Eagrán sealadach

BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Tríú Dlísheomra)

1 Deireadh Fómhair 2026 (*)

(Tarchur chun réamhrialú – Limistéar saoirse, slándála agus ceartais – Beartas tearmainn – Treoir 2001/55/CE – Caighdeáin íosta chun cosaint shealadach a thabhairt i gcás insreabhadh ollmhór daoine easáitithe agus maidir le bearta lena gcuirtear cothromaíocht iarrachtaí chun cinn idir Ballstáit ó thaobh na daoine sin a ghlacadh agus ó thaobh déileáil leis na hiarmhairtí a thagann as sin – Airteagal 17(2) – Treoir 2013/32/AE – Nósanna imeachta coiteanna i ndáil le cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar – Cosaint idirnáisiúnta a dheonú do dhuine atá faoi chosaint shealadach faoi Threoir 2001/55 – Airteagal 31 – Cleachtas riaracháin náisiúnta maidir leis an teorainn ama chun cinneadh a dhéanamh maidir le hiarratas ar chosaint idirnáisiúnta a chur ar fionraí le linn tréimhse na cosanta sealadaí)

I gCás C‑249/25 [Jilin] (i),

IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE, ón Raad van State (an Chomhairle Stáit, an Ísiltír), trí bhreith an 2 Aibreán 2025, a fuarthas ag an gCúirt an 2 Aibreán 2025, sna himeachtaí

Minister van Asiel en Migratie

v

UB,

tugann AN CHÚIRT (an Tríú Dlísheomra),

agus í comhdhéanta mar seo a leanas: C. Lycourgos, Uachtarán Dlísheomra, O. Spineanu-Matei, S. Rodin (Rapóirtéir), N. Piçarra agus N. Fenger, Breithiúna,

Abhcóide Ginearálta: M. Campos Sánchez-Bordona,

Cláraitheoir: A. Calot Escobar,

ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,

tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:

–        UB, ag F. Zeven, advocaat,

–        Rialtas na hÍsiltíre, ag M.H.S. Gijzen agus M. J. Langer, i gcáil Gníomhairí,

–        Rialtas na Beilge, ag L. Jans agus M. Van Regemorter, i gcáil Gníomhairí,

–        Rialtas na Gearmáine, ag J. Möller agus R. Kanitz, i gcáil Gníomhairí,

–        Rialtas na Polainne, ag B. Majczyna agus D. Lutostańska, i gcáil Gníomhairí,

–        an Coimisiún Eorpach, ag F. Blanc, M. Debieuvre agus L. Haasbeek, i gcáil Gníomhairí,

tar éis éisteacht le Tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 16 Aibreán 2026,

an Breithiúnas seo a leanas:

Breithiúnas

1        Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar Airteagal 17(2) de Threoir 2011/55/CE ón gComhairle an 20 Iúil 2001 maidir le caighdeáin íosta chun cosaint shealadach a thabhairt i gcás insreabhadh ollmhór daoine easáitithe agus maidir le bearta lena gcuirtear cothromaíocht iarrachtaí chun cinn idir Ballstáit ó thaobh na daoine sin a ghlacadh agus ó thaobh déileáil leis na hiarmhairtí a thagann as sin (IO 2001 L 212, lch. 12) agus ar Airteagal 31 de Threoir 2013/32/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le nósanna imeachta coiteanna chun stádas cosanta idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar (IO 2013 L 180, lch. 60).

2        Rinneadh an iarraidh seo in imeachtaí idir an Minister van Asiel en Migratie (an tAire Tearmainn agus Imirce, an Ísiltír; ‘an tAire’) agus UB maidir leis an bhféidearthacht atá ag an Aire an scrúdú ar iarratas UB ar chosaint idirnáisiúnta a chur ar fionraí fad atá UB faoi chosaint shealadach faoi Threoir 2001/55.

 An dlí lena mbaineann

 Dlí an Aontais Eorpaigh

 Treoir 2001/55

3        Luaitear in aithris 18 de Threoir 2001/55:

‘Ba cheart rialacha maidir le rochtain ar an nós imeachta tearmainn i gcomhthéacs cosanta sealadaí i gcás insreabhadh ollmhór daoine easáitithe a bhunú i gcomhréir le hoibleagáidí idirnáisiúnta na mBallstát agus an Chonartha.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

4        Foráiltear le hAirteagal 1 den Treoir sin:

‘Is é is cuspóir don Treoir seo caighdeáin íosta a bhunú maidir le cosaint shealadach a thabhairt i gcás insreabhadh ollmhór daoine easáitithe ó thríú tíortha nach bhfuil in ann filleadh ar a dtír thionscnaimh agus maidir le bearta lena gcuirtear cothromaíocht iarrachtaí chun cinn idir Ballstáit ó thaobh na daoine sin a ghlacadh agus ó thaobh déileáil leis na hiarmhairtí a thagann as sin.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

5        Foráiltear le hAirteagal 2(a), (c) agus (d) den Treoir sin:

‘Chun críocha na Treorach seo, tá feidhm ag na sainmhínithe seo a leanas:

(a)      ciallaíonn “cosaint shealadach” nós imeachta eisceachtúil lena gcinntítear cosaint láithreach agus cosaint shealadach, i gcás insreabhadh ollmhór daoine easáitithe, nó insreabhadh ollmhór daoine easáitithe atá ar tí tarlú, a thagann as tríú tíortha nach bhfuil in ann filleadh ar a dtír thionscnaimh, a thabhairt dóibh, go háirithe i gcás inar dócha nach mbeadh an córas tearmainn ar a chumas chun deileáil leis an insreabhadh sin gan éifeachtaí díobhálacha ar a dhea-fheidhmiú, ar mhaithe le leas na ndaoine lena mbaineann agus leas na ndaoine eile a iarrann ar chosaint;

[...]

(c)      ciallaíonn “daoine easáitithe” náisiúnaigh tríú tír nó daoine gan stát arbh éigean dóibh a dtír thionscnaimh nó a réigiún tionscnaimh a fhágáil nó a aslonnaíodh, [...], nach féidir leo filleadh i ndálaí sábháilte marthanacha mar gheall ar an staid sa tír sin, agus a d’fhéadfadh teacht faoi raon feidhme Airteagal 1A den Choinbhinsiún [maidir le Stádas Dídeanaithe, a síníodh sa Ghinéiv an 28 Iúil 1951 agus a tháinig i bhfeidhm an 22 Aibreán 1954 (Sraith Chonarthaí na Náisiún Aontaithe, Iml. 189, lch. 150, Uimh. 2545 [1954]), arna fhorlíonadh leis an bPrótacal maidir le Stádas Dídeanaithe, a tugadh i gcrích i Nua-Eabhrac an 31 Eanáir 1967 agus a tháinig i bhfeidhm an 4 Deireadh Fómhair 1967) nó ionstraimí idirnáisiúnta nó náisiúnta eile maidir le cosaint idirnáisiúnta, agus go háirithe:

(i)      daoine a theith ó limistéir ina bhfuil coinbhleacht armtha nó foréigean eindéimeach;

(ii)      daoine atá i mbaol tromchúiseach nó a bhí ina n‑íospartaigh de sháruithe córasacha nó ginearálaithe ar a gcearta daonna;

(d)      ciallaíonn “insreabhadh ollmhór” teacht isteach líon suntasach daoine easáitithe sa Chomhphobal [Eorpach] ó thír shonrach nó ó limistéar geografach sonrach, cibé acu a thagann siad isteach sa Chomhphobal go spontáineach nó a eagraítear iad, mar shampla mar chuid de chlár aslonnaithe’.

