<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ2005PLA.0500374701.case.xml"><NO.CASE>C-278/03</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62003J0278</NO.CELEX><NO.SEQ>0004.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>3749</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>3760</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20050512">12. 5. 2005</DATE> — SPRAWA C-278/03</LEFT><RIGHT>KOMISJA PRZECIWKO WŁOCHOM</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Tryb</HT> (druga izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20050512">12 maja 2005 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Język postępowania: wioski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C-278/03</P><P>mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, wniesioną w dniu <DATE ISO="20030626">26 czerwca 2003 r.</DATE>,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Komisja Wspólnot Europejskich,</HT> reprezentowana przez M. J. Jonczy, działającą w charakterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu,</P><PARTY.STATUS>strona skarżąca,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Republice Włoskiej,</HT> reprezentowanej przez I.M. Braguglię, działającego w charakterze pełnomocnika, wspieranego przez G. de Bellisa, avvocato dello Stato, z adresem do doręczeń w Luksemburgu,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="I-3750"?><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (druga izba),</P><P>w składzie: C.W.A. Timmermans (sprawozdawca), prezes izby, C. Gulmann, R. Schintgen, G. Arestis i J. Klucka, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: C. Stix-Hackl,</P><P>sekretarz: R. Grass,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając procedurę pisemną,</VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL><P>wydaje następujący</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Komisja Wspólnot Europejskich wnosi w skardze do Trybunału o stwierdzenie, że nie uwzględniając dla potrzeb udziału obywateli wspólnotowych w konkursach mających na celu rekrutację nauczycieli włoskich szkół publicznych doświadczenia zawodowego uzyskanego przez tych obywateli w służbie publicznej innego państwa członkowskiego Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 39 WE i art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia <DATE ISO="19681015">15 października 1968 r.</DATE> w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="257" DATE.PUB="1968" PAGE.FIRST="2">Dz.U. L 257, str. 2</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><?PAGE NO="I-3751"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Regulacje wspólnotowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 39 ust. 1 WE <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>[z]apewnia się swobodę przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>. Przewiduje on w ust. 2 <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>zniesienie wszelkiej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową między pracownikami państw członkowskich w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Artykuł 3 rozporządzenia nr 1612/68 wyraża zasady ustanowione w art. 39 WE, w szczególności w zakresie dostępu do zatrudnienia. Zgodnie z brzmieniem ust. 1 tego przepisu na mocy wspomnianego rozporządzenia nie stosuje się <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych [ani praktyk administracyjnych] państwa członkowskiego, jeżeli:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ograniczają lub uzależniają od spełnienia warunków, które nie dotyczą obywateli tego państwa, przyjmowanie wniosków, składanie ofert pracy, dostęp do zatrudnienia i jego wykonywanie przez cudzoziemców,</P></ITEM><ITEM><P>mimo zakresu stosowania bez względu na przynależność państwową, mają na celu lub są wyłącznym lub głównym skutkiem niedopuszczania obywateli innych państw członkowskich do oferowanego miejsca pracy<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>.