Τά περιστατικά τῆς υποθέσεως, ἡ εξέλιξη της διαδικασίας, τά αιτήματα καί οἱ ισχυρισμοί, καθώς καί τά ἀπιχειρήματα των διαδίκων, ὅσον άφορα τό παραδεκτό της προσφυγής, ἔχουν συνοπτικῶς ὡς έξης:
<TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά</TXT></NP></TI>Ό Λόρδος Bethell, μέλος τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου καί τῆς Βουλῆς τῶν Λόρδων, χρησιμοποιεί συχνά τά τακτικά ἀεροπορικά δρομολόγια εντός τῆς Κοινότητος ἐξ άλλου, εἶναι πρόεδρος τοῦ σωματείου Freedom of the Skies Campaign ('Εκστρατεία γιά τήν ελευθερία στίς ἀερομεταφορές), τό όποιο έχει θέσει ὡς σκοπό τήν μεταρρύθμιση τῶν κανόνων τοῦ ισχύοντος συστήματος ἀεροπορικών μεταφορῶν ἐντός της Κοινότητος, ιδίως ὅσον άφορᾶ τίς μεθόδους καί τους κανόνες πού χρησιμοποιοῦνται πρός καθορισμό τῶν ἀεροπορικών ναύλων.
Μετά τήν ἀνταλλαγή σημαντικής ἀλληλογραφίας μέ τήν Ἐπιτροπή, ὁ Λόρδος Bethell ἀπηύθυνε μέσω δικηγόρου, στίς 13 Μαίου 1981, μακροσκελή επιστολή πρός τήν Ἐπιτροπή πού ἀφορούσε, ἰδίως, τόν καθορισμό των ἀεροπορικῶν ναύλων γιά επιβάτες τῶν τακτικών ἀεροπορικών γραμμών ἐντός της Κοινότητος.
Μέ τήν επιστολή αυτή ἐπεσήμαινε εἰδικῶς τήν σημαντική μείωση τοῦ ἀνταγωνισμοῦ μεταξύ ἀεροπορικών εταιριών στον τομέα τῶν ναύλων, μέσω ἐνός δικτύου διμερών καί πολυμερών συμφωνιών. Στήν πράξη, οἱ ναῦλοι καθορίζονται μεταξύ τῶν ἀεροπορικών ἑταιριών καί ὄχι μεταξύ τῶν κυβερνήσεων. Τό άρθρο 85, παράγραφος 1, καί τό άρθρο 86 τῆς συνθήκης ΕΟΚ έχουν εφαρμογή ἐπί τῶν συμφωνιών αυτών τόσο ἀπό νομικής ἀπόψεως ὅσο καί ἀπό πλευρᾶς πραγματικών περιστατικών στην περίπτωση κατά τήν ὁποία ἡ 'Επιτροπή θά εἶχε ἀμφιβολίες ὡς πρός τό θέμα αυτό, ὁ Λόρδος Bethell ἀνέφερε ὅτι θά ήταν ευτυχής ἄν ἐπληροφορεῖτο τους λόγους των ἀμφιβολιῶν αὐτῶν.
Τό άρθρο 89, παράγραφος 1 περίοδος πρώτη, δέν παρέχει άλλη επιλογή στην Ἐπιτροπή, παρά νά ενεργήσει, ἀσχέτως δυσχερειών ἀκόμα καί ἄν δέν υφίσταται κανονισμός περί εφαρμογής τῶν διατάξεων αυτών. Ή φαινομενική έλλειψη θελήσεως, ἐκ μέρους τοῦ Συμβουλίου, δημιουργίας συνθηκών πραγματικοῦ ἀνταγωνισμοῦ στόν τομέα τῶν ἀεροπορικῶν μεταφορών, δέν ἀπαλλάσσει την Ἐπιτροπή ἀπό τίς υποχρεώσεις της, άλλα ἀντιθέτως τίς επαυξάνει.
Ή παρέμβαση τῶν κυβερνήσεων έχει εντελώς τυπικό χαρακτήρα κατά γενικό κανόνα, ἐπικυρώνουν χωρίς συζήτηση τους ναύλους πού έχουν συμφωνήσει οἱ ἀερομεταφορεῖς τους στό πλαίσιο τῆς IATA.
Ἐξ, άλλου, τό γεγονός ὅτι οἱ κυβερνήσεις εἶναι ἀναμεμιγμένες σέ περιοριστικές πρακτικές δέν ἀποκλείει καθόλου τήν έρευνα ἐκ μέρους τῆς 'Επιτροπής.
Οἱ ἀεροπορικές ἑταιρίες δέν δύνανται νά ὀχυρωθοῦν πίσω ἀπό τήν έγκριση τῶν κυβερνήσεων τους ούτε οἱ κυβερνήσεις δύνανται νά ἀνέχονται ἡ νά διαιωνίζουν μία κατάσταση στην ὁποία οἱ ἀεροπορικές εταιρίες, ιδιωτικές ἡ δημόσιες, ἀποφεύγουν τήν εφαρμογή τῶν ἀνταγωνισμοῦ.
Ὅταν ἡ 'Επιτροπή θεωρεῖ ὅτι έλαβε χώρα παράβαση τοῦ ἄρθρου 90, παράγραφος 3, ὑποχρεοῦται νά ἀσκήσει προσφυγές κατά τῶν ἐν λόγω κρατών. Ή πρώτη προτεραι-ότης γιά τους καταναλωτές, γιά τήν δημιουργία μιᾶς κοινής ἀγορᾶς καί τήν τήρηση τῶν κανόνων τῆς συνθήκης συνίσταται, πάντως, στην άμεση λήψη μέτρων κατά τῶν ἀεροπορικῶν ἑταιριῶν, οἱ όποιες εἶναι οἱ πραγματικές υπεύθυνες τῆς διαπράξεως καί τῆς διαιωνίσεως τῶν παραβάσεων τῶν κανόνων ἀνταγωνισμοῦ.
'Εν συμπεράσματι, ὁ Λόρδος Bethell καλούσε τήν 'Επιτροπή, σέ περίπτωση κατά τήν οποία δέν θά ήταν σέ θέση, γιά οἱονδή-ποτε λόγο, νά ικανοποιήσει τό αἴτημά του, νά διατυπώσει τήν ἀπάντησή τῆς ὑπό μορφή ἀποφάσεως δυναμένης νά προσβληθεί μέ προσφυγή ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 173.
