2.8.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 204/94


UITVOERINGSBESLUIT (EU) 2019/1310 VAN DE COMMISSIE

van 31 juli 2019

tot vaststelling van regels voor de werking van de Europese pool voor civiele bescherming en rescEU

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2019) 5614)

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Besluit nr. 1313/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende een Uniemechanisme voor civiele bescherming (1), en met name artikel 32, lid 1, onder g),

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Met inachtneming van de primaire verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de preventie, de paraatheid en de respons ten aanzien van natuurrampen en door de mens veroorzaakte rampen, bevordert het Uniemechanisme solidariteit en samenwerking tussen de lidstaten overeenkomstig respectievelijk artikel 3, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en artikel 196 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

(2)

Met de vaststelling van Besluit (EU) 2019/420 van het Europees Parlement en de Raad (2) werd het Uniemechanisme versterkt door de verhoging van de financiële steun van de Unie voor de Europese pool voor civiele bescherming en met de oprichting van rescEU.

(3)

Overeenkomstig artikel 21, lid 2, onder c), van Besluit nr. 1313/2013/EU moet de responscapaciteit die financiële steun van de Unie voor aanpassingskosten ontvangt, beschikbaar worden gesteld als onderdeel van de Europese pool voor civiele bescherming voor een minimumperiode die gekoppeld is aan de ontvangen financiering, en die varieert van 3 tot 10 jaar na de daadwerkelijke beschikbaarheidsdatum. De exacte beschikbaarheidstermijnen moeten worden gespecificeerd om de rechtszekerheid te waarborgen.

(4)

rescEU moet bijstand te verlenen in situaties van overmacht waarbij de algehele bestaande capaciteit op nationaal niveau en de door de lidstaten aan de Europese pool voor civiele bescherming toegezegde capaciteit tekortschieten om doeltreffend te reageren op rampen. Er moeten regels worden vastgesteld voor de oprichting, het beheer en het onderhoud van de rescEU-capaciteit om ervoor te zorgen dat rescEU op een doeltreffende wijze wordt uitgevoerd.

(5)

rescEU-capaciteit wordt beschikbaar gesteld voor responsoperaties in het kader van het Uniemechanisme. Naar aanleiding van een verzoek om bijstand via het Coördinatiecentrum voor respons in noodsituaties (ERCC) neemt de Commissie, in nauwe samenwerking met de verzoekende lidstaat en de lidstaat die de rescEU-capaciteit bezit, huurt of least, een besluit over de inzet van die capaciteit. Om een doeltreffend en transparant besluitvormingsproces te waarborgen, moeten criteria voor besluiten tot inzet en relevante operationele procedures worden vastgesteld. Voorts moeten criteria worden vastgesteld voor de besluitvorming over de inzet in geval van onverenigbare verzoeken om het gebruik van de rescEU-capaciteit.

(6)

rescEU-capaciteit kan voor nationale doeleinden worden gebruikt wanneer zij niet wordt gebruikt of nodig is voor responsoperaties in het kader van het Uniemechanisme. Om te garanderen dat rescEU capaciteit paraat en inzetbaar is in het kader van het Uniemechanisme binnen het tijdsbestek dat is vastgesteld op basis van de kwaliteitsvereisten voor elke type van rescEU capaciteit, moeten passende regels voor hun nationaal gebruik worden vastgesteld.

(7)

Wanneer rescEU capaciteit voor nationale doeleinden wordt gebruikt, moeten de lidstaten de Commissie hiervan in kennis stellen. Het meldingssysteem in geval van nationaal gebruik van rescEU capaciteit moet eenvoudig en doeltreffend zijn.

(8)

Met het oog op operationele efficiëntie moeten duidelijke regels worden vastgesteld inzake ontbinding en terugtrekking van rescEU-capaciteit.