</P></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-3752"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Uregulowania krajowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>W brzmieniu obowiązującym w okresie, gdy miały miejsce okoliczności niniejszej sprawy, art. 37 decreto legislativo n° 29, recante razionalizzazione dell'organizzazione delle ammi pubbliche e revisione della disciplina in materia di pubblico impiego, a norma dell'articolo 2 della legge n° 421, <DATE ISO="19921023">23 ottobre 1992</DATE> (dekretu ustawodawczego nr 29 z dnia <DATE ISO="19930203">3 lutego 1993 r.</DATE> w sprawie racjonalizacji organizacji administracji publicznej i zmian regulacji dotyczącej zatrudnienia w służbie publicznej na podstawie art. 2 ustawy nr 421 z dnia <DATE ISO="19921023">23 października 1992 r.</DATE>, dodatek zwyczajny do GURI nr 30 z dnia <DATE ISO="19930206">6 lutego 1993 r.</DATE>, zwanego dalej <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>dekretem ustawodawczym nr 29/1993<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>) stanowi:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>1.</NO.P><TXT>Obywatele państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej mają dostęp do zatrudnienia w administracji publicznej, z którym nie wiąże się bezpośrednie lub pośrednie wykonywanie władzy publicznej i z którym nie wiąże się ochrona interesu narodowego.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Stanowiska i funkcje wymagające obywatelstwa włoskiego oraz niezbędne warunki dostępu do nich osób, o których mowa w ust. 1, określa się w drodze dekretu prezesa rady ministrów w rozumieniu art. 17 ustawy nr 400 z dnia <DATE ISO="19880823">23 sierpnia 1988 r.</DATE></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>W razie braku regulacji wspólnotowej równoważność tytułów naukowych i zawodowych jest regulowana dekretem prezesa rady ministrów wydanym na wniosek właściwego ministra. W tym samym trybie reguluje się równoważność tytułów naukowych i zawodowych dla potrzeb dostępu do konkursów i nominacji<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-3753"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi i skarga</P></TI></TITLE><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Na podstawie informacji o trudnościach napotkanych przez obywateli wspólnotowych podczas ich udziału w konkursach dotyczących rekrutacji nauczycieli włoskich szkół publicznych, wynikających przede wszystkim z nieuwzględnienia przez władze włoskie doświadczenia zawodowego wcześniej uzyskanego przez te osoby w innych państwach członkowskich, Komisja skierowała w dniu <DATE ISO="19991124">24 listopada 1999 r.</DATE> do Republiki Włoskiej pismo wzywające ją do przedstawienia uwag w tej kwestii i poinformowania jej zarówno o przepisach mających zastosowanie w tej dziedzinie, jak i o sposobie, w jaki zamierza konkretnie zaradzić tym trudnościom.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Początkowo władze włoskie zakwestionowały istnienie jakiegokolwiek obowiązku uwzględnienia doświadczenia zawodowego uzyskanego przez obywateli wspólnotowych poza Włochami. W piśmie ministra edukacji narodowej z dnia <DATE ISO="20000328">28 marca 2000 r.</DATE> władze te stwierdziły, że w świetle przepisów i charakterystyki każdego krajowego systemu szkolnictwa nieodzowne jest, by doświadczenie to zostało uzyskane w instytucjach działających w ramach włoskiego systemu szkolnictwa. Wcześniejsza harmonizacja mających zastosowanie w każdym z państw członkowskich kryteriów byłaby więc nieodzowna, by Republika Włoska mogła uwzględnić nauczanie przez obywateli Wspólnoty w innych państwach członkowskich dla potrzeb uczestnictwa tych osób w konkursach mających na celu rekrutację do włoskiej służby publicznej.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>W następstwie przesłania w dniu <DATE ISO="20010406">6 kwietnia 2001 r.</DATE> wezwania do usunięcia uchybienia, zwracającego uwagę władz włoskich na zobowiązania wynikające z art. 39 WE i art. 3 rozporządzenia nr 1612/68 w świetle ich wykładni dokonanej przez Trybunał, w szczególności w wyroku z dnia <DATE ISO="19940223">23 lutego 1994 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-419/92" YEAR="1994" PAGE.ECR="I-505">C-419/92 Scholz, Rec. str. I-505</REF.DOC.ECR>, rząd włoski przyznał, że stanowisko zajęte w niniejszej sprawie przez ministerstwo edukacji narodowej pozostawało w sprzeczności z przepisami krajowymi, które przewidywały w art. 37 dekretu ustawodawczego nr 29/1993 obowiązek uwzględnienia kwalifikacji i doświadczenia<?PAGE NO="I-3754"?> uzyskanego w służbie publicznej w innych państwach członkowskich. Rząd ten dodał jednakże, iż z uznaniem doświadczenia i stażu pracy uzyskanego przez obywateli wspólnotowych poza terytorium kraju nadal wiąże się szereg trudności z powodu braku wdrożenia przez to ministerstwo procedury przewidzianej w art. 37 ust. 3 rzeczonego dekretu ustawodawczego. Według rządu włoskiego brak przekazania prezesowi rady ministrów dokumentów niezbędnych do wydania dekretu w sprawie równoważności dyplomów, tytułów i kwalifikacji uzyskanych w innych państwach członkowskich stanowi niewątpliwie naruszenie zobowiązań ciążących na ministerstwie edukacji narodowej, lecz prowadzi ono jedynie do naruszenia prawa wewnętrznego, które to prawo, samo w sobie, jest zgodne z prawem wspólnotowym.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Uznawszy w tych okolicznościach, że uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego nadal ma miejsce, jako że nie podjęto wszelkich niezbędnych kroków w celu wykonania zobowiązań władz włoskich w zakresie uwzględnienia doświadczenia i stażu pracy uzyskanego przez obywateli wspólnotowych w toku wykonywania zawodu nauczyciela poza Włochami, Komisja wydała w dniu <DATE ISO="20020626">26 czerwca 2002 r.</DATE> uzasadnioną opinię, wzywając Republikę Włoską do zastosowania się do niej w terminie dwóch miesięcy. Nie uzyskawszy żadnej odpowiedzi na tę opinię, Komisja wniosła niniejszą skargę.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie skargi</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Argumentacja stron</P></TI></TITLE><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>W odpowiedzi na skargę rząd włoski zaprzecza zasadności zarzutu uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Powołując się w szczególności na art. 38 decreto legislativo n° 165, recante le norme generali sull'ordinamento del lavoro alle<?PAGE NO="I-3755"?> dipendenze delle amministrazioni pubbliche (dekretu ustawodawczego nr 165 ustanawiającego ogólne przepisy w dziedzinie zatrudnienia pracowników w administracji publicznej) z dnia <DATE ISO="20010330">30 marca 2001 r.</DATE> (dodatek zwyczajny do GURI nr 106 z dnia <DATE ISO="20010509">9 maja 2001 r.</DATE>) — który odpowiada w zasadzie art. 37 dekretu ustawodawczego nr 29/1993 — jak również na decreto del presidente del Consiglio dei ministri n° 174, recante le norme sull'accesso dei cittadini degli Stati membri dell'Unione europea ai posti di lavoro presso le amministrazioni pubbliche (dekret prezesa rady ministrów nr 174 w sprawie zasad dostępu do zatrudnienia w administracji publicznej obywateli państw Unii Europejskiej) z dnia <DATE ISO="19940207">7 lutego 1994 r.</DATE> (GURI nr 61 z dnia <DATE ISO="19940315">15 marca 1994 r.</DATE>), rząd ten twierdzi, że ustawodawstwo i praktyka władz włoskich są zgodne z wymogami wspólnotowymi.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Gdy chodzi w szczególności o sektor szkolnictwa, rząd ten wskazuje, że rekrutacji nauczycieli dokonuje się we Włoszech w trzech odrębnych trybach. Dla 50% stanowisk dostępnych w roku szkolnym, w drodze konkursu dyplomów i egzaminów zgodnie z art. 400 decreto legislativo n° 297, recante approvazione del testo unico delle disposizioni legislative vigenti in materia di istruzione, relative alle scuole di ogni ordine e grado (dekretu ustawodawczego nr 297 przyjmującego jednolity tekst przepisów ustawowych stosowanych w dziedzinie szkolnictwa w odniesieniu do szkół wszystkich typów i poziomów) z dnia <DATE ISO="19940416">16 kwietnia 1994 r.