„Richtlijn 94/45/EG – Europese ondernemingsraad – Concern – Verplichting van hoofdbestuur om in andere lidstaat gevestigde onderneming van concern informatie te verstrekken – Omvang”
[...]”
4. Artikel 3, lid 1, bepaalt: „In deze richtlijn wordt verstaan onder ‚zeggenschap uitoefenende onderneming’: een onderneming die een overheersende invloed kan uitoefenen op een andere onderneming (‚de onderneming waarover zeggenschap wordt uitgeoefend’), bijvoorbeeld door eigendom, financiële deelneming of op haar van toepassing zijnde voorschriften.” 5. Artikel 4 van de richtlijn luidt als volgt: „1. Het hoofdbestuur is ervoor verantwoordelijk de voorwaarden te scheppen en in middelen te voorzien die nodig zijn voor de instelling van de in artikel 1, lid 2, bedoelde Europese ondernemingsraad of informatie- en raadplegingsprocedure voor de onderneming met een communautaire dimensie of het concern met een communautaire dimensie. 2. Indien het hoofdbestuur niet in een lidstaat is gevestigd, draagt de vertegenwoordiger van het hoofdbestuur in een, in voorkomend geval, aan te wijzen lidstaat de in lid 1 bedoelde verantwoordelijkheid. Wanneer er geen vertegenwoordiger is, berust de in lid 1 bedoelde verantwoordelijkheid bij het bestuur van de vestiging of het hoofdbestuur van de onderneming van het concern met het grootste aantal werknemers in een lidstaat. 3. In deze richtlijn wordt (worden) de vertegenwoordiger(s) of, bij ontstentenis, het bestuur of het hoofdbestuur, beschouwd als het hoofdbestuur.” 6. Artikel 5, lid 1, van de richtlijn bepaalt: „Teneinde de doelstelling van artikel 1, lid 1, te verwezenlijken opent het hoofdbestuur op eigen initiatief of op schriftelijk verzoek van ten minste 100 werknemers of hun vertegenwoordigers afkomstig uit ten minste twee ondernemingen of vestigingen in ten minste twee verschillende lidstaten onderhandelingen met het oog op de instelling van een Europese ondernemingsraad of een informatieverstrekkings- en raadplegingsprocedure.” 7. Artikel 6, lid 1, van de richtlijn luidt als volgt: „Het hoofdbestuur en de bijzondere onderhandelingsgroep dienen in een geest van samenwerking te onderhandelen om een overeenkomst over de wijze waarop de in artikel 1, lid 1, bedoelde informatieverstrekking aan en raadpleging van de werknemers wordt verwezenlijkt.” 8. Artikel 11 van de richtlijn bepaalt: „1. Elke lidstaat ziet erop toe dat het bestuur van de vestigingen van een onderneming met communautaire dimensie en het bestuur van de ondernemingen van een concern die op zijn grondgebied zijn gevestigd, en hun werknemersvertegenwoordigers of, in voorkomend geval, hun werknemers de in deze richtlijn omschreven verplichtingen naleven, ongeacht of het hoofdbestuur al dan niet op zijn grondgebied is gevestigd. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de gegevens over het in artikel 2, lid 1, sub a en c, bedoelde aantal werknemers door de ondernemingen beschikbaar worden gesteld op verzoek van de partijen die belang hebben bij de toepassing van deze richtlijn. 3. De lidstaten treffen passende maatregelen voor het geval deze richtlijn niet wordt nageleefd[;] in het bijzonder zien zij erop toe dat er administratieve of gerechtelijke procedures bestaan om de in deze richtlijn opgenomen verplichtingen te doen naleven. [...]” 9. Ten slotte bepaalt artikel 14, lid 1, van de richtlijn: „De lidstaten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om uiterlijk op 22 september 1996 aan deze richtlijn te voldoen, of dragen er uiterlijk op die datum zorg voor dat de sociale partners via overeenkomsten de nodige bepalingen in werking doen treden, waarbij de lidstaten alle nodige maatregelen dienen te treffen opdat de sociale partners te allen tijde voor de op grond van deze richtlijn vereiste resultaten kunnen instaan. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.” B – De Duitse wetgeving 10. De Bondsrepubliek Duitsland heeft de richtlijn omgezet bij het Gesetz über Europäische Betriebsräte (wet op de Europese ondernemingsraden) van 28 oktober 1996 (hierna: „EBRG”). (3) 11. Volgens § 2, lid 1, EBRG is deze wet van toepassing op ondernemingen met een communautaire dimensie die op Duits grondgebied zijn gevestigd, alsmede op concerns met een communautaire dimensie waarvan de zeggenschap uitoefenende onderneming op Duits grondgebied is gevestigd. Ingevolge § 2, lid 2, EBRG is deze wet evenwel ook van toepassing wanneer het hoofdbestuur niet in Duitsland is gevestigd, onder meer wat betreft de regels voor de berekening van de in Duitsland tewerkgestelde werknemers (§ 4 EBRG), de uitoefening van het recht op informatie (§ 5, lid 2, EBRG), de vaststelling van de zeggenschap uitoefenende onderneming (§ 6 EBRG) en het rapport over de werknemersvertegenwoordiging in de Bondsrepubliek Duitsland (§ 35, lid 2, EBRG). 12. § 5 EBRG luidt als volgt; „1. Het hoofdbestuur geeft een werknemersvertegenwoordigingsorgaan op verzoek inlichtingen over het gemiddeld aantal werknemers van het concern en hun verdeling over de lidstaten, de ondernemingen en bedrijven, alsook over de structuur van de onderneming of het concern. 2. Een ondernemingsraad of centrale ondernemingsraad kan zich op deze bij lid 1 toegekende aanspraak beroepen tegenover het plaatselijke bedrijfs‑ of ondernemingsbestuur; dit is verplicht de voor de inlichtingen vereiste informatie en documenten bij het hoofdbestuur op te vragen.” (4) II – De feiten, de procedure voor de nationale rechter en de prejudiciële vragen 13. In het geding voor het Arbeitsgericht Bielefeld staan de Duitse onderneming ADS Anker GmbH (hierna: „ADS Anker”) en de ondernemingsraad van deze onderneming (hierna: „ondernemingsraad”) tegenover elkaar. 14. Blijkens de verwijzingsbeschikking maakt ADS Anker deel uit van een concern met een communautaire dimensie, waarvan de leidende onderneming zich in Zwitserland bevindt. Uit de verwijzingsbeschikking blijkt voorts dat de zeggenschap over ADS Anker wordt uitgeoefend door de in Nederland gevestigde onderneming ADS BV, die aandelen bezit van andere ondernemingen van het Anker-concern welke in verschillende lidstaten zijn gevestigd. De onderneming van het Anker-concern met het grootste aantal werknemers in een lidstaat is de Britse onderneming RIVA. 15. In het betrokken concern is geen Europese ondernemingsraad of procedure voor informatie en raadpleging van werknemers in de zin van artikel 1, lid 2, van de richtlijn ingesteld. Om die situatie te verhelpen heeft de ondernemingsraad krachtens § 5 EBRG ADS Anker verzocht hem de in § 5, lid 1, EBRG bedoelde informatie te verstrekken, samen met de namen van de werknemersvertegenwoordigingsorganen en hun vertegenwoordigers die voor de werknemers van de ondernemingen of de daarvan afhankelijke ondernemingen moeten worden betrokken bij de instelling van een Europese ondernemingsraad. Nadat dit door ADS Anker was geweigerd, heeft de ondernemingsraad zich tot de verwijzende rechter gewend om haar aanspraak geldend te maken. 16. ADS Anker heeft geantwoord dat zij niet aan dit verzoek om informatie krachtens § 5, lid 2, EBRG kon voldoen omdat zowel de in Zwitserland gevestigde leidende onderneming van het concern als de Nederlandse onderneming Anker BV weigerden haar de betrokken informatie te verstrekken. ADS Anker verklaarde voorts dat zij volgens de Duitse wetgeving van buiten Duitsland gevestigde ondernemingen geen informatie kon verkrijgen. 17. Volgens de verwijzende rechter evenwel is het argument van ADS Anker ongegrond, indien zou worden geconcludeerd dat het in een andere lidstaat gevestigde hoofdbestuur krachtens een verplichting uit hoofde van de richtlijn, in het bijzonder de artikelen 4, lid 1, en 5, lid 1, en de nationale bepalingen tot omzetting van de richtlijn, ADS Anker de in § 5, lid 1, EBRG bedoelde informatie moet verstrekken. 18. Indien deze uitlegging juist is en aldus het bestaan van deze verplichting wordt bevestigd, moet volgens de verwijzingsbeschikking vervolgens worden onderzocht of het hoofdbestuur krachtens dezelfde bepalingen verplicht is ADS Anker naast de in § 5, lid 1, EBRG bedoelde informatie ook informatie te verstrekken met betrekking tot de namen van de werknemersvertegenwoordigingsorganen en van hun vertegenwoordigers die voor de werknemers van de ondernemingen of de daarvan afhangende ondernemingen kunnen worden betrokken bij de instelling van een Europese ondernemingsraad. 19. Om deze twijfels weg te nemen heeft het Arbeitsgericht Bielefeld dan ook de behandeling van de zaak geschorst en het Hof verzocht om een antwoord op de volgende prejudiciële vragen: