Eagrán sealadach

BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an tOchtú Dlísheomra)

10 Meán Fómhair 2026 (*)

(Tarchur chun réamhrialú – Saoirse chun seirbhísí a sholáthar – Airteagal 56 CFAE – Srianta – Gníomhaíochtaí garda agus slándála – Reachtaíocht náisiúnta lena gceanglaítear réamhúdarú chun gníomhaíocht den sórt sin a shaothrú – Ráthaíochtaí arna ndeonú sa Bhallstát tionscnaimh an tsoláthraí seirbhísí a chur san áireamh)

I gCás C‑602/25,

IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE, ó tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Cúirt Chéadchéime Fraincise na Bruiséile, an Bheilg), trí bhreith an 11 Lúnasa 2025, a fuarthas ag an gCúirt an 11 Meán Fómhair 2025, sna himeachtaí

Ithaque Sécurité SAS

v

État belge,

tugann AN CHÚIRT (an tOchtú Dlísheomra),

agus í comhdhéanta mar seo a leanas: O. Spineanu-Matei, Uachtarán Dlísheomra, S. Rodin agus N. Fenger (Rapóirtéir), Breithiúna,

Abhcóide Ginearálta: A. Rantos,

Cláraitheoir: A. Calot Escobar,

ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,

tar éis breithniú dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:

–        Ithaque Sécurité SAS, ag E. Bouillon, B. Lebrun agus C. Lecharlier, avocats,

–        Rialtas na Beilge, ag F. Hayois, C. Jacob agus C. Pochet, i gcáil Gníomhairí, le cúnamh ó M. Chomé, S. Depré agus R. Mirzabekiantz, avocats,

–        Rialtas na Seice, ag A. Edelmannová, L. Halajová agus J. Vláčil, i gcáil Gníomhairí,

–        Rialtas na Fionlainne, ag H. Leppo agus K. Vanhanen, i gcáil Gníomhairí,

–        an Coimisiún Eorpach, ag M. Mataija, G. Meeßen agus B. Stromsky, i gcáil Gníomhairí,

tar éis cinneadh a dhéanamh, i ndiaidh an tAbhcóide Ginearálta a éisteacht, breith a thabhairt ar an gcás gan Tuairim,

an Breithiúnas seo a leanas:

Breithiúnas

1        Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar an gcéad mhír d’Airteagal 56 CFAE.

2        Rinneadh an iarraidh seo in imeachtaí idir Ithaque Sécurité SAS, cuideachta atá corpraithe faoi dhlí na Fraince (‘Ithaque’), agus Stát na Beilge, maidir le cinneadh ó chomhairleoir Ard-Stiúrthóireacht an Bheartais Slándála agus um Chosc de chuid na ‘Seirbhíse Poiblí Cónaidhme’, lena ngearrtar fíneáil riaracháin ar an gcuideachta sin, a bhfuil an chuideachta sin ag iarraidh a neamhniú.

 An dlí lena mbaineann

 Dlí an Aontais Eorpaigh

3        Foráiltear mar seo a leanas leis an gcéad mhír d’Airteagal 56 CFAE:

‘Faoi chuimsiú na bhforálacha atá leagtha amach thíos, déanfar srianta ar an tsaoirse chun seirbhísí a sholáthar san Aontas a thoirmeasc i gcás náisiúnaigh de chuid Ballstáit atá bunaithe i mBallstát seachas Stát an duine dá bhfuil na seirbhísí ceaptha.’

 Dlí na Beilge

4        Faoi Airteagal 16 de Dhlí an 2 Deireadh Fómhair 2017 lena rialaítear slándáil phríobháideach agus shonrach (Moniteur belge an 31 Deireadh Fómhair 2017, lch. 96776, ‘Dlí an 2 Deireadh Fómhair 2017’), ní fhéadfaidh ach gnóthais arna n‑údarú ag an Aire Gnóthaí Baile na Beilge seirbhísí a sholáthar sa réimse a chumhdaítear leis an Dlí sin.