(9)

Overeenkomstig artikel 12, lid 10, van Besluit nr. 1313/2013/EU kunnen lidstaten in specifieke gevallen weigeren personeel beschikbaar te stellen om rescEU-capaciteit buiten de Unie in te zetten. Er moeten regels worden vastgesteld voor die specifieke gevallen.

(10)

Bij de vaststelling van Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/570 van de Commissie (3) werd de capaciteit voor de bestrijding van bosbranden vanuit de lucht gedefinieerd als rescEU-capaciteit. Om overeenkomstig artikel 21, lid 3, van Besluit nr. 1313/2013/EU financiële bijstand van de Unie te verlenen voor de ontwikkeling van dergelijke capaciteiten, moeten de totale geraamde kosten ervan worden vastgesteld. De totale geraamde kosten moeten worden berekend met inachtneming van de in bijlage I BIS bij Besluit nr. 1313/2013/EU vastgestelde categorieën van subsidiabele kosten.

(11)

Om de inzettermijnen te verkorten en de rechtszekerheid te verbeteren, moeten de voorwaarden voor het onderbrengen en exploiteren van rescEU-capaciteit worden verduidelijkt. Deze voorwaarden moeten de basis vormen voor operationele contracten tussen de Commissie en de lidstaten.

(12)

Om de nodige zichtbaarheid te geven aan de Unie wanneer rescEU-capaciteit wordt ingezet en om te zorgen voor uniforme voorwaarden voor de uitvoering van artikel 20 bis van Besluit nr. 1313/2013/EU, moeten in dit besluit regels voor passende zichtbaarheidsregelingen worden vastgesteld.

(13)

De rescEU-capaciteit moet worden geregistreerd, gecertificeerd en adequaat door de lidstaten worden onderhouden overeenkomstig de bestaande nationale en internationale regelgeving. Het certificeringsproces van het Uniemechanisme moet ook worden voltooid.

(14)

Met de inwerkingtreding op 21 maart 2019 van Besluit (EU) 2019/420 kan de Unie voortaan financiële bijstand verlenen voor de operationele kosten. Daarom moeten voor de lidstaten regels en procedures worden vastgesteld voor het verzoeken van dergelijke bijstand.

(15)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het in artikel 33, lid 1, van Besluit nr. 1313/2013/EU bedoelde comité,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Onderwerp

Dit besluit stelt regels vast voor de tenuitvoerlegging van Besluit nr. 1313/2013/EU, met betrekking tot:

a)

de inzet voor de Europese pool voor civiele bescherming van capaciteit die financiering ontvangt voor aanpassingskosten;

b)

criteria voor besluiten tot inzet van rescEU-capaciteit, ook in het geval van onverenigbare verzoeken;

c)

criteria voor besluiten inzake ontbinding en terugtrekking van rescEU-capaciteit;

d)

nationaal gebruik van rescEU-capaciteit;

e)

weigering personeel in te zetten buiten de Unie;

f)

de algemene inhoud van de operationele contracten;

g)

zichtbaarheidsvereisten voor het gebruik van rescEU-capaciteit;

h)

certificering en registratie van rescEU-capaciteit;

i)

totale geraamde kosten voor rescEU-capaciteit die wordt ingezet voor bestrijding van bosbranden vanuit de lucht; alsmede

j)

regelingen voor het aanvragen van financiële steun voor operationele kosten.

Artikel 2

Inzet voor de Europese pool voor civiele bescherming van capaciteiten die financiering ontvangen voor aanpassingskosten

1.   De lidstaten die financiële steun van de Unie ontvangen voor de aanpassing van de capaciteit overeenkomstig artikel 21, lid 2, onder c), van Besluit nr. 1313/2013/EU, verbinden zich ertoe dat deze capaciteit gedurende verschillende minimumperioden op basis van het totale bedrag van ontvangen financiering aan de Europese pool voor civiele bescherming wordt toegewezen.