Στήν ἀπό 17 'Ιουλίου 1981 ἀπάντησή της, ή 'Επιτροπή ἐτόνιζε, ἰδίως, πρός τόν Λόρδο Bethell ὅτι οἱ δύο έρευνες, οἱ όποιες διενεργήθσαν ἡ μία τό 1978, ἡ δέ άλλη πρόσφατα, τήν ὁδήγησαν στό συμπέρασμα ὅτι, στίς περισσότερες περιπτώσεις τά Κράτη μέλη φέρουν τήν ἀποκλειστική ευθύνη γιά τόν τελικό καθορισμό τῶν ἀεροπορικῶν ναύλων ἡ συμμετοχή τῶν κυβερνήσεων συνίσταται, γενικώς, στον καθορισμό τῶν τιμών μέ αυτόνομα μέτρα καί ὄχι μέ διαβουλεύσεις μεταξύ εταιριών. Συνεπώς, κανένας λόγος δέν υφίσταται, κατ' ἀρχή, νά διερευνηθεί ἡ δραστηριότης εἴτε τῶν κρατών εἴτε τῶν ἑταιριῶν βάσει τοῦ ἄρθρου 85.
Ἡ 'Επιτροπή εἶχε, πάντως, τήν πρόθεση νά εξετάσει λεπτομερέστερα, τόν τομέα αυτό, καί στην περίπτωση κατά τήν ὁποία θά διε-πίστωνε ὅτι ή κρυπτομένη πραγματικότης στόν τομέα καθορισμοῦ τῶν ἀεροπορικῶν ναύλων εἶναι ἀντίθετη πρός τό άρθρο 5, τό άρθρο 90 καί/ἤ τό άρθρο 85 της συνθήκης, θά ἐλάμβανε τά ἀναγκαῖα μέτρα, κατ' εφαρμογή τῶν διατάξεων αυτών.
Ή 'Επιτροπή ἐγνώριζε, ἐπί πλέον, στον Λόρδο Bethell ὅτι διεβίβαζε εγγράφως τίς ἀπόψεις του στά Κράτη μέλη καί ὅτι θά επέσυρε τήν προσοχή τῶν κυβερνήσεων οὕτως ώστε, ἀκόμη καί ἄν οἱ ναῦλοι καθορίζονται νομίμως ἀπό τίς κυβερνήσεις μέ αυτόνομα μέτρα καθορισμοῦ τῶν τιμών, νά μή καθορίζονται κατά τρόπο καταχρηστικό, ἀσυμβίβαστο μέ τό άρθρο 86.
Ἡ 'Επιτροπή έκαμε επίσης γνωστή τήν πρόθεση τῆς νά υποβάλει, στό άμεσο μέλλον, πρόταση ὁδηγίας ἑπί τῶν ἀντικειμενικῶν κριτηρίων πού πρέπει νά τηρούν τά Κράτη μέλη ὅταν εγκρίνουν ἀεροπορικούς ναύλους. Προκειμένου γιά τίς ἴδιες τίς ἀεροπορικές εταιρίες, ἡ Ἐπιτροπή διενεργοῦσε έρευνα ὡς πρός τήν ύπαρξη ὁρισμένων συμφωνιῶν, πού επέβαλαν περιορισμούς στόν καθορισμό τῶν ἀεροπορικῶν ναύλων.
<TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>'Εγγραφη διαδικασία</TXT></NP></TI>Ὁ Λόρδος Bethell ἤσκησε, στίς 10 Σεπτεμβρίου 1981, προσφυγή μέ τήν ὁποία ζητεί ἀπό τό Δικαστήριο:
- α)νά ἀναγνωρίσει ὅτι ἡ Ἐπιτροπή παρέλειψε νά ενεργήσει σέ ἀπάντηση της περικοπής τῆς ἀπό 13ης Μαΐου επιστολής του, ἡ ὁποία ἀνεφέρετο στην ἐναρμονισμένη πρακτική τῶν ἀεροπορικῶν εταιριών ὡς πρός τόν καθορισμό τῶν ἀεροπορικών ναύλων εντός της Κοινότητος
- β)επικουρικώς, νά ἀκυρώσει τήν ἀνακοίνωση τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς 17ης Ἰουλίου 1981 εἴτε στό σύνολό τῆς εἴτε κατά τό μέρος πού ἀναφέρει ὅτι οἱ κανόνες ἀνταγωνισμοί) δέν ἐφαρμόζονται στίς ἀεροπορικές ἑταιρίες ὅσον άφορᾶ τόν καθορισμό τῶν ἀεροπορικών ναύλων ἐντός τῆς Κοινότητος
- γ)νά λάβει οἱαδήποτε άλλα μέτρα, δυνάμει τῶν άρθρων 175, 173 ἡ 176 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, τά όποια τό Δικαστήριο θά ἔκρινε κατάλληλα
- δ)νά καταδικάσει τήν 'Επιτροπή, σέ κάθε περίπτωση, στά δικαστικά έξοδα.
Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στίς 17 Νοεμβρίου 1981, ἡ 'Επιτροπή, κατ' εφαρμογή τοῦ άρθρου 91, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας, ἐζήτησε ἀπό τό Δικαστήριο νά ἀποφανθεί ἐπί τοῦ παραδεκτοῦ της προσφυγῆς χωρίς νά εισέλθει στην ουσία τῆς υποθέσεως, νά κρίνει τήν προσφυγή ἀπαράδεκτη ὡς πρός τά τρία κύρια αιτήματά της, καί νά καταδικάσει τόν προσφεύγοντα στά δικαστικά έξοδα.
Μέ τίς παρατηρήσεις του πού κατέθεσε στίς 29 Ἰανουαρίου 1982, ὁ Λόρδος Bethell ἐζήτησε ἀπό τό Δικαστήριο νά ἀπορρίψει τήν ένσταση ἀπαραδέκτου τῆς 'Επιτροπής καί νά τήν καταδικάσει στά δικαστικά έξοδα.
Κατόπιν εκθέσεως τοῦ εἰσηγητοῦ δικαστοῦ καί μετ᾽ ἀκρόαση τοῦ γενικού εισαγγελέως, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε τήν έναρξη τῆς προφορικής διαδικασίας, χωρίς προηγουμένη διεξαγωγή ἀποδείξεων, ἐπί μόνης τῆς ενστάσεως ἀπαραδέκτου.