5        Foráiltear mar seo a leanas le hAirteagal 19 den Dlí sin:

‘I gcás nach bhfuil suíomh oibríochta ag an iarratasóir ar údarú sa Bheilg, cuirfidh an tAire Gnóthaí Baile san áireamh, agus measúnú á dhéanamh aige ar an iarratas, na ráthaíochtaí a tugadh i gcomhthéacs fheidhmiú dleathach agus rialáilte na ngníomhaíochtaí lena mbaineann an t‑iarratas, i mBallstát eile den Limistéar Eorpach Eacnamaíoch.’

 An díospóid sna príomhimeachtaí agus an cheist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

6        Is cuideachta í Ithaque atá gníomhach i réimse na slándála agus a oibríonn go rialta do Française des Jeux, cuideachta tráchtála atá corpraithe faoi dhlí na Fraince a eagraíonn roinnt cluichí cearrbhachais.

7        I gcomhthéacs crannchur a bhí le reáchtáil in Brugge (an Bheilg) i mí na Nollag 2021, rinne Française des Jeux Ithaque a earcú chun maoirseacht a dhéanamh ar dhea-reáchtáil na n‑oibríochtaí. Chuaigh an chuideachta sin i dteagmháil le húdarás inniúil na Beilge, a d’iarr uirthi iarratas ar údarú a chur isteach agus úsáid á baint as an bhfoirm a soláthraíodh chun na críche sin agus na costais a íoc, arb ionann iad agus EUR 1 000.

8        Dhiúltaigh Ithaque iarratas a dhéanamh ar údarú ón údarás sin agus na costais sin a íoc, agus í den tuairim nár cheart go gcuirfí í faoi réir nós imeachta den sórt sin, ós rud é go raibh údarú a bhí eisithe ag údaráis na Fraince aici cheana féin ar cheart dó a bheith aitheanta sa Bheilg.

9        Dá bhrí sin, chomhlíon an chuideachta sin an cúram a raibh sí earcaithe lena dhéanamh, de shárú ar Airteagal 16 de Dhlí an 2 Deireadh Fómhair 2017.

10      Tar éis an tsáraithe sin, rinne comhairleoir Ard-Stiúrthóireacht an Bheartais Slándála agus um Chosc de chuid na ‘Seirbhíse Poiblí Cónaidhme’, le cinneadh an 14 Feabhra 2024, fíneáil riaracháin EUR 15 000 a ghearradh ar Ithaque.

11      Le hiarratas an 4 Aibreán 2024, d’iarr an chuideachta sin ar tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Cúirt Chéadchéime Fraincise na Bruiséile, an Bheilg), arb í an chúirt a rinne an tarchur í, an cinneadh sin a chur ar neamhní.

12      Sonraíonn an chúirt sin go measann Ithaque gur cheart di tairbhe a bhaint as nós imeachta údaraithe simplithe, ar dá réir a dhéanfaí comparáid idir na ceanglais a leag údaráis na Fraince síos agus na ceanglais a leagtar síos le Dlí an 2 Deireadh Fómhair 2017 maidir le gníomhaíochtaí a shaothrú ar chríoch Ríocht na Beilge, d’fhonn, go bunúsach, an t‑údarú faoi dhlí na Fraince a bhailíochtú agus, ar an gcaoi sin, údarú a thabhairt don chuideachta sin seirbhísí a bhaineann le garda príobháideach a sholáthar sa Bheilg.

13      Os rud é nár bunaíodh nós imeachta simplithe den sórt sin sa Bheilg, ní mór do chuideachta atá corpraithe faoi dhlí eachtrach ar mian léi a gníomhaíochtaí a dhéanamh sa Bhallstát sin an nós imeachta iomlán um údarú a leanúint, faoi réir na hoibleagáide atá ar an údarás na ráthaíochtaí arna dtabhairt i mBallstát eile a chur san áireamh, gan tuilleadh sonraí.