De minimumperioden worden als volgt bepaald:

a)

een minimumperiode van 3 jaar voor capaciteit waarvoor tot 300 000 EUR financiële steun van de Unie is ontvangen;

b)

een minimumperiode van 5 jaar voor capaciteit waarvoor een bedrag ten belope van 300 001 EUR tot 1 000 000 EUR financiële steun van de Unie is ontvangen;

c)

een minimumperiode van 7 jaar voor capaciteit waarvoor een bedrag ten belope van 1 000 001 EUR tot 2 000 000 EUR financiële steun van de Unie is ontvangen;

d)

een minimumperiode van 10 jaar voor capaciteit waarvoor meer dan 2 000 000 EUR financiële steun van de Unie is ontvangen;

2.   Indien de economische levensduur van een capaciteit korter is dan de in lid 1 bedoelde minimumperiode, wordt de minimumperiode bepaald door de lengte van de economische levensduur.

3.   De Commissie kan via het ERCC ermee instemmen de in lid 1 bedoelde minimumperiode met betrekking tot een specifieke capaciteit te beëindigen indien dit door een lidstaat naar behoren wordt gemotiveerd.

Artikel 3

Criteria voor besluiten tot inzet van rescEU-capaciteit

1.   Na ontvangst van een bijstandsverzoek beoordeelt het ERCC of de bestaande capaciteit die de lidstaten via het Uniemechanisme hebben aangeboden en de capaciteit die vooraf is toegewezen aan de Europese pool voor civiele bescherming, volstaan om een doeltreffende reactie op dat verzoek te waarborgen. Indien een doeltreffende reactie niet kan worden gegarandeerd, neemt de Commissie via het ERCC een besluit over de inzet van rescEU-capaciteit overeenkomstig de in artikel 12, lid 6, van Besluit nr. 1313/2013/EU vastgestelde procedure.

2.   Bij het besluit om rescEU-capaciteit in te zetten, wordt rekening gehouden met de volgende specifieke criteria:

a)

de operationele situatie in de lidstaten en potentiële rampenrisico's;

b)

de geschiktheid en toereikendheid van de rescEU-capaciteit om op de ramp te reageren;

c)

de geografische locatie van de rescEU-capaciteit, met inbegrip van de geraamde transporttijden naar het getroffen gebied;

d)

andere relevante criteria, met inbegrip van de voorwaarden voor de inzet van rescEU-capaciteit zoals vastgelegd in operationele contracten.

3.   Bij onverenigbare verzoeken om bijstand worden de volgende aanvullende criteria in aanmerking genomen bij een besluit over de inzet van rescEU-capaciteit:

a)

de verwachte risico's voor mensenlevens;

b)

de verwachte risico's voor kritieke infrastructuur als bedoeld in artikel 2, onder a), van Richtlijn 2008/114/EG van de Raad (4), ongeacht of deze binnen of buiten de Unie is gevestigd;

c)

de verwachte gevolgen van de rampen, met inbegrip van de gevolgen voor het milieu;

d)

door het ERCC vastgestelde behoeften, alsmede eventuele bestaande inzetplannen;

e)

het potentiële risico van de verspreiding van rampen;

f)

de sociaal-economische gevolgen;

g)

inwerkingstelling van de solidariteitsclausule overeenkomstig artikel 222 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

h)

andere relevante operationele factoren.

Artikel 4

Criteria voor besluiten inzake ontbinding en terugtrekking van rescEU-capaciteit

1.   rescEU-capaciteit wordt ontbonden in de volgende gevallen:

a)

na ontvangst van een voorlopige kennisgeving van afsluiting in Cecis; of

b)

wanneer een besluit tot terugtrekking overeenkomstig lid 2 wordt genomen.

2.   Een besluit om rescEU-capaciteit terug te trekken wordt door de Commissie genomen via het ERCC wanneer elders een grotere operationele behoefte is aan deze capaciteit of de behoeften ter plaatse het gebruik ervan niet langer rechtvaardigen. Het besluit wordt genomen in nauwe samenwerking met de lidstaat waar de rescEU-capaciteit is ondergebracht en de lidstaat/lidstaten die om bijstand verzoekt/verzoeken, alsook, in voorkomend geval, met derde landen of internationale organisaties.

3.   Voor het nemen van het in lid 2 bedoelde besluit neemt de Commissie onder meer de in artikel 3, leden 2, en 3, genoemde criteria in aanmerking.

Artikel 5

Nationaal gebruik van rescEU-capaciteit

1.   De lidstaten die rescEU-capaciteit voor nationale doeleinden gebruiken, zorgen voor:

a)

de beschikbaarheid en de paraatheid voor het uitvoeren van operaties in het kader van het Uniemechanisme binnen de in de desbetreffende kwaliteitseisen vastgestelde termijn, tenzij anders overeengekomen met de Commissie;

b)

gelijke behandeling van de rescEU-capaciteit en andere nationale capaciteit met betrekking tot adequate voorzieningen op het vlak van onderhoud, opslag, verzekeringen, personeelsbezetting en andere relevante beheers- en onderhoudswerkzaamheden;

c)

snelle herstelling in geval van schade.

2.   De lidstaten stellen de Commissie via het ERCC in kennis van het nationale gebruik van rescEU-capaciteit en dienen na het gebruik ervan een verslag in.

3.   Wanneer nationaal gebruik van rescEU-capaciteit gevolgen heeft voor de beschikbaarheid, als bedoeld in de eerste alinea, onder a), van dit artikel, verkrijgen de lidstaten voorafgaand aan de inzet van de capaciteit via het ERCC de toestemming van de Commissie.

De lidstaten zorgen ervoor dat de desbetreffende rescEU-capaciteit zo snel mogelijk beschikbaar is voor responsoperaties in het kader van het Uniemechanisme.

Artikel 6

Weigering personeel in te zetten buiten de Unie

1.   Indien overeenkomstig artikel 12, lid 10, van Besluit nr. 1313/2013/EU een besluit is genomen om rescEU-capaciteit in te zetten buiten de Unie, kunnen de lidstaten weigeren hun personeel in te zetten in de volgende gevallen:

a)

wanneer de diplomatieke betrekkingen tussen de lidstaat en het verzoekende derde land zijn verbroken;

b)

wanneer gewapende conflicten, de dreiging daarvan of andere even ernstige redenen ertoe zouden leiden dat de veiligheid en beveiliging van het personeel in gevaar zouden komen en de betrokken lidstaat niet aan zijn zorgplicht zou kunnen voldoen.

2.   De lidstaat die weigert zijn personeel in te zetten, stelt de Commissie hiervan onverwijld in kennis en verstrekt een met redenen omklede motivering.

Artikel 7

Algemene inhoud van operationele contracten

De in artikel 12, lid 5, van Besluit nr. 1313/2013/EU bedoelde operationele contracten dienen onder meer voor:

a)

het specificeren van de aard van de entiteit waar de rescEU-capaciteit is ondergebracht;

b)

het specificeren van de locaties waar de rescEU-capaciteit is ondergebracht;

c)

het verstrekken van informatie over relevante logistiek en verzekering;

d)

het geven van een overzicht van het nationale besluitvormingsproces om de beschikbaarheid en paraatheid van rescEU-capaciteit voor operaties in het kader van het Uniemechanisme te waarborgen binnen de termijn die is vastgesteld in de desbetreffende kwaliteitsvereisten;

e)

het bijhouden van actuele informatie over het personeel, met inbegrip van de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden, verzekeringscontracten en opleiding, alsmede een beschrijving van de maatregelen die zijn genomen om de internationale invoering ervan te waarborgen;

f)

het voorzien in een onderhoudswerkplan;

g)

het vaststellen van specifieke rapportageverplichtingen;

h)

het vaststellen van zichtbaarheidsvereisten voor de Unie als bedoeld in artikel 20 bis van Besluit nr. 1313/2013/EU.