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

6        De réir Airteagal 3(1), den Treoir chéanna:

‘Beidh cosaint shealadach gan dochar d’aitheantas a thabhairt do stádas dídeanaí faoi Choinbhinsiún na Ginéive.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

7        Foráiltear le hAirteagal 17 de Threoir 2001/55:

‘1.      Ba cheart an deis a bheith ag tairbhithe de chosaint shealadach iarratas a dhéanamh ar thearmann tráth ar bith.

2.      Déanfar an scrúdú ar iarratais ar thearmann, nach mbeidh próiseáilte sula rachaidh tréimhse na cosanta sealadaí in éag, a chur i gcrích tar éis don tréimhse sin dul in éag.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

8        Foráiltear mar a leanas le hAirteagal 19 den Treoir sin:

‘1.      Féadfaidh na Ballstáit foráil a dhéanamh nach bhféadfar cosaint shealadach a chomhcheangal le stádas iarrthóra tearmainn agus an t‑iarratas á scrúdú.

2.      I gcás, tar éis scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar thearmann, ar stádas dídeanaí nó, i gcás inarb infheidhme, ar chineál eile cosanta, nach ndeonaítear í do dhuine atá incháilithe le haghaidh cosaint shealadach nó a bhfuil cosaint shealadach aige, déanfaidh na Ballstáit, gan dochar d’Airteagal 28, foráil go mbeidh cosaint shealadach aige nó go leanfaidh sé de chosaint shealadach a fháil ar feadh a bhfuil fágtha de thréimhse na cosanta sin.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

 Treoir 2011/95/AE

9        Foráiltear le hAirteagal 1 de Threoir 2011/95/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Nollaig 2011 maidir le caighdeáin i dtaca le cáilitheacht náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát mar thairbhithe de chosaint idirnáisiúnta, i dtaca le stádas aonfhoirmeach do dhídeanaithe nó do dhaoine atá incháilithe le haghaidh cosaint choimhdeach agus i dtaca lena bhfuil sa chosaint a thugtar (IO 2011 L 337, lch. 9), dar teideal ‘Cuspóir’, mar a leanas:

‘Is é cuspóir na Treorach seo caighdeáin a leagan síos maidir le caighdeáin i dtaca le cáilitheacht náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát mar thairbhithe de chosaint idirnáisiúnta, ar mhaithe le stádas aonfhoirmeach do dhídeanaithe nó do dhaoine atá incháilithe le haghaidh cosaint choimhdeach, agus maidir lena bhfuil sa chosaint a thugtar.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

10      Foráiltear don mhéid seo a leanas le hAirteagal 2(h) agus (i) den Treoir sin:

‘Chun críocha na Treorach seo, tá feidhm ag na sainmhínithe seo a leanas:

[...]

(h)      ciallaíonn “iarratas ar chosaint idirnáisiúnta” iarratas ó Bhallstát ar chosaint ó náisiúnach tríú tír nó ó dhuine gan stát, rud atá intuigthe amhail go bhfuil stádas dídeanaí nó an stádas arna dheonú le cosaint choimhdeach á lorg aige leis, i gcás nach n‑iarrann an t‑iarratasóir cineál eile cosanta go sainráite atá lasmuigh de raon feidhme na Treorach seo agus inar féidir leis a bheith ina ábhar d’iarratas ar leith;

(i)      ciallaíonn “iarratasóir” náisiúnach tríú tír nó duine gan stát a bhfuil iarratas ar chosaint idirnáisiúnta déanta aige, nach bhfuil cinneadh críochnaitheach déanta ina leith fós.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

 Treoir 2013/32

11      De réir Airteagal 1 de Threoir 2013/32, dar teideal ‘Cuspóir’:

‘Is é cuspóir na Treorach seo nósanna imeachta comhchoiteanna a bhunú chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar de bhun Threoir [2011/95].’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

12      Foráiltear le hAirteagal 2 de Threoir 2013/32, dar teideal ‘Sainmhínithe’, i bpointe (b), mar seo a leanas:

‘Chun críocha na Treorach seo, tá feidhm ag na sainmhínithe seo a leanas:

[...]

(b)      ciallaíonn “iarratas ar chosaint idirnáisiúnta” nó “iarratas” iarratas ar chosaint ó Bhallstát ó náisiúnach tríú tír nó ó dhuine gan stát, a fhéadfar a thuiscint mar iarratas ar stádas dídeanaí nó ar stádas cosanta coimhdís, i gcás nach n‑iarrann an t‑iarratasóir cineál eile cosanta go sainráite atá lasmuigh de raon feidhme [Threoir 2011/95], inar féidir leis a bheith ina ábhar d’iarratas ar leith’.

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

13      Foráiltear mar seo a leanas le hAirteagal 3 de Threoir 2013/32, dar teideal ‘Raon feidhme’, i mír 1 de:

‘Tá feidhm ag an Treoir seo maidir leis na hiarratais uile ar chosaint idirnáisiúnta a dhéantar i gcríoch na mBallstát, lena n‑áirítear na cinn sin a dhéantar ag an teorainn, in uiscí teorann nó i gcrios idirthurais na mBallstát, agus maidir leis an gcosaint idirnáisiúnta a tharraingt siar.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

14      Foráiltear le hAirteagal 31 den Treoir sin, dar teideal ‘Nós imeachta scrúdúcháin’, i míreanna 3 go 5 di:

‘3.      Áiritheoidh na Ballstáit go gcuirfear an nós imeachta scrúdúcháin i gcrích laistigh de 6 mhí ó thaisceadh an iarratais.

I gcás ina bhfuil iarratas faoi réir an nós imeachta a leagtar síos i Rialachán (AE) Uimh. 604/2013 [ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 lena mbunaítear na critéir agus na sásraí lena gcinntear cé acu Ballstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna thaisceadh i gceann de na Ballstáit ag náisiúnach tríú tír nó ag duine gan stát (IO 2013 L 180, lch. 31)], tosóidh an teorainn ama 6 mhí ón uair a chinnfear cé acu Ballstát atá freagrach as a scrúdú i gcomhréir leis an Rialachán sin, go bhfuil an t‑iarratasóir ar chríoch an Bhallstáit sin agus go bhfuil sé glactha ar láimh ag an údarás inniúil.