14      De réir na cúirte a rinne an tarchur, tagann an cheist chun cinn, dá bhrí sin, an gceanglaítear leis an gcéad mhír d’Airteagal 56 CFAE ar na Ballstáit ní hamháin gnéithe nach bhfuil sainithe, nó atá doiléir fiú, a chur san áireamh, ach oibleagáid dhearfach a fhorchur orthu gníomhaíochtaí cuideachtaí garda atá bunaithe in áiteanna eile san Aontas Eorpach a cheadú i bprionsabal, agus an fhéidearthacht ann, áfach, seiceálacha áirithe a dhéanamh, amhail maidir le coibhéis dioplómaí.

15      Sna himthosca sin, chinn tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Cúirt Chéadchéime Fraincise na Bruiséile) bac a chur ar na himeachtaí agus an cheist seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:

‘An gcaithfear an chéad mhír d’Airteagal 56 [CFAE] a léiriú sa chaoi go gceanglaítear ar [Bhall]stát, i bprionsabal, gníomhaíochtaí cuideachtaí [garda] atá bunaithe i mBallstát eile a cheadú laistigh dá chríoch, faoi réir an choinníll amháin go bhféadfaidh sé seiceálacha áirithe a dhéanamh?’

 An cheist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

16      Lena ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gcaithfear an chéad mhír d’Airteagal 56 CFAE a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht Bhallstáit lena gcuirtear soláthar seirbhísí garda ar chríoch náisiúnta ag gnóthas atá bunaithe i mBallstát eile faoi réir eisiúint údaraithe riaracháin, agus pionós a ghearradh ar aon ghnóthas a sháraíonn an ceanglas sin.

17      Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara nach bhfuil seirbhísí slándála príobháidí faoi réir comhchuibhiú ar leibhéal an Aontais go dtí seo. Mar sin féin, cé gur fíor, i gcás den sórt sin, go bhfuil na Ballstáit fós inniúil, i bprionsabal, chun na coinníollacha maidir le saothrú gníomhaíochtaí san earnáil sin a shainiú, is amhlaidh fós nach mór dóibh a gcumhachtaí a fheidhmiú sa réimse sin i gcomhréir leis na saoirsí bunúsacha a ráthaítear le Conradh FAE, go háirithe an tsaoirse chun seirbhísí a sholáthar dá bhforáiltear in Airteagal 56 de (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Eanáir 2006, an Coimisiún v an Spáinn, C‑514/03, EU:C:2006:63, mír 23 agus an cásdlí dá dtagraítear).

18      Is cásdlí socair é go gceanglaítear le hAirteagal 56 CFAE ní hamháin deireadh a chur le gach idirdhealú ar fhorais náisiúntachta i gcoinne soláthraithe seirbhísí atá bunaithe i mBallstát eile, ach freisin deireadh a chur le haon srian, fiú má tá feidhm aige gan idirdhealú maidir le soláthraithe náisiúnta seirbhísí agus maidir le soláthraithe Ballstát eile, ina soláthraíonn sé seirbhísí comhchosúla go dleathach, a thoirmeasc, a bhac nó a dhéanamh níos lú tarraingtí (breithiúnais an 7 Deireadh Fómhair 2010, dos Santos Palhota agus páirtithe eile, C‑515/08, EU:C:2010:589, mír 29, agus an 22 Eanáir 2026, Vlaams Gewest, C‑413/24, EU:C:2026:30, mír 22).

19      Is srian ar an tsaoirse chun seirbhísí a sholáthar de réir bhrí Airteagal 56 CFAE í reachtaíocht náisiúnta lena gcuirtear soláthar seirbhísí áirithe ar chríoch náisiúnta, amhail an tseirbhís gharda, ag gnóthas atá bunaithe i mBallstát eile faoi réir eisiúint údaraithe riaracháin, agus pionós á ghearradh ar aon ghnóthas a sháraíonn an ceanglas sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 13 Nollaig 2007, an Coimisiún v an Iodáil, C‑465/05, EU:C:2007:781, mír 58; an 30 Aibreán 2014, Pfleger agus páirtithe eile, C‑390/12, EU:C:2014:281, mír 39; an 22 Meitheamh 2017, Unibet International, C‑49/16, EU:C:2017:491, mír 33, agus an 12 Meán Fómhair 2019, Maksimovic agus páirtithe eile, C‑64/18, C‑140/18, C‑146/18 agus C‑148/18, EU:C:2019:723, mír 32). Is amhlaidh atá cé go gceanglaítear freisin ar sholáthraithe seirbhíse atá bunaithe i mBallstáit eile iarratas a dhéanamh ar údarú chun seirbhís chomhchosúil a sholáthar sna Ballstáit sin.

