<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE A_Doc_Ref SYSTEM "ARR.dtd">
<A_Doc_Ref A_Langue="pl" A_Version_doc="4.0" A_Debut_ID="PL62015-0417">
   <Properties>
      <Property name="Juridiction">C</Property>
      <Property name="NumeroOrdre">0417</Property>
      <Property name="Annee">2015</Property>
      <Property name="Formation">II</Property>
      <Property name="Langue">PL</Property>
      <Property name="TypeDoc">ARR</Property>
      <Property name="NatureAff">RP</Property>
      <Property name="CreatedFrom">Litige</Property>
      <Property name="EP_Mode">0</Property>
      <Property name="EP_ModeText">DEF</Property>
      <Property name="EP_Titre1"/>
      <Property name="EP_Titre2">Cabinet Toader - Projet de motifs non relu du 27/07/2016</Property>
      <Property name="EP_Titre3"/>
      <Property name="EP_Mention">0</Property>
      <Property name="EP_Mention_Texte">Texte pour publication</Property>
      <Property name="EP_IsMention_Texte">0</Property>
      <Property name="Version"/>
      <Property name="EP_Version">0</Property>
      <Property name="NEW">0</Property>
      <Property name="FileDoc">Document2</Property>
      <Property name="TypeOrd"/>
      <Property name="TOC_Position_NotVademecum">0</Property>
      <Property name="NumProc">1</Property>
      <Property name="TypeProc">P</Property>
      <Property name="NumSuite">1</Property>
      <Property name="LitFilePath">C:\Users\clu\AppData\Local\Temp\canevas\Litige.xml</Property>
      <Property name="Created">Canevas 3.8.8 K 27/07/2016 14:34:58</Property>
      <Property name="FootNotes">False</Property>
      <Property name="EP_Titre0"/>
      <Property name="EP_DocDeTravail">0</Property>
      <Property name="EP_FormJug_Footer">0</Property>
      <Property name="EP_FormJug_ID">-</Property>
      <Property name="EP_FormJug_Texte"/>
      <Property name="Filename">TRA-DOC-PL-ARRET-C-0417-2015-201609208-07_00</Property>
      <Property name="QuotationMark_Open"/>
      <Property name="QuotationMark_Close"/>
      <Property name="serveur_nom">Doc2XML_2003 RECNUM_PUB</Property>
      <Property name="serveur_config_path">C:\Documents and Settings\gti_prod\Application Data\Doc2XML\PR_Doc2XML_2003_RecNum_Pub.xml</Property>
      <Property name="watch">R:\flux_Publication\Recueil_numerique\conversion\in\</Property>
   </Properties>
   <A_Header_Gauche>
      <blockquote id="A010000000">
         <para style="header" id="A150000000">WYROK Z DNIA 16.11.2016 R. – SPRAWA C‑417/15</para>
      </blockquote>
   </A_Header_Gauche>
   <A_Header_Droit>
      <blockquote id="A010000001">
         <para style="header" id="A150000001">SCHMIDT</para>
      </blockquote>
   </A_Header_Droit>
   <A_Footer_Gauche>
      <blockquote id="A010000002">
         <para style="footer" id="A150000002">I - 10</para>
      </blockquote>
   </A_Footer_Gauche>
   <A_Footer_Droit>
      <blockquote id="A010000003">
         <para style="footer" id="A150000003">
            <emphasis role="tab" id="A400000000"/>I - 11</para>
      </blockquote>
   </A_Footer_Droit>
   <Affaire>
      <Introduction>
         <section id="A000000000">
            <para style="19Centre" id="A150000004">WYROK TRYBUNAŁU (druga izba)</para>
            <para style="19Centre" id="A150000005">z dnia 16 listopada 2016 r.<footnote role="fNote" id="A110000000">
                  <number>*</number>
                  <para style="42FootnoteLangue" id="A150000006"> Język postępowania: niemiecki.</para>
               </footnote>
            </para>
            <para style="71Indicateur" id="A150000007">
               <phrase role="motcle" id="A410000000">Odesłanie prejudycjalne </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000001">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000002"> Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000003">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000004"> Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000005">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000006"> Jurysdykcja, uznawanie i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000007">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000008"> Zakres stosowania </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000009">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000010"> Artykuł 24 pkt 1 akapit pierwszy </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000011">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000012"> Jurysdykcja wyłączna w sprawach, których przedmiotem są prawa rzeczowe na nieruchomościach </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000013">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000014"> Artykuł 7 pkt 1 lit. a) </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000015">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000016"> Jurysdykcja szczególna w sprawach dotyczących umowy </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000017">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000018"> Powództwo o stwierdzenie nieważności umowy darowizny nieruchomości i o wykreślenie z księgi wieczystej wpisu prawa własności</phrase>
            </para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000008">W sprawie C‑417/15</para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000009">mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (sąd okręgowy, wydział cywilny, Wiedeń, Austria) postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 29 lipca 2015 r., w postępowaniu:</para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000010">
               <emphasis role="bold" id="A400000001">Wolfgang Schmidt</emphasis>
            </para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000011">przeciwko</para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000012">
               <emphasis role="bold" id="A400000002">Christiane Schmidt,</emphasis>