Μέ διάταξη τῆς 17ης Φεβρουαρίου 1982, τό Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 95, παράγραφος 1 καί 2, τοῦ κανονισμού διαδικασίας, ἀπεφάσισε νά παραπέμψει τήν υπόθεση ενώπιον τοῦ δευτέρου τμήματος προς έκδοση ἀποφάσεως ἐπί τοῦ παραδεκτοῦ τῆς προσφυγής.
Μέ διάταξη τῆς 17ης Φεβρουαρίου 1982, τό Δικαστήριο επέτρεψε στην κυβέρνηση τοῦ 'Ηνωμένου Βασιλείου νά παρέμβη στην δίκη πρός υποστήριξη τῶν αιτημάτων τοῦ προσφεύγοντος.
Μέ άλλη διάταξη τῆς Ιδίας ημέρας, τό Δικαστήριο ἐπέτρεψε στίς ἑταιρίες Aer Lingus Limited, Compagnie nationale Air France, Linee Aeree Italiane SpA, British Airways Limited, British Caledonian Airways, Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, Deutsche Lufthansa AG, 'Ολυμπιακή 'Αεροπορία, Société anonyme belge d'exploitation de la navigation aérienne καί Scandinavian Airways System νά παρέμβουν στην δίκη, πρός υποστήριξη τῶν αιτημάτων τῆς καθ' ἧς.
<TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>'Ισχυρισμοί καί επιχειρήματα, πού προεβλήθησαν ἀπό τους διαδίκους στην κυρία δίκη κατά τήν έγγραφη διαδικασία, ἐπί τοῦ παραδεκτοῦ τῆς προσφυγής</TXT></NP></TI>1.Ή 'Επιτροπή, καθ' ἧς ἡ προσφυγή στην κυρία δίκη, καί ἡ ὁποία προέβαλε τήν ένσταση ἀπαραδέκτου, θεωρεί τήν προσφυγή ἀπαράδεκτη ἀπό πολλές ἀπόψεις.<TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>'Ως πρός τήν στήριξη τῆς προσφυγῆς ἐπί τον ἄρθρου 175 τῆς συνθήκης EOK</TXT></NP></TI>- α)Τό πρώτο αίτημα τοῦ προσφεύγοντος ἀφορᾶ τήν ενδεχομένη παράλειψη τῆς Ἐπιτροπής, ἡ ὁποία δεν ενήργησε σέ ἀπάντηση τῆς περικοπής τῆς ἀπό 13 Μαΐου 1981 ἐπι-F στολῆς τοῦ Λόρδου Bethell, πού ἀνεφέρετο στην εναρμονισμένη πρακτική τῶν ἀεροπορικών εταιριών ὡς πρός τόν καθορισμό τῶν ἀεροπορικών ναύλων εντός τῆς Κοι-νότητος. 'Αλλά, βάσει τοῦ ἄρθρου 175, παράγραφος 3, ὁ προσφεύγων δικαιοῦται νά προσφύγει στό Δικαστήριο μόνο ἄν ἡ 'Επιτροπή, κατά παράβαση τῆς συνθήκης, παρέλειψε νά τοῦ ἀπευθύνει πράξη έκτος συστάσεως ἡ γνώμης.
- β)Ώς πρός τό κατά πόσον ἡ 'Επιτροπή υπείχε τήν ὑποχρέωση νά ἀπευθύνει στον προσφεύγοντα μία τέτοια πράξη, ενδείκνυται νά γίνουν οἱ ἀκόλουθες παρατηρήσεις:
Ὅπως προκύπτει ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου τῆς 18ης Ὀκτωβρίου 1979 (GEMA, 125/78 [1979] ECR 3173) ó αϊτών κατά τήν ἔννοια τοῦ ἄρθρου 3, παράγραφος 2, τοῦ κανονισμοῦ 17 τοῦ Συμβουλίου, τῆς 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτου κανονισμοῦ εφαρμογής τῶν άρθρων 85 καί 86 τῆς συνθήκης (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 08/001 σ. 25) δέν δικαιοῦται νά ἀξιώσει ἀπό τήν 'Επιτροπή μία ὁριστική ἀπόφαση ὡς πρός τήν ύπαρξη ἡ ανυπαρξία τῆς ενδεχομένης παραβάσεως a fortiori, ὁ προσφεύγων, ἡ προσφυγή τοῦ ὁποίου θεμελιώνεται ἐπί τοῦ άρθρου 89 τῆς συνθήκης, καί ὄχι ἐπί τοῦ κανονισμοῦ 17, δέν δύναται νά υποχρεώσει τήν 'Επιτροπή, διά τοῦ ἄρθρου 175, νά εκδώσει αιτιολογημένη ἀπόφαση κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 89, παράγραφος 2, ή ὁποία νά έχει ὡς ἀποδέκτες τά Κράτη μέλη καί/ἤ τίς ἀεροπορικές εταιρίες, καθ' ὅσον παρόμοια ἀπόφαση κατ' ἀνάγκην θά διε-πίστωνε τήν ύπαρξη ἡ ἀνυπαρξία τῆς παραβάσεως.
Τό άρθρο 89 τῆς συνθήκης ὁρίζει, μεταξύ άλλων, ὅτι ἡ 'Επιτροπή εξετάζει κατόπιν αιτήσεως Κράτους μέλους ή αυτεπαγγέλτως τίς περιπτώσεις εικαζομένων παραβάσεων τῶν άρχων τῶν άρθρων 85 καί 86 δέν προβλέπει τήν ίδια έννομη προστασία, σέ περίπτωση προσφυγής πού ἀσκείται ἀπό ιδιώτη, μέ αυτήν πού εξασφαλίζει ὁ ἐν λόγω ιδιώτης δυνάμει τῶν κανονισμών εφαρμογής τῶν άρθρων αυτών. Κατά συνέπεια, ὁ προσφεύγων δέν δικαιοῦται νά ἀπαιτήσει επιστολή πού νά ἀπορρίπτει τήν αιτίαση του, ὀλιγότερο δέ ἀπόφαση μέ τό ίδιο ἀντικείμενο. 'Εν πάση περιπτώσει, ἡ ἐπιστολή τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς 17ης Ἰουλίου 1981 δέν συνιστά μέ κανέναν τρόπο ἀπόφαση, ἡ ὁποία ἀπορρίπτει τήν καταγγελία τοῦ προσφεύγοντος περιέχει ἁπλῶς μία πρώτη άποψη τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί ὁρισμένων ζητημάτων πού ἀνεκίνησε ὁ προσφεύγων καί τόν πληροφορεί ἐπί τῶν πρώτων μέτρων ἐρεύνης πού ελήφθησαν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 89.