20      Dá bhrí sin, tá reachtaíocht amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí contrártha, i bprionsabal, d’Airteagal 56 CFAE agus, dá bhrí sin, toirmisctear í leis an Airteagal sin, ach amháin má tá údar maith léi ar chúiseanna sáraitheacha ar mhaithe le leas an phobail agus ar choinníoll, thairis sin, go bhfuil sí comhréireach i bhfianaise an chuspóra atá á shaothrú (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Nollaig 2007, an Coimisiún v an Iodáil, C‑465/05, EU:C:2007:781, mír 60 agus an cásdlí dá dtagraítear).

21      I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhféadfadh an ceanglas maidir le húdarú riaracháin roimh ghníomhaíochtaí slándála príobháidí a dhéanamh freastal ann féin ar an ngá atá leis an ord poiblí a chosaint, ag féachaint do chineál sonrach na ngníomhaíochtaí sin (breithiúnas an 13 Nollaig 2007, an Coimisiún v an Iodáil, C‑465/05, EU:C:2007:781, mír 61).

22      Mar sin féin, ní féidir údar a thabhairt le constaic ach amháin a mhéid nach ndéantar leas an phobail a agraítear a choimirciú cheana féin le rialacha a bhfuil an soláthraí seirbhíse faoina réir sa Bhallstát ina bhfuil sé bunaithe (breithiúnas an 13 Nollaig 2007, an Coimisiún v an Iodáil, C‑465/05, EU:C:2007:781, mír 62 agus an cásdlí dá dtagraítear).

23      Dá bhrí sin, ní féidir a mheas go bhfuil beart arna thabhairt isteach ag Ballstát a dhéanann dúbláil, go bunúsach, ar na seiceálacha a rinneadh cheana sa Bhallstát ina bhfuil an soláthraí seirbhíse bunaithe riachtanach chun an cuspóir atá á shaothrú a bhaint amach (breithiúnas an 13 Nollaig 2007, an Coimisiún v an Iodáil, C‑465/05, EU:C:2007:781, mír 63).

24      Go háirithe, chinn an Chúirt gurb ionann an coinníoll nach mór do bhaill foirne gnóthais slándála príobháidí údarú sonrach nua a fháil sa Bhallstát óstach agus srian gan údar ar shaoirse an ghnóthais sin seirbhísí a sholáthar de réir bhrí Airteagal 56 CFAE, a mhéid nach gcuirtear san áireamh leis cigireachtaí agus seiceálacha a rinneadh cheana sa Bhallstát tionscnaimh (breithiúnas an 26 Eanáir 2006, an Coimisiún v an Spáinn, C‑514/03, EU:C:2006:63, mír 55). Ar an gcaoi chéanna, chinn sí go raibh reachtaíocht náisiúnta faoina raibh ar ghnóthas slándála ceadúnas críochach a fháil contrártha leis an Airteagal sin in éagmais foráil shainráite sa reachtaíocht náisiúnta lena gceanglaítear na ceanglais a leagtar síos sa Bhallstát ina bhfuil sé bunaithe a chur san áireamh (breithiúnas an 13 Nollaig 2007, an Coimisiún v an Iodáil, C‑465/05, EU:C:2007:781, mír 67).