            </para>
            <para style="19Centre" id="A150000013">TRYBUNAŁ (druga izba),</para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000014">w składzie: M. Ilešič, prezes izby, A. Prechal, A. Rosas, C. Toader (sprawozdawca) i E. Jarašiūnas, sędziowie,</para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000015">rzecznik generalny: J. Kokott,</para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000016">sekretarz: A. Calot Escobar,</para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000017">rozważywszy uwagi przedstawione:</para>
            <itemizedlist id="A030000000">
               <listitem id="A060000000">
                  <blockquote id="A010000004">
                     <title id="A210000000">
                        <number>–</number>
                     </title>
                     <para style="03Tiretlong" id="A150000018">w imieniu W. Schmidta przez Ch. Becka, Rechtsanwalt,</para>
                  </blockquote>
               </listitem>
               <listitem id="A060000001">
                  <blockquote id="A010000005">
                     <title id="A210000001">
                        <number>–</number>
                     </title>
                     <para style="03Tiretlong" id="A150000019">w imieniu Ch. Schmidt przez M. Bartlmä, Rechtsanwalt,</para>
                  </blockquote>
               </listitem>
               <listitem id="A060000002">
                  <blockquote id="A010000006">
                     <title id="A210000002">
                        <number>–</number>
                     </title>
                     <para style="03Tiretlong" id="A150000020">w imieniu rządu austriackiego przez G. Eberharda, działającego w charakterze pełnomocnika,</para>
                  </blockquote>
               </listitem>
               <listitem id="A060000003">
                  <blockquote id="A010000007">
                     <title id="A210000003">
                        <number>–</number>
                     </title>
                     <para style="03Tiretlong" id="A150000021">w imieniu rządu czeskiego przez M. Smolka oraz J. Vláčila, działających w charakterze pełnomocników,</para>
                  </blockquote>
               </listitem>
               <listitem id="A060000004">
                  <blockquote id="A010000008">
                     <title id="A210000004">
                        <number>–</number>
                     </title>
                     <para style="03Tiretlong" id="A150000022">w imieniu Komisji Europejskiej przez G. von Rintelena oraz M. Wilderspina, działających w charakterze pełnomocników,</para>
                  </blockquote>
               </listitem>
            </itemizedlist>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000023">po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 7 lipca 2016 r.,</para>
            <para style="02AlineaAltA" id="A150000024">wydaje następujący</para>
         </section>
      </Introduction>
      <A_Motif>
         <section id="B000000000">
            <para style="75Debutdesmotifs" id="B150000000">
               <emphasis role="bold" id="B400000000">Wyrok</emphasis>
            </para>
            <blockquote id="B010000000">
               <title id="B210000000">
                  <number>1</number>
               </title>
               <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000001">Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 24 pkt 1 akapit pierwszy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2012, L 351, s. 1).</para>
            </blockquote>
            <blockquote id="B010000001">
               <title id="B210000001">
                  <number>2</number>
               </title>
               <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000002">Wniosek ten został złożony w ramach sporu między Wolfgangiem Schmidtem a Christiane Schmidt dotyczącego stwierdzenia nieważności umowy darowizny nieruchomości znajdującej się w Austrii.</para>
            </blockquote>
            <section id="B000000001">
               <title style="04Titre1" id="B200000000">
                  <titlecontent id="B300000000">
                     <emphasis role="bold" id="B400000001">Ramy prawne</emphasis>
                  </titlecontent>
               </title>
               <section id="B000000002">
                  <title style="05Titre2" id="B200000001">
                     <titlecontent id="B300000001">
                        <emphasis role="italc" id="B400000002">Prawo Unii</emphasis>
                     </titlecontent>
                  </title>
                  <blockquote id="B010000002">
                     <title id="B210000002">
                        <number>3</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000003">Motywy 15, 16 i 34 rozporządzenia nr 1215/2012 mają następujące brzmienie:</para>
                     <blockquote id="B010000003">
                        <para style="09Marge0avecretrait" id="B150000004">„(15)	Przepisy o jurysdykcji powinny być w wysokim stopniu przewidywalne i opierać się na zasadzie, że jurysdykcję w ogólności mają sądy miejsca zamieszkania pozwanego. Tak ustalona jurysdykcja powinna mieć miejsce zawsze, z wyjątkiem kilku dokładnie określonych przypadków, w których ze względu na przedmiot sporu lub autonomię stron uzasadnione jest inne kryterium powiązania […].</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000004">
                        <para style="09Marge0avecretrait" id="B150000005">(16)<emphasis role="tab" id="B400000003"/>Jurysdykcja oparta na łączniku miejsca zamieszkania powinna zostać uzupełniona jurysdykcją opartą na innych łącznikach, które powinny zostać dopuszczone ze względu na ścisły związek pomiędzy sądem a sporem prawnym lub w interesie prawidłowego sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Istnienie ścisłego związku powinno zagwarantować pewność prawną [prawa] oraz uniknięcie możliwości pozywania pozwanego przed sąd państwa członkowskiego, którego pozwany nie mógł rozsądnie przewidzieć […].</para>