</DATE> (dodatek zwyczajny do GURI nr 115 z dnia <DATE ISO="19940519">19 maja 1994 r.</DATE>, zwanego dalej <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>dekretem ustawodawczym nr 297/1994<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>), a dla pozostałych 50% stanowisk za pomocą stałych list konkursowych przewidzianych w art. 401 tegoż dekretu, podczas gdy specjalne listy zastępstw, które zawierają nazwiska nauczycieli uprawnionych do wykonywania zastępstw, są wykorzystywane do obsadzania zwolnionych tymczasowo stanowisk.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Zdaniem rządu włoskiego, nie może być mowy o żadnej dyskryminacji między obywatelami włoskimi a obywatelami innych państw członkowskich, gdy chodzi o pierwszy i trzeci tryb rekrutacji nauczycieli, jako że w pierwszym przypadku, dotyczącym konkursu dyplomów i egzaminów, doświadczenie zawodowe nie odgrywa w ramach procedury rekrutacji żadnej roli, podczas gdy w trzecim przypadku, dotyczącym sytuacji wymiany lub zastępstwa, decreto ministeriale n 201, relativo al <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>regolamento recante le norme sulle modalità di conferimento delle<?PAGE NO="I-3756"?> supplenze al personale docente ed educativo ai sensi dell'articolo 4 della legge <DATE ISO="19990503">3 maggio 1999</DATE>, n° 124<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/> (dekret ministerialny nr 201 wprowadzający regulację w zakresie trybu przyznawania zastępstw nauczycielom i personelowi szkolnemu zgodnie z art. 4 ustawy nr 124 z dnia <DATE ISO="19990503">3 maja 1999 r.</DATE>) z dnia <DATE ISO="20000525">25 maja 2000 r.</DATE> (GURI nr 168 z dnia <DATE ISO="20000720">20 lipca 2000 r.</DATE>, zwany dalej <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>dekretem ministerialnym nr 201/2000<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/>) przewiduje wyraźnie przyznanie pewnej liczby punktów za wykonywanie zawodu nauczyciela w szkołach i uczelniach innych państw członkowskich. Rząd włoski odsyła w tym zakresie konkretnie do załącznika A do tego dekretu, który w pkt E nota 9 traktuje tę działalność jak usługi w ramach kategorii trzeciej, nadające we Włoszech uprawnienie do przyznania połowy punktu za miesiąc wykonywania zawodu nauczyciela w innym państwie członkowskim, lecz nie więcej niż trzy punkty rocznie.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Natomiast w odniesieniu do drugiego trybu rekrutacji nauczycieli we Włoszech, rekrutacji dokonywanej ze stałych list konkursowych, rząd włoski nie zaprzecza istnieniu różnicy w traktowaniu w zależności od tego, czy zawód nauczyciela był wykonywany we Włoszech, czy też w innym państwie członkowskim. Rząd ten twierdzi jednakże, że taka różnica jest uzasadniona, ponieważ nauka za granicą jest prowadzona na podstawie tekstów, programów i treści odmiennych od przewidzianych we Włoszech i wobec tego nie spełnia wymogu <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>specyficzności<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/> wymaganego prawem włoskim, uprawniającego do przyznania dodatkowych punktów w ramach procedury rekrutacji, zgodnie z decreto ministeriale n° 123, relativo al <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>regolamento recante le norme sulle modalità di integrazione e aggiornamento delle graduatorie permanenti previste dagli articoli 1, 2,6 e 11, comma 9, della legge <DATE ISO="19990503">3 maggio 1999</DATE>, n° 124<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/> (dekretem ministerialnym nr 123 ustanawiającym regulację w zakresie trybu sporządzania i aktualizacji stałych list przewidzianych w art. 1, 2, 6 i 11 ust. 9 ustawy nr 124 z dnia <DATE ISO="19990503">3 maja 1999 r.</DATE>) z dnia <DATE ISO="20000327">27 marca 2000 r.</DATE> (GURI nr 113 z dnia <DATE ISO="20000517">17 maja 2000 r.</DATE>, zwanym dalej <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>dekretem ministerialnym nr 123/2000<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>).