25      Sa chás seo, foráiltear le hAirteagal 19 de Dhlí an 2 Deireadh Fómhair 2017 ‘i gcás nach bhfuil suíomh oibríochta ag an iarratasóir ar údarú sa Bheilg, cuirfidh an tAire Gnóthaí Baile san áireamh, agus measúnú á dhéanamh aige ar an iarratas, na ráthaíochtaí a tugadh i gcomhthéacs fheidhmiú dleathach agus rialáilte na ngníomhaíochtaí lena mbaineann an t iarratas, i mBallstát eile den Limistéar Eorpach Eacnamaíoch’.

26      Ba cheart a mheabhrú, maidir le reachtaíocht na Beilge a tháinig roimh an bhforáil sin, eadhon Dlí an 10 Aibreán 1990 maidir le gnóthais gharda, gnóthais slándála agus seirbhísí garda inmheánacha (Moniteur belge an 29 Bealtaine 1990, lch. 10963), gur chinn an Chúirt, trí cheangal a chur ar gach gnóthas garda na coinníollacha céanna a chomhlíonadh chun údarú a fháil, gan na hoibleagáidí a bhfuil an gnóthas soláthraí seirbhíse faoina réir cheana féin chun a ghníomhaíocht a shaothrú sa Bhallstát ina bhfuil sé bunaithe a chur san áireamh, gur mhainnigh Ríocht na Beilge a hoibleagáidí faoi Airteagal 56 CFAE a chomhlíonadh (breithiúnas an 9 Márta 2000, an Coimisiún v an Bheilg, C‑355/98, EU:C:2000:113, mír 38 agus an chuid oibríochtúil).

27      I ndáil leis sin, ina bharúlacha, áitíonn Rialtas na Beilge, trí Dhlí an 10 Meitheamh 2001 a ghlacadh lena leasaítear Dlí an 10 Aibreán 1990 maidir le gnóthais gharda, gnóthais slándála agus seirbhísí garda inmheánacha, a ndearnadh a ábhar a atáirgeadh ina dhiaidh sin in Airteagal 19 de Dhlí an 2 Deireadh Fómhair 2017, go raibh sé beartaithe ag Ríocht na Beilge an mhainneachtain sin a leigheas. Sonraíonn Rialtas na Beilge gur léir ó hábhair ullmhúcháin don dlí deireanach sin nach ndéanfaidh údaráis na Beilge imscrúdú a thuilleadh ar na coinníollacha údaraithe ar thug an gnóthas atá bunaithe I mBallstát eile ráthaíochtaí coibhéiseacha ina leith cheana féin sa Bhallstát bunaíochta. Dá bhrí sin, i gcás den sórt sin, dhéanfaí eisiúint údaraithe chuig an ngnóthas sin a shimpliú go mór, nó bheadh sé beagnach láithreach.

28      É sin ráite, maíonn Ithaque, ina bharúlacha i scríbhinn, go leanann údarás inniúil na Beilge de cheangal a chur ar ghnóthais slándála phríobháideacha atá bunaithe i mBallstát eile iarratas iomlán ar údarú a chur isteach, na doiciméid go léir a cheanglaítear ar ghnóthas Beilgeach nach bhfuil údaraithe go fóill a thabhairt ar aird agus na costais riaracháin a bhaineann leis an nós imeachta sin a íoc ina n‑iomláine.

29      Is cásdlí socair é nach bhféadfaidh Ballstát soláthar seirbhísí ar a chríoch a chur faoi réir chomhlíonadh na gcoinníollacha uile is gá chun bunaíocht a dhéanamh, ós rud é, murach sin, go mbainfí gach éifeacht phraiticiúil de na forálacha atá beartaithe chun an tsaoirse chun seirbhísí a sholáthar a áirithiú (breithiúnas an 24 Eanáir 2002, Portugaia Construções, C‑164/99, EU:C:2002:40, mír 17 agus an cásdlí dá dtagraítear).