Artikel 8

Zichtbaarheidsvereisten voor het gebruik van rescEU-capaciteit

Als rescEU-capaciteit wordt ingezet voor responsoperaties in het kader van het Uniemechanisme, wordt overeenkomstig artikel 20 bis van Besluit nr. 1313/2013/EU door de lidstaat waar de rescEU-capaciteit is ondergebracht en de lidstaat die om bijstand verzoekt, voorzien in passende zichtbaarheid van de Unie.

Artikel 9

Aansprakelijkheid en schadevergoeding

De lidstaten zien af van het instellen van een vordering tegen de Commissie voor schade als gevolg van bijstandsinterventies in het kader van het Uniemechanisme of voor gevolgen die voortvloeien uit het niet-inzetten, ontbinden of terugtrekken van rescEU-capaciteit die in het kader van het Uniemechanisme en dit besluit is verleend, tenzij bewezen is dat deze schade het gevolg is van fraude of ernstig wangedrag.

Artikel 10

Certificerings- en registratieregels

1.   De lidstaten zorgen voor de certificering en registratie van rescEU-capaciteit overeenkomstig de toepasselijke nationale en internationale regels en voorschriften.

2.   Wanneer de rescEU-capaciteit multifunctioneel is, worden de certificering en de registratie dienovereenkomstig voltooid.

3.   De lidstaten certificeren rescEU-capaciteit in het kader van het certificeringsproces van het Uniemechanisme zo snel mogelijk en in overeenstemming met artikel 11, lid 4, van Besluit nr. 1313/2013/EU en hoofdstuk 5 van Uitvoeringsbesluit 2014/762/EU van de Commissie (5). rescEU-capaciteit waarvoor de voltooiing van het certificeringsproces van het Uniemechanisme lopende is, kan worden ingezet overeenkomstig artikel 3.

Artikel 11

Totale geraamde kosten voor rescEU-capaciteit voor de bestrijding van bosbranden vanuit de lucht

1.   De kostencategorieën als bedoeld in de punten 1 tot en met 6 en punt 8 van bijlage I BIS bij Besluit nr. 1313/2013/EU worden in aanmerking genomen bij de berekening van de totale geraamde kosten van rescEU-capaciteit voor de bestrijding van bosbranden vanuit de lucht.

2.   De kosten van de categorie kosten voor uitrusting zoals bedoeld in punt 1 van bijlage I BIS bij Besluit nr. 1313/2013/EU voor de capaciteit voor de bestrijding van bosbranden vanuit de lucht met vliegtuigen worden berekend op basis van de marktprijzen die gelden wanneer de capaciteit wordt verworven, gehuurd of geleased overeenkomstig artikel 12, lid 3, van Besluit nr.1313/2013/EU. Wanneer de lidstaten rescEU-capaciteit verwerven, huren of leasen, verstrekken zij de Commissie bewijsstukken van de daadwerkelijk geldende marktprijzen.

De kosten van de categorie kosten voor uitrusting zoals bedoeld in punt 1 van bijlage I BIS bij Besluit nr. 1313/2013/EU voor de capaciteit voor de bestrijding van bosbranden vanuit de lucht met helikopters worden berekend op basis van de marktprijzen die gelden wanneer de capaciteit wordt verworven, gehuurd of geleased overeenkomstig artikel 12, lid 3, van Besluit nr.1313/2013/EU. Wanneer de lidstaten rescEU-capaciteit verwerven, huren of leasen, verstrekken zij de Commissie bewijsstukken van de daadwerkelijk geldende marktprijzen.

3.   De kosten van de kostencategorieën bedoeld in de punten 2 tot en met 6 en punt 8 van bijlage I BIS bij Besluit nr. 1313/2013/EU voor de bestrijding van bosbranden vanuit de lucht met vliegtuigen worden ten minste eenmaal berekend gedurende de periode van elk meerjarig financieel kader met ingang van de periode 2014-2020, rekening houdend met de informatie waarover de Commissie beschikt, met inbegrip van de inflatie en de kostenberekeningen die worden gemaakt ter financiering van nationale capaciteit overeenkomstig artikel 35 van Besluit nr. 1313/2013/EU. Deze kosten worden door de Commissie gebruikt voor het verstrekken van jaarlijkse financiële bijstand.