Τό ζήτημα κατά πόσον καταγγέλλων δύναται νά χρησιμοποιήσει τό άρθρο 175 τῆς συνθήκης, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 3, παράγραφος 2, τοῦ κανονισμοῦ 17/62 ἡ τοῦ άρθρου 89 τῆς συνθήκης, γιά νά υποχρεώσει τήν 'Επιτροπή νά λάβει προκαταρκτικά μέτρα στό πλαίσιο διαδικασίας πού ἐκινήθη εναντίον τρίτου λόγω παραβάσεως τῆς συνθήκης δέν τίθεται ἐν προκειμένω: μέ τήν ἀπό 17 Ἰουλίου 1981 επιστολή της, ή 'Επιτροπή ἐπληροφόρησε τόν προσφεύγοντα ὅτι άρχισε νά λαμβάνει τέτοια μέτρα.
- γ)Όσον άφορα τίς πράξεις, τίς όποιες ὁ προσφεύγων ἐζήτησε ἀπό τήν 'Επιτροπή νά τοῦ ἀπευθύνει, τό διφορούμενο πού προκύπτει ἀπό τήν διαφορά μεταξύ τῆς προσκλήσεως νά ενεργήσει, πού ἀπηύθυνε στην 'Επιτροπή μέ τήν επιστολή τῆς 13ης Μαΐου 1981, καί τήν αἰτίαση περί παραλείψεως, ἡ ὁποία διατυπώνεται μέ τήν προσφυγή, θά ἠδύνατο, καί μόνο αυτό, νά θεωρηθεί ὡς λόγος ἀπαραδέκτου.
Ἐν πάση περιπτώσει, κατά τό μέτρο πού ὁ προσφεύγων ἐζήτησε, μέ τήν ἐπιστολή του τῆς 13ης Μαΐου 1981, νά ληφθούν εἰδικά μέτρα, ἡ Ἐπιτροπή καθώρισε ἀνεπισήμως τήν θέση τῆς εκφράζοντας τήν θέληση της νά ενεργήσει καί πράγματι ενήργησε βασικά συμφώνως πρός τά αιτηθέντα. Ἐφ᾽ ὅσον ἡ θέση καί οἱ ενέργειες ήσαν οἱ κατάλληλες γιά τό στάδιο πού ευρίσκεται ή κατόπιν αιτήσεως τοῦ προσφεύγοντος κινηθείσα διαδικασία, ἡ προσφυγή λόγω παραλείψεως εἶναι ἀπαράδεκτη.
Ή 'Επιτροπή, ὅπως ὑπεσχέθη, ἀπηυθύνθη στίς κυβερνήσεις καί τους εξέθεσε τίς ἀπόψεις πού εξέφραζε στην επιστολή της πρός τόν προσφεύγοντα καί ἐτόνισε ὅτι, ἀκόμη καί ὅταν καθορίζονται νομίμως ἀπό τίς κυβερνήσεις μέ αὐτόνομα μέτρα, οἰ ἀεροπορικοί ναύλοι δέν πρέπει νά ὁρίζονται καταχρηστικώς κατά παράβαση τοῦ άρθρου 86.
Ή 'Επιτροπή, ὅπως ὑπεσχέθη, ἀπηυθύνθη στίς ἀεροπορικές εταιρίες, ἀναφερομένη στό άρθρο 89, καί ἐζήτησε λεπτομέρειες γιά τίς συμφωνίες πού συνήψαν μεταξύ τους σέ άλλους ἐκτός τῶν ναύλων τομείς.
Ή 'Επιτροπή ἀνήγγειλε τήν πρόταση νομοθετικών μέτρων πού συμπίπτουν μέ τό περιεχόμενο τῆς αιτήσεως πρός ενέργεια τοῦ προσφεύγοντος καί ενέκρινε, ἀφ᾽ ἑνός μέν, πρόταση κανονισμού περί τῶν λεπτομερειῶν εφαρμογής στίς ἀερομεταφορές των άρθρων 85 καί 86 τῆς συνθήκης, καί ἀφ᾽ έτερου, πρόταση ὁδηγίας περί ναύλων στίς τακτικές ἀερομεταφορές μεταξύ Κρατῶν μελών.
Ή 'Επιτροπή έχει επίγνωση τοῦ κινδύνου παραβάσεως τῶν κανόνων ἀνταγωνισμοῦ πού συνεπάγεται ἡ στενή σχέση μεταξύ τῶν κυβερνήσεων καί τῶν εθνικών ἀεροπορικῶν τους εταιριών καί ἀσφαλώς δέν θεωρεί ὅτι στερείται έννομων μέσων γιά νά ἐνεργήσει ευθέως κατά τῶν ἀεροπορικῶν εταιριών άρχισε νέα ἔρευνα καί προσπαθεί νά συγκεντρώσει τά ἀναγκαῖα στοιχεία πού ἀναιροῦν ἡ επιβεβαιώνουν τήν ἀρχική τῆς άποψη. Ή άποψη τῆς 'Επιτροπής δέν δύναται, στό παρόν στάδιο, νά είναι ὁριστική.
Ή στάση τῆς Ἐπιτροπῆς καί οἱ ενέργειες της εἶναι οἱ ἀρμόζουσες στό παρόν στάδιο τῆς διαδικασίας πού ἐκινήθη κατόπιν αἰτήσεως τοῦ προσφεύγοντος ἡ προσφυγή πού ἠσκήθη βάσει τοῦ ἄρθρου 175 εἶναι ἀπαράδεκτη καθ' ὅσον ἀφορᾶ τήν ειδική αίτηση πρός τήν 'Επιτροπή ὅπως ενεργήσει.
Κατά τό μέτρο πού ὁ προσφεύγων είχε εκφράσει τήν ευχή γιά μία διαφορετική προσέγγιση ἐκ μέρους τῆς 'Επιτροπής, μία τέτοια ευχή δέν δύναται νά ικανοποιηθεί μέσω προσφυγής πού ἀσκεῖται δυνάμει τοῦ άρθρου 175, παράγραφος 2, ὅπως προκύπτει ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου τῆς 13ης 'Ιουλίου 1971 (Komponistenverband, 8/71/1971/ECR 705).