                     </blockquote>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000006">[…]</para>
                     <blockquote id="B010000005">
                        <para style="09Marge0avecretrait" id="B150000007">(34)<emphasis role="tab" id="B400000004"/>W celu zapewnienia ciągłości pomiędzy Konwencją [z dnia 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 1972, L 299, s. 32)], rozporządzeniem [Rady] (WE) nr 44/2001 [z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1)] i niniejszym rozporządzeniem powinny być przewidziane przepisy przejściowe. Dotyczy to również wykładni postanowień Konwencji [z dnia 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych] oraz zastępujących ją rozporządzeń dokonywanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej”.</para>
                     </blockquote>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000006">
                     <title id="B210000003">
                        <number>4</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000008">Zawarty w rozdziale I rozporządzenia nr 1215/2012 art. 1 tego rozporządzenia, zatytułowany „Zakres stosowania i definicje”, stanowi w ust. 1 i ust. 2 lit. a):</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000009">„1.<emphasis role="tab" id="B400000005"/>Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie w sprawach cywilnych i handlowych, niezależnie od rodzaju sądu […].</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000010">2.<emphasis role="tab" id="B400000006"/>Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:</para>
                     <blockquote id="B010000007">
                        <para style="09Marge0avecretrait" id="B150000011">a)<emphasis role="tab" id="B400000007"/>stanu cywilnego, zdolności prawnej lub zdolności do czynności prawnych osób fizycznych, stosunków majątkowych wynikających z małżeństwa lub związku uznawanego – w myśl przepisów mających zastosowanie do takiego związku – za mający skutki porównywalne do skutków małżeństwa”.</para>
                     </blockquote>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000008">
                     <title id="B210000004">
                        <number>5</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000012">Sekcja 2 rozdziału II wspomnianego rozporządzenia jest zatytułowana „Jurysdykcja szczególna”. Zawarto w niej art. 7, który stanowi:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000013">„Osoba, która ma miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego może być pozwana w innym państwie członkowskim:</para>
                     <blockquote id="B010000009">
                        <para style="29Marge0doubleretrait" id="B150000014">1)<emphasis role="tab" id="B400000008"/>a)	w sprawach dotyczących umowy – przed sądy miejsca wykonania danego zobowiązania;</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000010">
                        <para style="29Marge0doubleretrait" id="B150000015">[…]”.</para>
                     </blockquote>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000011">
                     <title id="B210000005">
                        <number>6</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000016">We wspomnianej sekcji art. 8 tego rozporządzenia stanowi:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000017">„Osoba mająca miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego może zostać pozwana również:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000018">[…]</para>
                     <blockquote id="B010000012">
                        <para style="09Marge0avecretrait" id="B150000019">4)<emphasis role="tab" id="B400000009"/>jeżeli przedmiotem postępowania jest umowa lub roszczenie wynikające z umowy i powództwo może zostać połączone z powództwem przeciwko temu samemu pozwanemu o prawa rzeczowe na nieruchomościach – przed sąd państwa członkowskiego, w którym położona jest nieruchomość”.</para>
                     </blockquote>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000013">
                     <title id="B210000006">
                        <number>7</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000020">Artykuł 24 rozporządzenia nr 1215/2012, zawarty w sekcji 6 rozdziału II tego rozporządzenia, zatytułowanej „Jurysdykcja wyłączna”, stanowi:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000021">„Niezależnie od miejsca zamieszkania stron jurysdykcję wyłączną mają następujące sądy państwa członkowskiego:</para>
                     <blockquote id="B010000014">
                        <para style="09Marge0avecretrait" id="B150000022">1)<emphasis role="tab" id="B400000010"/>w sprawach, których przedmiotem są prawa rzeczowe na nieruchomościach oraz najem lub dzierżawa nieruchomości – sądy państwa członkowskiego, w którym nieruchomość jest położona.</para>
                     </blockquote>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000023">[…]”.</para>
                  </blockquote>
               </section>
               <section id="B000000003">
                  <title style="05Titre2" id="B200000002">
                     <titlecontent id="B300000002">
                        <emphasis role="italc" id="B400000011">Prawo austriackie</emphasis>
                     </titlecontent>
                  </title>
                  <blockquote id="B010000015">
                     <title id="B210000007">
                        <number>8</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000024">Istotne przepisy prawa krajowego zawarto w Allgemeines Bürgerliches Gesetzbuch (kodeksie cywilnym, zwanym dalej „ABGB”), a także w Grundbuchsgesetz (ustawie o księgach wieczystych, zwanej dalej „GBG”).</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000016">