</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-3757"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ocena Trybunału</P></TI></TITLE><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Na wstępie należy odrzucić w całości argument rządu włoskiego, zgodnie z którym Republice Włoskiej nie można zarzucić naruszenia prawa wspólnotowego z tego względu, że jej ustawodawstwo jest zgodne z prawem wspólnotowym i że uchybienie w niniejszej sprawie wynika jedynie z praktyki właściwych władz bądź z opóźnienia tych ostatnich w przyjęciu środków niezbędnych dla uwzględnienia doświadczenia uzyskanego przez obywateli Wspólnoty w ramach wykonywania zawodu nauczyciela poza terytorium kraju. Uchybienie może bowiem wynikać z istniejącej praktyki administracyjnej, która narusza prawo wspólnotowe, również w sytuacji, gdy mająca zastosowanie regulacja krajowa jest, sama w sobie, zgodna z tym prawem (zob. w tym zakresie w szczególności wyrok z dnia <DATE ISO="20010626">26 czerwca 2001 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-212/99" YEAR="2001" PAGE.ECR="I-4923">C-212/99 Komisja przeciwko Włochom, Rec. str. I-4923, pkt 31</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Ponadto, co się tyczy materialnej strony zarzucanego uchybienia, to jest naruszenia art. 39 WE i art. 3 rozporządzenia nr 1612/68, należy przypomnieć, że w świetle dokonanej przez Trybunał wykładni pierwszego z tych przepisów, gdy podmiot publiczny państwa członkowskiego przewiduje uwzględnienie, podczas rekrutacji personelu na stanowiska nieobjęte zakresem stosowania art. 39 ust. 4 WE, poprzednio wykonywanej przez kandydatów działalności zawodowej w administracji publicznej, organ ten nie może w odniesieniu do obywateli wspólnotowych stosować rozróżnienia w zależności od tego, czy działalność ta była wykonywana w służbie publicznej w tym właśnie państwie członkowskim, czy też w innym państwie członkowskim (zob. w szczególności ww. wyrok w sprawie Scholz, pkt 12).</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Co się tyczy art. 3 rozporządzenia nr 1612/68, należy przypomnieć, że wyraża on uprawnienia ustanowione w art. 39 WE, w szczególności w zakresie dostępu do zatrudnienia i że wobec tego jego wykładni należy dokonywać w ten sam sposób, co tego ostatniego przepisu.</TXT></NP><?PAGE NO="I-3758"?><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie nie można zaprzeczyć, że Republika Włoska naruszyła te prawa w odniesieniu do dostępu obywateli Wspólnoty do konkursów mających na celu rekrutację nauczycieli dla szkół publicznych w tym państwie członkowskim.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Co się tyczy rekrutacji nauczycieli ze stałych list konkursowych, obejmującej, jak stwierdzono w pkt 10 niniejszego wyroku, połowę stanowisk dostępnych w roku szkolnym, rząd włoski w swej odpowiedzi na skargę przyznał, że obywatele Wspólnoty są traktowani odmiennie w zależności od tego, czy uwzględnione przy wpisie na tę listę doświadczenie zawodowe zostało uzyskane na terytorium kraju, czy w innych państwach członkowskich, które to rozróżnienie jest jego zdaniem uzasadnione brakiem równoważności między włoskim programem nauczania i programami nauczania realizowanymi poza Włochami.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Jednakże, jak wynika z orzecznictwa powołanego w pkt 14 niniejszego wyroku, bezwzględna odmowa uwzględnienia doświadczenia uzyskanego dzięki wykonywaniu zawodu nauczyciela w innych państwach członkowskich, oparta na istnieniu różnic w programach nauczania w tych państwach, nie jest uzasadniona. Nie można bowiem zaprzeczyć, że szczególne doświadczenie w zawodzie nauczyciela, takie jak wymagane przez regulację włoską w szczególności w dziedzinie nauczania artystycznego i nauczania osób niepełnosprawnych, może być również uzyskane w innych państwach członkowskich.