Féadfaidh na Ballstáit síneadh a chur leis an teorainn ama de 6 mhí a leagtar amach sa mhír seo ar feadh tréimhse nach faide ná 9 mí eile:

(a)      i gcás ina bhfuil saincheisteanna casta fíorais agus/nó dlí i gceist;

(b)      i gcás ina ndéanann líon mór náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát iarratas ar chosaint idirnáisiúnta go comhuaineach, sa chaoi go mbeadh sé deacair, go praiticiúil, an nós imeachta a chur i gcrích laistigh den teorainn ama 6 mhí;

(c)      i gcás inar léir gurb í mainneachtain an iarratasóra a oibleagáidí a chomhlíonadh faoi Airteagal 13, is cúis leis an moill.

Mar eisceacht, féadfaidh na Ballstáit, i gcúinsí a mbeidh bonn cirt cuí leo, dul 3 mhí ar a mhéad thar na teorainneacha ama a leagtar síos sa mhír seo i gcás inarb iomchuí chun scrúdú leordhóthanach agus iomlán a áirithiú ar an iarratas ar chosaint idirnáisúnta.

4.      Gan dochar d’Airteagail 13 agus 18 de Threoir [2011/95], féadfaidh na Ballstáit tabhairt i gcrích an nós imeachta scrúdúcháin a chur siar i gcás nach féidir bheith ag súil leis go ndéanfaidh an t‑údarás cinntitheach cinneadh laistigh de na teorainneacha ama a leagtar síos i mír 3 de bharr staid éiginnte sa tír thionscnaimh a mheastar a bheith sealadach. I gcás den sórt sin, déanfaidh na Ballstáit:

(a)      athbhreithnithe ar an staid sa tír thionscnaimh a dhéanamh ar a laghad gach 6 mhí;

(b)      na hiarratasóirí lena mbaineann a chur ar an eolas laistigh d’am réasúnta faoi na cúiseanna leis an gcur ar fionraí;

(c)      an Coimisiún [Eorpach] a chur ar an eolas laistigh d’am réasúnta faoi chur ar fionraí nósanna imeachta don tír thionscnaimh sin.

5.      Ar aon chuma, déanfaidh na Ballstáit an nós imeachta scrúdúcháin a chur i gcrích laistigh den uasteorainn ama de 21 mhí ó thaisceadh an iarratais.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

 Dlí na hÍsiltíre

 An Dlí Ginearálta maidir le himeachtaí cúirte riaracháin

15      Foráiltear le hAirteagal 6:12 den Algemene wet bestuursrecht (an Dlí Ginearálta maidir le himeachtaí cúirte riaracháin) an 4 Meitheamh 1992 (Stb. 1992, Uimh. 315) don mhéid seo a leanas:

‘1.      I gcás ina mbeidh an t‑iarratas dírithe i gcoinne mainneachtain cinneadh a ghlacadh laistigh den tréimhse fhorordaithe [...], ní bheidh [an t‑iarratas sin a thaisceadh] faoi réir aon teorann ama.

2.      Féadfar an iarraidh a thaisceadh a luaithe:

(a)      gur theip ar an riarachán cinneadh a dhéanamh in am trátha [...] agus

(b)      go bhfuil 2 sheachtain caite ón lá tar éis an dáta a sheol an duine lena mbaineann an litir fógra fhoirmiúil chuig an riarachán.

[...]’

16      Foráiltear le hAirteagal 8:55d den Dlí Ginearálta maidir le himeachtaí cúirte riaracháin:

‘1.      Má tá bunús maith leis an iarratas agus mura bhfuil fógra tugtha fós faoi chinneadh, ordóidh an chúirt riaracháin don údarás riarachán fógra a thabhairt faoi chinneadh laistigh de 2 sheachtain ón lá tar éis sheoladh a breithiúnais.

2.      Cuirfidh an chúirt riaracháin íocaíocht phionósach shonrach i gceangal lena breithiúnas in aghaidh gach lae moille a thógann an riarachán chun an breithiúnas sin a chomhlíonadh. [...]

3.      I gcásanna sonracha nó i gcás ina n‑éilítear amhlaidh chun ceanglais dhlíthiúla eile a chomhlíonadh, féadfaidh an chúirt riaracháin teorainn ama eile a fhorordú nó beart eile a ordú.’

 Dlí maidir le Náisiúnaigh Eachtracha 2000

17      Foráiltear le hAirteagal 42 den Vreemdelingenwet 2000 (Dlí maidir le Náisiúnaigh Eachtracha 2000) an 23 Samhain 2000 (Stb. 2000, Uimh. 495) don mhéid seo a leanas:

‘1.      Glacfar an cinneadh maidir le taisceadh iarratais ar chead cónaithe sealadach [...] laistigh de 6 mhí ón iarratas a fháil.

[...]

4.      Féadfar síneadh nach faide ná 9 mí a chur leis an teorainn ama dá dtagraítear i mír 1 sna cásanna seo a leanas:

[...]

5.      tar éis an tsínidh dá dtagraítear i mír 4, i gcás inar gá chun scrúdú leordhóthanach agus iomlán ar an iarratas sin a áirithiú, féadfar síneadh suas le 3 mhí a chur leis an teorainn ama. [...]’

18      Foráiltear mar a leanas le hAirteagal 43(1) den Dlí sin:

‘Le cinneadh [ón Aire], i gcás catagóirí áirithe náisiúnach eachtrach a thaisc iarratais ar chead cónaithe sealadach a dheonú [...], féadfar síneadh 21 mhí ar a mhéad a chur leis an tréimhse dá dtagraítear in Airteagal 42(1) i gcás ina mbeidh éiginnteacht ann, de réir gach dóchúlachta, go ceann tréimhse ghearr maidir leis an staid sa tír thionscnaimh agus, ar an mbonn sin, nach féidir a chinneadh go réasúnta an bhféadfar an t‑iarratas sin a dheonú [...]’.

19      Foráiltear mar a leanas le hAirteagal 43a den Dlí sin:

‘De mhaolú ar Airteagal 42(1) [...], maidir le náisiúnaigh eachtracha a bhfuil cosaint shealadach acu, glacfar an cinneadh maidir le hiarratas ar chead cónaithe sealadach dá dtagraítear in Airteagal 28 ag am idir an t‑iarratas sin a fháil agus 6 mhí tar éis do thréimhse na cosanta sealadaí dul in éag. [...]’