Τέλος, ἡ περικοπή τῆς επιστολής τῆς 13ης Μαΐου 1981 πού ἀναφέρεται στην εναρμονισμένη πρακτική μεταξύ ἀεροπορικών ἑταιριών στον τομέα τῶν ναύλων δέν συνιστά αίτηση ἀπευθυνομένη στην 'Επιτροπή γιά νά ενεργήσει καί ἡ τελευταία δέν υπέχει καμμία υποχρέωση νά κάμει γνωστή τήν άποψη τῆς ὡς πρός τίς σκέψεις πού ἐκθέτουν υπήκοοι κρατών τῆς Κοινότητος ἐπί πραγματικών ἤ νομικών ζητημάτων ἐν πάση περιπτώσει, δέν δύναται νά υποχρεωθεί νά τό πράξει κατόπιν προσφυγής δυνάμει τοῦ ἄρθρου 175. Κατά τό μέτρο πού ἡ προσφυγή έχει ὡς ἀντικείμενο τήν ἐπιβεβαίωση ὅτι ἡ 'Επιτροπή συμφωνεί μέ τήν περικοπή τῆς επιστολής τοῦ προσφεύγοντος πού περιέχει σκέψεις ἐπί πραγματικών καί νομικών ζητημάτων, ἡ προσφυγή δυνάμει τοῦ ἄρθρου 175 εἶναι ἀπαράδεκτη.
<TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Ως πρός τήν στήριξη τῆς προσφυγῆς ἐπί τον ἄρθρον 173 τῆς σννθήκης ΕΟΚ</TXT></NP></TI>- α)'Αντιθέτως πρός τόν ἰσχυρισμό τοῦ προσφεύγοντος, ἡ 'Επιτροπή δέν ἐθεώρησε καθόλου μέ την επιστολή τῆς τῆς 17ης 'Ιουλίου 1981 ὅτι οἱ κανόνες ανταγωνισμοί) δέν έχουν ἐφαρμογή ἐπί τῶν ἀεροπορικῶν ἑταιριῶν ὅσον άφορᾶ τόν καθορισμό τῶν ἀεροπορικών ναύλων ἐντός τῆς Κοινότητος.
- 6)'Οπως προκύπτει ἀπό τό γράμμα τῶν άρθρων 175 καί 173 καθώς καί ἀπό τήν νομολογία τοῦ Δικαστηρίου, ἡ υιοθέτηση μιᾶς θέσεως ἡ μιᾶς πράξεως εἰς ἀπάντηση προσκλήσεως γιά νά ενεργήσει δυνάμει τοῦ άρθρου 175, δέν συνιστᾶ πράξη δυναμένη νά προσβληθεί ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου, ἀπό ιδιώτη, βάσει τοῦ ἄρθρου 173.
- γ)Όσον άφορᾶ τά κριτήρια πού εδέχθη ή νομολογία τοῦ Δικαστηρίου γιά νά προσδιορισθεί ἄν μία επιστολή δύναται, ἀπό τήν φύση τῆς νά συνιστά ἀπόφαση, πρέπει νά ἀναγνωρισθεί ὅτι ἄν καί προήρχετο ἀπό τήν ἀρμοδία ἀρχή, ἡ επιστολή τῆς 'Επιτροπής τῆς 17ης 'Ιουλίου 1981 δέν ἀνταποκρίνεται πρός τά άλλα κριτήρια.
Ή επιστολή δέν παράγει ἔννομα ἀποτελέσματα ὡς πρός τόν προσφεύγοντα: εκφράζει τήν προσωρινή γνώμη τῆς 'Επιτροπής ἐπί τῆς πραγματικής καί νομικής καταστάσεως ὅσον άφορα τόν ἀνταγωνισμό στόν τομέα τῶν ἀερομεταφορών: ἀναγγέλλει ὁρισμένες πρωτοβουλίες στό πλαίσιο ἐρεύνης πού διεξάγεται δυνάμει τοῦ ἄρθρου 89 τῆς συνθήκης, ἀλλά οἰ πρωτοβουλίες αυτές δέν επιφέρουν Ιδιαίτερη μεταβολή στην έννομη κατάσταση τῶν επιδίκων ἀεροπορικών εταιριών ή κυβερνήσεων καί, a fortiori, δέν συνεπάγονται έννομα ἀποτελέσματα πού θίγουν τά συμφέροντα τοῦ προσφεύγοντος ἡ τόν δεσμεύουν.
Ή επιστολή τῆς 17ης 'Ιουλίου 1981 δέν σημαίνει μέ κανέναν τρόπο τό τέλος μιᾶς διαδικασίας ἀντιθέτως, ἀναγγέλλει τήν ἀρχή μιας διαδικασίας βάσει τοῦ άρθρου 89 τῆς συνθήκης.
Ή υιοθετηθείσα ἀπό τήν 'Επιτροπή άποψη δέν εἶναι ὁριστική δέν δύναται νά είναι ὁριστική σ' ένα τόσο πρώιμο στάδιο τῆς ἐρεύνης. Ή επιστολή, χωρίς νά ἀποτελεί ἀπόρριψη τῶν αιτιάσεων τοῦ προσφεύγοντος, συνιστά ουσιαστικά προσωρινό μέτρο.
Τέλος, ὁ τύπος τῆς επιστολής δέν είναι τέτοιος ώστε νά δύναται νά χαρακτηρισθεί ὡς ἀπόφαση.
Γιά ὅλους αυτούς τους λόγους, ἡ επιστολή πού ἡ 'Επιτροπή ἀπηύθυνε στον προσφεύγοντα στίς 17 'Ιουλίου 1981, δέν συνιστά απόφαση κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 189 τῆς συνθήκης καί δέν δύναται νά προσβληθεί ἀπό αυτόν βάσει τοῦ ἄρθρου 173.
<TI><NP><NO.P>Γ —</NO.P><TXT>Ὡς πρός τήν στήριξη τῆς προσφυγής επί τῶν ἄρθρων 175, 173 καί 176 τῆς συνθήκης ΕOK</TXT></NP></TI>- α)Ή 'Επιτροπή εἶναι τῆς γνώμης ὅτι ἄν ή προσφυγή εἶναι ἀπαράδεκτη ὡς πρός τά δύο πρώτα αἰτήματα κατ' ἀνάγκην είναι ἀπαράδεκτη καί ὡς πρός τό τρίτο.