30      Dá bhrí sin, is faoin gcúirt a rinne an tarchur a bheidh sé a fháil amach, an é nár fhorchuir údaráis inniúla an Bhallstáit óstaigh, sa chás seo, coinníollacha agus rialuithe ar sholáthraí seirbhíse atá bunaithe i mBallstát eile atá coibhéiseach leis na coinníollacha agus na rialuithe is gá le haghaidh bunaíochta.

31      Go háirithe, beidh ar an gcúirt sin a fhíorú nach dtéann an fhaisnéis a iarrtar thar a bhfuil riachtanach chun measúnú a dhéanamh ar sholáthar seirbhíse aonuaire agus ní ar bhunaíocht.

32      Más amhlaidh an cás, beidh ar an gcúirt sin a fháil amach freisin an é nár fhorchuir na húdaráis sin, sa chás seo, coinníollacha agus seiceálacha a dhéanann dúbláil ar na coinníollacha agus na cigireachtaí a bhfuil an soláthraí seirbhíse faoina réir sa Bhallstát ina bhfuil sé bunaithe.

33      Maidir leis na táillí riaracháin a ghearrtar nuair a chuirtear iarratas ar údarú isteach, beidh sé riachtanach a fháil amach, i gcomhréir le prionsabal na comhréireachta, an bhfuil na táillí sin iomarcach nó míréasúnta. I ndáil leis sin, ní mór a mheas cé acu atá na táillí sin iomarcach nó míréasúnta agus, dá bhrí sin, díréireach, i bhfianaise an chostais a eascraíonn as próiseáil an iarratais sin, a chaithfidh an Ballstát lena mbaineann a sheasamh (féach, de réir analaí, breithiúnas an 20 Meitheamh 2024, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Postáil oibrithe tríú tír), C‑540/22, EU:C:2024:530, míreanna 119 agus 120).

34      Ar an gcaoi chéanna, ag glacadh leis, mar a áitíonn an Coimisiún Eorpach, chun aon táillí agus fíneálacha riaracháin a d’fhéadfadh a bheith dlite a íoc, beidh ar an gcúirt a rinne an tarchur a chinneadh an bhfuil ráthaíocht den sórt sin fíor-riachtanach agus comhréireach i gcomhthéacs soláthar seirbhísí trasteorann aonuaire.

35      D’fhéadfadh an oibleagáid ráthaíocht den sórt sin a sholáthar do chomhlacht Beilgeach bac a chur ar fheidhmiú na saoirse chun seirbhísí a sholáthar nó baint de tharraingteacht fheidhmiú na saoirse sin, de réir bhrí Airteagal 56 CFAE, a mhéid a dhéanann sí soláthar seirbhísí níos costasaí do ghnóthais slándála príobháideacha atá bunaithe i mBallstáit eile ná dóibh siúd atá bunaithe sa Bheilg (féach, chuige sin, breithiúnais an 26 Eanáir 2006, an Coimisiún v an Spáinn, C‑514/03, EU:C:2006:63, mír 41, agus an 13 Nollaig 2007, an Coimisiún v an Iodáil, C‑465/05, EU:C:2007:781, mír 109).

36      Ní féidir údar a thabhairt le constaic den sórt sin ach amháin a mhéid nach bhfuil an leas ginearálta atá i gceist, eadhon suimeanna a ráthaíonn comhlíonadh oibleagáidí faoin dlí poiblí a bhfuil pionóis ina leith leagtha síos sa reachtaíocht náisiúnta atá i bhfeidhm a chur ar fáil d’údaráis na Beilge, cosanta cheana féin leis na rialacha a bhfuil an soláthraí seirbhísí faoina réir sa Bhallstát ina bhfuil sé bunaithe (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Nollaig 2007, an Coimisiún v an Iodáil, C‑465/05, EU:C:2007:781, mír 111).

37      I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, a mhéid a cheanglaítear le reachtaíocht na Beilge an ráthaíocht bhainc sin a sholáthar, gan ráthaíocht bhainc a d’fhéadfadh a bheith curtha ar bun sa Bhallstát tionscnaimh agus lena bhféadfaí cosaint leordhóthanach a áirithiú do na héilimh phoiblí sin a chur san áireamh, go bhforchuirtear oibleagáid leis a théann thar a bhfuil riachtanach chun na críche sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Eanáir 2006, an Coimisiún v an Spáinn, C‑514/03, EU:C:2006:63, mír 43).