 Foraithne Ríoga maidir le cur chun feidhme an Dlí maidir le Náisiúnaigh Eachtracha

20      Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 3.1a den Besluit tot uitvoering van de Vreemdelingenwet (Foraithne Ríoga maidir le cur chun feidhme an Dlí maidir le Náisiúnaigh Eachtracha) an 23 Samhain 2000 (Stb. 2000, 497):

‘1.      Ciallaíonn taisceadh iarratais ar chead cónaithe sealadach ar bhonn tearmainn nach ndéantar aistriú fad is atá cinneadh amhail dá dtagraítear in Airteagal 5(3) de Threoir [2001/55] i bhfeidhm, más rud é:

(a)      go mbaineann an náisiúnach eachtrach leis an ngrúpa sonrach náisiúnach eachtrach a shainmhínítear sa chinneadh ó Chomhairle an Aontais Eorpaigh dá dtagraítear in Airteagal 5(3) de Threoir 2001/55;

(b)      gurb é an náisiúnach eachtrach céile an náisiúnaigh eachtraigh dá dtagraítear i bpointe (a), nó an páirtí neamhphósta a bhfuil caidreamh marthanach ag an náisiúnach eachtrach sin leis, agus a bhí ina chónaí leis an náisiúnach eachtrach sin tráth na n‑imeachtaí ba chúis leis an gcinneadh dá dtagraítear san abairt tosaigh;

(c)      gurb é an náisiúnach eachtrach leanbh mionaoiseach neamhphósta an náisiúnaigh eachtraigh dá dtagraítear i bpointe (a) nó i bpointe (b), cibé acu a uchtaíodh nó nár uchtaíodh é;

(d)      gurb é an náisiúnach eachtrach garghaol eile leis an náisiúnach eachtrach dá dtagraítear i bpointe (a) a bhí, tráth na bhfíoras as ar eascair an cinneadh dá dtagraítear san abairt tosaigh, ag brath go hiomlán nó den chuid is mó ar an náisiúnach eachtrach sin agus a bhí ina chónaí san aonad teaghlaigh, agus a gcruthódh a thréigean staid dhúshlánach; nó,

(e)      go mbaineann sé leis an ngrúpa, atá le hainmniú trí hordú aireachta, de náisiúnaigh eachtraigh a thagann ón tír chéanna nó ón réigiún céanna leis an náisiúnach eachtrach dá dtagraítear i bpointe (a), a easáitítear ar an gcúis chéanna agus nach bhfuil cosaint acu cheana féin i dtír eile atá ina páirtí i gConradh FAE nó sa Chomhaontú maidir leis an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch [an 2 Bealtaine 1992 (IO 1994 L 1, lch. 3)].’

[...]’

 An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

21      An 7 Márta 2022, tháinig UB, náisiúnach Síneach de bhunadh Uigiúrach, chun na hÍsiltíre lena bhean chéile, náisiúnach Úcránach, agus a leanbh. An 13 Aibreán 2022, chuir sé iarratas ar thearmann isteach ag an lárionad glactha d’iarrthóirí tearmainn in Ter Apel (an Ísiltír).

22      Tar éis dó an scrúdú ar an iarratas sin ar thearmann a thionscnamh, chinn an t‑údarás inniúil, i gcomhthéacs an scrúdaithe sin, go raibh UB, mar bhall teaghlaigh de shaoránach Úcránach a raibh cónaí air san Úcráin lena bhean chéile agus lena leanbh roimh an 24 Feabhra 2022, i dteideal cosaint shealadach a fháil. Sna himthosca sin, an lá céanna a éisteadh UB i ndáil leis an iarratas sin ar thearmann, chuir an tAire in iúl dó nach raibh aon ghá leanúint den iarratas sin a scrúdú, ós rud é gur chomhlíon sé na coinníollacha is gá chun tairbhe a bhaint as an gcosaint sin. Dar leis, d’fhéadfaí tús a chur arís le próiseáil an iarratais chéanna ar thearmann ag deireadh na tréimhse cosanta sealadaí.

23      Le litir fógra fhoirmiúil an 16 Eanáir 2024, rinne UB gearán nach ndearna an tAire cinneadh maidir leis an iarratas sin ar thearmann laistigh de na teorainneacha ama a leagtar síos i dTreoir 2013/32. I bhfianaise na mainneachtana cinneadh a dhéanamh laistigh de 2 sheachtain ó sheoladh na litreach sin, thug UB caingean mar gheall ar mhainneachtain gníomhú os comhair rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem (Cúirt Dúiche na Háige, ina suí in Arnhem, an Ísiltír).

24      Mheas rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem (Cúirt Dúiche na Háige, ina suí in Arnhem) gur thosaigh an uastréimhse 21 mhí chun an nós imeachta scrúdúcháin ar iarratas ar thearmann dá dtagraítear i dTreoir 2013/32 a thabhairt i gcrích i ngach cás ó thaisceadh an iarratais sin ar thearmann. Dá bhrí sin, sa chás seo, ós rud é gur taisceadh iarratas UB ar thearmann an 13 Aibreán 2022, bhí an chúirt sin den tuairim gur cheart don Aire rialú a thabhairt ar an iarratas sin ar thearmann faoi mhí Eanáir 2024 ar a dhéanaí. Ós rud é nach ndearna an tAire cinneadh in am trátha, d’ordaigh an chúirt sin dó rialú a thabhairt ar an iarratas sin ar thearmann laistigh de 8 seachtaine dá breithiúnas, i gcomaoin íocaíocht phionósach EUR 100 in aghaidh gach lae moille suas le huasmhéid EUR 7 500.

25      Thug an tAire caingean i gcoinne bhreithiúnas rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem (Cúirt Dúiche na Háige, ina suí in Arnhem) os comhair an Raad van State (an Chomhairle Stáit, an Ísiltír), arb í an chúirt a rinne an tarchur í.

26      Leis an gcaingean sin, áitíonn an tAire nach léir ó fhoclaíocht fhorálacha Threoir 2013/32 lena sonraítear na teorainneacha ama chun cinneadh a ghlacadh maidir le hiarratas ar thearmann ná ón ‘smaoineamh is bonn leis an Treoir sin’ go bhfuil feidhm ag na teorainneacha ama sin freisin sna cásanna eisceachtúla a rialaítear le Treoir 2001/55.

27      Míníonn an chúirt a rinne an tarchur gur trasuíodh Treoir 2001/55 i ndlí na hÍsiltíre an 16 Nollaig 2004. De réir na cúirte sin, leanann sé ón trasuí sin nach mór iarratas ar thearmann a thaisceadh chun bheith incháilithe do chosaint shealadach. Cuirtear an teorainn ama chun cinneadh a dhéanamh maidir le hiarratas den sórt sin ar thearmann ar fionraí ar feadh thréimhse na cosanta sealadaí, agus mar thoradh air sin ní bheadh aon ghá cinneadh a dhéanamh maidir leis an iarratas sin ar thearmann go dtí tar éis dhul in éag thréimhse na cosanta sealadaí.