                     <title id="B210000008">
                        <number>9</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000025">Paragraf 380 ABGB ma następujące brzmienie:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000026">„Prawo własności nie może powstać bez tytułu prawnego ani w sposób nieprzewidziany prawem”.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000017">
                     <title id="B210000009">
                        <number>10</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000027">Paragraf 425 ABGB stanowi:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000028">„Sam tytuł prawny nie wystarcza do przeniesienia własności. Z wyjątkiem wypadków określonych w ustawie własność i wszystkie inne prawa rzeczowe mogą zostać nabyte wyłącznie poprzez zgodne z prawem wydanie i odbiór rzeczy”.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000018">
                     <title id="B210000010">
                        <number>11</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000029">Zgodnie z § 431 ABGB:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000030">„Do przeniesienia własności nieruchomości konieczne jest wpisanie czynności nabycia w przeznaczonych do tego celu rejestrach publicznych. Wpis ten określany jest mianem »Einverleibung« (intabulacji)”.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000019">
                     <title id="B210000011">
                        <number>12</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000031">Paragraf 444 ABGB stanowi:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000032">„Prawo własności może wygasnąć na mocy oświadczenia woli właściciela, ustawy i orzeczenia sądowego. Niemniej prawo własności odnoszące się do nieruchomości wygasa jedynie poprzez wykreślenie z rejestrów publicznych”.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000020">
                     <title id="B210000012">
                        <number>13</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000033">W § 8 GBG rozróżniono następujące wpisy do ksiąg wieczystych:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000034">„Wpisami w księdze wieczystej są:</para>
                     <blockquote id="B010000021">
                        <para style="09Marge0avecretrait" id="B150000035">1.<emphasis role="tab" id="B400000012"/>wpisy (Einverleibungen) (bezwarunkowe nabycia prawa lub wykreślenia prawa – intabulacje lub ekstabulacje), dokonywane bez dalszego uzasadnienia, lub</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000022">
                        <para style="09Marge0avecretrait" id="B150000036">2.<emphasis role="tab" id="B400000013"/>ostrzeżenia (warunkowe nabycia prawa lub wykreślenia prawa, wzmianki wstępne), które wywołują skutek w postaci nabycia, przeniesienia, ograniczenia lub wykreślenia praw jedynie pod warunkiem, że zostaną następnie uzasadnione, lub</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000023">
                        <para style="09Marge0avecretrait" id="B150000037">3.<emphasis role="tab" id="B400000014"/>zwykłe wzmianki”.</para>
                     </blockquote>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000024">
                     <title id="B210000013">
                        <number>14</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000038">Zgodnie z § 9 GBG w księdze wieczystej mogą być wpisywane jedynie prawa rzeczowe i obciążenia, prawo odsprzedaży, prawo pierwokupu, a także prawo najmu.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000025">
                     <title id="B210000014">
                        <number>15</number>
                     </title>
                     <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000039">Paragraf 61 GBG, dotyczący wzmianki o sporach w księdze wieczystej, ma następujące brzmienie:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000040">„(1)<emphasis role="tab" id="B400000015"/>Każdy, kto twierdzi, że jego prawo zostało naruszone poprzez wpis, kto kwestionuje wpis na drodze sądowej ze względu na jego nieważność i kto żąda przywrócenia księgi wieczystej do stanu wcześniejszego, może zażądać, aby w księdze wieczystej została zamieszczona wzmianka o takim sporze, zarówno w chwili wytoczenia powództwa, jak i w późniejszym czasie. Z żądaniem zamieszczenia w księdze wieczystej wzmianki o sporze można wystąpić albo do sądu rozpatrującego ten spór, albo do sądu właściwego w sprawach wieczystoksięgowych.</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000041">(2)<emphasis role="tab" id="B400000016"/>Zamieszczenie wzmianki o sporze skutkuje tym, że rozstrzygający ten spór wyrok jest w pełni skuteczny również w stosunku do osób, które nabyły prawa dopiero po dniu, w którym wniosek o zamieszczenie wzmianki o sporze wpłynął do sądu właściwego w sprawach wieczystoksięgowych”.</para>
                  </blockquote>
               </section>
            </section>
            <section id="B000000004">
               <title style="04Titre1" id="B200000003">
                  <titlecontent id="B300000003">
                     <emphasis role="bold" id="B400000017">Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne</emphasis>
                  </titlecontent>
               </title>
               <blockquote id="B010000026">
                  <title id="B210000015">
                     <number>16</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000042">Wolfgang Schmidt, zamieszkały w Austrii, był właścicielem nieruchomości znajdującej się w Wiedniu (Austria). Na mocy sporządzonej w dniu 14 listopada 2013 r. przed notariuszem w Wiedniu umowy darowizny podarował tę nieruchomość córce, Ch. Schmidt, która została w tym dniu wpisana w księdze wieczystej jako właściciel tej nieruchomości. W dniu dokonania darowizny Ch. Schmidt zamieszkiwała w Niemczech i w dalszym ciągu tam zamieszkuje.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000027">