- β)Τό τελευταίο εἶναι, ἐν πάση περιπτώσει, ἀπαράδεκτο καθ' εαυτό: ἀπό τά άρθρα 173 καί 174 τῆς συνθήκης προκύπτει ὅτι, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 173, τό μόνο πού δύναται νά επιτύχει ἀπό τό Δικαστήριο εἶναι ἡ ἀκύρωση τῆς προσβαλλομένης πράξεως. Ἐξ άλλου, ἡ μόνη ἐφικτή ἀποκατάσταση, βάσει τοῦ ἄρθρου 175, εἶναι ἡ ἀναγνώριση ὅτι ἡ καταγγελλόμενη παράλειψη εἶναι παράνομη. Τό Δικαστήριο δέν δύναται νά εκδώσει ἀπόφαση πού βαίνει πέρα ἀπό τά δύο αυτά μέτρα.
Τό άρθρο 176 ὁρίζει ρητώς ὅτι τό κοινοτικό όργανο γιά τό όποιο πρόκειται ὀφείλει νά λάβει τά μέτρα πού συνεπάγεται ἡ εκτέλεση τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου τό Δικαστήριο δέν δύναται νά ενεργήσει τό ἴδιο βάσει τῆς διατάξεως αυτής.
2.Ό Λόρδος Bethell, προσφεύγων στην κυρία δίκη καί καθ' οὗ ἡ ένσταση ἀπαραδέκτου, θεωρεί τους προβαλλόμενους ἀπό τήν 'Επιτροπή λόγους ἀπαραδέκτου ὡς ἀβάσιμους στό σύνολο τους.- α)Ή 'Επιτροπή δέν έλαβε θέση ούτε ενήργησε σχετικά μέ τό ουσιαστικό ἀντικείμενο τῆς καταγγελίας του, ήτοι τήν παράβαση ἀπό τίς ἀεροπορικές ἑταιρίες τοῦ άρθρου 85 τῆς συνθήκης κατά τόν καθορισμό τῶν ναύλων. 'Η διατύπωση τῆς ἀπό 17 'Ιουλίου 1981 επιστολής τῆς Ἐπιτροπής, ἐπί τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἐξεταζομένη ὑπό τέ πρίσμα τῶν προηγουμένων τῆς δηλώσεων καί μέτρων, εἶναι τόσο σκοτεινή καί ἀκατανόητη ώστε δέν δύναται νά θεωρηθεί ὅτι έλαβε θέση κατά τήν έννοια τοῦ άρθρου 175 τῆς συνθήκης. Κατά τό μέτρο πού τό γράμμα τῆς Ἐπιτροπῆς ἀναφέρεται σέ ἐπανεξέταση τοῦ θέματος, οἱ ἀναληφθείσες ενέργειες καί ὁ τρόπος μέ τόν όποιο ἡ 'Επιτροπή χαρακτηρίζει τίς ενέργειες αυτές ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου καταδεικνύουν ὅτι τό ἀποφασιστικό επιχείρημα τοῦ προσφεύγοντος δέν υπήρξε ἀντικείμενο νέας προσεγγίσεως.
- 6)Ό προσφεύγων δέν επιδιώκει νά ἐπιτύχει τήν έκφραση γνώμης ἀπό τήν Ἐπιτροπή καί ἡ θέση του δέν εἶναι καθόλου διφορούμενη: καταγγέλλει ὅτι αυτός καί οἱ εκλογείς του βλάπτονται λόγω τῶν παραβάσεων, ἀπό τίς ἀεροπορικές ἑταιρίες, τοῦ άρθρου 89 καί καλεί τήν 'Επιτροπή εἴτε νά κινήσει τήν προβλεπομένη ἀπό τό ἄρθρο 89 διαδικασία γιά νά θεραπεύσει τήν κατάσταση εἴτε νά εξηγήσει σαφώς τους λόγους τῆς παραλείψεως της.
- γ)Κατά τό μέτρο πού ἡ ἀπό 17 'Ιουλίου 1981 επιστολή τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνεκοίνωσε καί επιβεβαίωνε τήν ὁριστική λήψη θέσεως ὅσον άφορᾶ τήν μή ύπαρξη παραβάσεως τοῦ ἄρθρου 85, παράγραφος 1, κατά τόν καθορισμό τῶν ναύλων ἀπό τίς άεροπορικές εταιρίες ὁ προσφεύγων ζητεί τήν ἀκύρωση τῆς θέσεως αυτής, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 173. Μέ τήν ἀπό 13 Μαίου 1981 επιστολή του, ἐζήτησε ρητώς ή ἀπάντηση τῆς 'Επιτροπής, ἄν ήταν ἀρνητική, νά ληφθεί ὑπό μορφή ἀποφάσεως, δυναμένης νά προσβληθεί μέ προσφυγή.
<TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>'Ως πρός τήν στήριξη τῆς προσφυγής ἐπί τοῦ ἄρθρου 175</TXT></NP></TI>- α)Ή κυρία ἀνησυχία τοῦ προσφεύγοντος, ἐπί τῆς ὁποίας ἐστήριξε τήν ἀπό 13 Μαΐου 1981 πρόσκληση του πρός τήν 'Επιτροπή γιά νά ἐνεργήσει καί πού ἀποτελεῖ τήν ουσία τῆς ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου διαδικασίας, άφορᾶ τήν πραγματική ἀπουσία ἀνταγωνισμού μεταξύ τῶν ἀεροπορικών εταιριών εντός τῆς Κοινότητος ὡς ἀποτέλεσμα τῶν συμφωνιῶν καί τῆς εναρμονισμένης πρακτικής μεταξύ τῶν ἀεροπορικών εταιριών, καί πού συνιστά τήν ἐκ μέρους τους παράβαση τοῦ ἄρθρου 85, παράγραφος 1 τό συμπέρασμα αυτό δέν επηρεάζεται ούτε ἀπό τήν περιορισμένη συμμετοχή τῶν κυβερνήσεων στον καθορισμό τῶν τιμών ούτε ἀπό τίς διατάξεις τοῦ άρθρου 90 τῆς συνθήκης. Γιά τόν λόγο αυτό ὁ προσφεύγων ἐζήτησε, στίς 13 Μαΐου 1981, ἀπό τήν 'Επιτροπή νά εξαγγείλει, ἐπί τέλους, τήν πρόθεση τῆς νά λάβει τά προβλεπόμενα ἀπό τό άρθρο 89 μέτρα καί νά ζητήσει χωρίς καθυστέρηση πληροφορίες καί εξηγήσεις ἀπό τίς ἀεροπορικές εταιρίες ἐπί τῆς βάσεως αυτής προσέφυγε στό Δικαστήριο ἀπό τό όποιο ζητεί νά ἀναγνωρίσει ὅτι ἡ 'Επιτροπή παρέλειψε νά ενεργήσει εἰς ἀπάντηση τῆς περικοπής τῆς ἐπιστολής του, πού ἀνεφέρετο στην εναρμονισμένη πρακτική μεταξύ τῶν ἀεροπορικών εταιριών στόν τομέα τῶν ἀεροπορικών ναύλων εντός τῆς Κοινότητος.