28      Measann an chúirt a rinne an tarchur, chun an díospóid atá os a comhair a réiteach, go bhfuil sé riachtanach di a shuíomh conas is gá an tréimhse fhorordaithe chun cinneadh a ghlacadh maidir le hiarratas ar chosaint idirnáisiúnta a chinneadh i gcás ina bhfuil an duine a thaisc iarratas den sórt sin ina thairbhí de chosaint shealadach freisin.

29      I ndáil leis sin, tugann an chúirt sin faoi deara gur léir ó léiriú litriúil ar Airteagal 17(2) de Threoir 2001/55 go bhfuil an fhoráil sin dréachtaithe i ‘bhfoirmliú oscailte’. Dar léi, cé gur faoin mBallstát lena mbaineann atá sé an scrúdú ar iarratas ar thearmann a chur i gcrích, le linn thréimhse na cosanta sealadaí nó tar éis dhul in éag na tréimhse sin, is amhlaidh fós nach sonraítear san fhoráil sin cathain nach mór tús iarbhír a chur leis an scrúdú ar an iarratas ar thearmann nó cá fhad a fhéadfaidh an scrúdú sin maireachtáil.

30      Measann an chúirt a rinne an tarchur, ar bhonn níos leithne, nach dtugann foclaíocht fhorálacha ábhartha Threoir 2001/55 agus Threoir 2013/32 freagra cinntitheach ar an gceist dlí a thagann chun cinn sa chás seo.

31      Agus comhthéacs Threoir 2001/55 á scrúdú aici, tugann an chúirt sin faoi deara gur aithin reachtóir an Aontais leis an Treoir sin gur gá a bheith in ann ‘cosaint láithreach agus cosaint shealadach’ a thairiscint, sna Ballstáit, do dhaoine easáitithe, go háirithe i gcás ina bhfuil baol ann freisin nach mbeidh córas tearmainn na mBallstát in ann bainistiú cuí a dhéanamh ar insreabhadh na n‑iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta. Mar sin féin, ní fhoráiltear le Treoir 2001/55, ná le Treoir 2013/32, ná le Treoir 2005/85/CE ón gComhairle an 1 Nollaig 2005 maidir le caighdeáin íosta i ndáil le nósanna imeachta i mBallstáit chun stádas dídeanaí a dheonú nó a tharraingt siar (IO 2005 L 326, lch. 13) d’fhorálacha maolaitheacha maidir le cásanna a chumhdaítear le Treoir 2001/55.

32      Ar bhonn níos leithne, measann an chúirt a rinne an tarchur nach féidir léi a bhaint de thátal go cinnte as scrúdú foriomlán ar Threoracha 2001/55 agus 2013/32 agus ar chásdlí na Cúirte Breithiúnais go bhfuil rogha ann gan rialú a thabhairt ar iarratas ar thearmann arna thaisceadh ag duine atá faoi chosaint shealadach le linn na tréimhse cosanta sealadaí.

33      Sna himthosca sin, chinn an Raad van State (an Chomhairle Stáit) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnas le haghaidh réamhrialú:

‘1.      An bhfuil Airteagal 17(2) de Threoir [2001/55] le léiriú sa chaoi lena dtugtar cumhacht do Bhallstáit scrúdú iarratais ar chosaint idirnáisiúnta duine a bhfuil cosaint shealadach aige a chur ar fionraí, le linn na tréimhse cosanta sealadaí?

2.      An bhfuil na teorainneacha ama chun cinneadh a dhéanamh faoi Airteagal 31 de Threoir [2013/32] le léiriú sa chaoi, i gcás ina dtaisctear iarratas ar chosaint idirnáisiúnta de chuid tairbhí cosanta [...] roimh thréimhse na cosanta sealadaí nó lena linn, nach gcuirfear tús leo nó nach dtosóidh siad arís go dtí deireadh na tréimhse cosanta sealadaí?’

 Na ceisteanna a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

34      Lena dhá cheist, ar cheart iad a scrúdú le chéile, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil Airteagal 17(2) de Threoir 2001/55 agus Airteagal 31 de Threoir 2013/32 le léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leo ar údaráis Bhallstáit an scrúdú ar iarratais ar chosaint idirnáisiúnta arna dtaisceadh ag tairbhithe de chosaint shealadach a chur ar fionraí go huathoibríoch le linn thréimhse na cosanta sealadaí, agus mar thoradh air sin nach dtosaíonn an tréimhse chun cinneadh a ghlacadh maidir leis na hiarratais sin ar chosaint idirnáisiúnta nó nach leanann sí ar aghaidh go dtí tar éis dhul in éag na tréimhse sin.

35      Mar a leagtar síos in Airteagal 1 de, is é is cuspóir do Threoir 2001/55 chun caighdeáin íosta a bhunú maidir le cosaint shealadach a thabhairt i gcás insreabhadh ollmhór daoine easáitithe ó thríú tíortha nach bhfuil in ann filleadh ar a dtír thionscnaimh agus maidir le bearta lena gcuirtear cothromaíocht iarrachtaí chun cinn idir Ballstáit ó thaobh na ndaoine sin a ghlacadh agus ó thaobh déileáil leis na hiarmhairtí a thagann as sin. Mar is léir ó Airteagal 2(a) den Treoir sin, is é is aidhm do chur chun feidhme na cosanta sin, inter alia, cosc a chur ar phlódú nósanna imeachta lena mbeartaítear cosaint idirnáisiúnta a dheonú mar gheall ar iarratais na ndaoine sin ar stádas dídeanaí a bheith á gcur isteach ag líon mór agus ag an am céanna, ar mhaithe leis na daoine céanna agus le daoine eile a bhfuil iarratas ar chosaint idirnáisiúnta á dhéanamh acu araon.

36      Maidir leis an gcóras cosanta sealadaí agus láithrí sin, ar léiriú é ar phrionsabal na dlúthpháirtíochta agus na comhroinnte córa freagrachta idir na Ballstáit i gcur chun feidhme an bheartais tearmainn, dá dtagraítear in Airteagal 80 CFAE, is de chineál eisceachtúil é, áfach, agus ní mór é a fhorchoimeád do chásanna insreafa ollmhóir daoine easáitithe, mar a luaitear in aithrisí 2 agus 13 agus in Airteagal 2(a) den Treoir sin. Tugann sé cearta níos teoranta dá thairbhithe freisin ná na cearta sin a eascraíonn as cosaint idirnáisiúnta a dheonú, de réir bhrí Threoir 2011/95 (féach, chuige sin, breithiúnas an 19 Nollaig 2024, Kaduna, C‑244/24 agus C‑290/24, EU:C:2024:1038, mír 82 agus an cásdlí dá dtagraítear).