                  <title id="B210000016">
                     <number>17</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000043">Z akt sprawy, jakimi dysponuje Trybunał, wynika, że w następstwie przedstawienia opinii biegłego z zakresu psychiatrii, w której wskazano na istnienie poważnych zaburzeń począwszy od maja 2013 r., postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r. W. Schmidt został objęty opieką.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000028">
                  <title id="B210000017">
                     <number>18</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000044">W pozwie wniesionym do Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (sądu okręgowego, wydział cywilny, Wiedeń, Austria) w dniu 24 marca 2015 r. W. Schmidt, reprezentowany przez opiekuna, zażądał stwierdzenia nieważności umowy darowizny z dnia 14 listopada 2013 r. i w konsekwencji wykreślenia wpisu do księgi wieczystej przysługującego Ch. Schmidt prawa własności do nieruchomości ze względu na to, że wpis ten jest nieważny. W następstwie przedstawienia żądań przez powoda w postępowaniu głównym postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r. uwzględniono jego żądanie dokonania wpisu w księdze wieczystej wzmianki dotyczącej pozwu o wykreślenie, zgodnie z § 61 ust. 1 GBG.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000029">
                  <title id="B210000018">
                     <number>19</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000045">Christiane Schmidt podniosła zarzut braku jurysdykcji sądu odsyłającego, aby rozpatrzyć wniesiony w postępowaniu głównym pozew, ze względu na to, że art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1215/2012 nie uzasadnia jurysdykcji wspomnianego sądu, ponieważ pozew ten nie dotyczy prawa rzeczowego na nieruchomości w rozumieniu tego przepisu.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000030">
                  <title id="B210000019">
                     <number>20</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000046">Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (sąd okręgowy, wydział cywilny, Wiedeń) powziął wątpliwości w przedmiocie wykładni art. 24 pkt 1 rozporządzenia nr 1215/2012, odnosząc się, po pierwsze, do postanowienia Trybunału z dnia 5 kwietnia 2001 r., Gaillard (C‑518/99, EU:C:2001:209), w którym nie zastosowano reguły jurysdykcji wyłącznej w dziedzinie praw rzeczowych na nieruchomości w odniesieniu do powództwa o rozwiązanie umowy sprzedaży nieruchomości, oraz po drugie, do wyroku z dnia 3 kwietnia 2014 r., Weber (C‑438/12, EU:C:2014:212), zgodnie z którym powództwo o stwierdzenie nieważności wykonania prawa pierwokupu obciążającego nieruchomość jest objęte tą jurysdykcją wyłączną.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000031">
                  <title id="B210000020">
                     <number>21</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000047">Sąd odsyłający uściślił, że na wydany na podstawie § 61 ust. 1 GBG wyrok uwzględniający powództwo o wykreślenie można się powołać zarówno wobec Ch. Schmidt, jak i – ze względu na zamieszczenie wzmianki dotyczącej sporu w księdze wieczystej – wobec osób trzecich, które nabyły w toku postępowania prawa rzeczowe na danej nieruchomości.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000032">
                  <title id="B210000021">
                     <number>22</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000048">W tych okolicznościach Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (sąd okręgowy, wydział cywilny, Wiedeń) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</para>
                  <para style="02AlineaAltA" id="B150000049">„Czy spór, którego przedmiotem jest stwierdzenie nieważności umowy darowizny ze względu na brak zdolności do czynności prawnych darczyńcy oraz wykreślenie prawa własności obdarowanego, jest objęty zakresem art. 24 pkt 1 rozporządzenia nr 1215/2012, w którym przewidziano jurysdykcję wyłączną w sprawach, których przedmiotem są prawa rzeczowe na nieruchomościach?”.</para>
               </blockquote>
            </section>
            <section id="B000000005">
               <title style="04Titre1" id="B200000004">
                  <titlecontent id="B300000004">
                     <emphasis role="bold" id="B400000018">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</emphasis>
                  </titlecontent>
               </title>
               <blockquote id="B010000033">
                  <title id="B210000022">
                     <number>23</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000050">Poprzez zadane pytanie sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 24 pkt 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że stanowi powództwo „w sprawach, których przedmiotem są prawa rzeczowe na nieruchomościach”, w rozumieniu tego przepisu, powództwo o stwierdzenie nieważności umowy darowizny nieruchomości ze względu na brak zdolności do czynności prawnych darczyńcy i o wykreślenie z księgi wieczystej wzmianek dotyczących prawa własności obdarowanego.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000034">
                  <title id="B210000023">
                     <number>24</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000051">Na wstępie należy stwierdzić, że takie powództwo jest objęte przedmiotowym zakresem stosowania rozporządzenia nr 1215/2012.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000035">
                  <title id="B210000024">