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Co się tyczy trzeciego trybu rekrutacji wspomnianego w pkt 10 niniejszego wyroku, to jest rekrutacji na podstawie specjalnych list zastępstw, nie gwarantuje on w pełnym zakresie równego traktowania wymaganego w świetle art. 39 WE i art. 3 rozporządzenia nr 1612/68. Analiza aktów przekazanych przez rząd włoski w toku niniejszego postępowania ujawnia różnice w ocenie doświadczenia zawodowego w zależności od tego, czy zostało ono uzyskane na terytorium kraju, czy w innych państwach członkowskich.</TXT></NP><?PAGE NO="I-3759"?><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Jak wykazała to w replice Komisja, z dekretu ministerialnego nr 201/2000, a w szczególności z załącznika A pkt E nota 9 wynika, że usługi świadczone w szkołach i uczelniach innych państw członkowskich są uważane za należące do trzeciej kategorii przewidzianej w pkt E, tj. <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>inne nauczanie<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/>, uprawniającej do połowy punktu za miesiąc wykonywania zawodu nauczyciela, lecz nie więcej niż trzech punktów w roku szkolnym. Lektura tego dekretu wskazuje jednak również, że we Włoszech wyłącznie wykonywanie zawodu nauczyciela w internatach lub przedszkolach, szkołach podstawowych, szkołach średnich lub artystycznych — uznanych lub subwencjonowanych przez państwo włoskie, niezależnie od tego, czy szkoły te są publiczne, czy prywatne — jest uważane za należące do dwóch pierwszych kategorii tegoż pkt E obejmujących, odpowiednio, nauczanie <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>specyficzne<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/> i <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>niespecyficzne<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/>, z którym wiąże się w szczególności uprawnienie do uzyskania w ramach pierwszej kategorii dwóch punktów za miesiąc, lecz nie więcej niż dwanaście punktów za rok szkolny, a w ramach drugiej kategorii do uzyskania jednego punktu za miesiąc, lecz nie więcej niż sześć punktów za rok szkolny.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>W tych okolicznościach, o ile doświadczenie zawodowe uzyskane przez obywateli wspólnotowych poza terytorium krajowym jest uwzględniane w ramach rekrutacji z list zastępczych, nie zawsze następuje to w ten sam sposób co w przypadku podobnego doświadczenia uzyskanego na terytorium kraju, bez jakiegokolwiek uzasadniania w tym zakresie ze strony rządu włoskiego.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań należy więc stwierdzić, że nie uwzględniając, a przynajmniej nie czyniąc tego w sposób identyczny, dla celów udziału obywateli wspólnotowych w konkursach mających na celu rekrutację nauczycieli włoskich szkół publicznych doświadczenia zawodowego uzyskanego przez tych obywateli w toku wykonywania zawodu nauczyciela w zależności od tego, czy miało ono<?PAGE NO="I-3760"?> miejsce na terytorium kraju, czy w innym państwie członkowskim, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 39 WE i art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1612/68.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 69 § 2 regulaminu kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Ponieważ Republika Włoska sprawę przegrała, należy ją obciążyć kosztami postępowania, zgodnie z żądaniem Komisji.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Nie uwzględniając, a przynajmniej nie czyniąc tego w sposób identyczny, dla celów udziału obywateli wspólnotowych w konkursach mających na celu rekrutację nauczycieli włoskich szkół publicznych doświadczenia zawodowego uzyskanego przez tych obywateli w toku wykonywania zawodu nauczyciela w zależności od tego, czy miało ono miejsce na terytorium kraju, czy w innym państwie członkowskim, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 39 WE i art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia <DATE ISO="19681015">15 października 1968 r.</DATE> w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Podpisy</P></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>