37      De réir cásdlí socair, agus foráil de dhlí an Aontais á léiriú, is gá machnamh a dhéanamh ní hamháin ar fhoclaíocht na forála sin, ach freisin, i gcás inarb iomchuí, ar an gcomhthéacs ina bhfuil sí agus ar na cuspóirí a shaothraítear leis na rialacha ar cuid díobh í. Féadfaidh stair reachtach forála de dhlí an Aontais léiriú a dhéanamh freisin ar fhaisnéis atá ábhartha maidir lena léiriú (féach breithiúnais an 17 Samhain 1983, Merck, 292/82, EU:C:1983:335, mír 12; an 3 Deireadh Fómhair 2013, Inuit Tapiriit Kanatami agus páirtithe eile v an Pharlaimint agus an Chomhairle, C‑583/11 P, EU:C:2013:625, mír 50, agus an 26 Márta 2026, Gonrieh, C‑819/25 PPU, EU:C:2026:252, mír 47 agus an cásdlí dá dtagraítear).

38      Sa chéad áit, is léir ó fhoclaíocht Airteagal 17(2) de Threoir 2001/55 nach leagtar síos leis an bhforáil sin ach riail maidir leis na rialacha mionsonraithe chun scrúdú a dhéanamh ar iarratais ar chosaint idirnáisiúnta tar éis dhul in éag tréimhse na cosanta sealadaí, gan, áfach, na rialacha mionsonraithe a shonrú chun scrúdú a dhéanamh ar na hiarratais sin le linn na tréimhse sin agus, go háirithe, an bhfuil sé de rogha ag na Ballstáit gan scrúdú den sórt sin a dhéanamh le linn na tréimhse sin.

39      Sa dara háit, maidir leis an gcomhthéacs a bhaineann le hAirteagal 17(2) de Threoir 2001/55 agus le tionscnamh na forála sin, ba cheart a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, go sonraítear in Airteagal 3(1) de Threoir 2001/55 go bhfuil cosaint shealadach gan dochar d’aitheantas a thabhairt do stádas dídeanaí faoi Choinbhinsiún na Ginéive, cé go bhforáiltear le hAirteagal 17(1) den Treoir sin nach mór do thairbhithe de chosaint shealadach a bheith in ann iarratas ar thearmann a thaisceadh ‘tráth ar bith’.

40      Ina theannta sin, leanann sé ó Airteagal 19(2) den Treoir sin, más rud é, ag deireadh an scrúdaithe, ar iarratas ar thearmann, ar stádas dídeanaí nó, i gcás inarb infheidhme, ar chineál eile cosanta, nach ndeonaítear do dhuine atá incháilithe le haghaidh cosaint shealadach nó a thairbhíonn de chosaint shealadach, go bhfuil an duine sin le tairbhe a bhaint as cosaint shealadach nó go leanfaidh sé de bheith i dteideal cosaint shealadach a fháil ar feadh thréimhse na cosanta sin.

41      Dá bhrí sin, is léir ó na forálacha thuasluaite de Threoir 2001/55 nach raibh sé i gceist ag reachtóir an Aontais córas a bhunú faoina ndéanfaí cur i bhfeidhm nósanna imeachta cosanta idirnáisiúnta a eisiamh nó a chur ar fionraí go huathoibríoch, ach, os a choinne sin, go raibh sé beartaithe aige go bhféadfaí nósanna imeachta den sórt sin a sheoladh le linn thréimhse chur i bhfeidhm na cosanta sealadaí.

42      Ar an dara dul síos, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i míreanna 42 go 45 dá Thuairim, is léir ón obair ullmhúcháin le haghaidh Threoir 2001/55, in éagmais comhaontú maidir leis an bhféidearthacht scrúdú iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a chur ar fionraí le linn thréimhse na cosanta sealadaí, gur chinn na Ballstáit gan an fhéidearthacht sin a thabhairt isteach sa Treoir sin, cé go raibh sé sa togra tosaigh ón gCoimisiún.

43      Mar thoradh air sin, ní féidir a mheas go ndearna reachtóir an Aontais foráil go hintuigthe don fhéidearthacht sin in Airteagal 17(2) de Threoir 2001/55.

44      Dá bhrí sin, is léir ó na forálacha thuasluaite de Threoir 2001/55 agus ó stair reachtach Airteagal 17(2) di nach raibh sé i gceist ag reachtóir an Aontais córas a bhunú faoina ndéanfaí, nó faoina bhféadfaí, cur i bhfeidhm nósanna imeachta cosanta idirnáisiúnta a eisiamh nó a chur ar fionraí go huathoibríoch, ach, os a choinne sin, go raibh sé beartaithe aige go bhféadfaí nósanna imeachta den sórt sin a sheoladh le linn thréimhse chur i bhfeidhm na cosanta sealadaí.

45      Sa tríú háit, is gá freisin na rialacha ginearálta a bhaineann le nósanna imeachta maidir le cosaint idirnáisiúnta a leagtar amach i dTreoracha 2011/95 agus 2013/32 a chur san áireamh. I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, go luaitear i dTreoir 2011/95 gurb é cuspóir na Treorach sin caighdeáin a leagan síos i dtaca le cáilitheacht náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát mar thairbhithe de chosaint idirnáisiúnta, ar mhaithe le stádas aonfhoirmeach do dhídeanaithe nó do dhaoine atá incháilithe le haghaidh cosaint choimhdeach, agus maidir lena bhfuil sa chosaint a thugtar. Ina theannta sin, leanann sé ó Airteagal 1, i gcomhar le hAirteagal 2(h) agus (i), den Treoir sin go rialaítear leis an Treoir sin gach iarratas ar chosaint is féidir a thuiscint mar iarratas ar stádas dídeanaí arna chur faoi bhráid Ballstáit ag aon náisiúnach tríú tír nó ag aon duine gan stát.

46      Ar an dara dul síos, is léir ó Airteagail 1 agus 3(1) de Threoir 2013/32 go bhfuil feidhm ag an Treoir sin, arb é is cuspóir di nósanna imeachta coitianta a bhunú chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar de bhun Threoir 2011/95, maidir le gach iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a dhéantar ar an gcríoch, lena n‑áirítear ag an teorainn, in uiscí teorann nó i gcrios idirthurais na mBallstát.

47      Leanann sé ó na forálacha sin nár eisiaigh reachtóir an Aontais ar bhealach ar bith ó raon feidhme Threoracha 2011/95 agus 2013/32 iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta a raibh, tráth a taisceadh an t‑iarratas ar chosaint den sórt sin, cosaint shealadach acu cheana féin.

48      Dá bhrí sin, in éagmais aon léiriú dá mhalairt i dTreoracha 2011/95 agus 2013/32, ní mór a mheas go bhfuil na rialacha ginearálta a bhunaítear leis na Treoracha sin infheidhme de ghnáth maidir leis na hiarratasóirí sin ar chosaint idirnáisiúnta. Go háirithe, ní mór a mheas go bhfuil na teorainneacha ama dá dtagraítear in Airteagal 31 de Threoir 2013/32 ceangailteach, i bprionsabal, nuair a dhéantar scrúdú ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, gan beann ar cé acu atá nó nach bhfuil cosaint shealadach ag an iarratasóir ar an gcosaint sin cheana féin.

49      Tacaítear leis an gconclúid sin leis an bhfíoras gur thug reachtóir an Aontais lánrogha áirithe do na Ballstáit síneadh a chur leis an teorainn ama chun iarratais ar chosaint idirnáisiúnta a scrúdú i gcás ina bhfuil cúiseanna oibiachtúla ann lena dtugtar údar le síneadh den sórt sin.

50      Go háirithe, foráiltear le pointe (b) den tríú fomhír d’Airteagal 31(3) de Threoir 2013/32 go bhféadfaidh na Ballstáit síneadh a chur leis an tréimhse 6 mhí chun scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, nach bhféadfaidh a bheith níos faide ná 9 mí eile má dhéanann líon mór náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát iarratas ar chosaint idirnáisiúnta ag an am céanna, agus mar thoradh air sin go bhfuil sé an‑deacair, sa chleachtas, an nós imeachta a thabhairt i gcrích laistigh den tréimhse 6 mhí.

51      Ina theannta sin, is léir ón gceathrú fomhír d’Airteagal 31(3) de Threoir 2013/32 go bhféadfaidh na Ballstáit, in imthosca a bhfuil údar cuí leo, 3 mhí ar a mhéad a chur leis na tréimhsí 6 mhí agus 9 mí dá dtagraítear sa chéad fhomhír agus i bpointe (b) den tríú fomhír d’Airteagal 31(3) den Treoir sin, i gcás inar gá sin chun scrúdú leordhóthanach agus iomlán ar an iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a áirithiú.

52      Ina theannta sin, is léir ó Airteagal 31(4) agus (5) de Threoir 2013/32 go bhféadfaidh na Ballstáit tabhairt i gcrích an nós imeachta chun scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a chur siar i gcás nach féidir a bheith ag súil leis go réasúnta go ndéanfaidh an t‑údarás cinntitheach cinneadh laistigh de na teorainneacha ama a leagtar síos in Airteagal 31(3) den Treoir sin, mar gheall ar staid éiginnte sa tír thionscnaimh ar staid shealadach í, ar choinníoll nach sáraítear teorainn ama deiridh 21 mhí.

53      Dá bhrí sin, ceadaítear le hAirteagal 31 do na Ballstáit, inter alia, dul thar an tréimhse 6 mhí a leagtar síos de ghnáth chun iarratais ar chosaint idirnáisiúnta a scrúdú i gcásanna arb é is príomhthréith dóibh méadú ar an mbrú ar a gcórais cosanta idirnáisiúnta, amhail na cásanna sin a d’fhéadfadh údar a thabhairt le cur i bhfeidhm na cosanta sealadaí dá bhforáiltear i dTreoir 2001/55, agus mar thoradh air sin go léirítear le hAirteagal 31 gur chuir reachtóir an Aontais san áireamh go cuí na deacrachtaí riaracháin a d’fhéadfadh a bheith mar thoradh ar an méadú ar líon na n‑iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a thaisctear go comhuaineach.

54      Sa tríú háit, ní féidir a mheas go bhfuil gá le scrúdú na n‑iarratas ar chosaint idirnáisiúnta nó na dteorainneacha ama chun scrúdú a dhéanamh ar na hiarratais sin a chur ar fionraí go ginearálta agus go huathoibríoch le linn thréimhse na cosanta sealadaí chun a áirithiú go mbainfear amach cuspóirí na Treorach sin.

55      Is fíor, mar a mheabhraítear i mír 35 den bhreithiúnas seo, gurb é is aidhm do chur chun feidhme na cosanta sealadaí cosc a chur ar phlódú nósanna imeachta lena mbeartaítear cosaint idirnáisiúnta a dheonú mar gheall ar iarratais daoine easáitithe ar stádas dídeanaí a bheith á gcur isteach ag líon mór agus ag an am céanna, ar mhaithe leis na daoine easáitithe sin agus le daoine eile ag lorg cosaint idirnáisiúnta araon.

56      Mar sin féin, áirithítear leis an Treoir sin freisin go gcaomhnófar an fhéidearthacht éifeachtach atá ag náisiúnaigh tríú tír agus daoine gan stát a bhfuil cosaint shealadach acu cosaint idirnáisiúnta a fháil, tar éis scrúdú iomchuí a dhéanamh ar a staid aonair, agus cosaint nach bhfuil chomh fairsing sin a ráthú dóibh láithreach (breithiúnas an 20 Samhain 2025, Framholm, C‑195/25, EU:C:2025:904, mír 48 agus an cásdlí dá dtagraítear).

57      Tá an cuspóir deireanach sin i gcoinne na cumhachta a thabhairt d’údaráis na mBallstát an scrúdú ar iarratais ar chosaint idirnáisiúnta a chur ar fionraí, go ginearálta agus go huathoibríoch, le linn thréimhse na cosanta sealadaí.

58      Thairis sin, ní gá go gciallódh cur chun feidhme an tsásra cosanta sealadaí arna bhunú le Treoir 2001/55, don Aontas Eorpach ina iomláine, go dtaisceann Ballstát roinnt iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a sháraíonn cumais a chórais cosanta. Dá bhrí sin, ní féidir an scrúdú ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna thaisceadh ag tairbhí de chosaint shealadach a chur siar ar an bhforas amháin gur dócha go sáródh scrúdú den sórt sin an cuspóir dá dtagraítear i mír 55 den bhreithiúnas seo.

59      Thairis sin, dá gcuirfí ar fionraí go ginearálta agus go huathoibríoch scrúdú na n‑iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna dtaisceadh ag tairbhithe de chosaint shealadach, d’fhéadfaí, ar dhul in éag thréimhse na cosanta sealadaí, na húdaráis inniúla a nochtadh don ualach a bhaineann le scrúdú a dhéanamh ag an am céanna ar líon mór iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, rud a d’fhágfadh nach ndealraíonn sé go bhfuil an beart sin in ann an cuspóir a bhaint amach maidir le córais náisiúnta a chosaint ar an bplódú arb é is cúis leis olltaisceadh agus taisceadh comhuaineach iarratas ar chosaint idirnáisiúnta.