38      A mhéid a bhaineann le hábhar, ba cheart a mheabhrú nach gcuirtear cosc leis an bhfíoras go measann an chúirt a rinne an tarchur go bhfuil coincheapa áirithe in Airteagal 19 de Dhlí an 2 Deireadh Fómhair 2017 mar bheith an‑leathan ar an bhforáil sin a mheas mar fhoráil lena leagtar síos rialacha soiléire agus beachta lena gcuirtear ar chumas daoine aonair éifeachtaí na gcoincheap sin a thuar, ós rud é go bhféadfaí deireadh a chur le cineál débhríoch nó doiléire na gcoincheap sin trí leas a bhaint as na gnáthmhodhanna chun an dlí a léiriú (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Eanáir 2026, AK Dlhopolec agus páirtithe eile, C‑590/24, EU:C:2026:41, mír 96 agus an cásdlí dá dtagraítear), rud ar faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé measúnú a dhéanamh air.

39      I bhfianaise an mhéid uile roimhe seo, is é an freagra ar an gceist a tharchuirtear ná nach mór Airteagal 56 CFAE a léiriú sa chaoi nach gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht Bhallstáit lena gcuirtear soláthar seirbhísí garda ar chríoch náisiúnta ag gnóthas atá bunaithe i mBallstát eile faoi réir eisiúint údaraithe riaracháin, agus pionós á ghearradh ar aon ghnóthas a sháraíonn an ceanglas sin, ar choinníoll:

–        nach gcuirtear cosc leis an reachtaíocht sin ar an soláthraí seirbhíse coinníollacha agus rialuithe atá coibhéiseach leis na coinníollacha agus na rialuithe is gá le haghaidh bunaíochta,

–        go ndéantar leis foráil leis an reachtaíocht sin maidir le haird chuí a thabhairt ar na coinníollacha go léir atá comhlíonta cheana féin ag an soláthraí seirbhíse sa Bhallstát ina bhfuil sé bunaithe, a mhéid a fhreagraíonn siad do na coinníollacha arna bhforchur ag an mBallstát óstach d’fhonn an t‑ord poiblí a chosaint,

–        agus nach socraítear leis an reachtaíocht sin costais riaracháin dhíréireacha ná nach bhforchuirtear leis ráthaíochtaí neamhriachtanacha ná díréireacha.

 Costais

40      Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.

Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an tOchtú Dlísheomra) mar seo a leanas:

Ní mór Airteagal 56 CFAE a léiriú sa chaoi nach gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht Bhallstáit lena gcuirtear soláthar seirbhísí garda ar chríoch náisiúnta ag gnóthas atá bunaithe i mBallstát eile faoi réir eisiúint údaraithe riaracháin, agus pionós á ghearradh ar aon ghnóthas a sháraíonn an ceanglas sin, ar choinníoll:

–        nach gcuirtear cosc leis an reachtaíocht sin ar an soláthraí seirbhíse coinníollacha agus rialuithe atá coibhéiseach leis na coinníollacha agus na rialuithe is gá le haghaidh bunaíochta,

–        go ndéantar foráil leis an reachtaíocht sin maidir le haird chuí a thabhairt ar na coinníollacha go léir atá comhlíonta cheana féin ag an soláthraí seirbhíse sa Bhallstát ina bhfuil sé bunaithe, a mhéid a fhreagraíonn siad do na coinníollacha arna bhforchur ag an mBallstát óstach d’fhonn an t‑ord poiblí a chosaint,

–        agus nach socraítear leis an reachtaíocht sin costais riaracháin dhíréireacha ná nach bhforchuirtear leis ráthaíochtaí neamhriachtanacha ná díréireacha.

Sínithe


*      Teanga an cháis: an Fhraincis