het EHRM heeft zich herhaaldelijk uitgesproken over de risico’s van vervolging en de doodstraf die een derdelander in zijn land van herkomst loopt wegens een godsdienstige bekering. Het EHRM heeft het beginsel geformuleerd dat de bevoegde autoriteiten moeten nagaan of de betrokkene zich oprecht heeft bekeerd en of die bekering „voldoende sterk, ernstig, samenhangend en betekenisvol” is alvorens na te gaan of hij het risico loopt te worden behandeld in strijd met artikel 3 van het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Volgens dat Hof moet de bevoegde autoriteit ook per geval beoordelen of een vreemdeling aannemelijk heeft gemaakt dat zijn bekering ter plaatse oprecht is in die zin dat zij berust op „reële en persoonlijke godsdienstige overtuigingen”. Zie dienaangaande, EHRM 23 maart 2016, F.G. tegen Zweden (CE:ECHR:2016:0323JUD004361111, punten 144 en 145), en 5 november 2019, A.A. tegen Zwitserland (CE:ECHR:2019:1105JUD003221817, punten 49 en 51).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-39" href="#c-39">39</a>
</span>) Zie arrest van 2 maart 2010, Salahadin Abdulla e.a. (C‑175/08, C‑176/08, C‑178/08 en C‑179/08, EU:C:2010:105, punt 90).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-40" href="#c-40">40</a>
</span>) Zie in dit verband de juridische analyse van het EUAA, aangehaald in voetnoot 36 van deze conclusie (punt 1.10.3).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-41" href="#c-41">41</a>
</span>) Zo benadrukt de UNHCR in zijn richtsnoeren inzake asielverzoeken op grond van godsdienst dat zogeheten activiteiten „uit eigenbelang” in het land van herkomst geen gegronde vrees voor vervolging doen ontstaan op grond van het Verdrag van Genève, indien de opportunistische aard van deze activiteiten voor iedereen duidelijk is, ook voor de autoriteiten van het land, en de terugkeer van de betrokkene geen ernstige negatieve gevolgen zou hebben (punt 36).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-42" href="#c-42">42</a>
</span>) Zie arrest van 12 januari 2023, Migracijos departamentas (Gronden van vervolging op grond van politieke overtuiging) (C‑280/21, EU:C:2023:13, punt 23).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-43" href="#c-43">43</a>
</span>) Zie arrest van 14 mei 2019, M e.a. (Intrekking van de vluchtelingenstatus) (C‑391/16, C‑77/17 en C‑78/17, EU:C:2019:403, punt 89 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-44" href="#c-44">44</a>
</span>) Zie arrest van 14 mei 2019, M e.a. (Intrekking van de vluchtelingenstatus) (C‑391/16, C‑77/17 en C‑78/17, EU:C:2019:403, punt 99).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-45" href="#c-45">45</a>
</span>) Zowel in de juridische analyse van het EUAA, aangehaald in voetnoot 36 van deze conclusie (punt 1.10.3), als in de richtsnoeren van de UNHCR inzake asielverzoeken op grond van godsdienst (punt 36), wordt verwezen naar een duidelijk opportunistisch optreden van de verzoeker.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-46" href="#c-46">46</a>
</span>) Dit is de uitdrukking die de Commissie in haar toelichting op de artikelen van het voorstel voor richtlijn 2004/83 heeft gebruikt.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-47" href="#c-47">47</a>
</span>) In zijn richtsnoeren inzake asielverzoeken op grond van godsdienst, merkt de UNHCR op dat „indien de aanvraag op eigenbelang gebaseerd blijkt, maar de aanvrager desondanks een gegronde vrees voor vervolging bij terugkeer heeft, internationale bescherming [dient] te worden geboden. Wanneer het optreden duidelijk opportunistisch is, kan dit echter een belangrijke factor zijn bij de beoordeling van de mogelijke duurzame oplossingen die in dergelijke gevallen beschikbaar zijn” (punt 36).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-48" href="#c-48">48</a>
</span>) Zie met betrekking tot artikel 12, lid 2, onder b) en c), van richtlijn 2011/95 arrest van 13 september 2018, Ahmed (C‑369/17, EU:C:2018:713, punt 48 en aldaar aangehaalde rechtspraak), en, wat artikel 14, lid 4, onder a), en artikel 17, lid 1, onder d), van die richtlijn betreft, arrest van 22 september 2022, Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság e.a. (C‑159/21, EU:C:2022:708, punt 72 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-49" href="#c-49">49</a>
</span>) Zie arrest van 22 september 2022, Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság e.a. (C‑159/21, EU:C:2022:708, punt 73).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-50" href="#c-50">50</a>
</span>) Zie arrest van 13 september 2018, Ahmed (C‑369/17, EU:C:2018:713, punt 49 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-51" href="#c-51">51</a>
</span>) Cursivering van mij.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-52" href="#c-52">52</a>
</span>) Zie arresten van 13 september 2018, Ahmed (C‑369/17, EU:C:2018:713, punt 37), en 14 mei 2019, M e.a. (Intrekking van de vluchtelingenstatus) (C‑391/16, C‑77/17 en C‑78/17, EU:C:2019:403, punt 79).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-53" href="#c-53">53</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 13 september 2018, Ahmed (C‑369/17, EU:C:2018:713, punt 51 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-54" href="#c-54">54</a>
</span>) Zie punt 24 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-55" href="#c-55">55</a>
</span>) Zie, naar analogie, arrest van 12 december 2019, Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal (Gezinshereniging – Zus van de vluchteling) (C‑519/18, EU:C:2019:1070, punten 61‑64).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-56" href="#c-56">56</a>
</span>) Deze overweging vermeldt voorts dat deze richtlijn niet alleen de menselijke waardigheid en het recht op asiel van asielzoekers en hun begeleidende familieleden ten volle tracht te eerbiedigen, maar ook de toepassing van de artikelen 1, 7, 11, 14, 15, 16, 18, 21, 24, 34 en 35 van het Handvest beoogt te bevorderen, en derhalve dienovereenkomstig dient te worden toegepast.</p>
</body>
</html>