60      Mar sin féin, ní féidir a chur as an áireamh go hiomlán, go heisceachtúil, go bhféadfadh sé a bheith dodhéanta go hoibiachtúil do Bhallstát, i gcleachtas, líon suntasach iarratas ar chosaint idirnáisiúnta ó thairbhithe de chosaint shealadach a thaisceadh thar tréimhse ghearr, i bhfianaise acmhainneachtaí a chórais cosanta sealadaí agus in ainneoin na mbeart go léir a d’fhéadfadh a bheith ann go réasúnach chun déileáil le hinsreabhadh den sórt sin, scrúdú a dhéanamh ar na hiarratais sin go léir i ndianchomhlíonadh na dteorainneacha ama dá dtagraítear in Airteagal 31 de Threoir 2013/32.

61      Cé nach féidir leis an dodhéantacht oibiachtúil sin, ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 35 go 59 den bhreithiúnas seo, údar a thabhairt le scrúdú na n‑iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna dtaisceadh ag tairbhithe de chosaint shealadach a chur ar fionraí go ginearálta agus go huathoibríoch, féadfaidh sé, ar an taobh eile, a thabhairt ar an mBallstát lena mbaineann, chun a áirithiú go mbainfear amach cuspóirí Threoir 2001/55 agus chun cearta na n‑iarratasóirí uile ar chosaint idirnáisiúnta a chaomhnú, bearta a ghlacadh amhail scrúdú céimnithe a dhéanamh ar na hiarratais sin ar chosaint idirnáisiúnta, trí thosaíochtaí a shainiú chun na críche sin, i gcás inarb iomchuí.

62      Dá bhrí sin, d’fhéadfadh sé go bhfágfadh bearta den sórt sin, i gcás inarb iomchuí, go ndéanfadh údaráis inniúla Ballstáit an scrúdú ar chuid de na hiarratais ar chosaint idirnáisiúnta arna dtaisceadh ag tairbhithe de chosaint shealadach a chur siar go sealadach, gan é a bheith indéanta a ráthú, go córasach, go bhféadfar gach ceann de na hiarratais sin a scrúdú ar deireadh i ndianchomhlíonadh na dteorainneacha ama a leagtar amach in Airteagal 31 de Threoir 2013/32.

63      I gcás inar chuir na húdaráis inniúla bearta den sórt sin chun feidhme, is faoi na cúirteanna inniúla, a éisteann caingean amhail an chaingean atá i gceist sna príomhimeachtaí, a bheidh sé a dheimhniú dóibh féin nach bhfuil aon mhainneachtain na teorainneacha ama sin a chomhlíonadh, ar thaobh amháin, mar thoradh ar chinneadh scrúdú na n‑iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna dtaisceadh ag tairbhithe de chosaint shealadach a chur ar fionraí go ginearálta agus go huathoibríoch agus, ar an taobh eile, nach n‑eascraíonn sé ach as na bearta is gá chun déileáil le dodhéantacht oibiachtúil na teorainneacha ama sin a chomhlíonadh, agus plódú i gcóras cosanta idirnáisiúnta an Bhallstáit lena mbaineann á seachaint ag an am céanna.

64      Is léir ón méid sin roimhe seo nach mór Airteagal 17(2) de Threoir 2001/55 agus Airteagal 31 de Threoir 2013/32 a léiriú sa chaoi:

–        go gcuirtear cosc leo ar údaráis Bhallstáit an scrúdú ar iarratais ar chosaint idirnáisiúnta arna dtaisceadh ag tairbhithe de chosaint shealadach a chur ar fionraí go huathoibríoch le linn thréimhse na cosanta sealadaí, agus mar thoradh air sin nach dtosaíonn an tréimhse chun cinneadh a ghlacadh maidir leis na hiarratais sin ar chosaint idirnáisiúnta, nó nach leanann sí ar aghaidh, go dtí tar éis dhul in éag na tréimhse sin;

–        go bhfuil sé de rogha ag na húdaráis inniúla, i gcásanna eisceachtúla, an scrúdú ar chuid de na hiarratais sin ar chosaint idirnáisiúnta a chur siar go sealadach, lena n‑áirítear tríd an teorainn ama sin a shárú chun cinneadh a dhéanamh, ar choinníoll go bhfuil an mhoill sin mar thoradh ar bhearta arna nglacadh chun déileáil le dodhéantacht oibiachtúil i gcomhlíonadh docht na tréimhse sin le cinneadh a dhéanamh agus plódú i gcóras cosanta idirnáisiúnta an Bhallstáit lena mbaineann á seachaint ag an am céanna, ar bearta iad a bhfuil gá leo chun na críche sin.

 Costais

65      Os rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.

Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Tríú Dlísheomra) mar seo a leanas:

Maidir le hAirteagal 17(2) de Threoir 2011/55/CE ón gComhairle an 20 Iúil 2001 maidir le caighdeáin íosta chun cosaint shealadach a thabhairt i gcás insreabhadh ollmhór daoine easáitithe agus maidir le bearta lena gcuirtear cothromaíocht iarrachtaí chun cinn idir Ballstáit ó thaobh na daoine sin a ghlacadh agus ó thaobh déileáil leis na hiarmhairtí a thagann as sin agus Airteagal 31 de Threoir 2013/32/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le nósanna imeachta coiteanna chun stádas cosanta idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar,

ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:

–        cuirtear cosc leo ar údaráis Bhallstáit an scrúdú ar iarratais ar chosaint idirnáisiúnta arna dtaisceadh ag tairbhithe de chosaint shealadach a chur ar fionraí go huathoibríoch le linn thréimhse na cosanta sealadaí, agus mar thoradh air sin nach dtosaíonn an tréimhse chun cinneadh a ghlacadh maidir leis na hiarratais sin ar chosaint idirnáisiúnta, nó nach leanann sí ar aghaidh, go dtí tar éis dhul in éag na tréimhse sin;

–        tá sé de rogha ag na húdaráis inniúla, i gcásanna eisceachtúla, an scrúdú ar chuid de na hiarratais sin ar chosaint idirnáisiúnta a chur siar go sealadach, lena n‑áirítear tríd an teorainn ama sin a shárú chun cinneadh a dhéanamh, ar choinníoll go bhfuil an mhoill sin mar thoradh ar bhearta arna nglacadh chun déileáil le dodhéantacht oibiachtúil i gcomhlíonadh docht na tréimhse sin le cinneadh a dhéanamh agus plódú i gcóras cosanta idirnáisiúnta an Bhallstáit lena mbaineann á seachaint ag an am céanna, ar bearta iad a bhfuil gá leo chun na críche sin.

[Sínithe]


*      Teanga an cháis: an Ollainnis.


i      Is ainm bréige é ainm an cháis seo. Ní fhreagraíonn sé d’fhíorainm aon pháirtí sna himeachtaí.