                     <number>25</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000052">O ile bowiem w art. 1 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia wyłączono z jego zakresu stosowania między innymi stan cywilny, zdolność prawną lub zdolność do czynności prawnych osób fizycznych, o tyle – jak w istocie wskazała rzecznik generalna w pkt 27–31 opinii – w ramach powództwa takiego jak rozpatrywane w postępowaniu głównym ustalenie zdolności do czynności prawnych darczyńcy nie stanowi głównego przedmiotu tego powództwa, który to przedmiot jest związany z prawną ważnością darowizny, lecz stanowi zagadnienie wstępne.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000036">
                  <title id="B210000025">
                     <number>26</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000053">Z art. 24 pkt 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1215/2012 wynika, że niezależnie od miejsca zamieszkania stron sądy państwa członkowskiego, w którym nieruchomość jest położona (forum rei sitae), posiadają jurysdykcję wyłączną, aby rozpatrzyć powództwa w sprawach, których przedmiotem są prawa rzeczowe na nieruchomościach. Ponieważ w przepisie tym powtórzono w istocie brzmienie art. 22 pkt 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 44/2001, należy wskazać, że w zakresie, w jakim rozporządzeniem nr 1215/2012 zastąpiono rozporządzenie nr 44/2001, dokonana przez Trybunał wykładnia przepisów tego ostatniego rozporządzenia obowiązuje także w odniesieniu do rozporządzenia nr 1215/2012, gdy przepisy tych dwóch instrumentów prawa Unii można zakwalifikować jako równoważne (zob. analogicznie wyrok z dnia 16 czerwca 2016 r., Universal Music International Holding, C‑12/15, EU:C:2016:449, pkt 22 i przytoczone tam orzecznictwo).</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000037">
                  <title id="B210000026">
                     <number>27</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000054">W odniesieniu do art. 22 pkt 1 rozporządzenia nr 44/2001 Trybunał orzekł, że w celu zapewnienia, na ile to możliwe, równości i jednolitości praw i obowiązków wynikających z tego rozporządzenia dla państw członkowskich i zainteresowanych osób znaczenie wyrażenia „których przedmiotem są prawa rzeczowe na nieruchomościach” powinno być w prawie Unii określone w sposób autonomiczny (wyroki: z dnia 3 kwietnia 2014 r., Weber, C‑438/12, EU:C:2014:212, pkt 40; a także z dnia 17 grudnia 2015 r., Komu i in., C‑605/14, EU:C:2015:833, pkt 23).</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000038">
                  <title id="B210000027">
                     <number>28</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000055">Podobnie z utrwalonego orzecznictwa Trybunału dotyczącego rozporządzenia nr 44/2001 wynika, że przepisy zawarte w art. 22 pkt 1 tego rozporządzenia – ze względu na to, że wprowadzono w nich wyjątek od ogólnych zasad jurysdykcji przyjętych w tym rozporządzeniu, a w szczególności od zasady wskazanej w jego art. 2 ust. 1, zgodnie z którą, z zastrzeżeniem przepisów tego rozporządzenia, osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego powinny być pozywane przed sądy tego właśnie państwa członkowskiego – nie mogą być interpretowane szerzej, aniżeli wymaga tego ich cel. Przepisy te skutkują bowiem pozbawieniem stron możliwości wyboru sądu, jaką strony te miałyby w innym wypadku, co w niektórych wypadkach może prowadzić do tego, że strony podlegać będą jurysdykcji sądu, który dla żadnej z nich nie jest sądem miejsca ich zamieszkania (wyrok z dnia 17 grudnia 2015 r., Komu i in., C‑605/14, EU:C:2015:833, pkt 24).</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000039">
                  <title id="B210000028">
                     <number>29</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000056">Co się tyczy celu, jaki w zamierzeniu mają realizować powyższe przepisy, to zarówno ze sprawozdania w sprawie Konwencji o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 1979, C 59, s. 1), jak i z utrwalonego orzecznictwa Trybunału dotyczącego art. 22 pkt 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 44/2001 wynika, że zasadniczym względem przemawiającym za przyznaniem jurysdykcji wyłącznej sądom umawiającego się państwa, w którym nieruchomość jest położona, jest okoliczność, iż sądowi miejsca położenia nieruchomości, z uwagi na jego bliskość, najłatwiej jest wszechstronnie ustalić stan faktyczny oraz stosować przepisy i zwyczaje, które co do zasady są przepisami i zwyczajami państwa położenia tej nieruchomości (wyrok z dnia 17 grudnia 2015 r., Komu i in., C‑605/14, EU:C:2015:833, pkt 25).</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000040">
                  <title id="B210000029">
                     <number>30</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000057">Trybunał orzekł też, że jurysdykcja wyłączna sądów umawiającego się państwa, w którym nieruchomość jest położona, obejmuje nie wszystkie sprawy, które dotyczą praw rzeczowych na nieruchomości, lecz tylko te spośród nich, które są objęte zakresem stosowania wspomnianej konwencji lub w danym wypadku wspomnianego rozporządzenia i jednocześnie zaliczają się do spraw, które mają na celu z jednej strony określenie granic lub składu nieruchomości, własności, posiadania lub istnienia innych praw rzeczowych na nieruchomości, a z drugiej strony zapewnienie osobom, którym te prawa przysługują, ochrony związanych z tymi prawami prerogatyw (wyrok z dnia 17 grudnia 2015 r., Komu i in., C‑605/14, EU:C:2015:833, pkt 26 i przytoczone tam orzecznictwo).</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000041">
                  <title id="B210000030">