- 6)Μέχρι τίς 17 'Ιουλίου 1981, ἡ 'Επιτροπή ἠρνεῖτο νά δεχθεί ὅτι οἱ 'ίδιες οἱ ἀεροπορικές εταιρίες ἠδύναντο νά εἶναι ἀναμεμιγμένες σέ παραβάσεις τοῦ ἄρθρου 85, παράγραφος 1, ὡς πρός τόν καθορισμό τῶν ναύλων ἀντιθέτως, ἐθεωροῦσε ὅτι οἱ ναύλοι καθορίζονται ἀπό τά Κράτη μέλη καί συνιστούν αυτόνομα μέτρα καθορισμού τῶν τιμών. 'Εξακολουθούσε νά επιφυλάσσει τήν δυνατότητα ενεργείας κατά τῶν Κρατών μελών, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 90 τῆς συνθηκης, λόγω τοῦ ὅτι διετήρησαν ἐν ἰσχύι διατάξεις ἀντίθετες πρός τους κανόνες ανταγωνισμοί).
Ύπό τό φως τῶν σκέψεως αυτῶν, ἡ στάση πού υιοθέτησε ἡ 'Επιτροπή στην επιστολή της τῆς 17ης 'Ιουλίου 1981, χωρίς νά συνιστά λήψη θέσεως ἡ πράξη κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 175 τῆς συνθήκης, δέν δύναται παρά νά θεωρηθεί ὡς ἀπόπειρα, πού πιθανῶς δικαιολογείται ἀπό πολιτικές μᾶλλον παρά ἀπό νομικές σκέψεις, νά χρησιμοποιήσει ὅρους πού δύνανται νά εννοηθούν ὑπό οἱαδήποτε έννοια εύχονται οἱ συντάκτες τους.
Έξ άλλου, οἱ διάφορες προτάσεις πού ἐπε-ξειργάσθη ἀργότερα ἡ Ἐπιτροπή, δέν είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ἀσυμβίβαστες πρός τήν άποψη τοῦ προσφεύγοντος' στην χειρότερη περίπτωση, ὁρισμένες ἀπό αυτές συνεπάγονται ἀπόρριψη τῆς ἀπόψεως αὐτής. Ἐν πάση περιπτώσει, καμμία ἀπό αὐτές δέν ἀνταποκρίνεται στην αίτησή του πρός τήν 'Επιτροπή γιά νά ενεργήσει.
- γ)Τόσο μέ τήν επιστολή του τῆς 13ης Μαΐου 1981 ὅσο καί μέ τήν προσφυγή του ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου, ὁ προσφεύγων σαφώς ἐζήτησε ἀπό τήν 'Επιτροπή νά διερευνήσει ειδικές περιπτώσεις καί νά επιβάλει κυρώσεις, σύμφωνα μέ τό άρθρο 89 τῆς συνθήκης, καί υπέδειξε μέ ἀκρίβεια τίς εἰκαζόμενες παραβάσεις τῶν κανόνων ἀνταγωνισμού τῆς συνθήκης πού διέπραξαν οἱ ἀεροπορικές εταιρίες. Δέν υφίσταται καμμία ἀμφιβολία ἐπ᾽ αὐτοῦ ἡ αίτηση τοῦ προσφεύγοντος δέν δύναται νά θεωρηθεί ὡς σιωπηρή αίτηση διατυπώσεως γνώμης.
- δ)Ἡ γραμματική βάση τῆς αποφάσεως GEMΑ, στην ὁποία στηρίζεται ἡ 'Επιτροπή, προδήλως δέν έχει εφαρμογή ἐν προκειμένω: τά μέτρα εφαρμογής, τά όποια επιδιώκει νά επιτύχει ὁ προσφεύγων, ελλείψει διαδικαστικού κανονισμού πού νά εφαρμόζεται στίς ἀεροπορικές μεταφορές, θά έπρεπε νά ληφθούν βάσει τοῦ άρθρο 89 τῆς συνθήκης, καί ὄχι βάσει τῶν κανονισμών εφαρμογῆς τῶν άρθρων 85 καί 86. Ή προσφυγή δέν επιδιώκει νά επιτύχει, ὡς άμεσο ἀποτέλεσμα, τήν ἀναγνώριση ἀπό τό Δικαστήριο ὅτι ἡ 'Επιτροπή παρέλειψε νά λάβει ἀπόφαση ἐπί τῆς παραβάσεως τοῦ άρθρου 89 στό θέμα τοῦ καθορισμοῦ τῶν ναύλων τῶν ἀεροπορικών εταιριών, ή ὁποία νά ἀντικατοπτρίζει τήν άποψη τοῦ προσφεύγοντος στό παρόν στάδιο, ὁ προσφεύγων ζητεί ἀπό τήν 'Επιτροπή νά κινήσει ἁπλῶς τήν προβλεπομένη ἀπό τό άρθρο 89 διαδικασία. 'Αν ἡ 'Επιτροπή, κατά τήν εξέλιξη τῆς διαδικασίας, καταλήξει στό συμπέρασμα ὅτι δέν υφίσταται παράβαση ἡ ὅτι δύναται νά γίνει εξαίρεση δυνάμει τοῦ ἄρθρου 85, παράγραφος 3, θά υφίσταται ἀρκετός χρόνος γιά νά εξετασθεί κατά πόσον τό συμπέρασμα αυτό δύναται νά ελεγχθεί ἀπό τό Δικαστήριο.