De kosten van de kostencategorieën bedoeld in de punten 2 tot en met 6 en punt 8 van bijlage I BIS bij Besluit nr. 1313/2013/EU voor de bestrijding van bosbranden vanuit de lucht met helikopters worden ten minste eenmaal berekend gedurende de periode van elk meerjarig financieel kader met ingang van de periode 2014-2020, rekening houdend met de informatie waarover de Commissie beschikt, met inbegrip van de inflatie en de kostenberekeningen die worden gemaakt ter financiering van nationale capaciteit overeenkomstig artikel 35 van Besluit nr. 1313/2013/EU. Deze kosten worden door de Commissie gebruikt voor het verstrekken van jaarlijkse financiële bijstand.

Artikel 12

Subsidiabele operationele kosten

1.   De operationele kosten als bedoeld in artikel 23, lid 2, artikel 23, lid 4 ter, en artikel 23, lid 4 quater, van Besluit nr. 1313/2013/EU omvatten alle kosten van het exploiteren van een capaciteit tijdens een operatie die noodzakelijk zijn voor een operationeel doeltreffend optreden. Dergelijke kosten kunnen in voorkomend geval betrekking hebben op personeelskosten, internationaal en lokaal vervoer, logistiek, verbruiksgoederen en benodigdheden, onderhoud en andere kosten die nodig zijn om een doeltreffend gebruik van de capaciteit te waarborgen.

2.   De in lid 1 bedoelde kosten komen niet in aanmerking voor financiering indien zij worden gedekt door gastlandsteun, op grond van artikel 39 van Uitvoeringsbesluit 2014/762/EU of overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/570, of wanneer zij worden gefinancierd via andere financiële instrumenten van de Unie.

3.   De procedures voor het aanvragen van vervoerssteun als bedoeld in artikel 48, artikel 49, leden 1 en 3, artikel 51, artikel 53 en bijlage VIII van Uitvoeringsbesluit 2014/762/EU zijn van overeenkomstige toepassing op verzoeken om financiële steun voor operationele kosten totdat zij in voorkomend geval worden vervangen.

Artikel 13

Adressaten

Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 31 juli 2019.

Voor de Commissie

Christos STYLIANIDES

Lid van de Commissie


(1)   PB L 347 van 20.12.2013, blz. 924.

(2)  Besluit (EU) 2019/420 van het Europees Parlement en de Raad van 13 maart 2019 tot wijziging van Besluit nr. 1313/2013/EU betreffende een Uniemechanisme voor civiele bescherming (PB L 77I van 20.3.2019, blz. 1).

(3)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/570 van de Commissie van 8 april 2019 tot vaststelling van regels voor de uitvoering van Besluit nr. 1313/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rescEU-capaciteit en tot wijziging van Uitvoeringsbesluit 2014/762/EU van de Commissie (PB L 99 van 10.4.2019, blz. 41).

(4)  Richtlijn 2008/114/EG van de Raad van 8 december 2008 inzake de identificatie van Europese kritieke infrastructuren, de aanmerking van infrastructuren als Europese kritieke infrastructuren en de beoordeling van de noodzaak de bescherming van dergelijke infrastructuren te verbeteren (PB L 345 van 23.12.2008, blz. 75).

(5)  Uitvoeringsbesluit 2014/762/EU van de Commissie van 16 oktober 2014 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Besluit nr. 1313/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende een Uniemechanisme voor civiele bescherming en tot intrekking van de Beschikkingen 2004/277/EG, Euratom en 2007/606/EG, Euratom van de Commissie (PB L 320 van 6.11.2014, blz. 1).