                     <number>31</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000058">Należy także przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału różnica między prawem rzeczowym a prawem obligacyjnym zasadza się na fakcie, że to pierwsze, obciążające rzecz, wywołuje skutki erga omnes, podczas gdy na drugie można powołać się wyłącznie przeciwko dłużnikowi (wyrok z dnia 17 grudnia 2015 r., Komu i in., C‑605/14, EU:C:2015:833, pkt 27 i przytoczone tam orzecznictwo).</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000042">
                  <title id="B210000031">
                     <number>32</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000059">W niniejszym wypadku z postanowienia odsyłającego wynika, że w austriackim prawie cywilnym stwierdzenie nieważności umowy darowizny ze względu na brak zdolności do czynności prawnych darczyńcy wywołuje skutki ex tunc, skutkując zwrotem w ten sposób nabytej rzeczy. W wypadku umów dotyczących nieruchomości zwrot ten skutkuje wykreśleniem wszelkich wzmianek zawartych w księdze wieczystej odnoszącej się do prawa własności osoby, którą wskazano jako właściciela.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000043">
                  <title id="B210000032">
                     <number>33</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000060">W zakresie, w jakim wniesione przez W. Schmidta powództwo ma na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności umowy darowizny ze względu na brak zdolności do czynności prawnych, oraz po drugie, wykreślenie z księgi wieczystej wzmianki dotyczącej przysługującego jego córce prawa własności, należy dokonać oceny charakteru tego powództwa, uwzględniając każde z tych żądań.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000044">
                  <title id="B210000033">
                     <number>34</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000061">W pierwszej kolejności, co się tyczy żądania stwierdzenia nieważności umowy darowizny nieruchomości, z postanowienia odsyłającego wynika, że żądanie to jest oparte na podnoszonej nieważności umowy ze względu na brak zdolności do czynności prawnych powoda w postępowaniu głównym. Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem, aby ustalić jurysdykcję sądu państwa członkowskiego, w którym nieruchomość jest położona, nie wystarcza okoliczność, że powództwo ma związek z prawem rzeczowym na nieruchomości lub z nieruchomością. Powództwo powinno raczej opierać się na prawie rzeczowym, a nie na prawie obligacyjnym (zob. podobnie postanowienie z dnia 5 kwietnia 2001 r., Gaillard, C‑518/99, EU:C:2001:209, pkt 16).</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000045">
                  <title id="B210000034">
                     <number>35</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000062">Taki sposób wykładni został zresztą potwierdzony w sprawozdaniu P. Schlossera dotyczącym Konwencji w sprawie przystąpienia Królestwa Danii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej do Konwencji o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, a także do protokołu dotyczącego jej wykładni przez Trybunał Sprawiedliwości (Dz.U. 1979, C 59, s. 71, pkt 170–172), w którym uściślono, że jeśli chodzi o powództwa mieszane, oparte na prawie obligacyjnym i mające na celu uzyskanie prawa rzeczowego, liczne okoliczności przemawiają na rzecz wyższości charakteru obligacyjnego tych powództw i w konsekwencji na rzecz braku możliwości stosowania reguły jurysdykcji wyłącznej w sprawach związanych z nieruchomościami (zob. analogicznie postanowienie z dnia 5 kwietnia 2001 r., Gaillard, C‑518/99, EU:C:2001:209, pkt 21).</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000046">
                  <title id="B210000035">
                     <number>36</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000063">Jak wskazała w istocie rzecznik generalna w pkt 40 opinii, fakt, że umowa, której unieważnienia zażądano, odnosi się do nieruchomości, nie ma znaczenia dla analizy ważności tej umowy, ponieważ okoliczność, iż materialny przedmiot umowy stanowi nieruchomość, ma w tym kontekście jedynie nieistotne znaczenie (zob. analogicznie wyrok z dnia 18 maja 2006 r., ČEZ, C‑343/04, EU:C:2006:330, pkt 34).</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000047">
                  <title id="B210000036">
                     <number>37</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000064">Należy także dodać, że taki sposób wykładni nie narusza wymogu prawidłowego zarządzania wymiarem sprawiedliwości, który – jak wynika z pkt 29 niniejszego wyroku – leży u podstaw art. 24 pkt 1 rozporządzenia nr 1215/2012, ze względu na to, iż orzekając w przedmiocie żądania stwierdzenia nieważności umowy darowizny ze względu na brak zdolności do czynności prawnych, sąd rozpatrujący sprawę nie musi dokonywać ustaleń ściśle związanych z daną nieruchomością, aby uzasadnić stosowanie określonej w tym przepisie reguły jurysdykcji wyłącznej.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000048">
                  <title id="B210000037">
                     <number>38</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000065">Niemniej, jak wskazała rzecznik generalna w pkt 50 opinii, a co rząd czeski podniósł w uwagach na piśmie, sąd odsyłający może oprzeć jurysdykcję w przedmiocie żądania stwierdzenia nieważności umowy darowizny nieruchomości na art. 7 pkt 1 lit. a) rozporządzenia nr 1215/2012.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000049">
                  <title id="B210000038">
                     <number>39</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000066">Zgodnie bowiem z tym przepisem spory w sprawach dotyczących umowy mogą być rozpatrywane przez sąd miejsca wykonania danego zobowiązania, czyli zobowiązania odpowiadającego wynikającemu z umowy uprawnieniu, na którym opiera się wniesione przez powoda powództwo (zob. podobnie wyrok z dnia 6 października 1976 r., De Bloos, 14/76, EU:C:1976:134, pkt 10–14). W niniejszym wypadku powództwo w postępowaniu głównym jest oparte na podnoszonej nieważności umownego zobowiązania polegającego na przeniesieniu własności nieruchomości, które to zobowiązanie – pod warunkiem że ta umowa jest ważna – powinno być, i w pierwszej kolejności zostało, wykonane w Austrii.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000050">