- ε)Ἡ ἀπουσία διαδικαστικοῦ κανονισμοῦ στόν τομέα τῶν ἀερομεταφορών δέν δύναται νά έχει ὡς ἀποτέλεσμα τήν στέρηση τῶν πολιτών ἀπό κάθε δικαίωμα, υποκείμενο στόν έλεγχο τοῦ Δικαστηρίου, νά προσφεύγει στην 'Επιτροπή στό θέμα τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τό δικαίωμα προσφυγῆς τῶν ιδιωτών πού έχουν νόμιμο συμφέρον πρέπει νά συνάγεται ἀπό τίς συνδυασμένες διατάξεις τῶν άρθρων 175 καί 89. Εἶναι πρός τό συμφέρον τόσο τῆς καλῆς ἀπονομής τῆς δικαιοσύνης ὅσο καί τῆς ὀρθής εφαρμογῆς τῶν άρθρων 85 καί 86, τά πρόσωπα πού θίγονται ἀπό τόν καθορισμό τῶν ναύλων τῶν ἀεροπορικών ἑταιριών, κατά παράβαση τοῦ ἄρθρου 85, παράγραφος 1, νά εἶναι σέ θέση νά κινήσουν τήν διαδικασία ἄν ἡ αίτηση τους δέν γίνει, ἐν ὅλω ἡ ἐν μέρει, δεκτή.
- στ)Καμμία σύγκριση δέν εἶναι δυνατή μεταξύ τῆς δράσεως πού ἀνέλαβε ἡ 'Επιτροπή στην υπόθεση Komponistenverband, στην ὁποία ενήργησε ουσιαστικά γιά νά Ικανοποιήσει τό συμφέρον γιά τό ὁποῖο ἐπεδιώκετο προστασία, καί τῶν διστακτικών καί ἀσαφών μέτρων πού διατείνεται ὅτι έχει λάβει ἐν προκειμένω, εις ἀπάντηση τῶν καταγγελιών τοῦ προσφεύγοντος. Στην προκειμένη υπόθεση, ἡ Επιτροπή δέν έλαβε καμμία θέση ούτε καί ἐνήργησε.
<TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>'Ως πρός τήν στήριξη τῆς προσφυγῆς ἐπί τον ἄρθρου 173</TXT></NP></TI>Ἄν ἡ ἐπιστολή τῆς 17ης Ἰουλίου 1981 πρέπει νά ερμηνευθεί ὑπό τήν έννοια ὅτι ή Ἐπιτροπή δέν ἔλαβε θέση σχετικά μέ τόν αυτόνομο καθορισμό τῶν ἀεροπορικών ναύλων ἀπό τίς κυβερνήσεις, καμμία προσφυγή δέν εἶναι δυνατή βάσει του άρθρου 173 ἀντιθέτως, ἄν σημαίνει ὅτι ἡ 'Επιτροπή έλαβε θέση ἐπ' αὐτοῦ, ἡ προσφυγή είναι δυνατή.
<TI><NP><NO.P>Γ —</NO.P><TXT>Ὡς πρός τήν στήριξη τῆς προσφυγής ἐπί τον ἄρθρου 176</TXT></NP></TI>'Εναπόκειται στό Δικαστήριο νά ἀποφασίσει ποῖο μέτρο θεωρεί κατάλληλο σέ περίπτωση πού θά έκρινε παραδεκτή τήν προσφυγή δυνάμει εἴτε τοῦ ἄρθρου 175 εἴτε τοῦ ἄρθου 173.
<TI><NP><NO.P>ΙV —</NO.P><TXT>Προφορική διαδικασία</TXT></NP></TI>Ἡ 'Επιτροπή, εκπροσωπούμένη ἀπό Bastiaan van der Esch, ὁ Λόρδος Bethell, εκπροσωπούμενος ἀπό τόν δικηγόρο Ian S. Forrester, καί οἱ παρεμβαίνουσες ἀεροπορικές εταιρίες, εκπροσωπούμενες ἀπό τόν δικηγόρο Eduard Marissens, ἀνέπτυξαν προφορικώς τίς παρατηρήσεις τους ἐπί τοῦ παραδεκτού τῆς ἀγωγής καί τίς ἀπαντήσεις τους ἐπί τῶν ερωτημάτων πού έθεσε τό Δικαστήριο, στην συνεδρίαση τῆς 18ης Μαίου 1982.
Οἱ παρεμδαίνονσες ἀεροπορικές ἑταιρίες ὑπεστήριξαν ὅτι ἡ προσφυγή εἶναι ἀπαράδεκτη ἀπό πολλές ἀπόψεις.
Εἶναι ἀπαράδεκτη ὑπό τό πρίσμα τοῦ άρθρου 175, διότι ὁ προσφεύγων δέν ἐδι-καιοῦτο νά ζητήσει ἀπό τήν 'Επιτροπή νά τοῦ ἀπευθύνει μία ἀπόφαση καί διότι ουδεμία διάταξη κοινοτικού δικαίου τοῦ παρέχει ἐν προκειμένω τό δικαίωμα ἀσκήσεως προσφυγής ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου.
Ή προσφυγή εἶναι ἀπαράδεκτη ὑπό τό πρῖσμα τοῦ ἄρθρου 173, καθ' ὅσον στρέφεται εναντίον μέτρου πού δέν έχει τόν χαρακτήρα ἀποφάσεως.
Οἱ άλλες ενστάσεις πού υπέβαλε ἡ 'Επιτροπή δέν εμπίπτουν στην προκαταρκτική εξέταση δικονομικών πλευρών τῆς προσφυγής, ἀλλά ὁδηγούν στην εξέταση τῆς ουσίας τῆς υποθέσεως τό Δικαστήριο Ιδίως, δέν δύναται, στό παρόν στάδιο, νά ἀποφανθεί κατά πόσον ἡ Ἐπιτροπή ενήργησε κατόπιν τῆς αιτήσεως τοῦ προσφεύγοντος. Ή 'Επιτροπή δέν έχει ἀρμοδιότητα νά ενεργήσει: οἱ κανόνες περί ἀνταγωνισμοί) δέν εφαρμόζονται στον τομέα τῶν μεταφορών: ἡ 'Επιτροπή δέν έχει καμμία ἀρμοδιότητα στον τομέα αυτό καί οιαδήποτε ενέργεια ἐκ μέρους τῆς θά ἀπε-τέλει κατάχρηση εξουσίας.
Ό γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του στην συνεδρίαση τῆς 6ης Μαίου 1982.