                  <title id="B210000039">
                     <number>40</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000067">W drugiej kolejności, jeśli chodzi o żądanie wykreślenia z księgi wieczystej prawa własności obdarowanej, żądanie to jest oparte na nieważności przeniesienia własności i w konsekwencji na prawie rzeczowym – na które powołuje się powód w postępowaniu głównym – na rozpatrywanej nieruchomości.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000051">
                  <title id="B210000040">
                     <number>41</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000068">Takie żądanie – mające na celu ochronę prerogatyw wywodzonych z prawa rzeczowego – jest objęte jurysdykcją wyłączną sądu państwa członkowskiego, w którym nieruchomość jest położona, zgodnie z art. 24 pkt 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1215/2012.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000052">
                  <title id="B210000041">
                     <number>42</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000069">Mając na względzie tę jurysdykcję wyłączną sądu państwa członkowskiego, w którym nieruchomość jest położona, w zakresie żądania wykreślenia z księgi wieczystej prawa własności obdarowanej, sąd ten ma ponadto, jak wskazała rzecznik generalna w pkt 51–58 opinii, jurysdykcję opartą na powiązaniu spraw, zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 1215/2012, aby rozpatrzyć żądanie stwierdzenia nieważności umowy darowizny nieruchomości, ponieważ te dwa żądania są skierowane przeciwko temu samemu pozwanemu i mogą – jak wynika z akt sprawy, jakimi dysponuje Trybunał – być rozpoznane łącznie.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000053">
                  <title id="B210000042">
                     <number>43</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000070">W świetle wszystkich powyższych rozważań na zadane pytanie należy udzielić następującej odpowiedzi:</para>
                  <itemizedlist id="B030000000">
                     <listitem id="B060000000">
                        <blockquote id="B010000054">
                           <title id="B210000043">
                              <number>–</number>
                           </title>
                           <para style="03Tiretlong" id="B150000071">Przepisy rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że powództwo o stwierdzenie nieważności umowy darowizny nieruchomości ze względu na brak zdolności do czynności prawnych darczyńcy nie jest objęte określoną w art. 24 pkt 1 tego rozporządzenia jurysdykcją wyłączną sądu państwa członkowskiego, w którym nieruchomość jest położona, lecz jurysdykcją szczególną określoną w art. 7 pkt 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia.</para>
                        </blockquote>
                     </listitem>
                     <listitem id="B060000001">
                        <blockquote id="B010000055">
                           <title id="B210000044">
                              <number>–</number>
                           </title>
                           <para style="03Tiretlong" id="B150000072">Powództwo o wykreślenie z księgi wieczystej wzmianek dotyczących prawa własności obdarowanego jest objęte jurysdykcją wyłączną określoną w art. 24 pkt 1 tego rozporządzenia.</para>
                        </blockquote>
                     </listitem>
                  </itemizedlist>
               </blockquote>
            </section>
            <section id="B000000006">
               <title style="04Titre1" id="B200000005">
                  <titlecontent id="B300000005">
                     <emphasis role="bold" id="B400000019">W przedmiocie kosztów</emphasis>
                  </titlecontent>
               </title>
               <blockquote id="B010000056">
                  <title id="B210000045">
                     <number>44</number>
                  </title>
                  <para style="01PointnumeroteAltN" id="B150000073">Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</para>
               </blockquote>
            </section>
         </section>
      </A_Motif>
      <Dispositif>
         <section id="D000000000">
            <para style="41DispositifIntroduction" id="D150000000">Z powyższych względów Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje:</para>
            <para style="30Dispositifalinea" id="D150000001">
               <emphasis role="bold" id="D400000000">Przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że powództwo o stwierdzenie nieważności umowy darowizny nieruchomości ze względu na brak zdolności do czynności prawnych darczyńcy nie jest objęte określoną w art. 24 pkt 1 tego rozporządzenia jurysdykcją wyłączną sądu państwa członkowskiego, w którym nieruchomość jest położona, lecz jurysdykcją szczególną określoną w art. 7 pkt 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia.</emphasis>
            </para>
            <para style="30Dispositifalinea" id="D150000002">
               <emphasis role="bold" id="D400000001">Powództwo o wykreślenie z księgi wieczystej wzmianek dotyczących prawa własności obdarowanego jest objęte jurysdykcją wyłączną określoną w art. 24 pkt 1 tego rozporządzenia.</emphasis>
            </para>
         </section>
      </Dispositif>
      <A_Signatures>
         <section id="D000000001">
<para style="77Signatures" id="D150000003">Podpisy</para>

</section>
      </A_Signatures>
   </Affaire>
</A_Doc_Ref>